ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Δευτέρα, 22 Ιουλίου 2019

Βασίλης Βιλιάρδος: Είμαστε δεμένοι χειροπόδαρα ως έθνος μετά την υποθήκευση των πάντων


Βουλή- 21/07/2019 -ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΒΙΛΙΑΡΔΟΣ: 
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εν πρώτοις θα ήθελα να απευθύνω με τη σειρά μου έκκληση σε είκοσι Βουλευτές που χρειάζεται ακόμη η Ελληνική Λύση για να στηρίξει τη μήνυση των Παμμακεδονικών Ενώσεων εναντίον του κ. Κοτζιά, για να διερευνηθεί το έγκλημα της Συμφωνίας των Πρεσπών. 

Κατάπτυστη η Συμφωνία, όπως την είπε προηγουμένως ο κ. Βορίδης, ενώ έχει ενδιαφέρον ο χαρακτηρισμός του 70% των Ελλήνων που τάχθηκαν εναντίον της Συμφωνίας από τον κ. Σκουρλέτη, πάλι προηγουμένως, ως ακροδεξιά και πατριδοκάπηλα στοιχεία. Θυμίζω πως ο κ. Κοτζιάς είχε αναφερθεί σε ετερόκλητο όχλο.

Όσο για τη συμβουλή που μας έδωσε η κ. Βούλτεψη, πατριδοκάπηλοι είναι, αλήθεια, οι σαράντα επιστήμονες που έστειλαν στον πρώην Πρωθυπουργό επιστολή για ακύρωση της Συμφωνίας; Προφανώς όχι.

Στο θέμα μου τώρα. Άκουσα χθες με προσοχή αλλά και με μεγάλη έκπληξη τις παροχές του κ. Μητσοτάκη, οι οποίες υπολόγισα πως θα έχουν κόστος αρκετών δισεκατομμυρίων ευρώ.
Σαν να είχε, δηλαδή, η Ελλάδα μία εύρωστη οικονομία, χωρίς προβλήματα. Εκτός εάν του άφησε ο κ. Τσίπρας κάποιον θησαυρό που δεν ξόδεψε προεκλογικά, όπως τον κατηγορούσε, και που δεν μας τον αποκάλυψε. 

Πρέπει πάντως να έχει ένα μαγικό ραβδί για να διαθέσει τόσα πολλά χρήματα εντός της πολιτικής των μνημονίων - που φυσικά δεν τέλειωσαν - και για να αναπτυχθεί η Ελλάδα, παρά την αναβολή της μείωσης των πρωτογενών πλεονασμάτων για το 2021. 
Εάν αυτό το μαγικό ραβδί είναι η ανάπτυξη μέσω των ξένων επενδύσεων, συνώνυμο με το ξεπούλημα των δημόσιων επιχειρήσεων, όπως έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ μετά το 2015, και ισοδύναμα μέτρα που θα φτωχοποιήσουν ακόμη περισσότερο τους Έλληνες, τότε θα μας βρει απέναντι.
Ανάλογες δηλώσεις έκανε και ο κ. Τσίπρας, ο οποίος αναφέρθηκε σε ένα γεμάτο δημόσιο ταμείο με 37 δισεκατομμύρια ευρώ. Η απορία εδώ είναι η εξής: 
-Γιατί τότε είχε υποχρεώσει τους οργανισμούς του ευρύτερου δημόσιου τομέα να καταθέτουν τα πλεονάσματά τους, ύψους περί τα 26 δισεκατομμύρια ευρώ στην Τράπεζα της Ελλάδος; 
-Γιατί δανειζόταν από εκεί το κράτος, πληρώνοντας 2,5% επιτόκιο για δεκαπέντε ημέρες, κάτι που επιβάρυνε με περισσότερο από 500 εκατομμύρια ετησίως τους φορολογούμενους; 
-Γιατί αφαιρούσε τη ρευστότητα των τραπεζών, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να δανείσουν την πραγματική οικονομία;
Στο τέλος, ακούγοντας τον κ. Βαρουφάκη, διαπίστωσα πως δεν έχει αντιγράψει το πρόγραμμα της Ελληνικής Λύσης μόνο η Νέα Δημοκρατία στα σημεία που ανέφερε ο Πρόεδρος της παράταξής μας.

Ένα άλλο μέρος έχει αντιγράψει και ο ίδιος ο κ. Βαρουφάκης, όσον αφορά την ίδρυση μιας εταιρείας διαχείρισης των κόκκινων δανείων. Εμείς το έχουμε αναφέρει πολλές φορές, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ανακαλύψαμε τον τροχό. Απλώς προτείναμε αυτό που έκαναν οι Ηνωμένες Πολιτείες το 1933, όταν αντιμετώπιζαν μία αντίστοιχη κρίση με την Ελλάδα με πολύ θετικό αποτέλεσμα. Αναρωτιέμαι, βέβαια, γιατί δεν το έκανε όσο ήταν Υπουργός Οικονομικών εάν πράγματι το γνώριζε και το ήθελε. Όμως, το ερώτημα είναι μάλλον ρητορικό.

Η δική μας τώρα άποψη για την Ελλάδα διαφέρει σημαντικά από αυτήν της Κυβέρνησης και της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Απλούστατα γνωρίζουμε πως η κατάστασή της είναι τρεις χειρότερη, σχετικά με το 2009.

Το δημόσιο χρέος της κεντρικής Κυβέρνησης, μαζί με τον ενδοκυβερνητικό δανεισμό δηλαδή, έχει εκτοξευτεί στα 360 δισεκατομμύρια σήμερα, πάνω από 190% του ΑΕΠ, από 301 δισεκατομμύρια το 2009 ή 127% του ΑΕΠ παρά το PSI. Την ίδια στιγμή, το κόκκινο ιδιωτικό χρέος, μαζί με τις επιβαρύνσεις και τα πρόστιμα του Δημοσίου, έχει υπερβεί τα 330 δισεκατομμύρια ή το 175% του ΑΕΠ σήμερα από σχεδόν αμελητέο που ήταν το 2009. 
Επιπλέον, οι τράπεζες έχουν αφελληνιστεί και αντιμετωπίζουν σημαντικά προβλήματα. Ο παραγωγικός ιστός της χώρας έχει διαλυθεί. Η φοροδοτική ικανότητα των Ελλήνων έχει μηδενιστεί. 
Η ΔΕΗ έχει απαξιωθεί εντελώς, αντιμετωπίζοντας θέματα επιβίωσης. Και αυτό δεν συνέβη από τον κ. Τσίπρα, αλλά πολύ προηγουμένως. Η τελευταία προθεσμία για να αναδιαρθρωθεί η ΔΕΗ ήταν το 2008. Έχουν μεταφερθεί στο υπερταμείο τα πάντα ως εγγύηση. Έχουν χαθεί όλα σχεδόν τα διαπραγματευτικά μας χαρτιά, μαζί με την εθνική μας κυριαρχία. Το χρέος συνεχίζει να ανεβαίνει ακάθεκτο και πολλά άλλα.

Θα μπορούσε, βέβαια, κανείς να με αντικρούσει ισχυριζόμενος πως τουλάχιστον λύθηκαν δύο βασικά προβλήματα της χώρας μας. Το πρώτο είναι το έλλειμμα του προϋπολογισμού μας, που ήταν πλεονασματικός το 2008, κατά 1,1% από μείον 15,1% το 2009. Το δημόσιο, δηλαδή, είχε για πρώτη φορά περισσότερα έσοδα από έξοδα. Επίσης, το έλλειμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών μας, το οποίο από μείον 12,1% το 2009 έφτασε στο μείον 0,8% το 2015. 

Αυτό σημαίνει πως τα χρήματα που δώσαμε στο εξωτερικό ήταν περίπου ίδια με αυτά που εισπράξαμε από το εξωτερικό. Εντούτοις, το μεν πρώτο επιτεύχθηκε με την πλήρη φτωχοποίηση του λαού και με την υπερβολική φορολόγηση του, ενώ το δεύτερο κυρίως με την επιβολή της πολιτικής της εσωτερικής υποτίμησης, ιδίως της μείωσης των μισθών στα πλαίσια των μνημονίων.
Η καταστροφική αυτή πολιτική μάς αφαίρεσε μαζικά ζήτηση και έκαψε εκατοντάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας. Ταυτόχρονα, έδιωξε τα παιδιά μας στο εξωτερικό και μείωσε το ΑΕΠ μας πάνω από 25%, δηλαδή περισσότερο από 60 δισεκατομμύρια ευρώ.
Την ίδια χρονική περίοδο, οι άλλες χώρες της Ευρώπης αναπτύχθηκαν πάνω από 10%, με αποτέλεσμα η απόκλιση της ελληνικής οικονομίας από τις υπόλοιπες να αυξηθεί περισσότερο από 35% σήμερα, σε σχέση με το 2009. 

Ακόμη χειρότερα, όμως, η όποια ανταγωνιστικότητα της οικονομίας μας κερδήθηκε με τον βάναυσο αυτό τρόπο, εις βάρος δηλαδή των μισθών των εργαζομένων, άρχισε να χάνεται από το 2016 και μετά. 

Έτσι, το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών μας ακολούθησε ξανά ανοδική πορεία, φτάνοντας στο μείον 2,9% του ΑΕΠ το 2018. Επομένως, για ακόμη μία φορά αρχίσαμε ξανά να δίνουμε περισσότερο συνάλλαγμα στο εξωτερικό από όσο εισπράττουμε, δηλαδή πάνω από 5 δισεκατομμύρια ετησίως.

Όσον αφορά το 2019, η τρομακτική άνοδος του εμπορικού μας ελλείμματος στο μείον 16% το πρώτο πεντάμηνο είναι κάτι περισσότερο από ένας κακός οιωνός για το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών μας και για τον ρυθμό ανάπτυξης, ενώ χωρίς βιώσιμη ανάπτυξη δεν πρόκειται να λύσουμε κανένα μας πρόβλημα, ούτε το ασφαλιστικό ούτε κανένα άλλο. 

Αυτό θα επηρεάσει πολλά άλλα οικονομικά μεγέθη  της χώρας, όπως το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, που ήδη παρουσίασε έλλειμμα 4,8 δισεκατομμύρια στο πεντάμηνο του 2019, αλλά και το ΑΕΠ, αφού είναι ένας από τους τέσσερις συντελεστές του. Υπενθυμίζω ότι το ΑΕΠ είναι η κατανάλωση, οι ιδιωτικές επενδύσεις, οι δημόσιες δαπάνες και το εμπορικό ισοζύγιο.

Μετά από τρία διαδοχικά μνημόνια, δανειακές συμβάσεις, λοιπόν, θυμίζοντας πως η Ελλάδα είναι μοναδική στον πλανήτη που της δόθηκε κάτι ανάλογο, μετά το εγκληματικό PSI με το οποίο χάσαμε όλα μας τα διαπραγματευτικά χαρτιά συν την εθνική μας κυριαρχία, ενώ δεθήκαμε χειροπόδαρα ως έθνος, μετά από την υποθήκευση των πάντων και τη μεταφορά τους στο υπερταμείο, μετά από το ξεπούλημα δημόσιων επιχειρήσεων σε εξευτελιστικές τιμές, μετά από τόσο αίμα και τόσα δάκρυα δεν ωφελήθηκε ούτε καν η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας μας. Εύλογα, βέβαια, αφού μόνο με τις μειώσεις των μισθών και χωρίς επενδύσεις ήταν αυτονόητο πως θα συνέβαινε κάτι τέτοιο.

Καλώς ή κακώς, όμως, οι πολίτες ψήφισαν πρόσφατα εκείνα ακριβώς τα κόμματα που με την πολιτική τους ή με την ανοχή που επέδειξαν απέναντι στους δανειστές της χώρας μας συνέβαλαν τα μέγιστα στην παραπάνω καταστροφή. Τα ψήφισαν, επειδή, δυστυχώς, πείστηκαν πως δεν υπάρχει άλλη λύση εκτός από τα μνημόνια. Μεγάλο λάθος.

Για να τα πάρουμε τώρα με την ιστορική τους σειρά, επειδή πρέπει να κρίνει κανείς από τις πράξεις και όχι από τα λόγια που ακούσαμε σήμερα ή άλλες φορές και από τα πολλά «θα», θα πω τα παρακάτω.

Οι Έλληνες ψήφισαν το ΠΑΣΟΚ ή το Κίνημα Αλλαγής με τη νέα του ονομασία, το οποίο αύξησε στο δημόσιο χρέος από το 20% περίπου του ΑΕΠ το 1981 στο 100% δέκα χρόνια αργότερα, στα πλαίσια της οικοδόμησης του πελατειακού κράτους. Το αποτέλεσμα ήταν τότε η εκτόξευση των επιτοκίων δανεισμού της Ελλάδας στο 25% και η υποχρεωτική της συμφωνία στην είσοδο στην Ευρωζώνη, αφού διαφορετικά τα επιτόκια θα συνέχιζαν την ανοδική τους πορεία και η Ελλάδα θα χρεοκοπούσε. 

Αντί, όμως, να χρησιμοποιηθούν τα χαμηλά επιτόκια για να μειωθεί το χρέος, οι σπατάλες συνεχίστηκαν, μεταξύ άλλων με τα Ολυμπιακά έργα. Θυμίζω εδώ πως το ΠΑΣΟΚ δεν κατάφερε να διαχειριστεί σωστά ούτε καν τα δικά του οικονομικά. Σήμερα, χρωστάει πάνω από 250 εκατομμύρια ευρώ παρά τις θηριώδεις κρατικές επιχορηγήσεις που λάμβανε.

Οι Έλληνες ψήφισαν τη Νέα Δημοκρατία που το 2009 εκτόξευσε τις δημόσιες δαπάνες στο 33,7% του ΑΕΠ έναντι εσόδων χαμηλότερων ακόμη και από το 2000, δηλαδή μόλις 20,3%. 

Αποτέλεσμα ήταν το τεράστιο έλλειμμα του προϋπολογισμού που παρέδωσε το ΠΑΣΟΚ, το οποίο έκανε τότε ό,τι μπορούσε για να οδηγήσει την Ελλάδα στο ΔΝΤ.

Η Νέα Δημοκρατία, βέβαια, ήταν αυτή που προετοίμασε την καταστροφή αποφασίζοντας ανεύθυνα εκλογές σε μια εποχή που ολόκληρος ο πλανήτης ήταν βυθισμένος στην κρίση και η ρευστότητα παγκοσμίως είχε στερέψει.

Τέλος, η Νέα Δημοκρατία μαζί με το ΠΑΣΟΚ δρομολόγησαν το δεύτερο μνημόνιο και το PSI, κάτι που έχει συμβεί για πρώτη φορά στην παγκόσμια ιστορία. Είναι περιττό δε να τονίσω πως η μοναδική χρονιά που πήγε καλά η Ελλάδα, πετυχαίνοντας έναν μικρό ρυθμό ανάπτυξης, ήταν το 2014. Η αιτία; Απλούστατα το σταμάτημα της πολιτικής των μνημονίων, όπως αποδεικνύεται από την πολύ μικρή αύξηση των φόρων κατά 1,1% και από την άνοδο των δαπανών κατά 2,1%, σύμφωνα με διεθνείς μελέτες.

Σε κάθε περίπτωση, ούτε η Νέα Δημοκρατία δεν κατάφερε να διαχειριστεί σωστά τα οικονομικά της, αφού παρά τις επίσης θηριώδες κρατικές επιχορηγήσεις που λάμβανε στο παρελθόν, περί τα δυόμισι εκατομμύρια ευρώ μηνιαία, χρωστάει σήμερα πάνω από 290 εκατομμύρια ευρώ.
Οι Έλληνες ψήφισαν τον ΣΥΡΙΖΑ που αντέστρεψε αντισυνταγματικά το δημοψήφισμα του 2015, που υπέγραψε το τρίτο μνημόνιο μαζί με τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, κατοχυρώνοντας τα δύο προηγούμενα, που ξεπούλησε τις τράπεζες, που μετέφερε τα πάντα στο υπερταμείο, που ξεκίνησε τις κατασχέσεις και τους πλειστηριασμούς των σπιτιών των πολιτών και που συνέχισε την πολιτική της υποτέλειας και των υποκλίσεων απέναντι στην Καγκελάριο.
Το χειρότερο από όλα ήταν όμως πως ο ΣΥΡΙΖΑ έπεισε τους Έλληνες ότι δεν υπάρχουν εναλλακτικές δυνατότητες στην πολιτική των μνημονίων, κάτι που φυσικά δεν ισχύει, «δολοφονώντας» την τελευταία τους ελπίδα.

Για να είμαστε αντικειμενικοί θα πρέπει να συμπληρώσουμε εδώ πως για τη διατήρηση σε υψηλά επίπεδα και για την άνοδο του ελλείμματος του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών μας και όχι μόνο, φταίει σε μεγάλο βαθμό η πολιτική της Γερμανίας, το μισθολογικό ντάμπινγκ δηλαδή και ο μερκαντιλισμός της, δυστυχώς σε συνδυασμό με τη νομισματική πολιτική της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, που ήταν προσαρμοσμένη απόλυτα στις ανάγκες της Γερμανίας.

Όσο για τον ξαφνικό θάνατο της Ελλάδας το 2010, σε σχέση με τη χρηματοδότησή της, ένα μεγάλο μερίδιο ευθύνης έχουν οι αντιστροφές των ροών κεφαλαίων, από τις οποίες προκλήθηκε άλλωστε η ασιατική κρίση.
Οι Έλληνες ψήφισαν το ΜέΡΑ25, ο επικεφαλής του οποίου ευθύνεται απόλυτα για την υπογραφή της Συμφωνίας της 20ης Φεβρουαρίου, επίσης για τη μη επιβολή ελέγχων κεφαλαίων ενόψει της σύγκρουσης με τους πιστωτές, η οποία οδήγησε σε εκροές καταθέσεων της τάξης των 33 δισεκατομμυρίων ευρώ και διέλυσε τον τραπεζικό μας τομέα. 
Το κόστος για όλους εμάς ήταν πάνω από 40 δισεκατομμύρια ευρώ που χάθηκαν επιβαρύνοντας το δημόσιο χρέος, τα 17 δισεκατομμύρια ευρώ των αναβαλλόμενων φόρων και πολλά άλλα επακόλουθα.
(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)

Όλα αυτά αποτελούν μεν παρελθόν, αλλά έχουν δέσει την Ελλάδα χειροπόδαρα. Επειδή, όμως, αυτό που πρέπει να μας ενδιαφέρει είναι το μέλλον και ειδικά η ανάκτηση της εθνικής μας κυριαρχίας, θα πρέπει πριν απ’ όλα τουλάχιστον μια κυβέρνηση να εκπονήσει ένα δικό της σχέδιο εξόδου της χώρας από αυτήν την παγίδα. 

Πρέπει να λάβει υπόψη της πως χωρίς τη δραστική μείωση των φόρων, έτσι ώστε να είναι ανταγωνιστική με τις γύρω χώρες, ταυτόχρονα με την άνοδο των δημοσίων επενδύσεων και με τον κεντρικό σχεδιασμό της οικονομίας, δεν πρόκειται να έχουμε μέλλον.

Πρέπει να καταλάβει πως πρέπει επιτέλους να αλλάξουμε οικονομικό μοντέλο υιοθετώντας ένα σύγχρονο και αυτό που αξίζει στην Ελλάδα. Βασικοί πυλώνες του να είναι ο πρωτογενής τομέας με τη μεταποίησή του και με μεθόδους υψηλής τεχνολογίας, ο ποιοτικός τουρισμός, που είναι απαράδεκτο να αυξάνονται οι αφίξεις, αλλά να μειώνεται η κατά κεφαλήν δαπάνη, η ναυτιλία έτσι όπως τη χειρίζεται το Ντουμπάι.

Σε αυτούς τους πυλώνες πρέπει να στηριχτεί η αναβίωση της βιομηχανίας μας, όπου εάν αυξηθεί η συμμετοχή της στο ΑΕΠ κατά μόλις 1%, δημιουργούνται περί τις διακόσιες χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας, θέσεις που θα επιτρέψουν στα παιδιά μας να γυρίσουν πίσω από τις χώρες που τα εξόρισαν οι κυβερνήσεις των μνημονίων, τονίζοντας πως με δαπάνες ενηλικίωσής τους περί τα 200.000 ευρώ ανά άτομο έχουν κοστίσει στην Ελλάδα πάνω από 100 δισεκατομμύρια ευρώ, τα οποία δωρίσαμε στα κράτη υποδοχής τους.

Για τη χρηματοδότηση των παραπάνω οφείλει να ιδρυθεί ασφαλώς μία κρατική επενδυτική τράπεζα, καθώς επίσης μία επενδυτική τράπεζα ειδική για τη ναυτιλία, κατά το παράδειγμα της Νοτίου Κορέας.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος): Κύριε Βιλιάρδο, έχετε εξαντλήσει τον χρόνο.

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΒΙΛΙΑΡΔΟΣ: Ένα δευτερόλεπτο ακόμα, κύριε Πρόεδρε.
Κλείνοντας, όλα αυτά πρέπει να δρομολογηθούν ταχύτατα, αφού είναι εξαιρετικά πιθανό να βυθιστεί ξανά σε ύφεση τόσο η Ευρώπη όσο και ο υπόλοιπος πλανήτης με οδυνηρά επακόλουθα για τη χώρα μας εάν μας βρει απροετοίμαστους, όπως σίγουρα είμαστε σήμερα.
Παραδίδω στα Πρακτικά τα γραφήματα που τεκμηριώνουν τα νούμερα που είπα πριν.

(Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής Επικρατείας της Ελληνικής Λύσης κ. Βασίλειος Βιλιάρδος καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα γραφήματα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής)

Σας ευχαριστώ πολύ.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης)