Ευτυχισμένος ο Καινούργιος Χρόνος!

Happy New Year 2010

See more presentations by aSGuest34986 | Upload your own PowerPoint presentations

Κωλοχανείο η Ελλάς: και τώρα νομιμοποίηση ημιυπαίθριων!

Τάδε απεργάζεται η περιβαλλοντολόγος μας κυρία Μπιρμπίλη:
«Στο πλαίσιο του διαχωρισμού της πλήρους παρανομίας από την εν μέρει παρανομία προβλέπεται η νομιμοποίηση των ημιυπαίθριων χώρων διαμερισμάτων, καθώς και των υπογείων και ισογείων πολυκατοικιών που άλλαξαν χρήση.»

Λοιπόν, έχουμε και λέμε: σύμφωνα με το καινούργιο σοσιαλιστικό κανονικό δίκαιο του Ελλαδιστάν, υπάρχει η πλήρης παρανομία και υπάρχει η μερική παρανομία! Σήμερα το έμαθα κι εγώ, διαβάζοντας το σχετικό άρθρο στο in.gr, και έπαθα σοκ. Η μερική παρανομία ευλογείται και επιβραβεύεται στα φωναχτά, ενώ η πλήρης παρανομία επιβραβεύεται στα μουλωχτά, δια της σιωπηρής ανοχής. Όσοι μετατρέψατε σε κανονικά δωμάτια τους ημιυπαίθριους, όσοι φτιάξατε διαμερίσματα στις ταράτσες, όσοι κλείσατε τις πιλοτές και τις κάνατε γκαρσονιέρες ή δυάρια, όσοι μετατρέψατε τα υπόγεια γκαράζ σε διαμερίσματα, ημιπαρανομήσατε, γι΄αυτό χαίρετε και αγαλλιάστε διότι δικαιούστε να ανταμειφθείτε!

Κι όμως, Το Συμβούλιο Επικρατείας έχει ήδη αποφανθεί περί αυτού:
«Η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας σε διάσκεψη, κεκλεισμένων των θυρών (πρόεδρος ο Μιχ. Βροντάκης και εισηγητής ο σύμβουλος Επικρατείας Ν.Ρόζος), έκρινε ότι είναι αντισυνταγματική η νομιμοποίηση των αυθαιρέτων που κτίστηκαν μετά τον 1983, ανεξάρτητα αν αυτά είναι εντός ή εκτός σχεδίου πόλης.
Η Ολομέλεια του ΣτΕ έκρινε επίσης ότι τα αυθαίρετα μετά το 1983, που άρχισε η εφαρμογή του Ν.1337/1983 ("Νόμος Τρίτση"), έπρεπε κανονικά να είχαν κατεδαφιστεί. Δηλαδή, με άλλα λόγια λέει ότι κάθε μεταγενέστερη διάταξη, που εξαιρεί αυθαίρετα από την κατεδάφιση, είναι αντισυνταγματική.
Η Ολομέλεια του ΣτΕ ερμηνεύοντας το άρθρο 24 του Συντάγματος, τον Γενικό Πολεοδομικό Κανονισμό (ΓΟΚ) και την πολεοδομική νομοθεσία, έκριναν ότι η διατήρηση των νέας γενεάς αυθαίρετων (μετά το 1983) έχει ως συνέπεια τη χειροτέρευση των όρων και συνθηκών διαβίωσης των κατοίκων, την νόθευση και ανατροπή των σχεδίων πόλης.
(…)
Η δημοσίευση της εν λόγω απόφασης συνδέεται άμεσα με τη νομιμοποίηση των ημιυπαίθριων χώρων.
Και αυτό, γιατί οι ημιυπαίθριοι χώροι εφόσον κτιστούν ή με οποιονδήποτε τρόπο μετατραπούν σε στεγασμένους χώρους (τζαμαρίες, ξυλοκατασκευές, κ.λπ.), αυτομάτως μετατρέπονται σε αυθαίρετα κτίσματα, τα οποία, σύμφωνα με την Ολομέλεια του ΣτΕ, δεν μπορούν να νομιμοποιηθούν.» (Πηγή in.gr – 24/10/2009)

Λοιπόν; Πού γράφει η κυρία Μπιρμπίλη την απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας; Στα παλιά της τα παπούτσια, προφανώς… Πρόκειται για “εν μέρει παρανομία”, σου λέει! Εντάσσεται και τούτο στην πράσινη ηθική! Εμπρός γηγενείς του Ελλαδιστάν, αχόρταγοι κατασκευαστές και πονηρούληδες αγοραστές, προχωρήστε σε εν μέρει παρανομίες! Κλείστε κι εσείς ένα ημιυπαίθριο, μπορείτε! Αύριο μεθαύριο οπωσδήποτε θα νομιμοποιηθείτε! Κι όχι μόνο ημιυπαίθριο αλλά και υποστέγιο, καλύπτοντας την ταράτσα της πολυκατοικίας με αυθαίρετα δωμάτια ώστε να μην υπάρχει σπιθαμή για ηλιακούς θερμοσίφωνες, προς δόξαν της περίφημης πράσινης ενέργειας.

Ω, πόση αηδία νιώθω! Πόση αδικία νιώθω για λογαριασμό των προδομένων πολιτών που βαδίζουν με το σταυρό στο χέρι, προσπαθώντας να ζουν και να κινούνται μέσα στη νομιμότητα… Πώς την έλεγαν στο παρελθόν την Ελλάδα; Ψωροκώσταινα; Λάθος χαρακτηρισμός! Κωλοχανείο είναι το όνομα που της ταιριάζει. Κωλοχανείο είναι και φαίνεται. Ελλάς Ελλήνων παρανομούντων και ημιπαρανομούντων. Όλοι θα πάρετε. Στην κωλοδημοκρατία σαν τη δική μας οι παρανομούντες και ημιπαρανομούντες επιβραβεύονται, ενώ οι σεβόμενοι τους νόμους τιμωρούνται άγρια. Αυτοί θα παραμείνουν πάντα φτωχοί διότι διέπραξαν το έγκλημα να τηρούν τους νόμους. Το θεώρησαν αυτονόητο καθήκον τους, ξεχνώντας ότι στο Κωλοχανείο η Ελλάς η παρανομία είναι "αρετή".

Πολύ όμορφα αρχίζει ο καινούργιος χρόνος! Νάσαι καλά Μπιρμπίλω μου για το μποναμά που έστειλες στους θρασύτατους και αδίστακτους αυθαιρετούντες. Κι όσοι μείνατε παραπονεμένοι διότι δεν είχατε προβλέψει να κλείσετε κανονικά και με τοίχους ένα ημιυπαίθριο, ποτέ δεν είναι αργά! Φτιάξτε το τώρα, μπορείτε, αύριο μεθαύριο θα νομιμοποιηθείτε κι εσείς... Οι νομιμοποιήσεις έρχονται κατά γενιές. Και μετά θέλετε να πατάξετε τη φοροδιαφυγή, αχρείοι! Μα οι φοροδιαφεύγοντες απλά ημιπαρανομούν, διότι ένα μέρος του εισοδήματός τους το δηλώνουν. Γιατί λοιπόν να τιμωρηθούν; Δε λέτε ότι η εν μέρει παρανομία δεν είναι παρανομία αλλά εν δυνάμει νομιμότητα;

Από την άλλη, έχεις και τους συνυπεύθυνους του ΤΕΕ - κατασκευαστές γαρ οι περισσότεροι - να μας εμπαίζουν σοβαροφανώς. Να τι είχε πει ο Πρόεδρος του ΤΕΕ , κ. Γιάννης Αλαβάνος, στις 12 Μαρτίου του 2009, όταν είχαν ξεσηκωθεί και οι πέτρες καταδικάζοντας το νομοσχέδιο του Σουφλιά που τόλμησε να μιλήσει για ταχτοποίηση, επειδή αν πρότεινε νομιμοποίηση θα τον έτρωγαν ζωντανό. Τότε Ο ΓΑΠ και ο Παπακωνσταντίνου ωρύονταν καταγγέλλοντας τη ρύθμιση Σουφλιά ως εισπρακτικό μέτρο. Τώρα η νομιμοποίηση φαίνεται ότι δεν είναι εισπρακτικό αλλά πρασινοαναπτυξιακό! Ουαί υμίν γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριτές!

«Οι ευθύνες για την αυθαίρετη δόμηση, ειδικότερα για την αύξηση του συντελεστή δόμησης με την κάλυψη των ημιυπαίθριων χώρων, γκαράζ, πιλοτής κλπ, ανήκουν, κατά κύριο λόγο, στο κράτος. Δευτερευόντως στους ιδιοκτήτες γης και κατασκευαστές που, μικρό μέρος τους αρχικά αξιοποίησαν κερδοσκοπικά το κλείσιμο των χώρων αυτών και, εκ των υστέρων γενικευμένα, καθώς ήθελαν να συμμετέχουν με τους ίδιους όρους στο πεδίο ενός σκληρού ανταγωνισμού. Ευθύνη, ωστόσο, φέρουν και οι αγοραστές που αποδέχονται να παρανομούν, εκμεταλλευόμενοι έναν μη νόμιμο χώρο στο ακίνητό τους.

(…) Η προσφυγή σε επιβολή προστίμων, μικρών, μεσαίων, μεγάλων, υπερβολικών, έχει αποτύχει. Κάθε διακήρυξη κατά της αυθαίρετης δόμησης, που στην πράξη περιορίζεται σε αυτό το μέτρο, είναι αποτυχημένη και θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως κοινός λαϊκισμός, το μέγεθος του οποίου είναι ανάλογο με το ύψος του προβλεπόμενου προστίμου. (….)

Το ΤΕΕ εδώ και δεκαετίες έχει διακηρύξει – και το επαναλαμβάνει σήμερα – ότι κάθε μαζική νομιμοποίηση αυθαιρέτων, οποιασδήποτε τάξης ή μεγέθους, γεννά την επόμενη γενιά αυθαιρέτων, εκτός αν εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλέγμα αποφάσεων που θα την αποτρέψουν». ( Γιάννης Αλαβάνος, Δελτίο Τύπου ΤΕΕ, 12 Μαΐου 2009)

Κρατήστε αυτό το τελευταίο: “κάθε μαζική νομιμοποίηση αυθαιρέτων γεννά την επόμενη γενιά αυθαιρέτων”, διότι δεν υπάρχουν οι μηχανισμοί και η βούληση που θα την αποτρέψουν... Έτσι έχει πορευτεί η Ελλάδα μετά την απελευθέρωσή της, κι έτσι θα πορεύεται και στο μέλλον: Παρανομία επί παρανομίας, αυθαιρεσία επί αυθαιρεσίας, λίγο εδώ, λίγο εκεί, μέχρι να καλυφθεί ολόκληρη η γη της από μπετόν μέσα στο οποίο θα κατοικούν ανθρωπόμορφα τέρατα που η καρδιά τους θα έχει γίνει μπετόν.
Δεν απέχουμε πολύ απ' αυτή την κατάντια...

Αχ πόσο λυπάμαι για το χρόνο και την ενέργεια που σπατάλησα για να γράφω άρθρα για τους ημιυπαίθριους… Πρέπει να είμαι μαζοχίστρια και δεν το έχω πάρει χαμπάρι…

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ με… α π ο δ εί ξ ει ς!

Αν θέλεις να πάει καλά η χρονιά σου και να μη φας της χρονιάς σου από την εφορία, ΑΠΟΔΕΙΞΗ!

Αν αγόρασες σκυλοτροφές, γατοτροφές, κούρεψες σκύλο σε pet salon, στείρωσες γάτα σε κτηνίατρο, κλπ., ΑΠΟΔΕΙΞΗ!

Αν πήγες εκδρομή με πρακτορείο ταξιδίων, εσωτερικό ή εξωτερικό, ΑΠΟΔΕΙΞΗ!
(Ακόμη δεν είπε τίποτα ο Αυτιάς για τα πρακτορεία. Λέτε να τα εξαιρέσουν; Αυτό θα είναι μέγα σκάνδαλο!)

Αν ψώνισες τζιν, μπουφάν από υπαίθρια καταστήματα Κινέζων εκ του προχείρου, ΑΠΟΔΕΙΞΗ!
Αμ δε… πριτς!

Αν ψώνισες παπούτσια από το Πειραιώτικο παζάρι – πού θάβρισκες φτηνότερα, ταλαίπωρε; ΑΠΟΔΕΙΞΗ!
Αμ δε… πριτς!

Αν είσαι εργένης, ηλικιωμένος, ανήμπορος και παίρνεις Ουκρανέζα, ή Φιλιπινέζα, ή Αλβανέζα, ή Αφρικάνα, κλπ., δυο φορές τη βδομάδα για να σου καθαρίσει το σπίτι, πληρώνοντάς την ένα πενηντάρι τη φορά για ένα εξάωρο, δηλαδή την πληρώνεις 100€ την εβδομάδα x 52 εβδομάδες = 5.200 € το χρόνο, σχεδόν όσα σου χρειάζονται για να γλιτώσεις το αφορολόγητο, ΑΠΟΔΕΙΞΗ!
Αμ δε… πριτς!
Δεν κόβουν δελτίο παροχής υπηρεσιών οι κυρίες καθότι εις το Ελλαδιστάν οι μετανάστες απολαμβάνουν πλήρους φορολογικής ασυλίας.

Αν είχες την ατυχία να πέσεις στα νύχια γιατρού του ΕΣΥ και σου ζήτησε φακελάκι, δηλαδή φακελάρα, ΑΠΟΔΕΙΞΗ!
Αμ δε… πριτς!

Αν είχες την άλλη ατυχία να χρειαστείς παπά για ευχέλαιο, τρισάγιο σε τάφο των πεθαμένων σου, ξόρκια, κλπ. και σου ζητήθηκε το ιερό φακελάκι, ΑΠΟΔΕΙΞΗ!
Αμ δε… πριτς!

Αν χρειάστηκες υδραυλικό, ηλεκτρολόγο, κλπ. – που συνήθως είναι αλλοδαπός διότι δεν παράγει τεχνίτες ο τόπος μας – για να σου αλλάξει κάνα δυο μπαταρίες, ΑΠΟΔΕΙΞΗ! Κι αν αρνείται να σου δώσει νόμιμη απόδειξη, ενώ εσύ είσαι διατεθειμένος να πληρώσεις και το ΦΠΑ, κάρφωμα στην ΔΟΥ. Το πιο πιθανό να μην είναι δηλωμένος στην εφορία. Αν στη συνέχεια σε ξυλοκοπήσουν άγνωστοι κάποιο σούρουπο, μην πάει το μυαλό σου στον υδραυλικό που κάρφωσες. "Τυχαίο" ήταν. Η μόνη λύση στο μέλλον είναι να γίνεις ο ίδιος υδραυλικός, ηλεκτρολόγος, μπογιατζής, κλπ.

Αν είσαι από τους τυχερούς που μένεις στα βόρεια ή νότια προάστια όπου οι πολυκατοικίες έχουν κήπους και απασχολούν αλλοδαπούς κηπουρούς, ζήτα ΑΠΟΔΕΙΞΗ.
Αμ δε... πριτς.
Είπαμε όλοι οι αλλοδαποί που τα κονομάνε στο Ελλαδιστάν έχουν φορολογική ασυλία. Είναι αδήλωτοι. Τώρα αν αναρωτιέσαι γιατί τις αδήλωτες πόρνες τις κυνηγάει η εφορία ενώ τους αδήλωτους κηπουρούς δεν τους πειράζει, είσαι απλά αφελής και δε γνωρίζεις τίποτα από την παραδοσιακή μας φιλοξενία. Η ίδια φορολογική ασυλία ισχύει και για τις αλλοδαπές που καθαρίζουν σκάλες πολυκατοικιών.

Αν έχεις κάλο στο μυαλό και καπνίζεις, κάθε φορά που αγοράζεις το πακέτο σου από τον περιπτερά, ΑΠΟΔΕΙΞΗ!
Αμ δε… πριτς!

Αν αντέχεις ακόμη να κυκλοφορείς με ΙΧ, όταν βάζεις βενζίνη στο βενζινάδικο, ΑΠOΔΕΙΞΗ!
Αμ δε… πριτς!

Αν στο τέλος του χρόνου, παρόλες τις φιλότιμες προσπάθειες που έκανες διαπιστώσεις ότι οι αποδείξεις που κατάφερες να μαζέψεις δεν είναι αρκετές για να σου σώσουν το αφορολόγητο, μην κλαις και μη λυπάσαι που γεννήθηκες φτωχός. Να είσαι υπερήφανος διότι με τη μείωση του αφορολόγητου ορίου σου χρηματοδοτείς όλα τα λαμόγια, golden boys, και όλους τους μεγαλογιατρούς, βιομηχάνους, κλπ., ώστε αυτοί να δηλώνουν ετήσιο εισόδημα από 4.000 έως 5.000 ευρώ, όπως αποκαλύφτηκε εδώ! Εσύ όμως θ’ αγιάσεις ενώ οι άλλοι θα πάνε στην κόλαση.

Κι αν αναρωτιέσαι γιατί δεν εφαρμόζουν το πόθεν έσχες και τεκμήρια διαβίωσης για όλους τους απατεώνες που δηλώνουν μηδαμινά εισοδήματα, δεν έχεις καταλάβει ακόμη ποιοι μας κυβερνάνε και ότι εκτός από ανίκανοι είναι και κουτοπόνηροι, ενώ το μόνο για το οποίο νοιάζονται είναι η διατήρηση και η νομή της εξουσίας, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει ότι πρέπει να πατήσουν πάνω στο πτώμα σου.

Έτσι, επειδή είναι ανίκανοι και απρόθυμοι να πατάξουν τη φοροδιαφυγή, ανέθεσαν σε σένα να τρέχεις και να μη φτάνεις για να μαζέψεις αποδείξεις – ένας τρόπος για να σε ξεφτιλίσουν και να σε ταπεινώσουν έως εδάφους ώστε να νιώθουν ότι τάχα κάτι κάνουν.

Εάν απορείς γιατί σου έταξαν ότι θα αυξηθεί κι άλλο ο φόρος στα καύσιμα, για να γίνει τάχα ο ίδιος με αυτόν που ισχύει στην Ευρώπη, ρώτησέ τους γιατί δεν αυξάνουν τον ανώτατο φορολογικό συντελεστή, αφού είμαστε μια χρεοκοπημένη χώρα, όπως σε άλλες χώρες της Ευρώπης; Στη Αυστρία, π.χ., ο μέγιστος συντελεστής είναι 50%, στο Βέλγιο επίσης 50%, στη Φινλανδία 53%, στην Ολλανδία 50%, και στη Σουηδία 55%. Γιατί εδώ διαρρέουν πληροφορίες ότι θα τον πάνε με χίλια ζόρια στο 42,5%; Για στάχτη στα μάτια εκείνου που χάνει το αφρολόγητό του; Αυτό εννοούν όταν λένε ότι καθένας θα εισφέρει ανάλογα με τις δυνατότητές του;

Βέβαια οι απορίες θα σου λυθούν όταν σκεφτείς ότι οι κυβερνώντες νομοθετούν έτσι ώστε πρώτα-πρώτα να μη θιγούν τα δικά τους συμφέροντα. Βλέπεις είναι όλοι τους υψηλόμισθοι…
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ και κουράγιο!

Όταν συνειδητοποιήσεις ότι το "Κωλοχανείο η Ελλάς" είναι απλά μία Α.Ε.Μ.Ε, δηλαδή Ανώνυμη Εταιρεία Μηδενικής Ευθύνης, όπου οι πλουτοκράτες και οι διαπλεκόμενοι των τεσσάρων εξουσιών – κοινώς κηφηναριό - με πρόσχημα τη δήθεν δημοκρατία ασελγούν κατ’ εξακολούθηση πάνω στο κουφάρι της μάνας πατρίδας και επιχαίρουν στην εξαθλίωσή σου, τότε ίσως μπορέσεις να ορθώσεις ανάστημα, ατομικά συλλογικά, και να διεκδικήσεις το αυτονόητο: Το δικαίωμα στην αξιοπρέπεια και στο μέλλον της πατρίδας σου.

Ασαφή τα όρια μεταξύ “σοσιαλιστικού” και “σοσιαληστρικού”…

Δεν έχει καλά-καλά συνέλθει ο κοσμάκης από την προηγούμενη σοσιαληστρική κυβέρνηση του “εκσυγχρονιστή” Σημίτη (ανατριχιάζω που τον θυμάμαι), ο οποίος τα “σωτήρια” έτη 1999-2001 είχε πετύχει τη μεγαλύτερη σοσιαληστρική ανακατανομή πλούτου από τα κάτω προς τα πάνω μέσω της αδηφάγου χοάνης του ΧΑΑ, κάτω από τα απλανή βλέμματα της τότε αντιπολίτευσης της ΝΔ μέλη της οποίας είχαν λάβει μέρος στο άγριο πλιάτσικο και το βούλωναν – ας όψονται κι αυτοί – και φαίνεται ότι έχουμε μπροστά μας μια ακόμη πράσινη σοσιαληστρική κυβέρνηση, αυτήν του ΓΑΠ, ο οποίος όσο οι μέρες περνούν μας απογοητεύει, αποδεικνυόμενος λύκος με ένδυμα προβάτου. Ωιμέ, αλί και τρισαλί, και μακάρι η γράφουσα να διαψευστεί...

Κι ενώ το Υπουργείο Οικονομικών έχει ανοίξει τάχα δημόσια διαβούλευση στο Διαδίκτυο, η οποία θα λήξει στις 15 Ιανουαρίου του 2010, και υποτίθεται ότι θα πάρει κάνα δυο βδομάδες μετά από τη λήξη για να μελετηθούν οι προτάσεις του λαού, από σημερινά δημοσιεύματα του Τύπου διαφαίνεται ότι η ομάδα εργασίας του Υπουργείου Οικονομικών έχει ήδη καταθέσει τις σοσιαληστρικές προτάσεις της στο τραπέζι, περιφρονώντας προκλητικά τη δημόσια διαβούλευση και επιδεικνύοντας την αλαζονεία και αναλγησία της.

Με έκπληξη και απογοήτευση διάβασα μεταξύ άλλων στη σημερινή Ελευθεροτυπία:

«Στη χθεσινή πρώτη συνάντηση (σ.σ. συνολικά θα είναι 5 με 6) της Ομάδας Εργασίας για τη φορολογία εισοδήματος φυσικών προσώπων τέθηκαν “10” ζητήματα:
1.Να μειωθεί στο μισό, κάπου μεταξύ 6.000 και 8.000 ευρώ, το ισχύον αφορολόγητο όριο των 12.000 ευρώ και το υπόλοιπο να συμπληρωθεί από αποδείξεις. Η πρόταση που έπεσε στο τραπέζι και την οποία φαίνεται να υποστηρίζουν κορυφαία στελέχη του υπουργείου συνοδεύεται και από τη διεύρυνση των κατηγοριών αποδείξεων. Δηλαδή, να εκπίπτουν και από άλλες ομάδες ύποπτες για φοροδιαφυγή, όπως συνεργεία αυτοκινήτων, ξενοδοχεία, υποδήματα, ρούχα κ.λπ. Δεν φαίνεται να συζητούν την ένταξη σε αυτές των αποδείξεων από σουπερμάρκετ και αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο των λογαριασμών. (…)
Πλήγμα στους χαμηλόμισθους
Το μέτρο, πάντως, αναμένεται να πλήξει τους χαμηλόμισθους και τους χαμηλοσυνταξιούχους, καθώς οι συγκεκριμένες ομάδες δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να μαζεύουν αποδείξεις ελλείψει χρημάτων, όπως επισημάνθηκε από ορισμένους κοινωνικούς εταίρους.»

Τα σχόλια τα δικά μου περιττεύουν για να μην παρεκτραπώ. Άλλωστε μόλις πριν ένα μήνα, ως αθεράπευτη φωνή βοώσης εν τη ελληνική ερήμω, είχα γράψει ένα οργισμένο άρθρο με τον τίτλο «Κάτω τα χέρια από τα αφορολόγητα όρια» Αλλά και στο χθεσινό άρθρο μου είχα εκθέσει τις απόψεις μου επί του προκειμένου. Θέλω όμως να θυμίσω τι μας λέει ο Υπουργός Οικονομικών εδώ, για να υπογραμμίσω την κυβερνητική υποκρισία και τον εμπαιγμό προς τους πολίτες.

