ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Τετάρτη, 2 Αυγούστου 2017

ΟΙ ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ κατεδαφίζουν την ανώτατη εκπαίδευση


ΒΟΥΛΗ, 01/08/2017 - ΣΤΑΥΡΟΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ (Πρόεδρος του Κόμματος Το Ποτάμι): 

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με το δικαίωμα που μου δίνει το γεγονός ότι είμαι ίσως ο μόνος πολιτικός Αρχηγός που τηρεί τον χρόνο, θέλω να απευθυνθώ στον κάθε Βουλευτή ξεχωριστά, αλλά και στο Σώμα και να πω ότι πρέπει να σταματήσει αυτό το ρεζιλίκι. Ή να καταργήσουμε εντελώς το χρονόμετρο και να λέμε ελεύθερη συζήτηση ή να τηρούμε τον χρόνο.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Ποταμιού)

Είναι ανεπίτρεπτο ότι είχε προγραμματιστεί ο κύριος Πρωθυπουργός και ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης να μιλήσουν τριάντα πέντε λεπτά και μίλησαν δύο ώρες. Ο κύριος Πρωθυπουργός ζήτησε μια παρέμβαση ενός λεπτού και μίλησε δεκαεπτά λεπτά. Και όλα αυτά γίνονται σε μια συζήτηση που πιθανόν κάποια παιδιά την παρακολουθούν, γιατί είναι μια συζήτηση για την παιδεία.

Ο Σπύρος Λυκούδης, ο Αντιπρόεδρός μας, το έχει θέσει στην Διάσκεψη των Προέδρων. Θα το θέσουμε κατηγορηματικά. Ή να καταργήσουμε τα ρολόγια ή να τηρούμε στοιχειωδώς τον χρόνο. Και είναι ευθύνη του Προεδρείου, του κ. Βούτση πρώτα απ’ όλα, να τηρεί τον χρόνο. Υπάρχει κόσμος που μας παρακολουθεί και δεν αντιλαμβάνεται πώς η Βουλή μπορεί να είναι εκτός κανόνων.

Πάμε, λοιπόν, στα δεκατέσσερα λεπτά που μου απομένουν.

Πρώτη Αυγούστου, οι φοιτητές είναι απόντες, οι καθηγητές απόντες, αλλά η κυβερνητική πλειοψηφία προσπαθεί όπως - όπως και γρήγορα - γρήγορα να πάρει αποφάσεις που θα σημαδέψουν το μέλλον των καθηγητών, των φοιτητών, των πανεπιστημίων και τελικά της κοινωνίας. Και είναι το τέταρτο από τα έξι επεισόδια της καλοκαιρινής επιθεώρησης: «Ψηφίστε, τροποποιήστε, τελειώσατε». Είναι το τέταρτο από τα έξι νομοσχέδια που η Βουλή καλείται να ψηφίσει, αφού τα συζητήσει στα πεταχτά.
Κυρίες και κύριοι, θα αρχίσω από το τέλος, από τα συμπεράσματα.
Ο νόμος που θα ψηφίσουν σήμερα οι ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι ένας συντηρητικός νόμος, παλιομοδίτικος, που ενισχύει την κομματοκρατία. 
Είναι ένας νόμος δηλαδή βγαλμένος από τα σπλάχνα των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, ένας αριστερίστικος αχταρμάς με ακροδεξιά φρένα,ένας νόμος που διώχνει τους νέους,ένας νόμος που στερεί την ελπίδα από αυτούς που πιστεύουν στην αξιοκρατία,ένας νόμος που κρατά τη χώρα μακριά από την σύγχρονη ευρωπαϊκή πραγματικότητα.Γιατί δυστυχώς – και το λέω πραγματικά - και για εσάς, πάνω απ’ όλα είναι το κόμμα, οι συμβιβασμοί και τελικά η συντήρηση.

Η Ελλάδα, για να είμαστε ειλικρινείς, ποτέ δεν ευτύχησε να έχει πανεπιστήμια μακριά από κόμματα, ταπεινά συμφέροντα και πονηρές συντεχνίες. Εξαιρέσεις υπήρξαν και υπάρχουν, αλλά δεν αλλάζουν τον κανόνα.

