Αύριο η Κυριακή της Μισαλλοδοξίας

Προσέχετε, αγαπητοί Ορθόδοξοι Χριστιανοί, εσείς που θα εκκλησιαστείτε αύριο, να μην επαναλάβετε τα αναθέματα (κατάρες) που θα σας υπαγορεύσει ο ιερέας διότι κολάζεστε.
Θα παραθέσω αποσπάσματα σε νεοελληνική μετάφραση από τα κατάπτυστα κείμενα των αναθεματισμών, που επιβεβαιώνουν ότι η Ορθοδοξία δεν είναι θρησκεία της αγάπης αλλά της μισαλλοδοξίας. Τα αναθέματα, μάλιστα, απευθύνονται στους Έλληνες προγόνους μας.

Και μετά αναρωτιούνται πολλοί γιατί πήγαμε ως λαός κατά διαβόλου. Διότι, εκτός των άλλων, ακόμη και σήμερα, κάθε χρόνο κατά την Κυριακή της Ορθοδοξίας, σε πολλές εκκλησίες ιερείς και δεσποτάδες καταριούνται τις ελληνικές ρίζες μας. Κι ενώ οι τζιχαντιστές με τις βαριοπούλες έσπασαν αγάλματα στη Μοσούλη, οι δικοί μας ορθόδοξοι "τζιχαντιστές" σπάζουν κόκαλα με τις κατάρες τους. Διότι η γλώσσα κόκαλα δεν έχει και κόκαλα τσακίζει, λέει η παροιμία.

Μητροπολίτης Αμβρόσιος: “ΑΜΗΝ” στην κατάρα κατά του ELTON JOHN

Τη στιγμή που ο ελληνικός λαός τρομοκρατείται καθημερινά με τα μετροσενάρια και αγωνιά για το τι θα του ξημερώσει, η Εκκλησία λάμπει δια της απουσίας της, κοινώς έχει κάπου λουφάξει και μουγκαθεί, φοβούμενη μήπως έρθει και η σειρά της. Αντί να βγει ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος και να προσφέρει γενναιόδωρα από το περίσσευμα του πλούτου που η Εκκλησία έχει συσσωρεύσει - χάρη στις προσφορές αφελών πιστών για να σώσουν τάχα την ψυχή τους - ώστε η κυβέρνηση να μην επιπέσει μετά τόσης μοχθηρίας στον ανυπεράσπιστο μισθωτό και το συνταξιούχο, περί άλλα μεριμνά και τυρβάζει.

Αν έδιναν όλες οι Μητροπόλεις της Ελλάδας, τα μοναστήρια, και οι μεγάλες ενορίες από 5.000 ευρώ, θα συγκεντρωνόταν και με το παραπάνω το ποσόν που υπολογίζει να μαζέψει η κυβέρνηση από την περικοπή του 14ου μισθού. Όμως η Εκκλησία είναι κι αυτή ένας κερδοσκοπικός Οργανισμός μαμούθ και δε μας έχει συνηθίσει σε τέτοιες χειρονομίες.

Μέχρι πρόσφατα, σε έκτακτες εθνικές ανάγκες, όπως σε μεγάλους σεισμούς, κουβαλούσαν τάχατες θαυματουργικές εικόνες, ζώνες, και άλλα δήθεν “ιερά” συμπράγκαλα από το ανίερο “Άγιο” Όρος, τα έστηναν στη Μητρόπολη Αθηνών και σε άλλες "ιερές" Μητροπόλεις της Ελλάδας, και μάζευαν στο άψε σβήσε εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ από τους αφελείς προσκυνητές που ζητούσαν κάποιο θαύμα από ένα αντικείμενο. Μέρος απ’ αυτά που εισέπρατταν, τα πρόσφεραν στη συνέχεια για την ανακούφιση των θυμάτων των θεομηνιών. Τα υπόλοιπα φυσικά τα τσέπωναν. Τώρα δε βλέπουμε συχνά τέτοιες "φιλανθρωπικές" κινήσεις στις οποίες, ειρήσθω εν παρόδω, πρωταγωνιστούσε ο διαβόητος Βατοπεδινός αστέρας Εφραίμ. Τα “ιερά” συμπράγκαλα αρνούνται να συμβάλλουν στη διάσωση της οικονομίας.

