Τα επεισόδια στην Ι.Μ. Εσφιγμένου από το στόμα των Εσφιγμενιτών μοναχών

Με τον ηχηρό τίτλο "Οι μπουρλοτιέρηδες του Αγίου Όρους", περιέγραψε τα τελευταία βίαια επεισόδια το ΒΗΜΑ της περασμένης Κυριακής στη Μονή Εσφιγμένου.

Προσωπικά είμαι κατά της βίας, προπαντός όταν αυτή ασκείται από μοναχούς που ισχυρίζονται ότι έχουν αφιερώσει τη ζωή τους στο Θεό. 
Ο Χριστός κάλεσε τους οπαδούς του να είναι ειρηνοποιοί: 
"Μακάριοι οἱ εἰρηνοποιοί, ὅτι αὐτοὶ υἱοὶ Θεοῦ κληθήσονται."

Σε κάθε περίπτωση όμως, για να μπορέσουμε να κρίνουμε αντικειμενικά τους Εσφιγμενίτες μοναχούς απλά ως κοινούς ανθρώπους και όχι ως αγίους, πρέπει ν' ακούσουμε πώς περιγράφουν οι ίδιοι τα γεγονότα:

Άγιο Όρος, 5/8/2013
Είπαμε να μην απαντήσουμε, αλλά μετά από όλα τα ψέματα που ειπώθηκαν, ευτυχώς σε λίγα δημοσιεύματα, δεν μας αφήνουν άλλο περιθώριο, φοβούμενοι μην επικρατήσει το ψέμα.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΙΣ ΑΔΙΚΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

Φαίνεται ότι ζούμε σε οργουελική εποχή κατά την οποία:

*Τα ονόματα δεν δηλώνουν τα πράγματα, αλλά τα αντίθετά τους. 

*Νομιμότητα είναι πλέον η δυνατότητα των ισχυρών να παρανομούν.

*Δικαιοσύνη είναι το όραμα των αδίκων. 

*Αλήθεια είναι το ψέμα που υπηρετεί συμφέροντα.

*Ανθρώπινα Δικαιώματα είναι τα "δικαιώματα" αισχρών ανθρώπων να διασπείρουν και να θεσμοθετήσουν την ανηθικότητα. 

*Αγάπη - ώ, αυτή η αγάπη!- είναι το μίσος της αληθείας, είναι η ανθρωπαρέσκεια, εθελοδουλεία και εθελοτυφλία όσων ετάχθησαν αναξίως φρουροί της αληθείας.

Το έχει καταλάβει κι ο λαός μας, αλλά αδυνατεί να αντιδράσει. Περιμένει πλέον μόνον από τους ιερείς και τους μοναχούς την κραυγή της αληθείας.

Το τεράστιο, λοιπόν, ερώτημα ημών των Εσφιγμενιτών είναι:

*Γιατί, στην φυσικότατη αντίδρασί μας να μη συμπορευθούμε με το ψεύδος, βρίσκουμε τους μοναχούς και τους ιερείς του Αγίου Όρους απέναντί μας κι όχι δίπλα μας; 

*Γιατί να θέλουν οι αγιορείτες πατέρες να στερήσουν συναγιορείτας μοναχούς από το μοναστήρι τους, μολονότι γνωρίζουν το τί αγώνα έκανε ο κάθε ένας από εμάς για να αποσπαστεί από τα δόντια του ψυχοβόρου κόσμου και να βρει φυσικό και ηθικό καταφύγιο στο Άγιον Όρος;

*Γιατί να μην ανέχονται τον διαφωνούντα αδελφό που ποτέ δεν τους επείραξε;

Τόσο μεγάλο έγκλημα είναι να λες την αλήθεια λοιπόν; 
Τόσο μεγάλο ποινικό αδίκημα είναι να μην μνημονεύεις εν εκκλησίαις έναν φανερό εχθρό της Εκκλησίας του Χριστού, έναν ολετήρα της Αγίας Πίστεως; 

Το πλέον οδυνηρό γεγονός όμως είναι ότι όλοι οι αγιορείται είναι ανθενωτικής διαθέσεως και συμφωνούν μαζί μας.

Πώς λοιπόν φτάνουν στο σημείο να συμπορεύονται με ανθρώπους που μισούν όπως ο κ. Βαρθολομαίος και οι πρακτορίσκοι του; 

Όλοι γνωρίζουμε ότι τα αντιπατριαρχικά μοναστήρια είναι δεκατρία, πολύ περισσότερα από τα πατριαρχικά. 

Πώς λοιπόν σύρονται σε πράξεις, όπως το "διάβημα διαμαρτυρίας" που έστειλε σήμερα Δευτέρα 5/8/2013 (Νέο Ημερολόγιο) στον Διοικητή Αγίου Όρους και στον υπουργό Προστασίας του Πολίτη; 

Τι είδους πιέσεις δέχθηκαν οι Άγιοι Αντιπρόσωποι για να πεισθούν σύσσωμοι να ζητήσουν ωμά από τον Υπουργό τον διωγμό μας; 

Από το κείμενο του "διαβήματος" φαίνεται ότι πείσθηκαν μέσω της συκοφάντησης.

Διότι δεν είπαν στην Σύναξη των πατέρων ότι, όπως πάντοτε, δεν κάναμε εμείς επίθεση, αλλά υποστήκαμε επίθεση.

Δεν τους είπαν ότι στον Δικαστικό επιμελητή απαντήσαμε με ευθύτητα και απλότητα μόνον ότι δεν παραδίδουμε το κονάκι μας κι ότι καμία επίθεση δεν εδέχθη ούτε ο ίδιος, ούτε κανένας άλλος από το προσωπικό.

Συγκεκριμένα, μετά τον σύντομο διάλογο, ο επιμελητής έκανε νεύμα σε περίπου είκοσι μεγαλόσωμους άνδρες να επιτεθούν, στο κέντρο των οποίων προηγείτο μικρή μπουλντόζα τύπου bobcat.

*Δεν είπαν στους πατέρες για τα συνεχή χτυπήματα της μπουλντόζας στην εξώπορτα, ούτε για τις επανειλημμένες φωνές του προϊσταμένου Ιερομόναχου Σάββα να σταματήσουν διότι ακριβώς πίσω από την πόρτα που χτυπούσαν υπήρχαν μοναχοί. 

*Δεν είπαν ότι οι μοναχοί εφώναζαν κι αυτοί πίσω από την πόρτα, κάνοντας φανερή την παρουσία τους καθώς και τον κίνδυνο να συνθλιβούν στον στενό εκείνο χώρο, αν η πόρτα υποχωρούσε.

*Κάποιος από την ομάδα κρούσεως εφώναξε στον χειριστή της μπουλντόζας - όπως τουλάχιστον τον άκουσαν οι μοναχοί πίσω από την πόρτα - "συνέχισε συνέχισε!" 

Ο παπα-Σάββας έτρεξε κάτω στο προσωπικό της εξώθυρας να δει την κατάσταση και την στιγμή εκείνη ένα δόντι της μπουλντόζας έκανε μια μεγάλη τρύπα στο μέταλλο της πόρτας φτάνοντας 15 εκατοστά από το κεφάλι μοναχού. 

Τότε, όταν διαπίστωσε ότι όλα τα σώματα θα λιώσουν κάτω από την πόρτα, αν αυτή υποχωρήσει στα χτυπήματα, μάζεψε ό,τι παλιόπανο βρήκε, το πότισε με καύσιμα και φώναξε από ένα παράθυρο για εκφοβισμό ότι αν δεν φύγουν θα τους κάψει. 

Όταν είδε ότι συνεχίζουν τα χτυπήματα, τότε πέταξε το στουπί πάνω στο μηχάνημα, δηλαδή σε ουδέτερη ζώνη κι όχι πάνω στο προσωπικό, ελπίζοντας ότι ο χειριστής θα φοβηθεί πιθανή πυρκαγιά και θα υποχωρήσει.
Ευτυχώς αυτό συνέβη. Υποχώρησαν και έτσι γλυτώσαμε τα θύματα και το μοναχικό αίμα σε χέρια δημοκρατικών κυβερνήσεων.

Τίποτε από τα παραπάνω δεν είπαν στη Σύναξη των πατέρων, αντιθέτως μας συκοφάντησαν ως τρομοκράτες, λες και εκσφενδονήσαμε ρουκέτα στο γραφείο του Δένδια. 

Δηλαδή, είναι νόμιμη η διάρρηξη της πόρτας μας με μπουλντόζα και παράνομη η δική μας αναμενόμενη αντίδραση που είχαμε γνωστοποιήσει σε όλους; 

Πώς επιτρέψατε άγιοι αντιπρόσωποι ένα τέτοιο χτύπημα; 

Αν, όπως εμείς, ήλθατε στο Όρος να σωθείτε, από ποιο γέροντα και ποια παράδοση εμάθατε να στέλνετε μπουλντόζες σε μοναχούς που θεωρείτε ότι σφάλλουν;

Ακόμη κι αν είμεθα πλανεμένοι, τι λέτε; Είναι Ορθοδοξία να επιτίθεσθε με μπουλντόζα στους μοναχούς που διαφωνούν μαζί σας;

Θα μπορούσαν όμως να τεθούν τα εξής ερωτήματα στη Σύναξη των πατέρων:

Όλοι ήξεραν μετά από τις προειδοποιήσεις μας ότι δεν θα πειράξουμε κανέναν, ότι θα μείνουμε στο κονάκι μας κάνοντας την καλογερική μας, και οι νεο-Εσφιγμενίτες γείτονές μας δεν θα έχουν να φοβηθούν τίποτε. 

Όλοι, όμως, επίσης εγνώριζαν ότι, σε περίπτωση που δεχθούμε επίθεση, κάθε μοναχός του κονακίου θα μείνει στο πόστο του μέχρι θανάτου.

Όταν λοιπόν όλα τα παραπάνω είναι γνωστά και κάποιοι επιχειρούν εναντίον μας με μικρή μπουλντόζα - ρωτάμε τους σεβαστούς πατέρας - αυτοί που μας επιτίθενται, και μάλιστα με τέτοια μέσα, δεν έχουν ενώπιόν τους και εν γνώσει τους την πιθανή προοπτική να σκοτώσουν; 

Όλοι στις Καρυές τα εγνώριζαν αυτά. 
Τα εγνωρίζατε κι εσείς πατέρες, οι αντιπρόσωποι των Μονών κι όμως δεν εμποδίσατε το χτύπημα. Για όλα όμως πρέπει να φταίμε μόνον εμείς...

