Τουρκία: το χαϊδεμένο παιδί της Δύσης

Σύνοδος Κορυφής της ΕΕ: Καταδίκη της Τουρκίας στα λόγια, ανοχή και συνεργασία στην πράξη

 Για άλλη μια φορά κυβέρνηση και τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης σπεύδουν να πανηγυρίσουν για τα αποτελέσματα της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ, παραγνωρίζοντας σκόπιμα την άλλη σκοτεινή όψη του φεγγαριού.

Η επιθετικότητα της Τουρκίας είναι εγγενής και διαχρονική

«Είναι η Τουρκία ανόητε»…

Tου Θοδωρή Καρναβά

Όπου στον Τύπο γίνεται λόγος για την τουρκική επιθετικότητα, επαναλαμβάνεται σχεδόν πάντα η μόνιμη επωδός: Ο Ερντογάν και ο νεοοθωμανισμός του ευθύνονται. Η θέση αυτή, βεβαίως, ανταποκρίνεται στη σημερινή έξαρση, στα διακηρυγμένα, εφαρμοζόμενα σχέδια και στις αλλεπάλληλες εμπρηστικές δηλώσεις της τουρκικής ηγεσίας. Παρά ταύτα, αποσιωπά ότι η Τουρκία ως κράτος είναι η ρίζα της επιθετικότητας.

Η Αφρίν εν μέρει έπεσε αλλά ο αγώνας των Κούρδων μαχητών συνεχίζεται

Η Αφρίν δεν έπεσε. Την προδώσαμε, όπως παραδώσαμε τον Οτζαλάν και έχουμε ξεχάσει τους δύο στρατιωτικούς μας στην Αδριανούπολη

Από Ν. Ζ 

Η Αφρίν δεν έπεσε. Χιλιάδες Κούρδοι μαχητές σκοτώθηκαν σε ηρωικές μάχες για να την υπερασπίσουν απέναντι στον δεύτερο υπερεξοπλισμένο στρατό του ΝΑΤΟ, όπως και πολλές χιλιάδες άμαχοι δολοφονήθηκαν με βρώμικους βομβαρδισμούς.

Οι αμαρτίες του Ερντογάν απέναντι στον Ηγεμόνα-ΗΠΑ

Στα χνάρια Σαντάμ και Καντάφι ο Ερντογάν

Γράφει ο Απόστολος Αποστολόπουλος

Ο Σαντάμ, ο Καντάφι και ο Ερντογάν έχουν ένα κοινό σημείο. Προκάλεσαν, έβγαλαν γλώσσα, επιδίωξαν κέρδη και εξουσία χωρίς έγκριση από την Υπερδύναμη, τις ΗΠΑ. Το γεγονός ότι ο Καντάφι έγινε στο τέλος πρόβατο δεν τον ωφέλησε. Οι αυτοκρατορίες δεν ξεχνούν και κυρίως δεν συγχωρούν την αναίδεια. Ο Σαντάμ δεν κατάλαβε ότι δεν φτάνει να είσαι πιστός και πειθήνιος. 

Η Συρία οδεύει προς την τελική νίκη

Συρία - Τι συμβαίνει στη συνέχεια; 

By Chris Kanthan 

Ο πιο σημαντικός πόλεμος των τελευταίων δεκαετιών φτάνει στο τέλος του. Οι μελλοντικοί ιστορικοί ενδέχεται να κατατάξουν τον πόλεμο της Συρίας ως το Βατερλώ για τους παγκοσμιοποιητές (globalists). 

Για έξι χρόνια, ισχυροί πολιτικοί σε όλο τον κόσμο συνέχισαν να φωνάζουν: "Ο Assad πρέπει να φύγει". Όλοι έχουν φύγει τώρα και ο Assad έχει παραμείνει στην εξουσία.