H ελληνική εκπροσώπηση στην Ευρωβουλή «ακρωτηριάστηκε». Δεν έχει σημασία ποιος πραγματικά είσαι. Σημασία έχει η σχέση σου με την ηγεσία και με τα κανάλια.
Το κλωτσοσκούφι της Ευρωβουλής
Του Δημήτρη Δανίκα
Μερικές λεπτομέρειες σχετικά με εκλεγμένους που θα μας εκπροσωπήσουν στην Ευρωβουλή για πέντε χρόνια. Έχουμε και λέμε:
Ένα λοιπόν. Γιατί, ας πούμε, πάλι η Ελίζα Βόζεμπεργκ; Θα μου πείτε επειδή την έχει επιλέξει η ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας. Θα αντιτείνω το επιχείρημα πως δεν μπορούσε να κάνει διαφορετικά. Η κυρία Βόζεμπεργκ, υποτίθεται πως έχει αποκτήσει πείρα και θα ήταν χρήσιμη.
Δύο λοιπόν. Και γιατί πάλι ο Δημήτρης Παπαδημούλης;
Δεν έχω τίποτα εναντίον όλων αυτών.
Όμως τα βιογραφικά, φερ' ειπείν, αρκετών υποψηφίων από τη γαλάζια παράταξη είναι ακόμα πιο δυνατά. Όπως για παράδειγμα του Παύλου Ελευθεριάδη, της Βασιλικής Λαζαράκου και του Δημήτρη Καιρίδη. Κι όμως εκτός ευρωβουλής.
Ποιος ο «ένοχος»; Μα φυσικά οι ψηφοφόροι. Λογικό. Εγώ το λέω αφύσικο και στρεβλό. Περισσότερο γνωστή η κυρία Βόζεμπεργκ από τον Παύλο Ελευθεριάδη. Η τηλεόραση και τα κανάλια το καλύτερο εφαλτήριο προς της Ευρωπαϊκή δόξα. Από εκεί διαμορφώνονται οι συσχετισμοί που προκύπτουν από την κάλπη. Περισσότερη δημοσιότητα περισσότερες πιθανότητες. Αν είναι δυνατόν!
Τρία λοιπόν. Άσε την περίπτωση του Θοδωρή Ζαγοράκη. Των ποδοσφαιρικών γηπέδων. Το τρόπαιο των ευρωπαϊκών αναμετρήσεων στην Πορτογαλία του 2004 «εξαργυρώθηκε» με ένα στασίδι στην ευρωβουλή. Μπράβο μας. Και εις ανώτερα. Η Ευρωβουλή το κλωτσοσκούφι!
Τέσσερα λοιπόν. Και γιατί ο Βαγγέλας ο Μειμαράκης. Προσωπικά με γυρίζει πίσω. Στο παρελθόν. Στις πελατειακές σχέσεις. Στο κομπολόι. Εκτός σημερινής, σύγχρονης, πραγματικότητας. Ο Βαγγέλας βολεύτηκε. Να δούμε αν με την δουλειά του και την αφοσίωσή του θα βολευτεί και η χώρα.
Πέντε λοιπόν. Ο Παπαδημούλης, όπως και άλλοι της ιδίας κατηγορίας, αναδεικνύεται σε ζωντανό «μνημείο» ισόβιου ευρωβουλευτή. Άντε οι πρωινοί να φεύγουν.
Έξι λοιπόν. Φταίνε οι ηγεσίες, φταίμε κι εμείς που τους ψηφίζουμε, φταίνε και οι ίδιοι. Αλλά ποιος μπορεί να απομακρυνθεί από το βάζο με το μέλι; Κανείς. Όπως πάνε σε λίγο θα ρίξουν άγκυρα και θα αράξουν στις Βρυξέλλες. Μα δεν το καταλαβαίνουν; Καθόλου. Άσε που πιστεύουν πως είναι αναντικατάστατοι και εξαιρετικά χρήσιμοι και πολύτιμοι.
Εφτά λοιπόν. Προς αποφυγήν κάθε παρεξηγήσεως και παρερμηνείας. Δεν υπονοώ χρηματική φιλαυτία. Όμως θα έπρεπε όλοι οι Έλληνες ευρωβουλευτές να επέστρεφαν στα κόμματά τους, τις παχυλές αποζημιώσεις τους. Και να εισέπρατταν το ίδιο ποσό με τους συναδέλφους τους στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. Πλην των απαραίτητων και πιστοποιημένων εξόδων.
Δηλαδή τι είναι κάθε ευρωβουλευτής; Πολίτης Α' κατηγορίας; Και οι άλλοι δευτεραγωνιστές και κομπάρσοι; Ανοησίες!
Οκτώ λοιπόν. Θα πρότεινα επίσης ένα κοινό ψηφοδέλτιο για τους υποψήφιους όλων των κομμάτων. Τα συμφέροντα της πατρίδας εκπροσωπούν, όχι των παρατάξεών τους. Δηλαδή στις Βρυξέλλες είναι Ευρωπαίοι και στην Αθήνα Έλληνες; Και στις Βρυξέλλες είναι με το Λαϊκό κόμμα ή το σοσιαλδημοκρατικό και όχι κυρίως με την Ελλάδα;
Με απλά λόγια πολλές θέσεις χαραμίστηκαν. Πολλές θέσεις χρησιμοποιήθηκαν και αξιοποιήθηκαν χάριν εσωκομματικών ισορροπιών. Πολλές θέσεις ανταλλάχθηκαν. Και πολλές θέσεις καταλήφθηκαν από πρόσωπα της δημοσιότητας.
Τουτέστιν η ελληνική εκπροσώπηση στην Ευρωβουλή «ακρωτηριάστηκε». Δεν έχει σημασία ποιος πραγματικά είσαι. Σημασία έχει η σχέση σου με την ηγεσία και με τα κανάλια.
Κρίμα!
πηγή