Άλλο ερώτημα: Μπορεί ένας δικαστικός επιμελητής να δίνει εντολή σε μπουλντόζα να διαρρήξει εξώθυρα κατοικημένου κτιρίου; 

Σε ποιόν θα καταλογιστεί το αίμα που πιθανώς χυθεί; 
Γιατί δεν παρίστατο για κάτι τόσο σοβαρό εισαγγελέας και ένας τουλάχιστον επιστάτης της Ι. Κοινότητος; 
Μήπως η βία που ασκήθηκε πάνω μας δεν είναι και τόσο "νόμιμη" όσο ακούγεται;
Μήπως το νόμιμον στην προκειμένη περίπτωση ήταν το θέλημα και η εντολή του ισχυρού κ. Βαρθολομαίου;

Πατέρες άγιοι, μετά απο την παρουσίαση των σωστών ερωτήσεων που θα έπρεπε να θέσετε στην Ιερά Σύναξη, θα μας επιτρέψετε και κάποιες συστάσεις. 
Μην πιστεύετε πλέον τους ψευδοεσφιγμενίτες!
Ώριμοι μοναχοί και δεν μπορείτε να καταλάβετε ποιος σας λέει την αλήθεια;

Ιδού: έχετε μπροστά σας αυτόν που μένει σταθερός σ' αυτό που πιστεύει, ακόμη και μετά την στέρηση της περιουσίας και των δικαιωμάτων του, και αυτόν που "τα άρπαξε" και προσπαθεί τώρα απεγνωσμένα για επιδοτήσεις και νέο εύκολο χρήμα με τρόπο αισχρό. 
Ποιος από τους δύο σας λέει την αλήθεια; 
Τίνος το μέρος θα έπρεπε να πάρετε;

Δεύτερη σύσταση: οι ταπεινοί μοναχοί μας θα κάτσουν στα πόστα του κτιρίου μέχρι θανάτου. 
Αν έχετε τόση προσπάθεια να καταλάβετε το κονάκι μας, θα χρειαστείτε να χτυπήσετε το κτίριο με τρόπο τόσο σκληρό, που σίγουρα θα κινδυνέψει η ζωή μοναχών.
Αποτρέψατε το διάβημα. 
Μη κάνετε τόσο άφρονα υπακοή στον τόσο εμπαθή πατριάρχη σας.

Τρίτη σύσταση: Μιμηθείτε την σταθερότητα και το ασυγκατάβατον των μοναχών μας που είναι έτοιμοι να πεθάνουν για να μη συμμετέχουν δια της ανοχής στην επέκταση του Οικουμενισμού, της μεγαλύτερης και τελευταίας αιρέσεως στην Ιστορία της Εκκλησίας. 

Αν δεν αντισταθείτε για την πίστη σας σύντομα θα χάσετε και την ηθική σας κατάσταση και όλο το Άγιον Όρος. 
Αν δειλιάζετε, τότε καθίστε στα κελλάκια σας κι ειρηνεύστε κι αφήστε να μιλήσει κάποιος που το λέει η καρδιά του χωρίς να τον χτυπάτε πισώπλατα. 
Διαφορετικά δεν είστε μόνο δειλοί, αλλά και βάσκανοι και κακοπροαίρετοι.

Άγιοι Αντιπρόσωποι, 
Είναι οκτώ χρόνια που μας αφήσατε απόρους.
Τι παραχώρησε ο Θεός να πάθετε; 
Να φορολογηθείτε από τον Διεθνή Εβραίο και τώρα να χρωστάτε.
Εμείς από την άλλη, κοπιάζουμε λίγο παραπάνω, αλλά είμαστε, όπως οι ανά τους αιώνας αγιορείτες, ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ !!! 
Σκεφτείτε το. Ενώστε τις τελείες για να δείτε την πρόνοια του Θεού!

Τώρα θέλετε νέα μέτρα εναντίον μας: βία και διωγμό. 
Ανακύπτει φοβερό το ερώτημα: Δεν σας φοβίζει η νέα αντίστοιχη αντίδραση του Αγίου Θεού; Ξανασκεφτείτε το.

Με αγάπη Χριστού, της Αυτοαληθεί 
Ο ΚΑΘΗΓΟΎΜΕΝΟΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΜΕΘΟΔΙΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝ ΕΜΟΙ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΑΔΕΛΦΟΙ

ΠΗΓΗ

******
Διαβάστε περισσότερα για το ιστορικό της υπόθεσης εδώ και εδώ.

Μαρσέλ Φράτσερ: Αναγκαία συνθήκη το "κούρεμα" αλλά όχι ικανή

Κυνηγώντας τη μείωση του χρέους ως ποσοστού του ΑΕΠ με "κουρέματα" συνοδευόμενα από εξουθενωτική λιτότητα, μοιάζουμε με το σκύλο που κυνηγάει την ουρά του. 
Για πόσο, όμως, μπορεί ένας σκύλος να κυνηγάει την ουρά του; Μέχρις ότου ζαλιστεί και πέσει κάτω! Εμείς δεν ζαλιστήκαμε ακόμη;

Πότε κυνηγάει ο σκύλος την ουρά του; Σύμφωνα με ειδικούς από το Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι, όταν πάσχουν από ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή. Η διαταραχή συνδέεται με θέματα νοητικής υγείας αλλά και θέματα συμπεριφοράς, όπως είναι η ατολμία και ο φόβος. 
Στην περίπτωση των ανθρώπων, η ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή σχετίζεται από έμμονες ιδέες και επαναλαμβανόμενες πράξεις. (πηγή)

Το ερώτημα που τίθεται είναι γιατί με το προηγούμενο κούρεμα-μαμούθ το ελληνικό χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ αυξήθηκε αντί να μειωθεί; Aπλούστατα διότι μειώθηκε ο παρονομαστής! 
Όσο και να μειώσει κανείς τον αριθμητή (Δημόσιο Χρέος), όταν ο παρονομαστής (ΑΕΠ) μειώνεται ταχύτερα, λόγω του φαύλου κύκλου της ύφεσης που προκαλεί η λιτότητα, το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ θα αυξάνεται αντί να μειώνεται.

Και όπως είπε ο Αϊνστάιν: "Παράνοια είναι το να κάνεις το ίδιο πράγμα ξανά και ξανά, κι ωστόσο κάθε φορά να περιμένεις διαφορετικό αποτέλεσμα."

Παρανοϊκοί, λοιπόν, με ιδεοψυχαναγκαστικές διαταραχές οι χορηγούντες το ίδιο φάρμακο για τη σωτηρία του ασθενούς - ένα φάρμακο που σκοτώνει αντί να θεραπεύσει. 
Αυτά, βεβαίως, τα τελευταία τριάμισι χρόνια είναι χιλιοειπωμένα από ειδικούς και νομπελίστες οικονομολόγους, και δεν κομίζω γλαύκαν εις Αθήνας...

Ας δούμε όμως τι είπε ο Marcel Fratzscher στη συνέντευξή του στο ΒΗΜΑ.

Ο Μαρσέλ Φράτσερ (Marcel Fratzscher), καθηγητής Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο Humboldt Universitaet του Βερολίνου, και διευθυντής του Ινστιτούτου Οικονομικής Έρευνας του Bερολίνου DIW, που είναι από τα βασικά συμβουλευτικά όργανα της γερμανικής κυβέρνησης, ισχυρίζεται ότι το χρέος της Ελλάδας πρέπει να μειωθεί κατά 50% για να είναι βιώσιμο.

******

Νίκος Χειλάς: Πρόσφατα χαρακτηρίσατε αναπόφευκτο το "κούρεμα" του ελληνικού χρέους. Γιατί;

Μαρσέλ Φράτσερ: «Είναι πλέον κοινό μυστικό ότι το χρέος δεν είναι βιώσιμο και ούτε μπορεί να γίνει τέτοιο στο ορατό μέλλον. Το μόνο ανοικτό ερώτημα για μένα είναι το πώς και πότε πρέπει να γίνει.»

Νίκος Χειλάς: Πώς και πότε λοιπόν πρέπει να γίνει;

Μαρσέλ Φράτσερ: «Αυτό θα εξαρτηθεί από την προθυμία της ελληνικής κυβέρνησης να υλοποιήσει εκείνες τις θεσμικές μεταρρυθμίσεις που θα επιτρέψουν την επιστροφή της χώρας στην ανάπτυξη. Σε αυτές ανήκουν ένα αποδοτικότερο φορολογικό σύστημα, μια αποτελεσματικότερη διοίκηση και ταχύτερες αποκρατικοποιήσεις.»

Νίκος Χειλάς: Πότε θα τεθεί, κατά τη γνώμη σας, το θέμα προς συζήτηση;

Μαρσέλ Φράτσερ: «Ήδη το τελευταίο τέταρτο του 2013. Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, όπως ξέρετε, πιέζει από εβδομάδες προς αυτή την κατεύθυνση. Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις θα επιχειρήσουν βέβαια, για πολιτικούς λόγους, να κάνουν το "κούρεμα" σε δόσεις. 
Οι πολίτες τους όμως θα το δουν με καλύτερο μάτι αν πειστούν ότι θα συνοδεύεται από αυστηρούς όρους για μεταρρυθμίσεις. 
Επιπλέον το κούρεμα θα διακόπτεται αυτόματα αν δεν εφαρμόζονται οι όροι.»

Νίκος Χειλάς: Για τι μέγεθος του "κουρέματος" μιλάμε;

Μαρσέλ Φράτσερ: «Για το ήμισυ περίπου του χρέους. Ο περιορισμός του στο 120%-130% του Ακαθάριστου Εθνικού Εισοδήματος που προβλέπεται από τις τωρινές συμφωνίες δεν φτάνει για να το κάνει βιώσιμο. Θα πρέπει να πέσει πολύ κάτω από το 100%. 
Μόνο έτσι θα μπορέσει να γίνει η χώρα αξιόπιστη και να επιστρέψει στις αγορές. Διαφορετικά σε λίγα χρόνια θα έχουμε αναπαραγωγή του προβλήματος.»

