ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΕΠΙΣΚΕΠΤΩΝ

Για τα άρθρα μου από τις 12 Μαΐου του 2022 μέχρι σήμερα, παρακαλώ επισκεφτείτε την ιστοσελίδα μου seferou-maria.gr. Σας ευχαριστώ πολύ.

ΖΗΤΕΙΤΕ ΚΑΙ ΕΥΡΗΣΕΤΕ: Για τα άρθρα από 12/05/2022 μέχρι σήμερα, μπείτε στο seferou-maria.gr

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Θεοδώρα Τζάκρη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Θεοδώρα Τζάκρη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 11 Νοεμβρίου 2013

Φώτη Κουβέλη, το "ΠΑΡΩΝ" σου ήταν υπεκφυγή


Όπως ακούσατε, ο κύριος Κουβέλης με ελαφρά πηδηματάκια την έκανε "κουνέλι".  Άλλωστε τι Κουβέλης, τι Κουνέλης; Ένα σύμφωνο αλλάζει μόνο...

Ο καιροσκόπος και σπεκουλαδόρος κύριος Κουβέλης, λοιπόν, ήθελε να είναι "ΠΑΡΩΝ" και με τον «χωροφύλαξ» και με τον «αστυφύλαξ».
Με άλλα λόγια, ήθελε να έχει και τον κυβερνητικό σκύλο χορτάτο και την πίτα των ψηφοφόρων γερή!
Στη συνέχεια ο Φώτης μας άλλαξε τα φώτα εκφωνώντας με περισσή υποκρισία μια προεκλογικού τύπου πολιτική έκθεση ιδεών.

Ανέπτυξε μάλιστα μια ολόκληρη αμπελοφιλοσοφία για ν' αποδείξει ότι το "ΠΑΡΩΝ" είναι ό,τι πιο έντιμο και υπεύθυνο μπορεί να υπάρξει σε μια κοινοβουλευτική ψηφοφορία. 

Νομίζοντας ο κύριος Κουβέλης ότι απευθύνεται σε ηλίθιους, αφού καταδίκασε στα λόγια την κυβερνητική πολιτική, άφησε σε άλλους τη βρώμικη δουλειά να την στηρίξουν ή να την απορρίψουν για να μη λερώσει ο ίδιος τα "καθαρά", όπως νομίζει, χέρια του.  Σαν άλλος Πόντιος Πιλάτος ένιψε τας χείρας του από την πρόταση μομφής, αφήνοντας τ' άλλα κόμματα να βγάλουν το φίδι από την τρύπα. 

Δεν ήθελε, είπε, να αποδυναμώσει τη διαπραγματευτική ισχύ της χώρας σε μια δύσκολη στιγμή, αλλά ούτε τολμούσε να καταψηφίσει την πρόταση μομφής του ΣΥΡΙΖΑ!

Και δε μου λες Φώτη μ', για να 'χουμε καλό ρώτημα: Αν εκτός της Θεοδώρας Τζάκρη προέκυπταν άλλοι τρεις βουλευτές της κυβερνητικής συμμαχίας που ψήφιζαν "ναι" στη  πρόταση δυσπιστίας, και έπεφτε η κυβέρνηση και πηγαίναμε σε εκλογές, εσύ και το μαντρί σου που δεν θέλατε να πάμε σε εκλογές τώρα θα νιώθατε δικαιωμένοι ή ένοχοι;

Κάποιοι θα πουν ότι το "ΠΑΡΩΝ" προβλέπεται από τον κανονισμό της Βουλής. Ε, και λοιπόν; Ποιος είπε ότι καλώς προβλέπεται;  
Να καταργηθεί το "ΠΑΡΩΝ" ως απολίτικο, ανεύθυνο και υποκριτικό! 
Όταν δεν ξέρεις τι θέλεις, ή φοβάσαι να πεις τι θέλεις, είσαι άχρηστος!