«Η κυβέρνηση προσέρχεται σε αυτό το διάλογο με ξεκάθαρες δεσμεύσεις. Το φορολογικό βάρος θα κατανέμεται ισότιμα μεταξύ των πολιτών και ανάλογα με τη φοροδοτική τους ικανότητα και δεν θα υπάρξει καμία πρόσθετη φορολογική επιβάρυνση για τα χαμηλά και τα μεσαία εισοδήματα.»

Εάν μειωθούν τα αφορολόγητα όρια αυτό είναι ευθεία και απροκάλυπτη μείωση των χαμηλών και μεσαίων εισοδημάτων.

«Ανοίγοντας τον διάλογο για ένα δίκαιο και αποτελεσματικό φορολογικό σύστημα θέλω και προσωπικά να εγγυηθώ ότι θα καταβάλλουμε κάθε προσπάθεια για τη δημιουργία μιας νέας σχέσης εμπιστοσύνης μεταξύ πολιτών και κράτους.»

Με τα δείγματα πολιτικής σας μέχρι στιγμής το μόνο που κατορθώσατε είναι να κλονίσετε έτι περαιτέρω την όποια ελάχιστη εμπιστοσύνη έχει απομείνει μεταξύ πολιτών και κράτους.

«Με το νέο φορολογικό πλαίσιο, που σήμερα ξεκινάμε για να διαμορφώσουμε μαζί, θέλουμε ο πολίτης να αισθάνεται ότι πληρώνει δίκαιους φόρους, ότι το κράτος σέβεται τα χρήματά του, ότι δεν σπαταλά και δεν πνίγει τους κόπους του, αλλά βλέπει ότι τα χρήματα που δίνει πιάνουν τόπο από ένα κράτος που του δίνει λογαριασμό για κάθε ευρώ που δαπανά.»

Δεν είναι δίκαιος φόρος να μου καταργείτε το αφορολόγητο όριο για να χρυσοπληρώνονται κάποιοι μάγκες με εθελουσία έξοδο στα 45 και στα 50 τους χρόνια. Δεν σέβεται τα χρήματά μου το κράτος όταν διατίθενται για αστρονομικούς μισθούς των δημοσιογράφων της ΕΡΤ και των στελεχών των ΔΕΚΟ. Δε μου απαλύνει το αίσθημα αδικίας και αγανάκτησης απλά το να γνωρίζω πού πάει το κάθε ευρώ, όταν αυτό το ευρώ διατίθεται για τη διατήρηση προκλητικών προνομίων όλου του κηφηναριού του Δημοσίου, συμπεριλαμβανομένων και των Βουλευτών. Αντίθετα μου ξύνει τις πληγές και δεν τις αφήνει να επουλωθούν.

«Αυτός είναι ο στόχος μας αυτό είναι το όραμά μας και προσβλέπουμε στη συμμετοχή και στις προτάσεις όλων, γιατί πιστεύουμε ότι μόνο μέσα από το γόνιμο διάλογο μπορεί να διαμορφωθεί ένα νέο δίκαιο, αποτελεσματικό και ταυτόχρονα αποδοτικό και σταθερό φορολογικό σύστημα που έχει ανάγκη η οικονομία μας.»

Δε βλέπουμε κανένα διάλογο. Εκείνο που βλέπουμε είναι τρομοκρατικές εξαγγελίες εναντίον των αιωνίων θυμάτων – μισθωτών και συνταξιούχων – επειδή είστε ανίκανοι ή απρόθυμοι να πατάξετε τη φοροδιαφυγή και την εισφοροδιαφυγή. Να βράσω το ληστρικό σοσιαλισμό σας! Ας όψεται όμως ο καλοφαγάς Καραμανλής και η διεφθαρμένη παρέα του που σας έστρωσαν το δρόμο και σας παρέδωσαν την εξουσία στο πιάτο. Θα στείλετε κανέναν από δαύτους στη φυλακή; Αλήθεια, τώρα που το θυμήθηκα, την κατάργηση του νόμου περί ευθύνης (ανευθυνότητας) υπουργών και περί ασυλίας βουλευτών πότε θα τη φέρετε στη Βουλή για ψήφιση;

"Χα, χα, χάαα", ακούγεται στο βάθος το μακάβριο γέλιο του Διαβόλου... Τρελαίνεται για "δημοκρατικά" ανέκδοτα ο τύπος...

Πιστωτική Κάρτα ΠΑΣΟΚ from Πανσπουδαστική Κ. on Vimeo.

Συγκυβερνάμε! Το πήρατε χαμπάρι;

Αυτή τη στιγμή που μιλάμε κάποιοι συμπολίτες μας έχουν πάρει στα σοβαρά το θέμα της συγκυβέρνησης και συν-διαβουλεύονται δημόσια στο opengov.gr. Αναρωτιέμαι, διαβάζει κανείς από την κυβέρνηση τα σχόλια αυτά; Κι αν τα διαβάζει, άραγε τα ταξινομεί ώστε να βγει κάποιο συμπέρασμα για να τροποποιηθεί η κυβερνητική πολιτική; Θα μου πείτε κάνω αφελείς ερωτήσεις. Θα χρειάζονταν επιτροπές ακριβοπληρωμένων αργόσχολων – κούφια η ώρα που τ’ ακούει – για να μελετήσουν, να αξιολογήσουν, να ταξινομήσουν και να παραδώσουν στον Υπουργό Εθνικής Οικονομίας πορίσματα για το κάθε προτεινόμενο νομοσχέδιο.

Έχω την εντύπωση, και μακάρι να κάνω λάθος, ότι όλος αυτός ο ντόρος για δημόσια διαβούλευση είναι ένα ακόμη επικοινωνιακό παιχνίδι της Κυβέρνησης για να μας πείσει ότι αφουγκράζεται το λαό. Συγχρόνως είναι κι ένα είδος ομαδικής ψυχοθεραπείας του παραγκωνισμένου πολίτη που με αυτό τον τρόπο έχει την ψευδαίσθηση ότι η γνώμη του μετράει.

Ας υποθέσουμε, όμως, ότι κάνω λάθος κι ότι κάποιοι εθελοντές ξαγρυπνούν για να μελετήσουν, αξιολογήσουν και αξιοποιήσουν τις υποδείξεις των πολιτών. Ας πάρουμε την πρώτη πρόταση για ενιαία, προοδευτική, τιμαριθμοποιημένη φορολογική κλίμακα για όλα τα εισοδήματα φυσικών προσώπων:

Συμφωνώ απόλυτα στην ΕΝΙΑΙΑ κλίμακα. Είναι ανθρώπινο, βέβαια, ο κάθε σχολιαστής να προτείνει τέτοια κλιμάκια ώστε να μη θίγεται ο ίδιος, ή στην καλύτερη περίπτωση να μη θίγεται πολύ. Ο χαμηλόμισθος θα προτείνει φορολογικούς συντελεστές 40% έως 50% για εισοδήματα πάνω από 50.000 €, και χαμηλούς συντελεστές με υψηλό αφορολόγητο όριο για τους χαμηλόμισθους. Αντίθετα, ο υψηλόμισθος σχολιαστής θα προτείνει να μη μεταβληθούν οι παλιοί καλοί συντελεστές. Κάπως έτσι θα διαμορφώνονται τα σχόλια, με βάση τα καλά και συμφέροντα στις τσέπες ημών… Διότι ουδείς άγιος ανάμεσά μας.

Τέλος πάντων, ας κάνω κι εγώ την πρότασή μου, αφού μου ζητούν συμμετοχή, έστω και αν δεν τη διαβάσει κανείς, τουλάχιστον για να μην έχω τύψεις ότι δεν συμμετείχα. Για τους μισθωτούς και συνταξιούχους οι οποίοι δε μπορούν να αποκρύψουν εισόδημα, τα αφορολόγητα όρια να παραμείνουν όπως έχουν.

Οι συντελεστές φορολόγησης να είναι:

0 - 12.000€ --> 0%
12.000-15.000€ --> 15%
15.000-20.000€ --> 20%
20.000-30.000€ -->25%
30.000-40.000€ -->30%
40.000-50.000€ -->35%
50.000-75.000€ --> 40%
75.000-100.000€-->45%
>100.000 € -->50%

Εκπτώσεις με αποδείξεις να ισχύουν μόνο για τα εισοδήματα κάτω των 50.000€.
Οι κατηγορίες των αποδείξεων να είναι από εκεί που υπάρχει φοροδιαφυγή: γιατροί, δικηγόροι, υδραυλικοί, ηλεκτρολόγοι, μαραγκοί, ελαιοχρωματιστές, συνεργεία αυτοκινήτων, πρακτορεία ταξιδίων, ξενοδοχεία, ινστιτούτα αισθητικής, γυμναστήρια, ενοικιαζόμενα δωμάτια, εστιατόρια, κομμωτήρια, βενζίνη, κλπ. Οι αποδείξεις αυτές να εκπίπτουν από το εισόδημα κατά 50%. Στα είδη διατροφής, ένδυσης, ηλεκτρικά, έπιπλα, κλπ., δε χρειάζεται συλλογή αποδείξεων διότι έτσι κι αλλιώς αυτά τα καταστήματα δίνουν αποδείξεις.

Η σύνδεση του αφορολόγητου με αποδείξεις είναι απαράδεκτη διότι υποχρεώνει το μισθωτό και συνταξιούχο, θέλει δε θέλει, να ξοδέψει ακόμη κι όταν δε χρειάζεται να αγοράσει κάτι. Ένας συνταξιούχος χαμηλού ή μεσαίου εισοδήματος που τα φέρνει βόλτα με οικονομία δεν αγοράζει κάθε χρόνο καινούργια έπιπλα, ενδύματα, κλπ. Τι αποδείξεις λοιπόν να προσκομίσει ο έρμος για να μην του κόψουν το αφορολόγητο και του τα πάρουν αλλιώς;

Για τους ελεύθερους επαγγελματίες που φοροδιαφεύγουν η κυβέρνηση πρέπει να ορίσει αυστηρά τεκμήρια διαβίωσης, και έλεγχο διακίνησης τραπεζικών λογαριασμών του ίδιου του επαγγελματία καθώς και προσώπων α´ βαθμού συγγενείας. Νομίζω ότι το αφορολόγητο όριο για ελεύθερους επαγγελματίες πρέπει να καταργηθεί, και να φορολογούνται από το πρώτο ευρώ. Έτσι δεν θα παρουσιάζεται το τραγικό φαινόμενο οι περισσότεροι να δηλώνουν εισόδημα κάτω του αφορολόγητου ορίου και να πληρώνουν μηδενικό φόρο.

Τι ζήτησε ο Μπόμπος από τον ΑηΒασίλη

--ΑηΒασίλη μου, συγνώμη που θα σε κουράσω κι εγώ με τα αιτήματά μου. Ξέρω πόσο πολυάσχολος είσαι τέτοιες μέρες, και πολύ διστακτικά σε πλησιάζω. Πού να απευθυνόμουνα όμως; Όλοι οι άλλοι βαριακούνε. Μια διευκρίνιση: Εκτός από δώρα φωτίζεις και τα κεφάλια των κυβερνώντων;

--Βεβαίως, το κάνω και αυτό, αν μου το ζητήσουν καλά παιδιά.

--Κι εγώ καλός είμαι, Αηβασίλη μου, το τρώω όλο το φαΐ μου.

--Ναι, αυτό φαίνεται…

--Ελπίζω τώρα με τα νέα μέτρα λιτότητας ν’ αδυνατίσω και εγώ.

--Αυτό στο εγγυώμαι!

--Όλα τα αιτήματά μου δε θα σου στοιχίσουν χρήματα, είναι για φώτιση μυαλών. Λοιπόν, πάρε μολύβι και χαρτί για να μην τα ξεχάσεις.

--Είμαι έτοιμος, σε ακούω.

