Επιβαρύνουν τους φτωχούς για να ξαλαφρώσουν τους πλούσιους!

Είναι πλέον διεθνώς γνωστόν ότι στο Λαμογιστάν όποια πέτρα κι αν σηκώσεις θα βρεις ΑΔΙΚΙΑ, διαφθορά, κουτοπονηριά και παρανομία. Θα βρεις όμως και προκλητικό θράσος και αναλγησία!

Συνεχίζοντας λοιπόν, εν μέσω εθνικής συμφοράς, την ταξική παράδοση οι κυβερνοαλήτες της Ν.Δ. (τα ίδια είχε κάνει και ο Γ. Αλογοσκούφης), αντί να καλέσουν τους έχοντες να συμβάλουν με αυξημένη φορολογία στη σωτηρία της χώρας, τους τη μειώνουν κιόλας! Προφανώς υλοποιούν προεκλογικές υποσχέσεις στους σπόνσορές τους, και προς χάρη του βασιλικού ποτίζονται και οι γλάστρες... Τους ενοχλούσαν, λέει, τα πολλά κλιμάκια, και ήθελαν να τα λιγοστέψουν. Λες και οι φόροι υπολογίζονται με χαρτί και μολύβι και κουράζονται οι εφοριακοί με πολλούς πολλαπλασιασμούς...

 Έχω αναφερθεί με αγανάκτηση στο ίδιο θέμα και εδώ, αλλά επειδή λένε ότι το προκλητικό σενάριο της νέας φορολογικής κλίμακας έχει "κλειδώσει", επανέρχομαι.



Όπως ακούσατε στο video, ο εφοπλιστικός κόσμος θα συμβάλλει στην ανόρθωση της χώρας με τα φορολογικά έσοδα, δηλαδή με τη μείωση των φορολογικών συντελεστών που τους αφορούν!

Δυστυχώς οι κύριοι αυτοί μας δουλεύουν, αφού το κατάπτυστο νέο φορολογικό σενάριο υπακούει στο αξίωμα του διαβόλου: "Βόηθα με φτωχέ να μη σου μοιάσω". Προφανώς εννοούσαν ότι αν δεν τους μείωνε τη φορολογία θα έβαζαν τα καράβια τους υπό ξένη σημαία, και τότε η εφορία θα εισέπραττε αέρα κοπανιστό από δαύτους... Γι αυτό τα έλεγαν ψιθυριστά...

Μιλάμε για μεγάααλους πατριώτες, κάτσε καλά!

Δείτε λοιπόν τι έκτρωμα νομοσχέδιο μαγείρευαν τα κυβερνοστουρνάρια δυο μήνες τώρα:

«Ειδικότερα, σύμφωνα με πληροφορίες, το σενάριο που βρίσκεται τώρα στο τραπέζι των συζητήσεων του οικονομικού επιτελείου προβλέπει:

1. Στην κλίμακα φορολογίας εισοδήματος των μισθωτών και συνταξιούχων, οι συντελεστές φόρου 38%, 40% και 45%, οι οποίοι αντιστοιχούν στα φορολογικά κλιμάκια από τις 40.000 ευρώ και πάνω, καταργούνται και αντικαθίστανται από έναν ενιαίο συντελεστή 35%. Αυτό σημαίνει ότι:

- στο κλιμάκιο εισοδήματος από τις 40.000,01 έως τις 60.000 ευρώ ο συντελεστής φόρου μειώνεται από 38% σε 35%

- στο τμήμα του εισοδήματος από τις 60.000 έως τις 100.000 ευρώ ο συντελεστής φόρου μειώνεται από 40% σε 35%

- στο κλιμάκιο εισοδήματος πάνω από τις 100.000 ευρώ ο συντελεστής φόρου μειώνεται από 45% σε 35%.

2. Καταργούνται πλήρως τα πρόσθετα αφορολόγητα όρια για τα προστατευόμενα τέκνα. Τα όρια αυτά ανέρχονται σε 2.000 ευρώ για κάθε ένα από τα δύο πρώτα τέκνα και σε 3.000 ευρώ για κάθε τέκνο από το τρίτο και τα επόμενα..» (πηγή)

Ποιος το περίμενε, πατριώτες, ότι την ώρα που πετσοκόβονται συντάξεις των 350 ευρώ, την ώρα που θα πληρώσουν φόρο και όσοι βρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχειας, θα μειώνονταν οι φόροι των εχόντων και κατεχόντων;

 Αντώνη Σαμαρά, λίγα είναι τα πρωθυπουργικά ψωμιά σου μ' αυτά που κάνεις...

 

Τι έλεγε ο Γ. Αλογοσκούφης στις 18-12-2003

Περασμένα παραμύθια και διηγώντας τα να κλαις…
Όταν η πολιτικο-οικονομική ειδησεογραφία με αηδιάζει πλήρως και βαριέμαι να λέω τα ίδια και τα ίδια στους κουφούς και παχύδερμους πολιτικούς, σκαλίζω την ιστορία, που στην πολιτική έχει την κακιά συνήθεια να επαναλαμβάνεται, η άτιμη. Έτσι, λοιπόν, για να ξαναθυμηθώ τη "χρυσή" οκταετία του Σημίτη αλλά και τις υποσχέσεις της ΝΔ για καλύτερες μέρες, είχα τη φαεινή ιδέα ν’ ανατρέξω στα πρακτικά της Βουλής κατά τη συζήτηση του Προϋπολογισμού του 2004, χρονιά που ο τότε άφθαρτος Κ. Καραμανλής επέπρωτο ν’ αναλάβει την ηγεσία της χώρας, με τα γνωστά σε όλους θλιβερά αποτελέσματα.

Καλά το τι γέλια έκανα δεν περιγράφεται. Αν δεν ήξερα για ποια χρονιά επρόκειτο, θα νόμιζα ότι διαβάζω την ομιλία του Γ. Παπακωνσταντίνου κατά τη συζήτηση του προϋπολογισμού του 2009. Καρμπόν οι αφιλότιμοι! Παραθέτω χαρακτηριστικά αποσπάσματα για τη διασκέδασή σας, ή για τον προβληματισμό σας. Σε καμία περίπτωση όμως δεν θα ήθελα να τραβάτε τα μαλλιά σας ή να βγείτε από τα ρούχα σας. Ψυχραιμία!

«Καμία άλλη κυβέρνηση μετά τη Μεταπολίτευση δεν είχε τόσες ευκαιρίες και δεν βοηθήθηκε τόσο πολύ από τις περιστάσεις. Καμία άλλη κυβέρνηση δεν διαχειρίστηκε τόσους πόρους. Διαχειρίστηκε πόρους που δεν διαχειρίστηκαν μαζί όλες οι κυβερνήσεις στη μεταπολεμική περίοδο.

Διαχειρίστηκε μια εθνική προσπάθεια, την ένταξη της Ελλάδας στην ΟΝΕ, που είχε δρομολογηθεί από τους προκατόχους της, από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Κατάφερε όμως να καθυστερήσουμε δύο χρόνια και η προσπάθεια αυτή να έχει ένα τεράστιο κόστος για την οικονομία και την κοινωνία. Διαχειρίστηκε ένα μεγάλο αναπτυξιακό πρόγραμμα που και αυτό είχε σχεδιαστεί από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας στα πλαίσια του δεύτερου Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης. Όλα τα μεγάλα έργα για τα οποία υπερηφανεύεται η σημερινή Κυβέρνηση είχαν σχεδιαστεί και δρομολογηθεί από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.

Στο μεγαλύτερο μέρος της η θητεία της σημερινής Κυβέρνησης συνέπεσε με εξαιρετικά ευνοϊκές διεθνείς συνθήκες, συνθήκες ανάπτυξης της παγκόσμιας οικονομίας, μείωσης της ανεργίας και επέκτασης του διεθνούς εμπορίου. Συνέπεσε με ένα εξαιρετικά ευνοϊκό πολιτικό κλίμα λόγω της υπευθυνότητας της Αντιπολίτευσης.

Σε σχέση με αυτές τις ευκαιρίες τι πέτυχε η Κυβέρνηση; Ελάχιστα. Η ένταξη στην ΟΝΕ επιτεύχθηκε με δύο χρόνια καθυστέρηση, όπως ακριβώς είχαμε προβλέψει. Ποτέ δεν προβλέψαμε ότι δεν θα μπαίναμε στην ΟΝΕ. Είχαμε πει ότι θα καθυστερήσουμε να μπούμε και έτσι έγινε. Η ένταξή μας είχε τεράστιο κοινωνικό κόστος. Τα έργα που έπρεπε να ολοκληρωθούν με το δεύτερο Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης έμειναν ημιτελή και χρειάζονται επιπλέον πόροι για να ολοκληρωθούν. (…)

Παρά τη μεγάλη αύξηση της φορολογίας λόγω της κρατικής σπατάλης που εκτρέφει η σημερινή Κυβέρνηση, το δημόσιο χρέος που η ίδια δημιούργησε στη δεκαετία του 1980, εξακολουθεί να αποτελεί βραχνά για την οικονομία και τη χώρα. Η πραγματική σύγκλιση με το μέσο όρο των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι όνειρο απατηλό.

Το έγκλημα του χρηματιστηρίου, που οδήγησε στη μεγαλύτερη αναδιανομή πλούτου εις βάρος των πολλών με μεσαία εισοδήματα, οφείλεται αποκλειστικά σε πράξεις, παραλείψεις και καθεστωτικές πρακτικές της σημερινής Κυβέρνησης. Το ποσοστό φτώχειας μετά τις κοινωνικές παροχές είναι το δεύτερο μεγαλύτερο στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η αδιαφάνεια και η διαφθορά επιβαρύνουν την οικονομία και την κοινωνία και μας κατατάσσουν στις χειρότερες θέσεις διεθνώς. Το κράτος δεν μπορεί να επιτελέσει ούτε το συντονιστικό του ρόλο ούτε τον κοινωνικό και αναδιανεμητικό του ρόλο.

Η διεθνής ανταγωνιστικότητα της χώρας είναι η χαμηλότερη ανάμεσα στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και διατηρεί το ποσοστό ανεργίας πολύ ψηλά. Είναι κολοσσιαίες οι ευκαιρίες που σπαταλήθηκαν και η ζημιά που έγινε από την ολιγωρία και την αναποτελεσματικότητα της σημερινής Κυβέρνησης.

Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις ο Προϋπολογισμός που συζητάμε θα είναι ο τελευταίος προϋπολογισμός αυτής της κυβέρνησης. Είναι ένας Προϋπολογισμός κατ’ εικόνα και ομοίωσή της. Είναι ανειλικρινής, είναι αναξιόπιστος, είναι αναποτελεσματικός. (…)

Ποια είναι η κατάσταση της οικονομίας μετά από είκοσι χρόνια διαχείρισης από τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ; Η κατάσταση της οικονομίας δεν είναι αυτή που παρουσιάστηκε από τον εισηγητή της Πλειοψηφίας, δεν είναι η κατάσταση που παρουσιάζει η Κυβέρνηση. Είναι αυτή που βιώνει η πλειοψηφία των πολιτών, είναι αυτή που βιώνουν οι περισσότεροι μισθωτοί, οι συνταξιούχοι, οι ελεύθεροι επαγγελματίες, οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες, οι άνεργοι και αυτοί που διατρέχουν τον κίνδυνο της ανεργίας και όλοι αυτοί που αντιμετωπίζουν το φάσμα της φτώχειας.

Αυτή είναι η κατάσταση της οικονομίας και γι’ αυτή την κατάσταση η ευθύνη πέφτει αποκλειστικά στην κυβερνητική πολιτική. Μια πολιτική εισπρακτική και κοντόφθαλμη που δεν αξιοποίησε τις ευκαιρίες που είχαμε, δεν έδωσε διεξόδους στη δημιουργικότητα του ελληνικού λαού, μια πολιτική που καταδίκασε την Ελλάδα στη θέση του ουραγού στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Οι συγκριτικοί δείκτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι αποκαλυπτικοί σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία, του περασμένου Οκτωβρίου, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Η Ελλάδα του 2002 είχε το χαμηλότερο βιοτικό επίπεδο στην Ευρωπαϊκή Ένωση των δεκαπέντε. (…)
Το ποσοστό ανεργίας, γιατί μιλάμε όλοι για την απασχόληση, στο τέλος του 2002 σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής βρισκόταν στο 10% και ήταν το δεύτερο υψηλότερο ποσοστό ανεργίας στους δεκαπέντε. Ο μέσος όρος ανεργίας στους δεκαπέντε είχε πέσει στο 7,7%. (…)
Σήμερα είμαστε δεύτεροι από το τέλος όσον αφορά την ανεργία. Μόνο η Ισπανία μας ξεπερνάει. (…)
Το ύψος της ανεργίας στους νέους και τις γυναίκες είναι ανατριχιαστικό. Το 2002 στην Ελλάδα, η ανεργία των γυναικών ήταν 15%, σχεδόν το διπλάσιο απ’ ό,τι στους δεκαπέντε. Η ανεργία των νέων προσεγγίζει το 30%. Αυτά είναι τα επίσημα στοιχεία. (…)
Ο κ. Σημίτης αμφισβητεί τα αποτελέσματα της ίδιας του της πολιτικής, επιδιώκοντας να μας πείσει ότι μπορεί να πάσχουν οι αριθμοί αλλά οι άνθρωποι να ευημερούν. Αυτό προσπαθεί να μας πείσει! Το δυστύχημα όμως για τη χώρα, αλλά και για την Κυβέρνησή του, είναι ότι στην Ελλάδα του κ. Σημίτη πάσχουν και οι αριθμοί και οι άνθρωποι. Αυτή είναι η πραγματικότητα! Είναι μια πραγματικότητα που η Κυβέρνηση αρνείται να τη δει ή προσποιείται ότι δεν τη βλέπει. Μια κυβέρνηση που έχει αυτήν τη νοοτροπία, δεν έχει καμιά ελπίδα να αντιμετωπίσει τα προβλήματα της χώρας. Αυτή είναι η κατάσταση.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρά τον εισπρακτικό χαρακτήρα της κυβερνητικής πολιτικής, παρά τους κοινοτικούς πόρους, παρά τους φόρους και τη εκποίηση σημαντικού μέρους της περιουσίας του κράτους, το επίσημο δημόσιο χρέος εξακολουθεί να απειλεί τη χώρα.
Παραμένει, λόγω της κυβερνητικής σπατάλης, στα επίπεδα του 105% του ΑΕΠ για το 2002 - εδώ και χρόνια παραμένει σε αυτά τα επίπεδα - χωρίς να παρουσιάζει πτωτική τάση. (…)

Ακούω, βέβαια, πολλές φορές την Κυβέρνηση που λέει ότι "ναι, καλά όλα αυτά, αλλά έχουμε υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης". Αυτό είναι τώρα που συγκαλύπτει τα προβλήματα. Το ότι έχουμε υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης. Γιατί έχουμε τα τελευταία δύο-τρία χρόνια υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Γιατί βιάστηκε η Κυβέρνηση, επειδή είχε καθυστερήσει να τελειώσει το Β΄ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης. Γιατί έχουμε τους Ολυμπιακούς Αγώνες και εν όψει της ολοκλήρωσης της προετοιμασίες για τους Αγώνες γίνονται μια σειρά από έργα ή επιταχύνονται κάποια έργα που είχαν καθυστερήσει. Γιατί υπάρχει και αύξηση της καταναλωτικής και της στεγαστικής πίστης, που είναι αποτέλεσμα της εισόδου στην ΟΝΕ. Όμως είναι ένα αποτέλεσμα που δεν περιμένουμε ότι θα συνεχίζεται επ’ άπειρον. Δεν μπορεί να δανείζονται επ’ άπειρον τα νοικοκυριά. (…)

Και οι τρεις αυτοί παράγοντες είναι προσωρινοί. Δεν εγγυώνται τη συνέχιση της ανάπτυξης στο μέλλον. Η ίδια η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στην τελευταία έκθεσή της για την ελληνική οικονομία, την οποία θα καταθέσω, εκτιμούσε ότι μετά την εξέλιξη των ευνοϊκών αυτών παραγόντων θα είναι δύσκολο η οικονομική ανάπτυξη να ξεπεράσει ή να διατηρηθεί στα σημερινά επίπεδα και μετά το 2004. Αυτή είναι η επίσημη έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής τον περασμένο Οκτώβριο. (…)

Το κυριότερο μέλημα της Κυβέρνησης είναι να κερδίσει πολιτικό χρόνο, να δημιουργήσει μια επίπλαστη εικόνα δήθεν τάξης στα δημόσια οικονομικά, τη στιγμή που έχει επιδοθεί σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια εξαγοράς ψήφων μέσω δανεισμού και μέσω εκποίησης δημόσιας περιουσίας. Αυτή είναι η πραγματικότητα.

Είναι χαρακτηριστικό ότι όταν διαπίστωσε η Κυβέρνηση ότι δεν μπορούσε με διαφανείς διαδικασίες να πουλήσει το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, αποφάσισε να το ληστέψει. Βγήκε ο Υπουργός Οικονομίας και είπε ότι επειδή δεν μπορεί να διαθέσει τις μετοχές του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου, όπως σχεδίαζε, θα διαθέσει από τα ρευστά του διαθέσιμα ένα ποσό 500 εκατομμυρίων ευρώ και θα μειώσει ισόποσα το μετοχικό του κεφάλαιο. Από Κυβέρνηση έχει γίνει ληστής τραπεζών. Είναι δυνατόν να ληστεύουμε το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο; Είναι δυνατόν να μειώνουμε το κεφάλαιο ενός τέτοιου πιστωτικού οργανισμού, προκειμένου να κλείσουμε τις τρύπες του Προϋπολογισμού; (…)

Ένα από τα μεγαλύτερα πολιτικά προβλήματα της χώρας δεν έχει να κάνει μόνο με το πόσα λεφτά ξοδεύουμε, έχουν να κάνουν και με το πώς λειτουργεί το κράτος κάτω απ’ αυτήν την Κυβέρνηση. Το ελληνικό κράτος αποδεικνύεται –και το νοιώθουμε όλοι μας στην καθημερινή μας ζωή- ότι είναι ελάχιστα αποτελεσματικό. (…)

Έχουμε πολλά να κάνουμε για να φτάσουμε τα ευρωπαϊκά επίπεδα, όσον αφορά την αποτελεσματικότητα του κράτους μας. Δεν θα μπορέσουμε να λύσουμε ούτε κοινωνικά ούτε οικονομικά προβλήματα ούτε προβλήματα της καθημερινότητας του πολίτη, αν δεν αντιμετωπίσουμε ευθέως αυτό το πρόβλημα.

Η αντιμετώπιση του προβλήματος δεν πρέπει να είναι με την τακτική της στρουθοκαμήλου ότι δηλαδή δεν βλέπουμε το πρόβλημα. Το πρόβλημα πρέπει να το δούμε και να προσπαθήσουμε να το διορθώσουμε. Διότι αν θέλουμε να φτάσουμε το μέσο όρο της αποτελεσματικότητας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, θα πρέπει να βελτιώσουμε την αποτελεσματικότητα του κράτους κατά 17%. Αυτή είναι η πραγματικότητα.
Μέρος του προβλήματος βεβαίως είναι η εκτεταμένη διαφθορά. Η Διεθνής Διαφάνεια στην τελευταία έκθεσή της –και μην αμφισβητείτε τη Διεθνή Διαφάνεια, είναι ένας διεθνής οργανισμός που όλοι τον λαμβάνουν πάρα πολύ σοβαρά υπόψη τους- αναφέρει ότι η Ελλάδα βρίσκεται στην πεντηκοστή θέση μαζί με την Κόστα Ρίκα και την Νότιο Κορέα. Αυτό δεν είναι κάτι που μας τιμά.
Έχουμε τη χαμηλότερη βαθμολογία ανάμεσα στους δεκαπέντε. Με άριστα το 10 παίρνουμε 4,3. (…)

Η οικονομία μας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι ελάχιστα αποτελεσματική. Διότι η ανταγωνιστικότητα της χώρας είναι η χαμηλότερη ανάμεσα στους δεκαπέντε. Σύμφωνα με την έκθεση του διεθνούς οικονομικού φόρουμ, η Ελλάδα κατατάσσεται τριακοστή όγδοη αναφορικά με τη μακρο-οικονομική της ανταγωνιστικότητα, τεσσαρακοστή τρίτη αναφορικά με τη μικρο-οικονομική.

Καταθέτω εδώ τις σχετικές εκθέσεις. Υπάρχουν δύο εκθέσεις που δείχνουν ότι ανάμεσα στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης η Ελλάδα βρίσκεται στον πάτο, όσον αφορά την ανταγωνιστικότητα. (…)

Και παρά τα όσα υποστηρίζει η Κυβέρνηση και θα ακούσουμε κατά κόρον εδώ αυτές τις μέρες, η πολιτική μας δεν είναι πολιτική περιοριστική. Είναι μια πολιτική αναπτυξιακή. Δεν είναι πολιτική σκληρή, είναι έντονα κοινωνική η πολιτική μας και πάντα ήταν. Στόχος της είναι η ανάπτυξη για όλους, όχι η λιτότητα για τους πολλούς. Στόχος μας είναι η αύξηση της απασχόλησης, ώστε να μειωθεί η ανεργία που προκάλεσε η πολιτική της σημερινής Κυβέρνησης. (…)

Η πολιτική μας με μετριοπάθεια, κοινωνική συναίνεση και κυβερνητική αποτελεσματικότητα θα δημιουργήσει μια καινούργια εποχή για την Ελλάδα. Έχουμε τρεις άξονες στην πολιτική μας. Έχουμε διαφάνεια στη δημοσιονομική πολιτική, διαρθρωτικές αλλαγές για να γίνει η οικονομία μας πιο ανταγωνιστική. Τα έχετε ακούσει και θα τα ξανακούσετε μέχρι να τα καταλάβετε, γιατί μας λέτε ότι δεν έχουμε και πρόγραμμα. Επίσης έχουμε και την επανίδρυση του κράτους.

Έχουμε την πολιτική μας με τρεις άξονες, που θα αλλάξει τη μορφή της Ελλάδας. Και την μακρο-οικονομική πολιτική και τη διαρθρωτική και την επανίδρυση του κράτους, η οποία δεν σας αρέσει και προσπαθείτε να την εμφανίσετε ως επανίδρυση του κράτους της δεξιάς. Αξιοκρατία θέλουμε και ένα κράτος που να λειτουργεί για τον πολίτη. Αυτή είναι η πραγματικότητα.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι προφανές ότι ο χρήσιμος χρόνος της σημερινής Κυβέρνησης έχει εξαντληθεί προ πολλού.
Τα τελευταία δυόμισι χρόνια η Κυβέρνηση λόγω της πολιτικής της αδυναμίας έχει εμπλακεί σ΄ έναν κύκλο εσωστρέφειας, που την έχει οδηγήσει στην παραλυσία. Και μαζί με την Κυβέρνηση έχει οδηγηθεί στην παραλυσία και ολόκληρη η χώρα. Αντί να ασχολείται με τα προβλήματα της χώρας η κυβερνητική ομάδα ασχολείται με έκτακτα συνέδρια, ανασχηματισμούς, καρατομήσεις στελεχών, παροχολογία, κορδέλες και άλλα επικοινωνιακά τεχνάσματα.

Μετά την αποτυχία της παροχολογίας το επόμενο επεισόδιο στο φαύλο αυτόν κύκλο έχει γίνει η διαδοχολογία. Βλέποντας ότι δεν μπορεί να ανατρέψει το πολιτικό κλίμα, το κυβερνητικό καθεστώς ετοιμάζεται να προβάλει νέο υποψήφιο πρωθυπουργό. Ούτε αυτό θα το σώσει, όμως, γιατί ο στόχος της χώρας είναι αλλαγή πολιτικής. Η αλλαγή πολιτικής είναι απαραίτητη για την ευημερία των πολιτών. Δεν ενδιαφέρει η μακροημέρευση του καθεστώτος. Με σπασμωδικές και αποσπασματικές πρωτοβουλίες δεν μπορούν να λυθούν τα προβλήματα της χώρας. Η χώρα χρειάζεται αλλαγή μέσα από τη μόνη δημοκρατική διέξοδο, που είναι οι εκλογές. Δεν υπάρχει άλλη δημοκρατική διέξοδος. (…)»

Ο Γ. Παπακωνσταντίνου δικαιώνει τον… Γ. Αλογοσκούφη!

Ο τίτλος του άρθρου θα μπορούσε επίσης να είναι, "Τράπεζες κερνούν και τράπεζες πίνουν" εις υγείαν του δεινοπαθούντος λαού. Σκοτεινός ο ρόλος των Τραπεζών, παίδες. Από τη μια εμφανίζονται να έχουν υπέρογκα κέρδη σε περιόδους κρίσεως, από την άλλη συμμετέχουν στις τοκογλυφικές παρέες που δανείζουν τη χώρα μας, όπως είχα γράψει εδώ κι εδώ, και στη συνέχεια ζητούν ενισχύσεις από το χρεοκοπημένο κράτος! Αυτό ο κοινός νους δε μπορεί να το κατανοήσει. Πλήρης συσκότιση ως προς το ποιος δανείζει ποιον και τι παιχνίδια παίζονται μεταξύ Κυβέρνησης και Τραπεζών εις βάρος μας!

Έγραψε, λοιπόν, το χθεσινό ΒΗΜΑ , και κατέπληξε όσους ακόμη διαθέτουν μνήμη, κρίση και ηθικά αντανακλαστικά:
«Ξανανοίγει άμεσα το "παροπλισμένο" από τον Δεκέμβριο του 2008 πακέτο των 28 δισ. ευρώ για τη στήριξη της ελληνικής οικονομίας, το οποίο είχε νομοθετήσει ο τότε υπουργός Οικονομίας κ. Γ. Αλογοσκούφης, παίρνοντας παράταση από το υπουργείο Οικονομικών, με στόχο την ενίσχυση της ρευστότητας του τραπεζικού συστήματος μέσω κρατικών εγγυήσεων συνολικού ύψους 15,5 δισ. ευρώ που έμειναν ανεκμετάλλευτες.

Χθες οι τέσσερις τράπεζες με τα μεγαλύτερα μερίδια στην αγορά, Εθνική, Εurobank, Αlpha Βank και Πειραιώς, προχώρησαν και επίσημα, έπειτα από σχετική πρόσκληση του υπουργού Οικονομικών κ. Γ. Παπακωνσταντίνου, στην κατάθεση αιτήματος στις υπηρεσίες του υπουργείου και στην Τράπεζα της Ελλάδος για τη χρήση των παροχών του Δημοσίου.»