Αυτά σαν εισαγωγή, διότι ο λόγος που γράφω τούτο το κείμενο είναι για να στείλω ένα μήνυμα στο Μητροπολίτη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβρόσιο. Παραθέτω αποσπάσματα από προκλητικό άρθρο που ανάρτησε ο εκρηκτικός ιεράρχης στο προσωπικό του ιστολόγιο, στις 24 Φεβρουαρίου 2010:

ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΙΠΕ… «ΝΑ ΣΑΠΙΣΕΙ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΤΟΥ!»

«----Ήμασταν σε μια φιλική συντροφιά και κάποιος από την παρέα έφερε τη συζήτηση στις ανόητες και πολύ υβριστικές εκφράσεις, τις οποίες εξεστόμισε ο αστέρας του κοσμικού στερεώματος Έλτον Τζον (Elton John) κατά του προσώπου του Χριστού μας. Θέλησε να αποδώσει στον Χριστό μας τα κουσούρια με τα οποία αυτός βαρύνεται! Αυτός, που είναι ένα κατακάθι της κολάσεως. Δεν πρόκειται να τις επαναλάβω εδώ! Δεν μου επιτρέπεται άλλωστε να το πράξω. Είναι τόσο εξωφρενικά, ώστε κάποιος από την παρέα τελείως αυθόρμητα ανεφώνησε: “Να σαπίσει το στόμα του, Χριστέ μου!” Ήταν μια έκρηξη ψυχής ενός ιερωμένου, ο οποίος και αγαπάει λατρευτικά τον Κύριό μας Ιησού Χριστό και Τον υπηρετεί ενσυνείδητα.

----Στο άκουσμα αυτό μερικοί είπαν: “Μη λες τέτοια λόγια. Άφησέ τον να τον κρίνει ο Χριστός μας. Ας προσευχηθούμε γι αυτόν τον άνθρωπο!”

----Έτσι λοιπόν στην παρέα των σοβαρών κατά βάση ανθρώπων προέκυψε σαν θέμα συζητήσεως το αν μπορεί και αν πρέπει να καταριέται ο χριστιανός.

----Αναμφιβόλως στον χριστιανό δεν επιτρέπεται να καταριέται, όπως επίσης γενικότερα δεν επιτρέπεται να οργίζεται. “Οργίζεσθε και μη αμαρτάνετε.” (Εφεσ. Δ. 26) είναι άλλωστε η εντολή του Αποστόλου Παύλου.

----Παρά ταύτα εμείς προσωπικά διατυπώσαμε μια άλλη άποψη, την οποία δεν διστάζουμε να μεταφέρουμε εδώ. (…)
Εγώ, λοιπόν, είπα, ότι θα ήμουνα πρόθυμος να αποδεχθώ χωρίς δισταγμό τον πιστό χριστιανό, ο οποίος εξοργίζεται στο άκουσμα ύβρεων, που αγγίζουν το πρόσωπο του Κυρίου μας. Δεν μπορώ να ανεχθώ και επομένως δεν μπορώ να επιτρέψω σε κάποιον να βλασφημάει πολύ δε περισσότερο να καθυβρίζει τον Θεόν μου, τον Σωτήρα μου Χριστό, όπως ακριβώς δεν θα δεχόμουν να το πράξει για τον φυσικό μου πατέρα. (…)
Έτσι λοιπόν εμείς, χωρίς δισταγμό αποδεχθήκαμε ως δικαιολογημένη την έκρηξη οργής του συνομιλητού μας ο οποίος είπε: “Να σαπίσει το στόμα του!” Και προσθέτουμε: “Αμήν, από το στόμα σου και στου Θεού τ' αυτί!”.»

Λυπάμαι ειλικρινά, κύριε Αμβρόσιε, διότι διολισθήσατε σε μια αντιχριστιανική συλλογιστική για να υπερασπιστείτε, όπως νομίζετε, το πρόσωπο του Χριστού. Δε σας ανέθεσε κανείς να καταράσθε έστω εκείνους που προσβάλλουν το όνομα του Χριστού, όταν ο Θεός «βρέχει επί δικαίους και αδίκους και ανατέλλει τον ήλιο αυτού επί αγαθούς και πονηρούς.»

