ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Σάββατο, 12 Μαΐου 2018

Αυτογνωσία: απαραίτητη προϋπόθεση για την πνευματική πρόοδο του ανθρώπου


Οι Μύστες περιγράφουν τη φύση του ανθρώπου με μια καταπληκτική εικόνα: 


-Το σώμα του ανθρώπου είναι η “άμαξα”, το όχημα που μας επιτρέπει να κινούμαστε στο ταξίδι της ζωής και να συγκεντρώνουμε εμπειρίες.

-Οι πέντε αισθήσεις μας είναι τα “άλογα” που σύρουν την άμαξα.

 -Τα άλογα, όμως, χρειάζονται χαλινάρια για να τιθασευτούν και να ακολουθήσουν την πορεία που ο αμαξάς ορίζει. Τα “χαλινάρια” αυτά είναι ο νους. Σίγουρα θα έχετε ακούσει για κάποιον που δε βάζει φραγμό στην ικανοποίηση των αισθήσεων  ότι είναι αχαλίνωτος.

-Και ποιος είναι ο “αμαξάς” που έχει στη διάθεσή του όλα αυτά τα “εργαλεία” για χάρη του  Υψηλού επιβάτη της άμαξας; Ποιος είναι ο οδηγός της άμαξας; Ποιος ελέγχει τα χαλινάρια, δηλαδή το νου; Ο “αμαξάς” δεν είναι άλλος από τη συνείδηση.

-Τέλος, ο “Υψηλός επιβάτης” της άμαξας,  που είναι καλά κρυμμένος πίσω από τα αλεξίσφαιρα τζάμια της, και είναι ο Κύριος του αμαξά και κατασκευαστής της άμαξας, είναι το Πνεύμα του ανθρώπου, ο πραγματικός και αθάνατος Εαυτός! Είναι η παρουσία του Θεού, η θεϊκή αρχή μέσα στον άνθρωπο, το στοιχείο του ανθρώπου που είναι κατ’ ομοίωση του Θεού, όπως μας λέει η Βίβλος!\

Ας συνοψίσουμε λοιπόν την εικόνα αυτή κι ας την κρατάμε γερά στο νου μας:
Σώμα = άμαξα
Αισθήσεις  = άλογα
Νους  = χαλινάρια
Συνείδηση = αμαξάς
Πνεύμα = Επιβάτης και ιδιοκτήτης της άμαξας
 Πώς τώρα γίνεται η επικοινωνία μεταξύ όλων αυτών; Είναι απλό: ο Επιβάτης (Πνεύμα) επικοινωνεί απ’ ευθείας με  τον αμαξά (συνείδηση)  δίνοντας τις απαραίτητες οδηγίες για την ορθή πορεία της άμαξας. Ο αμαξάς  (συνείδηση) επικοινωνεί με το Νου (χαλινάρια), υποδεικνύοντάς του  πώς να χαλιναγωγήσει τα άλογα (αισθήσεις) ώστε  να μην παρασύρουν την άμαξα, δηλαδή το σώμα, και τη ρίξουν σε κανένα “γκρεμό”. Αυτά βέβαια συμβαίνουν στην ιδανική λειτουργία του ανθρώπου.

Σίγουρα αυτή η εικόνα είναι θεόπνευστη! Αν ζητήσουμε με προσευχή περισσότερη αποκάλυψη ώστε να την κατανοήσουμε καλά, πιστεύω πως θα έχουμε κάνει ένα πρώτο και σημαντικό βήμα στην εξήγηση του μυστηρίου της ζωής! Εξυπακούεται, βέβαια, ότι για να λειτουργήσει σωστά, δηλαδή σύμφωνα με τις προδιαγραφές του Κατασκευαστή του, το δημιούργημα (μηχάνημα) άνθρωπος, πρέπει να γίνεται η απαραίτητη συντήρηση του “μηχανήματος”:
Η άμαξα (σώμα) πρέπει  να διατηρείται σε καλή κατάσταση (υγεία) για να “κυλάει” ομαλά.
Τα άλογα (αισθήσεις) πρέπει να “τρέφονται” σωστά, για να έχουν κι αυτά καλή υγεία. ΄Όταν, π.χ., το άλογο-όραση, τρέφεται με σκηνές φόβου και τρόμου, τότε θα αφηνιάσει, με ολέθριες συνέπειες για την άμαξα. Κι όταν το άλογο-γεύση αφήνεται αχαλίνωτο να γεύεται ό,τι επιθυμεί και όσο επιθυμεί, τότε η παχυσαρκία και η αρρώστια είναι το φυσικό αποτέλεσμα.
Τα χαλινάρια (νους) πρέπει να “γρασάρονται” με καλής ποιότητας λάδι (γνώση) και να “αφουγκράζονται” τον αμαξά (συνείδηση) με ιδιαίτερη προσοχή. Δεν πρέπει ούτε να σφίγγονται πολύ (νηστείες, απομόνωση κλπ.) αλλά ούτε και να αφήνονται εντελώς χαλαρά, διότι έτσι τα άλογα (αισθήσεις) θα αφηνιάσουν. Όλοι γνωρίζουμε το χαρακτηρισμό “αχαλίνωτος” που δίδεται στον άνθρωπο που ζει απερίσκεπτα.
Τέλος ο αμαξάς (συνείδηση) πρέπει ν’ ακούει με προσοχή τις προτροπές του Υψηλού Επιβάτη (Πνεύματος), ώστε όλα να πηγαίνουν καλά.
Βλέπετε, λοιπόν, πόσο σύνθετος είναι ο άνθρωπος, η κορωνίδα, όπως θέλουμε να πιστεύουμε, της Δημιουργίας; Δεν μας συμφέρει επομένως να πορευόμαστε στην τύχη, ζώντας τη ζωή μας “ασυνείδητα”, διότι οι συνέπειες θα είναι σοβαρές και θα υποφέρουμε, θα πονέσουμε αργά ή γρήγορα, και σαν άτομα και σαν σύνολο. Και ήδη η ανθρωπότητα πονάει και ματώνει καθημερινά…

Κάποιοι ίσως σχολιάσουν πως  η εικόνα αυτή δεν κάνει καμία αναφορά στην ψυχή, και πιθανόν να δημιουργήθηκε σε μερικούς η απορία: καλά, πού βρίσκεται και τι ρόλο παίζει η ψυχή; Από διάφορα εδάφια της Αγίας Γραφής συνάγεται ότι ο όρος Ψυχή, που κάποτε ονομάζεται  και Καρδιά,  είναι η έδρα της ανθρώπινης προσωπικότητας και περιλαμβάνει  όλες τις εκδηλώσεις της: Σκέψη,  θέληση,  συναισθήματα.

Και για να μεταφερθούμε πάλι στην εικόνα μας, όταν  η Ψυχή, δηλαδή οι σκέψεις, η θέληση και τα συναισθήματά μας δεν λειτουργούν σύμφωνα με το φως της συνείδησης,  ώστε να ελέγχουν αποτελεσματικά τα άλογα (αισθήσεις), τότε η άμαξα (σώμα) θα υποστεί βλάβες (αρρώστια ή πρόωρο  θάνατο). Και πράγματι η επιστήμη έχει ανακαλύψει πως οι περισσότερες ασθένειες είναι “ψυχοσωματικές”.

«Η βασιλεία του Θεού είναι εντός υμών», είχε πει ο Χριστός, εννοώντας  ακριβώς το ανθρώπινο πνεύμα, τη θεϊκή αρχή, το θείο στοιχείο  μέσα στον άνθρωπο. Η “βασιλεία του Θεού” είναι ο πολύτιμος μαργαρίτης που είναι κρυμμένος μέσα μας. Είναι  η ακτίνα φωτός – ο Άγραφος Νόμος – και η πηγή ενέργειας με την οποία ο Πάνσοφος Δημιουργός προίκισε τον άνθρωπο, ώστε να μπορεί αυτόνομα να  αντεπεξέρχεται στις δυσκολίες της ζωής, βγαίνοντας πάντα νικητής,  και να βρίσκει το δρόμο προς την αληθινή ευτυχία.

Ο Απόστολος Παύλος, στη πρώτη προς Κορινθίους επιστολή του κάνει την ερώτηση: «Δεν εξεύρετε ότι είσθε ναός Θεού και το Πνεύμα του Θεού κατοικεί εν υμίν;» Συνεχίζοντας πάνω στο ίδιο θέμα, στη δεύτερη επιστολή του προς τους Κορινθίους ο Απ. Παύλος λέγει: «Έχομεν δε τον θησαυρόν τούτον εις οστράκινα σκεύη». Τι υπέροχο πνευματικό θησαυρό έχουμε μέσα στο σώμα μας, το οστράκινο  αυτό σκεύος, και οι περισσότεροι δεν το γνωρίζουμε!

Αυτό λοιπόν είναι το πνεύμα μας, το θεϊκό στοιχείο μέσα στον άνθρωπο! Όμως και το πνεύμα μας υπόκειται σε ανάπτυξη. Είναι ένας σπόρος που πρέπει να τον φροντίζουμε για να δυναμώσει. Και πώς δυναμώνει το πνεύμα μας; Με την επικοινωνία με το Θεό μέσω της προσευχής, της λατρείας και  της ανιδιοτελούς αγάπης, με τη συναναστροφή με ανθρώπους εμπνευσμένους, την αποφυγή σκέψεων, λόγων και πράξεων που είναι ενάντια στους άγραφους θεϊκούς νόμους και τη μελέτη εμπνευσμένων βιβλίων.