ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Δευτέρα, 27 Μαΐου 2013

Μετανάστες στη Σουηδία: "Αντί του μάννα, χολήν"...


Η εξέγερση των μεταναστών δεύτερης γενιάς στη Σουηδία δεν είναι κάτι που πρέπει να μας αφήνει αδιάφορους. Αντίθετα πρέπει να εξαγάγουμε χρήσιμα συμπεράσματα και η πολιτική ηγεσία της χώρας μας να πάρει όλα εκείνα τα μέτρα που θα αποτρέψουν τέτοια ή και χειρότερα φαινόμενα μελλοντικά στη χώρα μας.

Στη βρετανική εφημερίδα Guardian βρήκα αποκαλυπτικό άρθρο του Richard Orange και έκρινα σκόπιμο να μεταφράσω αποσπάσματα και να τα αναρτήσω εδώ. Ίσως κάποιοι διδαχτούν κάτι και γίνουν περισσότερο υπεύθυνοι.

«Οι Σουηδικές ταραχές προκαλούν έκπληξη και θυμό.

Καθώς η ανισότητα και η γκετοποίηση αρχίζουν ν' αυξάνουν, η εξάπλωση της αταξίας της νεολαίας έχει συγκλονίσει εξίσου πολίτες Σουηδικής εθνικότητας και παλαιότερους μετανάστες.


Ο σφυγμός της γειτονιάς ξαφνικά ανεβαίνει. "Εδώ είναι η φωτιά την οποία περιμέναμε", γκρινιάζει ο Samiy, ένας Ιρακινός με χοντρή ζακέτα.

Είναι η ώρα 2:30 το πρωί, και ο Samiy, μαζί με καμιά δεκαριά άλλους από τις τοπικές μουσουλμανικές ομάδες και κοινωνικές οργανώσεις, έχει περάσει τη νύχτα περιπολώντας τους δρόμους του Husby,  του προαστίου στο κέντρο των ταραχών στη Στοκχόλμη. Σύντομα υπάρχει μια ερεθιστική δυσωδία καμένου πλαστικού,  και φως γίνεται ορατό γύρω από την πεζογέφυρα προς την οποία η ομάδα τώρα τρέχει. Ένα φορτηγό-εκφορτωτής στο δρόμο από κάτω καίγεται καθώς ένα πλήθος από νεαρούς παρατηρούν. Οι περισσότεροι δηλώνουν ότι είναι φύλακες, αλλά μόλις φτάνει το πυροσβεστικό, 10 ή περισσότεροι τρέχουν προς τη γέφυρα και αρχίζουν να πετροβολούν  έναν πυροσβέστη που τρέχει.

"Αρκετά, Αρκετά", φωνάζει ο Jamil Hakim, από μια ομάδα που ονομάζεται "Safe Husby". "Δυο νύχτες ήταν διασκεδαστικό. Αλλά είναι αρκετό. Δεν είναι διασκέδαση πλέον".

Το πλήθος στρέφεται και βλέπει μια φάλαγγα αστυνομικών με πλήρη στολή για αντιμετώπιση εξέγερσης ν' ανεβαίνουν μια ράμπα προς τη γέφυρα, καλυμμένοι  από διαφανείς προστατευτικές ασπίδες. Αμέσως οι πετροβολούντες - μετά βίας μεγαλύτεροι από παιδιά - τρέχουν γρήγορα στο σκοτάδι, ενώ ο Hakim αντιμετωπίζει την αστυνομία: "Χαθείτε! Παρακαλώ, εξαφανιστείτε", λέει.

Αλλά το Σάββατο το πρωί, η συνήθως ήρεμη Σουηδική πρωτεύουσα έχει ταρακουνηθεί από έξι νύχτες αναταραχής, με πάνω από 200 αυτοκίνητα πυρπολημένα, φωτιές σε σχολεία, αστυνομικούς σταθμούς και εστιατόρια, και περίπου μια ντουζίνα αστυνομικών τραυματισμένους.