--ΑηΒασίλη μου, δώσε φώτιση σ’ αυτό τον κοντό, τον Παπακωνσταντίνου, να μη βάλει πράσινα τέλη κυκλοφορίας στο γαϊδούρι της γιαγιάς μου διότι θ’ αναγκαστεί να το αφήσει να ψοφήσει. Και μετά πώς θα κουβαλάει ξύλα στο σπίτι για το τζάκι της ώστε να μην ξεπαγιάζει το χειμώνα; Κι εγώ που πάω εκεί τα καλοκαίρια πώς θα πηγαίνω στο κτήμα να κόψω κανένα σταφύλι φρέσκο;

--Δύσκολο αυτό που ζητάς Μπόμπο. Και μην ξεχνάς ότι το γαϊδούρι ρυπαίνει τα καλντερίμια με καβαλίνες. Χρειάζεται λοιπόν περιβαλλοντικός - πράσινος - φόρος για να μάθουν να φέρονται. Άλλο αίτημα;

--Πες στον κοντό τουλάχιστον να μη φορολογήσει τις κότες της γιαγιάς για να τρώω κανένα φρέσκο αυγό όταν πηγαίνω στο χωριό.

--Α, ξεχνάς χοντρούλη μου ότι οι κότες κοτσιλάνε τις αυλές και ρυπαίνουν το περιβάλλον; Θα μπει πράσινος φόρος πουλερικών οπωσδήποτε. Μη μου ζητάς να παραβιάσω τη συνείδησή μου.

--Τελικά εσύ είσαι χειρότερος από τον κοντοστούπη τον Υπουργό Οικονομικών.

--Επόμενο αίτημα γιατί βιάζομαι. Έχω να πάω σε πολλούς για να λάβω παραγγελίες.

--Κάπου άκουσα ότι οι χοντροί θα πληρώνουν έξτρα πράσινο φόρο διότι κάνουν περισσότερα κακά από τους άλλους, με κίνδυνο υπερχείλισης των προβληματικών υπονόμων. Σε παρακαλώ μην επιτρέψεις στον υπουργό να προχωρήσει σε αυτό το μέτρο διότι με πιάνει κι εμένα μέσα.

--Δεν είπαμε ότι με τα μέτρα λιτότητας θα σφίξεις το ζωνάρι σου και θ’ αδυνατίσεις; Άρα δεν πρέπει ν’ ανησυχείς. Η πράσινη φορολογία των χοντρών έχει ακριβώς αυτό το στόχο: να λιγοστέψουν το φαΐ ώστε να λιγοστέψει το σ@@τό τους, με το συμπάθιο. Παράπλευρη ωφέλεια θα είναι να λιγοστέψουν τα κιλά των φορολογουμένων, κι’ έτσι θα ζήσουν αυτοί καλά και ο Παπακωνσταντίνου καλύτερα.
--Τελικά μέχρι τώρα δεν σε έπεισα, ΑηΒασίλη μου, σε τίποτα. Ελπίζω να μη συνεχίσεις έτσι.

--Λέγε κι άσε τα παράπονα. Πρέπει κι εσύ να κάνεις θυσίες για την πατρίδα. Δεν καταλαβαίνεις ότι βρισκόσαστε στο χείλος του γκρεμού;

--Καλά ντε, ας κάνουν θυσίες πρώτα οι μεγάλοι! Λοιπόν, πες στον κοντοστούπη να μην τολμήσει να βάλει πράσινα τέλη στο μαϊντανό που έχει η μαμά μου στο μπαλκόνι διότι θα γίνω γκαζάκιας.

--Τι; Μαϊντανός στο μπαλκόνι; Αυτό είναι αδήλωτο εισόδημα και πρέπει να φορολογηθεί στην πηγή. Οι εφοριακοί θα περιδιαβαίνουν ταράτσες, αυλές και μπαλκόνια κι όπου βρουν καλλιέργεια αδήλωτων ζαρζαβατικών θα πέφτει τσουχτερό πρόστιμο. Έχεις συνειδητοποιήσει ότι η χώρα σου είναι χρεοκοπημένη;

--Το έχω καταλάβει αλλά γιατί κάποιοι συνεχίζουν να τρώνε με χρυσά κουτάλια κι εμείς οι υπόλοιποι να λιμοκτονούμε;

--Μα δεν έχεις ακούσει, λοιπόν, ότι οι λιμοκτονούντες είναι πιο τυχεροί από τους πλούσιους; Δε σας είπαν στο κατηχητικό ότι είναι πιο εύκολο να περάσει καμήλα από την τρύπα της βελόνας παρά να μπει πλούσιος στη βασιλεία των ουρανών;

--Για ποια "βασιλεία", ΑηΒασίλη, μιλάς; Εδώ είναι η κόλαση και ο παράδεισος λέει η γιαγιά μου. Αλλά για πες μου, κήρυγμα ήρθες να μου κάνεις ή να πάρεις τη λίστα μου για τα δώρα; Κι εσύ του Παπακωνσταντίνου είσαι;

--Σταμάτα βρε μπόμπιρα που θα μου κάνεις κριτική. Ξέρεις ποιος είμαι εγώ; Λέγε τι άλλο θέλεις.

--Κάτι άκουσα ότι και η μα@@@ία θα φορολογηθεί. Αληθεύει αυτό;

--Ναι, βέβαια, μόνο που είναι δύσκολο να την πιάσεις διότι γίνεται εν κρυπτώ. Σε αυτή την περίπτωση χρειάζεται ρουφιάνος που θα καρφώσει. Διαθέτει τέτοιους το κράτος και θα βοηθήσει και η καινούργια τεχνολογία.

--Και γιατί θα φορολογηθεί, για κάντο μου λιανά. Πού ζημιώνεται το κράτος;

--Αν ζημιώνεται, λέει! Πρώτα-πρώτα ο ασύστολα αυνανιζόμενος παθαίνει τη λεγόμενη μαλάκυνση εγκεφάλου και δεν μπορεί να αποδώσει στη δουλειά του. Έτσι το κράτος χάνει από τη μείωση της παραγωγικότητας του μα@άκα.

--Καλά εγώ πάω στο σχολείο ακόμη, δεν εργάζομαι. Γιατί να με φορολογήσει το κράτος για τη μα@@@ία μου;

--Χμ… Διότι λόγω μα@@@ίας δεν αποδίδεις στα μαθήματά σου, με συνέπεια η μαμά σου να σε στέλνει στο φροντιστήριο και να δηλώνει τα δίδακτρα για φοροαπαλλαγή. Κατάλαβες; Δεν μπορώ να μεσολαβήσω ούτε και σ’ αυτό διότι είναι θέμα ζωτικής σημασίας για το κράτος.

--Κοίτα να δεις πού το πάνε! Δαιμόνιο μυαλό αυτός ο κοντοστούπης υπουργός των οικονομικών! Δεν παίζεται. Οι πορδές θα φορολογούνται;

--Όχι ακριβώς, αλλά θα μπει ειδικός πράσινος φόρος στην πηγή, δηλαδή στα τρόφιμα που προκαλούν πορδές και ρυπαίνουν το περιβάλλον. Για παράδειγμα φασόλια, ρεβύθια, φακές, σόγια, σκόρδα, μπιζέλια είναι άκρως πορδοπαραγωγικά τρόφιμα και θα μπει οπωσδήποτε πράσινος φόρος κατανάλωσης.

--Βρε τι μας βρήκε και δε βγάζουμε άχνα. Τελικά παραιτούμαι, αφού ό,τι και να σου ζητήσω, ΑηΒασίλη, έχεις έτοιμη μια δικαιολογία για να μου το αρνηθείς. Μου φαίνεται ότι κι εσύ τάχεις κάνει πλακάκια με τον Παπακωνσταντίνου. Καλύτερα να πήγαινα στον Αλμούνια παρά σε σένα…

Τέλη κυκλοφορίας για πεθαμένους!

--Το ότι ζούμε σ’ ένα κράτος μπάχαλο όπου χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα,

--Το ότι σ’ αυτό το κράτος μπάχαλο ουδείς γνωρίζει πόσοι δημόσιοι υπάλληλοι (αργόσχολοι οι περισσότεροι) υπάρχουν και το λυμαίνονται,

--Το ότι οι πιο πολλοί από δαύτους με το που θα διοριστούν, επαξίως ή αναξίως, δε σκέπτονται πώς θα αποδώσουν έργο αλλά πώς θα πολλαπλασιάσουν το μισθό τους με πονηρά "επιδόματα", πλαστές υπερωρίες, οδοιπορικά, γρηγορόσημα και μίζες,

--Το ότι το όνειρο κάθε δημόσιου υπάλληλου είναι να του βγει καμιά εθελούσια έξοδος στα 40 ώστε να συνεχίσει να κάαθεται και να το γλεντάει εις βάρος των κορόιδων,

--Το ότι οι περισσότεροι από δαύτους όταν φτάνει πολίτης για εξυπηρέτηση στο γραφείο τους παθαίνουν υστερία σα να τους παρουσιάστηκε ο διάβολος μεταμορφωμένος,

Όλα τούτα, και άλλα ανατριχιαστικά ων ουκ έστιν αριθμός ούτε τέλος, είναι γνωστές και εδραιωμένες παραδόσεις στο Ελλαδιστάν και, σα γνήσιοι ραγιάδες που είμαστε, έχουμε όλοι εθιστεί στα πατροπαράδοτα αήθη κι έθιμα που έφεραν τη χώρα μας στο χείλος της καταστροφής.

Εκείνο όμως που ανακάλυψα μόλις προχτές είναι ότι στη χώρα του ημιανατέλλοντος και μηδέποτε ανατείλαντος (πράσινου) ήλιου, τούτο το κράτος-μπάχαλο δε γνωρίζει ούτε ποιος ζει και ποιος πεθαίνει! Να μπω αμέσως στο μακάβριο θέμα. Στο διπλανό διαμέρισμα έμενε ένας μοναχικός άνθρωπος, παλιά δόξα του ελληνικού αθλητισμού, ο οποίος αναχώρησε για τις μονές της αιωνίου ανάπαυσης το Σεπτέμβριο του 2006, σε ηλικία 80 ετών. Τους τελευταίους έξι μήνες της ζωής του είχε την τύχη να τον ξαναβρεί μια παιδική του φίλη, που μόλις είχε χηρέψει, η οποία του συμπαραστάθηκε με στοργή τις τελευταίες δύσκολες μέρες της ζωής του και τον έθαψε με κάθε επισημότητα.

Ένας ανιψιός από άλλη πόλη, μοναδικός συγγενής που κληρονόμησε ολόκληρη την τεράστια ακίνητη περιουσία από το θείο, στον οποίο δεν έκανε ούτε τηλεφώνημα όταν ζούσε - συνήθης πρακτική στη χώρα των αρπακτικών και ημιάγριων - ήρθε νύχτα και έγδυσε το σπίτι του συχωρεμένου, και μετά μην τον είδατε.

Ο μακαρίτης καλός μου γείτονας είχε ένα αυτοκίνητο 1500 κυβικών, έτους πρώτης κυκλοφορίας στην Ελλάδα 1970. Το αυτοκίνητο αυτό θεωρήθηκε από τον ανιψιό ανύπαρκτης αξίας και βρίσκεται μέχρι σήμερα παρκαρισμένο εκεί που το είχε αφήσει ο εκλιπών, μπροστά στη διπλανή πολυκατοικία. Στα τρία χρόνια και κάτι μήνες από τότε οι κάτοικοι της περιοχής έχουμε ειδοποιήσει το Δήμο (σημειωτέον ότι ο ισόβιος Δήμαρχός μας ήταν φίλος του αποθανόντος), τη Δημοτική Αστυνομία, την Τροχαία, εκατοντάδες φορές, πρώτον διότι υπάρχει τρομερό πρόβλημα parking στη γειτονιά και δεύτερο διότι το ίδιο το σαράβαλο είναι εστία μολύνσεως. Όμως οι αρμόδιοι αγρόν ηγόρασαν! Στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα… Όλοι δηλώνουν αναρμόδιοι.