Νίκος Χειλάς: Τι θα κοστίσει στη Γερμανία μια μείωση κατά 50%;

Μαρσέλ Φράτσερ: «Η Γερμανία έχει συμβάλει στα διάφορα προγράμματα βοήθειας με 67,4 δισ. ευρώ. Το "κούρεμα" θα της κοστίσει το μισό, δηλαδή 33,7 δισ.
Αυτό θα είναι φυσικά μεγάλο πλήγμα επειδή θα εξανεμίσει το τρέχον πλεόνασμα στον προϋπολογισμό και θα την κάνει να επιστρέψει στα ελλείμματα.»

Νίκος Χειλάς: Φτάνει το κούρεμα για να αναζωογονηθεί η οικονομία;

Μαρσέλ Φράτσερ: «Όχι. Η αναδιάρθρωση του χρέους είναι αναγκαία αλλά όχι ικανή συνθήκη γι' αυτό. Το "κούρεμα" πρέπει να συμπληρωθεί με βαθιές μεταρρυθμίσεις. Μόνο αυτές θα φέρουν επενδυτές, ντόπιους και ξένους.»

Νίκος Χειλάς: Να το ρωτήσω ανάποδα: Τι θα συμβεί αν δεν γίνει το "κούρεμα";

Μαρσέλ Φράτσερ: «Το πρώτο θα ήταν η αποχώρηση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου από την Τρόικα. Και αυτό θα ήταν πολύ κακό, επειδή το ΔΝΤ διαθέτει την με απόσταση καλύτερη τεχνογνωσία και προγράμματα εκσυγχρονισμού της οικονομίας.
Ταυτόχρονα θα κλονισθεί πρόσθετα η εμπιστοσύνη των αγορών προς την ελληνική οικονομία.
Το αποτέλεσμα θα ήταν η επιμήκυνση της ύφεσής της με απροσδιόριστες συνέπειες για το μέλλον της.»

Νίκος Χειλάς: Δεν είναι όμως ακριβώς αυτή η τεχνογνωσία μέρος του ελληνικού προβλήματος; Δεν είναι η πολιτική της λιτότητας, που επέβαλε το ΔΝΤ και η Τρόικα, ο κύριος λόγος για τη συνεχιζόμενη συρρίκνωση της ελληνικής οικονομίας;

Μαρσέλ Φράτσερ: «Ο λόγος για τη συρρίκνωση δεν είναι τόσο η λιτότητα όσο η ανικανότητα και η έλλειψη θέλησης της κυβέρνησης να προωθήσει σημαντικές μεταρρυθμίσεις.
Το πρόβλημα δεν είναι χρηματικό. Χρήματα υπάρχουν.
Η ελληνική κυβέρνηση όμως αδυνατεί να τα συλλέξει, είτε επειδή δεν στήνει έναν αποτελεσματικό φοροεισπρακτικό μηχανισμό είτε επειδή προχωρεί με αργό ρυθμό τις αποκρατικοποιήσεις.»

Νίκος Χειλάς: Αν το "κούρεμα" δεν προχωρήσει, ενδέχεται να ξαναρχίσει η συζήτηση για την έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη;

Μαρσέλ Φράτσερ: «Τέτοιο ενδεχόμενο υπάρχει πάντα. 
Όλα τα γερμανικά κόμματα, όμως, τάσσονται πλέον υπέρ της παραμονής της Ελλάδας στο ευρώ.
Από αυτά δεν πρόκειται λοιπόν να έρθει τέτοια πρωτοβουλία.
Από την άλλη, όμως, στη Γερμανία υπάρχει μεγάλη δυσφορία για την ανικανότητα και την αβουλία της Αθήνας.
Με αυτό συμφωνούν εξάλλου και πολλοί Έλληνες.»

Θεόδωρος Πάγκαλος: Ο "δολοφόνος" ξαναγυρνά στον τόπο του εγκλήματος..

 Ή, άλλως πως, "ο κύων επιστρέφει στο ξέρασμα αυτού"...


Δε λέει να σιωπήσει και να μας επιτρέψει να τον ξεχάσουμε, ο "Μαζί τα φάγαμε"!

Επιμένει να μας προκαλεί από τη στήλη που του έχουν δώσει στο ΒΗΜΑ, λες και δεν υπάρχει κανένας άλλος Έλληνας να συμπληρώσει το κενό και να μας πει καμιά σωστή κουβέντα.

Στο χθεσινό άρθρο του στο ΒΗΜΑ με τίτλο "Τιμή και Δόξα στη Μεταπολίτευση (2)", είπε πολλές ανοησίες, προκαλώντας και ερεθίζοντας τους αναγνώστες του, μεταξύ των οποίων και τη γράφουσα. 
Ωστόσο, το πιο ανησυχητικό σύμπτωμα, που χρήζει ιατρικής παρακολούθησης, είναι το ότι ο Θόδωρος φάσκει και αντιφάσκει, τη μια εκθειάζοντας την περίοδο της Μεταπολίτευσης και την άλλη ψέγοντάς την, για να ξαναρίξει βεβαίως τις ευθύνες σε όλους μας.

Ας δούμε χαρακτηριστικά αποσπάσματα από τα οποία βγαίνει αβίαστα η διάγνωση ότι ο Θεόδωρος Πάγκαλος είναι ένας αμετανόητος και θρασύς πολιτικάντης, χωρίς επίγνωση των ευθυνών του για το κατάντημα της χώρας.

Θ. Πάγκαλος: «Υπάρχει καμία σχέση ανάμεσα στη σημερινή Ελλάδα και στην Ελλάδα της Μεταπολίτευσης;»

Τι εννοεί ο "ποιητής";  
Όταν λέμε "Μεταπολίτευση" δεν εννοούμε τα 39 χρόνια από την πτώση της χούντας των συνταγματαρχών το 1974; 
Πού σταματάει κατά τη γνώμη του η "Ελλάδα της Μεταπολίτευσης";
Όταν μιλάει για τη "σημερινή Ελλάδα", από πότε την αρχίζει;  
Μήπως από το 2009 που ανέλαβε την κυβέρνηση το ΠΑΣΟΚ, με πρωθυπουργό το Γιωργάκη Παπανδρέου και αντιπρόεδρο της κυβέρνησης τον ίδιο, και εκχώρησαν την εθνική κυριαρχία στην Τρόικα, υπογράφοντας το Μνημόνιο του θανάτου;

Και αν εννοεί αυτό, ποιος φταίει που δεν υπάρχει καμία σχέση μεταξύ της "Ελλάδας της Μεταπολίτευσης" και της "σημερινής Ελλάδας";

Το ερώτημα βέβαια είναι ρητορικό διότι η απάντηση είναι γνωστή: "Μαζί τα φάγαμε"

Θ. Πάγκαλος: «Ο ελληνικός λαός και οι πολιτικοί ηγέτες που ο Έλληνας πολίτης εξέλεγε και με την υπεύθυνη ψήφο του τους ανέθετε να κυβερνήσουν τη χώρα δημιούργησαν κολοσσιαίες υποδομές. 
(...)
Χρεωθήκαμε για να τα κάνουμε όλα αυτά; Βεβαίως ναι. 
Χρεωθήκαμε υπέρμετρα, αλόγιστα και μερικές φορές αδικαιολόγητα; Ασφαλώς ναι. 

Αλλά στο πλαίσιο ενός ανοιχτού δημοκρατικού καθεστώτος όπου ισχύει η λαϊκή κυριαρχία και πηγή κάθε εξουσίας είναι ο ίδιος ο πολίτης, πώς είναι δυνατόν κάποιοι να είναι ένοχοι και άλλοι αθώοι;

Πότε και για ποιον λόγο εσείς όλοι που κραυγάζετε σήμερα κατά του πολιτεύματος και κατά του ευρωπαϊκού προσανατολισμού της χώρας είπατε έστω και μία φορά "Όχι";
"Όχι" σε νέους διορισμούς,
"Όχι" στον υδροκεφαλισμό του κράτους,
"Όχι" στην αύξηση της γραφειοκρατίας,
"Όχι" σε υπέρογκες και αδικαιολόγητες αυξήσεις και παροχές;

Εγώ λέω ότι ούτε μία φορά δεν έφεραν αντίρρηση στον κομματισμό, στην κυριαρχία της πελατειακής αντίληψης της πολιτικής, στη φαυλοκρατία.

Αλλά και σήμερα επιμένουν και διακηρύττουν ότι, αν κυριαρχήσουν, θα ξαναγυρίσουν πίσω στον κρατισμό και στον ολοκληρωτισμό.»

Και ο Θόδωρος τελειώνει το βαρύγδουπο άρθρο του με την προτροπή: «Ας μείνουμε πιστοί στα ιδανικά της Μεταπολίτευσης και ας τους φράξουμε τον δρόμο.»

Για ποια "ιδανικά της Μεταπολίτευσης" μιλάει ο "ποιητής"; Γι' αυτά που μόλις κατήγγειλε; 
Για το "ΝΑΙ" στον υπέρμετρο, αλόγιστο και μερικές φορές αδικαιολόγητο δανεισμό; 
Για το "ΝΑΙ" στους νέους διορισμούς; 
Για το "ΝΑΙ" στον υδροκεφαλισμό του κράτους;
Για το "ΝΑΙ" στη γραφειοκρατία; 
Για το "ΝΑΙ" στις υπέρογκες και αδικαιολόγητες αυξήσεις και παροχές;
Για το "ΝΑΙ" στον κομματισμό; 
Για το "ΝΑΙ" στην κυριαρχία της πελατειακής αντίληψης της πολιτικής; 
Για το "ΝΑΙ" στη φαυλοκρατία;

Γι' αυτό είπα ότι ο άνθρωπος χρειάζεται ιατρική υποστήριξη...

Πάντως ο Θόδωρος είναι ευχαριστημένος διότι «Συµπληρώνουµε σαράντα χρόνια, σχεδόν µισό αιώνα, χωρίς εµφύλιο πόλεµο, χωρίς επιστράτευση για την αντιµετώπιση άµεσης απειλής κατά της εδαφικής ακεραιότητας...»

