Ο Εκφυλισμός του Κοινοβουλίου

Όποιος άντεξε να παρακολουθήσει τις αγορεύσεις των Βουλευτών κατά την πρόταση δυσπιστίας το τριήμερο 26-28 Μαρτίου 2008, μετά λύπης του θα διαπίστωσε για πολλοστή φορά ότι το Ελληνικό Κοινοβούλιο δεν είναι ο ναός της Δημοκρατίας – αν ποτέ ήταν – όπου τα μέλη της Εθνικής Αντιπροσωπείας με αλληλοσεβασμό, σοβαρά και υπεύθυνα βουλεύονται από κοινού για το πώς θα υπηρετήσουν καλύτερα το λαό και το εθνικό συμφέρον. Κάθε άλλο! Και πώς θα μπορούσαν άλλωστε να βουλεύονται και να διαβουλεύονται εν ειρήνη όταν ο κύριος στόχος τους είναι, ή πιστεύεται από τους ‘αντιπάλους’ ότι είναι, η αναρρίχηση και η νομή της εξουσίας για κομματικό και προσωπικό όφελος και δευτερευόντως το καλό του λαού και του έθνους; Πώς θα μπορούσαν τα παραφουσκωμένα ‘ΕΓΩ’ της φτηνής ρητορικής να διακρίνουν κάποιο δίκιο στις απόψεις του Βουλευτή ‘αντιπάλου’ κόμματος;

Εξ ορισμού, λοιπόν, – ‘δημοκρατικού’ ορισμού! – ο ‘αντίπαλος’ είναι λάθος προτού ακόμη ανοίξει το στόμα του. Ό,τι λέει και ό,τι κάνει η εκλεγμένη κυβέρνηση είναι εκ του πονηρού. Αν μάλιστα τυχαίνει αυτή η κυβέρνηση ν’ ανήκει στο λεγόμενο ‘κεντροδεξιό’ χώρο, τότε οτιδήποτε κι αν προτείνει εξ ορισμού το προτείνει για να εξυπηρετήσει το επάρατο κεφάλαιο και να ρημάξει περαιτέρω το λαό που σφόδρα εχθρεύεται, διακατεχόμενη από αυτοκαταστροφικό σύνδρομο. Όση προοδευτικότητα κι αν δείξει μια ‘δεξιά’ κυβέρνηση χαρακτηρίζεται ως συντήρηση, διότι τούτη είναι εξ ορισμού ‘συντηρητική’. Είναι εκείνο κει που λέει, «καλύτερα να σου βγει το μάτι παρά τ’ όνομα.» Με αυτά τα δεδομένα, πώς είναι δυνατόν να γίνει ένας καλοπροαίρετος και εποικοδομητικός διάλογος στο κατ’ ευφημισμόν Κοινοβούλιο; Αδύνατον! Εξού και τα δεινά μας πολλαπλασιάζονται, ενώ η κατρακύλα της κοινωνίας μας, ηθική και οικονομική, επιταχύνεται επικίνδυνα…

«Η πολιτική πάλη είναι αγώνας όλων εναντίον όλων», βροντοφώνησε η Βουλευτής, και πρώην αρχηγός κόμματος παρακαλώ, κ. Δαμανάκη, σε μια κρίση ειλικρίνειας. Λες και δεν το είχαμε πάρει χαμπάρι από τότε που αρχίσαμε να μαθαίνουμε γραφή και ανάγνωση… Λες και τούτος ο λαός ξέχασε τα δεινά που έχει επιφέρει στη φυλή μας αυτός ο παραδοσιακός ‘δημοκρατικός’ αγώνας όλων εναντίον όλων… Κι ενώ ο κοινός νους, η εμπειρία και η Γραφή μας λένε ότι «εάν βασιλεία διαιρεθεί εναντίον εαυτής, η βασιλεία εκείνη δεν δύναται να σταθεί· και εάν οικία διαιρεθεί εναντίον εαυτής, η οικία εκείνη δεν δύναται να σταθεί», εμείς αμετανόητα επιμένουμε στο ‘δημοκρατικό’ δόγμα ‘όλοι εναντίον όλων’, κατεδαφίζοντας ‘δημοκρατικά’ ό,τι ακόμη έχει απομείνει όρθιο. Και για νάμαστε σίγουροι ότι η μισαλλόδοξη ‘δημοκρατική’ μας παράδοση θα συνεχιστεί και στις επόμενες γενιές, φέρνουμε τώρα και μαθητές για να παρακολουθήσουν τους βουλευτοκαυγάδες από τα θεωρεία της Αίθουσας της Εθνικής Αντιπροσωπείας και να διδαχτούν πώς εξοντώνουν οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι του λαού τους αντιπάλους τους, με επιθέσεις, ειρωνείες, ταπεινωτικούς χαρακτηρισμούς, απειλές και ψευτιές. Έτσι μαθαίνουν από πρώτο χέρι το πόσο αρρωστημένα λειτουργεί η Δημοκρατία μας…

Όλα τα κόμματα εναντίον όλων, λοιπόν, κι όχι απλά εναντίον του κυβερνώντος κόμματος! Βγήκαν τα μαχαίρια και τα κουμπούρια στο τριήμερο της «μομφής» και της ντροπής στο κατ’ ευφημισμόν Κοινοβούλιο. Και μάτωσαν οι καρδιές μας να τους βλέπουμε ν’ αλληλοξεσκίζονται, για το ‘καλό’ μας! Ντραπήκαμε για λογαριασμό τους να τους ακούμε να ευτελίζουν μηδενιστικά και να ειρωνεύονται τους ‘αντιπάλους’, όντας αμετανόητοι για τις δικές τους πολλές και εν πολλοίς όμοιες αμαρτίες του παρελθόντος (ιδιωτικοποιήσεις-ξεπουλήματα δημόσιας περιουσίας, σκάνδαλα, κλπ.) χωρίς να προτείνουν κάτι το διαφορετικό, ρεαλιστικό και συγκεκριμένο. Ο ‘λιθοβολισμός’ του ‘αντιπάλου’ χωρίς κατάθεση καλύτερης πρότασης, απλά με αοριστολογίες και ψευτιές, στη χώρα μας – το λίκνο της Δημοκρατίας! – θεωρείται γόνιμος πολιτικός ‘διάλογος’, ωιμέ! Κι ενώ η πρόταση δυσπιστίας, σε μια πολύ ευαίσθητη στιγμή για τα εθνικά θέματα και με δεδομένη την απόρριψή της, έγινε τάχα για ν’ αποτρέψει την ψήφιση του Ασφαλιστικού νομοσχεδίου, και προπαντός για να μην ενοποιηθούν τα εκατόν τριάντα τρία ταμεία σε δεκατρία – για την οποία ενοποίηση είχα κι εγώ εκφραστεί έντονα αρνητικά σε προηγούμενο άρθρο μου, και δεν μετανιώνω – μάθαμε ότι το ίδιο το ΠΑΣΟΚ, που είχε δεσμευτεί να καταργήσει τον επάρατο ‘αντιασφαλιστικό’ νόμο της ΝΔ όταν έλθει στην εξουσία, είχε προτείνει κάτι ακόμη σκληρότερο: ενοποίηση σε τρία ταμεία! Είναι ή δεν είναι να βγαίνει κανείς από τα ρούχα του με την τόοοση υποκρισία;

Επειδή δεν πίστευα στ’ αυτιά μου, ανέτρεξα στο πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ για επιβεβαίωση. Να τι διάβασα:
«• Άμεση προώθηση των διαδικασιών ενοποίησης των Ταμείων Κύριας Ασφάλισης με τη δημιουργία τριών ομάδων ταμείων, (Μισθωτοί-Αυτοαπασχολούμενοι – Αγρότες).
• Ενοποίηση των Επικουρικών Ταμείων σε 5-6 Ταμεία.»
Και ο πληθωρικός Ευάγγελος Βενιζέλος τι μας είπε στη Βουλή; Είπε πως «αντί για το νομικό, οργανωτικό και διοικητικό χάος της δήθεν ενοποίησης των ταμείων με τη μορφή ανεξέλεγκτων ομοσπονδιών που θα προκαλέσουν κύμα δικών, μπορούσε να γίνει λειτουργική ενοποίηση με ενιαίο μηχανογραφικό κέντρο»! Σκέτος βερμπαλισμός!

