Η Μελίτα δεν κούναγε πια την ουρά της...

Έσυρε αργά-αργά τα βήματά της προς εμένα, κοίταξε δεξιά, κοίταξε αριστερά, κι ενώ εγώ περίμενα ότι θα με προσπεράσει, ήρθε και κάθισε ακριβώς απέναντί μου, σαν να ήθελε κάτι να μου πει. Με κοίταζε με θλιμμένα μάτια, εντελώς ανέκφραστη.  Έμοιαζε κενή από συναισθήματα... Το μόνο που αποζητούσε ήταν λίγη ανθρώπινη, βουβή, συντροφιά, από κάποια απόσταση όμως.  Βολεύτηκε κάπου στο ενάμισι μέτρο μακριά μου, λες και είχε ακούσει τα μέτρα για τον κορονοϊό.

Open "love letter" προς τον Δήμαρχο Γρηγόρη Κωνσταντέλλο

Αξιότιμε κύριε Δήμαρχε Βάρης-Βούλας-Βουλιαγμένης,

Κατ' αρχήν να σας ευχηθώ καλό μήνα και καλή δύναμη στην άσκηση των δημοτικών καθηκόντων σας.  Αναγνωρίζω το βάρος των ευθυνών που έχετε επωμιστεί με τους τρεις Δήμους που έγιναν ένας, και σας κρίνω με επιείκεια για τις όποιες παραλήψεις, αφού είναι αδύνατον να έχετε προσωπική επαφή με όλα τα προβλήματα.

Θέλω να σας επισημάνω μια παράλειψη που γίνεται συστηματικά στην παραλία του Μεγάλου Καβουριού, δίπλα από τον πεζόδρομο, αλλά και στην Πλαζ του Αγίου Νικολάου, απέναντι από το παλιό Ξενοδοχείο (σήμερα ένα σκελετωμένο έκτρωμα) Καβούρι.

ΕΛΕΟΣ σύντροφοι συνδικαλιστές και εργατοπατέρες!

Σταματήστε πια τα πολεμικά ανακοινωθέντα  που μόνο κακό κάνουν σε όλους. Οι "λύκοι" τρίβουν τα χέρια τους όταν τρωγόσαστε μεταξύ σας. Εν τη ενώσει η ισχύς, βρέεεεε! Δώστε ειρηνικό τέλος στον ιδιότυπο εμφύλιο του συνδικαλιστικού κινήματος! ΝΤΡΟΠΗ!!!

Με ρυθμούς χιονοστιβάδας συνεχίζονται οι ανακοινώσεις από συνδικαλιστικές οργανώσεις λόγω του 37ου συνεδρίου της ΓΣΕΕ. Από τη μία πλευρά συνδικάτα που καλούν σε κινητοποίηση εκφράζοντας την άποψη ότι πρόκειται για συνέδριο με νόθους αντιπροσώπους και από την άλλη η πλειοψηφία της διοίκησης της ΓΣΕΕ, που χρεώνει στους συνδικαλιστικούς της αντιπάλους προσπάθεια διάλυσης και διάσπασης. 

Τουριστικά αξιοθέατα της παραλίας Αγίου Νικολάου Καβουρίου

Ως γνωστόν, η Greece φημίζεται για τις παραλίες και τα αρχαία της.  Σκέφτηκα λοιπόν να σας παρουσιάσω για να θαυμάσετε κι εσείς τα αξιοθέατα της παραλίας Αγίου Νικολάου Καβουρίου, και ειδικότερα του τμήματος εκείνου που βρίσκεται μπροστά στο πάλαι ποτέ Ξενοδοχείο "Καβούρι", το οποίο τον παλιό καλό καιρό, τα καλοκαίρια, καταλάμβανε εξ ολοκλήρου ο διαβόητος Ιμπν Σαούντ με το χαρέμι του.