Προσωπικά έχω δώσει επανειλημμένα σε περιπολικά το τηλέφωνο της φίλης του μακαρίτη η οποία επικοινωνεί με τον ανιψιό. Μάλιστα στην αρχή του είχα τηλεφωνήσει κι εγώ η ίδια να έρθει να το πάρει. Μέσα στην τριετία η Τροχαία φιλοτιμήθηκε να βάλει κάποιο ειδοποιητήριο στο παρμπρίζ του αυτοκινήτου που έλεγε ότι αν το αυτοκίνητο δεν μετακινηθεί μέχρι την τάδε προθεσμία θα αποσυρθεί. Η προθεσμία εξέπνευσε πριν από κάνα δυο χρόνια και το στοιχειωμένο αυτοκίνητο βρίσκεται ακόμα εκεί…

Σε όλο αυτό το διάστημα αλληλογραφία του μακαρίτη από ιδιώτες και υπηρεσίες κατέφθανε στην πολυκατοικία και ήμουνα η μόνη που φρόντιζα να την επιστρέφω στον αποστολέα με την ένδειξη “απεβίωσε”. Εκείνοι όμως το βιολί τους. Συνέχισαν να στέλνουν ειδοποιητήρια. Τελευταία είχα αγανακτήσει, και όταν έλαβα ένα περιοδικό του συλλόγου στον οποίο ανήκε ο εκλιπών, το άνοιξα για να βρω κάποιο τηλέφωνο να τηλεφωνήσω να σταματήσουν τις αποστολές διότι ο μακαρίτης εκεί που είναι δε μπορεί να διαβάσει.

Τηλεφώνησα λοιπόν στο Γραφείο Τύπου του περιοδικού για να ενημερώσω και να ζητήσω να σβήσουν το συγκεκριμένο όνομα από τα αρχεία τους, αφού ο συχωρεμένος με είχε διαβεβαιώσει ότι δεν θα ξαναγύριζε.

--«Σας το έχω επιστρέψει πολλές φορές με την ένδειξη “απεβίωσε”, αλλά εσείς συνεχίζετε να το στέλνετε. Γιατί να ξοδεύετε χαρτί και ταχυδρομικά χωρίς λόγο;» , είπα.

«Δεν πειράζει για το χαρτί», μου λέει, «δεν είναι θέμα αυτό αλλά, αφού επιμένεις, τηλεφώνησε αύριο που θα είναι η κοπέλα να της το πεις γιατί εγώ δε μπορώ να μπω στο κομπιούτερ και να σβήσω το όνομα από τη λίστα.»

--«Εσείς δε μπορείτε να σημειώσετε το όνομα και να της το πείτε; Εγώ εξυπηρέτηση σας κάνω, κι εσείς μου αναθέτετε πρόσθετη δουλειά; Έχω κι άλλες δουλειές και μπορεί να το ξεχάσω. Σας παρακαλώ γράψτε το όνομα.»

--«Όχι δε γράφω τίποτα, να ξανατηλεφωνήσετε αύριο», απάντησε αγενέστατα ο τεμπέλαρος.

Είχα φουντώσει από την αγανάκτηση και σκέφτηκα να μην ξανασχοληθώ με το θέμα. Έτσι την επομένη δεν τηλεφώνησα. Όμως τη μεθεπόμενη ευαισθητοποιήθηκα και πάλι - είμαι αδιόρθωτη - και τηλεφώνησα, για ν’ αντιμετωπίσω ένα είδος ιεράς εξέτασης. Ποια είμαι, τι συγγένεια είχα με το μακαρίτη, πώς ξέρω ότι πέθανε, ποιο είναι το τηλέφωνό μου, αριθμός ταυτότητας, διεύθυνση και δε συμμαζεύεται. Στο Καφριστάν, πάει κανείς να κάνει το καλό και ταλαιπωρείται αφάνταστα, ενώ συχνά βρίσκει και το μπελά του.

Ας έλθω τώρα στο χειρότερο. Προπαραμονή Χριστουγέννων ήρθε στο όνομα του συχωρεμένου ένα ακόμη ειδοποιητήριο για να πληρώσει τα τέλη κυκλοφορίας του 2010. Δεν θυμάμαι συγκεκριμένα να είχα εξοργιστεί έτσι στο παρελθόν, αλλά εικάζω ότι το ίδιο ειδοποιητήριο θα είχε έρθει και πέρυσι το Δεκέμβριο, και πρόπερσι, και αντιπρόπερσι, και κατά πάσα πιθανότητα το επέστρεψα, όπως και άλλα ειδοποιητήρια για φόρους, με την ένδειξη “απεβίωσε”. Προφανώς, όμως, ουδείς στην εφορία ασχολείται με επιστροφές αλληλογραφίας και πάνε κατ’ ευθείαν στον κάλαθο των αχρήστων.

Αναρωτιέμαι λοιπόν και διαρρηγνύω τα ιμάτιά μου: Όταν κάποιος δεν πληρώνει τέλη κυκλοφορίας μια χρονιά, δεν πληρώνει δεύτερη χρονιά, δεν πληρώνει τρίτη, τότε δεν έχει κάποιες συνέπειες; Όταν κυκλοφορεί κάποιος χωρίς σήμα τελών κυκλοφορίας και τον πιάσει η Τροχαία, δεν πληρώνει πρόστιμο; Εδώ τι μέτρα πήραν και τι έκαναν για ένα αυτοκίνητο που στην εφορία εμφανίζεται να μην έχει πληρώσει τέλη κυκλοφορίας για τρία χρόνια; Τίποτα προφανώς! Απλά συνεχίζουν να στέλνουν ειδοποιητήρια.

Η απορία μου είχε φτάσει στο κατακόρυφο και έκανα κάτι που δεν το έχω κάνει ποτέ. «Συγχώρα με, μακαρίτη», είπα μέσα μου, «αλλά θα το κάνω το κρίμα, μπας και απαλλαγείς κι εσύ από το κυνηγητό της εφορίας κι εγώ από την ταλαιπωρία να ενημερώνω δεξιά αριστερά ότι έχεις πεθάνει.» Βασικά ήθελα να δω αν τα τέλη κυκλοφορίας ήταν αθροιστικά, συμπεριλαμβάνοντας και τις προηγούμενες χρονιές που δεν είχαν πληρωθεί. Δεν ήταν όμως! Ήταν μόνο τα τέλη του 2010: Τέλη κυκλοφορίας 202.00€, και περιβαλλοντικά τέλη 150€. Σύνολο 352 ευρώ. Holy Cow! Αναφώνησα. Κανείς στο εφοριακό μπάχαλο δε γνωρίζει ότι για τρείς συνεχείς χρονιές τα τέλη κυκλοφορίας δεν είχαν πληρωθεί; Ή μήπως συμβαίνει τίποτα χειρότερο;

Τι έτι χρείαν έχομε μαρτύρων ότι το φοροεισπρακτικό σύστημα είναι σε πλήρη διάλυση; Τι έτι χρείαν έχομε μαρτύρων ότι στο Ελλαδιστάν κανείς δεν ξέρει ποιος ζει, ποιος πεθαίνει; Και ποιος εγγυάται ότι μέσα σε τούτο το μπάχαλο οι συντάξεις πολλών αποθαμένων ίσως συνεχίζουν για χρόνια να κατατίθενται στον ίδιο τραπεζικό λογαριασμό, αφού μόνο κατά σύμπτωση γνωρίζουν οι αρμόδιοι ποιοι έχουν πεθάνει;

Τέλος, τι έτι χρείαν έχομεν μαρτύρων ότι τούτη η χώρα με τον υπέεεροχο λαό της έχει μόνο παρελθόν αλλά δεν έχει μέλλον;

“Πατριαρχική Απόδειξις” ... απουσίας

Δεν χρειάζεται να είναι κανείς θεολόγος ή πτυχιούχος για να αντιληφθεί ότι ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος – καλά να είναι ο άνθρωπος – εκεί πάνω στο θρόνο του έχει χάσει επαφή με την πραγματικότητα και δεν είναι σε θέση ούτε καν τα Χριστούγεννα ν’ απευθύνει ένα μήνυμα κατανοητό και πρακτικής χρησιμότητας σε όλους εκείνους τους πιστούς που κρέμονται από το στόμα του. Το μόνο που φαίνεται να τον απασχολεί είναι η επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, λες και το κατάντημά μας είναι έλλειψη θεολόγων καταρτισμένων στη Χάλκη…

Η ανθρωπότητα κλυδωνίζεται έχοντας χάσει το μπούσουλα, την ισορροπία και την ψυχραιμία της, η "ορθόδοξη" Ελλάδα, εξαθλιωμένη ηθικά, οικονομικά, πολιτικά και κοινωνικά, παραπαίει, και ο πατριάρχης Βαρθολομαίος δε θέλει ή δε μπορεί ν’ αρθρώσει ένα λόγο νουθεσίας και πνευματικής οικοδομής για να απευθύνει στους Έλληνες, έστω μια φορά το χρόνο, τα Χριστούγεννα. Χρησιμοποιώντας την ξύλινη δογματική γλώσσα στην αρχαΐζουσα, έχει την εντύπωση ότι επιτέλεσε το ύψιστο πατριαρχικό του καθήκον μ’ ένα άσχετο μήνυμα που κανείς δεν καταλαβαίνει - και δε χάνει και τίποτα – πιθανώς το ίδιο που είχε απευθύνει σε προηγούμενες χρονιές.

Αναζητώντας την πατριαρχική Χριστουγεννιάτικη εγκύκλιο με έκπληξη ανακάλυψα ότι το μήνυμα βαφτίζεται "Απόδειξις"! Βρε τι βλέπουν τα μάτια μας με τους ενθρονισμένους και δεν διαμαρτυρόμαστε. Άκου “Απόδειξις”! “Απόδειξις” τίνος; Μήπως της δογματικής αρτηριοσκλήρυνσης και της πνευματικής υστέρησης;
Διαβάστε και μόνοι σας ολόκληρη την "Απόδειξη" εδώ, κι αν βρείτε κάτι που έχει πρακτική εφαρμογή στην καθημερινότητά σας ενημερώστε με παρακαλώ, διότι εγώ δεν βρήκα...

Θα παραθέσω μόνο ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα για σχολιασμό και στοχασμό:

«Μὲ τὴν Σάρκωσιν, τὴν Ἐνανθρώπησιν τοῦ Λόγου, ἤδη ἡ σωτηρία τοῦ ἀνθρωπίνου γένους ἔχει δυνάμει συντελεσθῆ. Διότι, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι, ἀφοῦ πιστεύσουν εἰς τὸν Ἰησοῦν, ζήσουν ζωὴν σύμφωνον μὲ τὴν πίστιν αὐτήν, σύμφωνον μὲ τὰς ἐντολὰς καὶ τὴν ὅλην διδασκαλίαν τοῦ Ἰησοῦ, ὑψώνονται μὲ τὴν τοιαύτην θεάρεστον βιοτὴν καὶ καθίστανται φίλοι καὶ κοινωνοὶ τοῦ Θεοῦ! Γίνονται "θείας κοινωνοὶ φύσεως", θεοὶ κατὰ χάριν!

Τοῦτο συντελεῖται ἀποκλειστικῶς μέσα εἰς τὴν Ἐκκλησίαν, ὅπου ὁ ἄνθρωπος ἀναγεννᾶται ἐν Χριστῷ καὶ υἱοθετεῖται ὑπὸ τοῦ Πατρὸς διὰ τοῦ ἁγίου Βαπτίσματος, καί, ἐν συνεχείᾳ, διὰ τῶν ἁγίων Μυστηρίων καὶ τῆς καλλιεργείας τῆς ἀρετῆς, πληροῦται θείας χάριτος καὶ Πνεύματος Ἁγίου καὶ αὐξάνει "εἰς ἄνδρα τέλειον, εἰς μέτρον ἡλικίας τοῦ πληρώματος τοῦ Χριστοῦ", μέχρις ὅτου φθάσει νὰ λέγῃ μετὰ τοῦ Ἀποστόλου Παύλου: "ζῶ δὲ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστός". Τοὺς οὕτω τελειουμένους ὁ Χριστὸς δὲν τοὺς θεωρεῖ ἁπλῶς φίλους Του ἤ ἀδελφούς Του, ἀλλὰ τοὺς ἀναγνωρίζει ὡς μέλη τοῦ Σώματός Του.

Τὰ Χριστούγεννα, λοιπόν, ἀνοίγουν διάπλατα τὴν θύραν τῆς κατὰ χάριν χριστοποιήσεως καὶ θεοποιήσεως τοῦ ἀνθρώπου, καὶ ἕνεκα τούτου ἀκριβῶς “ἄγει ἑορτὴν, ἐν χαρᾷ πᾶσα ἡ κτίσις, καὶ οἱ οὐρανοὶ σὺν ἡμῖν ἀγαλλιῶνται” κατὰ τὴν εὔσημον καὶ σωτήριον αὐτὴν ἡμέραν!»

Πρώτα-πρώτα θέλω να ρωτήσω τον κ. Βαρθολομαίο αν ο Χριστός του απαγορεύει να μιλάει σε γλώσσα που είναι κατανοητή από τους πιστούς. Κι αν του το απαγορεύει, ποιος ο λόγος να τους μιλάει σε μια ακαταλαβίστικη γλώσσα; Προτιμότερο να μη λέει τίποτα ώστε να μη δίνει τροφή για κριτική σε ασεβείς σαν και του λόγου μου.

Δεύτερον, αφού η μεταμόρφωση των πιστών σε θεούς κατά χάριν γίνεται αποκλειστικώς μέσα στην Εκκλησία, δια του βαπτίσματος και των άλλων μυστηρίων, τότε γιατί δεν είναι ορατή και χειροπιαστή αυτή η κατά χάρη θεοποίηση των πιστών, ή έστω του κλήρου, ή έστω των Πατριαρχών, που μας έχουν πολλάκις σκανδαλίσει με το βίο και την πολιτεία τους; Και τι γίνεται με τα δισεκατομμύρια των ανθρώπων επί της γης που δεν είναι βαφτισμένοι και δε συμμετέχουν στα μυστηριώδη μυστήρια της Εκκλησίας; Πάνε ντουγρού για κόλαση;

Κύριε Βαρθολομαίε, αν η Εκκλησία δεν εκσυγχρονίσει τον ξύλινο λόγο της είναι τελειωμένη. Θα παραμείνει απλά ένα μουσειακό κειμήλιο. Ας περιοριστεί αποκλειστικά στο φιλανθρωπικό έργο της, εσείς μάλιστα είστε και οικολόγος κι έχετε κι άλλα ενδιαφέροντα, κι ας μη σκοτίζει το νου των νέων ανθρώπων με δογματισμούς που τους εξαγριώνουν και τους στρέφουν στην αθεΐα.

Ευτυχώς που υπάρχουν και κάποιοι ιεράρχες που είναι πιο κοντά στην πραγματικότητα και απευθύνουν μηνύματα κατανοητά από τον κοινό νου και χρήσιμα για την καθημερινότητα του ανθρώπου. Να ένα απόσπασμα από το απλό και μεστό περιεχομένου Χριστουγεννιάτικο μήνυμα του Μητροπολίτη Αιγιαλείας και Καλαβρύτων κ. Αμβροσίου:

«Η γέννηση του Χριστού είναι η μεγαλύτερη γιορτή για μας τους χριστιανούς. (…) Όμως, Αλλοίμονο! Η θεία μορφή του Βρέφους, επί πολλά χρόνια, όπως κι' εφέτος είναι περίλυπος. Πικρό μειδίαμα στα θεϊκά Του χείλη. Και τούτο, αγαπητοί μου αδελφοί, γιατί οι περισσότεροι από εμάς τούς χριστιανούς δημιουργήσαμε ένα χριστιανισμό χωρίς ψυχή. Η θρησκεία Του είναι θρησκεία - διδασκαλία - γεμάτη από Ουσία και ζωή. Έτσι τη δίδαξε. Έτσι την διαφύλαξε η Αγία του Εκκλησία, ανά τούς αιώνες. Κι' εμείς, σήμερα - την περιορίσαμε σε ξηρούς και νεκρούς τύπους. Πολλοί τηρούμε τούς εξωτερικούς τύπους και διατάξεις και η ψυχή μας είναι ουσιαστικά στείρα και πτωχή.

Δεν μας διακρίνει το πνεύμα της θυσίας. της ειλικρινείας, της τιμιότητος, της δικαιοσύνης. Μια ματιά γύρω μας με ειλικρίνεια και χωρίς σκοπιμότητα θα διαπιστώσουμε ότι κυριαρχούν στην καθημερινή μας ζωή, η απάτη, η κακοήθης συκοφαντία, η κακότητα, η αδικία, η αρπαγή, η διαφθορά σ' όλα τα κοινωνικά στρώματα, η κατασυκοφάντηση και καταπάτηση των ηθικών αρχών και αξιών.

Από τη σπατάλη, την αλόγιστη κατανάλωση και πολυτέλεια πολλών, ζούμε σήμερα μια οικονομική κρίση, η οποία ουσιαστικά έχει την πηγή της στα πιο πάνω, στην ηθική κρίση.

(…) Αδελφοί μου, ας γίνουν τα φετινά Χριστούγεννα ευλογημένα, απαρχή μιας νέας ζωής για τον καθένα μας, μιας νέας πορείας, που θα έχει τέρμα την αναφαίρετη χαρά και ευλογία, την οποία δίνει μια αληθινή ζωή με το Χριστό. (…) Τα Χριστούγεννα, λοιπόν, είναι μια πρόσκληση για μια καινούρια ζωή.»

Ποιος μπορεί να διαφωνήσει ότι η Εκκλησία δημιούργησε ένα χριστιανισμό χωρίς ψυχή, περιορισμένο σε ξηρούς και νεκρούς τύπους; Έχει όμως ιδιαίτερη σημασία όταν αυτό το καταγγέλλει ένας ιεράρχης. Άλλο να τα καταγγέλλω εγώ που είμαι έξω από την Εκκλησία, κι άλλο η καταγγελία να προέρχεται από έναν εν ενεργεία Μητροπολίτη. Μακάρι να τον ακολουθήσουν κι άλλοι και να γίνουν κάποια θετικά βήματα ώστε η Εκκλησία να δώσει το βάρος της στην ουσία αντί για τους τύπους και τα τελετουργικά περί τα οποία μεριμνά και τυρβάζει.

Ίσως τότε να υπάρχει κάποια αμυδρή ελπίδα ανάνηψης, τόσο για τον κλήρο όσο και για το λαό. Το εύχομαι! Άλλωστε η μέρα προσφέρεται για ευχές, και μακάρι κάποιες να πιάσουν. Στο πυκνό σκοτάδι, ακόμη και οι πυγολαμπίδες μπορεί να δείξουν το δρόμο στον αποκαμωμένο οδοιπόρο για ν’ αποφύγει το γκρεμό. Τ’ ακούτε κύριε Βαρθολομαίε; Για σας κυρίως το έγραψα αυτό το άρθρο. Νάστε καλά, και να με συγχωρείτε που σας στενοχώρησα.

Πολύ "παγωμένα" τα Χριστούγεννα…

Αυτά είναι τα φετινά… Κι όμως, οι θερμοκρασίες στη χώρα μας είναι υψηλές για την εποχή. Άσχετο… Έχουμε ξυλιάσει στην κυριολεξία από την κρυάδα – μια κρυάδα που νιώθουμε να μας διαπερνά μέχρι τον πυρήνα της ψυχής μας... Τα ψεύτικα λαμπιόνια και τα στολίδια που έχουν κρεμαστεί σε δρόμους και πλατείες, όπως είναι το έθιμο, οι λόφοι από κουραμπιέδες και μελομακάρονα, οι αχνιστές γαλοπούλες με τα παραγεμίσματα, δεν καταφέρνουν να μας γεμίσουν την ψυχή με ζεστασιά. Τι μας λείπει άραγε; Μήπως ξεπαγιάσαμε από τις εξαγγελίες-απειλές για τις θυσίες που καλούμαστε να κάνουμε, πληρώνοντας για πολλοστή φορά τα σπασμένα και τα κλεμμένα άλλων, για να βγει – αν ποτέ βγει – η χώρα από τα οικονομικά αδιέξοδα και να γλιτώσει την πτώχευση;

Για μένα, εκείνο που μας λείπει συνοψίζεται σε μία και μόνο λέξη: ΑΓΑΠΗ. Εδώ είναι το μεγάλο έλλειμμα της φυλής μας, που όσο πάει διογκώνεται. Κι αυτό το έλλειμμα δεν πρόκειται ποτέ να καλυφθεί με μέτρα κατά της φοροδιαφυγής, με διαρθρωτικές αλλαγές, ξεπουλήματα ασημικών, με εξωτερικά δάνεια, ή με πράσινη ανάπτυξη. Αυτό το εθνοκτόνο έλλειμμα δεν καλύπτεται με χρήμα ή με οτιδήποτε υλικό. Δεν υπάρχουν Τράπεζες που θα μας δανείσουν Αγάπη, όσο υψηλά επιτόκια κι αν τους δώσουμε. Η ΑΓΑΠΗ είναι ένας ανεκτίμητος θησαυρός που δεν εξαγοράζεται ακόμη και με όλο το χρυσάφι της γης.

Η ΑΓΑΠΗ είναι η υπέρτατη αξία, μια παντοδύναμη θεραπευτική ενέργεια που γεννιέται και αναπτύσσεται μέσα στην ψυχή του ανθρώπου και, όπως οι αχτίδες του ήλιου, διαλύει το πνευματικό σκοτάδι και ζεσταίνει ολόκληρη την ύπαρξη. Η ΑΓΑΠΗ είναι όπως ο ήλιος, ενώ η έλλειψη αγάπης σαν το γκρίζο ουρανό με τα πυκνά σύννεφα. Ακόμη και τα παιδιά είναι σκυθρωπά σε μια μουντή συννεφιασμένη μέρα. Ο ήλιος όμως κάνει τη διαφορά. Τι κρίμα που εμείς οι Έλληνες προτιμούμε το γκρίζο ουρανό από την ξαστεριά … «Συννεφιασμένη Κυριακή, μοιάζεις με την καρδιά μου, που έχει πάντα συννεφιά…», λέει το δημοφιλές τραγούδι του Τσιτσάνη. Συννεφιασμένη είναι η καρδιά του Έλληνα, και δε λέει να ξαστερώσει. Μίσος παντού, ζήλεια που σπάζει κόκκαλα, εγωισμός σκληρότερος κι από το γρανίτη, πείσμα που φτάνει μέχρι παραλογισμού και αυτογελοιοποίησης, χολή μέχρι που στραγγίζει τη χοληδόχο κύστη…

Προσπαθώντας να βγάλω άκρη μέσα από την πενταήμερη συζήτηση (μονολόγους) για τον Προϋπολογισμό, ένιωσα την παγωμάρα του μίσους να μου διαπερνά το κορμί. Επιβεβαιώθηκε για μια ακόμη φορά ότι ο “ναός” της Δημοκρατίας είναι φυτώριο κομματικού μίσους που τροφοδοτεί και τρέφεται από ταξικά μίση – μίση που διαχέονται σε όλη την κοινωνία, δηλητηριάζοντας και κατακερματίζοντας τον κοινωνικό ιστό και παγώνοντας τις καρδιές των ανθρώπων. Ακόμη και μπροστά στο απειλητικό φάσμα της πτώχευσης της χώρας, οι εκλεγμένοι εθνοπατέρες προτάσσουν τον εγωισμό, την αλαζονεία, και τα ατομικά και κομματικά τους συμφέροντα.

Παλιό είναι το αδελφοκτόνο μίσος της φυλής μας, ένα σαράκι που δυστυχώς έχει τις ρίζες του στην αρχή της ιστορίας μας. Οι Έλληνες δε χρειάστηκαν ποτέ τη βοήθεια εξωτερικού εχθρού για να διαλυθούν και να κάνουν τη χώρα τους ρημαδιό. Το κατάφερναν πολύ καλά μόνοι τους, όπως το κατορθώνουν και σήμερα. Οι εχθροί, ως όρνεα, επιπίπτουν μόνο πάνω σε πτώματα, κατά προτίμηση όταν η σήψη είναι προχωρημένη και η δυσοσμία της πτωμαΐνης τους σπάζει τα ρουθούνια. Αυτό συμβαίνει και σήμερα με τους λεγόμενους διεθνείς κερδοσκόπους – όρνεα που έχουν επιπέσει μετά βουλιμίας πάνω στο πτώμα-Ελλάδα.

Στην άκρως αλαζονική και διχαστική ομιλία του Πρωθυπουργού για τον προϋπολογισμό, τον άκουσα με έκπληξη να ζητάει βοήθεια λέγοντας: «Ελάτε, λοιπόν, να μας βοηθήσετε να κάνουμε τις μεγάλες αλλαγές. Ελάτε!» Και πότε το είπε αυτό; Αφού είχε περάσει τη ΝΔ γενεές δεκατέσσερις, αφού την είχε απαξιώσει και ξεφτιλίσει έως εδάφους, αφού είχε καταβάλλει κάθε προσπάθεια για να ξυπνήσει μέσα σε κάθε “γαλάζιο” βουλευτή την παραδοσιακή κομματική εμπάθεια! Πρόκειται για υπέρμετρη αλαζονεία ή επιεικώς βλακεία; Ποιος νοήμων άνθρωπος που χρειάζεται τη βοήθεια κάποιου άλλου θα τον απαξιώσει πρώτα και μετά θα του πει “έλα τώρα να με βοηθήσεις”; Ας δούμε όμως ποια ακριβώς ήταν τα προκλητικά λόγια του κ. Γ. Παπανδρέου που προηγήθηκαν της έκκλησης για βοήθεια:

«Όταν τα έκαναν θάλασσα και τα βρήκαν σκούρα, ναι, εγκατέλειψαν το σκάφος. Το εγκατέλειψαν όχι επειδή το ήθελαν, αλλά επειδή η Νέα Δημοκρατία βρέθηκε μπροστά στον ύφαλο της αλήθειας, της δικαιοσύνης, της λαϊκής απαίτησης για αλλαγή πορείας που εξέφρασε το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα. (…)
Εμείς δεν ψελλίζουμε, όταν μιλάμε για μέτρα. Δεν λέμε άλλα ως Αντιπολίτευση και άλλα ως Συμπολίτευση και να τα ξεχνάμε όταν είμαστε κυβέρνηση. (…) Όμως, η διαφορά μας είναι ότι εμείς αυτά τα εννοούμε και τα κάνουμε ήδη πράξη. Μέσα σε ογδόντα μέρες έχουμε κάνει όσα εσείς δεν τολμήσατε μέσα σε έξι χρόνια. Διότι εμείς είμαστε δεσμευμένοι από το λόγο μας που είναι λόγος τιμής!»

Θα μπορούσε βέβαια κάποιος να του αντιτείνει, «αφού πετύχατε μέσα σε ογδόντα μέρες όσα εμείς δεν είχαμε πετύχει σε έξι χρόνια, αφού εσείς όσα λέτε τα εννοείτε και τα κάνετε πράξη ενώ εμείς δεν τα κάνουμε, αφού ο λόγος ο δικός σας είναι λόγος τιμής ενώ ο δικός μας λόγος ατιμίας, γιατί μας ζητάτε να σας βοηθήσουμε; Πρώτα-πρώτα δε χρειάζεστε την βοήθειά μας και δεύτερον εμείς, έτσι κι αλλιώς, είμαστε αναξιόπιστοι.»

Βεβαίως η ανικανότητα της ΝΔ είναι γνωστή και γι’ αυτό τιμωρήθηκε από το λαό. Και βεβαίως, στις δημοκρατίες που θεμελιώνονται στην αντιπαλότητα και στο μίσος, αυτή η απαξιωτική ρητορική είναι συνηθισμένη προεκλογικά. Όμως, αφού κάποιος έχει κερδίσει την εξουσία και μάλιστα με μεγάλη διαφορά, τ' αφήνει αυτά πίσω και κοιτάζει πώς θα συνεργαστεί με τα «αντίπαλα» κόμματα για το καλό της χώρας και του λαού της. Παρόλη όμως την απαξίωση, η ΝΔ φάνηκε πιο ώριμη πολιτικά και πιο υπεύθυνη. Σημείωσα τις σταράτες κουβέντες από την ομιλία του κ. Σαμαρά:

«Δεν ήρθατε για να ενώσετε την κοινοβουλευτική αντιπροσωπεία του ελληνικού λαού μπροστά στους μεγάλους κινδύνους που αντιμετωπίζει ο τόπος, αλλά για να καταγγείλετε τη Νέα Δημοκρατία.

Να ξέρετε ότι η συναινετική μας διάθεση, κύριε Πρόεδρε, είναι αρετή δεν είναι αδυναμία. Δεν τη θέλετε; Δεν θα την έχετε.

Ελπίζουμε την επόμενη φορά που θα έλθετε για την αναθεώρηση αυτού του προϋπολογισμού, να δείξετε πιο υπεύθυνοι, πιο τολμηροί, πιο συναινετικοί και βέβαια λιγότερο αλαζόνες.»

Για νάμαι ειλικρινής μου άρεσε πολύ αυτό το κομμάτι. Κοντολογίς, η συναίνεση είναι αρετή δεν είναι αδυναμία, και υποδηλώνει υπευθυνότητα και ταπεινότητα! Αυτό δυστυχώς είναι το εθνοκτόνο έλλειμμα του ελληνικού κοινοβουλίου: έλλειμμα αρετής, υπευθυνότητας και ταπεινότητας, που έχει τις ρίζες του στο έλλειμμα ΑΓΑΠΗΣ για την πατρίδα, για το λαό της, για τους κομματικούς “αντιπάλους”. Αλίμονο, το μίσος εκπορεύεται από τις ίδιες τις δομές της δημοκρατίας…

Χωρίς να ξεχνάω τις αμαρτίες της ΝΔ και του πρώην Προέδρου της, ομολογώ ότι πολύ μου άρεσαν κι αυτά που είπε η Βουλευτής Σερρών της ΝΔ, Μαρία Κόλλια-Τσαρουχά. Μπράβο Μαρία! Παραθέτω χαρακτηριστικό απόσπασμα της ομιλίας της:

«Όταν ο Κώστας Καραμανλής ζητούσε συναίνεση στο μεγάλο θέμα της οικονομίας, λέγατε ότι "συναίνεση σημαίνει συνενοχή" και ζητούσατε εκλογές παίζοντας ακόμα και με τους θεσμούς. Όταν λέγαμε σκληρές αλήθειες και μιλούσαμε για θυσίες, απαντούσατε με ακατάσχετη παροχολογία.

Θέτω ένα απλό ερώτημα: Αν δεν είχαν, κύριοι της Κυβέρνησης, προκηρυχθεί εκλογές, υπήρχε περίπτωση εσείς, ως ΠΑ.ΣΟ.Κ. στην αντιπολίτευση, να συμφωνήσετε ποτέ για την λήψη των αναγκαίων μέτρων; Εσείς αρνιόσασταν ακόμα και την ύπαρξη της παγκόσμιας κρίσης. Τώρα τη θυμηθήκατε που γίνατε Κυβέρνηση.

Τη συναίνεση έχει κάθε λόγο να την αναζητά η Κυβέρνηση, η αντιπολίτευση όμως είναι εκείνη που θα την κάνει πράξη ενάντια στον συνηθισμένο της ρόλο να αντιπολιτεύεται και αυτό θέλει θάρρος, πολιτική ανδρεία και πολιτικό πολιτισμό.

Ο νέος Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, ο κ. Σαμαράς, ξεκαθάρισε ότι δεν έχει καμία πρόθεση να κερδοσκοπεί πολιτικά στη φθορά της Κυβέρνησης προσδοκώντας να διαχειριστεί ερείπια αύριο. Ξεκαθάρισε ότι “εμείς δεν θέλουμε να κάνουμε κακό στην χώρα προκειμένου να την κυβερνήσουμε”, αυτή είναι η ουσιαστική διαφορά μας.»

Εδώ διαφαίνεται πολιτικό ήθος, ωριμότητα και υπευθυνότητα. Κάτι πάει να βλαστήσει, αλλά οι αλαζόνες επέμειναν να πνίξουν το φυτώριο της συναίνεσης εν τη γενέσει του. Κρίμα! Ζητάς βοήθεια, απλώνει ο άλλος το χέρι για να σου τη δώσει, κι εσύ το δαγκώνεις… Και μπορεί, λόγω βλακείας, εσύ μεν ν' απαλλάσσεται, όμως ο λαός δεν απαλλάσσεται από τις ολέθριες συνέπειες της βλακείας σου.

«Χτίζει σπίτια η ομόνοια, τα γκρεμίζει η διχόνοια», λέει η σοφή παροιμία. Στη Δημοκρατία μας, όμως, τα κόμματα προσπαθούν να χτίσουν το κοινό μας σπίτι, την Ελλάδα, πάνω στη διχόνοια. Αδύνατον! Η διχόνοια το γκρεμίζει, και ήδη καταρρέει, ενώ εμείς ψαχνόμαστε για να βρούμε πώς και γιατί μας προέκυψε η καταστροφή. Είναι η δημοκρατία του μίσους, stupid! Είναι το έλλειμμα της ΑΓΑΠΗΣ, βάρβαροι! Αυτό είναι που μας έχει παγώσει το αίμα, ανεπίδεκτοι ανάνηψης!

Φανταστείτε μια οικογένεια που τα μέλη της μισούνται και ανταγωνίζονται μέχρις αλληλοεξόντωσης. Είναι δυνατόν αυτός ο οικογενειακός πυρήνας να ευτυχήσει; Είναι δυνατό να προκόψει, όταν το ένα μέλος γκρεμίζει ό,τι κάνει το άλλο; Αυτό μας έχει συμβεί με τη Δημοκρατία του μίσους που απολαμβάνουμε. Όλα τα δεινά μας από το κομματικό και ταξικό μίσος προκύπτουν.

Σήμερα γιορτάζουμε τη μεγάλη γιορτή της Αγάπης, τα γενέθλια του Χριστού, της ενσαρκωμένης Αγάπης. Ας αναρωτηθούμε όλοι μας, μα πρώτα οι άνδρες και οι γυναίκες του Κοινοβουλίου, πόσο χώρο έχουμε δώσει στην καρδιά μας για να γεννηθεί ο Χριστός της Αγάπης μέσα μας; Η γέννηση του Θεανθρώπου σε μια ταπεινή φάτνη διότι, όπως λέει η Γραφή, δεν υπήρχε χώρος στο κατάλυμα (Κατά Λουκά 2:7), έχει μια τραγικά αλληγορική σημασία: ότι ο άνθρωπος δεν κάνει χώρο στην καρδιά του για να γεννηθεί η Αγάπη… Κι αυτό παγώνει όλη την ύπαρξη, παγώνει τις διαπροσωπικές σχέσεις, παγώνει οικογένειες, παγώνει κοινωνίες και λαούς, παγώνει την ανθρωπότητα ολόκληρη.

Ας δώσουμε όλοι μια πρόσκληση στην Αγάπη σήμερα! Ας της προσφέρουμε κατάλυμα να βλαστήσει μέσα στην καρδιά μας. Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν πικραθεί πολύ από συγγενικά τους πρόσωπα, από φίλους που τους πρόδωσαν, από συντρόφους, από συνεργάτες . Η καρδιά τους έχει γίνει πέτρα διότι τόσο άδικα και τόσο βάναυσα κάποιοι αχάριστοι τους πλήγωσαν. Και αυτοί, όμως, πρέπει να δώσουν χώρο στην αγάπη, όσο δύσκολο, παράλογο ή άδικο κι αν φαίνεται. Διότι δεν υπάρχει ωφέλιμο μίσος. Το μίσος σκοτώνει, όσο δικαιολογημένο κι αν είναι. Η αγάπη ελευθερώνει, θεραπεύει και αναζωογονεί την ψυχή.

Μπορεί να κουράστηκες να συγχωρείς, χωρίς μάλιστα να σου ζητά ο φταίχτης συγνώμη, όμως δεν έχεις άλλη επιλογή, αν θέλεις να μη γίνεις στήλη πάγου. Αγάπα, για να ζεσταθείς και να ζεστάνεις, αγάπα για να θεραπευτείς και να θεραπεύσεις, αγάπα για να ελπίζεις και να δώσεις ελπίδα για μια καλύτερη ζωή, έναν καλύτερο κόσμο. Αγάπα για να μπορείς να δημιουργείς το ωραίο, το μεγάλο και τ' αληθινό!

ΑΓΑΠΗ, εσύ υπέρτατη θεά,
Που της καρδιάς τους πάγους λιώνεις,
Εσύ που προτιμάς να πληγωθείς,
Και όχι να πληγώνεις,

Έλα να μου ζεστάνεις την ψυχή,
Μάθε με πώς να συγχωρώ,
Πώς να ξεχνάω, πώς να δικαιολογώ,
Και πώς να μην προσμένω ούτε φχαριστώ.

Θα έλθω, αν πραγματικά με θες,
Πρέπει όμως να ξέρεις ότι θα πονέσεις,
Και από τη σκουριά σαν το χρυσό θ’ απαλλαγείς
Μόνο αν το καμίνι αντέξεις…

Και πώς θα νιώσω ότι καθαρίστηκα απ’ τη σκουριά;
Υπάρχει άραγε για τούτο κάποια ζυγαριά;

Όταν, παρόλο που πληγώθηκες, το μίσος δεν το αντέχεις,
Είναι απόδειξη πως στην καρδιά σου Αγάπη έχεις.

ΝΤΡΟΠΗ ΣΑΣ, ΡΕεεεεεεεε!

Να πάτε να κρυφτείτε όλοι οι υπεύθυνοι αυτής της κατάντιας, ΤΩΡΑ! Είστε άχρηστοι και επικίνδυνοι. Είστε ανίκανοι για να κάνετε καλό, δηλαδή το αυτονόητο, δηλαδή το χρέος σας, και προκλητικά ικανοί για να μας ξεφτιλίσετε, να μας ταπεινώσετε, να μας υπονομεύσετε την ίδια τη ζωή, να μας κλέψετε το χαμόγελο της ελπίδας. Αυτοί είστε, σκουπίδια, σαν αυτά που δείχνει το VIDEO της ντροπής. Να πάτε να κάνετε Χριστούγεννα ανάμεσα στα σκουπίδια του Πειραιά για να νιώσετε την ξινίλα και τη μπόχα στα ρουθούνια σας.

Βιαστείτε τώρα να μας παραδώσετε σε ξένη μπότα, αρχιτέκτονες της συμφοράς. Χειρότερα από σας αποκλείεται να τα κάνουν...

Έχετε το κρίμα πάνω σας που με αναγκάσατε να παρεκτραπώ άγιες μέρες και να χρησιμοποιήσω λέξεις που δεν θα ήθελα... Πώς όμως να μιλήσει κανείς σε παχύδερμα; Μας φτάσατε στο σημείο να ντρεπόμαστε που είμαστε Έλληνες.

Και σεις, απεργοί, είστε απαράδεκτοι. Σκέτοι εκβιαστές. Δεν ξέρω ποια είναι τα αιτήματά σας, μπορεί να είναι δίκαια, αλλά η εικόνα που έχει ο Πειραιάς στρέφει την κοινή γνώμη εξοργιστικά εναντίον σας. Θα μου πείτε δε σας έμαθε ποτέ κανείς σε τούτο το κράτος-μπάχαλο ότι οι εργαζόμενοι, εκτός από δικαιώματα, έχουν και υποχρεώσεις προς το κοινωνικό σύνολο, προς τους συνανθρώπους τους...

Τα “καλά παιδιά” χαιρετίζουν τα “κακά παιδιά”

Πριν από δύο εβδομάδες εντοπίστηκε στο Διαδίκτυο ένα χαριτωμένο στην εικονογράφησή του (μάλλον ξενόφερτες μοιάζουν οι εικόνες), μα αναρχικού λεκτικού περιεχομένου, αλφαβητάριο που βρέθηκε στο site των αντιεξουσιαστών “anarxiko-resalto” από το Κερατσίνι. Δείτε το «αλφαβητάριο τα κακά παιδιά» εδώ.

Το έξυπνο ομολογουμένως αλφαβητάριο έκανε πάταγο στα ΜΜΕ, ενώ κάποιοι δημοσιογράφοι δεύτερης διαλογής, που το παίζουν παιδοψυχολόγοι (ονόματα δε λέμε), υποστήριξαν ένθερμα την άποψη ότι το περιεχόμενό του είναι αθώο και δε μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τρυφερές παιδικές ψυχούλες. Εξάλλου, δημοκρατία έχουμε, ό,τι θέλει κανείς λέει κι ό,τι θέλει γράφει, τόνισαν. Δεν θα διατείνονταν, όμως, το ίδιο αν επρόκειτο για παιδοπορνογραφικό υλικό…

Ωστόσο, άλλοι νοήμονες δημοσιογράφοι αναφωνούσαν διαρρηγνύοντας τα ιμάτιά τους: «Τρομερά αυτά που γράφονται στο ημερολόγιο τα “κακά παιδιά”, μεταξύ των οποίων δραστηριοποιούνται και τα “καλά παιδιά” του αντιπροέδρου της Βουλής κ. Γρ. Νιώτη, άκου να δεις!» Επειδή όμως στην Ελλάδα κάθε θαύμα τρεις ημέρες στα ΜΜΕ (εκτός από το “θαύμα” της ανοικονόμητης οικονομίας που είναι πάντα επίκαιρο), το θέμα ξεχάστηκε γρήγορα, ενώ τα 30χρονα παιδάκια του καλού σοσιαλιστή κ. Γρ. Νιώτη, που κατά λάθος είχαν βρεθεί στη γιάφκα ή “γιάφκα”, διότι μάλλον την είχαν περάσει για καφετέρια ή πολιτιστικό κέντρο, αφέθηκαν ελεύθερα για να συνεχίσουν την κοινωνική τους "επανάσταση", φτύνοντας έμπρακτα το έργο του μπαμπά τους στη Βουλή, ο οποίος συνεχίζει το σωτήριο λειτούργημά του ως αντιπρόεδρος. Εμείς δε τον καμαρώνουμε!

Για όσους έχουν ήδη ξεχάσει την ενδιαφέρουσα είδηση να θυμίσω τι έγραφαν τα ΝΕΑ εδώ: «Στο στέκι βρέθηκαν 200 κενά μπουκάλια μπίρας, 2 σφυριά, 3 βαριοπούλες, 2 καλέμια, 2 μπιτόνια εύφλεκτο υγρό, 7 κοντάρια, 3 κράνη, 13 αντιασφυξιογόνες μάσκες, χειροβομβίδα κρότου-λάμψης που σύμφωνα με την Αστυνομία έχει κλαπεί από αστυνομικούς.»

Ποια ήταν, όμως, η αντίδραση των καλών παιδιών απέναντι στο ημερολόγιο των κακών παιδιών; Οργάνωσαν κάποια ειρηνική διαμαρτυρία; Δημιούργησαν ένα αντίστοιχο ημερολόγιο για καλά παιδιά, εξίσου ή και περισσότερο χαριτωμένο, που να το αναρτήσουν στο Διαδίκτυο όπου συχνάζουν μπόμπιρες από τα γεννοφάσκια; Δυστυχώς δεν έχω αντιληφθεί κάτι τέτοιο, και παρακαλώ ας με ενημερώσει κάποιος αν μου διέφυγε.

Καθώς σε δύο μέρες θα γιορτάσουμε τα Χριστούγεννα, μου ήρθε η ιδέα να γράψω το κείμενο για ένα αλφαβητάριο για καλά παιδιά, ή ακόμη και για κακά παιδιά που ενδεχομένως θέλουν να αλλάξουν πορεία. Δεν έχω όμως το ταλέντο και τις τεχνικές γνώσεις για να το εικονογραφήσω και να το παρουσιάσω σε μορφή pdf, ή/και σε YouTube με μουσική υπόκρουση, ώστε να είναι ευχάριστο και εύληπτο από παιδιά. Ελπίζω κάποιος ή κάποια να βρεθεί που θα παραλάβει τη σκυτάλη από μένα και θα αφιερώσει σε όλα τα παιδιά ένα πολύτιμο Χριστουγεννιάτικο δώρο.

Όλες οι λέξεις στο Ημερολόγιο των καλών παιδιών εμπεριέχουν θετική ενέργεια που εξυψώνει το πνεύμα και σφυρηλατεί το χαρακτήρα μικρών και μεγάλων. Ας αποδείξουμε ότι έχουμε κι εμείς τη θέληση και τη δυνατότητα να προσφέρουμε κάτι θετικό στα παιδιά που καθημερινά βομβαρδίζονται με την άρνηση και τη βία.

Αλφαβητάριο «τα καλά παιδιά»

Α: αγάπη, αλήθεια, αρμονία, ανθρωπιά, αγνότητα, αλληλεγγύη, αλτρουισμός, ανιδιοτέλεια, άμιλλα, αγώνας, αδελφοσύνη, αυτάρκεια, ανδρεία, αυτοπειθαρχία, αυτοπεποίθηση, αυτογνωσία, αυτοσεβασμός, αφιλοκέρδεια, αφοβία, αφοσίωση, ανεκτικότητα.

Β: βιοσοφία, βοήθεια, βούληση, βιοπάλη, βελτίωση, βεβαιότητα, βράβευση, βλάστηση.

Γ: γαλήνη, γάμος, γέννηση, γέλιο, γενναιοδωρία, γενναιοφροσύνη, γενναιότητα, γενναιοψυχία, γιορτή, γλυκύτητα, γρηγοράδα.

Δ: δημιουργικότητα, δικαιοσύνη, διαφώτιση, διάκριση, διακριτικότητα, διαφάνεια, διαλλακτικότητα, δράση, διαπαιδαγώγηση, δύναμη.

Ε: εγκαρδιότητα, εγκράτεια, ελπίδα, επιμέλεια, ειλικρίνεια, ευθύτητα, εμπιστοσύνη, ενθάρρυνση, εμψύχωση, ευεργεσία, ευαισθησία, ευγένεια, ευθυμία, ευθυκρισία, ευπρέπεια, ευπροσηγορία, ευσπλαχνία, ευσέβεια, ευταξία, ευσυνειδησία, ευτολμία, εχεμύθεια, εγρήγορση, ευγνωμοσύνη, εργατικότητα.

Ζ: ζωντάνια, ζωτικότητα, ζωηρότητα.

Η: ηθικότητα, ήθος, ηρωισμός, ηρεμία.

Θ: θεοσέβεια, θάρρος, θαλπερότητα, θυμοσοφία, θέληση.

Ι: ιδανικό, ιδεαλισμός, ιπποτισμός, ισχύς, ισορροπία.

Κ: καθαρότητα, καλαισθησία, καλοσύνη, καλλιτεχνία, καλοήθεια, καλοπιστία, καρτερικότητα, καταδεχτικότητα, καλλιέπεια.

Λ: λακωνικότητα, λαμπρότητα, λεβεντιά, λυγεράδα.

Μ: μακροθυμία, μετριοφροσύνη, μαχητικότητα, μεγαθυμία, μεγαλοψυχία, μειλιχιότητα, μεταμέλεια, μέτρο.

Ν: νοικοκυροσύνη, ντομπροσύνη, νομιμοφροσύνη.

Ξ: ξεθάρρεμα, ξύπνημα, ξαλάφρωμα, ξαναζωντάνεμα, ξανάνιωμα.

Ο: ομαλότητα, ομιλητικότητα, οξυδέρκεια, ομορφιά.

Π: πίστη, παιδογονία, πολυμέρεια, προθυμία, προσεκτικότητα, περίσκεψη, προνοητικότητα.

Ρ: ρεαλισμός, ρυθμός.

Σ: σωφροσύνη, σεβασμός, σεμνότητα, σύνεση, σοφία, στρατηγική, συγχωρητικότητα, συγκρότηση, συμβιβαστικότητα, συνέπεια, στοργή.

Τ: ταπεινοφροσύνη.

Υ: υγιεινή, υπομονή, υποχωρητικότητα

Φ: φιλοπατρία, φιλία, φιλικότητα, φιλότιμο, φιλοφροσύνη, φιλοπονία, φιλοκαλία, φρονιμότητα, φιλοξενία.

Χ: χαρά, χαμόγελο, χρηστότητα, χρηστοήθεια.

Ψ: ψυχαγωγία.

Ω: ωραιότητα, ωφελιμότητα, ωρίμανση.

Όλα τα ανωτέρω συμπεριλαμβάνονται σε μία λέξη: ΑΡΕΤΗ. Είναι οι αρχές και αξίες που ο άνθρωπος έχει κάθε συμφέρον να καλλιεργήσει μέσα του, αφού αυτός είναι ο μόνος δρόμος προς την ευτυχία. Εντύπωση μου έκανε καθώς αναζητούσα αρχές και αξίες σε κάθε γράμμα της αλφαβήτου, που διαπίστωσα ότι οι περισσότερες είναι συγκεντρωμένες στα αρχικά γράμματα. Μάλιστα προς το τέλος σε κάποια γράμματα δυσκολεύτηκα να βρω περισσότερες από μία ή δύο. Φυσικά μπορεί να μου διέφυγαν κάποιες, όμως το γεγονός με προβλημάτισε και ίσως υπάρχει κάποια εξήγηση του φαινομένου.