Αποκομμένος συναισθηματικά και νοητικά από την κρίση και τη δυστυχία που μαστίζει το λαό, ο Απόστολος Κακλαμάνης μίλησε, από το ανίερο βήμα του κομματικού μίσους και αλληλοσπαραγμού, περί ανέμων και υδάτων, δηλαδή άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε...
Όπως δυστυχώς συμβαίνει συστηματικά τα τελευταία χρόνια, ο πρώην Πρόεδρος της Βουλής βρίσκεται αλλού γι’ αλλού, κι αυτό αποκαλύπτεται κάθε φορά που ανοίγει το στόμα του για να διαφωτίσει τους νεώτερους στη Βουλή. Βέβαια ο άνθρωπος έπρεπε να είχε πάει για απόσυρση, αλλά ο λαός μας βλέπετε τιμάει τους "σωτήρες" του.
Απομονώνω τα πιο σημαντικά που είπε με σύντομο σχόλιο της "πυγολαμπίδας" εντός παρένθεσης:
--Είμαστε αντιπρόσωποι του έθνους. Εμείς εκφράζουμε απόλυτα το λαό, αυθεντικότερα από οποιονδήποτε άλλο. (Εκφράζουν το τομάρι τους και τα συμφέροντα που τους αναδεικνύουν.)
--Η Κοινοβουλευτική Δημοκρατία δεν λειτουργεί όταν τα κόμματα υπακούουν σ’ ενός ανδρός αρχή. (Προφανώς δεν έχουμε κοινοβουλευτική δημοκρατία διότι πας ο διαφωνών διαγράφεται. Κι εδώ που τα λέμε, δε γίνεται να μη διαγραφεί διότι δε θα ψηφιζόταν κανένας νόμος αν ο κάθε βουλευτής υποστήριζε το κοντό και το μακρύ του.)
--Η κρίση που μαστίζει τη χώρα άρχισε το 2008. (Μέχρι τότε δε μας είχαν πάρει είδηση οι "κουτόφραγκοι" τι λαμόγια ήμασταν και συνέχιζαν να μας δανείζουν αφειδώς…)
--Το 1975 το κατά κεφαλήν ακαθάριστο εισόδημα ήταν 2.600 δολάρια. Το 2005 έφθασε 36.000 δολάρια. Κάτι σημαίνει αυτό, πέρα από τον πλουτισμό των ολίγων. Σημαίνει ότι υπήρξε μία πρόοδος σε αυτή τη χώρα, μία ανάπτυξη. (Ο κ. Κακλαμάνης μάλλον αναφέρεται στο μέσο εισόδημα των υψηλόμισθων των ΔΕΚΟ. Φαίνεται πως η γενιά των 700 ευρώ δεν συμπεριλαμβάνεται στα στατιστικά στοιχεία. Πάντως η επίπλαστη ευημερία των κρατικοδίαιτων αποδεικνύει ότι έπεσε πολύ δανεικό.)
--Υπήρξαν, βέβαια, και ελλείψεις, ελλείμματα, (…) και πρέπει να βοηθούμε το λαό να αγωνιστεί για να τα εξαλείψει. (Ο λαός φταίει που δεν εξάλειψε τα ελλείμματα!)
--Εάν δεν λειτουργεί η Κοινοβουλευτική Δημοκρατία, τότε μπορεί να συμβαίνουν τέρατα και σημεία και ο λαός να μην τα γνωρίζει. (Κι επειδή δεν λειτουργεί η δημοκρατία σας γι’ αυτό συνέβησαν και συμβαίνουν σημεία και τέρατα που εμείς δεν γνωρίζουμε.)
--Μας προβληματίζει που δεν μας ψήφισαν οι άνθρωποι της γενιάς μας. (Μα οι άνθρωποι της δικής σας γενιάς σας πήραν είδηση ότι ήσασταν ένα ΤΙΠΟΤΑ!)
--
Πρόκειται για εικονική δημοκρατία που χειραγωγείται και είναι αιχμάλωτη εκδοτικών, οικονομικών, τραπεζικών συμφερόντων. (Συ είπας, κύριε Κακλαμάνη! Όμως αυτά τα συμφέροντα αναδεικνύουν και χρηματοδοτούν κόμματα, ανεβοκατεβάζουν κυβερνήσεις, αποσιωπούν τα σκάνδαλά σας, κι επομένως έχουν δικαιώματα πάνω σας.)
