Η Μαρία Γιαννακάκη θυμήθηκε τις συστάσεις "GRECO"!

Η Μαρία Γιαννακάκη ερωτά το Γιάννη Μιχελάκη... από integrity_always

Η ναρκισσευόμενη Βουλευτής της ΔΗΜΑΡ κ. Μαρία Γιαννακάκη, με αμφίεση και κόμμωση μη συνάδουσα προς σοβαρή κοινοβουλευτική παρουσία, και μάλιστα "αριστερή", περίμενε ν' αποχωρήσει η ΔΗΜΑΡ από τη συγκυβέρνηση για να θέσει καυτά ερωτήματα σε Υπουργό Εσωτερικών ολίγων μόλις ημερών – ερωτήματα στα οποία θα έπρεπε να είχε δώσει πειστικές και έμπρακτες απαντήσεις ο πρώην Υπουργός Δικαιοσύνης που είχε υποδείξει το κόμμα της, κ. Αντώνης Ρουπακιώτης, γνωστός και για τη "λεύκανση" ποινικών μητρώων κατά το δοκούν. (Δείτε εδώ).

Τι σημαίνει GRECO;  Πρόκειται για το Groupe d' Etats Contre la Corruption (Ομάδα Κρατών κατά της Διαφθοράς), ειδικό όργανο του Συμβουλίου της Ευρώπης που παρακολουθεί τη βελτίωση των χωρών-μελών στα θέματα της διαφθοράς. Skai, 7/7/2010.

ΜΑΡΙΑ ΓΙΑΝΝΑΚΑΚΗ, Βουλή, 4/7/2013 : Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. 

Υπουργέ, (σ.σ. Μαρία, "ξέχασες" το "κύριε") πριν από ένα χρόνο περίπου – δεκατέσσερις μήνες για την ακρίβεια – η ομάδα κρατών του Συμβουλίου της Ευρώπης ενάντια στη διαφθορά, μετά από τον τρίτο κύκλο αξιολόγησης – και θα δούμε γιατί φτάσαμε σε τρίτο κύκλο αξιολόγησης – δημοσίευσε την έκθεση συμμόρφωσης προς την Ελλάδα. 

Η έκθεση αποτελείται από δύο μέρη: 

--Το πρώτο μέρος αναφέρεται σε ποινές και σε τρόπους αντιμετώπισης φαινομένων διαφθοράς και κυρίως πολιτικής διαφθοράς. 

--Το δεύτερο κομμάτι επικεντρώνεται σ’ αυτό που θεωρεί μια μεγάλη ασθένεια της ελληνικής δημόσιας ζωής, που είναι η χρηματοδότηση των κομμάτων.

Αναφορικά, λοιπόν, με αυτό το δεύτερο θέμα, που θεωρεί – επαναλαμβάνω – ένα μεγάλο νόσημα της ελληνικής πολιτικής και δημόσιας ζωής, αναφέρει δεκαέξι πολύ συγκεκριμένες συστάσεις. 

Μάλιστα έχει τα βήματα και τους τρόπους που η ελληνική πολιτεία θα μπορούσε να εφαρμόσει και με τους οποίους θα μπορούσε να αντιμετωπίσει αυτό το πολύ μεγάλο πρόβλημα μεταξύ των οποίων είναι και η πρόταση αναφορικά με δωρεές στα κόμματα. Από ένα συγκεκριμένο ποσό και πάνω θα πρέπει να γίνεται μέσω τραπεζικών εμβασμάτων. Όλα αυτά βέβαια θα πρέπει να γίνονται επώνυμα και θα πρέπει να γίνονται με πολύ μεγάλη διαφάνεια. 

Θα συμφωνήσετε μαζί μου ότι στην πολύ κρίσιμη οικονομική φάση που περνά ο τόπος τα τελευταία τρία χρόνια που ο ελληνικός λαός έχει δει να μειώνονται δραματικά τα εισοδήματά του, το να ακούει για θαλασσοδάνεια, το να ακούει για κάποια ποσά που είναι τεράστια και τα οποία δεν μπορεί κάποιος ούτε καν να τα φανταστεί μετά από πάρα πολλά χρόνια δουλειάς, σκανδαλίζει και καταρρακώνει ακόμα περισσότερο την εικόνα του πολιτικού συστήματος στα μάτια του ελληνικού λαού. 

Σας ρωτώ, λοιπόν, αν έχετε προχωρήσει στην υλοποίηση των συστάσεων της Επιτροπής σχετικά με τη χρηματοδότηση. Γνωρίζω ότι δεν έχει γίνει τίποτα μέχρι τώρα. 

Για ποιους λόγους υπάρχει αυτή η καθυστέρηση; 

Ποιες είναι άλλες πρωτοβουλίες πέρα από τις συστάσεις της GRECO, τις οποίες σκοπεύετε να αναλάβετε; 

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ιωάννης Δραγασάκης): Ο κύριος Υπουργός έχει το λόγο για τρία λεπτά.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ (Υπουργός Εσωτερικών): Το ζήτημα που θέτει η συνάδελφος με την ερώτησή της δεν είναι όχι μόνο εξαιρετικά ενδιαφέρον αλλά είναι και ιδιαίτερα κρίσιμο για την εύρυθμη και αξιόπιστη λειτουργία του πολιτικού μας συστήματος.

Είναι αλήθεια ότι η βαθιά κοινωνικο-οικονομική κρίση που διέρχεται, σε συνδυασμό με συγκεκριμένες αμαρτίες του παρελθόντος, έχουν κλονίσει την εμπιστοσύνη των πολιτών στο πολιτικό σύστημα. Χρέος μας είναι να το αποκαταστήσουμε άμεσα. Να δημιουργήσουμε, δηλαδή, μια νέα σχέση εμπιστοσύνης ανάμεσα στον πολίτη και την πολιτική. Και αυτό όχι με λόγια αλλά με πράξεις.

