ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Σάββατο, 14 Ιουλίου 2018

Παρακμή και εγκατάλειψη και στο Ξυλόκαστρο...


Όπου να κοιτάξω, το πάλαι ποτέ πανέμορφο Ξυλόκαστρο με πληγώνει...  Βέβαια, κάποια πράγματα, όπως οι κακόγουστες πολυόροφες πολυκατοικίες της παραλιακής - παλιές βαριές αμαρτίες των εργολάβων σε αγαστή συνεργασία με την διαπλεκόμενη πολεοδομία - δεν διορθώνονται.  Θα μπορούσε όμως να υπάρξει μικρή αισθητική βελτίωση, αν κάποτε η τοπική αυτοδιοίκηση επέβαλε κι επιδοτούσε έστω το βάψιμο όλων των παραλιακών κτιρίων στο ίδιο ανοικτό χρώμα. Ονειρεύομαι πάλι...

Ωστόσο, υπάρχουν πράγματα που μπορούν να διορθωθούν με ελάχιστο κόστος, αν υπήρχε η θέληση του δημάρχου και των συνεργατών του αντιδημάρχων πρασίνου και καθαριότητας. Οι κάδοι απορριμμάτων, π.χ., βρωμάνε και ζέχνουν, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις έχουν διαλυθεί και δεν έχουν αντικατασταθεί, παρά τις έντονες διαμαρτυρίας των δημοτών.

Το άλλο που με πονάει, και για το οποίο είχα μιλήσει στο Δήμαρχο το Μάρτιο του 2017, είναι η παραλιακή λεωφόρος η οποία αναπλάστηκε επί δημαρχίας Αντώνη Κλαδούχου το 2009-2010.  Όνομα του νυν δημάρχου δεν λέω αλλά τον ξέρετε, παρόλο που είναι ντροπαλός και άφαντος στην πόλη. Θα ξαναβάλει άκουσα υποψηφιότητα, χτύπα ξύλο!  Ο ανύπαρκτος αυτός Δήμαρχος δεν κυκλοφορεί στο Ξυλόκαστρο, αλλά εμφανίζεται μόνο στα πανηγύρια (πολιτιστικές εκδηλώσεις) κάθε καλοκαίρι για ν' απαγγείλει ένα λογύδριο. Είναι αυτό που λένε "δήμαρχος για τα πανηγύρια"...

Κατά τις εργασίες ανάπλασης της παραλιακής, μετακομίστηκαν τα αιωνόβια αλμυρίκια τα οποία κοσμούσαν και δρόσιζαν την παραλία, για να δημιουργηθεί ο πεζόδρομος και ο ποδηλατόδρομος. Κρίνοντας εκ του αποτελέσματος, η μετακόμιση έγινε άγαρμπα, χωρίς την κατάλληλη προεργασία του υπεδάφους και την μετέπειτα γεωπονική φροντίδα, κι έτσι τα περισσότερα από αυτά δεν επέζησαν. Στη θέση τους αργότερα φυτεύτηκαν άλλα αλμυρίκια, πολλά από τα οποία ήταν καχεκτικά και στραβά από τη μάνα τους - φαίνεται  αυτά ήταν φθηνότερα - και μερικά επέζησαν, αλλά τα περισσότερα όχι.



Τον Μάρτιο του 2017, λοιπόν, είχα ζητήσει από τον νυν δήμαρχο την αντικατάσταση των ξερών αλμυρικιών με άλλα υγιή, και τότε είχε φωνάξει στο γραφείο του τη γεωπόνο του Δήμου και παρουσία μου της έδωσε εντολή για φύτευση νέων αλμυρικιών. Μέχρι σήμερα όμως, παρόλο που απομακρύνθηκαν τα ξερά, όχι μόνο δεν φυτεύτηκαν νέα αλμυρίκια στη θέση τους, αλλά ο αρμόδιος αντιδήμαρχος που επισκέφτηκα χθες μου είπε ότι δεν πρόκειται να τα φυτέψουν διότι από κάτω η παραλιακή είναι διαβρωμένη και δεν επιβιώνουν. Διαμαρτυρήθηκα ότι τα γειτονικά τους, δυο μέτρα πιο κει, επέζησαν και μου απάντησε ότι φαίνεται πως σε κάποια σημεία δεν είναι κούφιο το υπέδαφος!

Όταν αντέτεινα στον αντιδήμαρχο ότι αν η παραλιακή είναι κούφια από κάτω, έστω κατά τόπους, όπως ισχυρίζεται, τότε κινδυνεύουν τόσο οι αμέριμνοι πεζοί που κάνουν βόλτες στον πεζόδρομο, όσο και οι γειτνιάζουσες πολυκατοικίες, και  γι' αυτό πρέπει ο Δήμος να ειδοποιήσει τους ενοίκους να τις αδειάσουν, μου απάντησε ότι ναι κινδυνεύουν, αλλά μόνο η μελέτη για τα έργα αντιστήριξης που χρειάζονται κοστίζει 7 εκατομμύρια ευρώ! Πιάσε τ' αβγό και κούρεψ' το...


Προσπαθώντας να κρατήσω ήπιους τόνους, παρόλο που ο αντιδήμαρχος είχε υψώσει αγενέστατα και απαράδεκτα για δημόσιο λειτουργό τη φωνή του,  στη συνέχεια τον παρακάλεσα για τον καθαρισμό και την ομαλοποίηση της παραλίας απέναντι από τον Άγιο Βλάσιο, και μου απάντησε ότι πριν λίγες μέρες είχε στείλει τσάπα που καθάριζε επί 4 ημέρες! Διαμαρτυρήθηκα ότι η τσάπα είχε πάει μόνο ένα πρωινό, και έκανε μισή δουλειά.  Μου απάντησε οργισμένος:  "Μήπως ήθελες ο διαχειριστής να διακινδυνεύει να πέσει με την τσάπα στη θάλασσα;" 

Σημειωτέον ότι τα νερά εκεί είναι εξαιρετικά ρηχά, και πάντως η σωστή δουλειά μπορούσε εύκολα να γίνει χωρίς καθόλου να διακινδυνεύσει ο χειριστής της τσάπας. Αρκεί να υπήρχε λίγο φιλότιμο, στοιχειώδης αγάπη προς την πόλη και σεβασμός προς τους συνανθρώπους που χρησιμοποιούν την παραλία αυτή... Αρκεί να υπήρχε επαγγελματική συνείδηση - είδος υπό εξαφάνιση στην κατοχική Ελλάδα...

Έτσι έφυγα άπρακτη από το γραφείο του αντιδημάρχου "καθαριότητας και πρασίνου", απογοητευμένη που για μια ακόμη φορά βρισκόμουνα αντιμέτωπη με την παραδοσιακή ελληνική νοοτροπία του "άρπα- κόλλα", της ανευθυνότητας, της έλλειψης αγάπης για το πράσινο, το περιβάλλον, την καθαριότητα και τον συνάνθρωπο. "Μακάρι να ήμουνα νεότερη για να έπαιρνα μια τσουκράνα και να καθάριζα την παραλία μόνη μου", είπα αποχαιρετώντας τον αντιδήμαρχο.

Αυτοί, δυστυχώς, είναι οι  Έλληνες δημόσιοι υπάλληλοι, αιρετοί και μη... Κι εδώ να προσθέσω και την αδιαφορία των πολιτών για τα κοινά. Καθένας νοιάζεται μόνο για το σπίτι του, και κάποιοι ελάχιστοι που διαμαρτύρονται για τα κοινά αντιμετωπίζονται απαξιωτικά ως γκρινιάρηδες και γραφικοί.

Δείτε τώρα φωτογραφίες της "καθαρισμένης" παραλίας μπροστά στην Εκκλησία του Αγίου Βλασίου: