ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Παρασκευή, 9 Μαρτίου 2018

Προανακριτικές Επιτροπές: Ο πιο εύσχημος τρόπος ξεπλύματος της πολιτικής διαφθοράς


Βουλή- 08/03/2018- ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΚΑΡΑΚΩΣΤΑΣ: Η σημερινή παράσταση – διότι για να είμαστε ειλικρινείς και για λόγους τους οποίους θα εξηγήσω παρακάτω, περί παράστασης πρόκειται – σε τίποτα δεν διαφέρει από παρόμοιες παραστάσεις οι οποίες στήθηκαν αρκετές φορές στα σαράντα τέσσερα έτη μεταπολιτευτικής πολιτικής ιστορίας, παραστάσεις οι οποίες λαμβάνουν τον πομπώδη τίτλο «Σύσταση Ειδικών Κοινοβουλευτικών Επιτροπών» για διάφορα σκάνδαλα και οι οποίες καταλήγουν στο ίδιο αποτέλεσμα: Στην έκδοση διαφορετικών πορισμάτων από το κάθε κόμμα και στην κοινή διαπίστωση ότι ο νόμος Περί Ευθύνης Υπουργών δυστυχώς δεν μας επιτρέπει να ασκήσουμε δίωξη εναντίον των εμπλεκόμενων πολιτικών προσώπων, διότι οι ευθύνες τους έχουν παραγραφεί.
Χαρακτηριστικά αυτής της διαχρονικής εξαπάτησης του ελληνικού λαού από το καθεστώς της κλεπτοκρατίας είναι τα αδιάψευστα στοιχεία τα οποία συνοδεύουν τις λεγόμενες Εξεταστικές ή Προανακριτικές Επιτροπές, οι οποίες έχουν λάβει χώρα κατά το παρελθόν. Πρόκειται για ειδικές Επιτροπές οι οποίες επί της ουσίας αποτελούν τον πιο εύσχημο τρόπο ξεπλύματος της πολιτικής διαφθοράς.
Για του λόγου το αληθές παραθέτω μία σύντομη, αλλά εξόχως ενδεικτική ιστορική αναδρομή στις περίφημες Εξεταστικές Επιτροπές της μεταπολιτευτικής περιόδου.
Από το 1974 και εντεύθεν έχουν συσταθεί περισσότερες από δεκαπέντε Εξεταστικές Επιτροπές. Από αυτές μόνον δύο κατέληξαν σε παραπομπή και εκδίκαση: η υπόθεση Κοσκωτά και η υπόθεση Αθανασόπουλου για το γιουγκοσλαβικό καλαμπόκι. Σε άλλες τρεις παραπέμφθηκαν στο Ειδικό Δικαστήριο ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης για την υπόθεση των υποκλοπών και οι Υπουργοί Παλαιοκρασσάς και Ανδριανόπουλος για την πώληση της ΑΓΕΤ.

Πλήθος άλλων Εξεταστικών Επιτροπών για μείζονα θέματα άφησαν στο απυρόβλητο τόσο τους ενόχους, όσο και εκείνους που συμμετείχαν στη δημιουργία εθνικών σκανδάλων, τα οποία υπονόμευσαν τόσο το κύρος της χώρας, όσο βεβαίως και την οικονομία της. Για παράδειγμα, το 1986, για το Κυπριακό με το πόρισμα να παραμένει θαμμένο. Το 1987 για τις τηλεφωνικές υποκλοπές Τόμπρα. Το 1989 για τις προμήθειες στα εξοπλιστικά. Το ίδιο έτος, επίσης, Εξεταστική Επιτροπή για την «αγορά του αιώνα» σε εξοπλιστικά. Το 1991 Εξεταστική Επιτροπή για τις προμήθειες πετρελαιοειδών. Το ίδιο έτος Εξεταστική Επιτροπή για την πώληση της ΑΓΕΤ ΗΡΑΚΛΗΣ.

Το 1992 για τις αγοραπωλησίες αεροσκαφών της Ολυμπιακής. Το 1996 Εξεταστική για το Καζίνο του Φλοίσβου. Το 1999 για την υπόθεση Οτσαλάν και το 2004 για τα εξοπλιστικά, με πόρισμα το οποίο τέθηκε στο αρχείο. Το 2005 Εξεταστική για τα εξοπλιστικά και το 2010 Εξεταστική για τη SIEMENS.

Και φτάνουμε στο 2015 με ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ να προαναγγέλλουν προεκλογικά τη σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής για τα μνημόνια και μετεκλογικά να ψηφίζουν δύο μνημόνια. Επίσης, Εξεταστική για τα δάνεια των μέσων μαζικής ενημέρωσης και των κομμάτων, μια εξεταστική στην οποία αποκαλύφθηκε η διασπάθιση δημοσίου χρήματος από κόμματα και από ιδιοκτήτες μέσων ενημέρωσης, χωρίς φυσικά την παραμικρή τιμωρία.

Από τα παραπάνω εξάγεται το ακόλουθο συμπέρασμα: Το μοναδικό μέλημα των εκάστοτε κυβερνώντων που προχώρησαν στη σύσταση αυτών των ειδικών κοινοβουλευτικών επιτροπών υπήρξε η επικοινωνιακή και μόνο εκμετάλλευση πραγματικών σκανδάλων, ενώ στο πεδίο της ουσιαστικής απόδοσης ευθυνών στόχος υπήρξε πάντοτε η πλήρης συγκάλυψη των ευθυνών πολιτικών και μη προσώπων, τα οποία συμμετείχαν στην καταλήστευση του δημοσίου χρήματος και στη λαφυραγώγηση της χώρας.

Η περίπτωση Τσοχατζόπουλου παραμένει μοναδική και δεν κάνει τίποτε άλλο παρά να επιβεβαιώνει τον κανόνα. Όταν το πολιτικό σύστημα θέλει να αμυνθεί, τότε βρίσκει τον πλέον εύκαιρο αποδιοπομπαίο τράγο και του φορτώνει το σύνολο των αμαρτιών του. Με τον τρόπο αυτό πλήθος άλλων πολιτικών και μη προσώπων, με τις ίδιες ή και περισσότερες ευθύνες, εξακολουθούν το παρασιτικό και εθνικά, κοινωνικά και οικονομικά καταστροφικό τους έργο.

Θυμίζουμε για παράδειγμα τι είχε πει ο κ. Βενιζέλος στο σχετικό πόρισμα του ΠΑΣΟΚ στην Εξεταστική για τον Τσοχατζόπουλο, για να καταλάβει ο ελληνικός λαός το βαθμό της πολιτικής απάτης που το πολιτικό σύστημα μεθοδικά οργανώνει με τις δήθεν εξεταστικές. Έλεγε: «Δεν προκύπτει κανένα στοιχείο πιθανής τέλεσης ποινικού αδικήματος από τους κυρίους Τσοχατζόπουλο και Παπαντωνίου, που επί μήνες προσεβλήθησαν και διασύρθηκαν αδίκως».

Στις 25 Φεβρουαρίου 2005, στην Ολομέλεια της Βουλής, όταν εισήχθη προς συζήτηση το πόρισμα της Εξεταστικής, το ίδιο πολιτικό πρόσωπο ανέφερε τα εξής: «Η υπόθεση αυτή ξεκίνησε ως ένα τεράστιο πολιτικό και ενδεχομένως ποινικό σκάνδαλο και σήμερα η υπόθεση αυτή έχει εξατμιστεί». Και κατέληγε: «Μας λέει η Νέα Δημοκρατία ότι υπάρχει ύποπτη διακίνηση χρημάτων με δήθεν παραλήπτες, οι οποίοι μπορεί να είναι και πολιτικά πρόσωπα. Δεν υπάρχει τίποτα απολύτως». Τότε οι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας δεν χειροκροτούσαν τον κ. Βενιζέλο. Το καταχειροκροτούν όμως σήμερα.

Η δική μας θέση, εν αντιθέσει προς εκείνες των άλλων κομμάτων, ήταν και είναι διαχρονικά σταθερή. Όλα τα σκάνδαλα της Μεταπολίτευσης, ανεξαρτήτως πολιτικής απόχρωσης και περιόδου, πρέπει να έρθουν στο φως της δημοσιότητας και μάλιστα όσα από αυτά δεν έχουν ήδη παραγραφεί με τον κατάπτυστο νόμο «περί ευθύνης Υπουργών», να δικαστούν στην τακτική δικαιοσύνη, εκεί όπου δικάζονται όλα τα κακουργήματα, εκεί όπου οι παραγραφές είναι εικοσαετείς και όχι προσχηματικές.

Και φυσικά δεν έχουν αναφερθεί όλα τα παραπάνω προκειμένου να βρούμε εμείς, ως Χρυσή Αυγή, ένα πρόσχημα για την καταψήφιση της σημερινής πρότασης της Νέας Δημοκρατίας.
Η στήριξη όμως μιας πρότασης για παραπομπή πολιτικών στη δικαιοσύνη είναι κενό γράμμα, όταν γίνεται για λόγους πολιτικής προπαγάνδας και μάρκετινγκ και όχι για λόγους ουσίας. Μάρκετινγκ της χειρότερης, της πιο αισχρής μορφής αποτελεί το γεγονός ότι η Ελλάδα ήταν, για παράδειγμα, η μόνη χώρα που στο σκάνδαλο της πολυεθνικής SIEMENS δεν ζήτησε και δεν έλαβε καμία αποζημίωση για τα εγκλήματα που τέλεσε η γερμανική εταιρεία κατά του ελληνικού δημοσίου, όταν αποζημιώθηκαν ακόμα και χώρες όπως η Ζιμπάμπουε.
Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα η οποία δεν κινεί τις προβλεπόμενες από τον ποινικό νόμο διαδικασίες της παράστασης πολιτικής αγωγής στα ποινικά δικαστήρια και η οποία δεν καταθέτει αγωγές κατά όσων ζημιώνουν το δημόσιο, κατά δηλαδή των ξένων εκείνων εταιρειών που παρανομούν και των εν Ελλάδι συνεργατών και συνεργών τους.

Στην προκειμένη περίπτωση προκαλεί εντύπωση το γεγονός πως οι νομικοί φωστήρες της Νέας Δημοκρατίας, οι οποίοι συνέγραψαν την πρόταση που συζητούμε, αναφέρονται αναπόδεικτα και αορίστως σε 40 εκατομμύρια ευρώ ζημία του δημοσίου και 100 εκατομμύρια ευρώ ζημίες των ασφαλιστικών ταμείων από την έλλειψη τιμολόγησης του 2015, χωρίς να στηρίζουν αυτούς τους αριθμούς έστω σε μια έκθεση ορκωτού λογιστή, αλλά σε εικασίες οι οποίες προκύπτουν από μια ανώνυμη καταγγελία.

Αυτό που προτείνει η Χρυσή Αυγή, το κρίσιμο δηλαδή και ουσιώδες στην υπόθεση, όπως συνέβη και με το πόρισμα που κατέθεσε στην υπόθεση Παπαντωνίου και το οποίο αντέγραψε και εφαρμόζει σήμερα η κυβερνητική Πλειοψηφία, είναι ότι η πρόταση πρέπει να τεκμηριώνεται από εκθέσεις ορκωτών λογιστών ή μελετητικών οίκων, οι οποίες θα αναλύσουν τα οικονομικά δεδομένα της ζημίας του δημοσίου με στοιχεία που θα καταθέσουν στις εισαγγελικές αρχές και που στη συνέχεια θα αξιοποιηθούν με την άσκηση από το Δημόσιο πολιτικής αγωγής στην προδικασία, αλλά και στη διαδικασία στο ακροατήριο κατά των αυτουργών, πολιτικών και φυσικών προσώπων, εφόσον τα στοιχεία αυτά προκύψουν από την ανάκριση.

Είναι μια πολιτική αγωγή η οποία δεν θα γίνει για τα μάτια του κόσμου, όπως έχετε συνηθίσει, αλλά για λόγους ουσίας, δηλαδή για να ζητηθούν στη συνέχεια με αστικές αγωγές οι ανάλογες αποζημιώσεις τόσο από τα φυσικά πρόσωπα που ενεπλάκησαν όσο και από τις πολυεθνικές οι οποίες συμμετείχαν στο πάρτι των τιμολογήσεων των φαρμάκων σε βάρος των ασφαλιστικών ταμείων και της δημόσιας περιουσίας.
Μόνο τότε η συμβολή μας θα είναι χρήσιμη και όχι για τις εντυπώσεις, όπως είναι εκείνη των κομμάτων που δήθεν κόπτονται για τη δημόσια περιουσία, ενώ την ίδια στιγμή επιχειρούν παντοιοτρόπως, αφ’ ενός να γλιτώσουν όσους δικούς τους εμπλέκονται, αφ’ ετέρου να περιορίσουν στο ελάχιστο ή να μηδενίσουν την αποζημίωση του δημοσίου, απέχοντας από τις επιβεβλημένες νομικές ενέργειες.
Αυτή η διαιώνιση του φαύλου πολιτικού συστήματος, που αναβαπτίζεται μέσα από εξεταστικές επιτροπές, έτσι ώστε να συνεχίζεται αδιατάραχτη η υποδούλωση της χώρας σε ξένα κέντρα, θεωρούμε πως δεν μπορεί να αντιμετωπισθεί ούτε με εξεταστικές ούτε με προανακριτικές επιτροπές, αλλά με πλήρη αλλαγή του πολιτικού συστήματος, το οποίο εκτρέφει τη διαφθορά. Πότε θα επέλθει η πλήρης αλλαγή του πολιτικού συστήματος που εκτρέφει τη διαφθορά; Θα επέλθει, όταν ένα αυθεντικά λαϊκό κίνημα, το κίνημα των Ελλήνων Εθνικιστών, υπερισχύσει του κόμματος των πολιτικών κομμάτων, το οποίο όλοι εσείς εκπροσωπείτε.
(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)
Μισό λεπτό θα χρειαστώ, κυρία Πρόεδρε.
Η Χρυσή Αυγή, η μοναδική πολιτική δύναμη η οποία έρχεται αντιμέτωπη με τις πλέον νοσηρές και παράνομες μεθοδεύσεις του παλαιού πολιτικού συστήματος, το οποίο πνέει τα λοίσθια, θα αγωνισθεί όπως πάντοτε για να αναδείξει τους υπεύθυνους της καταλήστευσης και υποδούλωσης του ελληνικού λαού, δίχως να τρέφει και συνάμα δίχως να καλλιεργεί φρούδες ελπίδες για τη σκοπιμότητα και το αποτέλεσμα παρόμοιων διαδικασιών.
Στην παρούσα χρονική συγκυρία, εν μέσω μιας προειλημμένης απόφασης για την εκχώρηση του ονόματος της Μακεδονίας στους Σκοπιανούς, την οποία καλύπτετε με δήθεν διαπραγματεύσεις, οι οποίες γίνονται για το θεαθήναι, εν μέσω της πολυήμερης ομηρίας δύο Ελλήνων στρατιωτικών από τους Τούρκους, για την οποία σφυρίζετε αδιάφορα, η σκοπιμότητα του διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος είναι προφανής. 
Η ανάδειξη των διαχρονικών πολιτικών και ποινικών ευθυνών της Μεταπολίτευσης είναι χρήσιμη μόνο στον βαθμό που ο ελληνικός λαός πληροφορείται με τεκμηριωμένα στοιχεία το πώς μια πλούσια χώρα με αστείρευτες πηγές ενέργειας, μια χώρα ανυπέρβλητης ιστορικής, πολιτιστικής και μορφωτικής κληρονομιάς μπορεί να καταντήσει με ανάξιους ηγέτες, μέσα σε λίγες δεκαετίες, από πρωτοπόρος που ήταν το 1974, σε ζητιάνο της Ευρώπης σήμερα.

Η μόνη, τρόπον τινά, εξεταστική ή προανακριτική η οποία θα παράγει ουσιαστικό όφελος για την Ελλάδα και τους Έλληνες είναι εκείνη στην οποία κριτής θα είναι ο κυρίαρχος λαός, είναι δηλαδή η προσφυγή στις κάλπες και εκεί να είστε βέβαιοι ότι το αντεθνικό και διεφθαρμένο κόμμα των πολιτικών κομμάτων θα δύσει και η Χρυσή Αυγή του ελληνισμού θα ανατείλει.

(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Λαϊκού Συνδέσμου-Χρυσή Αυγή)