Αντώνη Σαμαρά, είσαι κι εσύ λίγος για τις περιστάσεις…

Δυστυχώς ο Αντώνης ο Σαμαράς με απογοήτευσε χθες, καθώς έσκυβε στις σημειωσούλες του στη Βουλή. Δεν πίστευα βέβαια ποτέ ότι αυτός θα ήταν ο ηγέτης που θα έβγαζε την Ελλάδα από την κρίση, αφού μεγάλους ηγέτες δεν αναδεικνύει πια το σάπιο πολιτικό κατεστημένο. Ή μήπως δεν γεννάει καν η Ελλάδα; Όμως, είναι η ελπίδα πολλών, κυρίως διότι αντιτάχθηκε στα εξοντωτικά και άδικα οικονομικά μέτρα της κυβέρνησης και στο ΔΝΤ. Κι εγώ μαζί του σε αυτό.

Ωστόσο χθες, κάτω από τις δραματικές εξελίξεις, θα περίμενα να είχε την ψυχική δύναμη και την πνευματική διαύγεια να πει δυο λόγια κοιτάζοντας το λαό κατάματα κι όχι χώνοντας τη μύτη του στις σημειωσούλες του. Αυτό απαιτούσαν οι περιστάσεις, αυτό περίμενε ο λαός. Δεν έχω αντίρρηση σε αυτά που διάβασε αλλά στον τρόπο και στο ύφος που τα είπε. Όταν διαθέτεις ψυχή, όταν είσαι παθιασμένος με τα προβλήματα του λαού, όταν έχεις ταχθεί εναντίον της αδικίας και υπέρ της ανάκτησης της εθνικής κυριαρχίας, υπέρ της εθνικής ενότητας και κατά των εμφυλιοπολεμικών κραυγών και πράξεων, θα πρέπει να έχεις και την ικανότητα να τα εκφράσεις αυτά χωρίς σημειώσεις. Διότι εκ του περισσεύματος της καρδίας λαλεί το στόμα.

Λυπάμαι που απογοητεύω τους οπαδούς σου που βλέπουν στο πρόσωπό σου το λυτρωτή, αλλά εμένα δεν με πείθεις. Μάθε επιτέλους όταν εκφωνείς κάποιο λόγο να μην καμπουριάζεις πάνω από τις σημειώσεις σου σαν σχολιαρούδι. Είμαι σκληρή, ε; Τα λέω όμως για το καλό σου, μπας και βελτιώσεις την εικόνα σου. Δεν ζηλεύεις μωρέ Αντώνη τον εκπρόσωπο του ΚΚΕ που ο λόγος του ήταν ουσιαστικός και χειμαρρώδης και δε χρειάστηκε καν σημειώσεις; Δεν παραδειγματίζεσαι; Δεν προβληματίζεσαι ως προς το τι σου λείπει και δεν μπορείς να τον μιμηθείς; Όλα ξεκινάνε από την ψυχή!