-
-Οφείλουμε όλοι το "πόθεν έσχες" που θα καταθέσουμε να γνωρίζουμε ότι θα αναρτηθεί στον ιστότοπο της Βουλής, μαζί με τα "πόθεν έσχες" των τραπεζιτών, των εκδοτών, των προέδρων και ηγετών διαφόρων βαθμίδων των δημοσίων επιχειρήσεων και οργανισμών. (Ο κ. Κακλαμάνης συνεχίζει το δούλεμα, αποκαλώντας το
τι έσχες, πόθεν έσχες. Νομίζει ότι είμαστε ηδονοβλεψίες, παρότι πεινώντες και πενόμενοι, ώστε να καμαρώνουμε τους θησαυρούς των εθνοπατέρων. Το πού τα βρήκαν, το πώς και πότε τα απέκτησαν, θα το διερευνήσετε ποτέ;)
Μελετήστε τώρα ολόκληρη την ομιλία για να θαυμάσετε την κενότητα του ανδρός:
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ: «Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θέλω να καλωσορίσω ως ο αρχαιότερος – σε ηλικία προηγείσαι, Μανώλη, έπομαι εγώ – σε θητεία τους νέους και τις νέες Βουλευτές και Βουλευτίνες και βέβαια χαίρομαι που ξαναβλέπω εδώ μέλη του Κοινοβουλίου που διεσώθησαν από την καταιγίδα των δύο τελευταίων εκλογικών αναμετρήσεων, αλλά και άλλους και άλλες που είχαν απουσιάσει επί μακρόν και ήταν αισθητή η απουσία τους από την Αίθουσα.
Θέλω να μου επιτρέψετε να πω κάποια πράγματα, αν και κάποια από αυτά τα έχουν ακούσει οι παλαιότεροι, αλλά νομίζω ότι χρειάζεται η επανάληψη. Το Σύνταγμα λέει ότι είμαστε αντιπρόσωποι του Έθνους, ότι εκφράζουμε εμείς το λαό απόλυτα, αυθεντικότερα από οποιονδήποτε άλλον, από οποιαδήποτε άλλη αρχή ή εξουσία ή πρόσωπα, από την Κυβέρνηση, από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, διότι εμείς είμαστε αυτοί που εκφράζουν πιο άμεσα τη λαϊκή κυριαρχία πάνω στην οποία στηρίζεται η δημοκρατία μας.
Η δημοκρατία μας είναι Κοινοβουλευτική Δημοκρατία και προϋποθέτει ότι υπάρχει ένα ελεύθερο Κοινοβούλιο. Ελεύθερο Κοινοβούλιο δε νοείται εάν τα κόμματα που εκπροσωπούνται σ’ αυτό και το συναπαρτίζουν δεν λειτουργούν δημοκρατικά, δεν είναι κόμματα αρχών, αλλά είναι κόμματα που υπακούουν στην ενός ανδρός αρχή.
Αυτό είναι το πρόβλημα της δημοκρατίας μας από το 1974 μέχρι σήμερα. Γι’ αυτό εγώ πιστεύω ότι η κρίση αυτή που μαστίζει τη χώρα από το 2008 κατά κύριο λόγο, δεν είναι οικονομική μόνο κρίση. Οικονομική μόνο κρίση είναι για αυτούς που πεινούν, που είναι πολλοί, εκατομμύρια, και για αυτούς που πλουτίζουν από την κρίση, που είναι ελάχιστοι. Και εδώ είναι το μείζον, αν θέλετε, από τα καθήκοντά μας.
Από το 1974 δύο μεγάλες προσωπικότητες, που πρέπει να αναγνωρίσουμε την προσφορά τους, έθεσαν τα πλαίσια και τις βάσεις για να προχωρήσει η δημοκρατία μας. Στα σαράντα σχεδόν χρόνια δεν βγήκε η χώρα από τον παράδεισο και πέρασε στην κόλαση, όπως από το πρωί μέχρι το βράδυ διδάσκονται γενιές και γενιές Ελλήνων.
Το 1975 το κατά κεφαλήν ακαθάριστο εισόδημα ήταν 2.600 δολάρια. Το 2005 έφθασε 36.000 δολάρια. Κάτι σημαίνει αυτό, πέρα από τον πλουτισμό των ολίγων. Σημαίνει ότι υπήρξε μία πρόοδος σε αυτή τη χώρα, μία ανάπτυξη. Υπήρξαν, βέβαια και ελλείψεις, ελλείμματα, τα οποία όσο πιο διαφανής είναι η λειτουργία της δημοκρατίας τόσο περισσότερο προσλαμβάνει την ύπαρξή τους και πρέπει να βοηθούμε το λαό να αγωνιστεί για να τα εξαλείψει. Εάν δεν λειτουργεί η Κοινοβουλευτική Δημοκρατία, τότε μπορεί να συμβαίνουν τέρατα και σημεία και ο λαός να μην τα γνωρίζει.