Στη συνέχεια, για να μας μπερδέψουν ακόμη περισσότερο, ήλθε η Άννα Διαμαντοπούλου να ‘διευκρινίσει’ περαιτέρω την πρόταση του ΠΑΣΟΚ, λέγοντας: «Εμείς προτείνουμε μία μεταρρύθμιση όπου οι τρεις ομάδες ταμείων είναι το διοικητικό κομμάτι της μεταρρύθμισης. Η ουσία και η μεγάλη μας διαφορά είναι ότι εμείς λέμε ότι σε δέκα χρόνια που θα εφαρμοστεί αυτή η μεταρρύθμιση, στο τέλος αυτής της δεκαετίας θα υπάρχει μία σύνταξη η οποία θα υπολογίζεται με τον ίδιο τρόπο για όλους τους Έλληνες, άρα θα υπερβούμε τις υπάρχουσες αδικίες, και αυτή η σύνταξη θα αποτελείται από δύο τμήματα, τη βασική σύνταξη που θα εξασφαλίζει την αξιοπρεπή διαβίωση και στην οποία θα συμμετέχει το κράτος και το ανταποδοτικό κομμάτι που θα το χτίζει ο καθένας ανάλογα με τις εισφορές του, ανάλογα με τη δουλειά του και ανάλογα με το πόσο θέλει.»

Σας εξομολογούμαι ότι όσο κι αν προσπάθησα να βγάλω κάποιο συμπέρασμα για το ποια ακριβώς είναι η ολοκληρωμένη, τάχατες ανώδυνη, πρόταση του ΠΑΣΟΚ για το ασφαλιστικό, δεν τα κατάφερα. Φαίνεται ότι καθένας λέει το μακρύ του και το κοντό του, απλά για να πει κάτι. Φαντάζεστε τις λαϊκές κινητοποιήσεις έτσι και το ΠΑΣΟΚ ερχόταν στην εξουσία και υλοποιούσε τη δική του πρόταση ‘διάσωσης’ ενός ασφαλιστικού συστήματος που τώρα ισχυρίζεται ότι δε χρειάζεται διάσωση; Θα παρέλυε όλη η Ελλάδα από τις κινητοποιήσεις επ’ αόριστον! Δεν ξέρει, λοιπόν, κανείς από ποιον να φυλαχτεί και σε ποιον να ελπίζει για κάτι καλύτερο. Εμπρός γκρεμός και πίσω ρέμα… Θα μου πεις υπάρχει πάντα το μη χείρον, και αυτό ακριβώς έχουμε χρέος να διακρίνουμε, αφού, κακά τα ψέματα, ιδανική κυβέρνηση δεν μπορεί να υπάρξει σε μια μη ιδανική κοινωνία που τα μέλη της, εμείς, εσείς και οι άλλοι, κάθε άλλο παρά τέλειοι είμαστε… Όσο για τον ‘προστάτη’ των αδυνάτων ΣΥΡΙΖΑ, που καβάλησε κιόλας το καλάμι της αλαζονείας, μέσα από τα μισόλογά του αποκαλύφθηκε ότι είναι βασιλικότερος του βασιλέως! Πρότεινε τη συγκρότηση τριών ταμείων ασφάλισης: μισθωτών, αγροτών και αυτοαπασχολούμενων. (news.in.gr / 18/03/08) Εδώ επιτέλους γελάμε!

Προς τι λοιπόν το μίσος και ο αλληλοσπαραγμός; Όλοι για ενοποιήσεις μιλάνε. Άρα κάτι δεν πάει καλά… Φοβάμαι ότι θα συμφωνήσω με το Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, Νικόλαο Δένδια, ο οποίος είπε: «Το ασφαλιστικό, ακριβώς επειδή είναι εξαιρετικά ευαίσθητο κοινωνικό και ταυτόχρονα πολύπλοκο τεχνικό πρόβλημα, ευνοεί τη ρητορεία, τις εύκολες εντυπώσεις, τον αποπροσανατολισμό. Αποτελεί το ασφαλιστικό ένα εύκολο πεδίο καπηλείας της κοινωνικής ευαισθησίας, αποτελεί πεδίο μιας δήθεν αριστερής δικαιοδοσίας, που με πλήρη άγνοια του προβλήματος και στο όνομα της άρνησης κάθε μεταρρύθμισης διατηρεί τους όρους μιας επώδυνης κοινωνικής πραγματικότητας για τη μεγάλη μερίδα των ασφαλισμένων στο όχι και πολύ απώτερο μέλλον.»

Δεν είναι κρίμα κι άδικο, όμως, αν όχι εγκληματικό, ένα τόσο ευαίσθητο κοινωνικό ζήτημα όπως το ασφαλιστικό να χρησιμοποιείται για να επιβεβαιώσει κάποιος την εσωκομματική του κυριαρχία και την υπεροχή του κόμματός του έναντι άλλων κομμάτων του κατ’ ευφημισμόν προοδευτικού χώρου; Ο χρόνος θα δείξει αν το κατάφερε. Προσωπικά πολύ αμφιβάλλω, διότι φαίνεται ότι κάποια μερίδα του λαού δεν εντυπωσιάζεται πια από δημαγωγίες και πολιτικά πυροτεχνήματα κι έχει αρχίσει να ζητά ήθος και υπευθυνότητα από όλους…

Αρχιεπίσκοπος και λαοπλάνα ΜΜΕ

Από την πρώτη στιγμή της ενθρόνισής του, τα ΜΜΕ αγκάλιασαν τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο με θαυμασμό και επαίνους. Ιδιαίτερα ενθουσιάστηκαν με δηλώσεις του που έδειχναν ότι δεν είχε καμία πρόθεση ν’ αναμειχθεί στα πολιτικά και εθνικά θέματα. «Οποίον ταπεινόν πνεύμα!», ανέκραζαν σε κάθε ευκαιρία. «Άνθρωπος των πράξεων κι όχι των λόγων!», αναφωνούσαν άλλοι θαυμαστές. «Να φανταστείς μένει σε κελί της Μονής Πετράκη κι όχι στην πολυτελή Αρχιεπισκοπική κατοικία του Παλαιού Ψυχικού!», σχολίαζαν πολλοί με έκδηλη ικανοποίηση. Κοντολογίς, τα ΜΜΕ φάνηκε να τον ‘πάνε’ το σεμνό και ταπεινό Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο.

Και μετά ήλθε η απότομη προσγείωση. Όχι! Δεν ήταν δυνατόν! Αυτή η λέξη «πορνεία» που μπήκε στην ανακοίνωση της Ιεράς Συνόδου για να καταδικάσει το περιβόητο νομοσχέδιο – Σύμφωνο Ελεύθερης Συμβίωσης – που πρόκειται σύντομα να προωθηθεί στη Βουλή, πρέπει να έγινε εν αγνοία του Αρχιεπισκόπου! «Ο ταπεινός, σεμνός και διαλλακτικός κ. Ιερώνυμος αποκλείεται να ήταν εν γνώσει της λέξης αυτής», σχολίαζαν οι ευφάνταστοι και παραποιούντες την αλήθεια κατά το δοκούν μεγαλοδημοσιογράφοι μετά των προσκεκλημένων στις συνήθεις τηλεοπτικές χάβρες τους.

Και επειδή τα ΜΜΕ έχουν μακρά παράδοση στις μυθοπλασίες και εις το να βλέπουν εσωτερικές ίντριγκες πίσω από κάθε σκιά, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η λέξη «πορνεία» μπήκε κρυφά στο κείμενο από το Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Θεσσσαλονίκης κ. Άνθιμο, που τάχατες ένιωθε πικρία επειδή δεν εξελέγη ο ίδιος στον Αρχιεπισκοπικό θρόνο! Κι ενώ ο καυγάς στα ΜΜΕ έχει ανάψει για τα καλά γύρω από το αν ο Αρχιεπίσκοπος γνώριζε για την επίμαχη λέξη και την ενέκρινε ή όχι – του ίδιου του κ. Ιερωνύμου τηρούντος σιγήν ιχθύος επί του προκειμένου, προφανώς για να μη χαλάσει τη δημοφιλή εικόνα που του έχουν φιλοτεχνήσει – ο Μακαριότατος έρχεται με μια νέα δήλωση-βόμβα να φέρει τα πάνω κάτω.

Από την Καλαμάτα τούτη τη φορά ο Μακαριότατος δηλώνει ότι «η Εκκλησία δεν είναι ηθικοπλαστικό σχολείο»! Είπε και κάτι άλλο στη συνέχεια, αλλά τα λαοπλάνα ΜΜΕ δεν το θεώρησαν άξιο λόγου να το ανακοινώσουν. Άρπαξαν αυτή τη φράση από τη φούντα και τη διαφήμισαν δεόντως, όχι βέβαια πως έστω και με τα συμφραζόμενα η δήλωση αυτή είναι αβλαβής. «Είδατε; Αυτό είναι μήνυμα προς τους σκληροπυρηνικούς και ιδιαίτερα προς τον Άνθιμο Θεσσαλονίκης», βροντοφωνούσαν οι δημοσιογράφοι-εισαγγελείς.

Άκουσα κι εγώ την προκλητική φράση κι αλαφιάστηκα. Τι έγινε λέει; Η Εκκλησία δεν είναι ηθικοπλαστικό σχολείο; Εμ τότε τι είναι; Θου Κύριε… Και πού άραγε στεγάζονται τα ηθικοπλαστικά σχολεία; Μήπως στις φυλακές; Μήπως στα μπορντέλα; Μήπως στη Βουλή; Ή μήπως στα εκπαιδευτικά ιδρύματα όπου η λέξη ήθος έχει βγει εντελώς από τα λεξιλόγια ως παλαιομοδίτικη; Αλλά γιατί κάνω ανόητες ερωτήσεις; Η κοινωνία μας έχει τόσο ωριμάσει – και της φαίνεται! – που δεν έχει ανάγκη από ηθικοπλαστικά σχολεία…

Εδώ που τα λέμε, όμως, “γλώσσα λανθάνουσα λέγει την αλήθεια”. Όλες οι παροιμίες είναι σωστές, έτσι δεν είναι; Επί του προκειμένου, λοιπόν, όταν ο Αρχιεπίσκοπος έλεγε ότι η Εκκλησία δεν είναι ηθικοπλαστικό σχολείο κυριολεκτούσε. Μα φυσικά! Όπως έχει καταντήσει η Εκκλησία, και βέβαια δεν είναι ηθικοπλαστικό σχολείο. Δεν μπορεί να είναι! Δεν έχει την έξωθεν καλή μαρτυρία. Το τι είναι, άστο μην το σκαλίζεις γιατί μυρίζει άσχημα.

Πάντως είπε κάτι σχετικό ο Αρχιεπίσκοπος από την Καλαμάτα: «Η ουσιαστικότερη αμαρτία μας είναι η φιλαυτία, η λατρεία του εαυτού μας και ο εγωκεντρισμός μας». Έλα ντε! Μόνο; «Αυτό είναι σαφές μήνυμα προς τους διαφωνούντες!», σχολίασαν με έκδηλο ενθουσιασμό τα λαοπλάνα ΜΜΕ. «Είδατε που σας το λέγαμε;», πρόσθεταν οι ένθερμοι υποστηρικτές του Συμφώνου Ελεύθερης Συμβίωσης, υιοθετώντας το αυθαίρετο δόγμα: «πας διαφωνών ιεράρχης είναι φίλαυτος». Και πάλι όμως ξεχνούσαν να παραθέσουν ολόκληρη τη φράση του Αρχιεπισκόπου: «Εμείς πρώτα ως Επίσκοποι καλούμαστε να κατανοήσουμε ότι η Εκκλησία δεν είναι ηθικοπλαστικό σχολείο, όπως πολύ συχνά ακούγεται. Είναι ο χώρος που προσφέρει και πραγματώνει ένα πλέγμα σχέσεων μέσα στο οποίο ο άνθρωπος πεθαίνει ως προς το εγώ!»Κοίτα να δεις πού το πήγε ο Μακαριότατος! Η Εκκλησία δεν είναι μεν ηθικοπλαστικό σχολείο, αλλά όποιος συχνάζει εκεί πρέπει να πεθάνει ως προς το εγώ! Καλά μας δουλεύει ο Αρχιεπίσκοπος; Ο ίδιος έχει πεθάνει ως προς το εγώ του; Ελάτε τώρα, μην κάνετε αφελείς ερωτήσεις! Ποιο πεθαμένο εγώ δέχεται ν’ ανεβεί σε αρχιερατικό θρόνο; Αλήθεια, ο Ιησούς είχε ανεβεί σε κανένα θρόνο; Απ’ ό,τι θυμάμαι μόνο σε γαϊδουράκι είχε ανεβεί μια φορά. Αλλά ποιος θέλει, ή ποιος μπορεί να πεθάνει ως προς το εγώ; Εξάλλου, το να πεθάνει κανείς ως προς το εγώ του, αν ποτέ κάτι τέτοιο ήταν δυνατό, δεν είναι άραγε ο ύψιστος στόχος κάθε ηθικής διδασκαλίας, δηλαδή ο απόλυτος αγιασμός; Ή μήπως μπορεί κανείς να φτάσει στον αγιασμό χωρίς πρώτα να έχει αποκτήσει και να βιώσει κάποια ηθική διδασκαλία;

Όμως, ακόμα και ο ίδιος ο Ιησούς είπε, «αγάπα τον πλησίον σου σαν τον εαυτό σου». Άρα προϋποτίθεται στοιχειώδης καλλιέργεια αγάπης για τον εαυτό μας ώστε να έχουμε κάποια αποθέματα ν’ αγαπήσουμε και το συνάνθρωπο. Αν καταντήσουμε τον εαυτό μας ένα περιφερόμενο πτώμα, στερώντας το από τις στοιχειώδεις χαρές της ζωής, σίγουρα δεν θα μπορέσουμε ν’ αγαπήσουμε το συνάνθρωπο και να κατανοήσουμε τις ανάγκες του – ανάγκες τις οποίες εμείς έχουμε αρνηθεί στον ίδιο μας τον εαυτό... Ας μην είμαστε, λοιπόν, υπερβολικοί! Μπορούν τα πτώματα ν’ αγαπήσουν;

Βρε σύγχυση που προκάλεσε στον κοσμάκη ο Μακαριότατος! Δε μας έφτανε το ‘απασφαλισμένο’ ασφαλιστικό, τώρα έχουμε και τις αντιφατικότητες των δηλώσεων του Αρχιεπισκόπου! Καλά, και γιατί χρειαζόταν να πάει στην Καλαμάτα για να μας πει αυτά τα βαρυσήμαντα; Και πού να στείλει ο κάθε γονιός το παιδί του για να καλλιεργήσει ήθος, αν όχι στην Εκκλησία; Βέβαια, το πραγματικό ήθος δεν επιβάλλεται απέξω με κανονισμούς ή απαγορεύσεις. Βοηθούν όμως οι ηθικοπλαστικές παραινέσεις και η διδασκαλία εμπνευσμένων κειμένων ώστε να αφυπνιστεί ο εσωτερικός άνθρωπος – το πνεύμα μέσα μας – κι έτσι ο κάθε πιστός να πραγματώσει την αυθεντική ηθική. Άλλο τώρα ότι όποιος αφυπνιστεί σε μεγάλο βαθμό θα δραπετεύσει από την Εκκλησία και θ’ αρχίσει να τρέχει όσο γίνεται πιο μακριά…

Ας δούμε όμως τι ακριβώς έλεγε η επίμαχη ανακοίνωση της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου που προκάλεσε τούτες τις πραγματικές ή φανταστικές “άγιες” κόντρες. Τη Δευτέρα 17.3.2008, ο Αρχιεπίσκοπος ενημέρωσε τη Δ.Ι.Σ. για τη συνεργασία που είχε με τον Υπουργό Δικαιοσύνης κ. Σωτήριο Χατζηγάκη, σχετικά με το υπό κατάρτιση Νομοσχέδιο, «Σύμφωνο Ελεύθερης Συμβίωσης». Ακολούθησε μακρά συζήτηση κατά την οποία διaτύπωσαν τις απόψεις τους όλοι οι Συνοδικοί Αρχιερείς και τελικώς ελήφθη η ακόλουθη απόφαση:

« α. Η Εκκλησία της Ελλάδος, δια της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου, διακηρύσσει τον απόλυτο σεβασμό και την παραδεδομένη τιμή προς το υπό της Εκκλησίας τελούμενο ιερό μυστήριο του Γάμου, του οποίου σκοπός είναι η αμοιβαία πνευματική συμπλήρωση των συζύγων για την εν Χριστώ Ιησού σωτηρία και καρπός αυτού τα τέκνα. Η Εκκλησία δηλαδή δέχεται και ευλογεί την παραδεδομένη τέλεση του Γάμου κατά το Ορθόδοξο Τυπικό ενώ θεωρεί πορνεία κάθε άλλη “συζυγική” σχέση εκτός αυτού.

β. Καλεί το ιερό πλήρωμα των πιστών τέκνων Αυτής να βεβαιωθούν ότι η Εκκλησία υπερασπιζομένη ανέκαθεν τα της ιερότητος του ιερού μυστηρίου του Γάμου, φροντίζει για την εφαρμογή της διδασκαλίας του Κυρίου Ιησού Χριστού, για την τήρηση των αρχών του ιερού Ευαγγελίου σε όλους τους τομείς της ζωής και τον σεβασμό προς τους παραδεδομένους ιερούς κανόνες σχετικά με το βίο και τη συμπεριφορά των τέκνων της Εκκλησίας.

γ. Με βάση τις αρχές αυτές και βαθύτατο αίσθημα ευθύνης έναντι του ιερού κλήρου και του ευσεβούς λαού δηλώνει, ότι είναι παντελώς αδύνατο να συγκατατεθεί στο διαμορφούμενο Νομοσχέδιο “Σύμφωνο Ελεύθερης Συμβίωσης”, η εφαρμογή του οποίου υποθάλπει και νομιμοποιεί βαρύτατα ηθικά αμαρτήματα και το οποίο σε περίπτωση εφαρμογής θα αποτελέσει καταστροφική βόμβα στα θεμέλια της χριστιανικής οικογενείας και όλης της ελληνικής κοινωνίας. Η Δ.Ι.Σ. εκφράζει την ελπίδα και την ευχή να μην καταστεί Νόμος του Κράτους το εν λόγω Νομοσχέδιο.» (Πηγή : http://www.ecclesia.gr/)

Την Τρίτη 18.3.2008, στη δεύτερη συνεδρία της για το μήνα Μάρτιο, η Διαρκής Ιερά Σύνοδος ενέκρινε τα πρακτικά της προηγουμένης συνεδρίας! Επομένως ο Μακαριώτατος είχε την ευκαιρία να ξαναδιαβάσει το κείμενο και να μην το επικυρώσει αν διαφωνούσε ως προς τη λέξη «πορνεία» ή, έστω, να βγει ανοιχτά και να πει ότι διαφωνεί, αν δεν μπορούσε ν’ αποτρέψει την επικύρωση του κειμένου. Αντί αυτού όμως, έχει προκαλέσει σύγχυση μεταξύ των πιστών, καθώς οι λαοπλάνοι δημοσιογράφοι ρίχνουν λάδι στη φωτιά και διαδίδουν διάφορα σενάρια δημοσιογραφικής φαντασίας, παρερμηνεύοντας τις αντιφατικές δηλώσεις του και τη σιωπή του. Σε τούτη την περίπτωση η σιγή δεν είναι χρυσός αλλά μάλλον επιζήμια υπεκφυγή. Κανείς δεν έχει δικαίωμα ν’ αποτρελάνει το ‘ποίμνιο’ με δηλώσεις-πυροτεχνήματα, επισείοντας συγχρόνως καρότο και μαστίγιο.

Θα Πούμε το Νερό Νεράκι!

Για όσους δεν το γνωρίζουν, η 22α Μαρτίου έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα Νερού. Μια μέρα νωρίτερα, η ΕΥΔΑΠ είχε διοργανώσει εκδήλωση ευαισθητοποίησης και προβληματισμού για τη χρήση νερού, που αποτελεί αγαθό πρώτης ανάγκης σε ανεπάρκεια. Παράλληλα, το διήμερο Παρασκευή 21 και Σάββατο 22 Μαρτίου διανεμήθηκε ενημερωτικό υλικό σε κομβικά σημεία της πρωτεύουσας, με στόχο να θέσει το σύνολο της κοινωνίας προ των ευθυνών της, προτρέποντας σε ορθολογική χρήση και αποφυγή της σπατάλης νερού. Η εκδήλωση έγινε στον πολυχώρο «Αθηναΐς» του Βοτανικού και κεντρικός ομιλητής ήταν ο Υπουργός ΠΕΧΩΔΕ, κ Γιώργος Σουφλιάς.

Όλα καλά και άγια. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι ο προβληματισμός και η ευαισθητοποίηση των πολιτών είναι αναγκαία, η δε ορθολογική χρήση του πολύτιμου αυτού αγαθού απ’ όλους μας είναι επιβεβλημένη. Βεβαιότατα πρέπει να προσέχουμε για να έχουμε! Πριν από μας όμως, πρέπει να προσέχει και η Πολιτεία. Και το καυτό ερώτημα είναι: το ίδιο το ΠΕΧΩΔΕ και την ΕΥΔΑΠ ποιος θα τους ευαισθητοποιήσει ώστε να κάνουν σωστά τη δουλειά τους για να μην κατασπαταλώνται τόνοι νερού καθημερινά από βλάβες του δικτύου;

Την Κυριακή 23 Μαρτίου 2008, κατά τραγική ειρωνεία μια μέρα μετά τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Νερού, και λίγο πριν από το μεσημέρι, οι κάτοικοι της περιοχής Αγίου Νικολάου Καβουρίου είδαν τις οδούς Αγίου Νικολάου, Εκάβης και τμήμα της Βορέου να έχουν μετατραπεί σε ποτάμια. Ένας κεντρικός αγωγός στη Λεωφόρο Αθηνάς είχε σπάσει... Το νερό ήταν τόσο ορμητικό που υπήρχε κίνδυνος να παρασύρει ακόμη και τα σταθμευμένα αυτοκίνητα. Το θλιβερό θέαμα το διαπίστωσα η ίδια γύρω στις έξι το απόγευμα, όταν βγήκα για να περπατήσω. Χρειάστηκε βέβαια να επιστρέψω στο σπίτι μου διότι οι χείμαρροι ήταν βατοί μόνο με λαστιχένιες γαλότσες που δεν διέθετα. Η τραγική αυτή κατάσταση συνεχίστηκε μέχρι τα μεσάνυχτα, όπως με πληροφόρησαν κάτοικοι που έμεναν σε πολυκατοικίες επί των οδών που είχαν μετατραπεί σε ποτάμια. (Πόσο λυπάμαι που πάνω στην ταραχή μου δε σκέφτηκα να φωτογραφήσω τα ποτάμια της ανευθυνότητας... Βλέπετε όταν βγαίνω να πάρω λίγο καθαρό αέρα δεν κρατάω την ψηφιακή...)

Στην πολυκατοικία που μένω είχαμε ελάχιστο νερό (λόγω έλλειψης πίεσης) από το μεσημέρι της Κυριακής μέχρι τις 6 το απόγευμα, και καθόλου νερό από τις 6 μ.μ. μέχρι τις 5 μ.μ. της Δευτέρας. Με άλλα λόγια, ήμασταν εντελώς χωρίς νερό για 23 ολόκληρες ώρες! Ποιος θα μπορούσε να το φανταστεί! Περιττό να σας περιγράψω την ταλαιπωρία μου. Ο καθένας μπορεί να συμπληρώσει την εικόνα με λίγη φαντασία. Η γειτονιά ήταν ανάστατη. Οι νοικοκυρές τράβαγαν τα μαλλιά τους διότι δεν είχαν νερό να τραβήξουν το καζανάκι και βρωμοκοπούσε το σπίτι τους. Τα άπλυτα πιάτα σχημάτιζαν στοίβες στους νεροχύτες. Για προσωπική καθαριότητα ούτε λόγος να γίνεται. Κάποιοι έτρεχαν να βρουν ανοιχτό σούπερ μάρκετ κυριακάτικα για ν’ αγοράσουν εμφιαλωμένο νερό ώστε να μην ξεραθεί το λαρύγγι τους από τη δίψα. Χαμός σας λέω!

Εκείνο όμως που με πόνεσε περισσότερο, είτε το πιστεύετε είτε όχι, δεν ήταν η προσωπική μου 24ωρη ταλαιπωρία αλλά το γεγονός ότι επί 12 ώρες χιλιάδες τόνοι καθαρού πόσιμου νερού κατέληξαν στη θάλασσα. Αυτό για μένα είναι έγκλημα. Τη Δευτέρα 23 του μηνός, το απόγευμα, πήγα στον τόπο της βλάβης που είχε σχεδόν αποκατασταθεί και μίλησα με τους υπαλλήλους της ΕΥΔΑΠ που ακόμη εργάζονταν φιλότιμα έχοντας αντικαταστήσει τον εξάμετρο σάπιο σωλήνα που είχε σπάσει. Τους ρώτησα γιατί δεν είχαν εργαστεί την προηγούμενη νύχτα ώστε να μην έχει μείνει ο κόσμος τόσες ώρες χωρίς νερό και μου είπαν ότι κάτι τέτοιο δεν είναι στην ατζέντα της ΕΥΔΑΠ. Πήρα κάποιες φωτογραφίες και τους ρώτησα ακόμη γιατί την προηγουμένη είχαν αφήσει σχεδόν δώδεκα ώρες το νερό να χάνεται και γιατί δεν έκλεισαν τις παρακείμενες βάνες αμέσως όταν έφτασαν στον τόπο της βλάβης. Η απάντηση ήταν ότι έψαχναν πολλές ώρες για να εντοπίσουν τις βάνες, δυο και τρία τετράγωνα πιο κάτω, διότι οι δρόμοι είχαν ασφαλτοστρωθεί πρόσφατα και οι βάνες είχαν σκεπαστεί! Έτσι έπρεπε να φέρουν σκαπτικά μηχανήματα, που καθυστέρησαν να φτάσουν, και να σκάψουν σε μεγάλη έκταση ώστε να βρουν τις βάνες-κλειδιά και επιτέλους να τις κλείσουν.

Μου είπαν ακόμη ότι τέτοιες βλάβες είναι καθημερινό φαινόμενο κι ότι χιλιάδες τόνοι νερού χάνονται με αυτό τον τρόπο. Παραπονέθηκαν, μάλιστα, ότι η ΕΥΔΑΠ δεν έχει το απαραίτητο προσωπικό για ν’ ανταποκριθεί στα καθημερινά προβλήματα του δικτύου της και, το χειρότερο, ότι δεν προτίθεται να κάνει νέες προσλήψεις. Περιττό να σας πω ότι πήγα επί τόπου στις οδούς που μου υπέδειξαν για να διαπιστώσω ιδίοις όμμασι το σκάψιμο για την ανακάλυψη της κρυμμένης βάνας. Η πρώτη από τις φωτογραφίες που συνοδεύουν αυτό το κείμενο είναι η επιβεβαίωση του απεγνωσμένου εγχειρήματος. Βουνό τα μπάζα στη γωνία Κυβέλης και Λεωφ. Αθηνάς!Μιλάμε για τριτοκοσμικές καταστάσεις, καθημερινά εγκλήματα χωρίς τιμωρία, στη χώρα που η ασυνειδησία, η επιπολαιότητα και ο ερασιτεχνισμός, είναι τρόπος ζωής.

Το ανέκδοτο της ιλαροτραγικής ιστορίας είναι ότι το πρωί της 25ης Μαρτίου, όταν βγήκα από το σπίτι μου και ανέβηκα στη λεωφόρο, τούτη τη φορά με την ψηφιακή στο χέρι, είδα πάλι λίγο νεράκι να κυλάει δίπλα στο πεζοδρόμιο. Σκέφτηκα ότι μάλλον δεν είχε αποκατασταθεί σωστά η χτεσινή βλάβη κι ότι κάπου θα υπήρχε διαρροή. Προχώρησα επί της Λεωφ. Αθηνάς για να δω τι συμβαίνει και πλησιάζοντας διαπιστώνω ότι υπήρχε καινούργια βλάβη, σε απόσταση 100 μέτρων από την προηγούμενη, και ένας εκσκαφέας είχε ήδη πιάσει δουλειά! Παραθέτω φωτογραφία με το μηχάνημα σε δράση. Σημειωτέον ότι τα τελευταία χρόνια στην περιοχή αυτή κάθε τρεις και λίγο έχουμε τα ίδια... Νισάφι πια!

Συμπέρασμα: Το σάπιο δίκτυο σωληνώσεων της ΕΥΔΑΠ, η ανεπάρκεια προσωπικού, και οι αυθαιρεσίες των εργολάβων ασφαλτόστρωσης ευθύνονται για την απώλεια χιλιάδων τόνων πόσιμου νερού καθημερινά. Κι αυτό, δυστυχώς, σε μια εποχή λειψυδρίας και επικίνδυνης μείωσης των υδάτινων αποθεμάτων… Και τα εναγώνια ερωτήματά μου προς τους αρμόδιους είναι: Υπάρχει πρόγραμμα εκσυγχρονισμού του δικτύου της ΕΥΔΑΠ με εύλογο σχετικό χρονοδιάγραμμα; Θα γίνουν καινούργιες προσλήψεις προσωπικού για την έγκαιρη αντιμετώπιση των βλαβών; Θα απαιτήσει η ΕΥΔΑΠ γερές αποζημιώσεις απ’ όσους εργολάβους του ΠΕΧΩΔΕ ή των Δήμων κρύβουν κάτω από την άσφαλτο τα φρεάτια-κλειδιά (βάνες) του δικτύου, πράγμα που συνεπάγεται καθυστερήσεις στην επισκευή βλαβών και τεράστιες απώλειες νερού όπως αυτήν που μόλις περιέγραψα; ΙΔΟΜΕΝ!

Δημοκρατία Ώρα Μηδέν…

Με την επαπειλούμενη ψήφιση του (Αντι)Ασφαλιστικού Νομοσχεδίου-εκτρώματος στο σύνολό του, την Τετάρτη 26 Μαρτίου – εκτός κι αν προκύψει κανένα ανέλπιστο εθνικό θαύμα – θεσμοθετείται με συνοπτικές διαδικασίες το ασφαλιστικό ΧΑΟΣ, κι αυτό δεν είναι ούτε υπερβολή ούτε κινδυνολογία. Επιπλέον, θα διαλυθούν οι προσφιλείς μας αυταπάτες και θα επιβεβαιωθεί περίτρανα για άλλη μια φορά ότι η Δημοκρατία μας είναι επίπλαστη, κοινώς ισχύει μόνο στα χαρτιά, αφού το ‘κράτος’, δηλαδή η ισχύς και η δύναμη δεν βρίσκεται στο λαό ('δήμο'), που βγήκε σύσσωμος στους δρόμους για να βροντοφωνάξει, απαιτώντας την απόσυρση του αντιασφαλιστικού νομοσχεδίου, αλλά στην κουφή και τυφλή Κυβέρνηση και στα συμφέροντα που εκείνη υπηρετεί. Βέβαια, θα μου πείτε ότι η Κυβέρνηση εκλέγεται από το λαό, άρα η ισχύς όντως πηγάζει από το λαό. Καλά τα παραμύθια, πατριώτες, αλλά δεν πείθουν τους σκεπτόμενους πολίτες.

