Ο “Νυμφίος”, που μόλις ακούσατε, είναι ίσως από τα πιο αγαπημένα τροπάρια της Μεγάλης Εβδομάδας που διερχόμαστε. Διεγείρει ρίγη συγκινήσεων στους πιστούς που έχουν μεγαλώσει με τις Ορθόδοξες Χριστιανικές παραδόσεις. Όμορφες παιδικές αναμνήσεις ξαναζωντανεύουν στους μεγαλύτερους, που νηστεύουν για να υποδεχτούν την Ανάσταση.
Ω, πόσο θα ήθελα να συμμετέχω κι εγώ στις κατανυκτικές ακολουθίες της εβδομάδας των Θείων Παθών και της Ανάστασης! Όσο κι αν σέβομαι τις Ορθόδοξες παραδόσεις με τις οποίες κι εγώ γαλουχήθηκα, όσο κι αν κατανοώ την ανάγκη των πιστών να τις κρατάνε, είναι πολύ αργά πια για μένα να συμμετέχω, έστω για το χατίρι της οικογένειας, χωρίς να νιώθω υποκρίτρια. Το αμάρτημά μου είναι ότι σκέπτομαι πολύ… Και σκεπτόμενη, ανακάλυψα πράγματα που εμπεριέχουν νοσηρότητα, που προσβάλλουν το πνεύμα και δεν κάνουν καλό σ’ εκείνους που τα πιστεύουν. Κοντολογίς, δε βοηθάνε στην πνευματική εξέλιξη του πιστού.