Και το άρθρο της καλής εφημερίδας συνεχίζει:
«Με την άντληση αυτών των κεφαλαίων με ελκυστικούς όρους θα επιδιωχθεί το επόμενο διάστημα η επανεκκίνηση της εγχώριας οικονομικής "μηχανής", μετά το πρώτο σοκ των μέτρων μείωσης του ελλείμματος που "πάγωσαν" την αγορά.»

Κι ενώ οι μεγαλοτράπεζες που δανείζονται από την ΕΚΤ με 1% έχουν αρκετή ρευστότητα για να δανείσουν το ψόφιο Δημόσιο με τοκογλυφικά επιτόκια 6%, την ίδια στιγμή ζητούν ρευστότητα από το χρεοκοπημένο δημόσιο για να «διοχετεύσουν ρευστότητα κυρίως προς επιχειρήσεις και δευτερευόντως προς νοικοκυριά, εν αναμονή καλύτερων ημερών από το τρίτο τρίμηνο του έτους στο μέτωπο των spreads, η αποκλιμάκωση των οποίων θα επιτρέψει την αποκατάσταση μιας φυσιολογικής ροής χρηματοδότησης προς το ελληνικό πιστωτικό σύστημα από τη χονδρική αγορά χρήματος.»

Και γιατί ζητούν τη ρευστότητα; Μα προφανώς για να μη μειωθούν τα κέρδη τους. Και δεν το κρύβουν αυτό. Στο ίδιο άρθρο της εφημερίδας "ΤΟ ΒΗΜΑ", η ζοφερή αλήθεια παρουσιάζεται ολόγυμνη: «Οι συνθήκες ασφυξίας που επικράτησαν τους προηγούμενους μήνες για τις ελληνικές τράπεζες έχουν ήδη γίνει αισθητές στην αγορά με την άνοδο των επιτοκίων τους τελευταίους μήνες. Από τη μία πλευρά τα πιστωτικά ιδρύματα προχώρησαν σε αυξήσεις στα επιτόκια των προθεσμιακών καταθέσεων, εξέλιξη που σηματοδότησε τη στροφή τους στην καταθετική βάση για την εξασφάλιση της απαραίτητης ρευστότητας. Δεν είναι τυχαίο ότι έπειτα από 12 μήνες συνεχούς πτώσης εμφανίστηκαν εκ νέου αποδόσεις που έφθασαν ακόμη και το 6% στους "κλειστούς" λογαριασμούς. Από την άλλη, όμως, για να περιοριστούν οι απώλειες στα καθαρά έσοδα από τόκους, αποφασίστηκαν αυξήσεις και στο κόστος των δανείων.»

Με την ευκαιρία ας ξαναδούμε το video όπου ο Γιώργος Παπανδρέου δημαγωγώντας εξόρκιζε τα 28 δισ. του Αλογοσκούφη:



Ώστε λοιπόν, «Λεφτά υπάρχουν. Βρέθηκαν στα γρήγορα για τις τράπεζες εκατοντάδες δισεκατομμύρια... Λεφτά ξέρουμε ότι βρίσκονται και για τον πολίτη, όταν υπάρχει πολιτική βούληση. Κι αυτή την πολιτική βούληση, εμείς, το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα, την έχουμε...» Αυτά είχε βροντοφωνάξει ο ΓΑΠ ο "φιλαλήθης" στην ομιλία του στην Κρήτη, στις 12/10/2008. Προφανώς είχε ήδη αρχίσει το συστηματικό ροκάνισμα της κυβέρνησης της ΝΔ και την υπονομευτική μακρά προεκλογική του περίοδο. (PASOKwebTV - 15 October 2008) . Ποιος ασεβής είπε ότι ο ΓΑΠ δεν σέβεται τη Δημοκρατία και τους θεσμούς της;

Ο Γιάννης Μαρίνος είχε αναφερθεί στο θέμα αυτό στο ΒΗΜΑ, στις 31/1/2010, καταγγέλλοντας «τα αναισχύντως λαϊκίζοντα και προκλητικά καταλύοντα σωρεία νόμων αριστερά κόμματα, τα οποία ενίοτε ψεύδονται, και αναισχύντως. Όπως, λ.χ., όταν ισχυρίζονται ακόμη και μέσα στη Βουλή ότι η προηγούμενη κυβέρνηση χάρισε στις τράπεζες 28 δισ. ευρώ, ενώ επρόκειτο μόνο για εγγυήσεις και μερικό δανεισμό τους, και μάλιστα πανάκριβο, τον οποίο άλλωστε επιδιώκουν να επιστρέψουν.»

Ελάτε, όμως, να θυμηθούμε τι είχε ειπωθεί στη Βουλή στις 20 Νοεμβρίου 2008, κατά την ψήφιση του νομοσχεδίου για τη χορήγηση των 28 δις στις τράπεζες, μπας και βγάλουμε άκρη. (Ολόκληρη τη συζήτηση θα τη βρείτε εδώ)

Γ. Αλογοσκούφης: (Υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών):

« (…) Όπως γνωρίζετε, έχει τρία σκέλη αυτό το σχέδιο ενίσχυσης της ρευστότητας. Προβλέπει, πρώτον, τη συμμετοχή του δημοσίου στο μετοχικό κεφάλαιο, έως το ύψος των 5.000.000.000 ευρώ. Αυτή η συμμετοχή είναι απαραίτητη προϋπόθεση και για τα υπόλοιπα σκέλη του σχεδίου, για όσα πιστωτικά ιδρύματα δεν έχουν ικανοποιητικό δείκτη κεφαλαιακής επάρκειας. (…)

