Γιώργος Λιάνης: Μερικοί βουλευτές ήμασταν τυχοδιώκτες

Τάδε έφη στις 12/12/2018 o πρώην βουλευτής και υπουργός του ΠΑΣΟΚ, Γιώργος Λιάνης,  σε μια κρίση ειλικρίνειας, βάζοντας και τον εαυτό του ανάμεσα στους τυχοδιώκτες. 

«Πολλοί πολιτικοί ήταν απαράδεκτοι, ήμασταν απαράδεκτοι. Μερικοί ήμασταν τυχοδιώκτες, βάζω και τον εαυτό μου μέσα, ήμασταν ανάξιοι να φέρουμε αυτό το μεγάλο αξίωμα που το δίνει ο ελληνικός λαός να τον εκπροσωπείς, στο κέντρο των αποφάσεων για τη ζωή του, την ιστορία του και την ακεραιότητα της χώρας του». (πηγή)

Φτύσιμο "Μνημονίου" και κοινοβουλευτισμού από το Γιώργο Λιάνη

Παραθέτω χαρακτηριστικά αποσπάσματα από τη δραματική επιστολή παραίτησης του Γιώργου Λιάνη. Ολόκληρη την επιστολή θα τη βρείτε εδώ.

Αθήνα, 14 Ιουνίου 2011

Αγαπητέ κύριε Πρόεδρε,

Με λύπη, ομολογουμένως με πάρα πολλή λύπη, πήρα την απόφαση να παραιτηθώ από την κοινοβουλευτική μας ομάδα παραμένοντας βουλευτής Φλώρινας.

Είναι θέμα κυρίως συνείδησης.

Δεν πιστεύω πια στην οικονομική πολιτική που ακολουθούμε. Αποτύχαμε και έκτοτε αναγκαζόμαστε να κρύβουμε την αλήθεια από τον ελληνικό λαό συνεχώς.

Ο χρόνος που πέρασε με το μνημόνιο ήταν ένας μαρτυρικός χρόνος θυσιών που αποδείχτηκαν μάταιες για τους Έλληνες.

Μάταιες γιατί οδήγησαν στο μεσοπρόθεσμο που το βλέπω βραχυπρόθεσμο και μοιραία θα ακολουθήσει και άλλο χειρότερο…

Είμαστε σε ένα φαύλο κύκλο.

Ψήφισα το Μνημόνιο - 1 γιατί πράγματι πίστευα ότι η Ελλάδα θα χρεοκοπούσε και ότι χιλιάδες Έλληνες δεν θα χαν να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις.

Για την πράξη εκείνη ήθελε σιδερένια σπλάχνα.

Το μεσοπρόθεσμο σημαίνει επιπρόσθετα απίστευτα βάρη για τους αδύναμους και τους μη έχοντες. Σημαίνει τριπλή φορολογική επιβάρυνση των ακινήτων, αύξηση του φόρου, καθιέρωση πρόσθετου τέλους κι έκτακτη εισφορά. Δηλαδή επιδρομή στα εισοδήματα αναδρομικά και για μια πενταετία. Αυτά τα μέτρα θέλουν σπλάχνα τίγρης για να τα ψηφίσεις. Κι αυτά δεν τα διαθέτω.

Στον ένα χρόνο που πέρασε επλήγησαν οι μικροί, οι δημιουργικοί, οι παραγωγικοί κι έμειναν άθικτοι οι μεγάλοι και οι αντιπαραγωγικοί.

Αυτά τα μέτρα δεν μας τα ζητάει η Τρόικα, που είχε δηλώσει ότι τα όρια της φορολόγησης έχουν εξαντληθεί. Αυτά τα μέτρα τα επιβάλλουμε μόνοι μας.

Αν η Ελλάδα βρίσκεται όντως στο χείλος της καταστροφής όπως και πάλι λέγεται, και τη σώζει μόνο το Μνημόνιο -2, αυτό πρέπει να είναι μια απόφαση με πανεθνική συστράτευση όλων των κομμάτων και όλων των Ελλήνων.

