Ζήσης Παπαδημητρίου: Κίνδυνος αναβίωσης φασισμού στην Ευρώπη

Συνοψίζω τα κατά τη γνώμη μου κυριότερα σημεία της συνέντευξης του καθηγητή Ζήση Παπαδημητρίου στην εκπομπή "MEGA Σαββατοκύριακο" της 7ης Ιανουαρίου 2012:

-«Επιτέλους ν’ αποφασίσουμε: Έχουμε δωρεάν Παιδεία ή κατά δόσεις δωρεάν, ανάλογα με το τι πρόσβαση έχει ο καθένας στην εξουσία;»

- «Ο τρόπος με τον οποίο λειτούργησαν και λειτουργούν ακόμη τα κόμματα στον πανεπιστημιακό χώρο έχει ένα χειραγωγικό χαρακτήρα.»

- «Σε μεγάλο βαθμό, δυστυχώς, και συνάδελφοί μας καθηγητές ενσωματώθηκαν μέσα σ’ αυτή τη λογική εξυπηρέτησης κομματικών στόχων προκειμένου να ικανοποιήσουν και τις δικές τους φιλοδοξίες.»

- «Ο εκάστοτε Υπουργός Εθνικής Παιδείας, Θρησκευμάτων κλπ., δεν έκανε τίποτα άλλο παρά να μαθαίνει κυριολεκτικά κουρέας στο κεφάλι του κασιδιάρη.»

- «Δεν υπήρχε ποτέ ένα πρόγραμμα το οποίο να βγαίνει μέσα από τις αναγκαιότητες του εκπαιδευτικού μας συστήματος. Μεταφέρουμε συνεχώς υπό τη μορφή απομιμήσεων διάφορα μοντέλα από το εξωτερικό.»



- «Τα πολιτικά πρόσωπα επιμένουν με κριτήριο το προσωπικό τους συμφέρον και τη δικιά τους την πολιτική ανέλιξη.»

- «Ο μεγάλος κίνδυνος για τη χώρα μας είναι τα πολιτικά κόμματα να συνεχίσουν να βαυκαλίζονται. Γιατί το πολιτικό σύστημα περί άλλα τυρβάζει. Δεν έχουν καταλάβει ότι οδήγησαν τη χώρα σ’ αυτό το κατάντιο, αλλά συνεχίζουν πάντα να πολιτεύονται με κριτήρια παρεΐστικα και κριτήρια ατομικού συμφέροντος.»

- «Εάν δεν υπάρξει μια γενική στρατηγική που ν’ αφορά το σύνολο των ευρωπαϊκών λαών, η Ευρώπη είναι χαμένη. Ο κίνδυνος αναβίωσης μιας νέας μορφής φασισμού είναι πολύ μεγάλος.»

- «Αν οι πολιτικές δυνάμεις δεν συγκρουστούν με το χρηματοπιστωτικό σύστημα και ειδικότερα με το κερδοσκοπικό κεφάλαιο και τους περίφημους οίκους αξιολόγησης, είναι καμένες από χέρι. Αυτό το ξέρουν οι Μέρκελ, Σαρκοζί και λοιποί.»

- «Δυστυχώς αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει μία Αριστερά η οποία να βρίσκεται στο ύψος των περιστάσεων, να είναι σε θέση να αναλύσει τα πραγματικά δεδομένα, και να μη λειτουργεί με τσιτάτα και παραπομπές στο 19ο αιώνα.»

- «Αυτή τη στιγμή στο εξωτερικό ψάχνονται πάρα πολλοί. Κι ένα μέρος της διανόησης που επί δεκαετίες κοιμούνταν τον ύπνο του δικαίου προβληματίζονται. Νομίζω ότι είναι καθήκον της διανόησης να διευρύνει το πεδίο συζητήσεων και να δώσει διέξοδο.»