Το κομματικό κράτος ήθελε πάντα ένα πανεπιστήμιο στα μέτρα του. Γι’ αυτό και τα όσα καλά έφερε ο νόμος Διαμαντοπούλου, ένας νόμος που ψηφίστηκε με διακόσιους πενήντα πέντε Βουλευτές, μετά από δεκαοκτώ μήνες διαβούλευσης, γρήγορα ψαλιδίστηκαν από Υπουργούς του ΠΑΣΟΚ, της Νέας Δημοκρατίας και τώρα ό,τι απέμεινε, το ισοπεδώνουν οι ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

Παιδεία καθυποταγμένη, αποκομμένη από τις διεθνείς και ευρωπαϊκές εξελίξεις. Αυτός άλλωστε είναι ο λόγος που η κρίση στη χώρα μας είναι τόσο βαθιά και ατελείωτη. Γιατί η παιδεία, τα πανεπιστήμια είναι ο καθοριστικός παράγοντας για την οικονομική ανάπτυξη και την κοινωνική δικαιοσύνη. Και εσείς, από την αρχή κιόλας, από το 2015, δείξατε ότι θα ακολουθήσετε τον παλιό δρόμο.
Να σας θυμίσω δυο-τρία πράγματα. Επιλέξατε περιφερειακούς διευθυντές που ήταν όλοι κομματικά στελέχη των ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ. Όλοι. Έντεκα-δύο ήταν η μεταξύ σας μοιρασιά. 
Μετά αλλάξατε τον τρόπο επιλογής των διευθυντών των σχολείων και τους κάνατε συνδικαλιστές αντί για διευθυντές. 
Κατεδαφίσατε πρότυπα και πειραματικά σχολεία και το βάλατε στα πόδια μπροστά στους ακραίους της Εκκλησίας.
Επαναφέρατε τους αιώνιους φοιτητές και κάνατε και κάνετε μικροκομματικά παιχνίδια με τις πανελλήνιες. Και τώρα ήρθε η ώρα των πανεπιστημίων.
Θα μιλήσω επιγραμματικά για τα σημαντικά ασήμαντα του νόμου σας.

Αυτονομία. Στις αναπτυγμένες χώρες τα πανεπιστήμια απολαμβάνουν αυξημένη αυτονομία, με αξιολόγηση και λογοδοσία. Η Ελλάδα ήταν πάντα -κι όχι μόνο, βέβαια, στους δικούς σας μήνες- ουραγός στο θέμα της αυτονομίας των πανεπιστημίων. Ο νόμος σας, όμως, περιορίζει την αυτονομία ακόμα περισσότερο, κάνοντας τα πανεπιστήμια παραρτήματα του γραφείου του Υπουργού.

Διοίκηση των πανεπιστημίων. Εδώ βάλατε για τα καλά την όπισθεν. Καταργείτε τα συμβούλια των ιδρυμάτων, ενός θεσμού που κυριαρχεί τα τελευταία χρόνια σε όλες τις αναπτυγμένες χώρες. Αντί να αξιοποιήσουμε τους μεγάλους Έλληνες δασκάλους που ζουν και διαπρέπουν στο εξωτερικό, αντί να φωτίσουμε τα πανεπιστήμιά μας με την εμπειρία τους και τις ιδέες τους, τους διώχνουμε και αντιστοίχως, στη διοίκηση των πανεπιστημίων επανέρχονται οι κομματικοί φοιτητικοί σύλλογοι. Προσοχή, όχι οι φοιτητές, αλλά οι φοιτητοπατέρες.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΓΑΒΡΟΓΛΟΥ (Υπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων): Κάνετε λάθος. Είναι καθολική και μυστική…

ΣΤΑΥΡΟΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ (Πρόεδρος του κόμματος Το Ποτάμι): Επιτρέψτε μου, κύριε Γαβρόγλου. Είναι σαφές ότι τα συμβούλια και η παρουσία των ξένων καθηγητών που είχαν έρθει να προσφέρουν στη χώρα ήταν πάντα το κόκκινο πανί για τους συνδικαλιστές του ΣΥΡΙΖΑ στα πανεπιστήμια.

Άσυλο. Εδώ ζούμε την πλήρη αντιστροφή της πραγματικότητας! Στα ελληνικά πανεπιστήμια δεν παρέχεται άσυλο ιδεών, αλλά άσυλο σε συμμορίες και χουλιγκάνους. Οι ιδέες, μάλιστα, επιτρέψτε μου, διώκονται αν δεν συμφωνούν με τα συνθήματα που είναι γραμμένα στους τοίχους των πανεπιστημίων. Κι αυτοί που έχουν ασυλία στα πανεπιστήμια είναι οι μικροί και μεγάλοι αστυνόμοι των ιδεών. Την εξουσία αυτών των συμμοριών ενισχύετε με τον νόμο σας και τους ενισχύετε συνειδητά. Θα σας πω στο τέλος γιατί.

Μεταπτυχιακές σπουδές. Σήμερα λειτουργούν μεταπτυχιακά που σε πολλές περιπτώσεις βοηθούν και την αγορά εργασίας -και δεν ντρεπόμαστε να το πούμε- και τα πανεπιστήμια. Προσφέρουν ειδικές γνώσεις και δεξιότητες και αποτελούν πηγή χρηματοδότησης των ιδρυμάτων, σε μια εποχή μάλιστα που το κράτος αδυνατεί να πληρώσει όσα πρέπει για την παιδεία. Τα εμπόδια που σήμερα βάζετε για τη χρηματοδότηση των μεταπτυχιακών, αλλά και οι γραφειοκρατικές διαδικασίες που επιβάλλετε θα είναι και η ταφόπλακα σε πολλά από τα μεταπτυχιακά, γεγονός που σημαίνει ξανά υποβάθμιση, ξανά διαρροές εγκεφάλων στο εξωτερικό.

Ξενόγλωσσα προγράμματα σπουδών. Εμποδίζετε στην ουσία τη λειτουργία ξενόγλωσσων προγραμμάτων που θα προσελκύσουν αλλοδαπούς φοιτητές και θα πολλαπλασιάσουν τα έσοδα των ιδρυμάτων.
Θα ξέρετε την πρόσφατη έκθεση της Εθνικής Τραπέζης. Η Ελλάδα θα μπορούσε να προσελκύσει εκατόν δέκα χιλιάδες ξένους φοιτητές και τα οφέλη να φτάνουν περίπου στο ένα δισεκατομμύριο οκτακόσια εκατομμύρια.

Για μας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τώρα θα έπρεπε να ήταν η ώρα για να ενισχύσουμε αξιοκρατία, διαφάνεια, χειραφέτηση και αποτελεσματικότητα, να διεθνοποιήσουμε τα πανεπιστήμιά μας. Αντί γι’ αυτό, εσείς παίζετε με τις λέξεις. Αφαιρείτε λέξεις όπως «αγορά εργασίας», «ευρωπαϊκός χώρος εκπαίδευσης» και μιλάτε ψευδώς για κοινωνική ισότητα. Κοινωνική ισότητα θα είχαμε αν δίναμε στα φτωχότερα παιδιά τη δυνατότητα να κάνουν τις σπουδές που θα ήθελαν, τις σπουδές που θέλουν. Όταν βγαίνεις από ΑΕΙ – ξέρετε τις έρευνες - έχεις κατά κανόνα διπλάσιο εισόδημα.

Η τριτοβάθμια εκπαίδευση, όμως, σε αντίθεση με την πρωτοβάθμια και τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, είναι άνιση. Υπάρχουν κοινωνικά στρώματα που υποεκπροσωπούνται, ιδιαίτερα στα μεταπτυχιακά. Πρέπει να ενισχύσουμε, λοιπόν, με υποτροφίες και να θεσμοθετήσουμε τα φοιτητικά δάνεια, τα οποία θα αποπληρώνουν οι φοιτητές με χαμηλά έως και μηδενικά επιτόκια. Αποπληρωμή γρήγορη ή αργή, ανάλογα με τις απολαβές που θα έχουν στο επάγγελμά τους.

Πρόσφατα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το «Π² - π στο τετράγωνο», το Ινστιτούτο του κινήματός μας, έκανε μια έρευνα κοινής γνώμης. 
Οκτώ στους δέκα θεωρούν ότι η κρατική χρηματοδότηση των πανεπιστημίων θα πρέπει να συνδυάζεται με την αξιολόγηση του κάθε ιδρύματος. 
Πάνω από το 70% των πολιτών θεωρεί ότι πρέπει να υπάρχουν μεταπτυχιακά προγράμματα στην αγγλική γλώσσα. 
Το 80% θέλει συμμετοχή στη διοίκηση αναγνωρισμένων καθηγητών που εργάζονται σε ιδρύματα του εξωτερικού και το 80% βεβαίως θεωρεί ότι η Αστυνομία πρέπει να επεμβαίνει άμεσα και να προστατεύει τους φοιτητές και τους καθηγητές από φαινόμενα βίας και ποινικές συμπεριφορές.

Βέβαια, η πλειοψηφία του κόσμου είναι πλέον υπέρ της ίδρυσης μη κρατικών πανεπιστημίων και είναι υπέρ της ενίσχυσης της έρευνας από ιδιώτες, να δώσουμε δηλαδή κίνητρα στις επιχειρήσεις να καλύψουν δαπάνες έρευνας και καινοτομίας που αδυνατεί να χρηματοδοτήσει το κράτος.

Είναι μίζερες οι αντιδράσεις και είναι –επιτρέψτε μου - διπλά ενοχλητικές, όταν προέρχονται από πολιτικούς που έχουν σπουδάσει στο εξωτερικό. Τι λένε, δηλαδή, κάποιοι ακόμα και εδώ μέσα; «Ναι, εγώ είχα λεφτά και σπούδασα στο Λονδίνο ή στη Βοστώνη, εσύ όμως μείνε εδώ, χωρίς εναλλακτικές λύσεις». Οι θέσεις της κοινωνίας, κυρίες και κύριοι, είναι πολύ πιο προχωρημένες από τις θέσεις της Κυβέρνησης.

Γιατί, όμως, οι ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για άλλη μια φορά οπισθοχωρούν σ’ ένα θέμα τόσο σημαντικό όπως είναι το θέμα της παιδείας; Θα σας πω γιατί. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε όλες τις μάχες. Συγκυβερνά μ’ ένα ακροδεξιό κόμμα. Αποδέχτηκε την κυριαρχία της κυρίας Μέρκελ. Υπέγραψε τις απαιτήσεις των δανειστών. Έκανε τους φτωχούς φτωχότερους και τους μεσαίους φτωχούς.

Τι τους μένει, λοιπόν; Μια αντίσταση, δήθεν, στην παιδεία, ένα «αντάρτικο» που θα δώσει το φιλί της ζωής στον απογοητευμένο κομματικό στρατό. Όλα πέφτουν, αλλά κρατάμε τα πανεπιστήμια. Όχι στα συμβούλια, όχι στα μεταπτυχιακά, όχι στην αστυνόμευση. Ανώριμες μάχες ενός στρατού που υποχωρεί ηττημένος.

Εμείς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα επιμείνουμε και θα καλέσουμε καθηγητές και φοιτητές να γυρίσουν την πλάτη σ’ όλους αυτούς που πολεμούν την αριστεία. Ο επαρχιωτισμός δεν ταιριάζει στην παιδεία. 
Θα καλέσουμε φοιτητές και καθηγητές να αντισταθούν στη δράση των κομματικών εγκάθετων. 
Καμία χώρα δεν βγήκε από την κρίση χωρίς μεγάλες αλλαγές στην παιδεία. Κανένας λαός δεν πήγε μπροστά με λαϊκισμούς και ιδεοληψίες. 

Εξωστρέφεια, αριστεία, καινοτομία, δικαιοσύνη. Αυτό είναι το χρέος μας στα παιδιά μας και στον τόπο μας.
Σας ευχαριστώ.

(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Ποταμιού)