Στο πλαίσιο αυτό εντάσσουμε την ανάγκη για πλήρη διαφάνεια στη χρηματοδότηση των πολιτικών κομμάτων. Είναι ζήτημα κομβικής σημασίας για τη δημόσια ζωή του τόπου, αλλά και για την ίδια τη δημοκρατία μας. Είναι ένα ζήτημα που, αν θέλετε, συνδέεται άρρηκτα με έναν ολομέτωπο αγώνα που πρέπει να κάνουμε κατά της διαφθοράς.

Στον αγώνα αυτό καλούμαστε να δώσουμε όλοι όλες μας τις δυνάμεις. Όλοι συμφωνούμε ότι τα εκτεταμένα φαινόμενα διαφθοράς που έχουν καταγραφεί στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια όχι μόνο έφθειραν συνειδήσεις και ηθικές αξίες, αλλά επέφεραν σοβαρά πλήγματα στην ομαλή λειτουργία της δημόσιας διοίκησης αλλά και της εθνικής μας οικονομίας, κλόνισαν την εμπιστοσύνη του κόσμου στα κόμματα, κλόνισαν την αίσθηση του κόσμου για την ποιότητα της δημοκρατίας.

Απαρέγκλιτος στόχος μας είναι να πάψει η καταπολέμηση της διαφθοράς να αποτελεί ένα απλό ευχολόγιο και να γίνει επιτέλους πράξη για να επουλώσουμε κυρίως τις πληγές του χθες, να αποκαταστήσουμε τις σχέσεις μας με τους πολίτες και να κερδίσει η Ελλάδα τη θέση που της αξίζει στις ετήσιες εκθέσεις της διεθνούς διαφάνειας και να κερδίσουμε την εικόνα που πρέπει η χώρα μας να έχει διεθνώς.

 Όπως σωστά αναφέρατε στην ερώτησή σας, η ομάδα κρατών κατά της διαφθοράς του Συμβουλίου της Ευρώπης έχει απευθύνει δεκαέξι συστάσεις προς τη χώρα μας, που αποσκοπούν στην ενίσχυση της διαφάνειας στη χρηματοδότηση των κομμάτων. Μάλιστα παραθέτετε ως χαρακτηριστικό παράδειγμα την απαίτηση για καταβολή δωρεών σε κόμματα από κάποια ποσά και πάνω μέσω τραπεζικών εμβασμάτων, όπως είπατε.

Θεωρώ εξίσου σημαντικό μεταξύ των δεκαέξι σημείων την αύξηση της διαφάνειας των λογαριασμών και δραστηριοτήτων όσων σχετίζονται με πολιτικά κόμματα, την ευχερέστερη πρόσβαση του κοινού σε πληροφορίες σχετικά με τη χρηματοδότηση των κομμάτων, την ενίσχυση της διαφάνειας στη χρηματοδότηση των προεκλογικών εκστρατειών, τον ανεξάρτητο έλεγχο των βιβλίων και των λογαριασμών των κομμάτων και την πλήρη ανεξαρτησία της αρμόδιας για τα εν λόγω ζητήματα Επιτροπής Ελέγχου.

Επειδή έχω περάσει το χρόνο, στη δευτερολογία μου θα αναφερθώ στις συγκεκριμένες δράσεις που δρομολογούμε, προκειμένου να κάνουμε πράξη τη διαφάνεια στη χρηματοδότηση των πολιτικών κομμάτων. Ευχαριστώ.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ιωάννης Δραγασάκης): Η κ. Γιαννακάκη έχει το λόγο για τη δευτερολογία της.

ΜΑΡΙΑ ΓΙΑΝΝΑΚΑΚΗ: Χαίρομαι, κύριε Υπουργέ, που δεσμευτήκατε ότι στη δευτερολογία σας θα μας πείτε συγκεκριμένα πράγματα. Διότι στην πρωτολογία σας – με όλο το σεβασμό που έχω και στο πρόσωπό σας, αλλά και στο αξίωμά σας – μας αναπτύξατε μία εξαιρετική έκθεση ιδεών, χωρίς, όμως, κάτι συγκεκριμένο. 

Αυτή είναι και η τακτική όλων των ελληνικών κυβερνήσεων από τότε που ξεκίνησε η GRECO να ασχολείται με θέματα διαφθοράς στην Ελλάδα. Διότι, όπως είπαμε, αυτή είναι η τρίτη φάση αξιολόγησης όπου αναγκάστηκαν να συντάξουν και μία έκθεση συμμόρφωσης. 

Μέχρι τώρα, οι ελληνικές κυβερνήσεις είχαν αδιαφορήσει στο να συμμορφωθούν στα προφορικά διαβήματα που έκανε η GRECO γι’ αυτά τα τόσο πολύ σημαντικά ζητήματα. 

Μάλιστα, οφείλω να ομολογήσω ότι η προηγούμενη κυβέρνηση είχε δεσμευτεί απέναντι στο Συμβούλιο της Ευρώπης ότι θα προχωρήσει στη σύνταξη νομοσχεδίου και στην κατάθεσή του στη Βουλή των Ελλήνων, όπου θα λάμβανε πολύ σοβαρά υπόψη του τις δεκαέξι αυτές συστάσεις και θα λάμβανε πολύ σημαντικά μέτρα τα οποία θα προσπαθούσαν να αντιμετωπίσουν αυτό το τόσο σημαντικό πρόβλημα που κι εσείς παραδεχθήκατε ότι καταρρακώνει περαιτέρω την αξιοπιστία του πολιτικού συστήματος στα μάτια του ελληνικού λαού. 

Ανάμεσα, λοιπόν, στις δεκαέξι προτάσεις-συστάσεις της GRECO είναι: 

--Η δημοσιοποίηση των χρηματοδοτήσεων των κομμάτων που υπερβαίνουν ένα συγκεκριμένο ποσό σε πολύ συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα. 

--Οι όροι και οι προϋποθέσεις προκειμένου να δημοσιοποιούνται τα οικονομικά των υποψηφίων σε εκλογές είτε περιφερειακές είτε πανελλαδικές. 

--Η πολύ εύκολη δημόσια πρόσβαση – ακόμη και των πολιτών – στα οικονομικά των υποψηφίων και των κομμάτων και κυρίως στις προεκλογικές καμπάνιες. 

-- Η ανεξαρτησία στο λογιστικό έλεγχο των αντίστοιχων λογαριασμών και η ενδυνάμωση της ανεξαρτησίας της αρμόδιας Επιτροπής Ελέγχου, η οποία ήδη υπάρχει. 

Θα μας πείτε στη δευτερολογία σας, φαντάζομαι, αν είστε ικανοποιημένος από τη λειτουργία της συγκεκριμένης Επιτροπής κι από το βαθμό της ανεξαρτησίας της και τι σκοπεύετε να κάνετε πάνω σε αυτό. 

Είναι, λοιπόν, φανερό από αυτές τις τέσσερις, πέντε συστάσεις από τις δεκαέξι που σας ανέφερα, ότι σκοπός της Επιτροπής του Συμβουλίου της Ευρώπης είναι πραγματικά να βοηθήσει την Ελλάδα να καταπολεμήσει τη διαφθορά και να ενισχύσει τη διαφάνεια όχι μόνο κατά τη διάρκεια του προεκλογικού αγώνα, αλλά και σε όλες τις φάσεις της πολιτικής ζωής.

Οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι αυτή η ελλιπής αντιμετώπιση της πολιτικής διαφθοράς από τη μεριά της Ελληνικής Κυβέρνησης, δείχνει εύγλωττα και αντικατοπτρίζει τις παθογένειες που εν γένει υπάρχουν στην ελληνική δημόσια ζωή. (Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτή) 

Επίσης – και ζητώ την ανοχή σας κύριε Πρόεδρε – θα ήθελα να σχολιάσετε στη δευτερολογία σας την άρνηση του Προέδρου της Κεντρικής Τράπεζας της Ελλάδας να δώσει στη δημοσιότητα σχετικά στοιχεία, λέγοντας ότι πραγματικά αυτό θα ερχόταν σε αντίθεση με το επαγγελματικό και το προσωπικό απόρρητο. 

Θα μου επιτρέψετε, όμως, να πω  – κι εδώ θα ήθελα τη θέση σας – ότι δεν μπορεί να αντιμετωπίζονται τα πολιτικά κόμματα σαν να είναι φυσικά πρόσωπα ή σαν να είναι η οποιαδήποτε επιχείρηση. 

Τα πολιτικά κόμματα – και νομίζω ότι το είπατε κι εσείς στην πρωτολογία σας – είναι βασικό συστατικό κομμάτι της Δημοκρατίας. Και είναι και κριτήριο της λειτουργίας των δημοκρατικών θεσμών. Σας ευχαριστώ.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ιωάννης Δραγασάκης): Ευχαριστούμε κι εμείς. Παρακαλώ, κύριε Υπουργέ, έχετε το λόγο για τη δευτερολογία σας.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ (Υπουργός Εσωτερικών): Κατ’ αρχάς, ορισμένα κομμάτια ήδη τα έχω εντάξει μέσα από τις ερωτήσεις σας, αλλά θα σας απαντήσω συγκεκριμένα. 

 Όσον αφορά το χρονοδιάγραμμα τήρησης των υποχρεώσεων της χώρας μας απέναντι στη στάση του Συμβουλίου της Ευρώπης, θα ήθελα να παρατηρήσω ότι στην παράγραφο 55 της Έκθεσης Συμμόρφωσης για την Ελλάδα του Τρίτου Γύρου Αξιολόγησης σημειώνεται ότι παρατηρήθηκε καθυστέρηση λόγω της τρέχουσας πολιτικής και οικονομικής κατάστασης της Ελλάδας. Και τη γνωρίζετε πάρα πολύ καλά. 

Σε κάθε περίπτωση, όλοι θα συμφωνήσουμε ότι το ζήτημα του πολιτικού χρήματος πρέπει να αντιμετωπιστεί άμεσα κι αποτελεσματικά. Με το πρίσμα αυτό, ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, ο Αντώνης ο Σαμαράς, έχει δώσει εντολή για μία αυστηρή νομοθετική πρωτοβουλία για το θέμα του πολιτικού χρήματος. 

Παράλληλα, έχει θέσει το θέμα αυτό ως ένα από τα βασικά σημεία στη διαδικασία για την αναθεώρηση του Συντάγματος. 

 Βασικοί άξονες σε αυτό θα είναι: 
--Η μείωση της κρατικής χρηματοδότησης, 
--η πλήρης διαφάνεια της ιδιωτικής χρηματοδότησης, 
--η αυστηροποίηση της διαδικασίας χρηματοδότησης των κομμάτων,
--αλλά και η ανάθεση του σχετικού ελέγχου – επειδή με ρωτήσατε γι’ αυτό το θέμα – όχι σε Επιτροπή της Βουλής, αλλά σε Ανεξάρτητη Αρχή αυξημένου κύρους. 

Ιδιαίτερη έμφαση δίνουμε και στον ενδελεχή και εμπεριστατωμένο έλεγχο του «πόθεν έσχες» των πολιτικών προσώπων. Θα το αλλάξουμε και αυτό. Επιλέγουμε να αναθέσουμε τον σχετικό έλεγχο όχι όπως γινόταν μέχρι σήμερα σε μια Επιτροπή της Βουλής, αλλά σε Ειδικό Σώμα, αποτελούμενο αποκλειστικά από δικαστικούς λειτουργούς των τριών Ανώτατων Δικαστηρίων της χώρας. 

Προωθούμε, επίσης, την επαγωγή των περιπτώσεων οικονομικών εγκλημάτων Υπουργών στις διατάξεις του νόμου για τους καταχραστές του δημοσίου, κάτι, μάλιστα  – σας το υπενθυμίζω – που συμπεριλαμβανόταν στην προγραμματική συμφωνία που είχε εγκρίνει και η ΔΗΜΑΡ τον περασμένο Ιούνιο.

 Θέλω να βεβαιώσω ότι θα ακούσουμε και θα λάβουμε υπόψη σοβαρά τις προτάσεις όλων των πτερύγων της Βουλής. Είναι, επίσης, αυτονόητο ότι θα ληφθεί υπόψη και η σχετική εμπειρία από τις δεκαέξι σχετικές συστάσεις του Συμβουλίου της Ευρώπης. 

Στον πολιτικό πολιτισμό μας, που χαρακτηρίζει μια σύγχρονη Δημοκρατία, βασικό προαπαιτούμενο είναι η καταπολέμηση της πολιτικής διαφθοράς και δεν έχουν θέση φαινόμενα μαύρου χρήματος και εξαγοράς συνειδήσεων. 

Σ’ αυτή, λοιπόν, την κατεύθυνση κινούμαστε, με στόχο την απόλυτη διαφάνεια στην πολιτική ζωή και την πλήρη εξυγίανση του πολιτικού μας συστήματος. Ευχαριστώ. 

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ιωάννης Δραγασάκης): Ευχαριστούμε και εμείς.
Κύριε Υπουργέ, θα ήθελα  – έπρεπε να το πω στην αρχή, αλλά το λέω τώρα – εκ μέρους του Προεδρείου να ευχαριστήσω που ως νέος Υπουργός τιμήσατε το Κοινοβούλιο ερχόμενος να απαντήσετε στις ερωτήσεις. 
Πρέπει να πω ότι λιμνάζουν αρκετές ερωτήσεις για το Υπουργείο που έχετε αναλάβει. Το ίδιο ισχύει βεβαίως και για τον κ. Μπέζα, ο οποίος ακολουθεί με την ερώτηση την οποία θα συζητήσουμε τώρα. 

ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ (Υπουργός Εσωτερικών): Ήταν υποχρέωσή μου, κύριε Πρόεδρε. 

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ιωάννης Δραγασάκης): Βεβαίως, κύριε Υπουργέ, αλλά εδώ που έχουμε φτάσει, εγώ λέω «ευχαριστώ» σε όσους Υπουργούς τιμούν το Κοινοβούλιο και απαντούν στις ερωτήσεις των Βουλευτών.

****
Κατόπιν τούτων των διαβεβαιώσεων, να κοιμάστε ήσυχοι, αγανακτισμένοι σύντροφοι, ότι η πολιτική διαφθορά θα παταχθεί και η "GRECO" όπου να 'ναι θα εφαρμοστεί! 
OLE, OLE!

Ο φασισμός του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου και το αντιδημοκρατικό "Συνταγματικό Τόξο"

Τελευταία έχει αναπτυχθεί και αναπαράγεται από τα ΜΜΕ μια νοσηρή και επικίνδυνη παραφιλολογία ότι τα αυτοαποκαλούμενα "προοδευτικά" κόμματα του ελληνικού Κοινοβουλίου ανήκουν στο λεγόμενο "Συνταγματικό Τόξο" (νονός ο Ευάγγελος Βενιζέλος) ενώ τα άλλα βρίσκονται  εκτός αυτού,  και γι' αυτό πρέπει ν' αποβληθούν στο πυρ το εξώτερο. Ο στόχος βέβαια είναι η Χρυσή Αυγή, αλλά τα σκάγια αγγίζουν και τη Νέα Δημοκρατία κατά το σκεπτικό του Αλέξη Τσίπρα.

Η προσπάθεια αυτή, εκτός από δημαγωγική και υποκριτική, είναι άκρως αντιδημοκρατική - αφού βάλλει ευθέως κατά της ελεύθερης διακίνησης των ιδεών - ρατσιστική, αντισυνταγματική και άκρως επικίνδυνη για τη συνοχή των Ελλήνων, σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο για τη χώρα που κρίνεται η ίδια η επιβίωση του έθνους μας.

Αντιγράφω από την ιστοσελίδα greeklaws.com, μελέτη του Πανεπιστημίου Αθηνών, Σχολή Νομικών, Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών, με τίτλο"ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ", κεφάλαιο 1ο, "ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ", 1.1: 

«Όσον αφορά τη ρήτρα της εξυπηρέτησης της ελεύθερης λειτουργίας του δημοκρατικού πολιτεύματος, στην παράγραφο 1 του άρθρου 29 του Συντάγματος, δεν εμπεριέχει περιορισμό ούτε παρέχει κριτήριο, με βάση το οποίο κρατικά όργανα (έστω και δικαστήρια) να μπορούν να απαγορεύσουν την ίδρυση κόμματος ή να διατάξουν τη διάλυση υφισταμένου. Τούτο θα ήταν ασύμβατο με την πολιτική ελευθερία που είναι συστατικό στοιχείο της δημοκρατικής αρχής.

Συνέπεια της πολιτικής ελευθερίας ως στοιχείου της δημοκρατίας είναι ότι όλες οι πολιτικές απόψεις, τάσεις, ιδεολογίες κλπ. είναι κατ' αρχήν ελεύθερες. 

Περιορισμοί στην έκφρασή τους και κυρίως στην επιδίωξη των πολιτικών κομμάτων ή άλλων ενώσεων που τις εκφράζουν να συμμετάσχουν στις συνταγματικές διαδικασίες σχηματισμού της πολιτειακής βούλησης, δεν μπορούν να επιβληθούν με νόμο, αφού αυτός θα ήταν αντίθετος στη δημοκρατική αρχή. 

Η επιβολή περιορισμών είναι θεμιτή μόνο αν ερείδεται σε άλλη ειδικότερη συνταγματική διάταξη, η οποία καθιερώνει την παραπάνω αρχή κατά τρόπο ρητό και ανεπίδεκτο αμφισβήτησης.

Τούτο δεν συμβαίνει στην περίπτωση της διάταξης της παρ. 1 του άρθου 29 του Συντάγματος, αφού δεν προβλέπει διαδικασίες απαγόρευσης "αντιδημοκρατικών" κομμάτων. » (πηγή)

Ας δούμε τώρα μερικά αποσπάσματα από την προχθεσινή επεισοδιακή συνεδρίαση της Βουλής, στην οποία αναφέρθηκα και εδώ, όπου κυριάρχησε η ιδέα του συνταγματικού τόξου, εναλλακτικά δημοκρατικού τόξου.

Αλέξης Τσίπρας:  «Κύριε Υπουργέ, αισθάνθηκα την ανάγκη να μην απευθυνθώ κατ’ ιδίαν σε εσάς για να πληροφορηθώ για ένα μείζον ζήτημα. (...)
Τι ακριβώς έχει συμβεί με το νομοσχέδιο που καταθέσατε; (...)

Κύριε Υπουργέ, ξέρετε καλύτερα από εμένα φυσικά ποιες είναι οι πραγματικές αιτίες που έχουν οδηγήσει την Κυβέρνηση σε αυτές τις παλινωδίες. Ξέρετε καλύτερα από εμένα ποιοι είναι αυτοί και γιατί βάζουν τρικλοποδιές σε αυτή την πρωτοβουλία. 
Θα ήθελα να δώσετε συγκεκριμένες και ειλικρινείς απαντήσεις.(...)

Σε ποιες ενέργειες σκοπεύετε να προβείτε, ώστε να θωρακιστεί πολιτικά και νομικά η χώρα απέναντι σε κρούσματα ρατσιστικής βίας και μίσους απέναντι σε κάθε διαφορετικότητα;

Το ερώτημα, λοιπόν, είναι το εξής: Θα τους επιτρέψετε και με τη δική σας ανοχή να συνεχίζουν να χαϊδεύουν ακροδεξιά αυτιά και θαυμαστές του Χίτλερ σε αυτήν εδώ την Αίθουσα; (...)»

Αντώνης Ρουπακιώτης: «Το νομοσχέδιο κατά του ρατσισμού και της ξενοφοβίας δεν αποσύρεται. Είναι η πολιτική βούληση του κυρίου Πρωθυπουργού και των δύο κομμάτων που συμμετέχουν στην Κυβέρνηση. (...)

Αυτό το νομοσχέδιο, επειδή ξέρουμε ότι πρέπει με ιδιαίτερη προσοχή να υπερασπιστεί τους πολίτες και τη δημοκρατία κατά του μισαλλόδοξου ρατσιστικού λόγου και πρέπει ταυτόχρονα, να διαφυλάξει τα όρια ελευθερίας του λόγου και της έκφρασης και από την άποψη αυτή – και θα ήταν τιμή για εμάς να ακούσουμε τις απόψεις και όλων εσάς και όλων των κυρίων Βουλευτών - επιδέχεται πάντα τις παρεμβάσεις. Αυτό είναι το πρώτο.

Και δεύτερον, να αντιληφθούμε ότι σε επίπεδο θεσμών και υπεράσπισης της δημοκρατίας (...)  εάν δεν υπάρξουν συγκλίσεις των κομμάτων του δημοκρατικού τόξου, να αναζητηθούν οι αναγκαίες εκείνες θεσμικές επιλογές, θα μου επιτρέψετε να πω ότι ένα νομοσχέδιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης όσο και πλήρες να είναι, δεν φαίνεται να μπορεί να έχει τα αναμενόμενα αποτελέσματα.»

Αλέξης Τσίπρας: «(...) Και βεβαίως δεν θέλω - αλλά δεν μπορώ να μην το κάνω - να υπενθυμίσω ότι υπάρχουν κάποιες εκλεκτικές συγγένειες, κάποιες επιλεκτικές συμφωνίες σ’ αυτήν εδώ την Αίθουσα, διότι μιλάτε για την ανάγκη σύμπλευσης των δυνάμεων του συνταγματικού τόξου. 

Όμως, κύριε Υπουργέ, δεν μπορώ να καταλάβω πώς θα μπορέσουμε εμείς με την κουλτούρα και τη δημοκρατική παράδοση της Αριστεράς να συμπλεύσουμε και να προστατεύσουμε τη δημοκρατία με ανθρώπους των οποίων η ιστορία έχει καταγραφεί. Ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας κ. Βορίδης ήταν επικεφαλής της νεολαίας της ΕΠΕΝ με εντολή του δικτάτορα Παπαδόπουλου από τη φυλακή.
Τι είδους συνταγματικό τόξο, λοιπόν, να κάνουμε εμείς και πόσο να υπερασπιστούμε τη δημοκρατία; (...)

