Προς Λουκά Παπαδήμο και όλο το κακό συναπάντημα

Αντί των καθιερωμένων τυπικών ευχών, "Χρόνια Πολλά", μπλα, μπλα, μπλα, αφιερώνω σ' εσάς κύριε Παπαδήμο, και τους "σωτήρες" που σας ενθρόνισαν, Γ. Παπανδρέου, Α. Σαμαρά, Γ. Καρατζαφέρη, και όλο το κομματικό συναπάντημα, το επόμενο video, μπας και ντραπείτε για λογαριασμό σας.



Κατά τ' άλλα, όπως είπατε στο Πρωτοχρονιάτικό μήνυμά σας, κύριε Πρωθυπουργέ,
«Οι προσπάθειες που έγιναν, οι θυσίες του ελληνικού λαού και η αλληλεγγύη των εταίρων μας είχαν ως αποτέλεσμα να αποφύγουμε την οικονομική καταστροφή και να κάνουμε σημαντικά βήματα εξόδου από την κρίση.»

Μόνο που αυτή η έξοδος από την κρίση δεν φαίνεται πουθενά στον ορίζοντα, κυρ Λουκά μου. Απεναντίας, με τα μνημόνια και τα μεσοπρόθεσμα, μας χώσατε πιο βαθιά και μακροπρόθεσμα στην κρίση. Και αν συνεχίσετε έτσι, σίγουρα δεν θα φανεί φως στην άκρη του τούνελ. Όσο για τις διαπιστώσεις, αφήστε τις σ' εμάς. Εμείς τις βιώνουμε στο πετσί μας. Όταν τις περιγράφετε, τι νομίζετε ότι προσφέρετε; Μήπως φαντάζεστε ότι ελαφρύνετε τη θέση σας; Απλά δείχνετε ότι έχετε επίγνωση της συμφοράς μας, και εμμέσως καταδικάζετε τον εαυτό σας και όλους εκείνους που μας βούλιαξαν στην εξαθλίωση.

Λουκάς Παπαδήμος: «Όμως η κοινωνία μας δοκιμάστηκε και δοκιμάζεται σκληρά. Τα εισοδήματα μειώθηκαν και η ανεργία αυξήθηκε. Ποτέ τόσοι Έλληνες δεν αισθάνθηκαν τόση αβεβαιότητα και αγωνία για την προσωπική και οικογενειακή τους προοπτική.»

Να λείπουν τα γλοιώδη, κύριε Παπαδήμο! Τα εισοδήματα δεν μειώθηκαν από μόνα τους, με κάποιο μαγικό τρόπο. Τα μείωσε η κυβέρνηση του προκατόχου σας που φορτωθήκατε "αύτανδρη" - κι εσείς ευλογήσατε τις μειώσεις και μας απειλείτε με πρόσθετες - για να μη μειωθούν τα εισοδήματα και τα κέρδη της πλουτοκρατίας, αλλά και επειδή στάθηκαν ανίκανοι ή απρόθυμοι να πατάξουν τη φοροδιαφυγή. Αφήστε λοιπόν τα ψευτοψυχοπονιάρικα γιατί δε μασάμε!

Λουκάς Παπαδήμος: «Μια πολύ δύσκολη χρονιά έρχεται. Πρέπει να συνεχίσουμε με αποφασιστικότητα την προσπάθεια. Για να μην πάνε οι ως τώρα θυσίες χαμένες. Για να μην μεταβληθεί η κρίση σε μια άτακτη, καταστροφική χρεοκοπία. Για να παραμείνουμε στο ευρώ. Για να επανέλθουμε σε τροχιά ανάπτυξης και να μειώσουμε την ανεργία.»

Δύσκολη χρονιά, ε; Ευχαριστούμε για την "ελπίδα" που μας δίνετε! Δηλαδή ποια "προσπάθεια" θα συνεχίσετε, για νάχουμε καλό ρώτημα; Εκείνη που μας βυθίζει όλο και πιο βαθιά στην ύφεση, τη φτώχεια και την ανεργία; Εκείνη που μας υπόσχεται το 2020 να έχουμε χρέος 120%, δηλαδή όσο είχαμε το 2009, αλλά με μισθούς και συντάξεις στο ένα τρίτο ή και λιγότερο, και φορολογία πενταπλάσια; Ο δρόμος που τραβάτε και μας τραβολογάτε είναι αδιέξοδος! Κύριε Πρωθυπουργέ, δεν πάτε καλά! Για ελάτε στα συγκαλά σας! Πότε θα ξυπνήσετε από την πλάνη σας κι εσείς και η Τρόικα;

Λουκάς Παπαδήμος: «Χιλιάδες οικογένειες, ιδιαίτερα τούτες τις μέρες, υφίστανται τις συνέπειες της κρίσης. Πρέπει να σταθούμε δίπλα τους, όπως αρμόζει σε μια κοινωνία ανθρωπιάς και αλληλεγγύης. Κανένας μόνος του. Είμαστε ένας λαός, ένα έθνος, σε κοινή δοκιμασία. »

Όταν ακούω κάτι τέτοιες σπαραξικάρδιες παραινέσεις αλληλεγγύης από χείλη καλοβολεμένων και χορτάτων, μου ανάβουν τα λαμπάκια και γίνομαι μπαρούτι. Εσείς, κύριε Παπαδήμο, πώς δείχνετε την ανθρωπιά και την αλληλεγγύη σας; Μπας και παραιτηθήκατε της πρωθυπουργικής αποζημίωσης όπως ο Μάριο Μόντι και δεν το πήρα χαμπάρι; Ή μήπως δείχνετε την "αλληλεγγύη" σας μαζεύοντας γύρω σας καμιά πενηνταριά υπουργούς, αναπληρωτές και υφυπουργούς με αντίστοιχες λιμουζίνες και παρατρεχάμενους;

Γράφετε ιστορία, κύριε Παπαδήμο. Και φοβάμαι ότι ο ιστορικός του μέλλοντος δεν θα είναι καθόλου επιεικής μαζί σας... Δεν αρχίσατε καλά, και δεν έχετε πολύ χρόνο στη διάθεσή σας.

Ρεσιτάλ υποκρισίας η ομιλία του GAP στην Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ

Η σημερινή ομιλία του «αντιεξουσιαστή στην εξουσία», George Papandreou, στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ, επιβεβαίωσε πέραν πάσης αμφιβολίας ότι οι χθεσινές αλλοπρόσαλλες κινήσεις του προς αναζήτηση δήθεν συναίνεσης και συνεργασίας με άλλα κόμματα ήταν μπλόφα, κάτι στο οποίο άλλωστε ο GAP καταφεύγει συχνά όταν βλέπει ότι στριμώχνεται από τα αδιέξοδα που η κυβερνητική του πολιτική τον εγκλωβίζει…

Το πρώτο μέρος της ομιλίας του ήταν αντιγραφή από παλιότερες ομιλίες. Εδώ θα παραθέσω μόνο τα καινούργια στοιχεία που προστέθηκαν για να δικαιολογήσουν το χθεσινό φιάσκο, στοιχεία που για άλλη μια φορά αποδεικνύουν το έλλειμμα πολιτικού ήθους του μοιραίου Πρωθυπουργού.

Γιώργος Παπανδρέου: « (...) Εμάς, όμως, σε αυτές τις φουρτούνες που είναι γύρω μας, αγαπητοί συνάδελφοι, φίλες και φίλοι, γιατί είναι φουρτούνες γύρω μας, η απάντησή μας είναι η σταθερότητα και η συνέχεια της δικής μας πορείας, των αλλαγών, του προγράμματός μας και των στόχων μας. Είναι υποχρέωσή μας, πρώτα απ' όλα, για να διατηρήσουμε την αξιοπιστία μας, αλλά και τη διαπραγματευτική μας ικανότητα, όχι μόνο τις επόμενες ημέρες, αλλά και την επόμενη περίοδο, όπου πράγματι θα μπορέσουμε να πετύχουμε πολλά, αν το διατηρήσουμε αυτό. Είναι υποχρέωσή μας να σταθούμε στις δικές μας δυνάμεις και άρα να κάνουμε εκείνες τις αλλαγές, που δημιουργούν, στηρίζουν και αναπτύσσουν τις δικές μας δυνάμεις, τις ελληνικές και όχι τις δάνειες.

Είναι αλλαγές επώδυνες, λόγω και της ταχύτητας και του βάθους, με τα οποία τις πραγματοποιούμε, μέσα σε ένα άδικο, πολλές φορές, σύστημα που κατανέμει τα βάρη, ακόμα και σήμερα, παρά τις όποιες προσπάθειες και αλλαγές που κάναμε, με έναν τρόπο που αδικεί πολλούς, οι οποίοι σήμερα δεν θα έπρεπε να πληρώνουν γι' αυτά τα λάθη του παρελθόντος.
Είναι επώδυνες οι αλλαγές, αλλά όσο πιο γρήγορα τις κάνουμε, τόσο πιο γρήγορα θα φύγουμε από την κρίση και τόσο πιο γρήγορα θα απελευθερώσουμε δυνάμεις και δυνατότητες της χώρας μας.

Αυτό που δεν έχουμε την πολυτέλεια να κάνουμε, είναι να φυγομαχήσουμε.
Δεν έχουμε την πολυτέλεια να φυγομαχήσουμε.

Είναι ώρα μάχης.

Και σ' αυτή τη μάχη, και εγώ, και όλη η Κοινοβουλευτική Ομάδα, είμαστε παρόντες.
Και θα δώσουμε αυτή τη μάχη.

Και ξέρω το κόστος, ξέρω τον πόνο, ξέρω και τις δυσκολίες τού κάθε Βουλευτή. Πρώτος εγώ τα ξέρω.

Θέλω να ξέρετε ότι μπορείτε να στηριχθείτε επάνω μου. Και εγώ να στηρίξω εσάς, αλλά και από κοινού να στηρίξουμε τη μεγάλη προσπάθεια να αλλάξουμε την Ελλάδα. Είναι η δική μας ευθύνη, κατ' αρχήν.