Αυτά εμείς οι παλαιότεροι νομίζω ότι τα οφείλουμε στους νέους. Αντί να σεμνυνόμεθα ότι μας ψήφισε τόσο ποσοστό νέων και αντιθέτως, τόσο ποσοστό των ανθρώπων της δικής μου -και της δικής μας, Μανώλη, γενιάς - δεν μας ψήφισαν, αυτό πρέπει να μας προβληματίζει. Να χαιρόμαστε μεν για το πρώτο, αλλά να μας προβληματίζει γιατί υπάρχει αυτή η διάσταση. Μήπως είναι διάσταση εμπειριών και ενός πραγματικού χάσματος γενεών που δεν έχει να κάνει ούτε με κοινωνικούς ούτε με άλλους λόγους, αλλά με το ότι αυτή η δημοκρατία χειραγωγείται; Ιδιαίτερα εδώ και εικοσιπέντε περίπου χρόνια από τη στιγμή που υποκαταστάθηκε από την εικονική δημοκρατία, χειραγωγείται, είναι αιχμάλωτη αυτή η δημοκρατία εκδοτικών, οικονομικών, τραπεζικών συμφερόντων.
Πριν από λίγους μήνες, η Κυβέρνηση Παπαδήμου, το ίδιο βράδυ που έγινε την άλλη μέρα θόρυβος για μία παράγραφο που αφορούσε το ωράριο των φαρμακοποιών και η οποία παράγραφος κατεψηφίσθη από μερικούς Βουλευτές – και την άλλη μέρα όλα τα Μέσα είχαν αυτό το θέμα – το ίδιο βράδυ, σε εκείνο το νομοσχέδιο, με μόνες δύο φωνές αντιρρήσεων προς τον τότε Υπουργό κ. Καψή, με αναφορά σε αποφάσεις του Συμβουλίου Επικρατείας, πέρασε το άρθρο 8, με το οποίο για άλλη μια φορά από το 1990 παρατείνεται η λειτουργία των προσωρινών αδειών των ραδιοτηλεοπτικών μέσων.
Αυτά, αγαπητοί συνάδελφοι, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, πρέπει να μας απασχολήσουν, διότι ο λαός μας στέλνει σε αυτό το ιερό Βήμα για να μας ακούει, όχι μόνο να μας βλέπει. Στα κανάλια, όπως γνωρίζετε, βλέπει μόνο. Είναι τηλεθεατής εκεί ο λαός, δεν είναι ακροατής, γι’ αυτό και βλέπετε πως έχει περάσει ακόμα και στις κοινωνικές μας σχέσεις, μέσα στα σπίτια μας. Δεν μιλάει κανείς πάνω από μισό λεπτό, διότι έχουν εθιστεί όλοι να τον διακόπτουν για να μιλήσουν και εκείνοι ένα τέταρτο του λεπτού. Διότι αυτό επί τόσα χρόνια διδασκόμαστε.
Σε αυτό, λοιπόν, το ιερό Βήμα μας στέλνει ο λαός, όχι στα παράθυρα της τηλεόρασης, όχι να γίνονται οι εκπρόσωποι του λαού, οι αντιπρόσωποι του Έθνους – επιτέλους, είναι ζήτημα συνείδησης του καθενός μας – υποπόδια των ποδών του οποιουδήποτε παρουσιαστή ή παρουσιάστριας, ουσιαστικά του οποιουδήποτε μεγαλοεκδότη, του οποιουδήποτε καναλάρχη και οποιωνδήποτε με κέντρο αυτόν αποτελούν ομάδες συμφερόντων. Βέβαια, τη διαφορά αυτή που σας ανέφερα του εθνικού εισοδήματος την καρπώνονται στο μεγαλύτερο βαθμό.
Όλα τα άλλα, λοιπόν, είναι υποκρισίες, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, οι αλληλοκαταγγελίες, οι απειλές, ο διασυρμός, η απαξίωση θεσμών, κομμάτων, προσώπων, τα οποία αναπαράγονται, όπως γνωρίζετε, από το πρωί μέχρι το βράδυ, σε κάποια μέσα ενημέρωσης, παρουσία και εκπροσώπων του λαού, ελαχίστων μεν, αλλά ο πολίτης θεωρεί ότι αυτοί είναι οι εκπρόσωποι του Κοινοβουλίου. Δεν κάνει διάκριση ότι από τους τριακόσιους είναι δέκα-είκοσι αυτοί που περιφέρονται στα κανάλια.
Πιστεύω – ήταν η έκκληση που έκανα στην τελευταία συνεδρίαση της προηγούμενης Βουλής – ότι ο λαός θα πρέπει να μην ξαναστείλει εδώ αυτούς που ξέχασαν ότι τους έστειλε εδώ και περί άλλων ετύρβαζαν οπουδήποτε αλλού παρά σε αυτό το ιερό Βήμα.
Ξέρετε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το θράσος των συμφερόντων αυτών – που αυτό σημαίνει και πραγματικά αποδεικνύει ότι είναι αιχμάλωτη η δημοκρατία μας και οι θεσμοί της – είναι να ζητούν να κλείσει το κανάλι της Βουλής. Δηλαδή και η ελαχίστη φωνή εκπροσώπων του λαού πρέπει να περάσει από τον έλεγχο των κυρίων αυτών για να περάσει στο λαό.
Και όμως, δεν είδα καμία διαμαρτυρία, όπως επίσης δεν είδα και καμιά δημοσιότητα. Ευχαριστώ τον Πρωθυπουργό που έδωσε την αφορμή και στον κ. Τσίπρα και στον κ. Βενιζέλο να αναφερθούν στην πρότασή μου για το ν. 4065. Είμαι περήφανος για αρκετούς νόμους που έφερα στη Βουλή και είμαι πραγματικά σε διαρκή κρίση συνειδήσεως, διότι υποχρεώθηκα να ψηφίσω την κατάργηση νομοθεσίας εργασιακής, νομοθεσίας που ήμουν περήφανος, γιατί την είχα εισηγηθεί στη Βουλή. Και αυτό έγινε Κυριακή γιατί τη Δευτέρα θα άνοιγαν τα χρηματιστήρια. Όχι για να υποκλαπεί η ψήφος της Βουλής, όπως έλεγαν ορισμένοι προεκλογικά στο λαό. Γιατί τη Δευτέρα αν θα άνοιγαν τα χρηματιστήρια και επήρχετο η κατάρρευση, με ποιες Ένοπλες Δυνάμεις θα υπερασπιζόμασταν τη Θράκη, με ποια νεολαία το Αιγαίο; Με αυτή που της λένε κάποιοι ότι το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του;
Ας συνέλθουμε, λοιπόν. Υπάρχει πρόβλημα σοβαρό, πέραν του οικονομικού. Είναι θεσμικό το πρόβλημα, είναι και εθνικό. Είναι εδώ και ο Υπουργός κ. Στουρνάρας και ο Αναπληρωτής του, από ό,τι βλέπω. Ακούστε. Χθες εγώ δεν μπορούσα ειλικρινά να συγκρατήσω όλο αυτό τον καταιγισμό.
Θέλω να σας πω, κύριε Υπουργέ και θέλω να πω και στον κύριο Πρωθυπουργό δι’ όποιου τον εκπροσωπεί αυτή τη στιγμή από την Κυβέρνηση, ότι το ΠΑΣΟΚ μου κάνει την τιμή μονίμως να με τοποθετεί στην Επιτροπή των ΔΕΚΟ. Πρέπει να σας πω, όπως και με το αποτυχημένο «OpenGov», πέραν των απόψεων και πραγματικά της επιθυμίας του τότε Πρωθυπουργού να γίνουν αξιοκρατικές επιλογές, εκεί μονίμως κατεψήφιζα και πάρα πολλοί εξεδιώχθησαν από εκεί που ήρχοντο είτε για τη ΔΕΠΑ, είτε για τη ΔΕΣΦΑ, είτε για την Εταιρεία Υδάτων…
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε.
Θέλω, λοιπόν, να πω απλά τούτο: Δεν θα περνάει κανείς από εκεί για οποιονδήποτε οργανισμό, για οποιανδήποτε κρατική επιχείρηση, αν θα έρχεται μόνο με τα πιστοποιητικά της κομματικής του ένταξης. Καθαρότητα, διαφάνεια, διότι καραδοκούν πράγματι εκείνοι που και θέλουν να επωφεληθούν, αλλά και θέλουν να συκοφαντήσουν.