Παράνομη η παραχώρηση του Αστέρα Βουλιαγμένης

Οι αποκαλύψεις της ΟΚΕ για την παράνομη παραχώρηση του Αστέρα αλλάζουν την πολιτική του Υπουργού Περιβάλλοντος

Νέα δεδομένα στην υπόθεση της παραχώρησης, αντί του ευτελέστατου τιμήματος των τετρακοσίων εκατομμυρίων ευρώ του Αστέρα Βουλιαγμένης, στην Τουρκοαραβική κοινοπραξία Jeremy Street Real Estate Fund IV LP, δημιουργούν οι τεκμηριωμένες, με αδιάσειστα στοιχεία, καταγγελίες της Ομάδας Κοινωνικής Εγρήγορσης (ΟΚΕ), που, από την 1η Μαρτίου 2016, έχει ενημερώσει έγγραφα όλες τις αρμόδιες Πολιτικές και Διοικητικές Αρχές. 

Ο πολιτισμός δεν πέρασε δυστυχώς από το Καβούρι...

Πέρασε όμως και εγκαταστάθηκε η βαρβαρότητα και η βρωμιά... 

Σημειώστε ότι σε λίγο θα εορταστεί η Πράσινη Εβδομάδα (Green Week). Η Πράσινη Εβδομάδα (Green Week) είναι το μεγαλύτερο ετήσιο συνέδριο σχετικά με την Ευρωπαϊκή Περιβαλλοντική Πολιτική και θα πραγματοποιηθεί από 3 έως 5 Ιουνίου στις Βρυξέλλες.
Το βασικό θέμα του συνεδρίου είναι η φύση και η βιοποικιλότητα. (πηγή)
Δεν γνωρίζω αν θα προσκληθούν στο συνέδριο οι δήμιοι των δένδρων για ν' αναπτύξουν τη δική τους αντίληψη περί "πρασίνου"...
(Δείτε σημείωση στο τέλος της ανάρτησης)

'Οσοι παρακολουθείτε τούτο το "αιρετικό" ιστολόγιο θα θυμάστε την ανωτέρω φωτογραφία από άρθρο μου με τίτλο "Ημιάγριοι-εξολοθρευτές του πράσινου ξαναχτύπησαν στο Καβούρι", που είχα αναρτήσει στις 25 Απριλίου 2014. Πέρασαν 47 μέρες από τη νύχτα του Πάσχα που οι βάρβαροι ξάπλωσαν στο έδαφος με τσεκουριά τα 20 πρώτα αλμυρίκια (τα υπόλοιπα 7 της ίδιας σειράς τα εξολόθρευσαν πριν δέκα μέρες), αλλά ακόμη μερικά από τα πρώτα θύματα, στα οποία η τσεκουριά δεν ήταν διαμπερής, είναι πράσινα.
Κάποια αλμυρίκια αρνούνται πεισματικά να πεθάνουν! Αγωνίζονται να κρατηθούν στη ζωή με νύχια και με δόντια και σε κάποιες περιπτώσεις παίρνουν χυμούς από τη ρίζα τους κυριολεκτικά μέσα από μία φλούδα! Δεν συγκινείται άραγε κανείς να τα βοηθήσει να επιβιώσουν;

Ημιάγριοι-εξολοθρευτές του πράσινου ξαναχτύπησαν στο Καβούρι

Ούτε ένα, ούτε δύο, ούτε τρία, αλλά ΕΙΚΟΣΙ ολάνθιστα αλμυρίκια, έτοιμα να προσφέρουν γενναιόδωρα δροσιά και σκιά στους λουόμενους (στην πλειοψηφία τους είναι φτωχοί μετανάστες) της πολύπαθης πλαζ του Αγίου Νικολάου σφαγιάστηκαν ανελέητα από κάποιους κομματικά εμπαθείς βαρβάρους. 

Σε μια εβδομάδα θα γιόρταζαν τα πρώτα τους γενέθλια τα πανέμορφα δενδράκια, αλλά οι γνωστοί- άγνωστοι μαυρόψυχοι του Καβουρίου ξέσπασαν το μίσος και την εξολοθρευτική τους μανία πάνω τους. Όταν πριν από μισή ώρα αντίκρισα το θλιβερό θέαμα, ανθισμένα αλμυρίκια ξαπλωμένα κατά γης, έκλαψα. Ήθελα να φωνάξω δυνατά κραυγές απελπισίας, αλλά ποιος θα με άκουγε; 

Καλώ τον Δήμαρχο Κ. Γρηγόρη Κωνσταντέλλο να ψάξει και να βρει τους φονιάδες των δένδρων και να τους κάνει μήνυση. Δεν νομίζω να είναι τόσο δύσκολο. Αρκεί να θέλει, φυσικά. Και να αντικαταστήσει αμέσως τα σφαγιασθέντα αλμυρίκια με άλλα. 
Τι πιο όμορφο και χρήσιμο να υπάρχουν δένδρα στην ελεύθερη δημόσια πλαζ για να προσφέρουν σκιά σε όσους λουόμενους δεν αντέχουν να εκτίθενται στον καυτό ήλιο του καλοκαιριού;

******
Υ.Γ.
Όπως έμαθα σήμερα (26/4/2015) από γειτόνισσα της περιοχής, η σφαγή των νεαρών δένδρων έγινε τη νύχτα της Ανάστασης(12/4/2015)! Εκείνη τη νύχτα της αγάπης και της ελπίδας πίστεψαν οι μαυρόψυχοι εξολοθρευτές της ζωής ότι θα έκαναν τη σκοτεινή δουλειά του μίσους ανενόχλητοι, όπως και έγινε.
Το θλιβερό είναι ότι 14 ημέρες μετά το έγκλημα, ο δήμαρχος ΒΒΒ κος Κωνσταντέλλος δεν ενδιαφέρθηκε να απομακρύνει τα σφαγιασθέντα ξαπλωμένα αλμυρίκια από τον τόπο του εγκλήματος. Δεν τον ενημέρωσε άραγε κανείς;
Ή μήπως τ' αφήνει εκεί για να ραγίζουν καρδιές και τελικά να το πάρω είδηση κι εγώ και να απαθανατίσω το οικολογικό έγκλημα έστω με 15ήμερη καθυστέρηση;

Σκουπίδια, φυτά και μυστήριες κινήσεις στο Καβούρι

Τι συμβαίνει στη βρώμικη παραλία Αγίου Νικολάου στο Καβούρι; Πού το πάνε; Ποιοι φυτεύουν αλμυρίκια στην άμμο; Ποιοι πληρώνουν για τα φυτά και τα δένδρα; Ποιος και με την άδεια ποιανού έβαλε τα κάγκελα Μεγάλη Τετάρτη, για να τα ξηλώσει πανηγυρικά την επομένη ο δήμαρχος των "3Β", Σπύρος Πανάς, δηλώνοντας "Δεν επιτρέπουμε σε κανέναν να οικειοποιηθεί τις παραλίες της πόλης μας ή να υποβαθμίσει την ποιότητα ζωής στην περιοχή μας"; 
 Πολλά τα ερωτηματικά, αλλά προς το παρόν δεν παίρνουμε πειστικές απαντήσεις.
 Κάτι βρωμάει στο Καβούρι,

Οδοιπορικό στο Μεγάλο Καβούρι: 25η Μαρτίου 2010

Σήμερα η Ελλάδα (ψευτο)γιορτάζει την εθνική επέτειο της 25ης Μαρτίου, και είπα ν’ αποτοξινωθώ κι εγώ λίγο από το πληκτρολόγιο και τις μακάβριες ειδήσεις των ΜΜΕ. Πήρα λοιπόν τον πεζόδρομο του Καβουρίου για ν’ αναπνεύσω φρέσκο αέρα και να μυρίσω το ιώδιο της θάλασσας. Το είχα απόλυτη ανάγκη. Ήθελα να ηρεμήσω. Καλού κακού, όμως, πήρα και την ψηφιακή μηχανή μαζί μου. Τι τόθελα; Το έχω ξαναπεί, μάλλον είμαι μαζοχίστρια…