Αυτή την ευθύνη, δεν την απεμπολούμε. Όμως, εγώ ζήτησα η προσπάθεια αυτή να πάρει και χαρακτηριστικά μιας κοινής εθνικής προσπάθειας. Σε αυτή την απαίτηση - αν θέλετε - και θεωρώ ότι είναι ευρύτερη, πολλές φορές, υπήρχε μια εύκολη άρνηση, ενώ άλλες φορές μικροκομματικά παιχνίδια. Από την άλλη, είδα ότι υπήρχαν επί της ουσίας και πολλά περιθώρια εθνικής συνεννόησης. Αρκεί να υπήρχε και η πραγματική πολιτική βούληση.

Αυτά τα περιθώρια προσπάθησα και προσπαθώ να εξαντλήσω, με ένα σκοπό: την ευρύτερη ενότητα για το καλό του τόπου. Η Κυβέρνηση, η δική μας Κοινοβουλευτική Ομάδα, έχει την ευθύνη των βασικών αποφάσεων. Όμως, η ευρύτερη εθνική συνεννόηση θα αποτελούσε και εγγύηση, αλλά και διαπραγματευτική δύναμη προς τους εταίρους μας, όπως έγινε και στην Ιρλανδία και στην Πορτογαλία.

Και είναι περίεργο, όταν Κοινοβούλια άλλων χωρών αποφασίζουν να δανείσουν τα δικά τους χρήματα, των δικών τους φορολογουμένων, για να καλύψουν δικά μας ελλείμματα - και πολλές φορές, μάλιστα, στις περισσότερες χώρες, τα περισσότερα Κοινοβούλια το κάνουν αυτό με ευρύτατες συναινέσεις - να μην μπορούμε εμείς, που έχουμε το πρόβλημα, εμείς που μας στηρίζουν, να αρθούμε στο ύψος των περιστάσεων και να διαμορφώσουμε αυτές τις ευρύτερες συνεννοήσεις.

Πρότεινα στους Αρχηγούς των κομμάτων να υπάρξει συνεννόηση για τα μεγάλα θέματα που ταλανίζουν τη χώρα. Ακόμη κι αν χρειαστεί να συμφωνήσουμε στο σχηματισμό ευρύτερης κυβέρνησης εθνικής συνεργασίας.

Πρότεινα συν-διαπραγμάτευση με τους εταίρους μας, και για την ολοκλήρωση των συμφωνιών, αλλά και για την πιθανή νέα συμφωνία που θα προταθεί, μαζί με το νέο δάνειο για την Ελλάδα, όπως είπα, ένα δάνειο- μαμούθ πια, που δεν έχει προηγούμενο στην ιστορία.
Πρότεινα να συμφωνήσουμε σε μεγάλες αλλαγές, που απαιτούν - και δικαίως - οι πολίτες. Τις απαιτούν οι πολίτες - και δικαίως. Και είναι και δική μας δέσμευση αυτές οι αλλαγές. (…) (…)

Και πολλές από αυτές τις θεσμικές αλλαγές, να συμφωνήσουμε ότι θα αποτελέσουν αντικείμενο ενός δημοψηφίσματος. Δηλαδή, να πάρει το λόγο ο Ελληνικός λαός και να δεσμεύσει ο Ελληνικός λαός, με τις αποφάσεις του, τις επόμενες Κυβερνήσεις και, βεβαίως, τις όποιες συνταγματικές ή άλλες αλλαγές αποφασίσει να υπερψηφίσει.

Τόνισα επίσης ότι στη συν-διαπραγμάτευση της νέας συμφωνίας με τους εταίρους μας, πρέπει να θέσουμε - και θα θέσουμε εμείς - πέραν των δημοσιονομικών προϋποθέσεων, που αφορούν στην ανάγκη να φτάσουμε σε ένα πρωτογενές πλεόνασμα, και άλλες προτεραιότητες, καθώς και τη βοήθεια που θέλουμε από αυτούς. (…) (…)

Ήδη, εμείς έχουμε προχωρήσει σε αλλαγές, ας πάμε όμως και σε ένα ακόμα πιο λιτό, ακόμα πιο “ελαφρύ” πρόγραμμα. Με την προϋπόθεση, όμως - το είπα σε όλους τους Αρχηγούς των κομμάτων - ότι όλοι οι Αρχηγοί των κομμάτων θα βγούμε στον Ελληνικό λαό και θα πούμε: ναι, αυτό είναι ένα καινούργιο, απλό και πιο "ελαφρύ" φορολογικό σύστημα, αλλά ζητούμε και είναι πατριωτική ευθύνη όλων, να πληρώσουμε επιτέλους τους φόρους μας, να χτυπήσουμε τη φοροδιαφυγή, να μην πληρώνουν μόνο οι καλοπληρωτές και να μην ξεφεύγουν εκείνοι που θα έπρεπε να πληρώσουν φόρους. Και τότε, πραγματικά να μπορέσουμε να δημιουργήσουμε μια φορολογική συνείδηση και να πείσουμε τους εταίρους μας, ότι έχουμε βάλει πια τη χώρα σε μια άλλη πορεία. Άρα, μια ομόθυμη στάση και στο θέμα του φορολογικού συστήματος.

Τέλος, τόνισα ότι εγώ, ο Γιώργος Παπανδρέου, πάντα έβαζα το συμφέρον της χώρας πάνω από κάθε άλλο. Το αποδεικνύω καθημερινά. Επαναλαμβάνω, λοιπόν, ότι ζήτησα η προσπάθεια αυτή να πάρει χαρακτηριστικά μιας κοινής εθνικής προσπάθειας.

Παρά τη δική μου στάση, παρά την έκκληση για εθνικό και όχι κομματικό καθήκον, η Αξιωματική Αντιπολίτευση διαχειρίστηκε την όλη προσπάθεια με επικοινωνιακούς όρους, όχι με όρους πολιτικής και εθνικής ευθύνης.

Πριν καν συζητηθεί η ουσία, τέθηκαν δημοσίως όροι που δεν μπορούν να γίνουν δεκτοί, γιατί κρατούν τη χώρα σε μια παρατεταμένη αστάθεια, σε μια πολύ δύσκολη και κρισιμότατη στιγμή για εμάς και την Ευρώπη, και σε μια εσωστρέφεια, ενώ το μείζον θέμα είναι η αντιμετώπιση του χρέους, της κρίσης και της πορείας της χώρας μας.

Όμως, σε κάθε περίπτωση, το επαναλαμβάνω: εγώ υπηρετώ και θα υπηρετώ την προσπάθεια ευρύτερης εθνικής συνεννόησης. Και μακάρι να φθάσουμε σε αυτό το σημείο, να κάνουμε αυτή την υπέρβαση που ζητά ο Ελληνικός λαός, διότι ο Ελληνικός λαός είναι που τελικά θα βοηθηθεί, εάν υπάρξουν ευρύτερες πολιτικές δυνάμεις, που θα κατανοήσουν το χρέος τους και την ευθύνη τους μπροστά σε αυτή τη μεγάλη μάχη που δίνουμε.

Όμως, εγώ έχω μάθει στη ζωή μου να δίνω μάχες για την πατρίδα, για τους πολίτες, για τις αξίες, για το λαό. Θα συνεχίσω στον ίδιο δρόμο του καθήκοντος, μαζί με την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ, με τα στελέχη μας και τον Ελληνικό λαό. Γι΄ αυτό και ανακοίνωσα ότι σχηματίζω νέα Κυβέρνηση και, αμέσως μετά, βεβαίως, θα ζητήσω ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή, επειδή είναι και ώρα ευθύνης.

Και βεβαίως, ο σχηματισμός μιας νέας Κυβέρνησης δεν σημαίνει ότι η προηγούμενη Κυβέρνηση δεν έχει κάνει ένα εντυπωσιακό έργο, μέσα σε πρωτόγνωρες ιστορικά συνθήκες. Δεν είναι μικρός ο άθλος, το να μειωθούν τα ελλείμματα κατά 5% του ΑΕΠ σε ένα χρόνο - και δεν θα μπω και σε πολλά άλλα που έχουμε κάνει, σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα, μέσα σε τόσο δύσκολες συνθήκες. (…) (…)

Μπορούμε και σήμερα. Σήμερα, όμως, επωμιζόμαστε εμείς αυτή τη μεγάλη ευθύνη, τη δύσκολη ευθύνη, ο κάθε ένας, η κάθε μία, το κάθε μέλος αυτής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας.
Δεν πρέπει και δεν μπορούμε να φυγομαχήσουμε, όσο δύσκολη κι αν είναι αυτή η μάχη. Και επαναλαμβάνω: εγώ έχω εμπιστοσύνη στην Κοινοβουλευτική μας Ομάδα, εγώ έχω εμπιστοσύνη στο Κίνημά μας, έχω εμπιστοσύνη στην ιστορική μας παράδοση. Και θέλω να ξέρετε ότι και εσείς μπορείτε να στηριχθείτε σε εμένα, αλλά και ότι εγώ θα στηρίξω την κοινή μας προσπάθεια να βγάλουμε την Ελλάδα από την κρίση.

Ναι, φίλες και φίλοι, θα επιδιώξουμε και θα επιδιώκουμε πάντα την ευρύτερη δυνατή συναίνεση, και εντός Βουλής, αλλά ακόμα περισσότερο και εκτός Βουλής, με την ίδια την ελληνική κοινωνία.

Σήμερα, όμως, εμείς έχουμε την ευθύνη απέναντι στην ιστορία.

Εμείς έχουμε την ευθύνη απέναντι στον Ελληνικό λαό.

Και αυτή την ευθύνη, δεν την απεμπολούμε.

Θα δώσουμε τη μάχη και θα την κερδίσουμε.

Για την Ελλάδα, για το λαό, για το μέλλον της νέας γενιάς. Ευχαριστώ πολύ.»

Δυστυχώς, σύντροφοι, είναι προφανές ότι εδώ έχουμε να κάνουμε με τον πατέρα της υποκρισίας… Ωιμέ!

Γλυκιά γκόμενα η εξουσία, Γιώργο, ε; Πώς να ξεγαντζωθείς από δαύτην… Πώς να χάσεις τα προνόμια να σουλατσάρεις στα κυβερνητικά μέγαρα σε Ευρώπη και Αμερική και να σου χτυπάνε την πλάτη η Μέρκελ, ο Σαρκοζί, ο Μπαρόζο, ο Ομπάμα και οι άλλοι παλιόφιλοι…

Ας πάρουμε τώρα μια γεύση από τη σημερινή ομιλία του Αντώνη Σαμαρά στην ΚΟ της ΝΔ. Παραθέτω αποσπάσματα:

Αντώνης Σαμαράς: « (...) Ασκήσαμε επί ενάμιση χρόνο μια Αντιπολίτευση, όχι εύκολη, όχι συνηθισμένη. Και σίγουρα διαφορετική, πολύ-πολύ διαφορετική από εκείνη που είχε μάθει να ασκεί το ΠΑΣΟΚ.

Δεν λαϊκίσαμε, όπως έκανε «καθ’ υπερβολήν, κατά συρροή και εξακολούθηση» πάντα το ΠΑΣΟΚ.

Δεν κατεβάσαμε τον κόσμο στους δρόμους, όπως έκανε ανέκαθεν το ΠΑΣΟΚ.
Δεν είπαμε «όχι σε όλα».

Δεν διστάσαμε να προσφέρουμε συναίνεση στο ΠΑΣΟΚ, ακόμα και χωρίς να μας το ζητήσει, στους κρίσιμους πρώτους μήνες, όταν μπορούσε ακόμα να αποφευχθεί η προσφυγή στο Μνημόνιο.

Δεν διστάσαμε να ψηφίσουμε πολλά νομοσχέδια που έφερε το ΠΑΣΟΚ για ψήφιση, όταν ήταν σωστά και χρήσιμα για τον τόπο, πράγμα που σχεδόν ποτέ δεν έκανε το ΠΑΣΟΚ στην Αντιπολίτευση.

Δεν διστάσαμε να πούμε «όχι» στο Μνημόνιο. Για τρείς λόγους: Προβλέψαμε την μεγάλη ύφεση που έφερε επίμονα υψηλά ελλείμματα. Προβλέψαμε ότι θα διόγκωνε το χρέος. Και τέλος, προβλέψαμε ότι όλα αυτά δεν θα τα άντεχε ούτε η οικονομία, βέβαια, αλλά ούτε και η κοινωνία. Και, όπως λέγαμε τότε, θα υπήρχαν κίνδυνοι κοινωνικών εκρήξεων. Πράγμα, που πέρα από τη διάλυση της οικονομίας, θα υπονόμευε και την ίδια τη Δημοκρατία…

Στον ένα χρόνο που μεσολάβησε, αποδείχθηκε ότι είχαμε δίκιο σε όλες τις εκτιμήσεις μας: Πράγματι, το έλλειμμα περιορίστηκε για το 2010 πολύ λιγότερο απ’ ό,τι το περίμεναν και πολύ λιγότερο απ’ ό,τι το υπολογίζουν και σήμερα. Ενώ τώρα πια παραμένει κολλημένο στο 10%, παρά τα συνεχή περιοριστικά μέτρα που παίρνουν και ξαναπαίρνουν. Παραμένει κολλημένο γύρω στο 10% και για το 2010 και -κατά τις προβλέψεις της Ευρώπης για το 2011 και το 2012.
Όπως προειδοποιούσαμε η τεράστια ύφεση έφαγε πέρσι και κατατρώει και σήμερα όλα τα περιοριστικά μέτρα για το έλλειμμα. Και οι θυσίες του ελληνικού λαού πηγαίνουν χαμένες.

Το χρέος, πράγματι, ξέφυγε. Στις αρχές του 2010 το υπολόγιζαν γύρω στο 127% του ΑΕΠ. Το Μάιο προέβλεπαν ότι το 2013 θα φτάσει στο 146% κι ύστερα θα αρχίσει να μειώνεται. Ήδη, ξεπέρασε το 150% και τώρα το προβλέπουν οι ίδιοι ότι, αν μείνουμε μόνο με τα μέτρα που τότε προέβλεπαν, το 2015 θα φτάσει το 200%! Η επιδείνωση του ελλείμματος, όχι μόνο επιβεβαίωσε τους χειρότερους φόβους μας, αλλά ξεπέρασε ακόμα και τους δικούς μας φόβους. Ήταν πολύ χειρότερη απ’ ό,τι την περιμέναμε κι εμείς…

Τέλος, η κοινωνία βρίσκεται σε αναβρασμό. Δεν είναι μόνο οι φωνές των «αγανακτισμένων» στις Πλατείες. Είναι η απελπισία των απλών ανθρώπων, που έχουν χάσει την πίστη στον εαυτό τους, που χάνουν την πίστη στο μέλλον αυτής της χώρας. Και που δεν τους ενοχλεί μόνον, ότι τους ζητούνται όλο και μεγαλύτερες θυσίες, όλο και περισσότερα, πέρα από τα όρια της αντοχής τους. Τους προκαλεί οργή και απόγνωση ότι παρά τις θυσίες δεν φαίνεται ακτίδα φωτός στον ορίζοντα. Παρά μόνο σκοτάδι. Όλο και πιο πυκνό σκοτάδι.

Μέσα σε ένα χρόνο το σύνολο της κριτικής που ασκήσαμε, πέρσι τέτοιο καιρό, επαληθεύθηκε πλήρως. Και σήμερα δεν είμαστε οι μόνοι που τα λέμε. Ολόκληρη η κοινωνία τα λέει. Και μεγάλο μέρος, το μεγαλύτερο μέρος του έγκυρου ξένου τύπου λέει ακριβώς τα ίδια: Ότι η Πολιτική του Μνημονίου για την Ελλάδα δεν δούλεψε. Ότι έκανε ζημιά, αντί για καλό. Και ότι η συνέχισή της θα κάνει ακόμα μεγαλύτερη ζημιά…

Εμείς, όμως, δεν κάναμε αυτό που παραδοσιακά έκανε η Αντιπολίτευση στην Ελλάδα. Και κυρίως η Αντιπολίτευση του ΠΑΣΟΚ…

Δεν περιμέναμε στη γωνία να επαληθευθεί η κριτική μας. Δεν περιμέναμε στη γωνία να διογκωθεί η φθορά της κυβέρνησης. Δεν μας αρκούσε να κερδίσουμε την εξουσία εύκολα και ανώδυνα, με τον «ούριο άνεμο» της κυβερνητικής φθοράς και του «ώριμου φρούτου».
Ήδη, από πέρσι, καταθέσαμε προτάσεις διεξόδου από την κρίση. Ολοκληρωμένες, αναλυτικές και κοστολογημένες. Κι αυτό δεν το συνηθίζουν τα κόμματα της Μείζονος Αντιπολίτευσης, γιατί έτσι δίνουν στόχο, έτσι αναγκάζονται να ανοίξουν τα χαρτιά τους, έτσι «σπάνε αυγά», γιατί εκτίθενται με απόψεις που σε κάποιους δεν αρέσουν…

Εμείς, παρ’ όλα αυτά, τολμήσαμε να προτείνουμε καινούργια πράγματα. Για τα οποία μας ειρωνεύθηκαν αρχικά. Και στη συνέχεια αναγκάστηκαν να τα προσυπογράψουν.
Από πέρσι ως φέτος, οι θετικές προτάσεις μας διαστρεβλώθηκαν απίστευτα.
Πρώτα τις διαστρέβλωσαν όσο μπορούσαν – και μέσα και έξω από την Ελλάδα! Ύστερα προσπάθησαν να τις υιοθετήσουν. Κι ύστερα, μας ζήτησαν να τις στηρίξουμε – προσέξτε: τις δικές μας προτάσεις να στηρίξουμε! (…) (…)

Θέλουμε την αλλαγή των όρων του Μνημονίου, θέλουμε την αλλαγή της πολιτικής αυτής, για να μπορέσουμε να επιτύχουμε το ταχύτερο τη δημοσιονομική εξυγίανση. Για να μπορέσουμε να προχωρήσουμε το ταχύτερο στην αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας και τις αποκρατικοποιήσεις. Για να μπορέσουμε να ολοκληρώσουμε το ταχύτερο τις διαρθρωτικές αλλαγές. Για να μπορέσουμε να βγούμε στις αγορές το ταχύτερο, να απαλλαγούμε από την ανάγκη του Μηχανισμού Στήριξης το ταχύτερο.

Γι’ αυτό προτείναμε Επαναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου. Για να μπορέσουμε να εφαρμόσουμε την πολιτική της Επανεκκίνησης, να επιτύχουμε την Ανάκαμψη και να μπορέσει η χώρα να παράγει εισοδήματα, κέρδη, φορολογικά έσοδα. Ώστε η κοινωνία να αντέξει τις περικοπές. Και να μειωθεί το έλλειμμα.

Κι αντί για αλλαγή Πολιτικής έχουμε με το Μεσοπρόθεσμο επιμονή στο ίδιο λάθος και επέκταση του λάθους. Περισσότερες οριζόντιες περικοπές και σκληρότερους φόρους, πάνω στους ήδη υψηλούς φόρους, πάνω στους ίδιους ώμους. Που έχουν λυγίσει.

Συνάντησα προχθές ένα σοφό Έλληνα, τον διεθνούς φήμης καθηγητή Φυσικής Δημήτρη Νανόπουλο. Ο οποίος μου ανέφερε αυτό που έλεγε κάποτε ο Άινσταϊν:

Ότι ο ορισμός της Ανοησίας, είναι ακολουθώντας την ίδια μέθοδο, να προσδοκάς διαφορετικά αποτελέσματα!

Κανείς πια δεν μας λέει ότι η δική μας Πολιτική είναι λάθος. Μας λένε τώρα ότι… έχει αντίρρηση η Τρόικα.

