ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Κυριακή, 26 Μαρτίου 2017

Η ανθρωπότητα χρειάζεται μια Οικουμενική Θρησκεία ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ


Ο άνθρωπος ξοδεύει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής, συχνά ολόκληρη τη ζωή του, θαυμάζοντας, ερευνώντας, περιεργαζόμενος και ενίοτε θεοποιώντας την εξωτερική επιφάνεια των υλικών πραγμάτων. Δυστυχώς δεν ενδιαφέρεται να γνωρίσει τον πυρήνα τους, την ίδια την ψυχή που είναι κρυμμένη μέσα στα υλικά πράγματα, εκδηλώνοντας τη δημιουργική Αρχή της ζωής, χωρίς την οποία η μορφή και η επιφανειακή ομορφιά δεν μπορεί να υπάρξει. 

Παρόλο που το εξωτερικό περίβλημα κάθε πράγματος υπόκειται σε φθορά και διάλυση με την πάροδο του χρόνου, ενώ η ψυχή της ύλης μέσα στον πυρήνα της παραμένει αμετάβλητη, οι περισσότεροι άνθρωποι, με εξαίρεση τους φιλοσόφους, τους μύστες και τους αγίους, δεν ενδιαφερόμαστε να την ανακαλύψουμε και να την αναδείξουμε σε οδηγό της ζωής μας. Στην πλειοψηφία οι κατά το εξωτερικό μας περίβλημα θνητοί, κυρίως λόγω άγνοιας, δεν νοιαζόμαστε ν’ ανακαλύψουμε την Υπέρτατη ενυπάρχουσα Πανταχού Παρουσία που διαπερνά όλα τα πράγματα και είναι το άλφα και το ωμέγα της ορατής και αόρατης δημιουργίας.

 Αυτή την Παρουσία μέσα στον άνθρωπο η Βίβλος αποκαλεί «λύχνο του Θεού».

«Λύχνος του Κυρίου είναι το πνεύμα του ανθρώπου, το οποίον διερευνά πάντα τα ενδόμυχα της καρδίας». (Παροιμίες, 20: 27)

 Αυτό εννοούσε ο Χριστός όταν έλεγε, «Η βασιλεία του Θεού είναι εντός υμών». (Κατά Λουκά, 17: 21)

Το ίδιο εννοούσε ο Απόστολος Παύλος όταν επαναλάμβανε στους Αθηναίους τη ρήση Αρχαίων Ελλήνων ποιητών, «Εν Αυτώ ζώμεν και κινούμεθα και υπάρχομεν», εννοώντας το Πνεύμα της Αληθείας.

Οι Ορθόδοξοι προσεύχονται: «Βασιλεύ Ουράνιε, Παράκλητε, το Πνεύμα της Αληθείας, ο πανταχού παρών και τα πάντα πληρών, ο θησαυρός των αγαθών και ζωής χορηγός, ελθέ και σκήνωσον εν ημίν, και καθάρισον ημάς από πάσης κηλίδος, και σώσον, Αγαθέ, τας ψυχάς ημών», αγνοώντας ότι το Πνεύμα της Αληθείας είναι ήδη μέσα μας, μέσα σε κάθε άνθρωπο, και είναι ο θησαυρός όχι μόνο των αγαθών αλλά και των κακών. Απλά οι δεύτεροι το εμποδίζουν να εκδηλωθεί, λόγω άγνοιας.

Δυστυχώς, δεν έχουμε ιδέα για το πολύτιμο μαργαριτάρι, τον ανεκτίμητο θησαυρό, που κρύβεται μέσα μας.

Ο Χριστός μιλούσε συχνά με παραβολές γι’ αυτόν τον ανεκτίμητο εσωτερικό Θησαυρό:

 «Η Βασιλεία του Θεού μοιάζει επίσης με θησαυρό κρυμμένο σε χωράφι, που τον βρήκε ένας άνθρωπος και τον έκρυψε κι όλος χαρά πάει και πουλάει όλα όσα έχει και αγοράζει εκείνο το χωράφι».  (Κατά Ματθαίον 13: 44)

«Η Βασιλεία των ουρανών μοιάζει με έναν έμπορο, που ζητούσε να βρει όμορφα μαργαριτάρια. Κι όταν βρήκε ένα πολύτιμο μαργαριτάρι, πήγε και πούλησε όλα όσα είχε και το αγόρασε». (Κατά Ματθαίον 13 :45)

Όπως έγραψε ο Κιρπάλ Σινγκ, ένας Ινδός πνευματικός διδάσκαλος (1894-1974), 
«Δεν έχομε προς το παρόν ούτε καν την παραμικρή ιδέα των υψηλότερων αξιών της ζωής, και δεν σταθήκαμε ικανοί να ξεχωρίσουμε το σιτάρι από το άχυρο. Αμαθείς καθώς είμαστε, συμπεριφερόμαστε σαν ηλίθιοι, θαμπωμένοι από την επιφανειακή απατηλή αίγλη, και έχουμε αποπλανηθεί από τα σχήματα, τις μορφές και τα χρωματιστά σχέδια που συναντά το βλέμμα μας, μη γνωρίζοντας ότι είμαστε φούσκες οι οποίες λάμπουν για μια στιγμή και εν ριπή οφθαλμού εξαφανίζονται σαν καπνός».
 Το σώμα μας έχει αξία διότι είναι «ναός Θεού ζώντος»είναι  το όχημα μέσω του οποίου ο Θεός εκδηλώνεται – θέλει να εκδηλωθεί - στη γη.

Σύμφωνα με τον Κιρπάλ Σινγκ, το μυστικό του Σύμπαντος  - μακρόκοσμου - μπορεί να βρεθεί μόνο μέσα στο μικρόκοσμο του θεϊκού σπέρματος μέσα στον άνθρωπο. Η γνώση του μικρόκοσμου είναι η μητέρα όλων των γνώσεων και το κλειδί που ξεκλειδώνει όλες τις πόρτες της γνώσεως – φυσικής, νοητικής και πνευματικής. Πρόκειται για το «Γνώθι Σ’ αυτόν», που λανθασμένα αποδίδεται από τους περισσότερους μελετητές της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας στον Σωκράτη αλλά, σύμφωνα με τον Παυσανία, οι λέξεις αυτές ήταν γραμμένες στο αέτωμα του Ναού του Απόλλωνα στους Δελφούς πολύ πριν από τον Σωκράτη. 

Γνώθι σ' αυτόν πρωτίστως σημαίνει να γνωρίσουμε τον Ανώτερο, το Θεϊκό Εαυτό μας, τον εσωτερικό άνθρωπο κατά τη Βίβλο, το πνεύμα στον πυρήνα του είναι μας. Η γνώση και η επαφή με τον Ανώτερο Εαυτό μας θα φωτίσει και όλες τις αδυναμίες μας και θα μας βοηθήσει να τις ξεπεράσουμε.

Αυτογνωσία είναι η εσωτερική επιστήμη της ψυχής. Είναι η επίγνωση και ενεργοποίηση της σταγόνας της Θείας Συνείδησης μέσα μας, που έχει ανείπωτες δυνατότητες για τη θέωση του ανθρώπου.

Αυτός θα έπρεπε να είναι ο ιερός στόχος όλων των θρησκειών: η Αυτογνωσία.  Μόνο τότε θα μπορούσε η θρησκεία να ενώσει τους ανθρώπους και τα έθνη σε κοινά δεσμά αγάπης και αδελφοσύνης.

Δυστυχώς όμως η θρησκεία, πνιγμένη μέσα σε δεισιδαιμονίες, δόγματα, τελετουργικά, μύθους και ψέματα,  έχει εκφυλιστεί ανά τους αιώνες κι έχει γίνει όργανο χωρισμού, μίσους, πολέμων και τυραννίας. Σαν φυσικό επακόλουθο, καλοπροαίρετοι άνθρωποι σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης έφτασαν να νιώθουν φρίκη και αποστροφή και μόνο στο άκουσμα της λέξης «θρησκεία».

Παρόλα αυτά, υπάρχει ένα κοινό  Θείο Έδαφος κάτω από όλες τις θρησκείες. Είναι αναγκαίο, λοιπόν, χάρη της ειρήνης και της ευημερίας των λαών, να συγκεντρωθούν οι κοινές πνευματικές αλήθειες που υπάρχουν στον πυρήνα όλων των θρησκειών και να παρουσιαστούν στην ανθρωπότητα σαν μια οικουμενική Θρησκεία ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ – χωρίς "μεσίτες προς το Θεό", δόγματα και τελετουργικά – αν πρόκειται να εκλείψουν τα μίση και τα πάθη που αναπτύσσονται μεταξύ διαφόρων θρησκευτικών ομάδων και λαών – μίση και πάθη τα οποία υποδαυλίζουν συστηματικά οι ισχυροί της γης, αξιοποιώντας το διαίρει και βασίλευε – για να εξαπολύουν ιμπεριαλιστικούς πολέμους με στόχο την υφαρπαγή του πλούτου των εθνών, την εκμετάλλευση των λαών και την παγκόσμια κυριαρχία.

Και όταν μιλάω για την ανάγκη μιας Οικουμενικής Θρησκείας, σε καμία περίπτωση δεν εννοώ και δεν υπονοώ τη "Θρησκεία" που ίσως ονειρεύεται να επιβάλλει ο αυτοαποκαλούμενος «εκλεκτός λαός» του Ιεχωβά.