Και η επόμενη σύγκρουση και απεργία δεν θα έχει μπροστά συνδικαλιστές, θα είναι πολιτική απεργία και θα έχει μπροστά τις δυνάμεις του δημοκρατικού τόξου, αν πράγματι αισθάνονται ότι είναι δυνάμεις του δημοκρατικού τόξου, για να υπερασπιστούν τα κοινωνικά δικαιώματα και το Σύνταγμα.»

Αντώνης Ρουπακιώτης: «(...) Αναμφισβήτητα, δεν έχουμε ταυτότητα εποχών και συνθηκών. Δεν κάνω τέτοια ιστορικά λάθη. Ωστόσο, έχουμε και σήμερα έναν μείζονα κίνδυνο, όχι μόνο ως Ελλάδας, εν γένει των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των κατακτήσεων των εργαζομένων, αλλά κίνδυνο σε βάρος του στενού πυρήνα της Δημοκρατίας και των θεσμών. 

 Θα επαναλάβω την παράκληση μου ως πολίτης αυτής της χώρας πως εάν δεν αναζητηθούν συγκλίσεις μεταξύ των κομμάτων του δημοκρατικού τόξου, παρά τις πολιτικές και ιδεολογικές διάφορες, κανένα νομοσχέδιο δεν μπορεί να αντικρούσει αυτόν τον κίνδυνο.

Ευτυχώς σε ότι αφορά την καταπολέμηση του μισαλλόδοξου ρατσιστικού λόγου, την καταπολέμηση των φυλετικών διακρίσεων, αυτή έχει ξεκινήσει από μακριά και το ξέρετε, από το 1966 με την από 7-3-1966 Διεθνή Σύμβαση του ΟΗΕ που πρέπει να πω ότι την είχαν δεχθεί, κύριε Πρόεδρε και οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Σοβιετική Ένωση τότε. Δεύτερον, δυστυχώς σε αυτή η Σύμβαση θα λέγαμε ότι είχαμε το δύσμορφο ότι ψηφίστηκε και ενσωματώθηκε στην ελληνική νομοθεσία με το νομοθετικό διάταγμα 494/1970 επί δικτατορίας, ωστόσο επικαιροποιήθηκε με τον ν. 927/1999 που θεωρήθηκε ότι είναι σταθερή αναφορά κατά των φυλετικών διακρίσεων και της εκπομπής του μισαλλόδοξου λόγου και για άλλα κράτη της Ευρώπης.»

Παναγιώτης Ηλιόπουλος:  «(...) Ας θέλετε εσείς να παλέψετε για το δημοκρατικό τόξο. Εμείς θα παλέψουμε για το ελληνικό τόξο και για τον ελληνικό λαό. Εσείς πείτε ό,τι θέλετε.
Ελληνικό τόξο απάντησε στο δημοκρατικό σας τόξο. Και αυτά που λέτε θα τα κρίνει ο ελληνικός λαός.»

Μάκης Βορίδης: «(...) Το πρωί ο κ. Τσίπρας έκανε μία ερώτηση. Ρώτησε για το θέμα του αντιρατσιστικού νόμου. Μια χαρά. Ακούστε τι υπαινίχθη ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ: Ο κ. Κεφαλογιάννης δεν εψήφισε την άρση της ασυλίας του Κασιδιάρη. Εγώ έχω την γνωστή ακροδεξιά προϊστορία. Ο κ. Σαμαράς περιβάλλεται από ακροδεξιούς συμβούλους. Η Νέα Δημοκρατία δεν στέργει στο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο. Άρα - αναρωτιέται ο κ. Τσίπρας - τι νόημα έχει η συνεννόηση; Είναι άραγε η Νέα Δημοκρατία κόμμα του συνταγματικού τόξου;

Αυτά λέτε; Αμφισβητείτε τη δημοκρατικότητα της Νέας Δημοκρατίας; Αμφισβητείτε από τη δική σας την πλευρά τη δημοκρατικότητα της Κυβέρνησης;

Συζητάμε σήμερα για τα φαινόμενα αυτά, τα απαράδεκτα, εντός του Ελληνικού Κοινοβουλίου, αλλά έχουμε ζήσει εδώ μέσα, σεβαστέ κύριε Πρόεδρε, τις ύβρεις που μας ανεβάζουν δοσίλογους, μας κατεβάζουν ταγματασφαλίτες, μας ανεβάζουν προδότες, μας κατεβάζουν ναζί. Ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη είναι ναζί.

Το εξώφυλλο σήμερα της εφημερίδας ΑΥΓΗ, κομματικού οργάνου του ΣΥΡΙΖΑ, είναι: "Επιστρατευμένοι στην ακροδεξιά". Αυτά λέτε; Αντιλαμβάνεστε που οδηγούν αυτά; Καταλαβαίνετε τι κάνετε αν αμφισβητείτε τη δημοκρατική αφοσίωση και προσήλωση του μεγαλύτερου Κόμματος στην Ελλάδα, του Κόμματος που έφερε τη δημοκρατία; Αυτά λέτε; Αντιλαμβάνεστε ποιος εκτρέφει τα φασιστικά φαινόμενα;

Όταν παράγεται πολιτική απονομιμοποίηση, εσείς τι νομίζετε; Ότι εν συνεχεία θα συνεχίσει να λειτουργεί το κοινοβουλευτικό πολίτευμα ομαλά; 

