ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Τετάρτη, 22 Μαρτίου 2017

Μας αξίζει και ΜΠΟΡΟΥΜΕ να έχουμε καλύτερη "τύχη" σαν λαός!


Πού οδηγεί τους Έλληνες ο φόβος και η αγωνία;

Για όγδοη συνεχή χρονιά οι Έλληνες βομβαρδίζονται ανηλεώς με σενάρια καταστροφής και βυθίζονται όλο και περισσότερο στο φόβο και την αγωνία για το τι θα τους ξημερώσει. 
Ανεξάρτητα, όμως, από την αντικειμενικά υπάρχουσα οικονομική και κοινωνική κατάρρευση, που ομολογουμένως είναι εφιαλτική, και από μόνα τους τα αρνητικά συναισθήματα που βιώνει ατομικά και συλλογικά ο ελληνικός λαός θα ήταν ικανά να προσελκύσουν το χειρότερο. 
Διότι ο φόβος είναι αρνητική ενέργεια η οποία ελκύει και υλοποιεί εκείνο που φοβάται ο άνθρωπος.

Άθελά του, λοιπόν, και μη γνωρίζοντας τις αυτοκαταστροφικές  συνέπειες, ο Έλληνας των μνημονίων κατασπαταλά τη δύναμη της σκέψης του σε αρνητικά σενάρια τρόμου και στέρησης, βυθιζόμενος όλο και περισσότερο στην απόγνωση και στην απαισιοδοξία και περιμένοντας το χειρότερο.

Δυστυχώς δεν φαίνεται στον ορίζοντα ο ηγέτης-εθνάρχης εκείνος που θα εμπνεύσει ενότητα και αισιοδοξία στον ελληνικό λαό και θα τον ανυψώσει από το τέλμα στο οποίο σέρνεται.

Ωστόσο, η αγωνία και ο φόβος δεν βοήθησαν ποτέ κανέναν άνθρωπο και ούτε θα βοηθήσουν. Αυτό δεν το λέω εγώ αλλά η εμπειρία, η Βίβλος, οι φιλόσοφοι και οι μύστες.

 "Εκείνο που φοβότανε το 'παθε", λέει η λαϊκή σοφία.

Δεν μας συμφέρει ν’ αφήνουμε την απαισιόδοξη σκέψη και τα αρνητικά συναισθήματα να καθορίζουν την «τύχη» μας. Δεν μας συμφέρει, λόγω άγνοιας, κουλτούρας του τρόμου και κακής συνήθειας να προσελκύουμε πάνω μας την αποτυχία, τη δυστυχία, τη θλίψη, τη δυσαρμονία και εν τέλει την αρρώστια.

Δυστυχώς τα ΜΜΕ - Μέσα Μαζικής Εξαθλίωσης – όχι μόνο δεν προσπαθούν να εμφυσήσουν στη συλλογική συνείδηση του λαού μια σταγόνα αισιοδοξίας για το μέλλον αλλά απεναντίας, λόγω τρομολαγνικής διαστροφής των δημοσιογράφων αλλά και εθνοκτόνων εντολών των αφεντικών τους  - νονών της απατηλής παγκοσμιοποίησης - κάνουν ό,τι μπορούν για να του αφαιρέσουν κάθε ίχνος ελπίδας.

Αν στον έξωθεν τροφοδοτούμενο και  εσωτερικά αυτοτροφοδοτούμενο φόβο προσθέσει κανείς  και το μίσος των κομματικών φατριών μεταξύ τους, το οποίο μεταδίδεται και στις καρδιές των οπαδών τους, τότε το μείγμα γίνεται εκρηκτικό και συνιστά την καλύτερη συνταγή για την κατάρρευση μιας κοινωνίας κι ενός λαού.

Στην περίπτωση του ελληνικού λαού, που επιπλέον πάσχει από το σύνδρομο της κλάψας, της γκρίνιας και της κακομοιριάς, ίσως από την Τουρκοκρατία, αλλά και λόγω της ίδιας της Ορθοδοξίας, που τον θέλει κακομοίρη και δούλο από τα γεννοφάσκια (π.χ., «βαφτίζεται ο δούλος του Θεού» τάδε, «νυμφεύεται ο δούλος του Θεού» δείνα, κοκ.), ο βομβαρδισμός με σενάρια καταστροφής από τους νομικά και ηθικά αθεσμοθέτητους «θεσμούς», τις ντόπιες πολιτικές συμμορίες - εντολοδόχους της διεφθαρμένης ξένης και ντόπιας οικονομικής ολιγαρχίας - και τα εξωνημένα ΜΜΕ, τον στέλνει αδιάβαστο στο εκτελεστικό απόσπασμα.
Πώς μπορούμε ν’ ανατρέψουμε αυτή τη ζοφερή πραγματικότητα; Πώς μπορούμε να θωρακιστούμε με δύναμη; Μπορούμε, αν το θελήσουμε, αρχίζοντας την αλλαγή από τον εαυτό μας. Μπορούμε, αν το θελήσουμε, ν’ αναγεννήσουμε πρώτα τον εαυτό μας.

Ανεξαρτήτως από την οικονομική φτώχεια λόγω ανεργίας, υπεξαίρεσης συντάξεων, φοροκαταιγίδας και μείωσης μισθών, που έφεραν τα μνημόνια της υποδούλωσης, μπορούμε ν’ αρχίσουμε ν’ αποταμιεύουμε σιγά-σιγά συναισθηματικό και νοητικό πλούτο, που θα είναι το καλύτερο εφόδιο για ν’ αντιμετωπίσουμε την οικονομική κρίση χωρίς να καταρρεύσουμε ψυχικά και σωματικά.

Μπορεί να μη φαίνεται στον ορίζοντα οικονομική ανάκαμψη και δημιουργία θέσεων εργασίας με αξιοπρεπείς μισθούς, αλλά στον εσωτερικό μας ορίζοντα, τον ορίζοντα του πνεύματος, φέγγει πάντα το φως της ελπίδας, του θάρρους, της πίστης και της αισιοδοξίας, που θα ελκύσει κοντά μας καλύτερη «τύχη»

Κάθε επιτυχημένος άνθρωπος έχει εμπεδώσει στην ψυχή και στο νου του το "Θέλω και Μπορώ", που λειτουργεί σαν ένας ισχυρός μαγνήτης.

Αν ενστερνιστούμε κι εμείς το "Θέλω και Μπορώ", θ’ αρχίσουμε να νιώθουμε τις θετικές δονήσεις, που σιγά-σιγά αλλά σταθερά θα εκδηλώνονται σε δράση η οποία, αν εκδηλωθεί και συλλογικά, θα ανατρέψει την τρέχουσα ζοφερή πραγματικότητα που βιώνει ο ελληνικός λαός. 

"Καλομελέτα κι έρχεται", λέει ο λαός. Ας  προσπαθήσουμε να το εφαρμόσουμε στην πράξη, ατομικά και συλλογικά, αρχίζοντας ΤΩΡΑ!