 Η αστυνομία υπολογίζει ότι  πάνω από 200 νεαρούς είχαν αναμιχθεί άμεσα, από τους οποίους οι 30 έχουν συλληφθεί.

Εκείνο που άρχισε στο Husby την περασμένη Κυριακή έχει εξαπλωθεί σε πάνω από δώδεκα άλλα προάστια της πόλης. Και τη νύχτα της Παρασκευής, ενώ η αστυνομία ανέφερε μια πιο ήσυχη νύχτα στην πρωτεύουσα, φωτιές και λιθοβολισμοί αναφέρθηκαν στην
Uppsala το Södertälje,  και ακόμη πιο μακριά στην ύπαιθρο στο Linköping και στο  Örebro,  στην κεντρική Σουηδία.

Το πρωί,  όμως, μετά τον εμπρησμό των οχημάτων, το Husby φαίνεται ειδυλλιακό. Υπάρχει ένα πολυσύχναστο παράπηγμα λαχανικών στην κεντρική πλατεία και μια ομάδα ηλικιωμένων πίνουν τη μπύρα τους στον ήλιο. Οι σειρές των επταόροφων κτιρίων, που χτίστηκαν στη δεκαετία του '60 και του '70 σαν μέρος του προγράμματος της Σουηδίας "Ένα εκατομμύριο κατοικίες" είναι φρεσκοβαμμένες, και οι κήποι με τις παιδικές χαρές καλά φροντισμένα. Στο τοπικό σχολείο τα παράθυρα που σπάστηκαν την προηγούμενη νύχτα έχουν ήδη επισκευαστεί.

"Εάν έχεις σπασμένα παράθυρα και τα δουν, θα σπάσουν κι άλλα παράθυρα, έτσι πρέπει να τα επισκευάζουμε αμέσως," λέει ο Christer Svensson, ο οποίος έχει έρθει για να κάνει τη δουλειά. "Δε με νοιάζει, εγώ βγάζω χρήματα απ' αυτό."

Έξω από τη νέα βιβλιοθήκη, ένας άλλος λευκός τεχνίτης, Σουηδικής εθνικότητας, είναι απασχολημένος με τ το μπογιάτισμα. "Αυτό το κτίριο πίσω μου, μόλις ξόδεψαν 40 εκατομμύρια κορόνες (4 εκατομμύρια λίρες Αγγλίας) για να το φτιάξουν", γκρινιάζει. "Δεν το αναφέρουν αυτό όταν μιλάνε στην τηλεόραση. Το αναφέρουν; Μιλάνε για προβλήματα, αλλά δεν μιλάνε για όλα όσα κάνουν οι άλλοι  γι' αυτούς. Αυτοί οι άνθρωποι θα έπρεπε να ενσωματωθούν σ' αυτή την κοινωνία και απλά να προσπαθήσουν λίγο περισσότερο να γίνουν σαν Σουηδοί πολίτες."

Ξύσε λίγο κάτω από την επιφάνεια και αυτό είναι το συναίσθημα που μοιράζονται πολλοί σε μια χώρα που αναμφίβολα έχει τις πιο γενναίες πολιτικές ασύλου σε όλο τον κόσμο. Η Σουηδία έχει πάρει πάνω από 11.000 πρόσφυγες από τη Συρία από το 2012, περισσότερους κατά κεφαλή από κάθε άλλη Ευρωπαϊκή χώρα, και έχει απορροφήσει πάνω από 100.000 Ιρακινούς και 40.000 Σομαλούς κατά τις προηγούμενες δύο δεκαετίες. Περίπου 1,8 εκατομμύρια άνθρωποι από τα 9,5 εκατομμύρια του πληθυσμού της είναι μετανάστες πρώτης ή δεύτερης γενιάς.

"Αυτή είναι μια από τις χώρες που μεταχειρίζεται τους μετανάστες της κάλλιστα", λέει ο Mohammed Hassan, ένας μετανάστης από το Bangladesh που μελετά στη νέα βιβλιοθήκη του   Husby, ο οποίος προηγουμένως ζούσε στο Brick Lane, στο ανατολικό Λονδίνο. "Είναι πολύ, πολύ καλύτερα από οποιαδήποτε άλλη Ευρωπαϊκή χώρα στην οποία έχω ταξιδέψει."

Έτσι έχει έρθει σαν σοκ για πολλούς Σουηδούς ν' ανακαλύψουν την κλίμακα της μνησικακίας. Δεν είναι τόσο δύσκολο να το ανακαλύψεις. Ο Aleks, του οποίου οι γονείς ήρθαν από το Kosovo, λέει: "Μισώ την Αστυνομία. Μισώ τους μπάτσους. Νομίζω ότι η πυρπόληση αυτοκινήτων στη γειτονιά θα 'πρεπε να σταματήσει, αλλά δε νομίζω ότι  το να πετάς πέτρες στους μπάτσους πρέπει να σταματήσει."
 (...) (...)
Η μεγαλύτερη γενιά μεταναστών φαίνεται το ίδιο προβληματισμένη με το θυμό (των νεότερων) όπως και οι Σουηδοί. Ο Ali, ιδιοκτήτης του Café Unic, ενός περσικού καφενείου στην κεντρική πλατεία του Husby, λέει ότι προσπάθησε να ζήσει στην Αμερική αλλά ήρθε πίσω. "Την αγαπάω αυτή τη χώρα. Το εννοώ", λέει. "Λέω στα παιδιά μου κάθε μέρα να θυμούνται ότι έχουν γεννηθεί εδώ, στη Σουηδία. Αγαπώ αυτή τη χώρα για τον τρόπο που την έχουν χτίσει: χάρη στους φόρους μου, και στους φόρους των άλλων ανθρώπων, ο καθένας έχει μια όμορφη κατοικία για να ζήσει. Είναι πολύ, πολύ όμορφη και καλή ιδέα".»

Συνεχίζω με αποσπάσματα από σχετικό άρθρο του Colin Freeman που βρήκα στην επίσης βρετανική εφημερίδα "The Telegraph" με τίτλο : "Οι ταραχές στη Στοκχόλμη κάνουν καπνό τα όνειρα μιας τέλειας κοινωνίας" ("Stockholm riots leave Sweden's dreams of perfect society up in smoke" )

«Όπως τα εκατομμύρια των άλλων συνηθισμένων Σουηδών, έναν εκ των οποίων θεωρεί και τον εαυτό του, ο Mohammed Abbas φοβάται ότι η κοινωνία των ονείρων του βρίσκεται τώρα υπό απειλή. Όταν πρωτοέφτασε στη Στοκχόλμη σαν πρόσφυγας από το Ιράν το 1994, το απέραντο συγκρότημα εργατικών κατοικιών του Husby όπου εγκαταστάθηκε ήταν ένα μείγμα ντόπιων και ξένων, ένα χωνευτήριο γι' αυτό που υποτίθεται πως θα ήταν ένας αρμονικός, πολυφυλετικός παράδεισος. 

Δύο δεκαετίες αργότερα, όμως, η "λευκή πτήση" άφησε μόνο ένα στα πέντε διαμερίσματα να κατοικείται από άτομα Σουηδικής εθνικότητας, και πολλοί από τους μετανάστες που τους αντικατέστησαν δεν φαίνεται να συμμερίζονται την άποψή του ότι μια καινούργια ζωή στη Σουηδία είναι η επαλήθευση ενός ονείρου. 

Την προηγούμενη  εβδομάδα, η γειτονιά ξέσπασε σε ταραχές, πυροδοτώντας μια από τις πιο άγριες αστικές συγκρούσεις, που έχει δει η Σουηδία εδώ και δεκαετίες, και μια νέα δημόσια συζήτηση για την επιτυχία της φυλετικής ενσωμάτωσης. 

"Παλιότερα η γειτονιά ήταν περισσότερο Σουηδική και ένιωθαν τη ζωή σαν ένα όνειρο, αλλά τώρα είναι απλά πάρα πολλοί ξένοι, και  μια νέα γενιά έχει μεγαλώσει εδώ ακριβώς με τη δική της κουλτούρα", είπε, δείχνοντας προς τη σκεπασμένη με καλύπτρα νεολαία που περιτριγύριζε τον πεζοδρομημένο περίβολο καταστημάτων. 

"Επίσης στη Σουηδία δεν μπορείς να δείρεις τα παιδιά σου για να τα νουθετήσεις, και αυτό είναι ένα πρόβλημα για τους ξένους γονείς. Τα παιδιά νιώθουν ότι μπορούν να προκαλέσουν  οποιαδήποτε αναστάτωση θέλουν, και η Αστυνομία ούτε καν θα συλλάβει οποιοδήποτε από αυτά τις περισσότερες φορές."

Αυτό το Σαββατοκύριακο, μετά από έξι διαδοχικές νύχτες ταραχών, ο κύριος Mohammed δεν ήταν ο μόνος που αμφισβητούσε το Σουηδικό κοινωνικό μοντέλο της προτίμησης το καρότου αντί για το μαστίγιο. Πολλοί Σουηδοί άρχισαν ν' αναρωτιούνται γιατί μια χώρα που υπερηφανεύεται για το γενναιόδωρο κράτος πρόνοιας, τη φιλελεύθερη κοινωνική νοοτροπία και μια διάθεση καλωσορίσματος προς τους μετανάστες, θα έφτανε ποτέ να έχει φυλετικές ταραχές.
(...) (...)
Ο κεντροδεξιός πρωθυπουργός της Σουηδίας, Frederik Reinfeldt, κατηγόρησε τους χούλιγκανς, αλλά επίσης μίλησε με συμπάθεια για τη δύσκολη "μεταβατική περίοδο μεταξύ των διαφόρων πολιτισμών".

Εν τω μεταξύ πολιτικοί από τη Σουηδική Αριστερά, η οποία κυβέρνησε τη χώρα για τη μεγαλύτερη μεταπολεμική περίοδο, απέδωσε το πρόβλημα στις περικοπές των κοινωνικών δαπανών που εισήγαγε ο κύριος Reinfeldt, του οποίου το μετριοπαθές κόμμα (Moderate Party ) υποσχέθηκε να περιορίσει - όχι να πετσοκόψει - τον προϋπολογισμό πρόνοιας όταν ανέλαβε την εξουσία το 2006. 

Αλλά ανάμεσα στην αυτοκριτική της περασμένης εβδομάδας, ίσως το πιο χαρακτηριστικό σχόλιο ήταν ένα του Kjell Lindgren, εκπροσώπου Τύπου για την Αστυνομία της Στοκχόλμης. " Δεν γνωρίζουμε γιατί το κάνουν αυτό", είπε, όταν ρωτήθηκε για την αιτία των ταραχών.  "Δεν υπάρχει απάντηση σε αυτό." 
(...) (...)
"Είναι απλώς παιδιά που προκαλούν αυτές τις ταραχές,  γι' αυτό η Αστυνομία δεν κάνει πολλά γι' αυτό", είπε ο Yusuf Carlos, 32, ένας οικοδόμος από την Παλαιστίνη. "Η Σουηδία είναι καλή προς τους μετανάστες και δεν είναι δύσκολο να βρεις δουλειά - σε κάθε περίπτωση δεν ήταν δύσκολο πριν από αυτές τις ταραχές. Το πρόβλημα είναι ότι οι Σουηδοί τώρα είναι θυμωμένοι. Δεν γνωρίζουν γιατί άνθρωποι  εδώ στο Husby το κάνουν αυτό. Μόνο ότι προέρχονται από αυτή την περιοχή γνωρίζουν."