Όταν προεκλογικά κανένα κόμμα εξουσίας δεν ανοίγει πλήρως τα χαρτιά του ως προς τις λεπτομέρειες της κυβερνητικής πολιτικής που θ’ ακολουθήσει αν εκλεγεί, πώς είναι δυνατόν να μιλάμε για δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση; Γνωρίζουμε γαρ ότι τα προγράμματα που παρουσιάζουν προεκλογικά τόσο η Ν.Δ. όσο και το ΠΑΣΟΚ, εκτός από τα ασύστολα ψεύδη που εμπεριέχουν, είναι πάντα γενικόλογα και αόριστα. Σ’ αυτό φυσικά ο λαός, δηλαδή όλοι εμείς που τους ψηφίζουμε, δεν είμαστε άμοιροι ευθυνών, αφού δεν απαιτούμε δυναμικά σαφή και ξεκάθαρα προγράμματα προτού προσέλθουμε στις κάλπες. Εφόσον η μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού ήταν στα άμεσα σχέδια της Ν.Δ. (και του ΠΑΣΟΚ), οι απεργιακές κινητοποιήσεις με την απαίτηση πλήρους και λεπτομερούς ενημέρωσης ως προς τις επίμαχες ρυθμίσεις θα έπρεπε να είχαν προηγηθεί των εκλογών. Σ’ αυτή την περίπτωση, βέβαια, η Ν.Δ. δεν θα είχε σήμερα αυτοδύναμη κυβέρνηση – έστω και με οριακή πλειοψηφία – κι έτσι δεν θα μπορούσε ν’ αγνοήσει αλαζονικά τις μοναδικές στα Ελληνικά χρονικά λαϊκές κινητοποιήσεις που παρέλυσαν τη χώρα την περασμένη εβδομάδα, βυθίζοντας τις τερατοτσιμεντοπόλεις μας στο σκοτάδι και πνίγοντάς τις στα σκουπίδια, επιφέροντας καίριο πλήγμα και στον τουρισμό της χώρας μας…

Αυτά σαν εισαγωγή. Πάμε πάρα κάτω. Αναρωτιέμαι αν ένας ολόκληρος λαός, που διαμαρτύρεται τόσο έντονα για το ασφαλιστικό πραξικόπημα, είναι τρελός και δεν θέλει το καλό του. Διότι “για το καλό μας” ισχυρίζεται η Κυβέρνηση ότι κάνει τη μεταρρύθμιση (απορρύθμιση) του Ασφαλιστικού, αψηφώντας, όπως ισχυρίζεται ο κ. Καραμανλής, το πολιτικό κόστος. Πάντως, αν υποθέσουμε ότι ο κ. Καραμανλής και η αρμόδια Υπουργός κ. Φάνη Πετραλιά πιστεύουν ειλικρινά ότι η μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού είναι για το καλό μας, τότε κατ’ αρχάς είναι υπόλογοι για τα «ΤΡΙΑ ΔΕΝ» που δεν τήρησαν. Επιπλέον, αν υποθέσουμε ότι σύσσωμος ο λαός αποφάσιζε να συγχωρήσει τον Πρωθυπουργό και την Υπουργό του για τις υποσχέσεις που δεν τήρησαν, αναγνωρίζοντας την ανάγκη κάποιων μεταρρυθμίσεων στο Ασφαλιστικό για τη σωτηρία του, τότε και πάλι η καλή του λαού προαίρεση θα προσέκρουε στην παντελή έλλειψη εμπιστοσύνης στην ικανότητα της Κυβέρνησης της Ν.Δ. (το ίδιο θα ίσχυε αν αυτοδύναμη κυβέρνηση ήταν το ΠΑΣΟΚ) για στοιχειώδες νοικοκύρεμα του ασφαλιστικού συστήματος που θα συντελούσε στην αποτροπή του κινδύνου κατάρρευσης που επικαλούνται.

Και πώς να έχει εμπιστοσύνη ο έρμος τούτος λαός, όταν καθημερινά βομβαρδίζεται από τα ΜΜΕ με ειδήσεις για ρεμούλες και σκάνδαλα, χωρίς ποτέ να βλέπει υψηλόβαθμα τρωκτικά του δημόσιου κορβανά να μπαίνουν ισόβια στις φυλακές ή να επιστρέφουν τα κλοπιμαία μαζί με τους τόκους; Εξάλλου, πώς να έχει κανείς εμπιστοσύνη σε μια συνταγή που αντιστρατεύεται το ίδιο το απατηλό νεοφιλελεύθερο δόγμα και την πρακτική των κυβερνήσεων της τελευταίας εικοσαετίας, που ιδιωτικοποίησαν, κοινώς ξεπούλησαν, όλες τις δημόσιες επιχειρήσεις της χώρας για να κλείσουν μαύρες τρύπες του προϋπολογισμού; Όταν μας έχουν κάνει πλύση εγκεφάλου ότι το Δημόσιο δεν είναι καλός διαχειριστής κι ότι πρέπει τα πάντα να περιέλθουν στους ιδιώτες για να δούμε άσπρη μέρα, πώς τώρα επιχειρούν ακριβώς το ανάστροφο ζητώντας μας να συναινέσουμε στο έγκλημα;

Αλήθεια, πώς μπορεί οποιοσδήποτε πολίτης που διαθέτει απλώς κοινό νου να εμπιστεύεται την κυβέρνηση ότι πράττει σωστά, κι ότι ενοποιώντας τα ασφαλιστικά ταμεία θα τα εξυγιάνει, όταν την ίδια στιγμή συνεχίζει να ξεπουλάει στρατηγικούς τομείς, όπως τα λιμάνια της χώρας, την ενέργεια και τις τηλεπικοινωνίες, παραδίδοντάς τις στην ιδιωτική πρωτοβουλία για τη δέουσα ‘εξυγίανση’ την οποία το κράτος αδυνατεί να κάνει; Πώς διάβολο μπορεί κανείς να συμβιβάσει τα ασυμβίβαστα και να έχει εμπιστοσύνη σε κυβερνήσεις που επί δεκαετίες δεν μπόρεσαν (ή δεν θέλησαν;) να εξυγιάνουν την Ολυμπιακή Αεροπορία, παρ’ όλες τις αλλεπάλληλες μαζικές εθελούσιες εξόδους που έκαναν τάχα για να τη σώσουν; (Ούτε αυτό το ‘φάρμακο’ μπόρεσα ποτέ να καταλάβω!) Και ποιος έχει εμποδίσει τις διάφορες κυβερνήσεις να εξυγιάνουν τον βαρέως ασθενούντα οργανισμό του ΙΚΑ και να πατάξουν την εισφοροδιαφυγή ώστε να μην καταταλαιπωρούνται και ταπεινώνονται με συντάξεις πείνας οι ασφαλισμένοι του;

Οποία ιλαροτραγική ειρωνεία και κόλαφος! Όταν αυτή η κυβέρνηση δεν μπορεί να θεραπεύσει ένα μεμονωμένο ασθενή, πώς ισχυρίζεται ότι θα καταφέρει να τον θεραπεύσει βάζοντάς τον να κοιμηθεί με άλλους ασθενείς, μεταξύ των οποίων θα ρίξει και μερικούς υγιείς! Αναμφίβολα πρόκειται για σχιζοφρενικής σύλληψης νομοσχέδιο. Και μιλάω συγκεκριμένα για τις ενοποιήσεις (κοινώς πολτοποιήσεις), χωρίς να υπεισέρχομαι σε άλλες διατάξεις του νομοσχεδίου κάποιες από τις οποίες μπορεί να είναι εύλογες και αναγκαίες. Δηλαδή, για να το κάνω λιανά, η συνταγή της κυβέρνησης για τη θεραπεία του ασφαλιστικού είναι να βάλει να κοιμηθούν στο ίδιο κρεβάτι οι χολερικοί με τους υγιείς οργανισμούς! Μα αυτονόητο είναι ότι με τούτο τον τρόπο θα χολεριάσουν όλοι μαζί. Η χολέρα είναι μεταδοτική ασθένεια. Έτσι δεν είναι; Κοντά στο νου κι η γνώση, λέει η παροιμία… Όταν μια κυβέρνηση δεν είναι ικανή να μοιράσει δύο γαϊδουριών άχυρα, πώς να την εμπιστευθείς να μοιράσει σωστά 100 ανόμοιων ‘γαϊδουριών’ σανό; Αδύνατον! Γι’ αυτό μιλάω για επερχόμενο ΧΑΟΣ εις τη νιοστή.

Αλλά το άκρον άπατον της παραπληροφόρησης της κατά τ’ άλλα συμπαθούς κ. Πετραλιά είναι ο ισχυρισμός της ότι τάχατες δεν θα γίνει μετάγγιση αίματος από τους υγιείς οργανισμούς προς στους χολερικούς. Απλά θα κοιμούνται όλοι μαζί στο ίδιο στρώμα, κάτω από τη στοργική σκέπη της αμαρτωλής και ανίκανης πολιτείας, που πάσχει η ίδια από καλπάζουσα χολέρα! Η ‘θεραπεία’, δηλαδή, θα γίνει με μεταφυσικό τρόπο, απλά με το τάραγμα των υδάτων της λίμνης του ασφαλιστικού! Η Υπουργός μας διαβεβαιώνει σε κάθε ευκαιρία και σε όλους τους τόνους ότι η κυβέρνηση τάχα δεν πρόκειται να βάλει χέρι στ’ αποθεματικά των υγιών ταμείων (εκτός από την αφαίρεση του 10% των κοινωνικών πόρων). Ας τους πάρουν επιτέλους το 10% των κοινωνικών πόρων κι ας αφήσουν τα υγιή ασφαλιστικά ταμεία ήσυχα να νοικοκυρεύουν τα του οίκου τους, όπως επιτυχώς έχει κάνει, π.χ., το ΤΣΜΕΔΕ (στο οποίο ανήκω) από το 1934 που ιδρύθηκε μέχρι σήμερα. Αυτό που έκαναν με το ταμείο των Δημοσιογράφων, το οποίο – “δια τον φόβον των Ιουδαίων” – μουλωχτά και αθόρυβα εξαίρεσαν από την αρχικά σχεδιαζόμενη ενοποίησή του με τα ταμεία των μηχανικών, γιατρών και δικηγόρων, ας το κάνουν και με τα άλλα υγιή ταμεία. Η αποδόμησή τους με το (αντι)ασφαλιστικό νομοσχέδιο της ενοποίησης δεν είναι προς το συμφέρον κανενός.

Η συγχώνευση-πολτοποίηση εντελώς ανόμοιων ταμείων αναπόφευκτα, και παρά τις όποιες καλές προθέσεις της κυβέρνησης, θα δημιουργήσει σύγχυση, αναποτελεσματικότητα και χάος, αν μη τι άλλο λόγω της κακοήθους γραφειοκρατίας που μαστίζει τον κρατικό λεβιάθαν. Για ποιο νοικοκύρεμα λοιπόν μιλάνε; Το τολμηρό τούτο εγχείρημα είναι σα να προσπαθεί κανείς να συγχωνεύσει ένα φασόλι, ένα σπόρο σιταριού κι ένα σπόρο σταφυλιού, ώστε να παράγει έναν άλλο σπόρο πολύ πιο ωφέλιμο και ανθεκτικό. Μα είναι δυνατόν; Ούτε ένας αλχημιστής δεν μπορεί να πετύχει κάτι τέτοιο! Κι όμως, αυτό επιχειρεί να κάνει η κυβέρνηση με την ενοποίηση ανόμοιων ταμείων όπως αυτά που προανέφερα. Φανταστείτε τώρα μια αποξενωμένη, διορισμένη από την εκάστοτε κυβέρνηση, κεντρική διοίκηση να καπελώνει άσχετα μεταξύ τους ταμεία, προσπαθώντας δήθεν να βάλει τάξη στο χάος που νομοτελειακά θα προκύψει από την ίδια την αφύσικη συγχώνευση. (Βρε τι κουτάλες έχουν να βγουν και τι φαγοπότι έχει να πέσει από τους διορισμένους και κολλητούς ‘Ζαχόπουλους’, ούτε που θέλω να το σκέπτομαι…)

Ανακεφαλαιώνω λοιπόν: Η μακροβιότητα του Ασφαλιστικού μας συστήματος δεν εξασφαλίζεται μέσα από την πραξικοπηματική απορρύθμιση των επί μέρους ασφαλιστικών ταμείων, υγιών τε και ασθενών. Η χαοτική πραγματικότητα την οποία επικαλέστηκε η κ. Πετραλιά δεν μπορεί να αποτελεί άλλοθι για το χαοτικό ασφαλιστικό νομοσχέδιο που συνέταξε. Το χάος, αν όντως υπάρχει, και στο βαθμό που υπάρχει, δεν μπορεί ν’ αντιμετωπιστεί με περισσότερο ΧΑΟΣ. Ούτε στην Ομοιοπαθητική δεν γίνονται αυτά! Ας μην κρυβόμαστε επί τέλους. Η εμπιστοσύνη της πλειοψηφίας του Ελληνικού λαού προς την ικανότητα της Κυβέρνησης και του γραφειοκρατικού λεβιάθαν να υλοποιήσουν “για το καλό μας” μια ασφαλιστική μεταρρύθμιση-μαμμούθ είναι ΜΗΔΕΝ. Γι αυτό ακριβώς οι ασφαλισμένοι αντέδρασαν με τον πρωτοφανή σε δυναμισμό τρόπο που αντέδρασαν. Και για τούτο διάλεξα τον τίτλο «Δημοκρατία Ώρα Μηδέν».

Για να φτάσουμε στο σημείο ΜΗΔΕΝ, όμως, πολλοί και πολλαπλώς εργάστηκαν με ζήλο τις τελευταίες δεκαετίες: κυβερνήσεις και αντιπολιτεύσεις, δικαστικοί, ΜΜΕ - ήγουν οι τέσσερις εξουσίες - το συνδικαλιστικό κίνημα και ο λαός. Τώρα, δυστυχώς, είναι αργά για δάκρυα. Ο μεγάλος ασθενής, που δεν είναι απλά το Ασφαλιστικό αλλά ολόκληρο το Ελληνικό κράτος (εξουσίες, δομές και πρόσωπα), δεν είναι δυνατόν να θεραπευτεί ούτε με ασπιρίνες ούτε με ηρεμιστικά. Εξάλλου, μια παρακινδυνευμένη και εκτεταμένη χειρουργική επέμβαση χωρίς αναισθητικό και χωρίς αναλογιστική μελέτη, όπως αυτή που ο κ. Καραμανλής επιχειρεί με αυταρχικό τρόπο στο ασφαλιστικό, θα προκαλέσει ακατάσχετη αιμορραγία στο κοινωνικό σώμα – μια αιμορραγία την οποία δεν αντέχει ο τόπος και που μπορεί ν’ αποδειχτεί μοιραία για την ίδια την επιβίωση του ασθενούς.

Τι δει γενέσθαι, λοιπόν; Κατά την ταπεινή μου γνώμη (δεν ισχυρίζομαι ότι έχω το αλάθητο του Πάπα), ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ! Απόσυρση του χαοτικού νομοσχεδίου εδώ και τώρα, με ή χωρίς δημοψήφισμα, και επανεκκίνηση συζήτησης με όλους τους φορείς από μηδενική βάση. Οι εκπρόσωποι των υγιών ασφαλιστικών ταμείων πρέπει ν’ αποδείξουν στην κυβέρνηση με εμπεριστατωμένη αναλογιστική μελέτη ότι το ταμείο τους είναι βιώσιμο σε βάθος χρόνου, ενώ οι εκπρόσωποι των χρεοκοπημένων ασφαλιστικών ταμείων πρέπει να προτείνουν τις δικές τους σαφείς προτάσεις για την εξυγίανση και διάσωση του δικού τους ταμείου, με ή χωρίς συνένωση με άλλα ΟΜΟΕΙΔΗ ταμεία. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης πρέπει επίσης να παρουσιάσουν τις δικές τους λεπτομερείς και ρεαλιστικές προτάσεις για τη θεραπεία των ασθενούντων ταμείων, η δε Κυβέρνηση, κατόπιν σύνθεσης όλων αυτών των προτάσεων, να παρουσιάσει το δικό της μελετημένο, ρεαλιστικό και κοινωνικά ευαίσθητο σχέδιο. Οι βαθιές κοινωνικές τομές σαν και τούτη δε μπορεί να γίνονται στο πόδι, τόσο επιπόλαια και τόσο ανεύθυνα! Κάτι τέτοιο δυστυχώς έπρεπε να έχει γίνει προτού η κ. Πετραλιά φέρει στη Βουλή το νομοσχέδιο-έκτρωμα που δικαιολογημένα προκάλεσε την απεργιακή έκρηξη που είδαμε την τελευταία εβδομάδα.

Μόνο όταν η Κυβέρνηση και το Κράτος αποκαταστήσουν την αξιοπιστία τους και κερδίσουν την εμπιστοσύνη του λαού θα μπορούμε να μιλάμε για ομαλή λειτουργία της Δημοκρατίας και των δημοκρατικών θεσμών. Διαφορετικά, περισσότερο ΧΑΟΣ είναι προ των πυλών, καθώς θα κατρακυλάμε προς την πλήρη ιδιωτικοποίηση – κοινώς ξεπούλημα – των πάντων, μηδέ του ασφαλιστικού μας συστήματος εξαιρουμένου… Διότι, εδώ που τα λέμε, ποιος νέος εργαζόμενος μπορεί να εμπιστευθεί ένα χαοτικό και αναξιόπιστο κράτος ώστε να πληρώνει μετά χαράς τα ασφάλιστρά του; Εκών άκων θα καταφύγει στην ιδιωτική ασφάλιση. Μήπως άραγε αυτό είναι που επιδιώκεται από την Κυβέρνηση με την αποδόμηση του Ασφαλιστικού;

Η Κυριακή της Κακοδοξίας

Ενώ η Ελλάδα πνιγόταν στο σκουπίδι και στο σκοτάδι – απεργίες στων κουφών την πόρτα γαρ – η αποστασιοποιημένη από τα βάσανα του κοσμάκη "Ορθόδοξη" Εκκλησία, το υποτιθέμενο "Φως του Κόσμου" κατά πως οι ιεράρχες της βαυκαλίζονται ότι είναι, είχε αποδυθεί στο σύνηθες ετήσιο μισαλλόδοξο διαβολοπαραλήρημα, υπενθυμίζοντας σε όσους το ξεχνούν ότι έχουν ξαποστείλει στο πυρ το εξώτερο το περί αγάπης μήνυμα του Χριστού. Κι εφόσον έχουν στην πράξη απορρίψει την πρώτη και μεγάλη εντολή του Κυρίου και Θεού τους, είναι επόμενο να στέλνουν στον ’ξαποδώ όλους εκείνους που έχουν διαφορετική άποψη από τη δική τους που τάχατες είναι η “απόλυτη αλήθεια”, ωιμέ!

Την Κυριακή 16-3-2008 στον κατάμεστο "ιερό" ναό της Αγίας Παρασκευής Αττικής έγινε σκοταδιστικό (σατανιστικό) όργιο. ΧΑΜΟΣ! Πληροφορήθηκα ότι κάμποσοι "ιερείς", καθώς περιέφεραν τις εικόνες και διάβαζαν τους επίσημους αναθεματισμούς, υποχρέωσαν το "ποίμνιο" να φωνάζουν όλοι μαζί "ΑΝΑΘΕΜΑ" τρεις φορές σε κάθε στάση, πράγμα το οποίο και έγινε. Έτσι δηλητηρίασαν τις ψυχές του ποιμνίου που είχε προσέλθει αναζητώντας κάποια ψυχική ανάταση και γαλήνη. Οποία αθλιότητα! Πριν αρχίσουν τους αναθεματισμούς, ο ιερέας που χοροστατούσε αναφέρθηκε σε πολλές αιρέσεις τις οποίες και κατονόμασε. Αυτές έπρεπε οπωσδήποτε ν’ αναθεματιστούν! Δοξασίες διαφορετικές από τις “ορθόδοξες” δικές τους δεν πρέπει να υπάρχουν! Προσπάθησα να μάθω περισσότερα για την τελετή του μίσους αλλά, μέχρι στιγμής, δεν τα έχω καταφέρει. Θα ήταν πολύ χρήσιμο ένα video επί του προκειμένου – video που θ’ αποκάλυπτε τον παλμό του μίσους την ώρα που ο διάβολος χοροστατούσε.

Τηλεφώνησα στο γραφείο τύπου του Αρχιεπισκόπου και διαμαρτυρήθηκα για το συμβάν στην Αγία Παρασκευή, αλλά ο αρμόδιος αρχιμανδρίτης μου απάντησε με ύφος χλιαρό ότι αυτό είναι το τυπικό της "Ορθοδοξίας", και όποιος παπάς θέλει έχει το δικαίωμα να ζητάει από το εκκλησίασμα να εκστομίσουν το ‘ανάθεμα’, δηλαδή την κατάρα, μαζί του. "Ίσως είναι λίγο άκομψο, αλλά επιτρέπεται", μου είπε. Του ζήτησα το πλήρες κείμενο των αναθεματισμών και μου απάντησε ότι δεν υπάρχει στο Διαδίκτυο, αλλά ότι θα μπορούσε να μου το στείλει σε φαξ. Μου είπε πως ήταν δυο σελίδες. Περίμενα με ανυπομονησία το κολασμένο κείμενο για να το σχολιάσω κατ’ άρθρον, αλλά εκείνο δεν έφτασε ποτέ. Μια ώρα αργότερα ξανατηλεφώνησα και μου είπαν ότι ακόμη έψαχναν να το βρουν! Σε καμιά μισή ώρα μου τηλεφώνησαν πως δεν το βρήκαν κι ότι θα μπορούσα να το διαβάσω σε οποιονδήποτε ιερό ναό, ανοίγοντας το Τριώδιο! Τρέχα γύρευε δηλαδή…

Ειλικρινά λυπάμαι το ιερατείο διότι είναι "πλανώντες και πλανώμενοι", κολάζοντες και κολαζόμενοι... Πολλοί “Ορθόδοξοι” Φαρισαίοι δεν εισήλθαν στη “βασιλεία των ουρανών” (την πνευματική ‘βασιλεία’ της αγάπης που είναι μέσα στον κάθε άνθρωπο) και τους εισερχομένους εμπόδισαν…Πρόκειται για επικίνδυνους μισαλλόδοξους σκοταδιστές που έχουν ενσπείρει το φόβο, τη σύγχυση και τη μισαλλοδοξία στις καρδιές του ‘ορθόδοξου’ ποιμνίου και συχνά το αναγκάζουν να παραβαίνει την εσωτερική φωνή της συνείδησής του και να πράττει σύμφωνα με τις ψυχοκτόνες υποδείξεις τους. Σας εξομολογούμαι ότι ντρέπομαι για το κατάντημα της φυλής μας - μιας φυλής που κάποτε είχε προσφέρει στην οικουμένη τα φώτα του ορθού λόγου... Μα είναι τόσο μακρινό και απρόσιτο το παρελθόν αυτό που μοιάζει σαν παραμύθι.

Μάκης Τριανταφυλλόπουλος: Ο “Μάρτυρας” της Δημοσιογραφίας

Ο Τριανταφυλλόπουλος πέτυχε το αδύνατο, δηλαδή κάτι σαν τον τετραγωνισμό του κύκλου. Κατάφερε να έχει και το σκύλο χορτάτο και την πίτα γερή! Και μετά σου λένε ότι δεν γίνονται θαύματα τη σήμερον ημέρα. Επιτέλους! Κατερρίφθη ο μύθος ότι με το σταυρό στο χέρι δε βγαίνουν λεφτά!
Κατερρίφθη και ο άλλος μύθος που λέει ότι “πολλοί τον πλούτον εμίσησαν την δε δόξαν ουδείς.” Στην περίπτωσή μας, ο επιλεκτικά και συχνά με χρονοκαθυστέρηση εκ του ασφαλούς αναμοχλεύων μαύρη πολιτικο-οικονομική λάσπη πρόεδρος της ‘Ζούγκλας’ έχει πετύχει το ακατόρθωτο: και με το σταυρό στο χέρι κομπάζει ότι πορεύεται, και τον πλούτον ελάτρεψε, και την δόξαν ηράσθη! 

«Κατεδαφίστε το, τώρα γκρεμίστε το…»

Δεν είναι καθόλου συμπτωματικό που τον τελευταίο καιρό τα περισσότερα τηλεοπτικά κανάλια παίζουν ένα συγκεκριμένο τραγούδι-μοιρολόι σε κάθε διαφημιστικό διάλειμμα - τραγούδι το οποίο μάλιστα έχει γίνει σουξέ! Έτσι, κάθε φορά που ο τηλεθεατής νιώθει την ανάγκη να πάρει μια ανάσα από την τηλεοπτική χάβρα, του σερβίρουν αυτό το σουξέ και δένει η σούπα! Είχα ξαναγράψει ότι ο διάβολος έχει χιούμορ, και το γεγονός αυτό το επιβεβαιώνει περίτρανα.

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ: Μια Χαμένη Υπόθεση;

Με μεγάλη θλίψη και αποτροπιασμό πληροφορήθηκα ότι μια άκρως ανθελληνική ταινία των Σκοπίων αγοράστηκε από Έλληνα επιχειρηματία και πρόκειται να προβληθεί στους Ελληνικούς κινηματογράφους, σε μια εποχή που η Ελλάδα δίνει υπέρτατη διπλωματική μάχη για το όνομα της γειτονικής χώρας. ΑΙΣΧΟΣ!