Όταν άκουσε την έντονη συνομιλία τριών αγανακτισμένων γυναικών για τα κομμένα αλμυρίκια (που περπάτησαν έως εκεί για να διαπιστώσουν την επικινδυνότητα του παρακείμενου ανοιχτού αγωγού ομβρίων και λαθραίων λυμάτων που εκβάλλει στο σημείο αυτό), παρενέβη απρόσκλητος και είπε ότι ήταν αυτόπτης μάρτυρας της απάνθρωπης σφαγής των αλμυρικιών.Είπε ότι συχνάζει στην περιοχή, αν και δεν μένει εκεί, και μια-δυο μέρες μετά το Πάσχα, δεν θυμόταν ακριβώς την ημερομηνία, γύρω στις 3 το μεσημέρι, είδε μερικά μέτρα πιο πέρα δύο άνδρες περίπου 30-35 ετών με τσεκούρια να κόβουν τα αλμυρίκια και τον ποτιστικό σωλήνα, ενώ ένας τρίτος, γύρω στα 50-55, τους επόπτευε και τους καθοδηγούσε. Δεν αντέδρασε διότι νόμισε ότι εκτελούσαν κάποια εντολή.
Αφού είχαν κόψει καμιά δεκαριά δένδρα, τους είδαν δυο τρεις περαστικοί και έβαλαν τις φωνές απειλώντας τους να σταματήσουν, ρίχνοντας και μερικές βλαστήμιες.
Οι δράστες σταμάτησαν και εξαφανίστηκαν. Προφανώς γνώριζαν ότι αυτό που έκαναν ήταν παράνομο και δεν είχαν το θάρρος να το υπερασπιστούν με επιχειρήματα. Επανήλθαν όμως αργότερα, ίσως νύχτα, και συνέχισαν το μακάβριο έργο τους, κόβοντας άλλα καμιά δεκαριά αλμυρίκια. Τα υπόλοιπα 7 στην άκρη της ίδιας σειράς, προς το μώλο, επέζησαν για ένα μήνα ακόμη, αλλά δυστυχώς, ήρθε και αυτών η σειρά και εξολοθρεύτηκαν, προφανώς από τους ίδιους βανδάλους. Σύνολο δολοφονηθέντων αλμυρικιών 27.
Και ερωτώ εγώ η αφελής: είναι δυνατόν κάποιοι να προβούν σ' ένα τέτοιο περιβαλλοντικό έγκλημα μέρα μεσημέρι χωρίς να έχουν "πλάτες";
Ο Δήμος λέει ότι έχει κάνει μήνυση κατ' αγνώστων. Απομένει να δείξει εμπράκτως τον αποτροπιασμό του για την ειδεχθή αυτή πράξη των βανδάλων και να ξαναφυτέψει όχι μόνο 27 αλλά πολύ περισσότερα αλμυρίκια, ώστε να μην "φυτρώσουν" ψάθινες ομπρέλες και στην παραλία αυτή, και οι λουόμενοι να βρίσκουν φυσική σκιά και δροσιά κάτω από τα ευλογημένα αλμυρίκια.
