Η καταιγίδα και το χαλάζι κατέστρεψαν τη σταφιδοπαραγωγή στην ορεινή Κορινθία

Όπου αγρότης κι η μοίρα του! Μόνο το παιδάριο Τσίπρας, ο όψιμος μνημονιακός γενίτσαρος, δεν το γνωρίζει κι έχει βαλθεί να αφανίσει τους αγρότες με την άνευ προηγουμένου, εκτός λογικής και πραγματικότητας δυσβάστακτη φορολογία του 3ου δολοφονικού μνημονίου.

Θα μιλήσω εδώ μόνο για τους καλλιεργητές σταφίδας, που εργάζονται σκληρά όλο το χρόνο, κάτω από αντίξοες καιρικές συνθήκες, για να εισπράξουν τον καρπό του ιδρώτα τους κάθε Σεπτέμβρη, με αβέβαιη πάντα την ποσότητα της σοδειάς και την τιμή πώλησης του προϊόντος τους, η οποία πέρυσι είχε πέσει στα 60 λεπτά το κιλό.

Στη μητέρα μου Ειρήνη που βρίσκεται στη γειτονιά των αγγέλων

Μητέρα, η πιο γλυκειά λέξη! 
Μητρότητα, η θεϊκή αποστολή της γυναίκας! 
Παγκόσμια ημέρα της μητέρας σήμερα, και νιώθω και πάλι την ανάγκη, αγαπημένη μου μανούλα, να σ’ ευχαριστήσω για τη ζωή που μου χάρισες.  Στον πατέρα και σε σένα οφείλω τα πάντα.  Στερηθήκατε πολλά, ακόμη και τα στοιχειώδη, θυσιαστήκατε στην κυριολεξία, για να σπουδάσω. Σας ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου και σας ζητώ συγνώμη που πολλές φορές σας λύπησα και σας απογοήτευσα.

Ω, να μπορούσα να ξεχάσω αυτές τις στιγμές που σας είχα πικράνει! Να μπορούσα να γυρίσω το χρόνο πίσω και να διόρθωνα ό,τι έκανα που σας πλήγωσε, που σας απογοήτευσε…

Άγρια και ά-λογα ανθρωποειδή σκότωσαν εν ψυχρώ άλογα

Πρόκειται για  στυγνούς εγκληματίες που πρέπει να βρεθούν και να τιμωρηθούν παραδειγματικά από τη Δικαιοσύνη. Διότι και τα άλογα έχουν ψυχή, και μάλιστα ολοκάθαρη από κακίες! Διότι και τα άλογα έχουν τον ίδιο Δημιουργό όπως και οι άνθρωποι. Τον ίδιο Πατέρα-Θεό! Και από αυτή την άποψη, και τα άλογα είναι αδέλφια μας, με δικαίωμα στη ζωή όπως κι εμείς.!
Τι τους έφταιγαν τα πανέμορφα και αξιαγάπητα αλογάκια που τα εκτέλεσαν εν ψυχρώ οι βάρβαροι; Δεν επιβάρυναν, δεν ενοχλούσαν ούτε απειλούσαν κανέναν! Έτρεχαν ανέμελα σε βουνά και λαγκάδια, απολαμβάνοντας τον ήλιο και τον καθαρό αέρα, ξεδιψώντας στα ποτάμια και τα ρυάκια και τρώγοντας τα χόρτα που τους παρείχε γενναιόδωρα η μάνα γη, μέχρι που ήρθε το χέρι του δολοφόνου να τους κόψει με μια σφαίρα το νήμα της ζωής. Πώς μπόρεσε; Πόσο μίσος, πόση βαρβαρότητα έκρυβε μέσα του το ανθρωποειδές ή τα ανθρωποειδή που τόσο ύπουλα στέρησαν τη ζωή σ' αυτά τα υπερήφανα  και πανέξυπνα ζώα;

Αφιέρωμα στη μνήμη του παππού μου, Παναγή Σεφέρου

Αυτός ήταν ο παππούς μου, ο Παναγής Σεφέρος! Λεβέντης 1,90 μ. ύψος, γοητευτικός, με τέλεια χαρακτηριστικά, καθαρό βλέμμα και υπερήφανη κορμοστασιά!

Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 98 ετών, το 1957.

Πώς τον θυμήθηκα μετά από 55 χρόνια;

Τον είδα στον ύπνο μου τις προάλλες, νέο και ωραίο, όπως δεν τον είχα γνωρίσει ποτέ, αφού όταν ήταν νέος εγώ ήμουν αγέννητη.

Τι να θέλει άραγε ο παππούς από μένα; Πώς με θυμήθηκε ύστερα από τόσα χρόνια;  "Ζει" άραγε ακόμη η ψυχή του ανάμεσά μας;  Μας βλέπει;  Μας ακούει; Παρακολουθεί τα σημεία και τέρατα που συμβαίνουν σήμερα στην Ελλάδα; Τι νιώθει άραγε για τ' αγαπημένα του πρόσωπα; Τι μπορώ να του προσφέρω για να τον ανακουφίσω;

Αυτά και άλλα αναπάντητα ερωτήματα με πλημμύρισαν μετά το όνειρο, κι έτσι ένιωσα την ανάγκη γι' αυτό το αφιέρωμα.