ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Παρασκευή, 6 Απριλίου 2018

Εμείς οι σταυρωτήδες του Χριστού...


Τα θρησκευτικά ήθη κι έθιμα του κάθε λαού, βαθιά ριζωμένα στο συλλογικό υποσυνείδητο, είναι σεβαστά και διατηρητέα, αρκεί να μην επικαλύπτουν την ουσία· αρκεί να μην απευθύνονται απλά το συναίσθημα· αρκεί να βοηθούν στην αφύπνιση του πνεύματος και στην αναγέννηση της ψυχής του πιστού.

Σήμερα, Μεγάλη Παρασκευή, οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί - υποτίθεται περίλυποι και συντετριμμένοι -  "γιορτάζουν" την ταφή του Χριστού, ψέλνοντας πένθιμα εγκώμια και ακολουθώντας την περιφορά του περίτεχνα στολισμένου Επιταφίου.

Χθες, Μεγάλη Πέμπτη, γιόρτασαν τη Σταύρωσή του, χωρίς καν να εμβαθύνουν στο αλληγορικό νόημα της σταύρωσης. Κι αυτό, είτε διότι οι θρησκευτικοί ταγοί ποτέ δεν τους δίδαξαν το μεταφορικό μήνυμα της σταύρωσης του Χριστού είτε διότι όσοι το γνωρίζουν -  ελάχιστοι - αποφεύγουν να διαλογιστούν επ' αυτού διότι δεν τους συμφέρει.

Ο Απόστολος Παύλος - Απόστολος των Εθνών - στην προς Γαλάτας επιστολή του έγραψε: "Όσοι δε είναι του Χριστού εσταύρωσαν την σάρκα ομού με τα πάθη και τας επιθυμίας." (Προς Γαλάτας, 5: 24)

Η Σταύρωση λοιπόν που γιορτάζουν οι Χριστιανοί, αλλά και ο σταυρός που κάνει (μηχανικά) ο Ορθόδοξος, θα έπρεπε να του θυμίζουν ότι καθημερινά, ανά πάσαν ώρα και στιγμή, πρέπει να σταυρώνει τη σάρκα με τις επιθυμίες της. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει να σταυρώνει το Εγώ για χάρη του Εμείς. Δύσκολο; Μα φυσικά! Αυτό όμως έκανε ο Χριστός. Πρόσφερε το Εγώ του να σταυρωθεί για χάρη των ανθρώπων. Αυτό είναι το αλληγορικό μήνυμα της Σταύρωσης του Χριστού. Αυτό εννοούσε όταν είπε: "Όστις θέλει οπίσω μου ελθείν απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού και ακολουθήτω μοι" (Κατά Μάρκον 8: 34)

Θα μου πεις, αυτό που ζήτησε ο Χριστός είναι δύσκολο έως αδύνατο. Πώς να απαρνηθεί κανείς τον εαυτό του για χάρη των άλλων; Πρώτα-πρώτα είναι το ένστικτο της αυτοσυντήρησης που δεν του το επιτρέπει. Άλλωστε, η κορυφαία εντολή του Χριστού είναι "Αγάπα τον πλησίον σου ως σεαυτόν". Άρα η αγάπη προς τον εαυτό είναι προαπαιτούμενο για να μπορεί να αγαπήσει κανείς τον συνάνθρωπο. Ποια αγάπη προς τον εαυτό όμως; Όχι βέβαια η εντρύφηση στις ηδονές και τις διασκεδάσεις αλλά η υγιής αγάπη προς το σώμα, που είναι ο υλικός ναός του πνεύματος· η αγάπη και το στόλισμα της ψυχής - της νύμφης του πνεύματος - ώστε να πραγματώσει ο άνθρωπος το καθ' ομοίωση του θεού, πράγμα που είναι και ο γήινος προορισμός του.

Τι συμβαίνει όμως με τους Ορθόδοξους αλλά και με τους Χριστιανούς των άλλων ομολογιών, ιδιαίτερα της Δύσης; Οι κατ' όνομα Χριστιανοί βολεύονται με το να σταυρώνουν τον συνάνθρωπο, αντί για τις επιθυμίες τους. Καθένας το κατά δύναμη, βέβαια. Οι ισχυροί σταυρώνουν τους αδύνατους με το να τους αδικούν και να τους εκμεταλλεύονται. Κι αυτό όχι μόνο σε ατομικό επίπεδο αλλά και σε εθνικό και παγκόσμιο, όπου το σταύρωμα αδύναμων εθνών από τα ισχυρά και διεφθαρμένα γίνεται με πραγματικά καρφιά που σκοτώνουν συνανθρώπους.

Σταυρώνω τον συνάνθρωπο όταν με τα λόγια μου τον προσβάλλω, τον υποτιμάω, τον κάνω να νιώθει κατώτερος από μένα επιδεικνύοντας τα πλούτη μου ή τα επιτεύγματά μου.
Σταυρώνω τον συνάνθρωπο όταν αδιαφορώ την ώρα που εκείνος πονάει, διασκεδάζω όταν εκείνος υποφέρει, κατασπαταλάω τα αγαθά της ζωής όταν εκείνος πεινάει.
Σταυρώνω τον συνάνθρωπο όταν με πράξεις ή παραλείψεις μου τον αδικώ και τον κάνω να τον πνίγει το δίκιο.

Τούτη τη Μεγάλη Παρασκευή ας αναλογιστούμε όλοι μας, καθένας χωριστά, με ποιο τρόπο, εν γνώσει ή εν αγνοία μας, με τη θέληση ή άθελά μας, έχουμε σταυρώσει συνανθρώπους μας κι ας προσπαθήσουμε όπου μπορούμε να επανορθώσουμε. Θα είναι η καλύτερη προετοιμασία της ψυχής για να γιορτάσουμε ξαλαφρωμένοι το Πάσχα.

 Καλή "Σταύρωση" στον κακό μας εαυτό!
 Καλή "Σταύρωση" στην Ελλάδα της διαφθοράς και της αδικίας!
 Καλή "Σταύρωση" στην παγκόσμια βαρβαρότητα!