ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Τρίτη, 11 Απριλίου 2017

Οι πιο αδίστακτοι εκτελεστές του λαού αυτοπροσδιορίζονται ως "αριστεροί"


Το ομολόγησε ο Μοσκοβισί: "Η Ελλάδα πήρε πάνω από 200 μέτρα μετά το 2015"!
Κι εμείς τι έτι χρείαν έχομεν μαρτύρων για την αποδεδειγμένη "αριστεροσύνη" του Τσίπρα και της παλιοπαρέας του στις αναπαυτικές κυβερνητικές καρέκλες;

«Όταν σε χειροκροτούν οι εχθροί σου κοίτα τι έκανες λάθος», είχε πει ο "σύντροφος" Λένιν, αλλά ο νεοφώτιστος στο νεοφιλελευθερισμό γενίτσαρος Τσίπρας τον έχει γράψει κι αυτόν στα παλαιότερα των υποδημάτων του.


Αλέξης Τσίπρας, ο μέγας "μεταρρυθμιστής"! Όλα τα σφάζει, όλα τα μαχαιρώνει, εν ψυχρώ! Χρησιμότατο εργαλείο η "Αριστερά" στην παγκόσμια καπιταλιστική ζούγκλα!
]
Ιδού το μέγα "μεταρρυθμιστικό" επίτευγμα του ΣΥΡΙΖΑ που θαυμάζει ο Μοσκοβισί και, αναμφίβολα, η ευρωεγχώρια οικονομική ελίτ: 

Από το καλοκαίρι του 2015, έχουν ληφθεί περισσότερα από 200 μέτρα από την κυβέρνηση Τσίπρα για τη μεταρρύθμιση της Ελλάδας, αναφέρει ο επίτροπος Οικονομικών Υποθέσεων της Ε.Ε. Πιερ Μοσκοβισί, ενώ χαρακτηρίζει την αβεβαιότητα εχθρό για την οικονομία και απειλή για την Ελλάδα.

Σε άρθρο με τίτλο «Ελλάδα, το τίμημα της αβεβαιότητας», το οποίο δημοσίευσε στο μπλογκ του, ο Επίτροπος Οικονομικών Υποθέσεων τονίζει ότι «το βαρύ τίμημα που πλήρωσαν οι Έλληνες πολίτες στην κρίση πρέπει να αναγνωριστεί, να επαινεθεί και να ανταμειφθεί».

Αναφερόμενος στη συμφωνία της Μάλτας, επισημαίνει ότι είναι μια μορφή αναγνώρισης των τεράστιων προσπαθειών που κατέβαλε η Ελλάδα αυτούς τους τελευταίους μήνες. Κάνει επίσης λόγο για «ισορροπημένη συμφωνία», διευκρινίζοντας ωστόσο ότι πρόκειται για μια κατ' αρχήν συμφωνία κι όχι τον τελικό στόχο.

Τονίζει επιπλέον ότι στο Eurogroup της Παρασκευής έγινε ένα σημαντικό βήμα προκειμένου να επιστρέψει η εμπιστοσύνη στην Ελλάδα. 
«Από το καλοκαίρι του 2015, 200 και πλέον μέτρα ελήφθησαν από την κυβέρνηση του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα με στόχο τη μεταρρύθμιση της χώρας- κάτι που δύσκολα μπορεί να δει κανείς σε άλλες χώρες, περιλαμβανομένης της Γαλλίας… Και το 2016 το πρωτογενές πλεόνασμα της Ελλάδας ήταν τουλάχιστον 3% του ΑΕΠ, ήτοι έξι φορές μεγαλύτερο από τον προβλεπόμενο στόχο! Η χώρα βρίσκεται σε καλό δρόμο προκειμένου να επιτύχει τον στόχο του 1,75% του ΑΕΠ το 2017 και του 3,5% το 2018. Αυτά τα αποτελέσματα δεν πέφτουν από τον ουρανό. Είναι αποτέλεσμα μιας εξαιρετικά δύσκολης δημοσιονομικής προσαρμογής. Ποια ευρωπαϊκή χώρα γνώρισε μια τέτοια προσαρμογή; Επομένως, ναι, αυτό το βαρύ τίμημα που πλήρωσαν οι Έλληνες πολίτες στην κρίση πρέπει να αναγνωριστεί, να επαινεθεί και να ανταμειφθεί», αναφέρει ο Ευρωπαίος αξιωματούχος.
Ο κ. Μοσκοβισί παρατηρεί πως όταν οι διαπραγματεύσεις καταγράφουν πρόοδο, η ανάπτυξη και η εμπιστοσύνη επανακάμπτουν, ενώ αντιθέτως, όταν οι διαπραγματεύσεις καθυστερούν, η ανάπτυξη πηγαίνει σημειωτόν, η αβεβαιότητα φρενάρει τις επενδύσεις και εμποδίζει τη μείωση της ανεργίας.

(πηγή)

Και πράγματι ο ελληνικός λαός "επαινέθηκε", και "ανταμείφθηκε" για τις θυσίες του με 4ο, σκληρότερο όλων των προηγούμενων, μνημόνιο, ώστε να έχει να "ελπίζει" στα χειρότερα από το 2019 και μετά! 

Ένας λαός που ζει με την βεβαιότητα περισσότερης φτώχειας στο μέλλον, βοηθάει, λένε, την "ανάπτυξη! Πώς; Επενδύοντας στη φτώχεια, κάνοντας δηλαδή το σκατό του παξιμάδι, ώστε όταν έλθουν τα ψηφισμένα χειρότερα να έχει κάτι τις στο στρώμα για να μην πεινάσουν τα παιδιά του.

Λένε ότι η οικονομία είναι πρωτίστως ψυχολογία. Είναι αισιοδοξία, προσδοκία του καλύτερου, πίστη, θετική σκέψη και θετική ομολογία. Τι αισιοδοξία, όμως, μπορεί να έχει ο συνταξιούχος για να καταναλώσει, όταν του υπόσχονται ότι σε δύο χρόνια θα του φάνε άλλα 20-40% της σύνταξής του; 

Τι αισιοδοξία  μπορεί να έχει ο μικρομεσαίος φορολογούμενος όταν του λένε ότι, σε δυο-τρία χρόνια, με τη μείωση του αφορολόγητου, θα του φάνε το 10% του ήδη πετσοκομμένου ετήσιου εισοδήματός του; 

Και με ποια προθυμία θα ζητήσει απόδειξη από το γιατρό, τον οδοντίατρο, τον υδραυλικό ή τον ηλεκτρολόγο, όταν ξέρει ότι το ΦΠΑ που θα πληρώσει θα πάει υπέρ των παχυλοαμειβόμενων κομματικών κρατικοδίαιτων και των γραφειοκρατών των Βρυξελλών;