Η πολιτική απονομιμοποίηση και ο λαϊκισμός, κύριε Πρόεδρε, είναι ο προάγγελος του εξτρεμισμού. Αφού απονομιμοποιείται η κοινοβουλευτική διαδικασία, αφού απονομιμοποιούνται τα πολιτικά κόμματα, αφού απονομιμοποιείται ο κοινοβουλευτισμός, αφού εδώ θέλουμε να λέμε όλες αυτές τις αστήρικτες πραγματικά υπερβολές χωρίς ένα στοιχείο συγκροτημένο, τότε δεν είναι αυτονόητο ότι στρέφουμε την κοινωνία στα άκρα, τα άκρα της Δεξιάς και τα άκρα της Αριστεράς; Δεν είναι αυτονόητο ότι τη στρέφουμε εκεί;

Να αναλάβετε, λοιπόν, τις ευθύνες σας και να συνειδητοποιήσετε ότι δεν μοιράζετε πιστοποιητικά δημοκρατικής νομιμότητας. Δεν μοιράζετε τέτοια πιστοποιητικά.

Και να καταλάβετε το εξής: Η Νέα Δημοκρατία είναι περήφανη για την πολιτική της παράδοση, για την ταυτότητά της, για τη σύνθεσή της, για την ιδεολογία της. Δεν την εξαρτά από την έγκρισή της. Δεν θέλουμε να συμφωνείτε μαζί μας, αλλά είναι σημαντικό το να μην παράγεται πολιτική απονομιμοποίηση. Πιστεύετε ότι σας βοηθά εκλογικά. Πρόσκαιρα. Οδηγεί στο χαμό, το συνολικό χαμό! 
Δεν πρόκειται να υπάρξουν ανασυγκροτήσεις με τέτοιους όρους. (...)»

Σαν απάντηση στα ανωτέρω παραθέτω αποσπάσματα από χθεσινό άρθρο του Γιάννη Μιχελάκη στην "Εφημερίδα των Συντακτών" με τίτλο : "Οι ιδέες δεν αντιμετωπίζονται με διατάγματα":

«Από το 2001, το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με μια απόφαση-πλαίσιο υπέδειξε στα κράτη-μέλη της Ένωσης να θεσπίσουν αυστηρές ποινές τόσο για πράξεις ρατσιστικής προπαγάνδας όσο και για κάθε δημόσια άρνηση των εγκλημάτων γενοκτονίας.

Η απόφαση, ωστόσο, εκείνη - όπως ρητά αναφερόταν - δεν συνεπαγόταν υποχρέωση των κρατών-μελών να λάβουν μέτρα που αντιβαίνουν τις θεμελιώδεις αρχές τους για την ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι, της έκφρασης και του Τύπου. Ούτε, βέβαια, οι κοινοτικές αποφάσεις έχουν τη δεσμευτικότητα Οδηγιών. Κι ούτε κατισχύουν του Συντάγματος.
(...)
Εάν λοιπόν το νέο νομοθέτημα έχει - όπως ειπώθηκε- βάση τα προηγούμενα, θα θεσπιστούν διατάξεις ενάντια στα δικαιώματα του Ανθρώπου ή θα υπάρξουν προσαρμογές; 

Θα αγνοηθούν οι έξωθεν αντιδράσεις ή θα καταλήξει η Ελλάδα σε ένα νομοθέτημα που θα καταδικάζει όσους αρνούνται οποιαδήποτε άλλη γενοτονία, αλλά ανέχεται όσους αρνούνται τις αναγνωρισμένες από τη Βουλή Γενοκτονίες των Ελλήνων του Πόντου και της Μικράς Ασίας;

Μείζον ζήτημα εγείρεται, κατ' αρχάς ως προς τη διατύπωση απόψεων για την αντιμετώπιση της λαθρομετανάστευσης, καθώς οι λαθρομετανάστες, σχεδόν στο σύνολό τους, ανήκουν σε άλλες φυλές και έχουν άλλες θρησκείες. 

Μπορεί, δηλαδή, η εναντίωση στο εξόχως επικίνδυνο φαινόμενο της λαθρομετανάστευσης να εμφανίζεται σαν ρατσισμός ακόμη κι αν δεν πρόκειται περί αυτού; 

Μπορεί να ποινικοποιηθεί ο προβληματισμός για το μεταναστετικό, ακόμη και εάν αφορά την ανάπτυξη ερωτημάτων, σκέψεων και προτάσεων για την ανάσχεση της ανεξέλεγκτης μεταναστευτικής ροής;

Μπορεί να απαγορευτεί κάθε σκέψη και πρωτοβουλία εναντίον του προβλήματος;

Θα είναι παράνομος όποιος εναντιώνεται στη λαθρομετανάστευση και στα νοσηρά φαινόμενα - την έξαρση της εγκληματικότητας, της εμπορίας ναρκωτικών, της πορνείας, της γκετοποίησης ολόκληρων γειτονιών - που συνεπιφέρει;

Εάν κάποιος βουλευτής προτείνει μέτρα εναντίον της λαθρομετανάστευσης, θα διώκεται;

Ακόμη σοβαρότερο ζήτημα εγείρεται από ενδεχόμενες διατάξεις που θέτουν περιορισμούς στην ελεύθερη διακίνηση ιδεών σχετικά με τις γενοκτονίες, τον ρατσισμό, τις θρησκευτικές πεποιθήσεις. 