Μέγα εθνικό επίτευγμα τα 40 χρόνια χωρίς εμφύλιο, κατά το Θόδωρο Πάγκαλο! Κι εγώ γιατί μετράω 64 χρόνια χωρίς εμφύλιο;  Μήπως δεν γνωρίζω αριθμητική;

Α, ναι, είπε και το άλλο ο "ποιητής": «Κατά καιρούς διαπιστώνουμε ότι η Ελλάδα κατατάσσεται μεταξύ των πιο διεφθαρμένων χωρών του κόσμου. Κανείς δεν εξηγεί ότι κριτήριο για αυτή την κατάταξη είναι η γνώμη των ιδίων των πολιτών της χώρας, όπως εκφράζεται μέσα από δημοσκοπήσεις.(...)
Η Ελλάδα της Μεταπολίτευσης έχει σίγουρα πρόβλημα διαφθοράς. 
Η συγκλονιστική όμως κατάταξή της παγκοσμίως οφείλεται αποκλειστικά στη σκληρή δουλειά των εχθρών της δημοκρατίας μας που είναι πανίσχυροι. Κυρίως διότι επέτυχαν να αλώσουν τον χώρο της κυρίαρχης ιδεολογίας.»

Και ποιοι είναι οι πανίσχυροι εχθροί της δημοκρατίας που κατασυκοφαντούν την Ελλάδα ότι είναι διεφθαρμένη χώρα;  Κατά τον κύριο Πάγκαλο, είναι το ισχυρό lobby κομμουνιστικών και ναζιστικών απόψεων! Οι ορκισμένοι εχθροί της δημοκρατίας που κατέχουν τόσο σημαίνουσα θέση στη διανόηση και ελέγχουν μερικές φορές ασφυκτικά τα μέσα ενημέρωσης!

Ανήκει και ο πρώην πρωθυπουργός, ο εφιάλτης Γιώργος Παπανδρέου, σ' αυτό το lobby που καταγγέλλεις, Θόδωρε; Ή μήπως ξέχασες κιόλας τις συκοφαντίες του;

Να σου τις θυμίσω, μια και τόφερε η κουβέντα;



Λοιπόν, Θόδωρε Πάγκαλε, έχω μια συμβουλή να σου δώσω: Αφού είσαι ανεπίδεκτος αυτοκριτικής και ανάνηψης, κάνε μια χάρη στον εαυτό σου: ΣΙΩΠΑ και εξαφανίσου! 
Άσε τη στήλη στο ΒΗΜΑ για κάναν άνεργο δημοσιογράφο να βγάλει κι' αυτός ένα κομμάτι ψωμί. Εσύ είσαι χορτάτος, κι εμείς χορτάσαμε από την υποκρισία και τον εμπαιγμό σου. Νισάφι πια!

*******

Θα παραθέσω τώρα μερικά σχόλια αναγνωστών στο άρθρο του Θ. Πάγκαλου στο ΒΗΜΑ που τα βρήκα πολύ εύστοχα, και υποκλίνομαι στους σχολιαστές:

--- «Τα "ιδανικά" της μεταπολίτευσης, πολυτελείς οικίες στα βόρεια προάστια (ή το Λαγονήσι), 72 τουλάχιστον ακίνητα και - μα την αλήθεια - είσθε τόσο θρασύς κε Πάγκαλε? 
Ήδη διεξάγεται η δίκη του Τσοχατζόπουλου.
Ήδη ο Ελληνικός λαός έχει φρίξει από τα εκατοντάδες εκατομμύρια που ληστεύτηκαν από την Εθνική μας Άμυνα.
Πού ήσουν εσύ Θόδωρε;
Ήσουν τόσο ηλίθιος που δεν καταλάβαινες ό,τι κατάλαβαν οι ανακριτές και οι δικαστικοί;
Τα "ιδανικά" της μεταπολίτευσης: 
Πρώτα βέβαια ΚΚΕ (εκεί δεν ήσουν και εσύ Θόδωρε;).
Μετά βέβαια ΠΑΣΟΚ (ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο. Εκεί δεν ήσουν και εσύ Θόδωρε;)
Κατόπιν 72 ακίνητα ο καθένας (με τον ίδιο τρόπο του Τσοχατζόπουλου, βέβαια) και σπίτι στα βόρεια προάστια ή στο Λαγονήσι (εκεί δεν μένεις και εσύ Θόδωρε;).
Όλοι πάμπτωχοι τότε. 
Όλοι πάμπλουτοι τώρα.
Τι δουλειά έχεις κάνει Θόδωρε στη ζωή σου εκτός πολιτικής;
Όντως η μεταπολίτευση σε ωφέλησε. 
Τουλάχιστον μη μιλάς, εκνευρίζεις τον Ελληνικό λαό.»

******

--- «Ας δούμε και "την τσέπη μας"...
 Η δική μου τσέπη λέει τα εξής: Οι γονείς μας εργάστηκαν σκληρά και τίμια για να μας μεγαλώσουν και να μας σπουδάσουν. Ζούσαμε πάντα μετρημένα. 
Σε ό,τι με αφορά, με πολύ καλές σπουδές, αμείβομαι τώρα πια με 1000 € και για να τα βγάλουμε πέρα οικογενειακώς καταφεύγουμε πάλι στους γονείς. 
Μου πήρε καιρό από το 2009 και μετά να καταλάβω τι έφταιξε.
Τώρα όμως ξέρω: Φταίτε εσείς, όλοι εκείνοι που μας φτάσατε μέχρι εδώ, εξακολουθείτε να έχετε τις τσέπες γεμάτες, και τώρα μπροστά στην περίπτωση να χάσετε την εξουσία και τα προνόμια σας, μας κουνάτε και το δάκτυλο. 
Ας σας φράξουμε τον δρόμο, για να είμαστε βέβαιοι ότι τα παιδιά μας δε θα κυβερνηθούν ξανά από τόσο θρασείς και αμετανόητους ανθρώπους.  Διογένης.»

******

--- «Περί διαφθοράς και αναξιοκρατίας. 
Ο δημαγωγός κάνει αυτό που θέλει ο πελάτης του.
Αν ο πελάτης θέλει διαφθορά, ο δημαγωγός δεν αντιδρά.
Αν επιπλέον ο δημαγωγός είναι διεφθαρμένος ο ίδιος, όπως δεκάδες υπουργοί της μεταπολίτευσης, παραδειγματίζει και ωθεί την κοινωνία σε χειρότερο επίπεδο. 
Μάλιστα, επειδή ο διεφθαρμένος πολιτικός αντιμάχεται την αξιοκρατία, η χειροτέρευση της κοινωνίας επιταχύνεται. 
Δεν φταίει η Δημοκρατία για την παρακμή των τελευταίων 30 ετών. 
Φταίει ο Πάγκαλος ο δημαγωγός! 
Ευμένης.»

******

--- «Πάλι μαζί τα φάγαμε;  
Τι θα γίνει ρε Θόδωρε; Από εδώ το φέρνεις, από εκεί το πας, "μαζί τα φάγαμε" μας λες.
Τι μπορεί να φάγαμε μαζί όταν είμαι ιδιωτικός υπάλληλος και παρακαλούσα για την αύξηση ακόμα και τα χρόνια των παχιών αγελάδων; 
Γιατί με κατηγορείς ότι μαζί τα φάγαμε όταν οι νίκες στις εκλογές (και άρα το πολιτικό σύστημα) στηρίχθηκε σε αθρόες προσλήψεις ΔΥ; 
Λίγη ντροπή ρε Θόδωρε.»

******

--- «Πάγκαλε, δεν ντρέπεσαι ρε, έστω και λίγο;
Αυτή είναι η αυτοκριτική σου; 
Όλα καλά και μαζί τα φάγαμε; 
Και να κάνω μια ερώτηση: σε ποια χώρα της Ευρώπης τόσοι πολλοί κλέφτες και απατεώνες θα κυβερνούσαν 40 χρόνια, θα πλιατσικολογούσαν, θα έκλεβαν και θα κατέστρεφαν την χώρα τους, χωρίς καμία τιμωρία; 
Για όλα φταίει ο άνεμος μάλλον...» 

******

--- «Αυτοκτονήστε εγκαίρως! 
Οι κυρίαρχες αποφάσεις για την πελώρια κατασπατάληση των δημόσιων πόρων ελήφθησαν από τους αρχιδιαχειριστές της πολιτικής εξουσίας και η ευθύνη των επιλογών ανήκει σ' εσάς και μόνο.
Η λεηλασία των δημόσιων ταμείων για την εξαγορά κομματόσκυλων, οι κλοπές και οι υπεξαιρέσεις, οι μίζες των πολιτικών σας συντρόφων (αποκαλύφθηκε απλά η κορυφή του μιαρού παγόβουνου!) αφαιρέθηκαν από τις τσέπες των τίμιων φορολογούμενων, αφού προέκυψαν από συμβάσεις επιβλαβέστατες με ξετσίπωτες υπερτιμολογήσεις και υπερ-κοστολογήσεις προμηθειών και έργων. 
Για τη χυδαία "ιδιωτικοποίηση" των δημόσιων αξιωμάτων, τη φαυλότητα της διοίκησης, τις καραμπινάτες κομπίνες, είστε υπόλογοι μόνον εσείς! 
Αυτοκτονήστε εγκαίρως! 
Σωτήρης Μπουζής.»

******

--- « Ηλιθιότητα, Αλαζονεία και Εγωπάθεια...
Ο κος Πάγκαλος κάνει τον απολογισμό του και τα βρίσκει όλα ωραία και καλά...
Ας μη μιλήσουμε για τα πεπραγμένα του κου Πάγκαλου στο Υπουργείο Εξωτερικών...
Το φιάσκο των Ιμίων που το χρεώνεται απόλυτα.
Και το φιάσκο του Οτσαλάν που χρεώνεται πάλι απόλυτα.
Πλήρης ανικανότητα σε όλα τα επίπεδα...
Να μη μιλήσουμε για το γεγονός ότι συμμετείχε σε όλες τις κυβερνήσεις ως υπουργός και φέρει τεράστια ευθύνη για την άθλια κατάσταση του τόπου...
Ας μη μιλήσουμε για το ότι ήταν αντιπρόεδρος της άθλιας κυβέρνησης Παπανδρέου...
Ούτε ένα ίχνος αυτοκριτικής. Τίποτα!
Νομίζω ότι τώρα που είναι στο πολιτικό μηδέν, και βλέπει τα πράγματα που έγιναν και συμμετείχε 30 χρόνια να καταρρέουν, τιμωρείται.
ggal.»

Τάδε έφη Δραγασάκης: Άνθρακες ο "θησαυρός" του ΣΥΡΙΖΑ!

Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα του Αλέξη Τσίπρα διαψεύδονται επισήμως από το Γιάννη Δραγασάκη - επικεφαλής της ομάδας επεξεργασίας του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ - στη χθεσινή συνέντευξή του στο ΒΗΜΑ της Κυριακής, όπου η αοριστολογία είναι διάχυτη και εμφανέστατη και οι υπεκφυγές εκκωφαντικές. 
Πάρτε ένα δείγμα:

Άγγελος Κωβαίος: Γιατί η μία θέση είναι πιο ρεαλιστική από την άλλη; Γιατί εν τέλει η Ευρώπη να δεχθεί ένα μορατόριουμ στην εξόφληση χρέους; Και αν σας «προλάβει» η σημερινή κυβέρνηση και εξασφαλίσει ευνοϊκότερους όρους; Μια άποψη είναι πως σε κάτι τέτοιο ποντάρει ο κ. Σαμαράς.

Γιάννης Δραγασάκης: «Αν με τον όρο "ρεαλιστική" εννοείτε εύκολη, εδώ που φτάσαμε δεν υπάρχουν ούτε εύκολες ούτε ανώδυνες λύσεις. 

Πολύ περισσότερο που το συσσωρευμένο χρέος χρησιμοποιείται ως μοχλός εξάρτησης και υποταγής. Αυτός είναι ο λόγος που δεν έγινε εξαρχής ρύθμιση του χρέους. Και αυτός είναι ο λόγος που σήμερα αρνούνται μια ριζική λύση.

Το ζητούμενο στις συνθήκες αυτές δεν είναι ούτε η παθητική αναμονή ούτε ο μαξιμαλισμός των στόχων, αλλά η χάραξη εκείνης της στρατηγικής που θα μας επιτρέψει να οικοδομήσουμε τις αναγκαίες συμμαχίες, να αλλάξουμε τους συσχετισμούς και να απαλλαγούμε τελικά από την παγίδα του χρέους και τη θηλιά της εξάρτησης.
Και αυτό ακριβώς επιδιώκει η πολιτική μας, όπως επιβεβαιώθηκε από το συνέδριο.»

(…) (…)

Άγγελος Κωβαίος: Τι νέο έχει να προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ σε προγραμματικό επίπεδο;

Γιάννης Δραγασάκης: «Η κεντρική ιδέα, όπως προσωπικά την κατανοώ, είναι, αντί να μοιρολογούμε επάνω στα οικονομικά και στα κοινωνικά ερείπια που δημιουργεί η κρίση και η πολιτική των μνημονίων, αντί να αναζητούμε λύσεις στο χρεοκοπημένο ή εξαντλημένο παρελθόν,να κατανοήσουμε τις συνθήκες που θα καθορίσουν τις πρωτοπορίες και τις ηγεμονίες του μέλλοντος και να μεταφέρουμε το πεδίο της ταξικής και της εθνικής μάχης στο πεδίο αυτό. 

Αν, π.χ., συμφωνήσουμε ότι ο νεοφιλελεύθερος καπιταλισμός είναι αυτός που είναι σε κρίση, τότε οι πρωτοπόροι του μέλλοντος θα είναι αυτοί που πρώτοι θα προχωρήσουν σε έναν μετα-νεοφιλελεύθερο δρόμο και θα δημιουργήσουν ένα νέο υπόδειγμα, μια νέα "οικονομία των αναγκών", βασισμένη στην καινοτόμο παραγωγή, στην κοινωνική δικαιοσύνη, στην ισότητα, στην αλληλέγγυα δημοκρατία και στην αειφορία.

Αν συμφωνήσουμε επίσης ότι το από ιστορική άποψη ιδιαίτερο στοιχείο της παρούσας κρίσης δεν βρίσκεται στην οικονομική αλλά στην ηθική, στην αξιακή και στην οικολογική της διάσταση, δηλαδή στους σκοπούς και στα κίνητρα, τότε δεν είναι οι ποσοτικοί δείκτες αλλά η συλλογική και προσωπική αξιοπρέπεια, το συλλογικό και ατομικό "ευ ζην" που με το σύγχρονο κοινωνικό περιεχόμενό του θα μπορούσε να γίνει ο στόχος και το μέσο του νέου τρόπου ανάπτυξης και των νέων προτύπων κατανάλωσης.

Όλα αυτά βέβαια προϋποθέτουν το σταμάτημα της καταστροφής, άρα την απεξάρτηση από τα μνημόνια και τα χρέη του παρελθόντος, και την ανάδειξη νέων κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων στην ηγεσία της χώρας με πυρήνα τον κόσμο της εργασίας και την Αριστερά.»

(Σ.σ.: Καταλάβατε τίποτα; Απάντησε ο κ. Δραγασάκης ευθαρσώς, ευθέως και σαφώς στη σαφή ερώτηση που του τέθηκε; Εγώ κατάλαβα ότι ο κ. Δραγασάκης μας δουλεύει ασύστολα, νομίζοντας ότι τρώμε κουτόχορτο, ή βρίσκεται εκτός τόπου, χρόνου και πραγματικότητας, ενδιατρίβων σε ανούσιες και μη ρεαλιστικές εκθέσεις ιδεών…)

Άγγελος Κωβαίος: Ποια είναι τα εργαλεία που επιλέγετε εσείς για την υπέρβαση της κρίσης; Μία από τις βασικές πηγές κριτικής του κόμματός σας είναι ότι οραματίζεστε με ανεδαφικό τρόπο την αναβίωση του κράτους των προηγούμενων δεκαετιών. Δεν είναι επίσης ξεκάθαρο σε πολλούς αν μιλάτε για αναβίωση της πολιτικής των ελλειμμάτων ή όχι.

Γιάννης Δραγασάκης: «Όχι, δεν επιδιώκουμε αναβίωση της πολιτικής των ελλειμμάτων, πράγμα άλλωστε ανέφικτο από τη στιγμή που δεν υπάρχει η δυνατότητα κρατικού δανεισμού.

Εκείνο όμως το οποίο επιδιώκουμε είναι, πρώτον, ο επαναπροσδιορισμός του ορισμού του πρωτογενούς ελλείμματος, έτσι ώστε να μη συμπεριλαμβάνονται σε αυτό οι δημόσιες επενδύσεις και, δεύτερον, η δυνατότητα χρηματοδότησης των δημοσίων επενδύσεων από ευρωομόλογα ή άλλον ευρωπαϊκό θεσμό. 
(…)
Σε ό,τι αφορά το άλλο σκέλος του ερωτήματός σας, ο κρατικός καπιταλισμός δεν είναι ούτε ο στόχος μας ούτε το όραμά μας. Αυτή η τριτοκοσμική άποψη αποδείχτηκε όχι μόνο λανθασμένη αλλά και επικίνδυνη.

Επιβιώνει ακόμη σε τμήματα της Αριστεράς, αν και διαπιστώνω ότι τελευταία, μαζί με τους όρους "κρατικοποίηση" ή "εθνικοποίηση", χρησιμοποιείται και ο όρος "κοινωνικοποίηση", έστω και με ένα ασαφές περιεχόμενο. 

Επομένως η βάση της πολιτικής μας δεν είναι αναβίωση του κράτους των προηγούμενων δεκαετιών αλλά ο επαναπροσδιορισμός της ίδιας της έννοιας και του περιεχομένου του κράτους, του κοινωνικού σκοπού και των ορίων του, στο πλαίσιο μιας πλουραλιστικής μεταβατικής οικονομίας.»

Άγγελος Κωβαίος: Το ερώτημα που κυριάρχησε από το 2009 και έπειτα είναι αυτό της χρηματοδότησης. Το «πού θα βρείτε τα λεφτά;» έφερε το «λεφτά υπάρχουν» και τα συνακόλουθα. Εσείς από πού θα αντλήσετε πόρους προκειμένου να ασκήσετε την πολιτική που περιγράφετε;

Γιάννης Δραγασάκης: «Σε ένα λάθος ερώτημα δεν μπορεί να δοθεί η ορθή απάντηση. Και το ερώτημα αν υπάρχουν ή δεν υπάρχουν λεφτά είχε τεθεί εξαρχής σε λάθος βάση.

Εκείνο που πρέπει να κάνουμε είναι να συνειδητοποιήσουμε τις ριζικά νέες συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί και να επεξεργαστούμε πολιτικές διεξόδου από την κατάσταση ασφυξίας στην οποία βρισκόμαστε, με δεδομένο ότι το κράτος δεν θα μπορεί επί μακρόν να δανεισθεί, οι τράπεζες θα είναι για χρόνια παγιδευμένες στα παλιά, μη εξυπηρετούμενα, δάνεια και σημαντικό μέρος του συσσωρευμένου πλούτου έχει απαξιωθεί ή φυγαδευθεί στο εξωτερικό.

Χρειαζόμαστε επομένως ένα πλαίσιο πολιτικής το οποίο θα επιδιώξει μια ριζική λύση στο ζήτημα του χρέους, των μη εξυπηρετούμενων δανείων και των τραπεζών, τη δημιουργία περιουσιολογίου και ενός δίκαιου και αποτελεσματικού φορολογικού συστήματος, τη δίκαιη διανομή και αναδιανομή, τη στοχευμένη και παραγωγική χρήση πόρων.»

(...) (...)

Αυτά τα ολίγα από τη συνεντευξιακή έκθεση ιδεών του "άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε" Γιάννη Δραγασάκη.

Τα υπόλοιπα στο ΒΗΜΑ.

******
Ας θυμηθούμε τώρα κάποιες από τις βαρύγδουπες υποσχέσεις του Αλέξη Τσίπρα:

18/4/2013: «Το μνημόνιο θα τελειώσει το ίδιο το βράδυ των εκλογών που ο λαός μας θα δώσει μια μεγάλη πλειοψηφία και μια καθαρή εντολή σε μια κυβέρνηση κοινωνικής σωτηρίας.»

