ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Πέμπτη, 21 Δεκεμβρίου 2017

Αλήθεια, τι γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα;


Τη γέννηση του Χριστού, θα σου απαντήσουν ακόμη και τα μικρά παιδιά. Όλοι το ξέρουν αυτό.

Και πώς τη γιορτάζουμε; Εντελώς υλιστικά και καταναλωτικά: Στολίζοντας χριστουγεννιάτικα δένδρα, ανταλλάσσοντας δώρα και ευχές, ψήνοντας γαλοπούλες γεμιστές, φτιάχνοντας μελομακάρονα και κουραμπιέδες, και τρώγοντας του σκασμού, λες και το στομάχι μας φαρδαίνει και χωράει περισσότερα εκείνες τις ημέρες.

Και ποιος ήταν ο Χριστός;
Εδώ οι απαντήσεις ποικίλουν.
 «Ο Μονογενής Υιός του Θεού», απαντούν οι Χριστιανοί και συμπληρώνουν «Το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, ομοούσιος του Πατρός» και στη συνέχεια προσθέτουν «Ο Λυτρωτής μας, Αυτός που σταυρώθηκε για τις αμαρτίες μας, δηλαδή αντί ημών».

Οι Μουσουλμάνοι θα απαντήσουν ότι ο Χριστός ήταν ένας προφήτης».
Οι Εβραίοι θα σου πουν ότι ο Χριστός  ήταν ένας μάγος.
Οι άθεοι, αν είναι “αριστεροί”, θα σου απαντήσουν ότι ο Χριστός ήταν ένας επαναστάτης κατά της Ρωμαϊκής τυραννίας.
Κι αν οι άθεοι δεν είναι αριστεροί  θα σου πουν ότι ο Χριστός είναι ένα μυθικό πρόσωπο που το επινόησε ο Μέγας Κωνσταντίνος.

Προσωπικά δεν με απασχόλησε ποτέ σοβαρά ποιος ήταν ο Χριστός, ούτε σκανδαλίζομαι με τη μία άποψη ή την άλλη. Ούτε μ' ενδιαφέρει αν είναι ιστορικό πρόσωπο, μυθικό πρόσωπο, ή ανάμικτο.
Εκείνο που μ' ενδιέφερε πάντα  είναι ποια λόγια από  εκείνα που είπε, δηλαδή που του αποδίδει η Καινή Διαθήκη, ασχέτως αν τα είπε ή δεν τα είπε, είναι κατάλληλα για πνευματική οικοδομή. Τι από αυτά που είπε, ή του αποδίδονται, είναι πολύτιμη τροφή για την ψυχή μου. Ποια λόγια από αυτά που είπε, ή αποδίδονται σε αυτόν, μου γαληνεύουν το νου και την καρδιά, με βοηθούν να καταπραΰνω το θυμό, να μεταλλάξω το μίσος σε αγάπη, το φόβο σε πίστη, την αδυναμία σε δύναμη, την απογοήτευση σε ελπίδα, τον εγωισμό σε ταπεινοφροσύνη, τη σύγχυση σε σοφία, τη σκληρότητα σε συγχωρητικότητα άνευ όρων και προϋποθέσεων, τη φιλαργυρία σε φιλανθρωπία, και γενικά κάθε αρνητικό συναίσθημα σε θετικό.

Οι περισσότερες από τις εντολές – συμβουλές θα τις έλεγα εγώ – που αποδίδονται στο Χριστό αποτελούν πολύτιμη πυξίδα για μια αρμονική ζωή και για πνευματική ολοκλήρωση.

Και πώς θα μάθει ένας αγράμματος ή ένας πολυάσχολος, που δεν του περισσεύει χρόνος για μελέτη, όλες τις εντολές του Χριστού ώστε να πορεύεται σωστά στη ζωή του;

Δεν χρειάζεται να αποστηθίσει κάποιος όλες τις εντολές του Ευαγγελίου, διότι το ζωντανό «Ευαγγέλιο» είναι μέσα του. Αυτό εννοούσε ο Χριστός – ή όποιος τέλος πάντων το είπε και του το απέδωσαν – όταν έλεγε «Η Βασιλεία του Θεού είναι εντός υμών»

Και ποια είναι αυτή η Βασιλεία; Είναι η Βασιλεία του πνεύματος μέσα μας. Από εκεί πηγάζουν όλες οι εντολές. Αρκεί να τις αναζητήσουμε. Αρκεί να αποφασίσουμε να τις «διαβάσουμε», όχι βέβαια για να γίνουμε θεολογικά πολυμαθέστατοι αλλά για να συμμορφωθούμε, ή μάλλον να συντονιστούμε, με αυτές. 

Όταν σε κάποια στιγμή της ζωής μας "μετα-νοήσουμε" και αποφασίσουμε να συντονιστούμε με τον άγραφο Νόμο μέσα μας, τότε οι  δογματικές τσίμπλες θ’ αρχίσουν να πέφτουν από τα μάτια μας και θα μπορούμε ν’ ακούμε καθαρά τη σιγανή διακριτική φωνή μέσα μας, τη φωνή του πνεύματος που δεν διατάσσει, αλλά απλά μας ενημερώνει για το ποια οδός μας οδηγεί στην εκπλήρωση του σκοπού για τον οποίο γεννηθήκαμε.

Κανένας άνθρωπος δεν γεννιέται με την Αγία Γραφή ή το Κοράνι ή το βιβλίο κάποιας άλλης θρησκείας παραμάσκαλα, και πολλοί άνθρωποι δεν διάβασαν ποτέ στη ζωή τους ένα ιερό – κατά κανόνα διανθισμένο με ανίερα κομμάτια - βιβλίο. 

Όλοι όμως οι άνθρωποι γεννιούνται με το Θεϊκό σπόρο μέσα τους, το πνεύμα, τον φορέα του Θείου Νόμου, ή αλλιώς τον κώδικα των προδιαγραφών βάσει των οποίων πρέπει να λειτουργούμε για να ζήσουμε μια αρμονική ζωή και να επιτελέσουμε τον επί της γης προορισμό μας που δεν είναι άλλος από την πνευματική μας τελείωση – «θέωση» τη λένε οι Ορθόδοξοι.

Ίδιο είναι το εσωτερικό νόημα όλων των θρησκειών, αλλά δυστυχώς οι θρησκευτικοί ταγοί έφτιαξαν θρησκείες με εξωτερικούς κανόνες και άψυχα δόγματα που αντί να ενώνουν τους ανθρώπους τους χωρίζουν. Αντί να προάγουν την Αγάπη, τροφοδοτούν το μίσος. Κι αυτό δυστυχώς δεν γίνεται μόνο μεταξύ των οπαδών διαφορετικών θρησκειών, αλλά και μεταξύ οπαδών της ίδιας θρησκείας με διαφορετικό δόγμα ή τελετουργικά.  Έτσι βλέπουμε αιματοχυσία μεταξύ Σιιτών και Σουνιτών Μουσουλμάνων, μίσος μεταξύ Ορθοδόξων και Καθολικών, ή Προτεσταντών, ή Πεντηκοστιανών, και πάει λέγοντας.

Οι θρησκείες κατάντησαν χειρότερες από τις πολιτικές ιδεοληψίες οι οποίες εν ονόματι της δήθεν δημοκρατίας κατακερματίζουν τους λαούς σε κόμματα - κομμάτια της κοινωνίας - που παλεύουν το ένα εναντίον του άλλου.  Και επειδή η κοινωνία είναι ένας αδιαίρετος οργανισμός, όπως είναι ο άνθρωπος, ο κατακερματισμός της σε κόμματα είναι σαν να εγείρονται τα χέρια ενάντια στα πόδια, το συκώτι εναντίον των νεφρών, η καρδιά εναντίον των πνευμόνων, κ.ο.κ. Όταν όμως κάποια κύτταρα του σώματος τρελαίνονται και δεν συμμορφώνονται στο να εκτελέσουν την αποστολή τους, τότε λέμε ότι ο άνθρωπος πάσχει από καρκίνο.
Αυτό ακριβώς έχουν πάθει οι κοινωνίες μας, τα έθνη, η ανθρωπότητα ολόκληρη: Έχει προσβληθεί από καρκίνο με πολλές μεταστάσεις.

Και είναι τόσο παράλογο και ουτοπικό να περιμένεις από μια καρκινοπαθή κοινωνία να ορθοποδήσει, όταν τα κύτταρά της εγείρονται  διαρκώς εναντίον εαυτών και αλλήλων στο όνομα του αρχηγού της θρησκείας τους ή στο όνομα της πολιτικής αυταπάτης τους.

Εάν η καρκινοπαθής ανθρωπότητα δεν αφυπνιστεί πνευματικά και δεν συμμορφωθεί με τους κυρίαρχους άγραφους νόμους, τότε αργά ή γρήγορα θα αυτοκαταστραφεί. Επί πολλούς αιώνες τώρα σκάβει το λάκκο της και αν συνεχίσει έτσι δεν θα γλιτώσει τον αυτοενταφιασμό της που θα είναι εξαιρετικά επώδυνος.

Η Ευχή μου γι’ αυτά τα Χριστούγεννα είναι Πνευματική Αφύπνιση και Αναγέννηση.  Αυτό σημαίνει συνειδητοποίηση ότι είμαστε όλοι  αδέλφια, μέλη της μιας και μοναδικής και αδιαίρετης Θεότητας.  Αυτή τη συνειδητοποίηση χρειαζόμαστε όλοι μας, ατομικά και συλλογικά. Μόνον έτσι θα σωθεί η ανθρωπότητα από τη συλλογική αυτοκτονία.