Αυτά θέλω να πω και σε ό,τι αφορά το νόμο για τον οποίο είμαι περήφανος, το ν. 4065…
Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ότι πρέπει να αρχίσει αμέσως η εφαρμογή του. Οφείλουμε όλοι το "πόθεν έσχες" που θα καταθέσουμε να γνωρίζουμε ότι θα αναρτηθεί στον ιστότοπο της Βουλής, μαζί με τα "πόθεν έσχες" των τραπεζιτών, των εκδοτών, των προέδρων και ηγετών διαφόρων βαθμίδων των δημοσίων επιχειρήσεων και οργανισμών, ώστε ο λαός…να δει το εξής: Γράφουμε ό,τι έχει ο καθένας; Γιατί ό,τι δεν γράφουμε περιέρχεται, δεν δημεύεται. Η δήμευση προϋποθέτει καταδικαστική αμετάκλητη απόφαση, δηλαδή, έπειτα από δέκα χρόνια.
Μέσα σε τρεις μήνες ο Υπουργός Οικονομικών είναι υποχρεωμένος το περιουσιακό στοιχείο που δεν αναφέρεται με πράξη του να το περάσει στο δημόσιο, στο fiscus. Όποιος κατά λάθος ή δεν ξέρω γιατί το παρέλειψε, θα υποστεί μεν ποινικές συνέπειες διότι το παρέλειψε, αλλά εντός τριών μηνών το δικαστήριο θα πρέπει να αποφανθεί αν θα το πάρει πίσω ή όχι.
Ο πολίτης που θα φέρει τα στοιχεία δικαιούται ευρέτρων 2% και αν είναι συνεργός σε οποιαδήποτε πράξη του δράστη, του πρωτουργού, θα απαλλαγεί, επίσης.
Παρακαλώ να το διαβάσετε, αγαπητοί συνάδελφοι, γιατί πρέπει στη δήλωσή σας να προσαρτήσετε και μια εφ’ απλού πληρεξουσιότητα, συμβολαιογραφική όμως, χωρίς να πληρώσετε τέλη, με την οποία θα εξουσιοδοτείτε τον Υπουργό Οικονομικών οπουδήποτε στη γη, σε τράπεζες, υποθηκοφυλακεία – όχι μόνο στην Ελβετία – να ελέγξει αν τυχόν υπάρχουν περιουσιακά στοιχεία είτε στο όνομα τινός εξ ημών, είτε όποιου του περιβάλλοντός του.
Ευχαριστώ πολύ.»
Κύριε Κακλαμάνη, θα περίμενα, και όφειλες, να κάνεις μια σκληρή αυτοκριτική για το Κοινοβούλιο και ν’ αναφερθείς στις τεράστιες διαχρονικές ευθύνες σας που η χώρα κατάντησε στην τραγική σημερινή οικονομική και κοινωνική εξαθλίωση. Θα περίμενα, και όφειλες, να προτείνεις μέτρα περιορισμού της σπατάλης στη Βουλή, κατάργηση των προκλητικών προνομίων των βουλευτών, δραστική μείωση των
παχυλών αποζημιώσεών τους και κατάργηση των ήδη εισπραττόμενων διπλών και τριπλών συντάξεων, περιορισμό του αριθμού των βουλευτών σε 200, ολοκληρωτική κατάργηση, άνευ όρων, της βουλευτικής ασυλίας, απουσιολόγια και παρακράτηση 1/30 της μηνιαίας αποζημίωσης για κάθε μέρα απουσίας από τη Βουλή, κλπ., κλπ.
Θα περίμενα, και θα όφειλες, ως αρχαιότερος κοινοβουλευτικός, και υποτίθεται σοφότερος λόγω πείρας, να προτείνεις μέτρα για την εγκληματικότητα, τη λαθρομετανάστευση, τη φοροδιαφυγή, το νοικοκύρεμα του δημόσιου μπάχαλου, τις ιδιωτικοποιήσεις, τη σχέση μας με τους Ευρωπαίους εταίρους, την αποπληρωμή του χρέους και άλλα σημαντικά.
Αντί όλων αυτών, στην πιο κρίσιμη συνεδρίαση της Βουλής, αναλώθηκες αυτάρεσκα στην αφήγηση ιστοριών του παρελθόντος, λες και βρισκόσουν σε κάποιο καφενείο με συνομήλικους φίλους και αναπολούσατε τα παλιά… Κρίμα για τη χώρα μας!