Για το δεύτερο σκέλος του σχεδίου έχουμε μιλήσει αναλυτικά. Είναι παροχή εγγυήσεων για τη σύναψη μεσοπρόθεσμων δανείων. Είναι το ποσό, έως 15.000.000.000 ευρώ. Αυτό είναι βασικό συστατικό του σχεδίου για τη συνέχιση της παροχής ρευστότητας από το πιστωτικό σύστημα στην ελληνική οικονομία, είτε για να μην ανακληθούν υφιστάμενα δάνεια του πιστωτικού συστήματος προς τις επιχειρήσεις και προς τα νοικοκυριά, είτε για να υπάρξουν νέα δάνεια.(…)

Το τρίτο σκέλος του σχεδίου είναι η έκδοση των ειδικών ομολόγων που και αυτά γίνονται για λόγους ρευστότητας και προβλέπεται ρητά ότι η επιπλέον ρευστότητα στο άρθρο 5 προορίζεται αποκλειστικά για τη χρηματοδότηση μικρομεσαίων επιχειρήσεων και στεγαστικών δανείων με ανταγωνιστικούς όρους.»

Γ. Α. Παπανδρέου: «Όταν η Κυβέρνηση επέλεξε διαπραγματεύσεις κάτω από το τραπέζι με τις τράπεζες, για να δώσει λευκή επιταγή 28.000.000.000 ευρώ, εμείς θέσαμε τις δικές μας προϋποθέσεις. Προϋποθέσεις, για τη στήριξη του τραπεζικού συστήματος. Και πήραμε πρωτοβουλία να συζητήσουμε τις δικές μας προτάσεις και με τους κοινωνικούς εταίρους, και βεβαίως και με τις τράπεζες. Το συμπέρασμα είναι σαφές. Η Κυβέρνηση κινείται με προχειρότητα, με καθυστέρηση, δέσμια των συμφερόντων που θέλει να υπηρετήσει και, τελικά, η Κυβέρνηση απλώς αντιπολιτεύεται τις δικές μας προτάσεις.

Γι’ αυτό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το ΠΑ.ΣΟ.Κ. λέει ένα καθαρό "ΟΧΙ" στο νομοσχέδιο, που σήμερα συζητάμε. Γιατί; Από αντιπολιτευτικό μένος ή διάθεση, όπως διατείνεται η αποχωρούσα Κυβέρνηση; Όχι, κύριοι συνάδελφοι. Είναι γιατί δεν έχει αυτό το νομοσχέδιο τα ελάχιστα εχέγγυα διαφάνειας και αποτελεσματικότητας. Διότι δεν αντιμετωπίζει, ούτε ορθά ούτε δίκαια, τα προβλήματα. Διότι δεν έχει αξιοποιήσει την εμπειρία τόσων άλλων χωρών, που θεσμοθέτησαν μέτρα για την κρίση. Γιατί δεν παρέχει ρευστότητα στην πραγματική οικονομία, αντιθέτως, δίνει μια λευκή επιταγή στις τράπεζες.

Λέμε "ΟΧΙ" στο νομοσχέδιο των 28.000.000.000 ευρώ, διότι δίνει στις τράπεζες μια μοναδική ευκαιρία να φορτώσουν στο δημόσιο ό,τι θεωρούν προβληματικό, ακόμα και πιθανά τοξικά στοιχεία του ενεργητικού τους. (…)»

Και ο Γιώργος συνέχισε το γνωστό αντιδημοκρατικό τροπάριο, που θ' ανάγκαζε τον Κ. Α. Καραμανλή 10 μήνες αργότερα ν’ αυτοκτονήσει πολιτικά, προκηρύσσοντας πρόωρες εκλογές, για να κατηγορείται στη συνέχεια, σε χλευαστικούς τόνους, ότι φυγομάχησε πηδώντας από τη βάρκα! Από ποιον; Από τον ΓΑΠ ο οποίος τον έσπρωχνε συστηματικά για να πέσει από τη βάρκα, ποντάροντας στην οριακή πλειοψηφία του ενός βουλευτή που ο άτυχος ΚΑΚ διέθετε!

Αλλά αυτές οι λεπτομέρειες εμπίπτουν στον τομέα της πολιτικής ηθικής που είναι άγνωστη στα ελληνικά "δημοκρατικά" δρώμενα, κι επομένως δε συγκινούν κανένα να τις θυμίζω... Επαναλαμβάνω, όμως, ότι τόσο σκληρά αντιλαϊκά μέτρα μόνο ένας πράσινος Πρωθυπουργός θα μπορούσε να περάσει, και συγκεκριμένα μόνον ένας Παπανδρέου που έχει το χάρισμα της παραμυθολογίας.

Γ. Παπανδρέου: «Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η κατάσταση στην πραγματική οικονομία γίνεται κάθε μέρα και πιο δύσκολη. (…) Για να βγει η χώρα απ’ αυτήν την κρίση, χρειάζεται μια άλλη κυβέρνηση. (…) Μια κυβέρνηση, που ξέρει να διαπραγματεύεται και να προωθεί τα συμφέροντα της χώρας, όχι μόνο μέσα από τη ρουσφετολογία, αλλά μέσα από πραγματικές προτάσεις στην Ευρώπη και διεθνώς. (…) Και αυτή είναι μια κυβέρνηση του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος. » ( Βουλή, 20 Νοεμβρίου 2008)

Γ. Αλογοσκούφης: «Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κανέναν δεν εξέπληξε η τοποθέτηση του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Χαρακτηρίζεται από την ίδια αντιφατικότητα, την ίδια κενολογία, το ίδιο μοίρασμα ψεύτικων υποσχέσεων από το οποίο χαρακτηρίζεται γενικότερα η παρουσία της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Επανέλαβε κουραστικά και πάλι τη λέξη «λευκή επιταγή». Δεν υπάρχει λευκή επιταγή, όταν ένας νόμος δίνει το δικαίωμα και τα εργαλεία στην εκλεγμένη Κυβέρνηση της χώρας να διαχειριστεί μια δύσκολη οικονομική κατάσταση.
(…) Αμαυρώνετε κάθε σοβαρή προσπάθεια για την οικονομία.»