Λυπάμαι που ξεχνάτε ότι ο Χριστός είπε «ευλογείτε τους καταρωμένους υμάς», (Ματθ. 5:44) κι εσείς αθετείτε την εντολή του. Λυπάμαι που ενώ η Καινή Διαθήκη σαφώς και κατηγορηματικώς διδάσκει το «ευλογείτε και μη καταράσθε» (Ρωμ. 12-14), εσείς ακολουθείτε, και επικαλείστε για δικαίωσή σας, πρακτικές της ξεπερασμένης από το Πνεύμα της Αγάπης Παλαιάς Διαθήκης. Όταν ο Χριστός προσευχήθηκε για τους σταυρωτές του «πάτερ άφες αυτοίς, ου γαρ οίδασι τι ποιούσι», εσείς βρίσκετε κάλυψη στον προφήτη Ηλία που έδωσε διαταγή να σφαχτούν οι ιερείς του Βάαλ!

Είναι θλιβερό και επικίνδυνο να επικρατούν τέτοιες βάρβαρες αντιλήψεις μεταξύ Ιεραρχών της Ορθοδοξίας, και ο Αρχιεπίσκοπος να σωπαίνει. Ή μήπως τις συμμερίζεται; Βεβαίως τίποτα από αυτά εμένα προσωπικά δεν με εκπλήσσει αφού η Εκκλησία είναι λάθος, πιστεύει λάθος, ιερουργεί λάθος, και λόγω όλων αυτών, αντί για φως του κόσμου έγινε σκότος βαθύ... Αναζητώντας την πρωταρχική αιτία της γενικευμένης σαπίλας της κοινωνίας, καταλήγουμε χωρίς καμία αμφιβολία ότι οι πνευματικοί ταγοί, το υποτιθέμενο αλάτι της γης, έχασε την αλμυρότητά του κι έτσι δε μπορεί να νοστιμίσει και να συντηρήσει την κοινωνία.

Βέβαια η Παλαιά Διαθήκη βολεύει τους ιεράρχες και τους ιερείς διότι στην Καινή Διαθήκη καταργήθηκε το ιερατείο και δε θα μπορούσαν αλλιώς να δικαιολογήσουν τη θέση που σφετερίστηκαν ως δήθεν μεσάζοντες μεταξύ Θεού και ανθρώπων. Κι ενώ ο Χριστός ήρθε για να διδάξει το άνθρωπο ότι ο Θεός είναι εντός ημών, εκείνοι συνεχίζουν να πιστεύουν σ’ έναν εξωτερικό θεό, που τον ονόμασαν Χριστό, και που ελάχιστη σχέση έχει με τον Ιησού των Ευαγγελίων. Μου θυμίζουν το εδάφιο «Και καθώς απεδοκίμασαν το να έχωσιν επίγνωσιν του Θεού, παρέδωκεν αυτούς ο Θεός εις αδόκιμον νουν…» (Ρωμ. 1: 28)

Επομένως, από πού ν’ αρχίσει κανείς και πού να τελειώσει με το ιερατείο; Απλά εθελοτυφλούν διότι έτσι τους συμφέρει. Ας πάψουν τουλάχιστον να καταριούνται και να βλαφημούν το όνομα του Θεού λέγοντας ότι ο Θεός δικαίωσε τον προφήτη Ηλία για τη μαζική σφαγή των 450 προφητών του Βάαλ, και ότι γι' αυτό απάντησε στην προσευχή του για να έλθει βροχή. Βασικά αγνοούν ότι οι ψυχικές δυνάμεις που είχε αναπτύξει ο προφήτης Ηλίας ήταν εκείνες που έφεραν τη φωτιά στο θυσιαστήριο, αν υποθέσουμε ότι η γνωστή ιστορία της Παλαιάς Διαθήκης είναι αληθινή. Και ήταν οι ίδιες τεράστιες ψυχικές (μαγικές) δυνάμεις του Ηλία που έφεραν τη βροχή έπειτα από μια μεγάλη περίοδο ανομβρίας, την οποία επίσης είχε προκαλέσει ο ίδιος. (Α´ Βασιλέων 17:1)

Όμως τη βροχή την έφερε ο Ηλίας πριν από την μαζική σφαγή των ιερέων του Βάαλ, κι όχι κατόπιν. Μετά τη μαζική σφαγή ο Ηλίας έτρεχε να κρυφτεί από τη βασίλισσα Ιεζάβελ που τον καταδίωκε να τον σκοτώσει. (Α´ Βασιλέων 18, 19) Τον είχε κυριέψει ο φόβος, όπως θα συνέβαινε σε κάθε κοινό άνθρωπο, διότι μετά την μαζική σφαγή είχε χάσει την επικοινωνία του με το Θεό και τις ψυχικές δυνάμεις που πήγαζαν από την επαφή αυτή. Όταν παραβιάστηκε βάναυσα ο νόμος της Αγάπης, όταν ο Ηλίας εν ονόματι του Θεού παρέβη την εντολή Του «Ου φονεύσεις», θα ήταν αδύνατο να διατηρήσει το προφητικό χρίσμα που πηγάζει από την ένωση του ανθρώπινου πνεύματος με την Πηγή της Αγάπης και της Δύναμης. Μετά τη μαζική σφαγή, ο προφήτης Ηλίας μετεβλήθη πάραυτα σ’ ένα φοβισμένο ανθρωπάκι.

Γι’ αυτό, κύριε Αμβρόσιε, αν και δεν είμαι θεολόγος (ευτυχώς), σας ανακαλώ στην ηθική τάξη. Οφείλετε να μετανοήσετε και να ομολογήσετε δημόσια ότι ήσασταν λάθος όταν δώσατε το ΑΜΗΝ σε μια κατάρα απέναντι ενός συνανθρώπου μας. Είχαν δίκιο κάποιοι της παρέας σας που είπαν ας προσευχηθούμε γι' αυτόν. Άλλωστε, ποιος είναι ο αναμάρτητος μεταξύ μας για να ρίξει πρώτος το λίθο του αναθέματος; Ακόμη και το να πει κανείς για άλλον, "ας το βρει από το Θεό" είναι κατάρα. Ούτε αυτό δεν είμαστε εξουσιοδοτημένοι να κάνουμε. Είπαμε, ο Θεος βρέχει επί δικαίους και αδίκους!

Με την ευκαιρία ν’ αναφερθώ και στις κατάρες (αναθέματα) που απαγγέλλονται κάθε χρόνο μέσα στις Εκκλησίες την Κυριακή της "Ορθοδοξίας". Μέχρις ότου καταργηθούν, νομιμοποιούμαι να πιστεύω ότι η Εκκλησία δεν υπηρετεί το Χριστό της Αγάπης και της ελευθερίας, αλλά ένα κακέκτυπό του που έφτιαξε κατ’ εικόνα και ομοίωση του βλοσυρού θεού της Παλαιάς Διαθήκης.

Κύριε Αμβρόσιε, αν είστε τόσο ευαίσθητος και ευέξαπτος στο ποιος προσβάλλει το πρόσωπο του Χριστού, θα πρέπει να οργιστείτε με τις χιλιάδες των Ορθοδόξων χριστιανών που βλασφημούν καθ’ έξη και κατ’ εξακολούθηση το όνομα του Χριστού (και όχι μόνο), απειλώντας ότι θα τον γ****ουν. Πολλοί απ’ αυτούς προσέρχονται μάλιστα και στη “θεία κοινωνία”! (Άλλο παγανιστικό παραμύθι αυτό της δήθεν “μετουσίωσης”…)

Σκεφτείτε, παρακαλώ, τι είναι χειρότερο; Το ότι ο Elton John λανθασμένα απέδωσε στο Χριστό μια ιδιαιτερότητα της φύσης ή αυτό που καθημερινά απειλούν ότι θα του κάνουν εξ αποστάσεως πολλοί “ευσεβείς oρθόδοξοι χριστιανοί”, μερικοί από τους οποίους είναι και μέσα στις τάξεις των κληρικών; Πότε θα αναρτήσετε άρθρο στο ιστολόγιό σας για το βδέλυγμα της βλασφημίας δια του ρήματος γ***, που στη χώρα μας έχει αναδειχτεί σε ύψιστο "θρησκευτικό" καθήκον και μεγάλη εθνική ντροπή;

Η Βίβλος: τα "κόκαλα" και το "ψαχνό"

Η Βίβλος είναι το πιο αμφιλεγόμενο βιβλίο που γράφτηκε ποτέ στην ιστορία της ανθρωπότητας. Λατρεύτηκε με πάθος από εκείνους που πιστεύουν ότι είναι ο αλάθητος “λόγος του Θεού”, και μισήθηκε από εκείνους που δε μπορούν να καταπιούν μερικά προκλητικά κείμενα, γεμάτα δογματισμό, μίσος και εκδικητικότητα. Είναι αλήθεια ότι η Βίβλος περιέχει πολλά θεόπνευστα κομμάτια, μα και πολλά “διαβολόπνευστα”.

Τα αναθέματα (ΟΥΑΙ) του Ιησού - αν βέβαια τα διατύπωσε ο ίδιος και δεν τα έβαλαν αργότερα στο στόμα του οι σκοτισμένοι μάγειροι των Ευαγγελίων - δεν είναι και ό,τι ιερότερο έχει να επιδείξει στη διακονία του. Επιπλέον αντιτίθενται σε άλλο λόγο που φέρεται ότι είπε: "...Όστις δε είπη (προς τον αδελφόν αυτού) 'Μωρέ' θέλει είσθε ένοχος εις την γέενναν του πυρός" (Ματθ. Ε:22)

Είναι γεγονός αδιαμφισβήτητο, πάντως, ότι όποιος ενστερνίζεται ολόκληρη τη Βίβλο ως τον αλάνθαστο λόγο του Θεού θέλει δε θέλει θα μπολιαστεί και από το εκδικητικό πνεύμα – μια τάση για τιμωρία και αφορισμό των "αμαρτωλών" – που είναι διάχυτο εκεί μέσα, και όχι μόνο στην Παλαιά Διαθήκη και την Αποκάλυψη. Αυτή την τάση κριτικής, βέβαια, σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό την έχουμε όλοι μας. Είναι η εκδήλωση της έμφυτης ανάγκης για εξέλιξη και ηθική τελείωση του ανθρώπου. Γι αυτό από το πρωί μέχρι το βράδυ κρίνουμε τους πάντες και τα πάντα γύρω μας. Ενσυνείδητα ή ασυνείδητα διψάμε για κάτι καλύτερο. Άλλωστε, το Σύμπαν ολόκληρο είναι μια ακατάπαυστα εξελισσόμενη οντότητα.

Ακόμη και στα Ευαγγέλια και στις Επιστολές του Αποστόλου Παύλου βρίσκουμε εδάφια γεμάτα μίσος και εκδίκηση, γραμμένα στ’ όνομα του Θεού. Προσωπικά δεν ενδιαφέρθηκα ποτέ, ούτε θα διέθετα το χρόνο, για να ερευνήσω την ιστορικότητα του Ιησού. Είτε υπάρχουν ιστορικές αποδείξεις ότι είναι ο Θεός-Σωτήρας που πιστεύει ο Χριστιανισμός ότι είναι, είτε όχι, μου είναι αδιάφορο, απλούστατα διότι μπορεί να είχα γεννηθεί σε κάποιο άλλο μέρος του πλανήτη σε προ Χριστού εποχή και να μην είχα ακούσει τίποτα γι' αυτόν ώστε να "σωθώ" κι εγώ. Μ’ ενδιέφερε όμως να μελετήσω τη Βίβλο και ιδιαίτερα τα λόγια που αποδίδονται στον άνθρωπο Ιησού, στο πλαίσιο της αναζήτησης της Αλήθειας για το ποια είμαι, ποια η σχέση μου με τον Ανώτερο Εαυτό και με το Σύμπαν, και ποια διδασκαλία είναι κατάλληλη για τροφή της ψυχής, αναγέννηση του πνεύματος και οικοδομή του χαρακτήρα.

Και πραγματικά υπάρχουν πολλά εμνευσμένα εδάφια, αρκεί να προσεγγίσει κανείς τη Βίβλο με ελεύθερο πνεύμα, χωρίς μισαλλοδοξία, φόβο ή προκατάληψη. Κατά την ταπεινή μου άποψη, ούτε τα πετάμε όλα, ούτε τα δεχόμαστε όλα. Πρέπει να διαλέξουμε το ψαχνό από τα κόκαλα. Αν είμαστε ειλικρινείς, το πνεύμα μέσα μας θα μας οδηγήσει τι να πάρουμε και τι ν’ αφήσουμε. Η άποψη του ιερατείου ότι οι κοινοί θνητοί δε μπορούν να ερμηνεύσουν σωστά τη Βίβλο και θα πλανηθούν οπωσδήποτε, δε με βρίσκει σύμφωνη. Στο κάτω-κάτω, το να πλανηθεί κάποιος επειδή έψαχνε με δίψα για την αλήθεια είναι πιο αξιοπρεπές και πιο υπεύθυνο από του να υιοθετήσει άκριτα, λόγω φόβου και πειθαναγκασμού, τις πλάνες άλλων, έστω κι αν αυτοί λέγονται Πατέρες της Εκκλησίας. Διότι ουδείς άνθρωπος είναι αλάνθαστος.

Ερευνώντας, λοιπόν, βρήκα ότι ακόμη και στην Καινή Διαθήκη, που υποτίθεται ότι είναι το Ευαγγέλιο της Αγάπης, δε λείπουν οι απειλές, οι κατάρες και η εκδικητικότητα. Παραθέτω μερικά εδάφια – σκέτη τρομοκρατία:

«Τότε θέλει ειπεί και προς τους εξ αριστερών• Υπάγετε απ' εμού οι καταραμένοι εις το πυρ το αιώνιο, το ετοιμασμένο δια τον διάβολο και τους αγγέλους αυτού.» (Κατά Ματθαίον 25:41)

«Αλλά, θα σας δείξω ποιον να φοβηθείτε: Φοβηθείτε εκείνον που, αφού θανατώσει, έχει εξουσία να ρίξει στη γέεννα• ναι, σας λέω, αυτόν να φοβηθείτε.» (Κατά Λουκά, 12: 5)

«Όστις δεν αγαπά τον Κύριο Ιησού Χριστό, ας είναι ανάθεμα.» (Α´ Κορινθίους, 16:12)

«Καθώς προείπαμε, και τώρα πάλι λέγω• Εάν τις σας κηρύττει άλλο Ευαγγέλιο παρά εκείνο, το οποίον παραλάβετε, ας είναι ανάθεμα. » (Προς Γαλάτας 1:9)

«Γενικώς ακούεται ότι είναι μεταξύ σας πορνεία, και τοιαύτη πορνεία, ήτις ουδέ μεταξύ των εθνών ονομάζεται, ώστε να έχει τις την γυναίκα του πατρός αυτού. (…) Εν τω ονόματι του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, αφού συναχθείτε σεις και το δικό μου πνεύμα με την δύναμιν του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, να παραδώσετε τον τοιούτον εις τον Σατανά προς όλεθρο της σαρκός, δια να σωθεί το πνεύμα αυτού εν τη ημέρα του Κυρίου Ιησού.» (Α´ Κορινθίους 5: 1,4,5)

Ούτε λίγο ούτε πολύ στα προηγούμενα εδάφια έχουμε προτροπή του Παύλου για μαύρη μαγεία ώστε να προκληθεί ο θάνατος ενός ανθρώπου. Η θρησκευτική πλάνη σε όλο της το σκοτεινό μεγαλείο! Δεν είχε παρατηρήσει ο Απόστολος Παύλος ότι ο Θεός «βρέχει επί δικαίους και αδίκους και ανατέλλει τον ήλιο αυτού επί πονηρούς και αγαθούς»; Δεν είχε μάθει για το περί αγάπης μήνυμα του Χριστού; Δεν είχε άραγε φωτιστεί από το Πνεύμα του Θεού όταν έλεγε αυτά τα λόγια; Τα είπε όντως ή μήπως κάποιοι φανατικοί τα έβαλαν στο στόμα του πολύ αργότερα; Όπως και να ’χει το πράγμα, δε νομίζω ότι χρειάζεται πολλή σκέψη για να τ’ απορρίψει κανείς ως προτροπή σε φόνο, δηλαδή παράβαση της 6ης εντολής του Θεού - "Ου Φονεύσεις".

Δυστυχώς σε κάτι τέτοια εδάφια έχει στηριχτεί η Εκκλησία για να δικαιολογήσει τους αφορισμούς και τα αναθέματα με τα οποία έχει κατά το παρελθόν "δέσει" αντιφρονούντας αιρετικούς. Οι αφορισμοί είναι ένα τραγικό κεφάλαιο στην ιστορία της Εκκλησίας που το μόνο που πέτυχαν ήταν να προσθέτουν κάθε φορά μερικές ακόμη στρατιές καλοπροαίρετων ανθρώπων στις στρατιές των άθεων. Όπως είπα, όμως, και όπως όλοι γνωρίζουν, η Βίβλος εμπεριέχει και πνευματικά διαμάντια, και είναι εκείνα τα διαμάντια που την έχουν κάνει τον τελευταίο αιώνα να είναι σταθερά best seller παγκοσμίως. Παραθέτω δύο χωρία-ύμνους στην αγάπη χωρίς όρους.

«Ακούσατε ότι ειπώθηκε: “Θα αγαπάς τον πλησίον σου", και θα μισείς τον εχθρό σου. Εγώ, όμως, σας λέω: “Να αγαπάτε τούς εχθρούς σας, να ευλογείτε εκείνους που σας καταριούνται, να ευεργετείτε εκείνους που σας μισούν, και να προσεύχεστε για εκείνους που σας βλάπτουν και σας κατατρέχουν”.» (Ματθαίου Ε´: 43-44)

«Αν μιλάω τις γλώσσες των ανθρώπων και των αγγέλων, αλλά δεν έχω αγάπη, έγινα ένα κομμάτι χαλκός ηχών και κύμβαλο αλαλάζον. (…) Η αγάπη μακροθυμεί, αγαθοποιεί• η αγάπη δεν φθονεί• η αγάπη δεν αυθαδιάζει, δεν υπερηφανεύεται, δεν φέρεται με απρέπεια, δεν ζητάει τα δικά της, δεν εξάπτεται, δεν συλλογίζεται το κακό• δεν χαίρεται στην αδικία, συγχαίρει όμως στην αλήθεια. Όλα τα ανέχεται, όλα τα πιστεύει, όλα τα ελπίζει, όλα τα υπομένει. Η αγάπη δεν ξεπέφτει ποτέ…» (Α´ Κορινθίους 13:1, 4-8)

Συμπέρασμα: Τα "κόκαλα" πρέπει να φύγουν από τη Βίβλο, αν πρόκειται ποτέ ν' αποτελέσει ένα εύχρηστο και ευκολοχώνευτο πνευματικό εγχειρίδιο για Χριστιανούς και μη. Η εικόνα ενός βλοσυρού Θεού που τάχα καταράστηκε τον άνθρωπο την επομένη της Δημιουργίας, ενός Θεού που προτρέπει το δήθεν "εκλεκτό λαό" του να σφαγιάζει άλλους λαούς και να οικειοποιείται τους αμπελώνες τους, ενός Θεού που ετοιμάζει τα καζάνια της κόλασης και δε βλέπει την ώρα και τη στιγμή να ρίξει τα πλάσματά του μέσα, πρέπει ν’ αντικατασταθεί με την εικόνα του Θεού της ΑΓΑΠΗΣ, αν πρόκειται ποτέ η ανθρωπότητα να ωριμάσει πνευματικά με ό,τι καλό αυτό συνεπάγεται.

Τώρα το ότι υπάρχουν κυρίαρχοι φυσικοί και πνευματικοί νόμοι, η παραβίαση των οποίων αναπόφευκτα έχει αρνητικές συνέπειες για άτομα, έθνη και την ανθρωπότητα σαν σύνολο, δε δίνει σε κανέναν από εμάς το δικαίωμα για εκδίκηση και κατάρες, για να εξαναγκάσουμε το νόμο της σποράς και του θερισμού να ενεργοποιηθεί μια ώρα αρχύτερα και με τον τρόπο που θα θέλαμε εμείς.

Εκτενέστερη ανάλυση της Βίβλου θα βρείτε εδώ.