Πώς μπορεί, δηλαδή, σε μια δημοκρατία να αναπτύσσεται φόβος μπροστά στην ελευθερία του λόγου και της σκέψης; 

 Πώς μπορεί να φιμώνονται οι διαφορετικές προσεγγίσεις ιστορικών γεγονότων και να απαγορεέύεται η ιστορική έρευνα;

Πώς μπορεί ορισμένες απόψεις να θεωρούνται ποινικά κολάσιμες και άλλες όχι;
(...)
Ακούγονται όμως και προτάσεις για την επιβολή κυρώσεων που θα φτάνουν έως και την "αυτόματη" έκπτωση βουλευτή από το αξίωμά του. Αλλά και θα επεκτείνονται εις βάρος των νομικών προσώπων, των συλλόγων, των οργανώσεων και των κομμάτων, ακόμη και αν οι υπόλογοι είναι κατώτερα στελέχη τους.

Και διερωτάται κανείς: Είναι δυνατόν σε δημοκρατικά πολιτεύματα να τίθενται πολιτικά κόμματα εκτός νόμου εξαιτίας των ιδεών τους;

Είναι δυνατόν να προβλεφθεί "αυτόματη" στέρηση της ασυλίας βουλευτή όταν το Σύνταγμα (άρθρο 62) απαιτεί προηγούμενη άδεια της Βουλής;

Μπορεί να υπάρξει δίωξη βουλευτή για γνώμη που εκφράζει κατά την άσκηση των καθηκόντων του, όταν κάτι τέτοιο αποκλείεται ρητά και κατηγορηματικά από το άρθρο 61 του Συντάγματος;

Κι έπειτα: Εάν οι κάτοικοι στον Άγιο Παντελεήμονα αντιδράσουν στην παρουσία λαθρομεταναστών, θα τεθούν εκτός νομιμότητας τα κόμματα στα οποία κάποιοι από αυτούς μπορεί να είναι στελέχη;

Αν οι εγκληματίες στη Μανωλάδα ήταν στελέχη δημοκρατικού κόμματος, θα έβγαινε κι αυτό εκτός νόμου; 

Ακούγονται όμως και σκέψεις για εισαγωγή και ποινικοποίηση της έννοιας "εχθροπάθεια", το περιεχόμενο της οποίας είναι αδύνατο να προσδιοριστέι νομικά κατά τρόπο αντικειμενικό και αδιάτρητο.

Προβλήματα, άλλωστε, εντοπίζονται και στην ποινικοποίηση του "μίσους", μιας έννοιας που εμπίπται στην αρμοδιότητα της ψυχολογίας.

 Ποιος δηλαδή θα αποφαίνεται για την ύπαρξη "εχθροπάθειας" ή "μίσους"; 

Ποιος και πώς θα αποδίδει μια πράξη σε λόγους μίσους και όχι άμυνας ή βούλησης προστασίας του ιδίου ή του κοινωνικού περίγυρού του, κατέναντι υπαρκτού κινδύνου;

Ακούγεται, επίσης, ότι με ένα τέτοιο νομοθέτημα μπορεί να αντιμετωπιστούν αντιδημοκρατικά μορφώματα. (...)

Σε κάθε περίπτωση, πάντως, οι υπερβολές εκφράζουν επιπόλαιες φωνές που αντιγράφουν αντιλήψεις εκείνων που στοχεύουν.

Διότι στις δημοκρατίες οι ιδέες, ακόμη και οι πλέον επικίνδυνες, δεν αντιμετωπίζονται με ακραία νομοθετήματα, αλλά με ισχυρότερες ιδέες. 

Στις δημοκρατίες πολιτικά μορφώματα, ακόμη και ναζιστικά, δεν αντιμετωπίζονται στα δικαστήρια αλλά στην κοινωνία.

Στις δημοκρατίες υπάρχουν αρχές. Και εάν αυτές οι αρχές παραβιάζονται, τότε - και είναι περισσότερο από βέβαιο - επέρχονται ακριβώς τα αντίθετα αποτελέσματα.» (πηγή)

Εάν καταφέρατε και φτάσατε μέχρι το τέλος αυτού του μακροσκελούς άρθρου, διαβάστε και απόσπασμα της μεταναστευτικής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ όπως εξαγγέλθηκε προεκλογικά από τον Αλέξη Τσίπρα:

«Υπερασπιζόμαστε το θεμελιώδες δικαίωμα των μεταναστών και των προσφύγων στη ζωή και την αξιοπρεπή διαβίωση. 
Γι’ αυτό βρισκόμαστε στον αντίποδα μιας λογικής που ορθώνει την Ελλάδα-φρούριο, την Ευρώπη-φρούριο, και υποστηρίζουμε το δικαίωμα στην ελεύθερη και ασφαλή είσοδο και το άσυλο. » (πηγή)

********
Προστέθηκε στις 27/5/2013

Αντισυνταγματικό έκρινε το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο του Ρουπακιώτη η ΚΕΝΕ. (newsbomb)

Κάποιοι θέλουν να "ευνουχίσουν" τον Αντώνη Σαμαρά

Όσοι δεν ξέρατε ποιος ευθύνεται για τα σημερινά εφιαλτικά αδιέξοδα της ελληνικής οικονομίας, είναι καιρός να το μάθετε από το Μπάμπη Παπαδημητρίου: ο Αντώνης Σαμαράς φταίει! Με άλλα λόγια, δε φταίει ο γάιδαρος, φταίει το σαμάρι που δεν του κάθεται καλά!

Ενημερωθείτε, παρακαλώ:



Να και η παρέμβαση-διαμαρτυρία του Γιάννη Μιχελάκη:



Μεγάλη πλάκα! Τα σχόλια τα δικά μου περιττεύουν…

Ιδού και η “απολογία” Σαμαρά για τη "μη συναίνεση" σε όλα: