ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Δευτέρα, 17 Ιουλίου 2017

Πράγματα να θυμάσαι όταν ένα αγαπημένο πρόσωπο πεθαίνει


Πέρα από την ψευδαίσθηση του θανάτου

Μια από τις πιο δύσκολες φάσεις της ζωής είναι όταν ένα αγαπημένο μας πρόσωπο φεύγει. Χάνουμε τη σωματική τους παρουσία, την αγκαλιά τους, και τη φωνή τους- με λίγα λόγια, όλα τα φυσικά χαρακτηριστικά που έχουμε συνδέσει με την αγαπημένη οικογένειά μας και τους φίλους μας…
Είναι δύσκολο όταν ένα αγαπημένο πρόσωπο μεταβαίνει στην επόμενη φάση της αιωνιότητας. Αλλά η ζωή έχει πάρει μια νέα στροφή και μας προσφέρει την ευκαιρία να δούμε πέρα από την ψευδαίσθηση του θανάτου. Τώρα έχουμε την ευκαιρία να συνειδητοποιήσουμε ότι το αγαπημένο μας πρόσωπο που αναχώρησε ήταν και είναι κάτι πολύ περισσότερο από το δέρμα, τους μύες, τα όργανα και τα οστά. Αυτά ήταν μόνο το γήινο κοστούμι του,  η εξωτερική του μεταμφίεση, που στέγασε την άφθαρτη Ουσία του για λίγο καιρό.
Ο θάνατος των αγαπημένων μας προσώπων μας παρέχει ένα καινούργιο άνοιγμα, μια εξαιρετική ευκαιρία  για να εμβαθύνουμε τη σχέση με την ψυχή που αποκαλούσαμε γονιό, παιδί, σύζυγο, αδελφό, φίλο  κλπ. Αυτά τα κλειδιά μπορεί να μας βοηθήσουν  ν’ αφυπνιστούμε σε μια ανώτερη πραγματικότητα και να συνειδητοποιήσουμε ότι το αγαπημένο μας πρόσωπο είναι πολύ περισσότερο από ό, τι μπορεί να είχαμε αντιληφθεί. Και αυτό, φίλε μου, χωρίς αμφιβολία αξίζει τον πόνο και τη θλίψη.
Οι παρατηρήσεις μου βασίζονται σε 42 χρόνια  μελέτης, σπουδών,  και προσωπικής και επαγγελματικής εμπειρίας.  Μια τεράστια ποσότητα κλινικών, επιστημονικών και εμπειρικών αποδείξεων υποστηρίζουν πολλά απ’ αυτά που λέω, αλλά όχι όλα. Θα μοιραστώ μαζί σας τις καλύτερες αντιλήψεις μου, αλλά αυτές αλλάζουν με την πάροδο του χρόνου. Θα πρέπει, τελικά, να αποφασίσετε τι έχει περισσότερο νόημα για εσάς.  Για να δείτε αυτά τα αποδεικτικά στοιχεία διαβάστε εδώ.
Καθώς διαβάζετε την επόμενη παράγραφο, πάρτε μερικές αργές, βαθιές αναπνοές και σκεφτείτε αυτά τα λόγια της Σάντρας, μιας πενθούσας μητέρας της οποίας τα δύο παιδιά έχασαν τη ζωή τους.  Ετοιμαζόταν να πάει για ύπνο ένα βράδυ, όταν άκουσε τη φωνή της κόρης της από την άκρη του κρεβατιού: «Μαμά, μπορείς να με δεις;»  Η Σάντρα απάντησε, «Μπορώ να σε ακούσω, αλλά δεν μπορώ να σε δω». Η κόρη απάντησε: «Τότε απόκτησε μεγαλύτερα μάτια». Και αυτό, φίλοι μου, είναι ένα τεράστιο μέρος του έργου μας, όταν ένα αγαπημένο πρόσωπο φεύγει. Πρέπει να αισθανθούμε περισσότερη από την πραγματικότητα από ό, τι ανιχνεύεται συνήθως με τις ανθρώπινες αισθήσεις μας, και να θυμόμαστε ότι η ζωή και η αγάπη είναι για πάντα. 
1. Θα τους δούμε και πάλι… και μπορούμε τώρα. Είναι ήδη καλά εδραιωμένο από πολλές κλινικές και επιστημονικές μελέτες πως, όταν  φεύγει κάποιος,  μπορεί να απολαύσει μια λαμπρή επανένωση με αποθανόντες αγαπημένους. Πολλοί άνθρωποι έχουν βιώσει επαφές με αποθανόντες όταν είναι ξύπνιοι ή ονειρεύονται, μέσω των συνηθισμένων αισθήσεων ή με περισσότερο αιθέριες. Πώς μπορούμε να αποκτήσουμε μεγαλύτερα μάτια; Προσευχηθείτε να νιώσετε την παρουσία των  αγαπημένων σας∙ διαλογιστείτε  για να γίνετε ήρεμοι και γαλήνιοι έτσι ώστε  να μπορείτε να αντιληφθείτε την λεπτή παρουσία τους∙ περπατήστε στη φύση και μιλάτε τους, σαν να είναι εκεί… επειδή είναι. (…) (…)

Στη συνέχεια, διαθέστε μερικές στιγμές και εξετάστε τις πεποιθήσεις και την εμπειρία σας σχετικά με την επαφή με αποθανόντες. Νομίζετε ότι είναι δυνατές; Είχατε μία ή περισσότερες; Να θυμάστε ότι οι «πνευματικές» ή μη φυσικές εμπειρίες μπορεί να φαίνονται πιο λεπτές, φευγαλέες, ακόμα και φανταστικές, σε σύγκριση με την προφανή στερεότητα στη Γη.
Τώρα, μερικές πιο βαθιές αναπνοές. Όσο μπορείτε ενωρίτερα,  δείτε το Talking to Heaven, μια θαυμάσια ταινία που βασίζεται στο βιβλίο του James Van Praagh. Η σκηνή με τον ηλικιωμένο άνθρωπο που πεθαίνει και η επανένωσή του με τους αγαπημένους του ανθρώπους και τα κατοικίδια είναι ιδιαίτερα συγκινητική. Είναι μια πολύ ακριβής απεικόνιση της γιορτής που συμβαίνει όταν οι ψυχές ολοκληρώσουν τη γήινη εμπειρία τους και επιστρέφουν πάλι στο Σπίτι τους.
2. Γιορτάστε – αποφοίτησαν από το σχολείο της Γης! Πολλοί πολιτισμοί γιορτάζουν το θάνατο, γνωρίζουν ότι το αγαπημένο τους πρόσωπο έχει ολοκληρώσει τη σχολείο στη γη. Γνωρίζουν επίσης σχετικά με το #1 έτσι ώστε να τιμούν την εκπλήρωση και να αποδέχονται ότι η ζωή δεν τελειώνει ποτέ, αλλά συνεχώς μεταβάλλεται. Αυτή η γνώση μας επιτρέπει να βιώσουμε τη θλίψη και τον πόνο που συνδέεται με ένα αγαπημένο πρόσωπο που πεθαίνει, και την ίδια στιγμή, να νιώθουμε  χαρά που αποφοίτησαν και πάνε στο Σπίτι τους.  Δοκιμάστε το! Είναι παρόμοιο με τα γλυκόπικρα συναισθήματα, όταν ένα νεαρό άτομο αποφοιτά από το Λύκειο: είστε ευχαριστημένοι που τελείωσε, αλλά λυπημένοι που θα φύγει από το σπίτι.

Ποια είναι η συναισθηματική αντίδρασή σας σε αυτό; Μπορείτε να φανταστείτε να αισθάνεστε έντονο πόνο και θλίψη και ταυτόχρονα να νιώθετε χαρά για το αγαπημένο σας πρόσωπο που αποφοίτησε; Μήπως αυτό ακούγεται πάρα πολύ σχιζοφρενικό ή αδύνατο για εσάς; Σκεφτείτε πίσω σε χρόνους όταν αισθανθήκατε αντιφατικά συναισθήματα και πώς τα διαχειριστήκατε. Η πρακτική τελειοποιεί.
Αναπνεύστε βαθιά και πάλι καθώς θυμάστε, διότι η Ουσία σας το γνωρίζει αυτό πολύ καλά, ότι δηλαδή ο θάνατος είναι απολύτως ασφαλής και αισθάνεται κανείς υπέροχα στη συνέχεια. Φανταστείτε πόσο τρομερά θα ένιωθαν τα πόδια σας μετά από περπάτημα όλη την ημέρα σε ένα ζευγάρι μη άνετα παπούτσια. Τώρα σκεφτείτε πόσο υπέροχα θα αισθανθείτε όταν τα βγάλετε και μουλιάσετε τα πόδια σας σε μια λεκάνη με ζεστό νερό. Αυτό σας δίνει μια ιδέα για το πόσο καλά αισθάνεται κανείς όταν αποβάλει το σώμα - ειδικά όταν είναι ηλικιωμένος, άρρωστος και κουρασμένος. Ένας ακόμη λόγος για να ελευθερωθείτε από τον πόνο και τη θλίψη για τους αγαπημένους σας που φεύγουν.
3. Έχουν μια υπέροχη εμπειρία: Εκτός εάν ο αγαπημένος σας που έφυγε ονομαζόταν Χίτλερ ή ήταν κάποιος άλλος προφανώς ποταπός κακοποιός, περνάει πολύ ευχάριστα. Θυμηθείτε τις καλύτερες μέρες σας πάνω στη γη – τις πιο ευτυχισμένες, τις πιο υγιείς και τις πιο δραστήριες -  στη συνέχεια, πολλαπλασιάστε τες με ένα εκατομμύριο. Αυτό είναι το πόσο καλά αισθάνεται κανείς όταν επιστρέφει στον Πραγματικά Αληθινό Τόπο,  εισερχόμενος στο Φως ή – ακριβέστερα – ενθυμούμενος ότι είναι ένα ον ενέργειας που αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του Φωτός, τώρα και για πάντα. Ακούγεται σαν μια καλή συμφωνία σε μένα. Για να παραφράσω τον Gibran «Όταν τα σωματικά άκρα σας έχουν πεθάνει, τότε θα χορεύετε πραγματικά».

Μήπως το #3 ακούγεται πολύ καλό για να είναι αληθινό; Νομίζω ότι μερικές φορές στη Γη έχουμε τόσες πολλές απογοητεύσεις και αγώνες που περιμένουμε για την επόμενη κακή είδηση να φθάσει. Το καταλαβαίνω. Γι 'αυτό είναι τόσο σημαντικό να γνωρίζουμε τα αποδεικτικά στοιχεία που δείχνουν σαφώς ότι ο καθένας από εμάς έχει τη δυνατότητα να απολαύσει μια ουράνια ζωή μετά θάνατον.
(Παραλείπω τα ενδιάμεσα #4 και #5  για λόγους συντομίας)
6. Ο θάνατος είναι ένα σημαντικό μέρος της ζωής: Όλοι έχουμε αναρωτηθεί, «Γιατί πρέπει να πεθαίνουμε; Γιατί δεν μπορεί ο καθένας απλά να ζει για πάντα;» Η απάντηση είναι απλή:  δεν πεθαίνουμε πραγματικά, αλλά αλλάζουμε την εξωτερική μορφή. Και η αλλαγή μοιάζει με ένα τρομακτικό τέλος της ύπαρξης σ’ εκείνους που βλέπουν τη ζωή  μόνο με τις πέντε αισθήσεις. Επίσης, φανταστείτε πόσο βαρετή και αποπνικτική θα ήταν μια διαρκής ομοιότητα. Ιδού ένας τρόπος για να το καταλάβετε: σκεφτείτε την πιο αγαπημένη σας ταινία και ρωτήστε τον εαυτό σας, «Θα θέλατε να την βλέπετε κάθε μέρα για μια αιωνιότητα;» Φυσικά και όχι. Λοιπόν, είναι το ίδιο με τη ζωή.  Οι ψυχές αγαπούν την ποικιλία, την επέκταση και την περιπέτεια – όχι την ασφαλή στασιμότητα. Η ζωή έχει σχεδιαστεί για να συμπεριλάβει αέναη αλλαγή. 
Είναι μια μεγάλη ανάταση όταν απελευθερώσετε το φόβο και συνειδητοποιήσετε ότι υπάρχει ένας ρυθμός και αιτία σε όλα αυτά.

(…) (…) (…)

Ελπίζω να αισθάνεστε πιο  γαλήνιοι,  χαρούμενοι και ξεκάθαροι καθώς θυμάστε τη μεγάλη εικόνα. Να είστε ήπιοι και υπομονετικοί με τον εαυτό σας καθώς θλίβεστε για το πέρασμα αντίκρυ ενός αγαπημένου προσώπου. Και, όπως θλίβεστε, επιλέξτε να διατηρήσετε μια ευρύτερη άποψη, όπως περιγράφεται παραπάνω. Με αυτόν τον τρόπο θα ελαφρύνετε τη θλίψη σας και θα διαφωτίσετε τον εαυτό σας και τον κόσμο.

Επισκεφτείτε την ιστοσελίδα του Mark Pitstick για περισσότερα.