Για σκεφτείτε έναν εγκληματία που η εκτέλεσή του εξαρτιόταν από τη θετική ή αρνητική ψήφο των βουλευτών. Κάποιοι έλεγαν ναι στην εκτέλεση, και κάποιοι άλλοι έλεγαν να δοθεί χάρη.  

Υπήρχε όμως και μια τρίτη ομάδα κουτοπόνηρων που είπαν "ΠΑΡΩΝ". 

Τι θα σήμαινε αυτό; Δεν θα σήμαινε ότι δεν τους κάνει ούτε κρύο ούτε ζέστη αν εκτελεστεί ο άνθρωπος;

Και αν η πλειοψηφία αποφάσιζε να εκτελεστεί ο εγκληματίας, θα δικαιούνταν οι ψηφίσαντες "ΠΑΡΩΝ" να λένε ότι είναι αθώοι του αίματος τούτου;

Αν ο μη γένοιτο, αύριο μεθαύριο, συμμετέχεις σε μια κυβέρνηση συνεργασίας της Αριστεράς με οριακή πλειοψηφία, θα τολμάς να ψηφίζεις ΠΑΡΩΝ στα δύσκολα, Φώτη;

Μελετήστε τώρα ολόκληρη την έκθεση ιδεών του Παρόντος στη Βουλή, απόντος όμως στην ανάληψη ευθύνης, Φώτη Κουβέλη, για να δείτε το μέγεθος της υποκρισίας και αλαζονείας του προέδρου της ΔΗΜΑΡ. Ούτε λίγο ούτε πολύ, καταγγέλλει και την Αριστερά και τη Δεξιά για ανωριμότητα, υπονοώντας προφανώς ότι μόνο το κόμμα του είναι ώριμο!

ΦΩΤΗΣ ΚΟΥΒΕΛΗΣ (Πρόεδρος της Δημοκρατικής Αριστεράς) Βουλή, 10/11/2013: «Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, συγκρουστήκαμε με τη Νέα Δημοκρατία για την υπόθεση της ΕΡΤ, όχι μόνο για τον αριθμό των εργαζομένων, αλλά και για το "λουκέτο", για το "μαύρο", για τη δημοκρατική παρεκτροπή. 

Θεωρήσαμε την υπόθεση αυτή ως επιτομή της λογικής των οριζόντιων απολύσεων που συνιστά απορρύθμιση του ευρύτερου δημόσιου τομέα.

Ήρθαμε σε ρήξη με αυταρχικές επιλογές. Από πού κι ως πού σε μια κυβέρνηση συνεργασίας θα υπάρχει ο εκβιασμός του πρώτου κόμματος για τη στήριξη των επιλογών του; Αυτό δεν είναι και δεν θα είναι ποτέ κυβέρνηση συνεργασίας. Θα είναι ο εκβιασμός του πρώτου κόμματος, όποιο κι αν είναι αυτό. Είναι λάθος οι χειρισμοί για τη δημόσια τηλεόραση. Είναι λάθος και αυταρχισμός η επέμβαση των ΜΑΤ.

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, σε ποια φάση όμως, βρίσκεται η χώρα σήμερα; 
Βρίσκεται σε μια δύσκολη διαπραγμάτευση με τους εταίρους. 
Μια πρόταση δυσπιστίας αυτή την ώρα αποδυναμώνει τη διαπραγματευτική ισχύ της χώρας. 

Διαφωνούμε με την κυβερνητική πολιτική. 
Δεν πιστεύουμε ότι δίνουν διέξοδο οι συντηρητικές της επιλογές και η υποχώρησή της στις πιέσεις της τρόικας, που οδηγούν σε μια διαρκή υποβάθμιση την κοινωνία και την οικονομία. Το λέγαμε και όταν ήμασταν στην Κυβέρνηση, το λέμε και τώρα.

Αποδείχτηκε εξάλλου ότι η γραμμή των υποχωρήσεων απέναντι στην τρόικα αυξάνει τις απαιτήσεις της. 

Τώρα αυτή η Κυβέρνηση πρέπει να διαπραγματευτεί με τρόπο συγκεκριμένο, να μην δεχθεί νέα μέτρα που θα επιδεινώσουν την κατάσταση στην οικονομία και την κοινωνία, 
να διεκδικήσει τροποποιήσεις στο πρόγραμμα προσαρμογής, ώστε αυτό να συνδεθεί με την ανάπτυξη και την κοινωνική προστασία, να αλλάξουν τα μέτρα που αποδεικνύονται αναποτελεσματικά και κοινωνικά επώδυνα.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εμείς δεν επιθυμούμε την όξυνση των προβλημάτων, τη λήψη νέων μέτρων για να επιβεβαιωθούμε πολιτικά. Δεν επενδύουμε στην καταστροφή της χώρας. 

Είμαστε μέρος του πολύμορφου αγώνα που πρέπει να υπάρχει για την αποτροπή νέων μέτρων και για την αλλαγή της πολιτικής.

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η χώρα χρειάζεται πολιτική σταθερότητα. 
Όμως τι σημαίνει "πολιτική σταθερότητα"; Εννοούμε όλοι το ίδιο πράγμα;

Πολιτική σταθερότητα για εμάς σημαίνει αναβάθμιση της πολιτικής αντιπαράθεσης και όχι επικοινωνιακές αντεγκλήσεις πολεμικού τύπου και στενοκομματικών οριζόντων. 

Πολιτική σταθερότητα σημαίνει να μην απαξιώνεις την κοινοβουλευτική διαδικασία. 

Πολιτική σταθερότητα σημαίνει ότι δεν σταματά ο χρόνος της δημοκρατίας και από την άλλη πλευρά κυλά ανεπηρέαστος ο χρόνος των αγορών και ο χρόνος των αξιώσεων των δανειστών. 

Πολιτική σταθερότητα σημαίνει να διεκδικείς οι αποφάσεις να λαμβάνονται με την πολιτική αυτονομία στην Ελλάδα και μόνο η επίτευξη των στόχων να παρακολουθείται από τους εταίρους. 

Πολιτική σταθερότητα σημαίνει να διεκδικείς αλλαγές στο πρόγραμμα προσαρμογής, το οποίο, όπως άλλωστε ομολογούν ακόμα και οι εμπνευστές του, έχει σημεία αποτυχίας.

Επίσης, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πολιτική σταθερότητα σημαίνει να υποστηρίζεις τα ίδια εντός της Ελλάδος και τα ίδια εκτός αυτής, να μην αντιμετωπίζεις τους Έλληνες ως εκλογική πελατεία και να μη μιλάς με διαφορετικό περιεχόμενο ανάλογα με το γεωγραφικό πλάτος και μήκος όπου βρίσκεσαι. Και είμαι σαφής.

Αντί αυτών γινόμαστε θεατές μιας δεξιάς και αριστερής ανωριμότητας πάνω στο όνειρο των Ελλήνων για μια διαφορετική Ελλάδα. 

Αντί αυτών γινόμαστε μάρτυρες ενός προωθούμενου σουρεαλιστικού διπολισμού, αποκομμένου από τις πραγματικές ανάγκες της χώρας και τις αγωνίες του Έλληνα.

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ανεξάρτητα από τις προθέσεις του ΣΥΡΙΖΑ, η πρόταση δυσπιστίας ευνοεί σήμερα την πλευρά της Νέας Δημοκρατίας.

Ας δούμε τη συγκυρία. Οι Βουλευτές της Πλειοψηφίας ανησυχούν. Υπάρχουν διαφωνίες για το φόρο ακινήτων. Η συγκρότηση της κυβερνητικής Πλειοψηφίας έχει μικρά ή μεγαλύτερα ρήγματα.

Η πρόταση δυσπιστίας αυτή τη χρονική στιγμή δημιουργεί συνθήκες συσπείρωσης του κυβερνητικού στρατοπέδου.

Επίσης, η κίνηση του ΣΥΡΙΖΑ γίνεται έξω από τα κρίσιμα δεδομένα της εποχής, δηλαδή την πορεία των συζητήσεων με την τρόικα, το ενδεχόμενο νέων υποχωρήσεων της Κυβέρνησης και την πιθανότητα νέων δυσβάσταχτων μέτρων. 

Αλήθεια, ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ σε περίπτωση νέων μέτρων τι κοινοβουλευτικά όπλα θα έχει; Με πόση ευκολία θα επανέλθει σε επιθετικές πολιτικές, όταν θα έχει απορριφθεί η σημερινή πρόταση;

Πιστεύω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ επιλέγει να εξαντλήσει μια κοινοβουλευτική δυνατότητα για επικοινωνιακούς λόγους. Πρόκειται για κίνηση τακτικισμού. Όμως, πλανώνται.
Πλανώνται όσοι πιστεύουν ότι με τέτοιους τρόπους, με τέτοιες πρωτοβουλίες και με τέτοια ψευδεπίγραφα διλήμματα θα αναγκάσουν όλους όσοι διαφωνούν με την κυβερνητική πολιτική να στοιχιθούν πίσω από τις γραμμές τους.

Οι πολιτικές θέσεις και πρωτοβουλίες του ΣΥΡΙΖΑ δεν συνιστούν πρόταση διεξόδου από την κρίση. 

Όπως επίσης είναι αυτονόητο, κύριε Πρωθυπουργέ, πως η συνέχιση της ίδιας πολιτικής χωρίς αλλαγές δεν οδηγεί πουθενά. Οδηγεί μόνο σε οικονομικό και κοινωνικό αδιέξοδο. 

Πλανώνται όσοι πιστεύουν ότι οι πολίτες θα εγκλωβιστούν σε ξεπερασμένες λογικές "ή αυτοί ή εμείς", σε λογικές "άσπρο-μαύρο".

Οι κοινωνίες που προοδεύουν έχουν απορρίψει τέτοιες λογικές εδώ και καιρό. Και η δική μας κοινωνία τις απορρίπτει και δεν τις δέχεται. Το γνωρίζετε. Το γνωρίζουμε όλοι.

Μεγάλο μέρος του ελληνικού λαού γυρίζει την πλάτη στην πόλωση, στην πόλωση που επιχειρείτε να παγιώσετε. Την αδυναμία σας – και απευθύνομαι και στις δύο πολιτικές δυνάμεις, τη Νέα Δημοκρατία και τον ΣΥΡΙΖΑ – θέλετε να την κρύψετε πίσω από πολώσεις. 

Θέλετε να κρύψετε τα αδιέξοδα των πολιτικών σας πίσω από την όξυνση της πολιτικής αντιπαράθεσης.

Δεν υπηρετείται όμως έτσι ούτε η χώρα ούτε η κοινωνία. Επιμένετε σε ένα παίγνιο πολιτικών και κομματικών τακτικισμών πολύ μακριά από τις πραγματικές ανάγκες.

Πόσο μπορεί, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, να αφορά τους πολίτες αυτού του τόπου η πολιτική αντιπαράθεση αυτού του τύπου; 
Πόσο μπορεί να αφορά τους πολίτες που δοκιμάζονται; 
Πόσο μπορεί να αφορά τη μικρομεσαία επιχείρηση που στενάζει;
Πόσο αφορά τον άνεργο, τους νέους και τις νέες που παίρνουν το δρόμο προς το εξωτερικό;

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η Δημοκρατική Αριστερά δεν συμπαρατάσσεται με αυτήν την πολιτική. Δεν στοιχίζεται πίσω από αυτές τις δύο αδιέξοδες επιλογές. 
Η Δημοκρατική Αριστερά δεν είναι και δεν θα γίνει παρακολουθηματική δύναμη κανενός. 
Με αυτοτέλεια παρεμβαίνουμε στα πράγματα, με τις δικές μας θέσεις, με τις δικές μας προτάσεις και διεκδικήσεις για την Ελλάδα και την κοινωνία. 
Το πολιτικό αδιέξοδο στο οποίο οδηγείτε τη χώρα αλλά και την κοινωνία δεν θα επιτρέψουμε - με όσες βέβαια δυνάμεις διαθέτουμε - να γίνει μονόδρομος.

Ψηφίζουμε "ΠΑΡΩΝ" στη σημερινή διαδικασία. Είναι μία υπεύθυνη στάση. 

Είναι μία θέση που δεν συνιστά υπεκφυγή να τοποθετηθείς με τον έναν ή τον άλλον, ακριβώς γιατί αυτό δεν το χρειάζεται η χώρα και οι πολίτες. 

"ΠΑΡΩΝ", όπως παρόντες είμαστε από θέση ευθύνης στα προβλήματα, αλλά και στην προσπάθεια της χώρας για την έξοδο από την κρίση. 
Είμαστε παρόντες στον αγώνα για να μην ληφθούν άλλα μέτρα, για να αλλάξει η δημοσιονομική πολιτική και να συνδεθεί με την ανάπτυξη και την κοινωνική προστασία.

Ευρισκόμενοι σε αντιπαράθεση με την κυβερνητική πολιτική, δεν παραγνωρίζουμε ότι η χώρα βρίσκεται σε φάση διαπραγμάτευσης. 

Βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις με τους δανειστές, γεγονός που δεν επιτρέπει τακτικισμούς από καμία πλευρά, ούτε από την Κυβέρνηση ούτε από την Αντιπολίτευση. 

Παρόντες διεκδικούμε την αλλαγή της πολιτικής, καλώντας σε συμπαράταξη όλους όσοι θέλουν να αλλάξουν την κατάσταση στη χώρα.

Διεκδικούμε έναν διαφορετικό δρόμο. 

Πιστεύουμε ότι αυτός ο δρόμος είναι η μόνη διέξοδος και εκεί θέλουμε να οδηγήσουμε την πολιτική, την ωφέλιμη πολιτική για τη χώρα. 
Σας ευχαριστώ.»

Πέμπτη 8 Νοεμβρίου 2012

Ηλεκτροσόκ χρειάζεται η "Δημοκρατία" μας!

ΜΠΑΧΑΛΟ! Στα όρια παράκρουσης κυβέρνηση, κόμματα και κοινωνία!





Χαμός χθες στη Βουλή, στη συνεδρίαση για την ψήφιση του Πολυκακονομοσχεδίου! Πραξικοπηματικό μπάχαλο! Τρελοκομείο το ελληνικό Κοινοβούλιο! Πανδαιμόνιο μέσα κι έξω! Φραστικές βόμβες μολότοφ μέσα, αληθινές βόμβες μολότοφ απ’ έξω! Ρίψεις νερού κατά των διαδηλωτών από τον "ΑΙΑΝΤΑ" απέξω, "δημοκρατικά" αλληλοφτυσίματα μέσα!

Τι είδους παράσταση βλέπαμε; Ήταν δράμα; Ήταν κωμωδία; Ήταν ο χορός των τρελών; Μήπως το πάρτι των δαιμονισμένων;
Φαινομενικά ήταν όλα αυτά μαζί! Στην πραγματικότητα, όμως, ήταν ένας φοβερός ΕΦΙΑΛΤΗΣ που βλέπαμε ξύπνιοι, και που δεν γνωρίζουμε σε τι οδυνηρές περιπέτειες θα οδηγήσει τη χώρα μας...

Τι φταίει; Τις φταίει;

ΚΑΝΕΝΑΣ δεν πιστεύει πως φταίει ο ίδιος, ή έστω ΚΑΙ ο ίδιος. Όλοι βλέπουν το φταίχτη στο πρόσωπο του άλλου! Οι πάντες πιστεύουν πως έχουν "δίκιο" κι ο καθένας διεκδικεί το "δίκιο" του και το "δίκιο" της ομάδας στην οποία ανήκει, εις βάρος του δίκιου των άλλων! Το "δίκιο" του ενός, όμως, μπορεί να είναι άδικο για τον άλλο. Η "λογική" του ενός μπορεί να είναι παραλογισμός για τον άλλο. Το συμφέρον του ενός μπορεί να είναι ασύμφορο για τον άλλο! Το όφελος του ενός ενδέχεται να είναι ζημιά για τον άλλο! Και πάει λέγοντας… και κλαίγοντας…

Τι φταίει; Τις φταίει;

Μήπως φταίει το κακό το ριζικό μας;
Μήπως η Ευρώπη που μας μισεί;
Μάλλον φταίει το κεφάλι το κουτό μας,
Και η "δημοκρατία" που 'ναι τρελή!

 It’s democracy, stupid!


Η "δημοκρατία" θεμελιώνεται πάνω στην παραδοχή ότι υπάρχουν πολλές στεγανές κομματικές "αλήθειες" (μονόπλευρες ιδεοληψίες), πολλές κομματικές "λογικές", και ότι η "δικαιοσύνη" μπορεί να παίρνει κομματικό χρώμα κατά το δοκούν.  Κατά συνέπεια, η "δημοκρατία" κατακερματίζει την κοινωνία σε παράλογα κόμματα – κομμάτια – και στρέφει το ένα εναντίον του άλλου με στόχο να επικρατήσει η "λογική" (παραλογισμός) του ενός κόμματος πάνω στην εξ ορισμού παράλογη "λογική" του άλλου. Να επικρατήσει το "δίκιο" της μιας κοινωνικής ομάδας εις βάρος του άδικου "δίκιου" της άλλης. Να επικρατήσει η "αλήθεια" του ενός κόμματος πάνω στην "αλήθεια" του άλλου.

Στην πραγματικότητα, όμως, δεν πρόκειται για Λογική, για Δικαιοσύνη και για Αλήθεια, δηλαδή για τις μονοσήμαντες συμπαντικές αρχές και αξίες που δεν υπόκεινται σε αλλοίωση. Πρόκειται για συμφέροντα κοινωνικών ομάδων που οι κομματικοί θίασοι, για ψηφοθηρικούς λόγους, υπερασπίζονται με νύχια και με δόντια εις βάρος των συμφερόντων των άλλων. Έτσι επέρχεται ο κατακερματισμός της κοινωνίας με ό,τι εκφυλιστικό αυτό συνεπάγεται και το βιώνουμε οδυνηρά στο πετσί μας.

Μην ψάχνετε λοιπόν να βρείτε αλλού τη ρίζα της κακοδαιμονίας μας.

 It’s democracy stupid! 

Είναι η "δημοκρατία" που μας παραπλάνησε ότι δεν υπάρχει η απόλυτη αλήθεια αλλά πολλές "αλήθειες", κομμένες και ραμμένες στα συμφέροντα της κάθε κοινωνικής ομάδας. Μας έμαθε ότι η Δικαιοσύνη είναι μεταβλητή και όχι σταθερή αξία. Μας δίδαξε ότι δεν υπάρχει η κοινή σε όλους λογική,  κι έτσι ο καθένας τη διαστρεβλώνει ανάλογα με το συμφέρον του. Κοντολογίς,  η "δημοκρατία" μας δίδαξε ότι η θεϊκή σπίθα μέσα μας, η Συνείδηση, πρέπει να φιμωθεί προς χάριν των εφήμερων υλικών συμφερόντων, ταξικών, κομματικών και ατομικών.

Προσωπικά, κατόπιν βασανιστικής σκέψης δεκαετιών, έχω καταλήξει – και δυστυχώς επαληθεύομαι – ότι η δημοκρατία, όπως τη γνωρίσαμε, είναι μια απατηλή σκευωρία των ισχυρών για να επιβάλλουν τη θέλησή τους στους αδύνατους με τη μικρότερη δυνατή αντίσταση. Πρόκειται για μια καμουφλαρισμένη ολιγαρχία, για μια αδίστακτη και διεφθαρμένη μέχρι το κόκκαλο οικονομικοπολιτική δικτατορία με κοινοβουλευτικό μανδύα.

Έχει κανείς αμφιβολία ότι η λεγόμενη "κομματική πειθαρχία" είναι καραμπινάτη κομματική δικτατορία;

Κατόπιν τούτων αναρωτιέμαι: γιατί χρειάζονται οι 300 χρυσοπληρωμένοι βουλευτές, αφού δεν βουλεύονται ούτε διαβουλεύονται για τη σύνταξη νομοσχεδίων, αλλά τους πασάρονται την τελευταία στιγμή ως κατεπείγοντα μόνο για να τα υπογράψουν χωρίς καν να γνωρίζουν το περιεχόμενό τους, και αν δεν υπογράψουν διαγράφονται;

Πάντως, εκτός από τη "δημοκρατία" μας που 'ναι τρελή και χρειάζεται να υποστεί εντατική ψυχιατρική ηλεκτροθεραπεία (ηλεκτροσόκ) μπας και συνέλθει, υπήρξαν και μερικά διασκεδαστικά κρούσματα παράκρουσης, όπως, π.χ. της Θεοδώρας Τζάκρη και του Μίμη Ανδρουλάκη, που φαίνεται πως έχουν ανάγκη άμεσης ψυχοθεραπευτικής αγωγής για να προλάβουμε τα χειρότερα.



Γενικώς, όμως, όπως έχω γράψει και σε προηγούμενα άρθρα μου, ΚΑΙ οι 300 είναι τρελοί για δέσιμο, καθότι στον κοινοβουλευτισμό η τρέλα είναι προσόν. Αυτοί, μάλιστα, που διαθέτουν τρέλα εις τη νιοστή (έχουν το ακαταλόγιστο) προωθούνται από το σάπιο σύστημα στην αρχηγία κομμάτων και, όταν έρθει το πλήρωμα του χρόνου και συμφέρει, στην πρωθυπουργία ή στην αντιπροεδρία της κυβέρνησης, αν διαθέτουν τον κατάλληλο όγκο. Κάποιοι που δεν τους κάνουν για πρωθυπουργοί - βλέπε Αλέκα Παπαρήγα - υποβάλλονται σε τεχνητό πολιτικό... λόξυγκα, ώστε να λένε, βρέξει χιονίσει, πάντα τα ίδια σαν κολλημένη βελόνα παλιού γραμμοφώνου.



ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΕΧΕΙΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΕΚΤΟΝΩΝΕΣΑΙ, ΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ
ΟΤΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΔΕΝ ΣΕ ΑΚΟΥΕΙ


Παίδες Ελλήνων, το ΜΝΗΜΟΝΙΟ δε "βγαίνει"! Γνωστό, χιλιοειπωμένο και ευρύτατα αποδεκτό. Σας προκαλώ, όμως, ν' απαντήσετε στον εαυτό σας με το χέρι στην καρδιά:
Η κοινοβΟλευτική δημοκρατία "βγαίνει"; 
Κι αν "βγαίνει", τότε γιατί δε μας "βγήκε" μέχρι σήμερα, αλλά στον όλεθρο μας σέρνει;

Το να κατασπαταλάμε ολόκληρη τη ζωή μας σκαλίζοντας τους πολιτικούς βόθρους και καταγγέλλοντας τον Α' που έκλεψε τόσα, τον Β' που έβγαλε τα λεφτά του έξω χωρίς να έχει πληρώσει φόρους, τον Γ' που διόρισε όλο το σόι του στη Βουλή, και δε συμμαζεύεται, δε μας λύνει τα προβλήματα, διότι δεν χτυπάμε τη ρίζα του άρρωστου δένδρου που παράγει και θα παράγει τα σάπια φρούτα.

Καιρός είναι ν' αρχίσουμε να σκεπτόμαστε, αντί απλά να παρατηρούμε τα λαμόγια της εξουσίας να μας εμπαίζουν και να μας καταληστεύουν...

Πρέπει επιτέλους να πιάσουμε τον ταύρο από τα κέρατα!