The Coronavirus Is Not “The Plague”: It Is the U.S.
By Edward Curtin
Global Research, March 20, 2020
Μεταφράζω χαρακτηριστικά αποσπάσματα:
Ο Κορονοϊός δεν είναι "Η Μάστιγα": Είναι οι ΗΠΑ
«Πρέπει να διακρίνουμε δύο κατηγορίες προπαγάνδας. Η πρώτη προσπαθεί να δημιουργήσει μια μόνιμη ψυχολογική κατάσταση στα αντικείμενά της και πρέπει να ενισχύεται συνεχώς. Στόχος της είναι να κάνει τις μάζες "διαθέσιμες", δουλεύοντας με μαγικά ξόρκια και ασκώντας ένα είδος γοητείας. Η δεύτερη κατηγορία περιλαμβάνει τη δημιουργία ενός είδους προσωρινής παρορμητικότητας στα αντικείμενά της. Λειτουργεί με απλή πίεση και είναι συχνά αντιφατική (δεδομένου ότι μερικές φορές είναι αναγκαία η αντιφατική μαζική κίνηση)». - Jacques Ellul, The Technological Society(...) (...)
Οι Αμερικανοί είναι απορροφημένοι στον εαυτό τους. Ούτε αναγνωρίζουν τους πραγματικούς αρουραίους. Εκπλήσσονται εύκολα. Εξαπατώνται, θα ήταν μια καλύτερη λέξη.
Ο Γαλλο-Αλγερινός φιλόσοφος και συγγραφέας Albert Camus χρησιμοποιεί μια φυσική μάστιγα για να συγκαλύψει το πραγματικό του θέμα, που είναι ο τρόπος με τον οποίο οι άνθρωποι αντιδρούν όταν είναι παγιδευμένοι από ανθρώπινους αρουραίους που απαιτούν να υπακούν σε εντολές και να παραμένουν σωματικά και διανοητικά συμμορφούμενοι, καθώς τους αφαιρείται ελευθερία.
"The Plague" είναι μια αλληγορική απεικόνιση της γερμανικής κατοχής της Γαλλίας κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Camus είχε ζήσει την εμπειρία αυτή ως μέλος της Γαλλικής Αντίστασης. Ήταν συγγραφέας και συντάκτης της αντιστασιακής υπόγειας εφημερίδας Combat και με την αφή του καλλιτέχνη έγραψε αργότερα την "The Plague" μια αποκαλυπτική ανάγνωση για σήμερα, ειδικά για τους πολίτες των Ηνωμένων Πολιτειών, τον μεγαλύτερο προμηθευτή της μάστιγας της βίας στον κόσμο.
Είμαστε όλοι μολυσμένοι με το ψυχοφθόρο κακό που οι ηγέτες μας έχουν εξαπολύσει στον κόσμο, μια μάστιγα δολοφονίας που τώρα κρύβεται πίσω από το φόβο του κορονοϊού ο οποίος χρησιμοποιείται για να θεσπίσει αυστηρούς κυβερνητικούς ελέγχους, από τους οποίους πολλοί θα πληγούν τους επόμενους μήνες, όπως συνέβη και μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001.
Ο κοροναϊός είναι μια τέλεια cover-story για την κατάληψη του μυαλού του κοινού από μια προπαγανδιστική συσκευή που έχει γίνει ακόμα πιο ύπουλη κατά τα τελευταία 19 χρόνια.
Ρωτήστε τον εαυτό σας: Πού είναι τα νέα σχετικά με τις στρατιωτικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ στη Συρία, το Αφγανιστάν, την Υεμένη, το Ιράκ, την Ανατολική Ευρώπη, την Αφρική, τη Λατινική Αμερική, την Ασία κ.λπ .; Δεν υπάρχει καμία αναφορά στα κύρια εταιρικά Μέσα Ενημέρωσης, και ελάχιστα στα εναλλακτικά μέσα ενημέρωσης. Έχουν σταματήσει αυτές οι επιχειρήσεις; Φυσικά και όχι. Απλά οι ειδήσεις γι' αυτά, οι λίγες που ήταν, έχουν εξαφανιστεί.
Τώρα είναι όλα σχετικά με εμάς και τον πανικό του κορονοϊού. Είναι για το πόσοι από εμάς ίσως πεθάνουν. Είναι για την αποθήκευση χαρτιού υγείας. Για τους πλούσιους, είναι να μετακομίσουν στη δεύτερη ή τρίτη κατοικία τους, όπου μπορούν να απομονωθούν με πολυτέλεια.
Όπως γράφω, περίπου 150 Αμερικανοί λέγεται ότι έχουν πεθάνει από τον κορονοϊό Covid-19, και μέχρι τη στιγμή που θα διαβάσετε αυτό το άρθρο, το νούμερο θα έχει αναρριχηθεί. Αλλά το νούμερο θα είναι μικροσκοπικό σε σύγκριση με τον πληθυσμό των ΗΠΑ, και οι αριθμοί αυτοί θα είναι γεμάτοι από αντιφάσεις που λίγοι αντιλαμβάνονται, εκτός εάν, αντί να αντιδρούν με φόβο, έκαναν κάποια περιεκτική έρευνα.
Ωστόσο τα επιχειρήματα είναι εντελώς άχρηστα σε μια στιγμή πανικού, όταν οι άνθρωποι καταναλώνονται με φόβο και απλώς αντιδρούν.
Διότι ζούμε σε καιρό μάστιγας και η μάστιγα ζει μέσα μας. Αλλά για τους περισσότερους Αμερικανούς, ο κορονοϊός Covid-19 είναι η πληγή, επειδή η κυβέρνηση και τα ΜΜΕ έχουν πει ότι είναι.
Όπως και οι κάτοικοι του Oran, οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι «κατοικημένες με υπνοβάτες», ψευδο-αθώους, οι οποίοι «συνειδητοποιούν κυρίως τι έπληξε τη φυσιολογική πορεία της ζωής τους ή επηρέασε τα συμφέροντά τους». Το ότι η κυβέρνησή τους, ανεξάρτητα από ποιο πολιτικό κόμμα είναι στην εξουσία (και οι δύο εργάζονται για το "βαθύ κράτος", τα συμφέροντα της ελίτ υπό την ηγεσία των οργανωμένων εγκληματιών της CIA), είναι ο διασπορέας μιας παγκόσμιας μάστιγας μολυσματικής βίας πρέπει να το αρνηθούν και να το διαχωρίσουν από την επικρατούσα αντίληψη της πραγματικότητας.
Το ότι οι ίδιες αυτές δυνάμεις θα χρησιμοποιούσαν τον φόβο της ασθένειας για να πτοήσουν τον πληθυσμό δεν πρέπει να αποτελεί έκπληξη για όσους έχουν καταλάβει την αλήθεια των επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 και τις επιθέσεις άνθρακα που ακολούθησαν, που αμφότερες χρησιμοποιήθηκαν για να δικαιολογήσουν ατελείωτους "πολέμους κατά της τρομοκρατίας" που έχουν σκοτώσει τόσους πολλούς σε όλο τον κόσμο.
Είναι ένα σοκ που τόσοι πολλοί άνθρωποι δεν μπορούν να ενστερνιστούν τη σκέψη ότι η κυβέρνησή τους θα μπορούσε ενδεχομένως να εμπλακεί στον θάνατο χιλιάδων Αμερικανών πολιτών και στην απελευθέρωση του θανατηφόρου άνθρακα, ο οποίος γνωρίζουμε ότι προήλθε από εργαστήριο των ΗΠΑ και εκτελέστηκε από μια ομάδα δραστών εντός της κυβέρνησης.
Όταν πρόκειται για τους θανάτους εκατομμυρίων ανθρώπων σε όλο τον κόσμο εδώ και δεκαετίες, που προκλήθηκαν από την αμερικανική κυβέρνηση, αυτό πρέπει να το αρνηθούν (οι Αμερικανοί) με το να στρέφεται η προσοχή τους στην κομματική προεδρική πολιτική και τώρα στον κορονοϊό που προκαλεί φόβο, αποστροφή και μια παιδική τάση να πιστεύουν στον Big Brother.
Η αληθινή μάστιγα, το υπόβαθρο ενός έθνους που διεξάγει συνεχώς πολέμους με διάφορα μέσα - δηλαδή με βόμβες και οικονομικές και ιατρικές κυρώσεις κλπ. - εναντίον του κόσμου, εξαφανίζεται από τη συνείδηση.Η πρώην υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μαντλίν Αλμπράιτ (Madeleine Albright), στα 60 λεπτά στη Lesley Stahl το 1996, όταν η Stahl τη ρώτησε εάν οι αμερικανικές κυρώσεις για το Ιράκ που είχαν ως αποτέλεσμα το θάνατο 500.000 ιρακινών παιδιών άξιζαν, δήλωσε : «Νομίζουμε ότι άξιζαν το τίμημα».
(...) (...)
Οι αρουραίοι πεθαίνουν στους δρόμους. Είναι οι αρουραίοι μας, που νόσησαν από εμάς. Έχουν αναδυθεί από τον υπόκοσμο ενός έθνους που μαστίζεται από την άρνησή του. Ασυνείδητο κακό αναβλύζει. Είμαστε μολυσμένοι άνθρωποι. Άγχος και εκνευρισμός - «αυτά δεν είναι συναισθήματα με τα οποία θα αντιμετωπίσουμε τη μάστιγα».
Αλλά δεν φαίνεται να ντρεπόμαστε για τη συνενοχή μας στα εγκλήματα της κυβέρνησής μας σε όλο τον κόσμο. Για δεκαετίες έχουμε εκλέξει ηγέτες που έχουν σκοτώσει εκατομμύρια, ενώ οι επιχειρήσεις συνεχίζονταν ως συνήθως. Οι δολοφονίες δεν μας άγγιξαν. Όπως είπε ο Camus, "Εκπορνευτήκαμε και διαβάσαμε τις εφημερίδες". Ήξερε καλύτερα. Μας προειδοποίησε:
«Είναι μια στενάχωρη υπόθεση το να είσαι χτυπημένος από τη μάστιγα. Αλλά είναι ακόμα πιο κουραστικό το να μην το παραδέχεσαι. Γι 'αυτό όλοι στον κόσμο φαίνονται τόσο κουρασμένοι. Όλοι είναι περισσότερο ή λιγότερο άρρωστοι από τη μάστιγα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο μερικοί από εμάς, όσοι θέλουν να βγάλουν τη μάστιγα έξω από τα συστήματά τους, νιώθουν τέτοια απελπιστική κόπωση».Ωστόσο, η πάλη ενάντια στη μάστιγα πρέπει να συνεχιστεί.
(...) (...)
Υπάρχει, όπως γνωρίζετε, μια παλιά ιστορία από τον Hans Christian Anderson που ονομάζεται "Τα νέα ρούχα του αυτοκράτορα" (“The Emperor’s New Clothes”). Αν και ο αυτοκράτορας παρελαύνει γύρω γυμνός, οι ενήλικες προσποιούνται ότι είναι ντυμένος. Μόνο ένα παιδί βλέπει το προφανές.
(...) (...)
Η διαίσθηση μου λέει ότι, αν και ο αυτοκράτορας είναι γυμνός και μια τεράστια ενασχόληση με PSYOPS (ψυχολογικές επιχειρήσεις) είναι τώρα σε εξέλιξη, πάρα πολλοί είναι πολύ ενήλικες για να τη δουν.
Είναι μια παλιά ιστορία που επικαιροποιείται συνεχώς. Όπως "H Μάστιγα" (The Plague).
globalresearch