Κ. Σπηλιόπουλος, Βουλευτής ΠΑ.ΣΟ.Κ: «Γιατί είναι γνωστό ότι το ελληνικό δημόσιο, δηλαδή ο Έλληνας φορολογούμενος θα πληρώσει αυτήν την κρίση μέσω του σχεδίου των 28.000.000.000 ευρώ. Ο Έλληνας πολίτης θα πληρώσει αυτά τα χρήματα.

Ακούσαμε πριν από λίγο κάτι πρωτάκουστο: Ο Υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών, είπε ότι το σχέδιο αυτό δεν επιβαρύνει το έλλειμμα, δεν επιβαρύνει τον κρατικό προϋπολογισμό, δεν επιβαρύνει το δημόσιο χρέος. Το ζήτημα λοιπόν είναι γιατί να μη δώσουμε περισσότερα χρήματα, αφού θα κερδίσει το δημόσιο; Γιατί άφησε και αυτό το υπονοούμενο, ότι δηλαδή είναι επωφελές αυτό το σχέδιο για το δημόσιο. Γιατί δεν είναι 50.000.000.000 ευρώ, γιατί δεν είναι 100.000.000.000 ευρώ, αφού θα κερδίσουμε κιόλας; Δεν είναι αυτή η αλήθεια. Και παραπλανά τη Βουλή ο Υπουργός όταν λέει ότι αυτά τα χρήματα δεν έχουν καμία επίπτωση στον Έλληνα πολίτη. Έχουν και πολύ μεγάλη. (…)

Η Τράπεζα της Ελλάδος διαρρέει σήμερα ότι ενδεχομένως το πρόγραμμα των 28.000.000.000 ευρώ είναι μικρό και το πρόβλημα της χώρας μας, της ελληνικής οικονομίας, είναι τεράστιο, είναι πολύ μεγάλο.Ταυτόχρονα κρούει τον κώδωνα του κινδύνου ότι τα δημόσια οικονομικά οδεύουν προς εκτροχιασμό (…).»

Δ. Τσιρώνης, Βουλευτής ΠΑΣΟΚ: «Τι νόημα έχει η παροχή ρευστότητας στην οικονομία, όταν αύριο θα φέρετε στη Βουλή και θα καταθέσετε τον προϋπολογισμό, έναν προϋπολογισμό που με βάση το προσχέδιο επιβάλλετε 7.500.000.000 ευρώ νέους φόρους; Από τη μία μεριά ανοίγετε τη στρόφιγγα να δώσετε ρευστότητα στην αγορά και από την άλλη τη μαζεύετε. (…)

Εμείς έχουμε κάνει συγκεκριμένες προτάσεις και ανακεφαλαιώνω. Να υπάρχει πρώτα απ’ όλα διαφάνεια και λογοδοσία. Να γνωρίζει ο κάθε πολίτης, να γνωρίζει το ελληνικό δημόσιο ποια τράπεζα έχει πρόβλημα. Και αφού έχει πρόβλημα, ποια τράπεζα πρέπει να πάρει χρήματα για να αντιμετωπίσει την κατάσταση.

Διαφορετικά δεν γίνεται αν δεν ξέρει ο κάθε πολίτης ποια τράπεζα έχει πρόβλημα. Δηλαδή τι θα καλύψουν αυτά τα 28.000.000.000 ευρώ; Τις μαύρες τρύπες, τις επισφάλειες των τραπεζών; Δεν είναι δυνατόν! Θα καλύψουμε τα νέα δάνεια, διαφορετικά δεν έχει νόημα να κάνουμε τέτοιου είδους συζητήσεις στη Βουλή.»

Και ερωτώ τον κ. Παπακωνσταντίνου: τι πρόβλημα έχουν οι τράπεζες Εθνική, Εurobank, Αlpha Βank και Πειραιώς, που έπειτα από σχετική πρόσκλησή σας (όπως μας λέει το ΒΗΜΑ), κατέθεσαν αίτημα στο Υπουργείο για τη χρήση του πακέτου των 15,5 δις ευρώ που θεσμοθέτησε η κυβέρνηση της επάρατης Δεξιάς, πράγμα για το οποίο τη μουντζώνατε; Και τι θα πάθουν οι τράπεζες αν αυξήσουν τα επιτόκια καταθέσεων για ν’ αντλήσουν ρευστότητα; Θα μειωθούν τα κέρδη τους; Ε, και λοιπόν; Σε περίοδο κρίσης δεν πρέπει και οι τράπεζες να μειώσουν τα κέρδη τους όταν ο λαός μειώνει ακόμη και το ψωμί που τρώει; Και πάλι βλέπω να επιβεβαιώνεται η παροιμία: «Βόηθα με φτωχέ να μη σου μοιάσω.» Φαίνεται ότι διοικούμαστε από μια άτυπη Χούντα των Τραπεζών, ξένων και ντόπιων. Διότι στην παγκοσμιοποιημένη οικονομία, για το κεφάλαιο ισχύει το «πάσα γη κέρδος».