5/7/2013: «Είναι ώρα να γυρίσουμε σελίδα. Με έναν μεγάλο, παλλαϊκό δημοκρατικό ξεσηκωμό. Με μια κυβέρνηση ανατροπής του Μνημονίου, που θα έχει στον πυρήνα της την Αριστερά.»

10/7/2013: «Τα διλήμματα είναι μεγάλα και καθοριστικά: 
Μνημόνια ή δημοκρατία. 
Μνημόνια ή κοινωνική δικαιοσύνη. 
Μνημόνια ή εθνική ανεξαρτησία. 
Και τελικώς όλα αυτά τα διαζευκτικά συμπυκνώνονται πολιτικά σε ένα που πολλαπλασιάζει τις ευθύνες μας: 
Μνημόνια ή ΣΥΡΙΖΑ!»

Ποιος ήταν ο Ιωάννης Μεταξάς;

«Πάντα δοκιμάζετε, το καλόν κατέχετε.» (Απόστολος Παύλος)

Σήμερα είναι η επέτειος της 4ης Αυγούστου, ημερομηνία κατά την οποία ο Ι. Μεταξάς επέβαλε τη δικτατορία, το 1936.

Επειδή ο τίτλος αυτού του ιστολογίου είναι "Η Αλήθεια να Λέγεται", οφείλω ν' αναδεικνύω την αλήθεια ακόμη και για "δικτάτορες" που κατέλυσαν κάποτε τη "Δημοκρατία" του μίσους και του αλληλοσπαραγμού.

Θα ήθελα, λοιπόν, να αφιερώσω δυο λόγια στον Ιωάννη Μεταξά, που μπορεί να είναι και επίκαιρα. Μόνο που είναι λόγια τα οποία έγραψαν άλλοι και όχι εγώ:

«Σπαρασσόταν η Ελλάς, την εποχή εκείνη, από τον διχασμό. 
Κινήματα, αναρχία, δυναμικές προκλήσεις των κομμουνιστών. 
Η χώρα σε παρατεταμένη, ακήρυχτη εμφύλια διαμάχη.

Ο Γεώργιος Βλάχος προωθούσε από καιρό, δια της αρθρογραφίας του στην "Καθημερινή", την ιδέα αυταρχικής διακυβερνήσεως της χώρας.

Στις 24 Μαρτίου του 1935 τελείωνε το κύριο άρθρο του με την προτροπή: "Ο κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ ΔΙΚΤΑΤΩΡ. Και εάν δεν θέλει μόνος, τότε ας γίνει υπ’ αυτόν τριμελές ή τετραμελές διευθυντήριον."

Δεν ήταν, όμως, ο Ιωάννης Μεταξάς ο εκλεκτός του συντηρητικού κατεστημένου. "Κοινοβουλευτικός ήτο, κόμμα διηύθυνε. Αρχηγός ανεγνωρίζετο, συνδυασμούς έχριε, αλλά όλα αυτά κατά τρόπον παράδοξον και αήθη", θα γράψει ο Βλάχος στις 8 Δεκεμβρίου 1940, αναφερόμενος στην αντιπάθεια, που έτρεφε παλαιότερα προς τον ιδιόρρυθμο αυτόν άνδρα. (...)

(...) Ο Ι. Μεταξάς, καλώς ή κακώς, είναι ο τελευταίος που προσδιόρισε τη φυσιογνωμία της Δεξιάς. 

*Μετριοπαθής και συνετός στα θέματα εξωτερικής πολιτικής, αντίθετος στην περιπέτεια της Μικράς Ασίας. 
*Κοινωνικός στα εσωτερικά ζητήματα. 
*Άκρως αποτελεσματικός στην ανασυγκρότηση του κράτους.

Άμεσος στόχος του ήταν η εξουδετέρωση της προκλήσεως των κομμουνιστών, και το έπραξε εφαρμόζοντας μεθόδους αυταρχικής διοικήσεως. Αυτό όμως ήταν κάτι που επεχείρησαν και οι Φιλελεύθεροι του Ελ. Βενιζέλου, με την εισαγωγή του "ιδιώνυμου" το 1929. 

Το ιδιοφυές ήταν ότι ο Μεταξάς προσπάθησε να αναχαιτίσει τη συνεχή ροή των πενομένων προς το ΚΚΕ δια της εισαγωγής μέτρων κοινωνικής προστασίας. 
Καθιέρωσε την οκτάωρη εργασία και την κοινωνική ασφάλιση των εργαζομένων. 
(...) (...)
Είναι ενδιαφέρον ότι ο δικτάτωρ Ιωάννης Μεταξάς είχε αντιληφθεί πως δεν αρκούσαν τα μέτρα καταστολής για την αντιμετώπιση της κομμουνιστικής προκλήσεως, στη δεκαετία του ’30. 
Γνώριζε προφανώς ότι ακόμη και στα αυταρχικότερα των καθεστώτων είναι αναγκαία η συναίνεση των πολιτών. 

Παράδοξο είναι ότι οι κοινοβουλευτικοί ηγέτες της μεταπολιτεύσεως δεν αντελήφθησαν ότι για την εξάρθρωση παγιωμένων αντιλήψεων έπρεπε να προηγηθεί διαμόρφωση νέας κοινωνικής συνειδήσεως. 
Είχαν στη διάθεσή τους περισσότερα από τριάντα χρόνια.
Δεν το έπραξαν και αντιμετωπίζουν χάος.»  (Του Κώστα Ιορδανίδη, kathimerini)

******      ******

«Όπως και με την επαγγελματοποίηση του στρατού, ο Μεταξάς ήθελε να προσδώσει στο Νέον Κράτος του τεχνοκρατικό χαρακτήρα, επανδρώνοντάς το τόσο με πανεπιστημιακούς ειδήμονες όσο και με εκπροσώπους του μεγάλου κεφαλαίου. 

Η προσπάθεια επιστημονικής οργάνωσης του κράτους και της οικονομίας ήταν εμφανής και σε άλλους τομείς, όπως της γεωργίας και της εργασίας, και υπερέβαινε τις κομματικές εντάξεις και τις πολιτικές σκοπιμότητες - ίσως και λόγω έλλειψης δικών του ικανών στελεχών από το Κόμμα των Εθνικοφρόνων. 

Ο γεωπόνος (και ακαδημαϊκός) Γεώργιος Κυριάκος τοποθετήθηκε υπουργός Γεωργίας και ο επίσης γεωπόνος (και υποδιοικητής της ΑΤΕ) Μπάμπης Αλιβιζάτος γενικός γραμματέας του υπουργείου Γεωργίας, και (από τον Σεπτέμβριο του 1939) υφυπουργός Συνεταιρισμών. 

Ο παλαίμαχος συνδικαλιστής (και πρώην κομμουνιστής) Αριστείδης Δημητράτος διορίστηκε υφυπουργός Εργασίας (1936-41).

Σύμφωνα με τον ιδρυτικό νόμο, το υφυπουργείο του "Εργάτη-Υπουργού" θα μεριμνούσε "συστηματικώς περί της εξασφαλίσεως [της] συνεργασίας εργασίας και κεφαλαίου. 

Το Ανώτατον Οικονομικό Συμβούλιον (ΑΟΣ), το ανώτατο συμβουλευτικό όργανο του κράτους σε οικονομικά ζητήματα που ιδρύθηκε κατά τη διεθνή κρίση του 1929, διευρύνθηκε με τη συμμετοχή περισσοτέρων πανεπιστημιακών οικονομολόγων και τεχνοκρατών (με εξαίρεση την απομάκρυνση του Αλέξανδρου Σβώλου) και επεξέτεινε το γνωμοδοτικό ρόλο του. 
(...) (...)
Το Νοέμβριο του 1936 ιδρύθηκε η Εθνική Οργάνωσις Νέων (ΕΟΝ), η οποία στόχευε στο να δημιουργήσει το μαζικό λαϊκό έρεισμα που στερούνταν το καθεστώς. 

Επιπλέον, μέσα από τις τάξεις της το καθεστώς θα αναζητούσε, μελλοντικά, αφοσιωμένα πρόσωπα για τη στελέχωση του κρατικού οργανισμού. 

Το Νέον Κράτος επιδίωκε μέσω της ΕΟΝ τη δημιουργία μιας "πραγματικά ανεξαρτήτου, ανιδιοτελούς και υπευθύνου ηγέτιδας τάξεως", μιας "εθνικής πολιτικής αριστοκρατίας", η οποία θα οδηγούσε το Έθνος προς "νέας εκπολιτιστικάς κατακτήσεις". 
(...) (...)
Σε πνευματικό επίπεδο, καινοτόμο αποτέλεσε η στροφή του μεταξικού καθεστώτος προς τη δημοτική γλώσσα. 

Ο ίδιος ο Μεταξάς χρησιμοποιούσε στους λόγους του μια απλουστευμένη, πλήρως κατανοητή από τον λαό γλώσσα και προέτρεπε τους νέους συγγραφείς να γράφουν στη γλώσσα "εις την οποίαν ο μέγας ποιητής Σολωμός έγραψε τον Εθνικόν ύμνον". 

Η προσπάθεια να καλλιεργηθεί και να καθιερωθεί η δημοτική χαρακτηρίστηκε από τον Μεταξά "προσπάθεια κατ’ εξοχήν εθνική και λαϊκή" και, μεταξύ άλλων, ήταν αποτελεσματικό εργαλείο για την αφομοίωση των ξενόφωνων.

Τον Αύγουστο του 1936 (Α.Ν. 40) η χρήση της δημοτικής διευρύνθηκε στις τέσσερις πρώτες τάξεις του δημοτικού σχολείου και το 1939 (ΑΝ. 1644) επεκτάθηκε και στις δύο τελευταίες. 

Τη στροφή αυτή συμπύκνωνε η τοποθέτηση του δημοτικιστή λογοτέχνη και δημοσιογράφου Κωστή Μπαστιά (εκδότη των Ελληνικών Γραμμάτων και συνεργάτη του Αλέξανδρου Δελμούζου) στη θέση του γενικού διευθυντή Γραμμάτων και Καλών Τεχνών του υπουργείου Παιδείας. 

Η ίδρυση του ΟΕΣΒ (προδρόμου του ΟΕΔΒ) σκόπευε να καταπολεμήσει την κερδοσκοπία "κάποιων βιβλιοκαπήλων" και τη διάθεση των σχολικών βοηθημάτων στους μαθητές "εις φθηνάς τιμάς". 

Στις 28 Νοεμβρίου 1938 ο Μεταξάς ανέλαβε ο ίδιος προσωπικά το υπουργείο Παιδείας και στις 14 Δεκεμβρίου όρισε μια επιτροπή υπό τον Μανώλη Τριανταφυλλίδη (καθηγητή της Γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης) για τη σύνταξη του τόμου Β' της νεοελληνικής γραμματικής για τους εκπαιδευτικούς λειτουργούς – η Νεοελληνική Γραμματική (της δημοτικής) τυπώθηκε τον Ιούνιο του 1941 . 

Τα πολιτικά συνδηλούμενα αυτής της κίνησης υποδηλώνονταν στον τόμο Α’, ο οποίος συνιστούσε την Ιστορική Εισαγωγή της γραμματικής: "το κράτος πρέπει να μιλήσει στο λαό με τη γλώσσα του και μόνο με αυτή είναι δυνατό να τον μορφώσει". 

Η "νέα κοινή" θα γινόταν "όργανο ενός νέου πολιτισμού ελληνικού". 
Η "μητρική γλώσσα των νέων Ελλήνων" θα γινόταν, "κατάλληλα καλλιεργημένη, άξιο όργανο ενός νεοελληνικού πολιτισμού". 

Το "νέο γλωσσικό ιδανικό" του μεταξικού καθεστώτος επαγγελλόταν "ένα άνθισμα νεοελληνικού πολιτισμού [...] ελληνικού πολιτισμού πρωτότυπου" (δηλαδή του Τρίτου Ελληνικού) και θα στοιχειοθετούσε "την ορμή και τη θέληση του έθνους για μια πραγματική αναγέννηση". » (Πηγή)

******

Τι έγκλημα που η αναγέννηση του έθνους, την οποία οραματιζόταν ο Ιωάννης Μεταξάς, θάφτηκε, μαζί με το έθνος, στα μπάζα της "Δημοκρατίας"-Λαμογιοκρατίας!

Διαβάστε εδώ για τον περίεργο θάνατο του Ιωάννη Μεταξά, στις 29 Ιανουαρίου του 1941.

Στον Ιωάννη Μεταξά είχα αφιερώσει τον περασμένο Ιανουάριο άρθρο που θα το βρείτε εδώ.
Δείτε πώς πέθανε ο Ιωάννης Μεταξάς εδώ.

Ύμνοι του Μεγάλου Παρακλητικού Κανόνα και μετάφραση

Δεκαπενταύγουστος πάλι, και οι πιστοί Ορθόδοξοι Μαριολάτρες έχουν την ευκαιρία για μια ακόμη φορά να συμμετέχουν καθημερινά στις εναλλασσόμενες ακολουθίες των Παρακλητικών Κανόνων - Μεγάλου και Μικρού - αφιερωμένων στη "Μητέρα του Θεού". 

Στις παρακλήσεις αυτές οι πεπλανημένοι  - ευσεβείς και μη - "Ορθόδοξοι Χριστιανοί", εκλιπαρούν την Παναγία να τους σώσει η ίδια ή, στην καλύτερη εκδοχή, να μεσιτέψει στον Υιό της για να παρακαλέσει στη συνέχεια Εκείνος τον απρόσιτο στους κοινούς θνητούς Θεό και Πατέρα του, μπας και ο Ύψιστος πειστεί να τους κάνει το ρουσφέτι που νομίζουν ότι δεν θέλει να κάνει ή που πιστεύουν ότι δεν το αξίζουν, ή για να τους απαλλάξει από τις συνέπειες των αμαρτιών τις οποίες δεν θέλουν ν' απαρνηθούν!

Η ζήλια του 13χρονου θείου έπνιξε τον 7χρονο Ιβάν και τον 4χρονο Ντίνκο

«Ο θυμός είναι σκληρός και η οργή οξεία· αλλά τις δύναται να σταθεί έμπροσθεν της ζηλοτυπίας;» (Παροιμίες, 27:4)

Το πρώτο έγκλημα που βρίσκουμε στη Βίβλο, η δολοφονία του Άβελ από τον αδελφό του Κάιν, ήταν έγκλημα ζήλιας. (Γένεσις 4:8)

«Μην υποτιμάς ποτέ τη δύναμη της ζήλιας για καταστροφή.» (Oliver Stone)

«Ένα πουκάμισο που είχε δεμένο στη μέση του πρόδωσε τον 13χρονο θείο των παιδιών και οδήγησε την Υποδιεύθυνση Ασφάλειας Πύργου σε αυτόν. Με λεπτομέρεια οι αστυνομικοί ερεύνησαν την υπόθεση και έφτασαν στο δράστη. 
Το πουκάμισο βρέθηκε μαζί με τα παιδιά και φαινόταν πως δεν ήταν παιδικό. Οι έρευνα οδήγησε στον 13χρονο.
Τα παιδιά πέφτοντας στο κανάλι, προσπάθησαν να κρατηθούν και πιάστηκαν από το πουκάμισο, το οποίο πήραν μαζί τους στον πάτο του καναλιού.» (πηγή)

Ο πατέρας του 13χρονου δράστη από τη Βουλγαρία είχε, λέει, μεγάλη αδυναμία στα δύο εγγονάκια του, παιδιά της κόρης του, τον 4χρονο Ντίνκο και τον 7χρονο Ιβάν, και προφανώς δεν την έκρυβε.

Έτσι, τυφλωμένος από τη ζήλια ο ανήλικος θείος τους αποφάσισε να τα βγάλει μια για πάντα από τη μέση. Τόσο απλά, τόσο εύκολα...

Ο Ιβάν γεννήθηκε όταν ο 13χρονος δολοφόνος - θύτης και τραγικό θύμα μαζί - ήταν μόλις 6 ετών, και είδε την αγάπη του πατέρα του να στρέφεται προκλητικά στο νεογέννητο εγγονάκι του. Αυτό δεν το άντεχε. Πολύ βαρύ το αίσθημα της ζήλιας για την παιδική ψυχή του. Πώς θα μπορούσε ένα παιδί να το επεξεργαστεί; Αδύνατον, ακόμη κι αν είχε βοήθεια από ψυχολόγο.

Δεν αποκλείεται, μάλιστα, ο πατέρας του να έδειχνε μεγαλύτερη αγάπη και προς την αδερφή του, κι αυτή η αγάπη διοχετεύθηκε και στα παιδιά της. Φοβερό συναίσθημα η απόρριψη για ένα αγοράκι 6 ετών...

Προφανώς δεν την άντεχε, και όσο ο μικρός θείος μεγάλωνε στην ηλικία τόσο φούντωνε και η ζήλια που έτρεφε μέσα του για τον πρώτο και το δεύτερο ανιψιό του - ζήλια που του κατέτρωγε τα σωθικά και του θόλωνε το μυαλό...  Στα 13 του αποφάσισε να προχωρήσει στην τελική λύση που θα τον λύτρωνε από το μαρτύριο της απόρριψης που βίωνε. Έτσι συνέβη το μοιραίο...

Οι δημοσιογραφικές πληροφορίες φτάνουν με το σταγονόμετρο. Προς το παρόν δεν γνωρίζουμε τίποτα για τη μητέρα των θυμάτων. Πόσων ετών ήταν όταν γέννησε το πρώτο της παιδί; Και ο πατέρας τους; Τι ηλικία είχε; Ήταν ενήλικες όταν έκαναν τα παιδιά τους;

Το μόνο που μάθαμε ήταν πως ήταν και οι δύο άνεργοι. Ωστόσο, αφού ήταν άνεργοι και βάραγαν μύγες όλη την ημέρα, γιατί έστειλαν τα μικρά παιδιά να πάρουν τη σακούλα με το κρέας από της γιαγιάς τους το σπίτι και δεν πήγε ένας απ' αυτούς να την πάρει; Θα βοηθούσε και ο τετράχρονος στο σήκωμα της σακούλας;

Πόσο μεγάλη ήταν η απόσταση από το σπίτι των θυμάτων στο σπίτι του παππού; Ο 13χρονος θείος πώς βρέθηκε στο δρόμο τους; Πήγαινε κι αυτός μαζί τους για τη σακούλα με το κρέας; Είχαν, άραγε, ξεκινήσει παρέα και τα τρία παιδιά ή μήπως ο θείος τους τα συνόδεψε στην επιστροφή μέχρι το αρδευτικό κανάλι στο Στρέφι Ηλείας, όπου είχε καταστρώσει το μακάβριο σχέδιό του; Μόνος του άραγε συνέλαβε τη φρικιαστική ιδέα;

Είναι πολλά τα ερωτηματικά και οι υποψίες που γεννώνται...
Περισσότερα για το φρικιαστικό έγκλημα εδώ και εδώ

Προς Γεώργιο Μαυραγάνη και λοιπούς μαυρόψυχους πλιατσικολόγους

Δεν προλάβαμε να υποβάλουμε τις φορολογικές δηλώσεις του 2013 και να πάρουμε μια ανάσα, περιμένοντας εναγωνίως τη λυπητερή, και οι μαυρόψυχοι κυβερνοηλίθιοι ξαναχτύπησαν Αυγουστιάτικα.

Μας καλούν, λέει, να ξανα-ματα-υποβάλουμε μέχρι 15 Σεπτεμβρίου το ήδη υποβληθέν Ε9, ακόμη κι αν δεν έχει επέλθει καμία μεταβολή στην απαξιωμένη ακίνητη περιουσία μας!
Είναι ή δεν είναι να βγαίνεις από τα ρούχα σου και να τραβάς τα μαλλιά σου;

Όπως διάβασα στην Καθημερινή, «Το νέο έντυπο Ε9 θα πρέπει να υποβάλουν όλοι οι φορολογούμενοι που είχαν στην κατοχή τους ακίνητα την 1η Ιανουαρίου 2013 ανεξάρτητα αν το 2012 είχαν ή όχι μεταβολές στην περιουσιακή τους κατάσταση. 

Παράλληλα, η Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων θα διασταυρώσει τα στοιχεία που θα δηλωθούν στο νέο Ε9 με τα στοιχεία που υπάρχουν στη βάση δεδομένων της ΔΕΗ και στο Κτηματολόγιο, με στόχο να εντοπίσει φορολογούμενους που αποκρύπτουν από την εφορία την πραγματική εικόνα της περιουσιακής τους κατάστασης για να γλιτώνουν φόρο ή δεν έχουν δηλώσει μέχρι σήμερα το ακίνητό τους στην εφορία. 

Δηλαδή η ΔΕΗ μπορεί να έχει στα αρχεία της κάποιο ακίνητο, δεδομένου ότι έχει ηλεκτροδοτηθεί, αλλά μπορεί να μην υπάρχει στα αρχεία του υπουργείου Οικονομικών.

Στα στοιχεία που καλούνται να δηλώσουν φέτος οι ιδιοκτήτες ακινήτων στο Ε9 είναι ο αριθμός παροχής του ηλεκτρικού ρεύματος, εφόσον πρόκειται για ηλεκτροδοτούμενο ακίνητο, και ο Κωδικός Αριθμός Εθνικού Κτηματολογίου (εάν υπάρχει). 

Ειδικότερα και όπως ορίζεται στην απόφαση του υφυπουργού Οικονομικών Γ. Μαυραγάνη: 

 • Η δήλωση στοιχείων ακινήτων υποβάλλεται ηλεκτρονικά μέσω Διαδικτύου ατομικά από κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, το οποίο απαιτείται να είναι ενεργός χρήστης των υπηρεσιών του Taxisnet.

 • Η δήλωση στοιχείων ακινήτων υποβάλλεται χειρόγραφα στην αρμόδια Δ.Ο.Υ. αποκλειστικά στην περίπτωση που ο υπόχρεος σε δήλωση στοιχείων ακινήτων έτους 2013 έχει αποβιώσει.

 • Τα νέα στοιχεία που θα πρέπει να συμπληρώσουν οι φορολογούμενοι στη δήλωση στοιχείων ακινήτων έτους 2013 είναι τα εξής: 

 1. Ο 12ψήφιος Κωδικός Αριθμός Εθνικού Κτηματολογίου (ΚΑΕΚ), προσωρινός ή οριστικός, εφόσον υπάρχει. 

 2. Ο αριθμός παροχής ηλεκτρικής ενέργειας, εφόσον το ακίνητο την 1η Ιανουαρίου 2013 ήταν ηλεκτροδοτούμενο ή κατά την ημερομηνία υποβολής της δήλωσης ηλεκτροδοτείται.

 3. Η επιφάνεια των κατοικιών, μονοκατοικιών που βρίσκονται στο αγροτεμάχιο. 

 4. Η επιφάνεια των αποθηκών, γεωργικών κτισμάτων, επαγγελματικών στεγών ή άλλων ειδικών κτιρίων, που βρίσκονται εντός αγροτεμαχίου. 

 5. Η συνολική επιφάνεια των κτισμάτων που βρίσκονται στο αγροτεμάχιο. 

 6. Το μήκος της πρόσοψης ή το άθροισμα των προσόψεων της επαγγελματικής στέγης. 

 7. Το μήκος της πρόσοψης του οικοπέδου. 

8. Το πλήθος των προσόψεων που έχει κάθε ακίνητο. Σημειώνεται ότι οι υπόχρεοι ιδιοκτήτες ακινήτων δεν θα δηλώσουν από την αρχή όλα τα ακίνητα που έχουν στην κατοχή τους και υπάρχουν ήδη μέσα στο έντυπο Ε9, αλλά μόνο τις αλλαγές που έχουν γίνει στην περιουσιακή κατάσταση και τα νέα στοιχεία που απαιτούνται.»

Με άλλα λόγια, οι ψυχοβγάλτες του κατ' ευφημισμόν Υπουργείου Οικονομικών καλούν το συνταξιούχο, τον αγρότη, τη νοικοκυρά, και κάθε άλλο δύστυχο πολίτη του Λαμογιστάν που δεν έχει ιδέα από Διαδίκτυο, να ξαναπληρώσει λογιστή για να του συμπληρώσει στην ήδη υποβληθείσα δήλωση Ε9 τον κωδικό αριθμό Εθνικού Κτηματολογίου, αν υπάρχει! Διότι τον αριθμό ρολογιού ήδη τον συμπλήρωσε με την υποβολή της Φορολογικής Δήλωσης του 2013 που είναι διασυνδεδεμένη με το Ε9. 
Βρε δεν πάτε να κουρεύεστε!

Και ερωτώ τον κύριο Μαυραγάνη και τους συνεργάτες του: Γιατί μας βασανίζετε, βρε σαδιστές; Γιατί δεν μας ζητήσατε εγκαίρως να συμπληρώσουμε τον κωδικό Εθνικού Κτηματολογίου μαζί με την υποβολή της φορολογικής δήλωσης του 2013; Και καλά, δεν μπορείτε να βρείτε μόνοι σας τον αριθμό αυτό από τα στοιχεία, διεύθυνση, κλπ. του κτιρίου; Ούτε αυτό μπορείτε να κάνετε βρε άχρηστοι;

Και αν δεν υπάρχει κωδικός Εθνικού Κτηματολογίου (χαιρετίσματα στο Λαλιώτη), πώς θα διασταυρώσετε αν ο πολίτης σας κρύβει περιουσία; Ή αν το ακίνητο δεν ηλεκτροδοτείται, δεν μπορείτε να ανακαλύψετε την ύπαρξή του; Ακίνητο χωρίς φως είναι ανύπαρκτο;

Τέλος, επειδή κατάγομαι από χωριό και έχω δει πολλά "ειδικά κτίρια" εντός αγροτεμαχίων, ζητώ να μου διευκρινίσετε την παράγραφο 4.  Αν δηλαδή σ' αυτά συμπεριλαμβάνονται και πρέπει να δηλωθούν τα κοτέτσια, τα φουρναριά, οι παράγκες, τα αχούρια, οι αχυροκαλύβες και λοιπά παραπήγματα όπως αυτά που βλέπετε στις επόμενες φωτογραφίες:

 

Λοιπόν, τι λες, Μαυραγάνη και λοιποί μαυρόψυχοι κυβερνοδήμιοι; Συμπεριλαμβάνονται και παραπήγματα όπως αυτά που παρέθεσα στις φωτογραφίες στα "ειδικά κτίρια" που πρέπει να δηλωθούν για να φορολογηθούν; 
Και μη νομίζετε ότι είναι εγκαταλελειμμένα. Όοχι! Αυτά που είδατε χρησιμοποιούνται από τους αγρότες τους οποίους πάτε να πνίξετε στους φόρους. Δεν τους περισσεύουν να φτιάξουν τίποτε καλύτερο.

Συμβουλές ευτυχίας από το Μάρκο Αυρήλιο

Ευτυχία πού είσαι;

*Εις ολίγα μόνο πράγματα έγκειται το να ζεις ευτυχισμένα.

*Εάν εκτελείς ό,τι απαιτεί η παρούσα στιγμή και ακολουθείς τον ορθόν λόγον με ζήλο, δύναμη και αγάπη, ουδέν θεωρών δευτερεύον, αλλά διατηρώντας τον δαίμονα (ψυχή) τον ευρισκόμενον εντός σου αγνόν, ωσάν να επρόκειτο να τον παραδώσεις ήδη·
εάν στηρίζεσαι εις αυτόν, ουδέν περιμένων και ουδέν φοβούμενος, αλλά μένεις ευχαριστημένος με την παρούσα δράση σου την σύμφωνη με τη φύση και την αλήθεια σε ό,τι κι αν λέγεις ή πράττεις, τότε θα ζήσεις ευτυχισμένα και ουδείς μπορεί να σε εμποδίσει σε αυτό.

*Να διέρχεσαι τη ζωή σου αβίαστα, με μεγάλη ψυχική ηρεμία, ακόμη κι αν όλος ο κόσμος φωνάζει εναντίον σου ό,τι θέλει... Διότι τι εμποδίζει την ψυχή κάτω από τέτοιες συνθήκες να διατηρήσει τη γαλήνη της και την ορθή κρίση της;

*Η ιδιότητα της ψυχής είναι να χρησιμοποιεί κάθε πράγμα που προσπίπτει σε αυτή λέγοντας: παν ό,τι μου παρουσιάζεται αποτελεί για μένα ύλη προς εφαρμογήν της αρετής και της λογικής.

*Μην απαυδήσεις εναντίον των φαύλων ανθρώπων, αφού οι ίδιοι οι θεοί δεν αγανακτούν εναντίον τους, και μάλιστα τους φροντίζουν διαφοροτρόπως.

*Η ευτυχία σου δεν έχει την υπόστασή της στην ψυχή ενός άλλου, ούτε σε κάποια τροπή και αλλαγή του περιβάλλοντός σου. Πού λοιπόν; Εκεί όπου είναι το ψυχικό κέντρο μέσα σου που δημιουργεί την ιδέα του κακού. Λοιπόν, να μη δημιουργεί αυτό κακές ιδέες και τότε όλα θα βαίνουν καλώς.

*Να είσαι όμοιος με την ακτή στην οποία τα κύματα διαρκώς θραύονται, αυτή όμως παραμένει ακλόνητη και η φουσκοθαλασσιά γύρω της αποκοιμάται. Να μη λες "δυστυχισμένος που είμαι διότι μου συνέβη αυτό". Αλλά να λες, "Ευτυχισμένος που είμαι διότι, αν και μου συνέβη αυτό, εγώ έμεινα αδιάφορος και ούτε συντρίβομαι από το παρόν ούτε φοβάμαι το μέλλον." 

*Σε κάθε πράγμα που πικραίνει την καρδιά σου να λες: "Αυτό δεν είναι ατύχημα, αλλά το να το υποφέρω γενναία είναι ευτύχημα."

*Μην πεις ότι αυτό το ατυχές συμβάν σε εμποδίζει να είσαι δίκαιος, μεγαλόψυχος, σώφρων, γνωστικός, συνετός, φιλαλήθης, φιλότιμος, ανεξάρτητος χαρακτήρας και να έχεις όλες εκείνες τις αρετές δια της συνυπάρξεως των οποίων η ανθρώπινη φύση εκτελεί τον προορισμό της και είναι ευτυχισμένη.