Αλλά, όσο περνάει ο χρόνος και φαίνεται ότι η σημερινή πολιτική παράγει μεγαλύτερη ελλείμματα όχι μικρότερα. Μεγαλύτερο χρέος εκτός ελέγχου. Όχι μικρότερο χρέος. Κι ότι όσο περισσότερα περιοριστικά μέτρα παίρνονται, τόσο χειροτερεύει η κατάσταση, τότε θα πειστούν όλοι ότι το Σχέδιο δεν δουλεύει. Και ότι χρειάζεται εναλλακτικό Σχέδιο. Κι αυτό το έχουμε καταθέσει. (…) (…)

Άλλωστε, η Επαναδιαπραγμάτευση, εκτός από απαραίτητη είναι και ρεαλιστική: Γιατί δεν ζητάμε τίποτε διαφορετικό απ’ ό,τι αποδέχθηκαν για την Ιρλανδία και την Πορτογαλία. Για την ακρίβεια ζητάμε πιο μετριοπαθή πράγματα απ’ αυτά που δέχθηκαν και υπέγραψαν στα δικά τους Μνημόνια. Και στο θέμα των φορολογικών συντελεστών και στο θέμα της αποκατάστασης των χαμηλοσυνταξιούχων. Και δεν θα είναι εύκολο να αρνούνται στην Ελλάδα ό,τι αποδέχθηκαν στις άλλες δύο χώρες που έχουν προβλήματα αντίστοιχα με αυτά της Ελλάδας.

Μη μας θυμίζει, λοιπόν, απόψε ο κ. Παπανδρέου τη «συναίνεση» που υπήρξε στην Πορτογαλία κυρίως. Διότι αυτά που πέτυχε η Ιρλανδία και η Πορτογαλία ούτε τα σκέφθηκε, ούτε τα διαπραγματεύθηκε με την Τρόικα και βέβαια, ούτε και ποτέ τα συζήτησε μαζί μας, όπως έγινε στην Πορτογαλία. Γι’ αυτό και ποτέ δεν τα πήρε.

Και δεν τολμά, ούτε καν σήμερα να τα διαπραγματευθεί!

Δεν είμαστε αντίθετοι στους στόχους της δημοσιονομικής προσαρμογής. Τους υιοθετούμε ακόμα πιο αποφασιστικά. Δεν ζητάμε να αλλάξουμε κάτι που ήδη λειτουργεί και αποδίδει. Ζητάμε να αλλάξουμε κάτι που, ούτε λειτουργεί ούτε αποδίδει. Δεν ζητάμε παράλογα πράγματα. Ζητάμε ό,τι έχουν ήδη αποδεχθεί για άλλες χώρες όπως η Ελλάδα. Άρα χρειάζεται υπομονή και επιμονή. Οι αριθμοί όλο και περισσότερο, θα ενισχύουν τις θέσεις μας. Ο ξένος τύπος, όλο και περισσότερο, συνηγορεί υπέρ των απόψεών μας.

Μέσα στην Ελλάδα, όλο και περισσότεροι προσχωρούν στην ανάγκη επαναδιαπραγμάτευσης. Απ’ όλους τους πολιτικούς χώρους πλέον. Ακόμα κι από την κυβερνητική παράταξη. Και η κοινωνία όλο και περισσότερο αγωνιά, όλο και περισσότερο στέλνει μηνύματα πως δεν αντέχει. Άρα και η κοινωνική κατάσταση όλο και περισσότερο ενισχύει τα επιχειρήματά μας.
Τι χρειάζεται για να γίνει δεκτή η επαναδιαπραγμάτευση;

Είτε να τη στηρίξει το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων της χώρας. Είτε να τη στηρίξει μια νέα κυβέρνηση που με νέα ισχυρή εντολή, θα επιτρέψει σε μια νέα κυβέρνηση να διαπραγματευτεί με τον ελληνικό λαό ενωμένο πίσω της.

Χθες, ο Πρωθυπουργός μου πρότεινε να στηρίξουμε από κοινού μια κυβέρνηση σωτηρίας.
Το είδα ως μια ιστορική ευκαιρία. Να πάμε όλοι μαζί και να διαπραγματευθούμε την Επανεκκίνηση της Ελληνικής Οικονομίας, που θα επιτρέψει και στην Ελλάδα να φανεί συνεπής με τις υποχρεώσεις της και στους δανειστές να πάρουν τα χρήματά τους και στην Ελλάδα να βγεί από την κρίση και στην Ευρώπη να ξεπεράσει το πρόβλημα που η ελληνική κρίση δανεισμού έχει δημιουργήσει.

Το είδα ως ιστορική ευκαιρία. Και πρότεινα στον κ. Παπανδρέου να πάμε για επαναδιαπραγμάτευση των όρων του Μνημονίου και του Μεσοπρόθεσμου. Όχι για να χαλαρώσουμε την προσπάθεια που κάνει η χώρα. Αλλά για να γίνει πιο αποτελεσματική η προσπάθεια που κάνει η χώρα. Ο κ. Παπανδρέου δεν αρνήθηκε την πρόταση για επαναδιαπραγμάτευση. Κάθε άλλο…

Ύστερα του υπογράμμισα ότι σε μια τέτοια κυβέρνηση δεν μπορεί να είναι ο ίδιος Πρωθυπουργός. Γιατί έχει χάσει την εμπιστοσύνη και της κοινωνίας και της αγοράς. Κι ότι πρέπει να βρούμε ένα άλλο πρόσωπο κοινής αποδοχής.

Κι αυτό το δέχθηκε. Όμως, λίγο αργότερα, μάθαμε από τα ΜΜΕ ότι … μου το πρότεινε ο ίδιος. Σημασία, βέβαια, εκείνη τη στιγμή, δεν είχε ποιος το πρότεινε. Αλλά το ότι ο κ. Παπανδρέου αποδεχόταν να παραιτηθεί…

Αυτά ήταν τα βασικά που συζητήσαμε χθες. Διαφωνία για τη διάρκεια μιας τέτοιας κυβέρνησης, όπως είπε εκείνος απόψε, δεν προέκυψε!

Εγώ πράγματι, υποστήριξα ότι πρέπει να έχει σαφή αποστολή την επαναδιαπραγμάτευση και μόλις την επιτύχει να οδηγηθούμε ομαλά σε εκλογές. Εκείνος μου απάντησε ότι δεν μπορεί να είναι πολύ βραχύβια, διότι τότε θα έχουμε από την πρώτη στιγμή μια παρατεταμένη προεκλογική περίοδο, πράγμα που θα κάνει κακό στην Οικονομία. Εγώ αποδέχθηκα – επαναλαμβάνω αποδέχθηκα! – τη λογική αυτού του επιχειρήματος και έμεινα με την εντύπωση ότι θα μπορούσαμε να βρούμε μια «χρυσή τομή», όσον αφορά τη χρονική διάρκεια. (…) (…)

Αυτά συζητήσαμε σε γενικές γραμμές. Πρέπει να σας πω ότι διαφωνίες δεν αναφάνηκαν σε αυτό το επίπεδο. Ασφαλώς υπήρχαν πολλά που επρόκειτο να ρυθμιστούν στη συνέχεια, αλλά σημεία τριβής δεν υπήρξαν.

Όλα έδειχναν ότι ήταν πράγματι, μια ιστορική ευκαιρία.

Αλλά συνέχεια δεν υπήρξε. Λίγες ώρες αργότερα, ο κ. Παπανδρέου με ειδοποίησε ότι δεν μπορεί να προχωρήσει η πρωτοβουλία αυτή.

Απέρριψε μόνος του, αυτό που είχε προτείνει ο ίδιος ή είχε αποδεχθεί ο ίδιος!
Και το βάφτισε «διαρροή»!

Ποια «διαρροή»; Μα η πρώτη δημόσια επιβεβαίωση της πρωτοβουλίας του Πρωθυπουργού έγινε από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο χθες το απόγευμα!

Και οι υπουργοί του ΠΑΣΟΚ μάθαιναν στον αέρα – κυριολεκτικά – αυτά που δημόσια ο κυβερνητικός εκπρόσωπος επιβεβαίωνε.

Τελικά ο κ. Παπανδρέου υπαναχώρησε.

Κι έτσι χάθηκε μια ιστορική ευκαιρία. Για αληθινή συναίνεση όχι μόνο μεταξύ των κομμάτων. Αλλά ανάμεσα στα κόμματα και την κοινωνία. Που αυτά ακριβώς επιθυμούσε: να πάμε και να τα διαπραγματευθούμε όλοι μαζί…

Και χάθηκε αυτή η ευκαιρία, γιατί ο ίδιος ο κ. Παπανδρέου δεν άντεξε τις πιέσεις στο εσωτερικό του κόμματός του, όσων είναι γαντζωμένοι με την εξουσία. Κι έγινε ο ίδιος αιχμάλωτός τους.

Κι έτσι η κοινή πρωτοβουλία για τη σωτηρία της Ελλάδας, μετατράπηκε, σε λίγες ώρες, σε αγωνιώδη διάσωση της ΠΑΣΟΚικής εξουσίας…

Για μια ακόμα φορά, ο κ. Παπανδρέου κινείται μόνο «επικοινωνιακά».

Ζητάει συναίνεση και κατηγορεί την Αντιπολίτευση, την ώρα που δικοί του βουλευτές παραιτούνται με βαριές κατηγορίες σε βάρος του.

Την κρίση στο εσωτερικό της κυβέρνησης και του κόμματός του ας μη προσπαθεί να τη χρεώνει στην Αντιπολίτευση. Έλεος πια!

Και κάτι ακόμα:

Μέχρι τώρα μας έκανε εκκλήσεις για συναίνεση. Δεν μας έλεγε σε τι είδους «συναίνεση».
Εμείς διευκρινίζαμε ότι συναίνεση στο λάθος, στη λάθος πολιτική δεν μπορούσαμε να δώσουμε. Συναίνεση μπορούσαμε να δώσουμε στη διόρθωση του λάθους. Στην αλλαγή Πολιτικής με επαναδιαπραγμάτευση.

Άλλωστε, αυτό, ο ίδιος ο Πρωθυπουργός με πήρε τηλέφωνο και μου το πρότεινε: Δηλαδή κυβέρνηση σωτηρίας, ώστε από κοινού να επιτύχουμε νέα διαπραγμάτευση τόσο των όρων του Μνημονίου όσο και του Μεσοπρόθεσμου προγράμματος. Δεν χρειάστηκε καν να του το θέσω εγώ ως όρο…

Άλλωστε ό ίδιος το παραδέχθηκε πριν λίγη ώρα από κοντινή αίθουσα.

Όμως, ποιος ενημερώνει την Ευρώπη για το ακριβώς αντίθετο;

Κι ως πότε θα ανέχομαι αυτή τη συνεχή παραπληροφόρηση προς τα έξω;

Γιατί μέχρι πριν λίγους, μήνες άκουγα να διαστρεβλώνονται οι θέσεις μας μέσα στην Ελλάδα. Τώρα αυτό δεν συμβαίνει πια, ή συμβαίνει πολύ σπανιότερα.

Τώρα βλέπω με αηδία να διαστρεβλώνονται οι θέσεις μας στο εξωτερικό, στην Ευρώπη. Κάποιοι επειδή δεν μπορούν να παράγουν Πολιτική για τον εαυτό τους, παράγουν συνεχώς στρεβλωτική προπαγάνδα σε βάρος των αντιπάλων τους.

Δεν πειράζει, θα το ξεπεράσουμε κι αυτό, γιατί το ψέμα έχει κοντά ποδάρια.

Όποιος έχει εμπιστοσύνη στις απόψεις του, στο δίκιο του, στο ότι τα γεγονότα θα τον επαληθεύσουν και στην στήριξη της κοινωνίας, βρίσκει τρόπο να εξουδετερώνει τέτοια στρεβλωτική προπαγάνδα.

Το επιτύχαμε μέσα στην Ελλάδα.
Σύντομα θα το επιτύχουμε και στο εξωτερικό.

Γιατί πράγματι, αυτό που λέμε είναι αίτημα ολόκληρης της ελληνικής κοινωνίας.
Κι είναι προϋπόθεση για να ορθοποδήσει η Ελληνική Οικονομία και να βγει από την κρίση:
Η Επανεκκίνηση της Οικονομίας και η Επαναδιαπράγματευση της Οικονομικής μας πολιτικής. (…) (…)

Η προπαγάνδα που σας έλεγα λίγο πριν, δεν προσπαθεί μόνο να διαστρεβλώσει τις απόψεις μας. Επιχειρεί να αμαυρώσει και την εικόνα μας:

Προσπαθεί να μας εμφανίσει ίδιους με την Κυβέρνηση. Με ίδιες ευθύνες για την σημερινή κατάσταση της χώρας.
Καλλιεργείται επίμονα το «όλοι ίδιοι είναι».
Αυτή είναι η πιο ύπουλη προπαγάνδα.
Ε λοιπόν δεν είμαστε όλοι ίδιοι!
Όταν εμείς λέγαμε «πάγωμα μισθών και συντάξεων», εκείνοι έλεγαν «λεφτά υπάρχουν»!
Όταν εμείς λέγαμε «ξεκολλήστε – πάρτε μέτρα», εκείνοι μοίραζαν επιδόματα.
Όταν εμείς μιλούσαμε για την βέβαιη αποτυχία του Μνημονίου, αυτοί μας έλεγαν ανεύθυνους.
Και όταν σήμερα λέμε για «αλλαγή πολιτικής», αυτοί μπλοφάρουν για δήθεν συναίνεση. Και υπονοούν να προσυπογράψουν όλοι την ίδια λαθεμένη πολιτική.

Σήμερα άκουσα τον κ. Παπανδρέου να αναρωτιέται δημόσια: Πώς έφτασε η Ελλάδα σε αυτό το σημείο; Γιατί να μην έχουμε κάνει τα προηγούμενα χρόνια τις αναγκαίες αλλαγές και μεταρρυθμίσεις;

Του έχω την απάντηση:
Γιατί εσύ κ. Παπανδρέου και το κόμμα σου δεν το άφησαν, κρεμασμένοι στα κάγκελα του λιμανιού του Πειραιά. Και τορπιλίζοντας κάθε προοδευτική μεταρρύθμιση της Νέας Δημοκρατίας!

Όμως ακόμα και σήμερα, σε διπλανή αίθουσα, μίλησε σαν χθες να μην έγινε τίποτε. Σαν να μην ήταν Πρωθυπουργός «εν κενώ»!

Οι αγορές όλες βρέθηκαν σε αναβρασμό, τα spreads ξεπέρασαν τις 1500 μονάδες και σήμερα ούτε γάτα ούτε ζημιά.

Μετέωρα βήματα αμηχανίας σε μια χώρα που βράζει… (…) (…)»

Τα σχόλια δικά σας. Και να θυμάστε, θέλει κοινό νου, αρετή και τόλμη η αντικειμενική κριτική…

Το δικό μου συμπέρασμα είναι ότι ο Παπανδρεϊσμός-Πασοκισμός είναι “θρησκεία” που δεν παλεύεται εύκολα, ή μάλλον δεν παλεύεται με λογικά επιχειρήματα και ηθικούς όρους. Ο Παπανδρεϊσμός-Πασοκισμός-ψευτοσοσιαλισμός, είναι ένας επικίνδυνος “ισμός”, ένα σαράκι που ύπουλα κατατρώει τα θεμέλια του έθνους εδώ και δεκαετίες…

Καημένε Σαμαρά, δεν έχεις φαίνεται συνειδητοποιήσει τα “προσόντα” του αντιπάλου. Ακόμη κι αν εκλεγόσουν με συντριπτική πλειοψηφία, λέμε τώρα, η λαίλαπα που λέγεται ΠΑΣΟΚ θα ήταν λυσσαλέα απέναντί σου από την επομένη της νίκης σου, ζητώντας εκλογές, έστω κι αν εφάρμοζες ακριβώς τη δική τους πολιτική και τίποτα περισσότερο ή λιγότερο…

Και βέβαια, Αντώνη, αν γινόσουν πρωθυπουργός θα είχες απέναντί σου τα αριστερά κόμματα, τον Γ. Καρατζαφέρη και τη Ντόρα Μπακογιάννη, όπως και μια μεγάλη μερίδα του λαού που ακούει «Δεξιά» και βγάζει σπυριά! Βλέπεις, το διχαστικό σύνθημα του μεγάλου δημαγωγού «Ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά» έχει περάσει στο DNA των αυτοαποκαλούμενων προοδευτικών. Όχι βέβαια πως η Δεξιά είναι αναμάρτητη. Κάθε άλλο. Βαριές είναι και οι δικές της αμαρτίες, στην προσπάθειά της να ισοφαρίσει με το ΠΑΣΟΚ. Απλά οι "προοδευτικοί" δεν της αναγνωρίζουν το δικαίωμα ούτε να μεταμεληθεί. Η Δεξιά έχει πάθει αυτό που λένε «καλύτερα να σου βγει το μάτι παρά τ' όνομα»…

Καταχθόνιο πράγμα η Κοινοβολευτική Δημοκρατία, παίδες Ελλήνων. Το απόλυτο αδιέξοδο! Όταν ακούω τους κομματικούς αρχηγούς να συκοφαντούν ο ένας τον άλλο, ψευδόμενοι για χάρη της πουτάνας της εξουσίας, όπως ακούσατε και στο video που παρέθεσα στην αρχή του άρθρου, νιώθω σα να μου μπήγουν το μαχαίρι στην καρδιά.
Πονάω πολύ, σας εξομολογούμαι...

Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα από τη δευτερολογία του Πρωθυπουργού:
«Η Νέα Δημοκρατία επέλεξε στρατηγικά να ποντάρει στην αποτυχία. Και δεν νομίζω ότι υπάρχει Έλληνας πολίτης που θέλει να αποτύχει η Κυβέρνηση, διότι ξέρει ότι η αποτυχία της Κυβέρνησης είναι αποτυχία της Ελλάδας. Και έκανε το στρατηγικό λάθος η Νέα Δημοκρατία να ποντάρει σε αυτή τη λογική.»

Προφανώς ο GAP εξ ιδίων κρίνει τα αλλότρια... Είναι γνωστό τοις πάσι ότι ο ίδιος είχε επενδύσει στην αποτυχία της κυβέρνησης Καραμανλή με το "όχι σε όλα", και με τους εκβιασμούς και την αδυσώπητη πολεμική του συνέβαλε τα μάλα στην πραγμάτωση του στόχου του. Ας βγάλει τώρα το φίδι από την τρύπα!

Βδελύσσομαι την εκ προμελέτης κακοήθη συκοφαντία, σύντροφοι! Θα την πολεμούσα ακόμη κι αν συκοφαντούσαν τον ίδιο το διάβολο! Κι όμως, ο Σαμαράς θα συνεχίσει να ψηφίζει τα νομοσχέδια με τα οποία συμφωνεί, επιδεικύοντας πολιτικό ήθος άγνωστο στην παπανδρεϊκή πολιτική κουλτούρα της πόλωσης!

25η Μαρτίου - αυταπάρνηση το 1821, εθναπάρνηση το 2011

Χρόνια Πολλά! Να ζήσουμε να τους θυμόμαστε, και για λογαριασμό μας να ντρεπόμαστε!



Ναι, ασφαλώς, κύριε Πρόεδρε, ο λαός διαθέτει αυτές τις αρετές - αυταπάρνηση και άδολο πατριωτισμό - πάντοτε, και σήμερα ακόμα περισσότερο. Παίρνει, βλέπετε, παράδειγμα από την πολιτική ηγεσία της χώρας μας, επίλεκτο μέρος της οποίας υπήρξατε κι εσείς επί δεκαετίες, και απλά σας μιμείται σε αυταπάρνηση και άδολο πατριωτισμό!

Δείτε, π.χ., τους γιατρούς του ΕΣΥ, με πόση αυταπάρνηση καταθέτουν τα μαύρα εκατομμύριά τους στις τράπεζές μας για να μην καταρρεύσουν. Πατριώτες είναι, και φοβούνται όταν ακούν κάθε τόσο την κυβέρνηση να κάνει ενέσεις στις τράπεζες, πότε με 25 δις, πότε με 30 δις, και πάει λέγοντας. Είπαν λοιπόν κι αυτοί οι άδολοι πατριώτες: γιατί να μη βάλουμε κι εμείς πλάτη για να σώσουμε τις τράπεζες; Όπερ και εγένετο, όπως θα δείτε στο επόμενο video:



Θέλετε κι άλλες περιπτώσεις "αυταπάρνησης" και "άδολου πατριωτισμού"; Μόνο που οι επόμενες που θα δείτε επιβάλλονται με το ζόρι, εκ των άνω. Σας έχει τύχει, κύριε Πρόεδρε, να θέλουν να σας επιβάλουν ντε και καλά να γίνετε άδολος πατριώτης και να επιδείξετε με το στανιό αυταπάρνηση; Κάτι θυμάμαι, τότε με τα δανεικά κι αγύριστα για το χτίσιμο κάποιας βίλας, αλλά ας μην τα σκαλίζω χρονιάρα μέρα που είναι. Πάντως κάτι σαν αυταπάρνηση μύριζε. Λοιπόν, δείτε τώρα τους εργολάβους σε ρόλο αναγκαστικού "άδολου πατριωτισμού":



Βρε τους φουκαράδες τους εργολάβους τι τους έμελλε να πάθουν...

Υπερβαίνοντας τον εαυτό του, το μήνυμα που έδωσε ο Θόδωρος Πάγκαλος ήταν πιο συγκρατημένο:

«Ημέρες σαν και αυτή πρέπει να μας προβληματίζουν για να επιτύχουμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την ανόρθωση της οικονομίας και να αναδείξουμε την Ελλάδα σε φάρο σταθερότητας και ειρήνης σε μια περιοχή που είναι ιδιαίτερα ταραγμένη και επικίνδυνη. Χρειάζεται σοβαρότητα, συνέπεια και αποτελεσματικότητα».

Behold! Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης ζήτησε σοβαρότητα, συνέπεια και αποτελεσματικότητα! Δηλαδή κάτι σαν τη "σοβαρότητα", τη "συνέπεια" και την "αποτελεσματικότητα" που δείχνουν οι ίδιοι στους εργολάβους και όχι μόνο; Λίγη σοβαρότητα, Θόδωρε, δεν βλάπτει. Εκτός κι αν δεν τα έλεγες σ' εμάς το λαό αλλά στην κυβέρνηση. Και καλά, γιατί δεν τους τα λες στα υπουργικά συμβούλια; Στην παρέλαση βγήκες να τα πεις; Ή μήπως είσαι αντιπρόεδρος μόνο για το θεαθήναι; Όσο για να γίνουμε φάρος ειρήνης στην περιοχή, χα, χα, χάαα! Ο αφέντης μας το ΝΑΤΟ νάναι καλά! Ξέεερουν οι μακελλάρηδες και από "σταθερότητα" και από "ειρήνη"...

Εκεί που γέλασα, όμως, είναι με τον Γ. Καρατζαφέρη. Έχει μεγάλη πλάκα:



Παραθέτω ολόκληρο το μήνυμά του για να το εμπεδώσουμε:

«190 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την εθνική παλιγγενεσία. Υποχρεούται η Ελλάδα να ξαναγωνιστεί για τα ίδια ιδανικά, ελευθερία και εθνική ανεξαρτησία. Τότε πολεμήσαμε εναντίον της υψηλής πύλης της ανατολής. Τώρα αγωνιζόμαστε εναντίον της υψηλής πύλης της Δύσης. Χρειάζεται να επιστρατεύσουμε την νοοτροπία του Κολοκοτρώνη, του Καραϊσκάκη και των άλλων ηρώων και να αποκρούσουμε τη νοοτροπία των νενέκων.»

Τι να σας πω, σύντροφοι, έχω μπερδευτεί με τον πρόεδρο του ΛΑΟΣ. Μια το παίζει "νενέκος", μια το παίζει "Κολοκοτρώνης". Μια κρούει την υψηλή πύλη της Δύσης για να χωθεί μέσα η Ελλάδα και ν' απαγκιάσει, μια τη φτύνει. Τρικυμία εν κρανίω ή αδέξια υποκρισία;

Τα μηνύματα των άλλων κομματικών αρχηγών, μπας και χάσετε, διαβάστε τα εδώ.

Ας μην έχουμε όμως αυταπάτες. Για να έχουμε κάποιες πιθανότητες ανάνηψης, πρέπει ν' αποκτήσουμε εθνική αυτογνωσία, δηλαδή να συνειδητοποιήσουμε τα εθνικά μας κουσούρια, να τα μισήσουμε και να τα μεταλλάξουμε σε αρετές!
Μία είναι η πύλη εναντίον της οποίας χρειάζεται ν' αγωνιστούμε: η βαριά πύλη του διχασμού. Ένας είναι ο δυνάστης από τον οποίο πρέπει ν' απελευθερωθούμε: ο διεφθαρμένος και αυτοκαταστροφικός συλλογικός εαυτός μας!

Τελικά για ποιο λόγο γιορτάζουμε την επέτειο της 25ης Μαρτίου; Δε ντρεπόμαστε οι μασκαράδες και προδότες να μνημονεύουμε υποκριτικά τους ήρωες που έχυσαν το αίμα τους για να έχουμε εμείς ελεύθερη πατρίδα, τη στιγμή που ελεύθερα τη βιάζουμε και την ξεπουλάμε;

Γιώργο, Ιωάννη, συγνώμη που σας δολοφονήσαμε!

Ας είναι αναπαυμένη η ψυχή σας, ξεπερνώντας γρήγορα το σοκ του άδικου, αιφνίδιου, βίαιου και επώδυνου αποχωρισμού της από το νεανικό της σώμα. Όσο για τους στυγερούς δολοφόνους σας, αυτούς θα τους περιποιηθεί καταλλήλως η Θεία Δίκη, είτε τους συλλάβουν είτε όχι.

Δεν βρίσκω λόγια να εκφράσω την οδύνη μου για τον άδικο και τόσο πρόωρο χαμό των δύο παλικαριών. Η οργή μου ξεχειλίζει, αλλά μπορεί η οργή να επαναφέρει το Γιώργο και τον Ιωάννη στη ζωή;



Αλήθεια, πώς είναι δυνατόν να παρηγορήσει κανείς τους χαροκαμένους γονείς και τ’ αδέλφια των αδικοχαμένων παλικαριών; Αδύνατο! Δεν υπάρχουν ούτε λέξεις ούτε πράξεις ικανές ν' απαλύνουν τον πόνο τους. Και πώς είναι δυνατό να μην αναζητήσει κανείς τους ηθικούς αυτουργούς της στυγερής διπλής δολοφονίας για να τους απευθύνει τα πιο αμείλικτα ουαί; Τους ηθικούς αυτουργούς, λοιπόν, θα κατακεραυνώσω κι εγώ, είτε βρίσκονται στη ζωή είτε όχι. Είτε βρίσκονται εντός των συνόρων είτε όχι.

Η κοινωνία είναι ένας αγρός, και όταν ο αγρός μείνει χέρσος, δηλαδή ακαλλιέργητος, εκεί φυτρώνουν εκτός από αγριολούλουδα, δηλητηριώδη χόρτα, τσουκνίδες και γαϊδουράγκαθα. Και ποιοι είναι υπεύθυνοι για να καλλιεργούν τον αγρό και να ρίχνουν τα κατάλληλα ζιζανιοκτόνα, φυτεύοντας στη θέση τους λουλούδια και καρποφόρα δένδρα; Μα προφανώς οι κυβερνήσεις μας.

Δυστυχώς, όμως, τις τελευταίες τρεις δεκαετίες ο ελληνικός αγρός έπηξε από αγκάθια και τριβόλια, κάτω από τα απαθή βλέμματα εκείνων που είναι εντεταλμένοι να κρατάνε τον αγρό καθαρό από ζιζάνια. Αυτοί είναι οι ηθικοί αυτουργοί της προχθεσινής δολοφονίας των δύο παλικαριών στου Ρέντη, καθώς και όλων των άλλων που δολοφονήθηκαν εν ψυχρώ από αιμοδιψείς εγκληματίες τα τελευταία τριάντα χρόνια. Αυτούς καταγγέλλω και αυτοί ας όψονται, διότι με πράξεις και παραλείψεις, και κυρίως με τον προκλητικό τους βίο και πολιτεία, άφησαν την Ελλάδα να γίνει πραγματική ζούγκλα, άντρο ληστών, δολοφόνων, και πάσης φύσεως κακοποιών.

Και αντί οι τριακόσιοι του Κοινοβουλίου να κηρύξουν την 1η Μαρτίου ημέρα εθνικού πένθους, αντί να διαθέσουν από ένα μισθό για τις οικογένειες των αδικοχαμένων αστυνομικών, μπας και ξεπλύνουν τις ενοχές τους, τι έκαναν; Ενός λεπτού σιγή μπροστά σε άδεια έδρανα!

«Ο πρόεδρος της Βουλής κ. Φίλιππος Πετσάλνικος μιλώντας στο Κοινοβούλιο εξέφρασε τη συντριβή του για την απώλεια των δύο νέων παιδιών και υπογράμμισε την εκτίμηση της βουλής προς όλους τους αστυνομικούς, που καθημερινά θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή τους. Η Βουλή μετά από πρόταση του κ. Πετσάλνικου τήρησε ενός λεπτού σιγή αποδίδοντας ελάχιστο φόρο τιμής στους δύο αστυνομικούς.» (πηγή)

Οποία υποκρισία καλοβολεμένων επαγγελματιών της πολιτικής! Προφανώς δεν αισθάνονται καμία ευθύνη για τις δολοφονίες, όπως άλλωστε δε νιώθουν καμία ευθύνη για την οικονομική και ηθική χρεοκοπία της Ελλάδας. Πάντα φταίει κάποιος άλλος! Αναρωτιέμαι: μέχρι πότε θα τους ανέχεται ο ελληνικός λαός;

«Σκεφτείτε να ήταν ανάποδα τα πράγματα και ο αστυνομικός, κάτω από την πίεση, να είχε πυροβολήσει πρώτος, τι θα είχε γίνει τώρα και πολύ περισσότερο τι θα γινόταν αύριο. Λες και πρέπει να πονάμε περισσότερο τα παιδιά τα μεν από τα παιδιά τα άλλα. Τα ένστολα παιδιά πρέπει να εισπράττουν περισσότερη τρυφερότητα και ευγνωμοσύνη που, για ένα χιλιάρικο που τους δίνετε, αυτά τα παιδιά είναι καθημερινώς μπροστά στον κίνδυνο. Παιδιά που φίλησαν τη γυναίκα τους και το παιδί τους και σήμερα το βράδυ δεν θα γυρίσουν πίσω», είπε ο Γιώργος Καρατζαφέρης στη Βουλή.

Κάποιος άλλος αναρωτιέται πώς δεν κάηκε η Αθήνα από έκρηξη οργής, όπως είχε καεί το Δεκέμβριο του 2008... Τέτοια ώρα τέτοια λόγια!

Μήπως, όμως, είναι ψέματα; Η πικρή εμπειρία μας λέει ότι είναι πέρα για πέρα αλήθεια. Θ’ αφήσουμε, λοιπόν, σαν κοινωνία να συνεχίζεται αυτός ο εγκληματικός ρατσισμός εναντίον των αστυνομικών;

Πολιτικοί αφορισμοί Γιώργου Καρατζαφέρη

Το παίζει μικρομέγαλος. Μεγαλομανής μέχρις αυτογελοιoποίησης! Γλείφτης μέχρις αφυδάτωσης! Καιροσκόπος μέχρι γραφικότητας! Χαρισματικός στις ατάκες, έγινε ο αγαπημένος των ΜΜΕ τα οποία τον πριμοδοτούν αφειδώς σε δημοσιότητα. Αυτός είναι ο κομματάρχης που περιφέρεται ζητώντας στέγαση σε ξένες κομματικές "πολυκατοικίες". Σκέτος γυρολόγος. Θέλει σώνει και καλά να συγκυβερνήσει. Δεν του αρκεί που έχει μια κοινοβουλευτική ομάδα 15 βουλευτών. Όοχι! Θέλει να γίνει ρυθμιστής των εξελίξεων.

Γ. Καρατζαφέρης, 10-9-2010, ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΕΡΑ-ΝΕΤ, 105.8:

«Είναι γεγονός ότι τα δύο κόμματα εξουσίας είναι πλέον φθαρμένα. Αυτή η φθορά εμάς δεν μας αγγίζει. Είμαστε ένα κόμμα με καταγεγραμμένο ένα ποσοστό στο 6,8% και από το ενδιαφέρον των ΜΜΕ φαίνεται πως είμαστε ένα νέο μεγάλο κόμμα» (πηγή)

Χαμογελάστε παρακαλώ!

Γ. Καρατζαφέρης, 22-9-2010, ΕΤ3:

«Πρέπει να καταλάβουν επιτέλους και να γνωρίζουν διαπαντός ότι εγώ είμαι οικοπεδούχος της Δεξιάς πολυκατοικίας, και ως τέτοιος, είμαι αμετακίνητος.» (πηγή)

Υπέγραψε το Μνημόνιο, διότι όπως είχε πει ήταν αναγκαίο φάρμακο, σαν το μουρουνέλαιο που του έδινε η μητέρα του. Να τι είπε σήμερα το πρωί στην εκπομπή του Παπαδάκη (ΑΝΤ1): «Ψήφισα το άρθρο 1 επί της αρχής για να μην χρεοκοπήσει η πατρίδα μας. Ψήφισα για την σωτηρία της χώρας.» (πηγή)

Πώς θα νιώθει άραγε ο κ. Καρατζαφέρης που ο Γιώργος Παπανδρέου του βγήκε δεξιότερος, δηλαδή περισσότερο "πατριώτης" από τον ίδιο; Εκεί που μονοπωλούσε τον πατριωτισμό, του προέκυψε από τα αριστερά του κάποιος "πατριωτικότερος"! Παρόλο, όμως, που δεν μετανόησε γι’ αυτό, αφού το έκανε για τη σωτηρία της πατρίδας, στη συνέχεια, ο ίδιος ή μέσω του εκπροσώπου Τύπου του ΛΑ.Ο.Σ, πολεμάει την εφαρμογή του, χωρίς να νιώθει ότι αυτογελοιοποιείται:

Γ. Καρατζαφέρης, 31-8-2010, Ρ/Σ ΘΕΜΑ FM:

«Διαφωνώ ριζικά με τις κινήσεις του Παπανδρέου. Διαφωνώ με την αύξηση του ΦΠΑ, την επιβολή νέων φόρων και τις λανθασμένες κινήσεις του που αποτρέπουν τον επαναπατρισμό κεφαλαίων. Πρότεινα μια σειρά μέτρων όπως : καμία φορολόγηση για νέες επιχειρήσεις τα δύο πρώτα χρόνια λειτουργίας τους για να αναθερμανθεί και να αναζωογονηθεί η οικονομία. Nα μειωθεί η φορολογία στο 5% σε μια μεγάλη ομάδα 30 βασικών προϊόντων διαβίωσης για να ανακουφιστούν τα ελληνικά νοικοκυριά. Την επιβολή ενός ενιαίου ΦΠΑ 15% μπορεί να την αντέξει η οικονομία και να τον πληρώσουν οι πολίτες.

Τώρα, με τις λάθος κινήσεις της κυβέρνησης και την επιβολή υψηλού ΦΠΑ κανείς δεν πληρώνει και το δημόσιο χάνει πολύτιμους και απαραίτητους πόρους. Ζητώ αναδιαμόρφωση χρέους. Πληρώνουμε άδικα τα καπέλα και τις μίζες κακών και επίορκων υπουργών. Το χρέος μας είναι αρκετά μικρότερο. Μπορούμε να το αναδιαπραγματευτούμε προς όφελός μας.» (πηγή)

Γ. Καρατζαφέρης, 29-7-2010, ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΤΟΥ ΑΝΤ1:

«Δυστυχώς αποδείχτηκα “Κασσάνδρα” στο θέμα της αύξησης του ΦΠΑ. Το είχα πει στον πρωθυπουργό πως ο τρόπος αυτός είναι παντελώς λανθασμένος. Όταν δεν περισσεύει στον πολίτη χρήμα, τότε περιορίζονται οι αγορές και “στεγνώνει” από χρήμα η αγορά. Μοιραία το κράτος δεν εισπράττει. (…)
Φοβούμαι πως η κυβέρνηση είναι αναγκασμένη να πάρει και άλλα μέτρα. Η κυβέρνηση και όχι η Τρόικα. Την Τρόικα την χρησιμοποιεί ως άλλοθι για να συγκρατήσει τις αντιδράσεις των βουλευτών της. Aλλά όλοι γνωρίζουμε πως η κυβέρνηση φέρει ακέραια την ευθύνη για όσα γίνονται.» (πηγή)

Μα το μνημόνιο που κι εσύ υπέγραψες εφαρμόζει ο ΓΑΠ, κύριε Καρατζαφέρη! Γιατί, λοιπόν, διαμαρτύρεσαι;

Για τη σκανδαλώδη χαριστική περαίωση-επιβράβευση των φοροφυγάδων στις 27-9-2010 ο Γιώργος Καρατζαφέρης δήλωσε:

«Στην οικτρά οικονομική κατάσταση που βρίσκεται η χώρα εξαιτίας λαθών, ανομημάτων και παραλείψεων, τόσο των κυβερνήσεων της ΝΔ όσο και του ΠΑΣΟΚ, πρέπει να ληφθούν σοβαρά μέτρα για τον επιχειρηματία, τον έμπορο, τον βιοτέχνη.Η περαίωση κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση. Χρειάζεται όμως να υπάρξει ταυτοχρόνως μια δικαίωση και εκείνων που υπήρξαν όλη αυτήν την περίοδο φορολογικώς ενήμεροι. Μια επιβράβευση με μια έκπτωση που θα μπορούσε να επεκτείνεται στο 15% της καταβαλλομένης φορολόγησης.» (πηγή)

Με άλλα λόγια, από τη μια η κυβέρνηση προσπαθεί να μαζέψει ψίχουλα με την περαίωση, από την άλλη να τα σκορπάει και η χώρα να μπαίνει πιο βαθιά στο κόκκινο, κάνοντας εκπτώσεις 15% στους συνεπείς φορολογούμενους! Σχιζοφρενικό! Πώς το συνέλαβε αυτό ο Γ. Καρατζαφέρης; Με την επιφοίτηση του περιστεριού που του είχε καθίσει στο κεφάλι; Ώστε τώρα πρέπει να επιβραβεύονται και οι νομοταγείς με φοροεκπτώσεις! Είναι, λοιπόν, τόσο σπάνιο στην Ελλάδα να πληρώνουν οι ελεύθεροι επαγγελματίες τους φόρους των, δηλαδή να κάνουν το αυτονόητο, που ο Γιώργος Καρατζαφέρης προτείνει να επιβραβεύονται με το να τους επιστρέφεται το 15%; Ποιος είπε ότι ο Πρόεδρος του ΛΑΟΣ δεν είναι προστάτης του κεφαλαίου;

Ωστόσο, στη σημερινή συνέντευξη (28-9-2010) στο ραδιοφωνικό σταθμό «FLASH 96,0», ο Γ. Καρατζαφέρης έλεγε άλλα:

«Η Περαίωση είναι άδικο και παλιομοδίτικο μέτρο που δυστυχώς δεν θα αποδώσει θεαματικά αποτελέσματα.» Πρόσθεσε όμως ότι «Αποτελεί μία μικρή προσωρινή διέξοδο. Για να εμπεδωθεί ένα αίσθημα υποτυπώδους αίσθησης δικαιοσύνης ας επιβραβεύσουμε τους συνεπείς φορολογουμένους με ένα μικρό μπόνους φορολογικής ελάφρυνσης.» (πηγή)

Κατά τ’ άλλα, μαζί με τη Ντόρα έχουν κάνει άτυπη συμμαχία ροκανίζοντας μετά μανίας το Σαμαρά για να μη σηκώσει κεφάλι η ΝΔ.

Γ. Καρατζαφέρης, 20-9-2010, Ρ/Σ "ΚΑΝΑΛΙ 1, ΠΕΙΡΑΙΑ": «Ο κ. Σαμαράς παραθέτει γενικολογίες και αοριστίες, κανένα συγκεκριμένο μέτρο. Είναι θλιβερό να έχει κάνει την Νέα Δημοκρατία ουρά της Παπαρήγα και να “αποκηρύττει” τον στενό του συνεργάτη και άνθρωπό του, αυτόν που στα πέτρινα χρόνια τον στήριξε με διάφορους τρόπους.» (πηγή)

Γ. Καρατζαφέρης, 31-8-2010, Ρ/Σ REAL FM: «Ο Σαμαράς κάνει συνεχώς λάθη και έχει συνεχή πτώση. Παρέλαβε ένα κόμμα του 34% και τώρα είναι στο 21% και συνεχώς βουλιάζει. Έχει αποκόψει το κόμμα από τον κορμό του και τις σοβαρές και καταξιωμένες προσωπικότητες που το απαρτίζουν. Δείχνει μια αδικαιολόγητη ανασφάλεια. Δεν λειτουργεί συλλογικά. Έχει μια άλλη λογική που δεν καταλαβαίνω.» (πηγή)

Γ. Καρατζαφέρης, 13-7-2010, Ρ/Σ "ΚΑΝΑΛΙ 1 ΠΕΙΡΑΙΑ": «Ο κ. Σαμαράς δεν μπόρεσε να αποφύγει τη ρήξη με τους Μητσοτακικούς και γι’’ αυτό κατ’’ ανάγκην τα βρίσκει με τους Καραμανλικούς. Είναι σέμπρος Καραμανλικός. Ο κ. Σαμαράς προστρέχει σήμερα στον Καραμανλισμό, όχι από ιδεολογία, αλλά όπως κάποιος προστρέχει στον οδοντίατρο.» (πηγή)

Γ. Καρατζαφέρης, 14-9-2010, ΕΤ 3: «Οι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας συνειδητοποιούν ότι ο Α. Σαμαράς δεν έχει στόφα αρχηγού. Κατάντησε την Νέα Δημοκρατία μία απέραντη χοάνη. Τον αμφισβητούν και αποκαλούν Αντώνη Ζίγδη. Λειτουργεί με συνθήκες “Πολιτικής Άνοιξης” και έχει ανασφάλειες. Μιλάει με όλους, τον κ. Τσίπρα, την κ. Παπαρήγα, εκτός από εμένα. Αυτά είναι απρέπειες. Είχα προτείνει να καθίσουμε όλοι στην παράταξη και να προτείνουμε τις βέλτιστες επιλογές. Ενδιαφέρομαι για την παράταξη γιατί ότι συμβαίνει στο ένα κόμμα, έχει αντανάκλαση και στο άλλο. Είμαστε μια οικογένεια». (πηγή)

Εγώ πίσω από τις γραμμές αυτές διαβάζω: «Είμαστε μια οικογένεια αλλά εσύ Σαμαρά δεν έχεις στόφα αρχηγού. Άσε με να αναλάβω την ηγεσία εγώ που έχω.»

Κατά τ’ άλλα, ο Πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ εμφανίζεται "συμφιλιωτικός"!

Δείτε τι είπε το πρωί (28-9-2010) στον Γ. Παπαδάκη (ΑΝΤ1):

«Τα δύο μεγάλα κόμματα σπαράσσονται και καταναλώνονται σε φαύλες μικροκομματικές σκοπιμότητες και αστείες διαφορές. Η χώρα ευρίσκεται στη δυσμενέστερη κατάσταση που βρέθηκε ποτέ, από την δεκαετία του 50. Είναι επιτακτική ανάγκη να συμπορευτούμε και να προχωρήσουμε όλα τα κόμματα και οι υγιείς δυνάμεις του τόπου, σε μία νέα πορεία για την ηθική, κοινωνική και οικονομική ανάσταση και ανάταξη της χώρας. Μας ενώνει η Ελλάδα, κανείς μας δεν περισσεύει. Ας εργαστούμε όλοι μαζί να βγούμε από την κρίση.» (πηγή)

Στη συνέχεια είπε: «Ενδιαφέρομαι και εργάζομαι για το μέλλον και το καλό της μεγάλης κεντροδεξιάς παράταξης. Πρωτοστατώ για την ενότητα της και απευθύνομαι σε όλα τα στελέχη και μέλη της να συμπορευτούμε, να συνεργαστούμε και να επιλέξουμε τα καλύτερα και ικανότερα πρόσωπα στις επερχόμενες εκλογές για να μην πρασινίσει η Ελλάδα. Είναι η καλύτερη ευκαιρία να "απομονωθεί" το ΠΑΣΟΚ.»

Αυτή τη συνεργασία όλως των κομμάτων εννοούσε ο άνθρωπος. Ανησυχώ για τη νοητική του κατάσταση. Στην ίδια συνέντευξη αυτοαναιρείται. Άντε να βγάλεις άκρη. Επικίνδυνη ψυχική ασθένεια η αρχομανία και η ματαιοδοξία παίδες! Ο Γ. Καρατζαφέρης ψαρεύει σε θολά νερά, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να χωθεί στην πολυκατοικία.

Τέλος να θυμηθούμε ότι για το ομιχλώδες μνημόνιο με το Κατάρ, που ενδέχεται να λασβεγκοποιήσει και να σκεπάσει με μπετόν το Ελληνικό, ο Γ. Καρατζαφέρης (24-9-2010) είχε ενθουσιαστεί δηλώνοντας: «Ας καταλάβουν επιτέλους κάποιοι, ότι όσες περισσότερες επενδύσεις και όσο το ταχύτερο γίνουν, τόσο πιο γρήγορα θα πέσουν τα spreads και δεν θα έχουμε ανάγκη την Τρόικα. Επομένως η πρόταση του Κατάρ είναι καλοδεχούμενη.»(πηγή)

Δεν θέλω να σας κουράσω άλλο με τον κύριο Γ. Καρατζαφέρη. Πιστεύω ότι αυτά που παρέθεσα είναι αρκετά για να βγάλετε τα συμπεράσματά σας.

Γ. Παπακωνσταντίνου: Διαψεύδουμε τις Κασσάνδρες με τις πράξεις μας

«Κατεπείγουσα έρευνα για τις φημολογίες περί πτώχευσης της χώρας και εξόδου από το ευρώ, διέταξε η εισαγγελία Πρωτοδικών. Η προϊσταμένη της εισαγγελίας πρωτοδικών Αθηνών κ. Ράικου με κατεπείγουσα εντολή, ζήτησε τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης για όλη αυτή τη φημολογία που "σέρνεται" τις τελευταίες ημέρες, αναφορικά με το ενδεχόμενο εξόδου της χώρας από την Ευρωζώνη και την επιστροφή στην δραχμή.» (πηγή)

Αυτό κι αν είναι ανέκδοτο! Και τώρα η ποινικοποίηση της γνώμης, της άποψης, της πρόβλεψης, της επιφύλαξης, της εξωτερίκευσης του φόβου!

Εν τω μεταξύ, σε επίκαιρη ερώτηση του Γ. Καρατζαφέρη στη Βουλή, ο Υπουργός Οικονομικών απάντησε: «Όλες οι δόσεις είναι εξασφαλισμένες, ΑΡΚΕΙ να υλοποιούμε το πρόγραμμα.»

Κι από ποιόν εξαρτάται η υλοποίηση του προγράμματος, κύριε Παπακωνσταντίνου; Μήπως από το μισθωτό και το συνταξιούχο που του φορτώσατε τις αμαρτίες μιας παράλυτης και διεφθαρμένης Δημοκρατίας; Μήπως εξαρτάται από τον άνεργο ή από τη μικρομεσαία επιχείρηση που έκλεισε; Δεν είναι αποκλειστική ευθύνη της κυβέρνησης να υλοποιήσει το πρόγραμμα ώστε να παίρνει τις δόσεις κανονικά; Το ΑΡΚΕΙ πρόσεξα ότι το τονίσατε αρκούντως, νομίζοντας ότι θα έχετε άλλοθι αν κάποια στιγμή, ο μη γένοιτο, δεν πληρωθεί κάποια δόση. Δεν θα έχετε όμως κανένα άλλοθι. Αυτό χωνέψτε το και στρωθείτε στη δουλειά με σοβαρότητα και υπευθυνότητα, κάτι που έως τώρα δεν έχετε δυστυχώς επιδείξει... Ακόμη και το ύφος σας δείχνει αλαζονεία, αυταρέσκεια και έλλειψη επίγνωσης της κρισιμότητας των καιρών.

Γ. Παπακωνσταντίνου: «Είναι πράγματι ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα για τη χώρα μας οι φήμες. Να το ξεκαθαρίσουμε. Οι φήμες έχουν δύο διαφορετικές αφετηρίες. Υπάρχουν αυτοί οι οποίοι απλώς δεν καταλαβαίνουν πως δουλεύει η Ευρωζώνη. Δεν καταλαβαίνουν ότι η Ευρωζώνη δεν διαλύεται και κανένα κράτος δεν φεύγει από το ευρώ. Κανένα κράτος της Ευρωζώνης δεν πτωχεύει. Και υπάρχουν βεβαίως αυτοί οι οποίοι έχουν επενδύσει σε μια τέτοια κατεύθυνση και περιμένουν να βγάλουν χρήματα.» (πηγή)

Δηλαδή το αξίωμα τα πάντα ρει δεν ισχύει για την Ευρωζώνη και το ευρώ; Πολύ επιπόλαιη και μαξιμαλιστική η απάντησή σας, κύριε Υπουργέ, και με ανησυχείτε.



Πώς όμως ν’ αγνοήσουμε τις διαρροές όταν μέχρι σήμερα όλες οι μαγκούφες έχουν επαληθευτεί, ακόμη και τα εφιαλτικότερα σενάρια, όπως η προσφυγή μας στο ΔΝΤ; Πώς να βγάλουμε την εμπειρία των οκτώ μηνών από το μυαλό μας; Πώς να ξεχάσουμε ότι όλα εκείνα τα επώδυνα μέτρα που φημολογούνταν τους προηγούμενους μήνες, και τα οποία ο Πρωθυπουργός και ο Υπουργός Οικονομικών διέψευδαν κατηγορηματικά, ήρθε η αποφράδα μέρα και τα υιοθέτησαν ΟΛΑ κι ακόμη περισσότερα, χωρίς καν να ζητήσουν συγνώμη από τον ελληνικό λαό, έστω για το ότι είχαν πέσει έξω;