ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Παρασκευή, 14 Ιουλίου 2017

Μοναξιά, μοναχικότητα, ελευθερία, ευτυχία


Σε τι διαφέρει η μοναξιά από τη μοναχικότητα;

Όλοι οι άνθρωποι αισθάνονται την ανάγκη του άλλου. Υπάρχουν "τρύπες" στην ύπαρξή μας, ένα απροσδιόριστο κενό μέσα μας, το οποίο επιδιώκουμε να γεμίσουμε με την παρουσία του άλλου. Μάλιστα, χωρίς τον άλλο δεν ξέρουμε ποιοι είμαστε, χάνουμε την ταυτότητά μας. Ο άλλος γίνεται ο καθρέφτης μέσα στον οποίο μπορούμε να δούμε τα πρόσωπά μας.

Ο μεγαλύτερος φόβος του ανθρώπου στον κόσμο είναι το να μείνει μόνος. Οι άνθρωποι κάνουν χίλια δυο πράγματα για να μη μείνουν μόνοι. Μιμούνται τους άλλους για να μην μείνουν μόνοι. Έτσι χάνουν τη μοναδικότητά τους, την ατομικότητά τους, διότι αν δεν γίνουν μίμοι θα μείνουν μόνοι. Γίνονται κομμάτι του πλήθους, μέλη μας εκκλησίας, ενός κόμματος, μιας οργάνωσης, μόνο και μόνο για να νιώθουν πως δεν είναι μόνοι.

 Ωστόσο, υπάρχει τεράστια διαφορά μεταξύ μοναξιάς και μοναχικότητας. Η μοναξιά είναι μια αρνητική κατάσταση, ενώ η μοναχικότητα σημαίνει πληρότητα και αυτάρκεια.

Όταν νιώθεις μοναξιά σκέπτεσαι τον άλλο, σου λείπει ο άλλος. Αισθάνεσαι πως θα ήταν καλύτερα αν ο άλλος ήταν εκεί – ο φίλος σου, η σύζυγος, η μητέρα σου, ο αγαπημένος σου, ο σύζυγός σου. Όμως ο άλλος δεν είναι εκεί.

Η μοναξιά είναι η απουσία του άλλου. Η μοναχικότητα είναι η παρουσία του Εαυτού. Η μοναχικότητα είναι πολύ θετική κατάσταση. Είναι μια Παρουσία που ξεχειλίζει. Είσαι τόσο γεμάτος από την παρουσία του ανώτερου, πνευματικού Εαυτού, που μπορείς να γεμίσεις ολόκληρο το Σύμπαν, και δεν υπάρχει η ανάγκη του άλλου.

Αν ξαφνικά, κατά κάποιο μαγικό τρόπο, εξαφανιστεί ολόκληρος ο κόσμος, και ο μοναχικά ολοκληρωμένος μείνει μόνος, θα είναι τόσο ευτυχισμένος όπως πάντα. Δεν θα του λείψει τίποτα γιατί έχει ήδη φτάσει στο «σπίτι» του. Επαρκεί ο ίδιος στον εαυτό του.
Αυτό δεν σημαίνει πως ο άνθρωπος που έχει φωτιστεί και αγαπάει τη μοναχικότητα δεν μπορεί να ζει με τους άλλους. Στην πραγματικότητα μόνον αυτός μπορεί να ζει αρμονικά  με τους άλλους, ακριβώς επειδή είναι ικανός να ζει μόνος με τον Εαυτό του και η αγάπη ρέει από μέσα του. Δεν έχει ανάγκη από την αγάπη κανενός, γι’ αυτό και μπορεί να δώσει αγάπη.
Απεναντίας, ο άνθρωπος που αισθάνεται μοναξιά, που δεν είναι ικανός να ζει μόνος με τον εαυτό του, που είναι ζητιάνος της αγάπης, είναι ανίκανος να δώσει αγάπη στους άλλους. Οι άλλοι είναι πολύ μακριά.

Το να είναι κανείς ευτυχισμένος στη μοναχικότητά του είναι το μεγαλύτερο θαύμα στον κόσμο. Αυτό σημαίνει ότι ο άνθρωπος αυτός δεν ανήκει σε καμία ομάδα, σε καμία εκκλησία, σε καμία οργάνωση, σε καμία θεολογία, σε καμία ιδεολογία – σοσιαλιστική, κομμουνιστική, φασιστική, φιλελεύθερη, ινδουιστική, χριστιανική, ζαϊνιστική, βουδιστική. Οι ανάγκες του για τη συντροφιά του άλλου έχουν εξαφανιστεί.

Πώς όμως μεταλλάσσεται η μοναξιά σε μοναχικότητα;

Κατ’ αρχήν δεν πρέπει κανείς να την αποφεύγει, αλλά να την καλωσορίζει. Τρέχοντας από δω κι από κει, από το ένα άτομο στο άλλο, από τη μια παρέα στην άλλη, δεν πρόκειται ποτέ να καταλάβεις τον εαυτό σου. Γι’ αυτό μείνε στη μοναξιά σου, υπόφερέ την, κάτσε μόνος/μόνη, και διαλογίσου. Διαλογισμός σημαίνει να είσαι απλώς μόνος, χωρίς να κάνεις κάτι, ούτε καν να ψέλνεις ένα μάντρα ή να ονειροπολείς. 
Ο δάσκαλος του Ζεν έχει δίκιο όταν λέει, «Αυτό είναι το μεγαλύτερο θαύμα. Κάθομαι εδώ μόνος με τον Εαυτό μου».
Το να είναι κανείς με τον Εαυτό του και το να είναι ευτυχισμένος με τον Εαυτό του και να μη δραπετεύει σε φαντασιώσεις σημαίνει ότι βρίσκεται στο «σπίτι» του, ότι μπαίνει στη δική του "άβυσσο". Πρόκειται για την ίδια την πληρότητα της ύπαρξης, την ολοκλήρωση, το άνθισμα και το κρεσέντο. Αν επιτρέψεις να πέσεις μέσα στην "άβυσσο", τότε εξαφανίζονται όλες οι προσκολλήσεις και συμβαίνει το μεγαλύτερο θαύμα για το οποίο είσαι απλώς ευτυχισμένος χωρίς να υπάρχει καμία αιτία.
Να θυμάσαι: όταν η ευτυχία σου εξαρτάται από τους άλλους, τότε και η δυστυχία σου θα εξαρτάται επίσης από τους άλλους. Αν είσαι ευτυχισμένος επειδή υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος λόγος, τότε, αν μια μέρα λείψει ο λόγος αυτός, θα γίνεις δυστυχισμένος. Η ευτυχία σου θα είναι πάντα χρεοκοπημένη και ανασφαλής κι εσύ θα βρίσκεσαι πάντα μέσα στην καταιγίδα.
Η εξάρτηση από τους άλλους είναι σκλαβιά. 
Η αληθινή ευτυχία είναι δυνατή μόνο στην ολοκληρωτική, την άνευ όρων ελευθερία.
Το να είσαι με τον εαυτό σου σημαίνει απόλυτη ελευθερία, και τότε η ευτυχία σου δεν εξαρτάται από τους άλλους. Κανένας δεν μπορεί να σου την κλέψει, ούτε καν ο θάνατος.

 Να θυμάσαι, ο θάνατος σε χωρίζει μόνο από τους άλλους. Ποτέ δεν σε χωρίζει από τον Εαυτό σου. Όταν έχεις μάθει πώς να είσαι με τον Εαυτό σου, τότε ο θάνατος δεν υπάρχει. Δεν μπορεί να σου αφαιρέσει  αυτό που έχεις ήδη παραδώσει από μόνος σου.
Το να είναι κανείς μονάχος είναι απέραντα όμορφο. Η ομορφιά του είναι η ύψιστη ομορφιά, το μεγαλείο του είναι το ανώτατο μεγαλείο, η δύναμή του είναι η τελειωτική δύναμη.
Όμως, για να επιστρέψεις στο «σπίτι» σου πρέπει πρώτα να βασανιστείς με την μοναξιά. Είναι το τίμημα που πρέπει να πληρώσεις για την ευτυχία που πρόκειται να αποκτήσεις.

OSHO