Στην αρχή του περιπάτου μου τα πράγματα δεν ήταν άσχημα. Θαυμάστε τη φωτογραφία με το πανέμορφο ανθισμένο αλμυρίκι και την καθαρή αμμουδιά. Πήρα μερικές βαθιές ανάσες, και προχώρησα, χωρίς να φαντάζομαι το τι με περίμενε. Τριακόσια μέτρα πιο κάτω, ο πεζόδρομος είχε μετατραπεί σε μια άτυπη λαϊκή αγορά με εμπόρους λαθρομετανάστες από κάθε γωνία της Ασίας και της Αφρικής. Σε ορισμένα σημεία δυσκολευόμουνα να περάσω.

Όχι, αυτά που βλέπετε αριστερά δεν είναι ελληνικές σημαίες που άσπρισαν από τον... καημό τους. Τραπεζομάντηλα είναι.

«Η Ελλάς εάλω», ψέλλισα με αναστεναγμό. Βέβαια δεν ήταν η πρώτη φορά που το διαπίστωνα, αλλά τείνω να το ξεχνάω, δηλαδή θέλω να το ξεχνάω γιατί έτσι με βολεύει. Όχι, οι έμποροι δεν είχαν ταμειακές μηχανές για να κόβουν αποδείξεις κι ούτε πλήρωναν νοίκι στο Δήμο Βουλιαγμένης για κατάληψη του πεζόδρομου. Αυτοί είναι υπεράνω νόμων και φόρων. Οι απρόσκλητοι φιλοξενούμενοι του Ελλαδιστάν έχουν μόνο δικαιώματα, χωρίς καμία υποχρέωση στο κράτος που τους φιλοξενεί.

«Η Ελλάς εάλω», ψιθύρισα και πάλι στον εαυτό μου, και προχώρησα χωρίς ν’ απολαμβάνω πια τον περίπατο. Ποιον περίπατο; Βάδισμα μετ’ εμποδίων… Πώς κατάντησε τούτη η κάποτε πανέμορφη χώρα, αναρωτιόμουνα… Ποιος φταίει άραγε; Φταίει το κράτος-μπάχαλο, ασφαλώς. Μα το κράτος ποιος το επανδρώνει; Προφανώς εμείς οι ίδιοι. Άρα φταίμε όλοι εμείς. Εμείς αναδεικνύουμε τις κυβερνήσεις, τους νομάρχες, τους δημάρχους. Κατ’ εικόνα και ομοίωση δική μας είναι αυτοί που μας κυβερνούν. Άλλωστε, οι λαοί έχουν τις ηγεσίες που τους αξίζουν...

Τράβηξα το video και τις φωτογραφίες που βλέπετε και πήρα το δρόμο της επιστροφής, πιο κουρασμένη ψυχικά από την ώρα που είχα ξεκινήσει. Πάντως γι' αυτή την τελευταία τρισάθλια εικόνα δε φταίνε οι λαθρομετανάστες. Εμείς φταίμε...

Στο γυρισμό νάσου και συναντάω ένα γνωστό μου καθηγητή φυσικής, διευθυντή Λυκείου στον Πειραιά.

«Τι γίνεται Φώτη», του λέω, «πώς τη βλέπεις την κατάσταση;» Σημειωτέον ότι εκείνος δεν είχε φτάσει ακόμη στο σημείο του υπαίθριου Bazaar κι ούτε ήξερε τι θα συναντήσει.

--«Τι να δω;» μου απάντησε. «Η Ελλάδα παραδίνεται...»

--«Παραδίνεται ή παραδόθηκε ήδη;», τον ρώτησα, χωρίς να περιμένω απάντηση.

--«Είμαι πολύ απογοητευμένος με την κατάσταση, μου λέει. Μάλλον θα παραιτηθώ από διευθυντής διότι δεν αντέχω άλλο. Προσπαθούσα να βρω φιλόλογο στο Λύκειο για να μιλήσει στα Παιδιά για την 25η Μαρτίου και δεν έβρισκα κανένα να έχει τη διάθεση. Έτσι είπα εγώ στα παιδιά μερικά πράγματα.

Οι μαθητές έχουν μεσάνυχτα από ιστορία. Γνωρίζουν τι βρακί φοράει η Αλεξανδράτου αλλά δε γνωρίζουν ποιος σήκωσε το λάβαρο της επανάστασης του 1821. Ξέρουν τα πάντα για το Σάκη Ρουβά, και δε γνωρίζουν τίποτα για τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη. Οι φιλόλογοι φταίνε που έχουν διαφθαρεί μέχρι το κόκαλο. Τα ξέρω από πρώτο χέρι, τα ζω καθημερινά. Δε φταίνε τα παιδιά. Η Ελλάδα αφελληνίζεται συστηματικά.»

--«Θα ήθελα κάποια στιγμή να μου πεις περισσότερα από τις εμπειρίες σου ως διευθυντής Λυκείου, ώστε να τα γράψω», του είπα.

--«Τι να σου πω; Πρέπει να μιλάμε ημέρες ολόκληρες. Τι να πρωτογράψεις; Και ποιος να τα διαβάσει; Κανείς δεν ενδιαφέρεται για τίποτα άλλο σε τούτη τη χώρα εκτός από το χρήμα. Γι’ αυτό η Ελλάδα παραδίδεται άνευ όρων. Το άλλο με τα σκουπόξυλα το έμαθες;»

--«Τι; Ποιο; Ποια σκουπόξυλα;»

--«Εκείνα που κρατάνε οι μετανάστες στα φανάρια και ορμάνε με το έτσι θέλω να σου καθαρίσουν το παρμπρίζ.»

--«Ναι, τους ξέρω, τους συναντάω κάθε μέρα και η οδήγηση μου έχει γίνει βραχνάς. Λοιπόν; Τι έγινε με αυτούς;»

--«Να, μια ομάδα φοιτητών από το Πανεπιστήμιο του Πειραιά πήραν σκούπες και πήγαν σε κάποια στέκια αλλοδαπών να καθαρίσουν κι αυτοί φανάρια. Οι μελαμψοί τους έκαναν μαύρους στο ξύλο και τους έδιωξαν άρον-άρον.»

--«Σώπα βρε Φώτη! Δεν είναι δυνατόν! Πώς δεν άκουσα το συμβάν από τα ΜΜΕ;»

--«Δεν τους ενδιαφέρουν τέτοια περιστατικά διότι έχουν πάρει συγκεκριμένες οδηγίες από τ’ αφεντικά τους για το ποιες ειδήσεις θα παρουσιάζουν και ποιες θα θάβουν», μου είπε ο Φώτης κι έφυγε βιαστικά για το τζόγκιν του. Πιο κάτω, όταν θα έφτανε στο bazaar των μεταναστών, θ’ αναγκαζόταν να πηγαίνει σημειωτόν, διότι θα σκόνταφτε στα εμπορεύματα…

Η Ελλάς εάλω, παίδες Ελλήνων…

Αυτοί γιατί να πάνε να ψηφίσουν;

Όχι, δεν είναι οι “Άθλιοι" του Βίκτωρος Ουγκώ αυτοί που βλέπετε στις φωτογραφίες που τράβηξα σήμερα γύρω στις 12 το μεσημέρι, ανήμερα των Ευρωεκλογών. Είναι οι τρισάθλιοι κάτοικοι του βρωμο-Ελλαδιστάν! Τούτοι οι εγκαταλελειμμένοι στη μοίρα τους πολίτες του "Γιουνανιστάν" γιατί άραγε πρέπει να πάνε να ψηφίσουν και να υπογράψουν με την ψήφο τους την περαιτέρω εξαθλίωσή τους; Τι τους προσφέρει το κράτος τους για να το σεβαστούν;

Και μη μας πουν οι κομματικοί αρχηγοί και τα φερέφωνά τους, που με "αφόρισαν" επειδή έγραψα πως δεν ψηφίζω σήμερα, ότι δε φταίει το σάπιο κράτος αλλά η σάπια Τοπική Αυτοδιοίκηση, διότι και η τελευταία πρέπει να ελέγχεται από το κράτος και να μην αφήνεται ασύδοτη. Οι πολίτες αυτής της χώρας στο κράτος πληρώνουν τους φόρους τους και από το κράτος απαιτούν προστασία και σεβασμό. Όχι βεβαίως πως η Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι αθώα.

Λοιπόν, το ελεεινό θέαμα που έχετε την τύχη ν’ απολαμβάνετε, δεν είναι πρωτόγνωρο. Είναι σταθερό σκηνικό της τελευταίας 25ετίας τουλάχιστον. Οι κυβερνήσεις αλλάζουν, αλλά η αθλιότητα παραμένει. Έχω γράψει επανειλημμένως κι έχω δημοσιεύσει φωτογραφίες στις τοπικές εφημερίδες και στο in.gr αλλά κανενός δεν ίδρωσε τ’ αυτί. Κανενός το φιλότιμο δεν ξύπνησε. Έχω καλέσει και τηλεοπτικά κανάλια κατά καιρούς ν’ απαθανατίσουν την τρισαθλιότητα της κατ’ ευφημισμόν Πλαζ του Αγίου Νικολάου Καβουρίου, αλλά αγρόν ηγόρασαν. Κάποια στιγμή ο Δήμαρχος, όταν ενοχληθεί πολύ από κατοίκους της περιοχής, ευαρεστείται να κουρέψει όπως-όπως τα αγριόχορτα, αλλά μη φανταστείτε θεαματική βελτίωση του τοπίου, που όπως βλέπετε στην ταμπέλα το ονομάζει «πάρκο»! Χα, χα, χα!!! Και τι πάρκο!

Προχθές είδα ένα παιδί, 12 ή 13 ετών περίπου, αμούστακο ακόμη, να είναι σοβαρά απασχολημένο πασαλείφοντας με σπρέι τους τοίχους ενός οικίσκου, που πριν από 30 χρόνια ήταν το μπαρ της πλαζ του περίφημου τότε ξενοδοχείου «Καβούρι», όπου συχνά διέμενε ο Σαουδάραβας βασιλιάς Ιμπν Σαούντ και το χαρέμι του. Πήρα λοιπόν ένα γλυκό και χαζό ύφος και το πλησίασα για να πιάσω κουβέντα μαζί του. Το ρώτησα πόσο κοστίζει το μεταλλικό κυλινδρικό κουτί με το σπρέι και μου είπε 3 ευρώ το συγκεκριμένο μέγεθος. Στη συνέχεια το ρώτησα πόση επιφάνεια μπορεί να πασαλείψει με ένα κουτί και μου έδειξε στο περίπου. Φαινόταν ότι είχα κερδίσει την εμπιστοσύνη του και είχα πάρει θάρρος και για περισσότερες ερωτήσεις. Του ζήτησα να πιάσω το κουτί στα χέρια μου και ακούγοντας ένα θόρυβο μέσα στο κουτί ρώτησα τι ήταν. Μου είπε πως ήταν μπίλιες για να μην πήζει το περιεχόμενο.

Στη συνέχεια ρώτησα τι είναι αυτά που ζωγραφίζουν, που μοιάζουν με άλλες γλώσσες, συχνά κάτι σαν αραβικά, κλπ., και μου είπε πως είναι διάφορα συνθήματα και σχήματα. Ρώτησα αν ο γραφίτης είναι τέχνη, κάτι σαν ζωγραφική, και μου είπε, «ναι, είναι, αλλά απαγορεύεται. Μόνο σε μια συγκεκριμένη περιοχή κάπου στον Ταύρο, νομίζω, είναι νόμιμο.» Έκανα πως δεν το πίστεψα και για να με πείσει μου είπε πως ένας φίλος του που πιάστηκε να πασαλείφει μια τζαμαρία πλήρωσε 200 ευρώ πρόστιμο.

Η επόμενη ερώτηση που είχα έτοιμη ήταν να ρωτήσω τι νιώθουν όταν πασαλείφουν τοίχους, ταμπέλες με τα δρομολόγια λεωφορείων και άλλες χρήσιμες πληροφορίες, κλπ., αλλά δεν τόλμησα, διότι εν τω μεταξύ πλησίασε η παρέα του, μια ομάδα νεαρών που είχαν μας είχαν δει να ψιλοκουβεντιάζουμε, και δεν ήμουνα σίγουρη για το τι διαθέσεις είχαν απέναντί μου. Ευχαρίστησα για τις πληροφορίες και το παιδί με αποχαιρέτησε ευγενικά. Δείτε και τον εξαθλιωμένο οικίσκο:

Ένιωσα μεγάλη συμπάθεια και κατανόηση για τον έφηβο που η εγκατάλειψή του από την Πολιτεία τον οδήγησε σε παραβατικές συμπεριφορές. Μέσα μου ήταν απόλυτα δικαιωμένο. Πώς θα μπορούσε το παιδί να σεβαστεί ένα περιβάλλον που η εξουσία έχει αφήσει να ρημάξει; Γιατί να σεβαστεί ένα ρημαγμένο οικίσκο που θα μπορούσε να έχει μεταβληθεί σε ευπρεπείς τουαλέτες και ντους, αντί να είναι κλειστός και άχρηστος; Όχι, το παιδάκι αυτό δεν είναι ένα διαβολάκι. Είναι ένα προδομένο αγγελούδι που η εξουσία, κεντρική και τοπική, του κρύβουν τον ήλιο, του σκότωσαν τα όνειρά του, και του υπονόμευσαν το μέλλον του φορτώνοντάς το και με υπέρογκα χρέη.

Οι πραγματικοί διάβολοι κάθονται σε μεγάααλες καρέκλες και μας ζητούν σήμερα την ψήφο μας για να κάνουν κάποιοι χρυσοπληρωμένο Ευρωτουρισμό τα επόμενα 5 χρόνια. Αυτοί είναι οι τρισάθλιοι που εξαθλίωσαν μια πανέμορφη χώρα όπως η Ελλάδα. Είναι πρόσφατο ακόμη το ταξίδι μου στην Κωνσταντινούπολη και δε μπορώ ν’ αποφύγω τη σύγκριση. Το ξαναλέω: Οι Τούρκοι έχουν πολιτισμό. Εμείς έχουμε καφρίλα και δεν κρύβεται!

Επειδή αναφέρθηκα στον εγκαταλελειμμένο οικίσκο που είδατε και στην φωτογραφία, καταγγέλλω το γεγονός ότι μια τεράστια πλαζ που δέχεται καθημερινά χιλιάδες κολυμβητές δεν έχει τουαλέτες. Έτσι όλοι ουρούν, και εν ανάγκη τα μικρά παιδιά αφοδεύουν κιόλας, μέσα στη θάλασσα με επικίνδυνες συνέπειες για την υγεία όλων. ΑΙΔΩΣ ΑΡΓΕΙΟΙ! Άντε να κρυφτείτε άχρηστοι που έχετε το θράσος να μου ζητάτε και την ψήφο μου! Νισάφι πια! Είστε όλοι ασυγχώρητοι. Θα μου πεις, στον Αστέρα Βουλιαγμένης που συχνάζετε εσείς για κολύμπι πού ν’ αντιληφθείτε την εξαθλίωση ενάμισι χιλιόμετρο πριν... Και να φανταστείτε πως το αποκρουστικό θέαμα είναι 100 μέτρα από το πεντάστερο ξενοδοχείο Apollon Palace!


Να κι ένας ζηλευτός σκουπιδότοπος πίσω από το loux ξενοδοχείο, για να δέσει το σκηνικό.