Κύριε Πρόεδρε,

Δεν είναι δυνατόν κάθε φορά η ευθύνη για να σωθεί η Ελλάδα να μετακυλύεται στους ώμους των βουλευτών που αν τολμήσουν να έχουν διαφορετική γνώμη τότε θα πέσει το κεφάλι τους από την κομματική γκιλοτίνα.

Η υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας συνάντηση των πολιτικών αρχηγών ναυάγησε. Πιστεύετε αλήθεια ότι η τύχη της χώρας δεν κρίθηκε στο αποτέλεσμα εκείνης της συνάντησης και κρίνεται κάθε φορά από λίγους βουλευτές που τους αναγκάζουμε να γίνουν εθελοντές αυτοκτονίας;

Θα ήταν υπέροχο να μπορούσαμε πράγματι 3-4 βουλευτές κάθε φορά να σώζουμε τη χώρα. Αλλά το υπέροχο απέχει ένα βήμα από το γελοίο.

Δεν δέχομαι να μπω και πάλι στην ίδια καταναγκαστική διαδικασία. Η ελευθερία μου που την ορίζει το Σύνταγμα της χώρας είναι απεριόριστη και “απλώνει και την ελευθερία των άλλων μέχρι το άπειρο”, για να θυμηθούμε το Μάη του ’68.

Οι ψηφοφορίες αυτές είναι πειθαναγκαστικές και μόνο τέτοιες δεν έπρεπε να είναι. Δεν μπορώ να κουβαλάω πια το βάρος που μας φορτώνετε, και ενώ γινόμαστε Σίσυφοι μας βαφτίζετε σωτήρες της χώρας. Αυτό είναι υποκρισία και φαρισαϊσμός.

Όλοι παραδέχονται πλέον ότι η οικονομική μας πολιτική ήταν λανθασμένη. Μένει να παραδεχτούμε το λάθος μας. Μένει να ζητήσουμε την συγνώμη που αρμόζει από τον ελληνικό λαό. Και τέλος να προχωρήσουμε σε μια αλλαγή της οικονομικής μας πολιτικής, όσο δύσκολο κι αν είναι αυτό.

(…) (…)

Κύριε Πρόεδρε,

Ταπεινώσαμε, πονέσαμε και αδικήσαμε τον ελληνικό λαό. Έναν λαό υπερήφανο, αγωνιστή, εργατικό και φιλότιμο. Γι’ αυτό και οι Έλληνες μας ταπεινώνουν.

Ταπεινώσαμε, πονέσαμε και αδικήσαμε την Φλώρινα και τους Φλωρινιώτες. Νιώθω την ανάγκη να ζητήσω συγνώμη από τους Έλληνες και τους συμπατριώτες μου. Τους στερήσαμε την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

Κύριε Πρόεδρε,

Τέλος θα σας εξομολογηθώ κάτι. Για να μπορώ να λειτουργώ ελεύθερα σαν βουλευτής χρειάστηκε, όσο κι αν σας ξενίζει αυτό, να αποφασίσω πρώτα ότι δεν πρόκειται να είμαι ξανά υποψήφιος βουλευτής! Για πρώτη φορά αισθάνομαι πιο ελεύθερος και για πρώτη φορά κάνω αυτό που επιτάσσει το Σύνταγμα κι αυτό που επιτάσσει ο εθνικός μας ποιητής: “συλλογάται καλά όποιος συλλογάται ελεύθερα.” Ότι καλύτερο είχα μέσα μου ήταν η ελεύθερη και αδέσμευτη φωνή μου από τα χρόνια της δημοσιογραφίας. Τη φωνή αυτή μερικές φορές την έπνιξα.

(…) (…)

Κύριε Πρόεδρε,

Θα γυρίσω στη δημοσιογραφία και πιστεύω ότι από κει θα βοηθήσω και την Ελλάδα και την πατρίδα μου περισσότερο.

Σας εύχομαι καλή επιτυχία και το λέω αυτό με συγκίνηση μετά από συνοδοιπορία είκοσι δύο ολόκληρων χρόνων.

Γιώργος Λιάνης
Βουλευτής Φλώρινας

Δείτε τώρα και την απάντηση του Ανδρέα Λοβέρδου: