Αγαπητέ "συμμαθητή", αδελφέ Βασίλη Βολουδάκη, χαίρετε, έστω κι όταν διαβάζετε μια επιστολή κριτικής σαν την παρούσα.
Σας ακούω τακτικά εδώ κι ένα χρόνο και έχω μάθει από σας χρήσιμα πράγματα γύρω από τη στημένη π(λ)ανδημία, για τα οποία σας ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου και σας συγχαίρω για την έρευνα που έχετε κάνει και για το θάρρος σας.
Ωστόσο, ως προς τα "θεολογικά" δεν τα πάτε και τόσο καλά, και σκεπτόμουνα από καιρό να σας γράψω, αλλά δεν ήθελα να σας στενοχωρήσω και δίσταζα να σας εξοργίσω. Τώρα όμως έφτασε ο κόμπος στο χτένι και δεν αντέχω να τα κρατάω μέσα μου. Βλέπετε, έχω κι εγώ, παρότι μια πυγολαμπίδα, μια αποστολή - άνωθεν και έσωθεν - να διεκπεραιώσω. Καθείς εφ' ω ετάχθη.