Βεβαίως, αιτιάσεις περί ρατσισμού εκνευρίζουν πολλούς Σουηδούς, οι οποίοι έχουν ελάχιστη αποικιοκρατική ιστορία, και των οποίων η απόφαση να δεχτούν μεγάλους αριθμούς μεταναστών από τον Τρίτο Κόσμο από το '80 και μετά δεν γεννήθηκε από κάποια ιδιαίτερη πολιτική υποχρέωση, αλλά περισσότερο από ένα Σουηδικό αίσθημα ανθρωπιστικού καθήκοντος προς τον ευρύτερο κόσμο.  Από την αρχή, η κυβέρνηση επιδίωξε επίσης να αποφύγει τη δημιουργία ενός γερμανικού-μοντέλου μιας τάξης "φιλοξενούμενου εργάτη" με την προάσπιση των δικαιωμάτων των μεταναστών και εισάγοντας πληθώρα προγραμμάτων για να προάγει τη φυλετική ενσωμάτωση.

Ωστόσο, παρότι η επιμόρφωση στη Σουηδική γλώσσα προσφέρεται δωρεάν σε όλους τους μακροχρόνιους μετανάστες, τα γκέτο των ξένων έχουν ακμάσει στα πρόσφατα χρόνια. Το ίδιο έχουν και τα ακροδεξιά κόμματα, τα οποία προκαλούν τη μακροχρόνια συναίνεση της πολιτικής τάξης υπέρ της μετανάστευσης, που τώρα συγκεντρώνουν το 10% των ψήφων και ίσως αυξήσουν το μερίδιό τους στις εκλογές του επόμενου έτους. 

"Έχουμε προσπαθήσει σκληρότερα από οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα να (τους) ενσωματώσουμε, ξοδεύοντας δισεκατομμύρια σε μια κοινωνική πρόνοια που είναι σχεδιασμένη για να βοηθήσει τους άνεργους μετανάστες και να τους εξασφαλίσει μια καλή ποιότητα της ζωής" είπε ο Marc Abramsson, ηγέτης του Εθνικού Κόμματος Δημοκρατών (National Democrats Party). "Παρόλα αυτά, ακόμα έχουμε περιοχές όπου υπάρχουν εθνικές ομάδες που απλά δεν συνταυτίζονται με τη Σουηδική κοινωνία. Βλέπουν την Αστυνομία και ακόμη και την Πυροσβεστική ως τμήμα του κράτους, και επιτίθενται σε αυτούς. Έχουμε δοκιμάσει τα πάντα, οτιδήποτε, για να βελτιώσουμε τα πράγματα, αλλά δεν έχει λειτουργήσει. Δεν πρόκειται για ρατσισμό, είναι απλά ότι η πολυπολιτισμικότητα δεν αναγνωρίζει πώς οι άνθρωποι λειτουργούν στην πράξη." 

Ο Aje Carlbom, ένας Σουηδός ακαδημαϊκός και συγγραφέας μιας κριτικής μελέτης στη Σουηδική πολιτική μετανάστευσης, πρόσθεσε ότι παρά την αυξανόμενη έκκληση των ακροδεξιών κομμάτων, οι επικρατούντες Σουηδοί πολιτικοί ήταν ακόμα επιφυλακτικοί έστω να υποβάλουν το είδος ερωτήσεων στις οποίες οι θέσεις του κ. Abramsson ήδη προσφέρουν  απαντήσεις. "Καθένας που θέλει να ρυθμίσει τη μετανάστευση ταξινομείται αμέσως ως εθνικιστής, το οποίο υπονοεί επίσης ρατσιστής",  είπε. "Είναι ακόμα σχεδόν αδύνατο να συζητηθεί αυτή η ερώτηση."
(...)»

Τι μου θύμισαν όλα αυτά; Εκείνο που λέει ο λαός: "Ουδείς ασφαλέστερος εχθρός από τον ευεργετηθέντα αγνώμονα", που ίσως προέρχεται από τη ρήση του Πλάτωνα: "Φοβού την εκδίκηση των υπό σου ευεργετηθέντων".