Γ. Βαρουφάκης: Με 3,5% πλεόνασμα θα είμαστε πάντα σε μνημόνιο

Βαρουφάκης: Παραμύθια της χαλιμάς η έξοδος από το μνημόνιο – Ποιος δανείζει έναν πτωχευμένο;

Δεν μπορεί να αναπνεύσει η Ελλάδα με πλεόνασμα 3,5%, αν δεν αναδιαρθρωθεί το χρέος, θα είμαστε πάντα σε μνημόνιο υποστήριξε ο κ. Βαρουφάκης.

Η Κριστίν Λαγκάρντ ξέχασε ότι είχε εξορκίσει το PSI

Το ακούσατε στο video; Το PSI, λέει η Christine Lagarde, τουτέστιν η αναδιάρθρωση του χρέους της Ελλάδας, έπρεπε να είχε γίνει ενωρίτερα! Πριν από τρία χρόνια όμως, ως Υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας, η ίδια είχε ταχθεί κατηγορηματικά εναντίον οποιασδήποτε συζήτησης για αναδιάρθρωση. Πότε άραγε είχε δίκιο; Τότε ή τώρα; Πότε το καταστροφικό, κατά την ίδια, κούρεμα έγινε ωφέλιμο; Πότε της ήρθε η επιφοίτηση;
Ας θυμηθούμε τι έλεγε τότε για να καταλάβουμε ότι...

Μας πάνε σούμπιτους για "κούρεμα"-γουλί... ΩΙΜΕ!

Και γδαρμένοι και με διετή καθυστέρηση, κατόπιν "σφαγής", κουρεμένοι! Το προαποφασισμένο, για το "καλό" μας, φυγείν αδύνατον! Δυστυχώς, όμως, οι Ευρωπαίοι ψυχοβγάλτες λογαριάζουν χωρίς τον "ξενοδόχο"- τον ελληνικό λαό!


Δηλώσεις Παπανδρέου μετά τη Σύνοδο by babisflou

Δείτε τώρα τι είχε δηλώσει ο ίδιος αλαφροΐσκιωτος πρωθυπουργός, George Papandreou, στις 17/5/2011, στο Συνέδριο του Economist, στο Λαγονήσι: «Σε ό,τι αφορά την αναδιάρθρωση του χρέους. Ξέρω ότι πολλοί αναλυτές το συζητούν και πολλοί ήδη το έχουν προεξοφλήσει. Όμως, η Ελληνική Κυβέρνηση, οι ευρωπαϊκοί θεσμοί και άλλες χώρες της Ευρωζώνης, όλοι συνεχίζουμε να πιστεύουμε ότι το κόστος θα ήταν πολύ μεγαλύτερο από τα εν δυνάμει οφέλη, για τους πολίτες μας, για την οικονομία μας, για το ελληνικό και ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα, για τα Ασφαλιστικά Ταμεία, για όλη την Ευρωζώνη.»

Πάρτε κι ένα ακόμη απόσπασμα από άρθρο με τίτλο "Αναδιάρθρωση χρέους: μια ανεύθυνα αδιέξοδη πρόταση", που αναρτήθηκε στην επίσημη ιστοσελίδα του ΠΑΣΟΚ στις 11/6/2010:
«Υπάρχουν, ωστόσο, ορισμένοι που αντί να συστρατευθούν στη μεγάλη προσπάθεια, υποδεικνύουν ως λύση την αναδιάρθρωση του χρέους ή την στάση πληρωμών. Ουσιαστικά προτείνεται η πτώχευση της χώρας, με την προσδοκία ότι μέρος του χρέους θα διαγραφεί.

Πρόκειται για ανεύθυνη και επικίνδυνη προσέγγιση. Για το ΠΑΣΟΚ, η κατάρρευση της οικονομίας και της κοινωνίας μας δεν είναι επιλογή, είναι αντίθετα ο μεγάλος αντίπαλος που μαχόμαστε με όλες μας τις δυνάμεις. Η στάση πληρωμών θα ήταν το τίμημα της αποτυχίας, δεν μπορεί όμως να είναι η εθελούσια επιλογή μας. Είναι προφανές ότι με την πτώχευση της χώρας απειλείται, ανάμεσα σε άλλα, η έξοδος από τη ζώνη του ευρώ, η κατάρρευση των ελληνικών τραπεζών και των ασφαλιστικών ταμείων, η εξανέμιση των αποταμιεύσεων, με δυο λόγια καταφέρεται δυσβάστακτο πλήγμα στη χώρα μας.»





Μέχρι πρόσφατα, ο μοιραίος Πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, και ο πρώην αποτυχημένος τσάρος της ανοικονόμητης Οικονομίας GPAPAK εξόρκιζαν το κούρεμα (αναδιάρθρωση) ως το απόλυτο κακό, και είχαν μάλιστα κινητοποιήσει και εισαγγελέα εναντίον των βλάσφημων που διέδιδαν τέτοιες φήμες.
Δείτε εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, κλπ., κλπ... Ουφ, βαρέθηκα να παραθέτω links!!!

Να μου το θυμηθείτε, παίδες Ελλήνων, μεθαύριο ο ανεκδιήγητος ΓΑΠ και ο νυν τσάρος-μπουλντόζας της Οικονομίας, Ευάγγελος Βενιζέλος (selective default ήταν οι πρώτες λέξεις που ψέλισσε και μας απαγόρεψε να τις μεταφράζουμε στα ελληνικά) θα μας το παρουσιάσουν ως μέγιστη επιτυχία και "ΑΝΑΚΟΥΦΙΣΗ" και θα πανηγυρίζουν! Ο δε έτερος αντιπρόεδρος, Θ. Πάγκαλος, κατά κόσμον "Μαζί τα φάγαμε", θα μας το παρουσιάσει ως ευτυχία, συνέχεια της ευτυχίας του Μνημονίου.

Βρε άντε να κουρεύεστε ντόπιοι σοσιαληστές καραγκιόζηδες, κι εσείς οι παρανοϊκοί ηγέτες-νάνοι της ΕΕ και του ΔΝΤ, που αποφασίζετε στο γόνατο και χωρίς προσχήματα την εξαθλίωσή μας. ΟΥΑΙ εις υμάς μαθητευόμενοι μάγοι του οικονομικού χάους, αρπακτικά που τάχα μας αγαπάτε και σχεδιάζετε εξοντωτικά μέτρα για το "καλό" μας! Είστε όλοι υστερόβουλοι πολιτικάντηδες, άχρηστοι και ανίκανοι οικονομολόγοι! Επιπλέον, είστε και ατάλαντοι μπαρμπέρηδες! Πάτε να σώσετε την Ευρωζώνη, ε; Κάτι μου λέει ότι με τα αλλοπρόσαλλα καμώματά σας απεργάζεστε τη διάλυσή της...


atithaso-Δηλώσεις Παπακωνσταντίνου για την... by atithaso 2/4/2011

Μνημόνιο: Εσχάτη ανάγκη ή "εσχάτη προδοσία";

Με όλο το σεβασμό στις προσπάθειες της κυβέρνησης και τις θυσίες του ελληνικού λαού, κατά την άποψή μου, τα όσα πετύχαμε έως τώρα με το Μνημόνιο είναι αρνητικά και πολύ κατώτερα των θυσιών μας, ενώ οι προοπτικές είναι ακόμη πιο δυσοίωνες, ίσως και άκρως επικίνδυνες για την κοινωνική συνοχή και ειρήνη.

Στις 2 Μαΐου 2011, η Ελευθεροτυπία δημοσίευσε 16σέλιδο αφιέρωμα, καταμετρώντας τις απώλειες λόγω Μνημονίου, και το συμπέρασμα είναι απογοητευτικό… Παραθέτω χαρακτηριστικά αποσπάσματα από τη σχετική αρθρογραφία της «Ε».

«Τα χειρότερα έρχονται»
« (…) Το 2010 έκλεισε με μείωση του ΑΕΠ κατά 4,5%. Η επίσημη ανεργία έχει ξεπεράσει το 15% και ο πληθωρισμός βρίσκεται στο 4,5%. (…)

Η επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα, η συμπίεση εισοδημάτων και το στέγνωμα της αγοράς από ρευστό επέτειναν αντί να θεραπεύσουν προβλήματα και οι στόχοι για αύξηση των εσόδων έπεσαν πανηγυρικά έξω.(…) Η χώρα μπήκε στην πιο σκληρή 6ετία 2010-2015. Το Μνημόνιο και το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής οδηγούν σε υπερτριπλασιασμό του αρχικού πακέτου και φέρνουν συνολικά μέτρα 93,4 δισ. ευρώ, συμπεριλαμβανομένων και των 50 δισ. από την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας.»

«Με τις "ευλογίες" των Αμερικανών», του Δ.Π. ΔΗΜΑ
«Η προσφυγή στο ΔΝΤ ήταν συμφωνημένη και προεξοφλημένη, εν γνώσει και με τις "ευλογίες" των Αμερικανών, οι οποίοι στις εκτιμήσεις τους της εποχής εκείνης είδαν την ελληνική υπόθεση ως "σημαία ευκαιρίας" για να αποδείξουν στην Ευρώπη ότι εξακολουθούν να κινούν τα νήματα.
Αρωγός στους Αμερικανούς ήταν ο εκ των "προθύμων" συμμάχων τους Έλληνας πρωθυπουργός Γ.Α. Παπανδρέου, ο οποίος ως "γνήσιος φιλέλλην" θέλησε να "διορθώσει τα κακώς κείμενα" στην ελληνική κοινωνία -να διορθώσει δηλαδή εκείνα στα οποία και ο ίδιος, κατά την οικογενειακή του παράδοση, είχε συμβάλει να φτάσουν στο σημείο που είχαν φτάσει, μέσω στημένων Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων επί υπουργίας του στο ΥΠΕΞ.

Χρειαζόταν άραγε η προσφυγή στο ΔΝΤ;

Το παιχνίδι, βέβαια, παίχτηκε έξυπνα, με αριστουργηματική έμπνευση και εκτέλεση και σ' αυτό συνέβαλαν οι φίλοι του κ. Παπανδρέου από το δημοκρατικό κατεστημένο της Ουάσιγκτον, μερικοί εκ των οποίων τον επισκέφθηκαν και στην Αθήνα αμέσως μετά την εκλογική του επιτυχία, κομίζοντας και τη δοκιμασμένη συνταγή: έξυπνη προετοιμασία της κοινής γνώμης για την καλύτερη αποδοχή του "μοιραίου" και, υπό τη μορφή της "εσχάτης ανάγκης", να καταπιούν όλοι το "χάπι" του ΔΝΤ ως ένα "αναγκαίο κακό". Επρόκειτο περί μεθοδολογίας βγαλμένης από την Οδό των Διαφημιστών της Μάντισον Άβενιου, συμβούλων με άριστες "συστατικές επιστολές" μια και στο πελατολόγιό τους ήταν και ο πρόεδρος Ομπάμα.

Η κατά πολλούς σκόπιμη και πολύμηνη διαπόμπευση της χώρας από τον πρωθυπουργό της, κατά τρόπο που δεν άφηνε ούτε επιεικώς να πει κανείς ότι ίσως επρόκειτο περί εγκληματικής απειρίας, προετοίμασε το έδαφος για όσα έμελλε να ακολουθήσουν. (…)

Τώρα, ένα χρόνο μετά, όπως λέγεται, εκείνο που διαβρώνει την οποιαδήποτε εμπιστοσύνη στην Ελλάδα είναι η έλλειψη προόδου στις μεταρρυθμίσεις, που ξεκάθαρα πηγάζει από τις αντιδράσεις μέσα στο κόμμα του κ. Παπανδρέου και τα διάφορα οργανωμένα κοινωνικά συμφέροντα που παραδοσιακά βρίσκονταν πάντα κάτω από την επιρροή του ΠΑΣΟΚ. Έτσι, κατά τις σχετικές διαπιστώσεις, το ΠΑΣΟΚικό κράτος, που πρωτίστως έφερε τη χώρα στο σημείο αυτό, είναι "καθ' όλα ζωντανό" και επί πλέον με το ΔΝΤ για τα καλά εγκατεστημένο στο υπουργείο Οικονομικών για να υπαγορεύει τις πολιτικές του.

Από την εδώ πλευρά, αυτό στην ουσία οδηγεί σε δύο βασικά συμπεράσματα:
Κατ' αρχήν, σε απουσία ισχυρής ηγεσίας στο κυβερνών κόμμα, με ένα "συρφετό" στελεχών που κάνουν την "πλάκα" τους παρά κυβερνούν, και, κατά δεύτερο, αλλά εξίσου σοβαρό λόγο, στην αδυναμία της διοίκησης να εφαρμόσει τις συμφωνημένες πολιτικές.

Αλλά, κατά τους Αμερικανούς, η υποτιθέμενη αυτή αδυναμία ουσιαστικά αποτελεί ένα "φύλλο συκής" πίσω από το οποίο κρύβεται η απροθυμία της κυβέρνησης Παπανδρέου να προχωρήσει στις μεταρρυθμίσεις, με αποτέλεσμα να καταφεύγει σε εύκολες λύσεις που, κυρίως, πλήττουν ανήμπορα να αντιδράσουν κοινωνικά στρώματα και βάζει "επιδέσμους" σε βαθιές πληγές. (…)»

«Συμβάσεις δανεισμού…», του Γιώργου Κασσιμάτη
«(…) Όταν λέμε Μνημόνιο πρόκειται για τις τρεις συμβάσεις Δανεισμού…
Οι Συμβάσεις Δανεισμού περιέχουν σοβαρές παραβάσεις θεμελιωδών αρχών και κανόνων και των τριών επιπέδων νομιμότητας: του Συντάγματος, του Ευρωπαϊκού Δικαίου και του Διεθνούς Δικαίου. Λόγω του μεγάλου αριθμού των παραβιάσεων, τις έχω κατατάξει σε μεγάλες κατηγορίες, τις οποίες έχω επανειλημμένα δημοσίως προσδιορίσει.

Για μια ευρύτερη, αλλά όχι πλήρη νομική τεκμηρίωση των περιπτώσεων παραπέμπω στο πόνημά μου: “Οι Συμφωνίες Δανεισμού της Ελλάδας με την Ε.Ε. και το ΔΝΤ”, το οποίο παραχώρησα δωρεάν στο Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών, ο οποίος και το εκτύπωσε τον Σεπτέμβριο του 2010 και από τότε το διανέμει δωρεάν σε κάθε ενδιαφερόμενο. (…)»

ΑΜΥΝΑ: «Πάγωσαν τα εξοπλιστικά…», του Γ. Τσακίρη
«Εκτός Μνημονίου και αναθεωρήσεων παραμένει τυπικά το υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Τόσο η Ευρώπη όσο και οι ΗΠΑ δεν επιθυμούν να παγώσει η Ελλάδα το εξοπλιστικό της πρόγραμμα, το οποίο στην πραγματικότητα χρηματοδοτεί τις δικές τους αμυντικές βιομηχανίες που τα τελευταία χρόνια ακροβατούν μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας. (…)

Από τα πρώτα θύματα ήταν τα νέα οπλικά συστήματα που είχαν παραγγελθεί προ Μνημονίου και θα έπρεπε να παραλάβουν οι Ένοπλες Δυνάμεις μέσα στο 2010-2011. Με δεδομένο ότι η οριστική παραλαβή των οπλικών συστημάτων σημαίνει και εξόφληση των οφειλών προς την κατασκευάστρια εταιρεία, τα επιτελεία πήραν εντολή να καθυστερήσουν με κάθε τρόπο τη διαδικασία. Έτσι οι επιτροπές παραλαβών πατώντας πάνω σε μικροπροβλήματα, που πάντα υπάρχουν, δεν παραλαμβάνουν τα νέα όπλα. (…)

Το κερασάκι στην τούρτα ήταν οι περικοπές των επιδομάτων των στρατιωτικών, γεγονός που οδήγησε σε παραιτήσεις οι οποίες ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο, με συνέπεια τη δραματική μείωση της επάνδρωσης των μονάδων.»

ΔΗΜΟΣΙΟ: «Ασκήσεις επί… χάρτη», της Ελένης Δελβινιώτη
«Αν προ Μνημονίου το Δημόσιο ήταν ένας τομέας όπου υπέρτατος νόμος ήταν η δύναμη της αδράνειας με την εξουσία των πραγμάτων που αλλάζουν παραμένοντας ίδια να πρυτανεύει, ο τελευταίος χρόνος σηματοδότησε μεγάλες και ποικίλες αλλαγές, τόσο που ορισμένοι υποστηρίζουν ότι άνοιξε ένα παράθυρο στη δημόσια διοίκηση.
Την ίδια στιγμή άλλοι πιστεύουν ότι αυτό που άνοιξε είναι ο ασκός του Αιόλου...
Όπως και να 'χει, ένα είναι σίγουρο: ότι τόσες πολλές αλλαγές με νομοσχέδια, ρυθμίσεις, εγκυκλίους και τόση κινητικότητα είχε χρόνια να "δει" το πρώτο τη τάξει υπουργείο στη Βασιλίσσης Σοφίας. (…)»

«Η μείωση της κατανάλωσης έφαγε το «λίπος» των επιχειρήσεων», του Βασίλη Γεώργα
«Λουκέτα, οικονομική ασφυξία και αναδουλειές μαστίζουν τις ελληνικές επιχειρήσεις ένα χρόνο μετά την υπογραφή του Μνημονίου. Η κατάσταση που επικρατεί φέτος στην αγορά χαρακτηρίζεται η χειρότερη εδώ και δεκαετίες.

Το "λίπος" των επιχειρήσεων έχει στεγνώσει ύστερα από δύο χρόνια βαθιάς ύφεσης, ενώ η δραματική μείωση της κατανάλωσης λόγω των αλλεπάλληλων περικοπών στις αποδοχές και οι σφιχτά κλεισμένες στρόφιγγες του τραπεζικού δανεισμού καθιστούν αυτή τη χρονιά την κρισιμότερη για τη βιωσιμότητα χιλιάδων μικρών επιχειρήσεων.

Είναι ενδεικτικό πως σήμερα περίπου ένα εκατομμύριο ελεύθεροι επαγγελματίες και επιχειρήσεις βρίσκονται στις λίστες του Τειρεσία, περισσότερες από χίλιες εταιρείες έχουν υποβάλει αίτηση υπαγωγής στο άρθρο 99, επτά στις δέκα μικρομεσαίες δεν μπορούν να εξυπηρετήσουν ούτε τα ευνοϊκά δάνεια του ΤΕΜΠΜΕ, ενώ μόλις δύο στις δέκα εταιρείες έχουν πρόσβαση σε τραπεζικό δανεισμό, σε μια περίοδο που και οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου προς τρίτους ξεπερνούν τα 4 δισ. ευρώ.

Το "στέγνωμα" της αγοράς αποτυπώνεται και στα "φέσια", καθώς στο πρώτο τρίμηνο του 2001 οι ακάλυπτες επιταγές έφταναν τα 518 εκατ. ευρώ και οι απλήρωτες συναλλαγματικές τα 65 εκατ. ευρώ. (…)»

«Υπερκαταστήματα χωρίς περιορισμούς και οπωροκηπευτικά χωρίς περιθώρια κέρδους», του Βασίλη Γεώργα
«Απελευθέρωση στο εμπόριο, τις τιμές και τα τεχνικά επαγγέλματα είναι η συνταγή του Μνημονίου που ακολουθεί η κυβέρνηση νομοθετώντας τον τελευταίο χρόνο υπέρ της άρσης των περισσότερων προστατευτικών περιορισμών.

Στο οργανωμένο λιανεμπόριο πέφτουν και τα τελευταία προστατευτικά τείχη που λειτουργούσαν υπέρ της βιωσιμότητας των χιλιάδων μικρών επιχειρήσεων, καθώς με την ενσωμάτωση της οδηγίας Μπολκεστάιν καταργούνται τα γεωγραφικά και πληθυσμιακά κριτήρια για την ίδρυση πολυκαταστημάτων.

Για την αδειοδότηση νέων επιχειρήσεων ανεξαρτήτως μεγέθους έπαψε να αποτελεί προαπαιτούμενο η υποβολή οικονομοτεχνικής μελέτης (μελέτη σκοπιμότητας, βιωσιμότητας, επιπτώσεων κ.ά.), και έτσι πλέον η δραστηριοποίηση υπερκαταστημάτων μπορεί να γίνεται χωρίς άλλους περιορισμούς πέραν των περιβαλλοντικών.

Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι πολυκαταστήματα χιλιάδων τετραγωνικών μέτρων θα μπορούν να ξεφυτρώσουν πλέον σε περιοχές όπου μέχρι σήμερα απαγορευόταν λόγω μικρού πληθυσμού και ανεξάρτητα από την απόστασή τους από το πολεοδομικό κέντρο της πρωτεύουσας κάθε νομού.

Οι εκπρόσωποι των εμπόρων αντιδρούν μιλώντας για "απόπειρα κανιβαλισμού της αγοράς" και "ζούγκλα", καθώς φοβούνται ότι στο μέλλον οι μικρές επιχειρήσεις δεν θα μπορούν να αντέξουν τον ανταγωνισμό από τα πολυκαταστήματα και τα "εκπτωτικά χωριά". (…)»

«Ακριβότερο ρεύμα και ιδιωτική ΔΕΗ με εντολή της Tρόικας», του Βασίλη Γεώργα
«Οι αυξήσεις στα τιμολόγια του ηλεκτρικού ρεύματος που ξεκίνησαν στις αρχές του 2011 ήταν μόνο η αρχή των αλλαγών που επιβάλλονται στους Έλληνες καταναλωτές ως «όροι» του Μνημονίου για την αγορά ενέργειας στη χώρα μας και οι οποίες έμμεσα ή άμεσα θα επηρεάσουν την τσέπη τους.

Για να πιεστεί η χώρα μας, οι ευρωπαϊκές αρχές ανταγωνισμού ενσωμάτωσαν στο Μνημόνιο ως επιπλέον "προϋποθέσεις" συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα για την πλήρη απελευθέρωση των τιμολογίων -πλην των οικιακών- μέχρι το 2011, το διαχωρισμό εμπορικών δραστηριοτήτων της ΔΕΗ από τη διαχείριση των Δικτύων Μεταφοράς, την ανάθεση της διαχείρισης της ημερήσιας αγοράς σε ανεξάρτητη θυγατρική εταιρεία της ΔΕΗ, αλλά και συνολικά την απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας, συμπεριλαμβανομένου του "ανοίγματος" της λιγνιτικής παραγωγής σε ιδιώτες. Με εξαίρεση τα τιμολόγια, η χώρα μας έχει πέσει έξω στα υπόλοιπα χρονοδιαγράμματα.

Η πρώτη δόση των αυξήσεων στα τιμολόγια της ΔΕΗ έπληξε κυρίως τα φτωχότερα και μικρομεσαία νοικοκυριά που επιβαρύνθηκαν με αυξήσεις από 3% μέχρι και 11% στους λογαριασμούς τους. Αντίθετα οι επιχειρήσεις και οι ενεργοβόροι καταναλωτές είδαν την αξία του ηλεκτρικού ρεύματος να μειώνεται. (…)»

«Καρκινοβατεί η απελευθέρωση επαγγελμάτων», της ΔΗΜΗΤΡΑΣ ΚΑΔΔΑ
«Στο σκοτάδι παραμένουν οι πάνω από 1 εκατομμύριο εργαζόμενοι και επιχειρηματίες του κλάδου των υπηρεσιών που "απελευθερώνονται" έως τον Ιούνιο χωρίς να ξέρουν πώς.
Δύο μήνες μετά την ψήφιση του σχετικού νομοσχεδίου-"σκούπα" για τα κλειστά επαγγέλματα, δεν έχουν γίνει ανακοινώσεις για το ποιους αφορά η "απελευθέρωση" ούτε για το ποιοι είναι αυτοί που θα εξαιρεθούν για λόγους ασφαλείας ή εθνικού συμφέροντος.

Πληροφορίες αναφέρουν ότι στελέχη της τρόικας έχουν εκφράσει τη δυσαρέσκειά τους για την καθυστέρηση, αλλά και για τις ρυθμίσεις του Φεβρουαρίου που -όπως λένε- δεν καλύπτουν τους όρους του Μνημονίου για την άρση των ελάχιστων αμοιβών και των περιορισμών στα επαγγέλματα του δικηγόρου, του συμβολαιογράφου, του μηχανικού, του αρχιτέκτονα και του ορκωτού λογιστή.

Η κυβέρνηση επιχειρεί να βρει συμβιβαστική λύση ώστε να μην ανοίξει εκ νέου μέτωπο με τις συγκεκριμένες ομάδες, αλλά και να επιταχύνει τις διαδικασίες συγγραφής των προεδρικών διαταγμάτων που θα ορίζουν τις εξαιρέσεις. Και σε αυτό το πεδίο, σύμφωνα με αρμόδια στελέχη, υπάρχουν μεγάλες τριβές με την Ε.Ε., καθώς εκτιμούν ότι η κυβέρνηση ζητεί σε πολλά επαγγέλματα πιο πολλές εξαιρέσεις από αυτές που θα έπρεπε. (…)»

«Δίνουν ρευστό, ζητούν μαχαίρι» , του ΧΡΗΣΤΟΥ ΖΙΩΤΗ
«Η προσπάθεια στήριξης των τραπεζών στην Ελλάδα ξεκίνησε περίπου ενάμιση χρόνο πριν από την υπογραφή του Μνημονίου. Το φθινόπωρο του 2008 η τότε κυβέρνηση της Ν.Δ. αποφάσισε να χορηγήσει το πρώτο πακέτο των 28 δισ. ευρώ, το οποίο περιελάμβανε κρατικές εγγυήσεις και την κεφαλαιακή ενίσχυση των πιστωτικών ιδρυμάτων.

Συνολικά μέχρι στιγμής η βοήθεια που έχει προσφερθεί στις τράπεζες αγγίζει τα 66 δισ. ευρώ, και επιπλέον βρίσκεται στα σκαριά ένα νέο πακέτο εγγυήσεων 30 δισ. ευρώ. (…)

Οι αγορές έκλεισαν για τις ελληνικές τράπεζες προκαλώντας έτσι μια μαύρη τρύπα στη ρευστότητα του συστήματος, η οποία μέχρι τότε έκλεινε με δανεικά που αντλούσαν οι τράπεζες από τη διατραπεζική αγορά. Το ρόλο των αγορών τον υποκατέστησε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η οποία συνολικά έχει δανείσει στις ελληνικές τράπεζες περίπου 90 δισ. ευρώ.
Η μομφή που απευθύνεται στις τράπεζες και από κορυφαία στελέχη της κυβέρνησης είναι ότι δεν ανταποδίδουν τη γενναιόδωρη στήριξη που έλαβαν από το κράτος, κρατώντας κλειστές τις στρόφιγγες των δανείων. (…)»

«Περικοπές, αρρυθμίες σε στεριά, αέρα και θάλασσα», του ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΑΡΝΕΛΛΟΥ
«Το Μνημόνιο, οι οικονομικές περικοπές και οι επιπτώσεις τους σε ένα υπουργείο που ελέγχει τρία ένστολα σώματα με ισάριθμα αρχηγεία, λόγω της φύσης τους, έχουν διαφορετικό αντίκτυπο από ό,τι σε άλλα υπουργεία και φορείς του Δημοσίου.

Το προσωπικό έχει υποστεί το ψαλίδισμα των μισθών και επιδομάτων, όπως όλοι οι μισθοδοτούμενοι από το Δημόσιο, αλλά οι αντιδράσεις τους είναι αναλογικά ηπιότερες λόγω του τρόπου διοίκησης αλλά και της αδυναμίας απεργιακών κινητοποιήσεων. (…)

Ο περιορισμός των λειτουργικών δαπανών, η περικοπή των προϋπολογισμών και η νέα μέθοδος δημόσιου λογιστικού με εξόφληση προηγούμενων ελλειμμάτων είναι οι βασικοί λόγοι που έχουν επιφέρει αρρυθμίες στα επιχειρησιακά σχέδια, είτε αυτά είναι έκτακτα είτε αποτελούν την καθημερινή διάταξη των υπηρεσιών. Παρά τις σημαντικές δαπάνες για υλικοτεχνικούς εξοπλισμούς, οι συντηρήσεις χιλιάδων οχημάτων, σκαφών και ελικοπτέρων και των τριών αρχηγείων αποτελούν πραγματικό βραχνά. (…)

Τα μέσα της πυροσβεστικής εν όψει της θερινής περιόδου έχουν σημαντικές ελλείψεις, ενώ τα ελικόπτερα παραμένουν καθηλωμένα λόγω πραγματικής αλλά και τεχνητής αδυναμίας συντήρησης. Η ανταπόκριση των αστυνομικών τμημάτων σε αιτήματα πολιτών και αστυνομικών υπηρεσιών στην εξυπηρέτηση πολιτών είναι μειωμένη αφού το προσωπικό δεν αναπληρώνεται με τους ρυθμούς των αθρόων συνταξιοδοτήσεων. (…)

Σε ό,τι αφορά το Λιμενικό, πολλά περιπολικά σκάφη σε όλη τη χώρα παρουσιάζουν λειτουργικά προβλήματα εν όψει της τουριστικής περιόδου. (…)»

«Οδοστρωτήρας», της ΑΝΝΑΣ ΑΝΔΡΙΤΣΑΚΗ
«Το Μνημόνιο, σύμφωνα με τις επίσημες διαβεβαιώσεις, δεν αγγίζει την Παιδεία. Τα περιοριστικά μέτρα, όμως, που έχουν ληφθεί σε όλο το φάσμα της και όλα όσα ακόμα σχεδιάζονται, είναι σαρωτικά. Οξύμωρο, αλλά πραγματικό.

Η υπουργός Παιδείας δεν σταματά να επισημαίνει πως η Παιδεία δεν έχει σχέση με τις επιταγές του Μνημονίου, αλλά η ίδια εντάσσεται στους πλέον αποτελεσματικούς εντολοδόχους της μνημονιακής πολιτικής: σαρωτικές συγχωνεύσεις-καταργήσεις σχολείων εσωτερικού και εξωτερικού, υποχρηματοδότηση σχολικών μονάδων, συγχωνεύσεις φορέων-οργανισμών, μείωση διορισμών σε όλες τις βαθμίδες, περικοπές στους τακτικούς προϋπολογισμούς των ΑΕΙ της χώρας κ.ά.

Όλα ξεκίνησαν από το περασμένο καλοκαίρι με τους μισούς -σε σχέση με τα συνήθη δεδομένα- διορισμούς εκπαιδευτικών στα σχολεία. Έγινε «νοικοκύρεμα», εξοικονομήθηκαν προσωπικό και πόροι. Χρειαζόταν. Έγινε, όμως, με τον οδοστρωτήρα, ο οποίος συνέχισε χωρίς φρένο στο δρόμο της μείωσης των δημόσιων δαπανών. Για την τρέχουσα χρονιά προβλέφθηκαν 1,9 δισ. ευρώ λιγότερα στην παιδεία σε σχέση με το 2010, μείωση που αγγίζει το 22%. Οι κρατικές δαπάνες πέφτουν πλέον στο 2,75% του ΑΕΠ, το χαμηλότερο ποσοστό εδώ και 35 χρόνια. (…)»

«Ημιυπαίθριοι από το παράθυρο», Χ.ΤΖ.
«Το περιβάλλον, ευτυχώς, έμεινε εκτός Μνημονίου, αλλά από το παράθυρο μπήκαν οι ημιυπαίθριοι και τα αυθαίρετα, αφού από τις οικιστικές παρανομίες η κυβέρνηση σχεδιάζει να εξασφαλίσει έσοδα της τάξης των 4 δισ. ευρώ ως το 2012. (…)»

ΕΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ ΜΕ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ
«Το βάρος του πακέτου υπερτριπλασιάστηκε», της ΕΛΕΝΗΣ ΚΩΣΤΑΡΕΛΟΥ
«Μάιος 2010. Η ελληνική Βουλή -κυβέρνηση, ΛΑΟΣ και Ντόρα Μπακογιάννη- εγκρίνει το πιο δυσβάσταχτο πακέτο μέτρων 30 δισ. ευρώ, που φέρνει η προσφυγή της χώρας στο μηχανισμό του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας έναντι δανείου 110 δισ. ευρώ.

Η χώρα μπήκε στην πιο "σκληρή" εξαετία 2010-2015. Το Μνημόνιο και το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής οδηγούν σε υπερτριπλασιασμό του αρχικού πακέτου και φέρνουν συνολικά μέτρα 93,4 δισ. ευρώ (!), συμπεριλαμβανομένων και των 50 δισ. ευρώ από την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας. Στόχοι, η μείωση του ελλείμματος στο 1% και συγκράτηση του χρέους στο 156,2% του ΑΕΠ το 2015.

Στη διάρκεια του χρόνου αυτού διαπιστώνεται πως το πακέτο μέτρων, το οποίο δεν είναι και ιδιαίτερα αποτελεσματικό εν μέσω ύφεσης, δεν έχει τελειωμό. Κάθε τρίμηνο, ο έλεγχος της τρόικας γεννά νέα μέτρα. Είμαστε ήδη στο Δ' Μνημόνιο και προχωράμε για το Ε' με την έλευση της τρόικας στις 10 Μαΐου.

Αποτυχημένη συνταγή
Η επίτευξη του στόχου παραμένει αβέβαιη. Άλλωστε, τα δείγματα γραφής του πρώτου χρόνου εφαρμογής του Μνημονίου δεν είναι και ιδιαίτερα ενθαρρυντικά. Στα τέλη του 2010 διαπιστώνεται πως η συνταγή "βρομά" και προχωρούν στην πυροσβεστική λύση της περαίωσης των ανέλεγκτων φορολογικών υποθέσεων. Ο αρχικός στόχος για έλλειμμα 8,1% το 2010 αυξήθηκε σε 9,4% με τον προϋπολογισμό που κατατέθηκε στη Βουλή, για να καταλήξει στο 10,5% σύμφωνα με τα τελευταία προσωρινά στοιχεία της Eurostat. Και τώρα δρομολογούν συμπληρωματικά μέτρα 3 δισ. ευρώ για το 2011. (…)

Το επαχθέστερο πακέτο μέτρων, το οποίο η κυβέρνηση αποδέχτηκε αμαχητί πριν από ένα χρόνο, έφερε κατάλυση των εργασιακών σχέσεων, παράταση του εργασιακού βίου, μειώσεις εισοδημάτων άμεσα στο Δημόσιο και έμμεσα (μέσω επιχειρησιακών και ατομικών συμβάσεων) στον ιδιωτικό τομέα, καταργήσεις Δώρων Πάσχα, Χριστουγέννων και επιδόματος αδείας στο Δημόσιο, καθώς και φορολογική λαίλαπα. (…) »

ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΕΣ: «Γιαλαντζί αλλαγές με ρυθμό χελώνας», της ΛΙΑΝΑΣ ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΥ
«Με ρυθμούς χελώνας εφαρμόζεται το Μνημόνιο στις μεταφορές και τις συγκοινωνίες. Ένα χρόνο μετά, οι προβλεπόμενες αλλαγές χωλαίνουν στην ουσιαστική πραγματοποίησή τους και αν εξαιρέσει κανείς τις μετατάξεις στον ΟΣΕ, όλα τα υπόλοιπα παραμένουν στα χαρτιά.
Μπορεί να ψηφίστηκαν από τη Βουλή τρία νομοσχέδια και μάλιστα έπειτα από πολύμηνες απεργιακές κινητοποιήσεις και σφοδρές αντιδράσεις των οδηγών φορτηγών και των εργαζόμενων τον ΟΣΕ και τις αστικές συγκοινωνίες, αλλά η υλοποίηση φαίνεται ότι ακόμη είναι μακριά.

Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της απελευθέρωσης των οδικών εμπορευματικών μεταφορών, που μέχρι στιγμής χαρακτηρίζεται "γιαλαντζί". (…)

Ο νόμος για την αναδιάρθρωση του ΟΣΕ προβλέπει μεταξύ άλλων την πώληση του 49% της ΤΡΑΙΝΟΣΕ σε ξένο σιδηροδρομικό οργανισμό, με ταυτόχρονη εκχώρηση του μάνατζμεντ. Η θυγατρική του ΟΣΕ απαλλάχθηκε από χρέη και πλεονάζον προσωπικό, με στόχο ο διεθνής διαγωνισμός για την προσέλκυση στρατηγικού επενδυτή να έχει ξεκινήσει το πρώτο τρίμηνο του 2011. Όμως, προφανώς λόγω έλλειψης ενδιαφέροντος, ο διαγωνισμός δεν έχει ακόμη ξεκινήσει. (…)

Σε εκκρεμότητα βρίσκονται και τα βασικά σημεία του νόμου Ρέππα για τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, βασικό στοιχείο του οποίου είναι η δημιουργία μητροπολιτικού φορέα για τις αστικές συγκοινωνίες. (…)

(…) Οι εταιρείες δεν έχουν ξεκινήσει την εφαρμογή του σχεδίου εξυγίανσης και οι συγχωνεύσεις των φορέων δεν έχουν πραγματοποιηθεί. Οι μετατάξεις στον ΟΑΣΑ προχωρούν... σημειωτόν και η υπογραφή νέων Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας εκκρεμεί, αφού δεν υπάρχουν οι νέοι φορείς. Το μόνο που έχει γίνει είναι η ολοκλήρωση της διαδικασίας υποβολής βιογραφικών για τις νέες διοικήσεις. (…)»

«Οι μισθοί στις συμπληγάδες επιχειρησιακών συμβάσεων – ανεργίας», του ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΕΓΑ
«Αν ένα χρόνο μετά το Μνημόνιο στο Ασφαλιστικό τώρα παίρνουν σειρά οι επικουρικές συντάξεις, στον εργασιακό τομέα σειρά έχουν οι επιχειρησιακές συμβάσεις. Παραμονές της Πρωτομαγιάς στην Καρδίτσα το τοπικό ημιεπαγγελματικο σωματείο συμφώνησε οι 19 εργαζόμενοι ενός ξενοδοχείου να λαμβάνουν 12% μικρότερες αποδοχές για ένα χρόνο. Και αυτό μπροστά στην απειλή του εργοδότη να κλείσει την επιχείρηση. (…)

Όμως η μεγαλύτερη πληγή που αφήνει το Μνημόνιο, και η οποία αναμένεται να σημαδέψει τους εργαζόμενους κατά τις επόμενες... δεκαετίες, είναι η ανεργία.

Από τη μία η ύφεση, που ήδη οδήγησε σε αύξηση των ανέργων κατά τουλάχιστον 170.000 άτομα μέσα σε ένα χρόνο και από την άλλη το κλείσιμο των θυρών (και παραθύρων;) του Δημοσίου (προσλήψεις), που παραδοσιακά απορροφούσε τους ανέργους. Και οι δύο αυτοί παράγοντες δεν αναμένεται να αλλάξουν ριζικά και οι άνεργοι θα αναδειχθούν ως η χαίνουσα -οικονομική και κοινωνική- πληγή της χώρας.

Μάλιστα, ο αριθμός των ανέργων και η "μαύρη" ανασφάλιστη εργασία αναμένεται να πιέσουν -επιπλέον των νόμων και διατάξεων για την ευέλικτη εργασία- τους μισθούς, οδηγώντας το βιοτικό επίπεδο των μισθωτών του ιδιωτικού τομέα σε ακόμη χαμηλότερα επίπεδα. Κάτι που, πέραν της κοινωνικής αναταραχής που εκκολάπτει, συντείνει στη βαθύτερη ύφεση της οικονομίας (μείωση διαθέσιμου εισοδήματος). Σε έναν φαύλο κύκλο δηλαδή, ένα καθοδικό σπιράλ ύφεσης και ανεργίας.
Ίσως ο μόνος κλάδος που, πέραν του "παγώματος" των αποδοχών, δεν υπέστη μειώσεις είναι οι τραπεζοϋπάλληλοι. Όμως η κρίση στον τραπεζικό τομέα μοιάζει να έρχεται τώρα με βίαιο τρόπο.»

«Τίτλοι τέλους για τη μεταπολίτευση», του ΠΑΝΟΥ ΣΩΚΟΥ
«Πολλές φορές στα λόγια έχει έρθει το τέλος της μεταπολίτευσης τα τελευταία 20 χρόνια, όμως -όπως όλα δείχνουν- το Μνημόνιο είναι αυτό που τελικά απειλεί πραγματικά την υπόσταση του πολιτικού σκηνικού της χώρας έτσι όπως το ξέρουμε για περισσότερες από τρεις δεκαετίες.
Και δεν είναι σχήμα λόγου ή υπερβολή. Το Μνημόνιο, που κλείνει ένα χρόνο, έχει κατεδαφίσει εργασιακά κεκτημένα δεκαετιών.
Επίσης έχει προκαλέσει ρωγμές και στα περισσότερα κόμματα. Κυρίως όμως, στο λεγόμενο δικομματισμό, που σήμερα συγκεντρώνει ιστορικό χαμηλό ποσοστό στις δημοσκοπήσεις και απειλείται με πολυδιάσπαση ή και ανατροπή. (…)

Το αποτέλεσμα είναι σήμερα, ένα χρόνο μετά, η κυβέρνηση να βρίσκεται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας και ο πρωθυπουργός να απειλεί εμμέσως πλην σαφώς με εκλογές αν υπάρξουν διαρροές στην ψηφοφορία για το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2012-2015. (…)»

«Η Ευρώπη βλέπει αναδιάρθρωση και περιμένει ιδιωτικοποιήσεις», του ΚΩΣΤΑ ΜΟΣΧΟΝΑ
«Εγκρίνοντας τις πρωινές ώρες της 7ης Μαΐου 2010, ημέρα Σάββατο, τη χορήγηση ενός δανείου 110 δισ. ευρώ προς την Ελλάδα, υπό τον όρο ότι θα τηρηθεί κατά γράμμα ένα τριετές πρόγραμμα εξυγίανσης της οικονομίας, οι Ευρωπαίοι ηγέτες, ιδίως των μεγάλων χωρών, γνώριζαν πολύ καλά τις οδυνηρές επιπτώσεις για τον ελληνικό λαό.
Επικράτησε, όμως, το "έπαιξες, έχασες και τώρα θα πληρώσεις"...

Είναι ενδεικτικό ότι η ουσιαστική κινητοποίηση των εταίρων για τη διάσωση της Ελλάδας από τον πνιγμό των χρεών και των ελλειμμάτων άρχισε περί τα τέλη Απριλίου. Επί ένα 7μηνο σχεδόν, από τον Οκτώβριο 2009, που ξεστόμισε ο πρόεδρος της ευρωζώνης Ζαν Κλωντ Γιουνκέρ την περίφημη φράση "το πάρτι με την Ελλάδα τελείωσε", άφησαν την κατάσταση να επιδεινωθεί χάνοντας πολύτιμο χρόνο.

Η κυβέρνηση από την πλευρά της καθυστερούσε το επίσημο αίτημα για κοινοτική στήριξη και περιοριζόταν στη δικαιολογία ότι «δεν φταίμε εμείς αλλά οι προηγούμενοι», ελπίζοντας αφελώς(;) στην κατανόηση των εταίρων. Επέμενε, επίσης, στην τοποθέτηση άσφαιρων πιστολιών στο τραπέζι, τη σύγκριση της ελληνικής οικονομίας με τον "Τιτανικό" και στο να βγάζει τα ελληνικά άπλυτα στις Βρυξέλλες... (…)

Ένα χρόνο, όμως, μετά την εφαρμογή του Μνημονίου, οι Βρυξέλλες διαπιστώνουν ότι το σημερινό Μνημόνιο έχει φτάσει στα όριά του. Και χρειάζεται αλλαγές με στόχο την υποχώρηση της ύφεσης. Αυτό άφησε καθαρά να εννοηθεί ο επίτροπος Όλι Ρεν στις δηλώσεις του περί αξιολόγησης τον Ιούνιο των αποτελεσμάτων του Μνημονίου και εξέτασης της βιωσιμότητας του χρέους.

Η άποψη, λοιπόν, ότι το Μνημόνιο δεν πρέπει να περιοριστεί στη λήψη δημοσιονομικών και φοροεισπρακτικών μέτρων, όταν η ύφεση πλήττει κάθε οικονομική δραστηριότητα και η ανεργία προσεγγίζει το 16% του ενεργού πληθυσμού, με κίνδυνο κοινωνικής έκρηξης, αρχίζει και κερδίζει έδαφος στις Βρυξέλλες. Την αξιολόγηση του Μνημονίου τον Ιούνιο υποστηρίζει και το Βερολίνο, αλλά, χωρίς να το λέει επίσημα, φωτογραφίζει μία αναδιάρθρωση του χρέους. (…)
Βέβαια, όλοι αναγνωρίζουν ότι τώρα είναι που αρχίζουν τα δύσκολα (μεταρρυθμίσεις, ιδιωτικοποιήσεις...). Η βαλίτσα με το Μνημόνιο, λοιπόν, ενδέχεται να πάει πολύ μακριά...»

«Το μεγάλο μαχαίρι σε μισθούς και συντάξεις», της ΕΛΕΝΗΣ ΚΩΣΤΑΡΕΛΟΥ
«Η λαίλαπα του Μνημονίου ακούμπησε πρώτα μισθούς, συντάξεις, Δώρα εορτών και επιδόματα θερινής αδείας, αφήνοντας "στήλη άλατος" εργαζόμενους και συνταξιούχους, που μέσα σε μια νύχτα βίωσαν τη δραστική μείωση των αποδοχών τους.

Η σκληρή πραγματικότητα, στην οποία προσγειώθηκαν απότομα πάνω από 1 εκατ. δημόσιοι υπάλληλοι και περίπου 1,7 εκατ. συνταξιούχοι, έφερε στα ταμεία του Δημοσίου κοντά 2,8 δισ. ευρώ. Η εύκολη λύση που ελήφθη εξ αρχής είχε άμεσα αποτελέσματα, που όμως οδήγησαν σε απώλεια δύο ή και τριών μισθών για τους δημοσίους υπαλλήλους και σχεδόν δύο συντάξεων για τους απόμαχους εργαζόμενους, χωρίς να υπολογίζονται οι έμμεσες απώλειες εισοδημάτων από τις αλλεπάλληλες αυξήσεις φόρων.

Στο στόχαστρο μπήκαν και οι αποδοχές των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα, τις οποίες όμως "κούρεψαν" εμμέσως μέσω των επιχειρησιακών και ατομικών συμβάσεων, αλλά και ρίχνοντας τον κατώτερο μισθό κάτω από τα 500 ευρώ. (…)

Η κυβέρνηση δεν δίστασε να κόψει και τη δεύτερη δόση του επιδόματος Κοινωνικής Αλληλεγγύης 150-650 ευρώ, που είχε υποσχεθεί να δώσει μέχρι τέλος Ιουνίου 2010 στις ασθενείς οικονομικά ομάδες. Ένεκα δημοτικών εκλογών τον περασμένο Δεκέμβριο εξήγγειλε -και έδωσε- ένα πενιχρό ποσό 100, 200 και 300 ευρώ (ανάλογα με το εισόδημα) στους συνταξιούχους άνω των 60 ετών που εισπράττουν συντάξεις πείνας. (…)

Οι τυχόν ελπίδες που μπορεί κάποιοι να τρέφουν για επαναφορά όσων χάθηκαν είναι φρούδες, καθώς μια τέτοια κίνηση θα οδηγήσει σε αύξηση των δαπανών του προϋπολογισμού, κάτι το οποίο καθίσταται "επικίνδυνο" για τα επόμενα χρόνια. (…)»

«Ψαλίδι 30% στον κατασκευαστικό τομέα των 250.000 εργαζομένων», της ΧΑΡΑΣ ΤΖΑΝΑΒΑΡΑ
«Το συνεχές "κούρεμα" του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ) φέρνει το Μνημόνιο στο ζωτικό για την εθνική οικονομία τομέα των έργων, όπου απασχολούνται πάνω από 250.000 άτομα και παράγεται το 3,8% του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος (ΑΕΠ).

Η αρχική απαίτηση της τρόικας αφορούσε περικοπή της τάξης των 500 εκατ. ευρώ τον χρόνο έως το 2012, που σημαίνει στενότητα στην εξόφληση ολοκληρωμένων έργων και ουσιαστικό πάγωμα στην προκήρυξη νέων κατασκευαστικών προγραμμάτων.
Στον προϋπολογισμό του περασμένου έτους είχαν εγγραφεί 10,3 δισ. ευρώ, αλλά τον Μάρτιο μειώθηκαν στα 9,7 δισ., το Μνημόνιο τα "ψαλίδισε" στα 9,2 δισ., για να διατεθούν τελικά περίπου 7 δισ. Έχουμε δηλαδή μια μείωση πάνω από 30%. (…)»

«Στα αζήτητα ζεστά λεφτά του ΕΣΠΑ», της ΔΗΜΗΤΡΑΣ ΚΑΔΔΑ
«Μεγάλες καθυστερήσεις στην απορρόφηση κοινοτικών κονδυλίων θέτουν σε κίνδυνο το μνημονιακό στόχο απορρόφησης 1,1 δισ. ευρώ έως τον Ιούνιο και αφήνουν την αγορά χωρίς τη ρευστότητα που έχει τόσο ανάγκη.

Ο λόγος για κρίσιμα έργα στήριξης των ανέργων, επιδότηση μικρομεσαίων εταιρειών, κατασκευαστικών εταιρειών, ανάπτυξη πληροφοριακών συστημάτων του ΕΣΠΑ.
Από τις εξαγγελίες για διπλασιασμό των ρυθμών απορρόφησης ώστε να τονωθεί η οικονομία, η κυβέρνηση οδηγείται για ακόμη μία φορά σε αγώνα με το χαμένο χρόνο ώστε να μη χαθεί ο ελάχιστος στόχος. Οι δαπάνες που μέχρι στιγμής έχει κάνει η κυβέρνηση είναι πολύ χαμηλές, της τάξης των 200- 300 εκατ. ευρώ περίπου, όπως αναφέρουν αρμόδια στελέχη. (…)

Οι εκπρόσωποι της τρόικας, και ειδικά η κοινοτική πλευρά, εκφράζουν από καιρό την ανησυχία τους αλλά και την οργή τους, καθώς -όπως λένε- από τη μία η Ελλάδα ζητά διευκολύνσεις για να καλύψει την ίδια συμμετοχή (από το 25% να μειωθεί στο 15%) αλλά και ένα μεγάλα πακέτο κονδυλίων στο ΕΣΠΑ ΙΙ που ξεκινά το 2013 και από την άλλη συνεχίζει να καθυστερεί. (…)»

«Το τοξικό κοκτέιλ των φόρων», της ΕΛΕΝΗΣ ΚΩΣΤΑΡΕΛΟΥ
«Το κοκτέιλ των υπέρογκων αυξήσεων σε φόρους δεν αποδίδει έσοδα κατά τις προσδοκίες της κυβέρνησης και προκαλεί πληθωριστικές πιέσεις. Η ύφεση του 4,5% το προηγούμενο έτος «έφαγε» σημαντικό κομμάτι των φόρων από τα μέτρα που υιοθετήθηκαν, ενώ εκτίναξε τον πληθωρισμό στο 4,7% (δωδεκάμηνη βάση) από 1,2% το 2009.
Το 2010 μπορεί να ελήφθησαν μέτρα αξίας 9,2 δισ. ευρώ, αλλά απέδωσαν ακόμα χαμηλότερα και από τον αρχικό στόχο των 5,8 δισ. ευρώ του Μνημονίου. (…)
Βάλε κι άλλους φόρους
Η συνταγή της αύξησης των φόρων ακολουθήθηκε τρεις συνεχόμενες φορές το 2010. Κυβέρνηση και τρόικα εκτίναξαν στα ύψη τις τιμές των προϊόντων και των υπηρεσιών, προκαλώντας αλυσιδωτές εκρήξεις στην αγορά, που παραμένει υπό κατάρρευση ένα χρόνο μετά.
Η πρώτη πράξη γράφτηκε προ Μνημονίου. Τον Ιανουάριο του 2010, η κυβέρνηση ανακοινώνει τις πρώτες αυξήσεις φόρων. Ακολουθεί δεύτερο πακέτο τον Μάρτιο και η κορύφωση έρχεται τον Μάιο με το τρίτο μπαράζ «μνημονιακών» φόρων.(…)
Κι όσο κι αν η κυβέρνηση επαναλάμβανε ότι δεν πρόκειται να υπάρξουν άλλες αυξήσεις φόρων, όπως άλλωστε πράττει και τώρα, τον περασμένο Δεκέμβριο γίναμε μάρτυρες ενός νέου φορολογικού πακέτου υπό τον τίτλο «Επείγοντα Μέτρα Εφαρμογής του Προγράμματος Στήριξης της Ελληνικής Οικονομίας», που περιελάμβανε μεταξύ άλλων και την αύξηση του χαμηλού συντελεστή ΦΠΑ από το 11% στο 13%, ανεβάζοντας τις τιμές πώλησης στα βασικά είδη διατροφής, ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ κ.λπ. επιφέροντας νέο πλήγμα στις οικογένειες. (…)»

«Αλλού πονούσε - αλλού χειρούργησαν το Ασφαλιστικό», του ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΕΓΑ
«Η κυβέρνηση, μέσω του Μνημονίου, έκοψε τη 13η και τη 14η συντάξεις και αύξησε τα όρια ηλικίας προκειμένου να μειώσει τις δαπάνες της κοινωνικής ασφάλισης και, κατά συνέπεια, έτσι να ελαφρύνει τον κρατικό προϋπολογισμό. Δηλαδή να περιορίσει έλλειμμα και χρέος.
Ένα χρόνο μετά, οι άνδρες δημόσιοι υπάλληλοι βγαίνουν με πιο ευνοϊκά όρια ηλικίας στη σύνταξη (ή τα κατοχυρώνουν για το μέλλον, όταν θα συμπληρώσουν το 52ο ή 55ο έτος), οι μητέρες (ασφαλισμένες στον ιδιωτικό τομέα) των οποίων τα τέκνα ενηλικιώθηκαν βγαίνουν νωρίτερα στη σύνταξη και ο αρμόδιος αναπληρωτής υπουργός Εργασίας Γ. Κουτρουμάνης παραδέχεται ότι κατά τα επόμενα χρόνια η "συνταξιοδοτική δαπάνη θα αυξηθεί κατά 1,2 δισ. ευρώ". (…)

Έτσι, εκεί που το Δημόσιο δεν μπορούσε να απολύσει (υπεράριθμους) δημοσίους υπαλλήλους, όπως ζητούσε η τρόικα, τους εξώθησε σε πρόωρες συνταξιοδοτήσεις με χαμηλές αποδοχές. Αντί δηλαδή να υπάρξει ανακατανομή του προσωπικού, οδηγήθηκαν νέοι άνθρωποι στο οικονομικό περιθώριο με συντάξεις 800 και 1.000 ευρώ με το κίνητρο της τεμπελιάς ή της «μαύρης»-αδήλωτης απασχόλησης και "καρότο" τις προθεσμίες λήψης του εφάπαξ.
Μάλιστα, τώρα η κυβέρνηση σχεδιάζει να δανείσει το Ταμείο Πρόνοιας ώστε να αποδοθούν τα εφάπαξ (καθυστερούν έως 28 μήνες) και να επιταχυνθούν έτσι και πάλι οι διαδικασίες κατάθεσης αιτήσεων συνταξιοδότησης και αποψίλωσης του Δημοσίου. (…)

Παίρνουν σειρά οι επικουρικές
Αναφορικά με το εγγύς μέλλον όχι μόνο δεν προβλέπεται καμία αύξηση στις καταβαλλόμενες συντάξεις αλλά, αντιθέτως, ο υψηλός πληθωρισμός θα τις μειώσει ακόμη περισσότερο, το ΕΚΑΣ θα δίνεται επιλεκτικά, οι επικουρικές θα περικοπούν. (…)»

«Η Υγεία στο χειρουργικό τραπέζι διαδοχικών περικοπών», της ΣΟΦΙΑΣ ΝΕΤΑ
«Απεργιακό πυρετό προκάλεσαν στο χώρο της Υγείας τα όσα εξαγγέλθηκαν με το νέο σχέδιο νόμου, προκειμένου να επιτευχθούν οι οικονομικοί στόχοι του Μνημονίου.

Η ταλαιπωρία ήταν ατέλειωτη για τους ασθενείς, καθώς ήρθαν αντιμέτωποι με πολυήμερες απεργιακές κινητοποιήσεις -τις μεγαλύτερες της τελευταίας 20ετίας- γιατρών τόσο του ΕΣΥ, όσο και του ΙΚΑ και ιδιωτών, αλλά και των φαρμακοποιών. Σοβαρά προβλήματα υπάρχουν και με τις ελλείψεις υλικών στο ΕΣΥ, καθώς οι προμηθευτές, απαιτώντας να πληρωθούν κατά διαστήματα, προχωρούν σε αναστολές παραδόσεων.

Βασικά αιτήματα των νοσοκομειακών γιατρών είναι να μη γίνουν περικοπές και συγχωνεύσεις, στα δημόσια νοσοκομεία, τονίζοντας πως "το πάγωμα των προσλήψεων γιατρών-νοσηλευτών, η δραστική μείωση των κονδυλίων για λειτουργικές δαπάνες των νοσοκομείων και οι συνακόλουθες ελλείψεις υλικών ζωτικής σημασίας, η αδυναμία πληρωμής των πρόσθετων εφημεριών που πραγματοποιούνται και συνεπώς της πλήρους εφημεριακής κάλυψης πολλών κλινικών και τμημάτων της επαρχίας έχουν οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια το ΕΣΥ σε λειτουργική κατάρρευση".

Χάος δημιούργησε και το πολυήμερο λουκέτο στα φαρμακεία της χώρας, όταν το υπουργείο Υγείας ανακοίνωσε άνοιγμα του επαγγέλματος με πληθυσμιακά κριτήρια αλλά και απελευθέρωση του ωραρίου. Οι φαρμακοποιοί υποχώρησαν, όταν κατατέθηκαν τροπολογίες που αφορούσαν το ιδιοκτησιακό καθεστώς και σειρά βελτιωτικών τροποποιήσεων για θέματα συστεγάσεων, όμως στην Αττική ανοιχτό παραμένει το θέμα των οφειλών από τα ασφαλιστικά ταμεία προς τους φαρμακοποιούς, καθώς ακόμη δεν έχουν εξοφληθεί.

Η μείωση των δαπανών στον τομέα της Υγείας κατά το πρώτο τρίμηνο του έτους ήταν 25% στις κύριες κατηγορίες υλικών και 17% στο σύνολο του προϋπολογισμού του ΕΣΥ. (…)»

«Έρχεται νέα μείωση αποδοχών στο Δημόσιο», της ΕΛΕΝΗΣ ΚΩΣΤΑΡΕΛΟΥ
«Πριν καλά καλά συμπληρωθεί ένας χρόνος από το Μνημόνιο, η κυβέρνηση έρχεται με το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής (ΜΠΔΣ) και υιοθετεί μέτρα 26 δισ. ευρώ, ενώ βάζει σε τροχιά και την εκποίηση δημόσιας περιουσίας για την άντληση εσόδων 50 δισ. ευρώ.

Η πολιτική των δύο νέων πακέτων συνολικού ύψους 76 δισ. ευρώ συμπληρώνει τα ανά τρίμηνο Μνημόνια που προκαλούν μεταβολές πολιτικών και μέτρων, καθώς τρόικα και οικονομικό επιτελείο διαπιστώνουν συνεχώς την απόκλιση των στόχων που θέτουν.

Έτσι, έπειτα από ένα χρόνο ανακάλυψαν πως μαζί με τη μείωση του ελλείμματος πρέπει να δρομολογηθεί και η μείωση του δημοσίου χρέους, που κινδυνεύει να τινάξει στον αέρα την οικονομία. Στόχος είναι η μείωση του δημοσίου χρέους κατά 20% μέχρι το 2015, ώστε να περιοριστεί στο 156,2% του ΑΕΠ από 153% φέτος, δεδομένου ότι την περίοδο 2012 -2015 απαιτούνται 8,5 δισ. ευρώ για εξόφληση τόκων! (…)»

Εδώ θα τελειώσω, για να μη σας κουράσω άλλο. Μπορείτε να μελετήσετε ολόκληρα τα εμπεριστατωμένα άρθρα στην Ελευθεροτυπία της 2/5/2011. Θα ήταν χρήσιμο να τα διάβαζαν και οι 300 εθνοπατέρες. Έχει γίνει μια πολύ καλή δουλειά που βοηθάει ν' αποκτήσει κανείς ολοκληρωμένη εικόνα του τι συμβαίνει στη χώρα μας.

Δυστυχώς, ένα χρόνο από την υπογραφή του Μνημονίου, αυτή είναι η ζοφερή κατάσταση στη χώρα μας, παίδες Ελλήνων! Βγάλτε τα συμπεράσματά σας… Προσωπικά διέγνωσα ένα γενικευμένο μπάχαλο, μια πλήρη αποτυχία του κυβερνητικού έργου, το απόλυτο αδιέξοδο της χημειοθεραπείας με το τοξικό φάρμακο του Μνημονίου, και ακούω τα θεμέλια του νεοελληνικού κράτους να τρίζουν.

Φοβάμαι ότι ούτε ο πρωθυπουργός ούτε ο Υπουργός των Οικονομικών, ούτε τα άλλα μέλη της κυβέρνησης της παιδικής χαράς, ούτε τα κόμματα της αντιπολίτευσης έχουν σαφή συνολική εικόνα του χάους. Αν είχαν επίγνωση της ζοφερής πραγματικότητας, δεν θα σκυλοτρώγονταν καθημερινά στο ναό (άντρο) τσι "Δημοκρατίας" αλλά θα σοβαρεύονταν και θα προσπαθούσαν όλοι μαζί να σώσουν τη χώρα από την πλήρη κατάρρευση.
Βέβαια, εμείς που τους ανεχθήκαμε επί δεκαετίες και τους ανεχόμαστε ακόμη έχουμε μεγάλο μερίδιο ευθύνης...

Άσχημες προβλέψεις από την PIMCO!

Το περασμένο Σάββατο (5/2/2011) ο επικεφαλής της PIMCO (Pacific Investment Management Company), Mohamed El-Erian, φέρεται να είπε στο Γερμανικό περιοδικό Der Spiegel ότι ο μόνος τρόπος να βγει η Ελλάδα από την κρίση είναι η Ευρώπη να μειώσει το χρέος της από το 140% στο 90% του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος (ΑΕΠ). Οι Έλληνες δεν μπορούν να αντέξουν το παρόν πρόγραμμα λιτότητας, είπε.

Ο El-Erian τόνισε ότι οι διεθνείς επενδυτές θα επιστρέψουν στην Ελλάδα μόνο όταν η οικονομία μπει σε βιώσιμη τροχιά ανάπτυξης. Είπε επίσης ότι για να πετύχει αυτό η Αθήνα θα μπορούσε να πάρει “time out from euro” και να επιστρέψει στο ευρωπαϊκό νόμισμα όταν θα βρίσκεται σε πιο ανταγωνιστική βάση. (Πηγή)

Εξάλλου ο επικεφαλής διαχείρισης χαρτοφυλακίου της PIMCO με έδρα το Μόναχο, Andrew Bosomworth είπε ότι η «Ελλάδα είναι αναξιόχρεη. Βλέπω πολύ ουσιαστικό ρίσκο ότι η Ελλάδα τελικά χρεοκοπεί ή αναδιαρθρώνει.» (Πηγή)

Άραγε αυτοί που τα λένε έχουν στοιχηματίσει δισεκατομμύρια στην πτώχευση της Ελλάδας και αγωνιούν μήπως χάσουν τα λεφτά τους, όπως έχει κατά καιρούς ισχυριστεί ο George Papandreou; Ή μήπως είναι απλά γνώστες αριθμητικής και ρεαλιστές;

Αναρωτιέμαι αν τελικά δεν θα γλιτώσουμε το πικρό ποτήρι της αναδιάρθρωσης, παίδες, παρ’ όλες τις περί του αντιθέτου διαβεβαιώσεις από τα αναξιόπιστα χείλη του Πρωθυπουργού και του τσάρου της οικονομίας.

Ας είμαστε, ψυχολογικά τουλάχιστον, προετοιμασμένοι για τα χειρότερα… Άλλωστε, όπως στρώσαμε θα κοιμηθούμε, λέει η σοφή παροιμία. Επί δεκαετίες, με επικεφαλής διεφθαρμένους ηγέτες, επενδύσαμε "δημοκρατικά" στο να τρώμε τις σάρκες μας, και τώρα ψάχνουμε για ψαχνό όταν μας έχουν απομείνει μόνο τα κόκαλα. Όμως, δεν υπάρχει ο από μηχανής θεός-σωτήρας που θα μας σώσει. Μπορεί πολλοί από μας να μην έφταιξαν, να μην υπήρξαν ποτέ χαραμοφάηδες του Δημοσίου και να πλήρωναν κανονικά τους φόρους και τις ασφαλιστικές εισφορές τους, αλλά όταν το σώμα πάσχει, όλα τα μέλη του υποφέρουν.

Άλλωστε ζούμε σ' έναν κόσμο όπου η αδικία είναι αξίωμα και η δικαιοσύνη ανέκδοτο... Είναι ο κόσμος της αδικίας που έχτισαν οι ισχυροί της γης, όπου το μόνο "δίκιο" είναι το "δίκιο" του ισχυρότερου.

Και αν ακόμη αναρωτιέστε για το πού πήγαν τα λεφτά, το επόμενο video θα σας δώσει την απάντηση. Τα περισσότερα βρίσκονται σε ασφαλές Ελβετικό καταφύγιο!



Το ακούσατε; Είδατε πώς φροντίζει ο Τζέφρυ για την πατρίδα; Μεγάλος πατριώτης, στ' αλήθεια! Η επικύρωση της συμφωνίας για την έρευνα των μεγαλοκαταθετών των 600 δις στην Ελβετία θα γίνει, λέει, το ενωρίτερο στις αρχές του 2012! Ίσως υπολόγισαν ότι χρειάζεται ένας χρόνος για τους εκλεκτούς του διεφθαρμένου συστήματος ώστε να μεταφέρουν ασφαλώς τα χρήματά τους σε άλλους φορολογικούς παραδείσους, και ούτε γάτα ούτε ζημιά...

Και για ποιο λόγο θα γίνει, τάχα, η έρευνα; Μήπως για να διαπιστωθεί αν τα κεφάλαια αυτά είχαν δηλωθεί στην Ελλάδα και αν είχαν πληρώσει τους νόμιμους φόρους πριν "πετάξουν", ώστε να εκδοθεί διεθνές ένταλμα σύλληψης για δαύτους; Όοοοχι βέβαια! Δεν υπάρχουν τέτοιες κακές προθέσεις. Είναι δεδομένο και αποδεκτό ότι τα 600 δισεκατομμύρια είναι "μαύρα" και αφορολόγητα. Η έρευνα θα γίνει (χα, χα, χα) για να διαπιστώσουν οι αρχές αν οι μεγαλοκαρχαρίες αυτοί πλήρωσαν στην Ελλάδα 10% φόρο επί των τόκων που εισέπρατταν στην Ελβετία! Μα αν τους πλήρωναν θα ήταν ομολογία ότι είχαν εξαγάγει μαύρο χρήμα και θα γίνονταν τσακωτοί, αν βέβαια συγκινούσαν κάποιους εφοριακούς για "διαβούλευση".

Ας υποθέσουμε, όμως, ότι η είδηση δεν είναι ένα ακόμη ανέκδοτο για λαϊκή κατανάλωση, κι ότι οι Ελβετικές τράπεζες θα έδιναν τα ονόματα των πελατών τους στον Τζέφρυ, πράγμα αμφίβολο βέβαια, και ότι όλα θα λειτουργούσαν άψογα και οι μεγαλοκαταθέτες θα πλήρωναν φόρο 10% επί των τόκων μια ολόκληρης δεκαετίας. Για τι ποσό μιλάμε;

Χονδρικά : 600.000.000.000x0.25%x10%x10 χρόνια= 1,5 δις ευρώ. Δηλαδή ψίχουλα μπροστά στα αφορολόγητα 600 δις, που με 40% φόρο θα είχαν αφήσει στην Ελλάδα 240 δις ευρώ, θα κάλυπταν δηλαδή περίπου το 70% του σημερινού χρέους της χώρας!

Καταλάβατε σύντροφοι ποιανών αμαρτίες πληρώνει σήμερα ο συνταξιούχος;

Λάου-λάου μας σπρώχνουν στη λαιμητόμο…

Όπως τότε που μας οδήγησαν λάου-λάου στο μνημόνιο-μνημόσυνο, αρχίζοντας με το άδειο πιστόλι στο τραπέζι και καταλήγοντας στο γεμάτο πιστόλι στον κρόταφο, για ν’ αποφύγουμε τάχα τη χρεοκοπία, έτσι τώρα μας οδηγούν λάου-λάου στο γκρεμό για ολοκληρωτικό φουντάρισμα με καμουφλαρισμένη πτώχευση – επαναγορά κουρεμένων ομολόγων! Και αυτό πάλι το κάνουν για το “καλό” μας, παρότι μέχρι χτες ορκίζονταν πως κάτι τέτοιο θα ήταν για το κακό μας!

Μέχρι στιγμής, οι μοιραίοι για τη χώρα μας, αξιοθρήνητοι και καθημερινά αυτοδιαψευδόμενοι πρωθυπουργός και τσάρος της ανοικονόμητης ελληνικής οικονομίας σπατάλησαν τον περισσότερο χρόνο και ενέργειά τους περιφέροντας και επιδεικνύοντας την αναξιοπιστία και ανικανότητά τους στην Ευρώπη, εκλιπαρώντας για δανεικά επί δανεικών και άλλα δώρα άδωρα. Εάν είχαν διαθέσει το ένα δέκατο αυτού του χρόνου για να μαζέψουν τους οφειλόμενους φόρους και να φτιάξουν ευνομούμενο κράτος, σήμερα θα είχαμε ανακτήσει τη χαμένη μας αξιοπιστία που ο George Papandreou βλέπει στον ύπνο του ότι ήδη ανακτήσαμε. Καλό είναι να ονειρεύεσαι λαγούς με πετραχήλια, όταν όμως βρίσκεσαι στο τιμόνι μιας χώρας υπό πτώχευση τα απατηλά όνειρα είναι επικίνδυνα...

Πάμε πάρα κάτω. Βγήκε προχθές ο GPAPAK στο Reuters, ναι αυτός που μ’ έχει βγάλει επανειλημμένως από τα ρούχα μου με τις παλινδρομήσεις, τις υπαναχωρήσεις και τις χαριστικές περαιώσεις, και είπε χωρίς ίχνος ντροπής: «Αξίζει να συζητηθεί η ιδέα να επαναγοράσει η Ελλάδα το χρέος της σε τιμή κατώτερη της ονομαστικής. (…) “Αυτό θα μας επιτρέψει κατά τη διάρκεια του έτους, ίσως κατά το τέλος της χρονιάς, να επιστρέψουμε με εκδόσεις μεγαλύτερης διάρκειας”.» (tanea)

Λοιπόν, παίδες, ελάτε να κάνουμε την πρόταση “λιανά”, για να δούμε πού θα μας βγάλει. Δεν χρειάζονται ιδιαίτερες γνώσεις οικονομίας. Απλά κοινός νους χρειάζεται και να γνωρίζει κανείς τις τέσσερεις πράξεις της αριθμητικής.

Ας υποθέσουμε, λοιπόν, ότι ένας θεσμικός επενδυτής έχει αγοράσει πενταετές ομόλογο του ελληνικού Δημοσίου ονομαστικής αξίας 100.000€. Του γίνεται αύριο η πρόταση από την Ελληνική κυβέρνηση της συμφοράς να το επαναγοράσει κουρεμένο, προσφέροντάς του 75.000 €. Η κυβέρνηση ευελπιστεί ότι η πρότασή της θα γίνει αποδεκτή ως δελεαστική. Δηλαδή θα βρεθούν πολλοί που θα σκεφτούν: “Εκεί που να τα χάσω όλα, διότι η Ελλάδα πάει για φουντάρισμα, καλύτερα να πάρω το 75% της αξίας του ομολόγου μου και να μην ξαναπιάσω στα χέρια μου ελληνικό κουρελόχαρτο.”

Οι εισηγητές – λύκοι άρπαγες – και οι, ο μη γένοιτο, εκτελεστές αυτής της φαεινής ιδέας ευελπιστούν ότι στη συνέχεια τα spreads θα πέσουν, και ότι θα βρεθούν άλλοι βλάκες και μαζοχιστές που θ’ αγοράσουν ελληνικά ομόλογα, με την προσδοκία ότι προσεχώς και τα δικά τους χαρτιά θα… κουρευτούν δεόντως! Πώς σας φαίνεται; Έξυπνη ιδέα για βλάκες δεν είναι; Αυτά μας είπε ο κοντός. Επαναλαμβάνω τα λόγια του: «Αυτό θα μας επιτρέψει κατά τη διάρκεια του έτους, ίσως κατά το τέλος της χρονιάς, να επιστρέψουμε με εκδόσεις μεγαλύτερης διάρκειας.»

Και γιατί θα σου το επιτρέψει GPAPAK; Διότι το εκ 350 δις ευρώ δημόσιο χρέος-μαμμούθ, που μέχρι χτες δεν σ' ενοχλούσε αρκεί τα ελλείμματα να πήγαιναν καλά, θα έχει μειωθεί μόλις κατά 12,5 δις;
Χέστηκε η φοράδα στ’ αλώνι, λένε στο χωριό μου!

Και πώς βγήκε η εξοικονόμηση των 12,5 δις; Πανεύκολο! Θα μας δανείσουν οι βλοσυροί εργολάβοι του 4ου Ράιχ 50 δις ευρώ, και με το ποσό αυτό εμείς θα επαναγοράσουμε χρέος αξίας 50+25%x50= 62,5 δις. Δηλαδή θα χρωστάμε 12,5 δις λιγότερα. Κάτι τρέχει στα γύφτικα! Και για τη μηδαμινή αυτή μείωση του ελληνικού χρέους, τα spreads θα καταποντιστούν από τη χαρά τους και οι αγορές θα συνωστίζονται για ν’ αγοράσουν ελληνικά ομόλογα, ώστε πριν ωριμάσουν να τα πάρουν πίσω κι αυτοί κουρεμένα! Ιστορίες για νηπιαγωγεία!

Θυμάστε όσοι με διαβάζετε ότι είχα εξ αρχής, δηλαδή προ μνημονίου, αποκαλέσει την κυβέρνηση του Τζέφρυ “κυβέρνηση παιδικής χαράς”; Ό,τι τους σφυρίξουν χαίρονται, ακριβώς όπως τα νήπια!

Τι ακριβώς θα συμβεί, όμως, με το κούρεμα, κοινώς αναδιάρθρωση; Το περιέγραψε με σαφήνεια ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Γιώργος Προβόπουλος: «Η αναδιάρθρωση θα πυροδοτούσε ανεξέλεγκτες, αλυσιδωτές αντιδράσεις που θα άνοιγαν ένα νέο, μακροχρόνιο, κύκλο δυσπιστίας για το μέλλον της ελληνικής οικονομίας. Θα είχε επίσης άμεσες και σημαντικές αρνητικές συνέπειες για τα ασφαλιστικά ταμεία, τις τράπεζες και όλους όσοι κατέχουν κρατικούς τίτλους. Θεωρώ ότι ακόμη και η απλή συζήτηση περί αναδιάρθρωσης ζημιώνει τον τόπο.» (ethnos)

Και τώρα, τι θα γίνει φίλε μου μ’ εμάς; Η συνέχεια είναι προβλέψιμη: οι αγορές θα μας γυρίσουν οριστικά την πλάτη και το 4ο Ράιχ θα σπεύδει να μας δανείζει με όλο και σκληρότερους όρους, βλέπε το μαρτύριο της σταγόνας, ώστε να μη μπορούμε πια να τα ξεχρεώσουμε, οπότε θ’ αρχίσει κάποια στιγμή τις κατασχέσεις νησιών και θ’ αρπάζει ό,τι άλλο ελκυστικό διαθέτουμε. Απλά πράγματα, αλλά πολύ μελετημένα!

Γεια σου Γιώργο Ανδρέα Παπανδρέου! Καλά ρε, πατριώτη, τόσα πανηγύρια έκανες για το μαξιλάρι των 110 δις που θα σου επέτρεπε, όπως έλεγες, με νηφαλιότητα να νοικοκυρέψεις τα ελληνικό μπάχαλο, και τώρα, πριν ακόμη τα εισπράξεις, πας για περισσότερα; Δεν υποψιάζεσαι ότι κάτι πονηρό εξυφαίνεται εις βάρος της χώρας μας;
Ξύπνα, βρέεεε! Μας βούλιαξες! Το προεκλογικό σύνθημά σου «ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε», μεταλλάχτηκε σε «και αλλάζουμε και βουλιάζουμε»!
Αχ βρε Γιώργο, μοιραίε άνθρωπε, τι μας έκανες! Κρίμα τόση σωματική άθληση... Το νου σου πότε θα τον αθλήσεις;

Κατά τ' άλλα, μήπως μέσα πάμε καλά; Τι καλά; Και μέσα πάμε μαύρα κι άραχλα... Ας όψεται το κομματικό κράτος!

Θα μας τα κουρέψουν ή όχι τα ομόλογα;

Αυτό είναι το καυτό και εναγώνιο ερώτημα: To cut or not to cut? To chop or not to chop?

Βρε άντε να κουρεύεστε υποκριτές και οικονομικά μετεξεταστέοι που μας έχετε ζαλίσει με την κουρολογία των ομολόγων και δε μπορούμε να βγάλουμε άκρη και συμπέρασμα!
Διαψεύσεις επί διαψεύσεων, μισόλογα, διφορούμενα και υπονοούμενα δίνουν και παίρνουν γύρω από την περιβόητη αναδιάρθρωση, και συμπέρασμα δεν μπορούμε να βγάλουμε. Επιτέλους, δεν μπορούν να συμφωνήσουν μεταξύ τους εκεί στην Τρόικα και το ΔΝΤ αν το κούρεμα του χρέους θα μας κάνει καλό ή κακό;

Βγαίνει ο Γ. Προβόπουλος και λέει ότι το κούρεμα των ομολόγων, δηλαδή η αναδιάρθρωση, είναι ό,τι χειρότερο για τη χώρα. Βγαίνει ο Πρωθυπουργός και την ξορκίζει. Ο δε Γ. Παπακωνσταντίνου που μέχρις προχθές επίσης την ξόρκιζε, τώρα τα μασάει. (Δείτε εδώ).

Τελικά σήμερα μαθαίνουμε από το ΒΗΜΑ ότι υπάρχουν παρασκηνιακές διαβουλεύσεις στην Τρόικα για να προσέλθουμε συναινετικά για κούρεμα! ΕΛΕΟΣ!

Μα καλά, ο Πρωθυπουργός δεν είπε πως υπογράψαμε το Μνημόνιο ακριβώς για να μην κάνουμε αναδιάρθρωση του χρέους, κι ότι αν ήταν να κάναμε κούρεμα θα το είχαμε κάνει εξ αρχής για να ξαλαφρώσουμε από το μαλλί του χρέους μια ώρα αρχύτερα; Τι συναίνεση θα δώσει λοιπόν;



Τι είδους κούρεμα, όμως, μαγειρεύουν; Υπάρχουν, σύμφωνα με το ΒΗΜΑ, τριών ειδών κουρέματα, που εφαρμόστηκαν σε άλλες χώρες-πρόβατα στο παρελθόν:

1. Ανταλλαγή υφιστάμενων δανείων με νέα ομόλογα στο 65% της αξίας των παλαιών.

2. Ανταλλαγή δανείων με 30ετή ομόλογα με χαμηλότερο επιτόκιο.

3. Νέα δάνεια για τη χρηματοδότηση της οικονομίας ύψους ως 25% επιπλέον εκείνων που είχαν ήδη δοθεί.

Αν με ρωτάτε, και αν φυσικά έχουν αποφασίσει οι κηδεμόνες μας εξαποδώ να μας κουρέψουν οπωσδήποτε, τότε ψηφίζω κούρεμα νούμερο 2. Κι άσε τους τοκογλύφους να περιμένουν τριάντα χρόνια για να πάρουν πίσω τα λεφτά τους. Ας πρόσεχαν ποιους δάνειζαν. Δεν ήξεραν, δε ρώταγαν;

Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες της έγκυρης εφημερίδας ΤΟ ΒΗΜΑ, και παρά τις δημόσιες διαψεύσεις, τόσο η Άνγκελα Μέρκελ και ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, όσο και οι Όλι Ρεν, Ζαν-Κλοντ Τρισέ και Ντομινίκ Στρος-Καν έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι χρειάζεται ένα συναινετικό κούρεμα της συνολικής δανειακής επιβάρυνσης στο πρότυπο του «Βrady Ρlan». Ανώτατος τραπεζικός παράγων επιβεβαίωσε ότι «βρίσκεται στο τραπέζι ένας μηχανισμός για τη συναινετική αναδιάρθρωση χρεών χωρών της ευρωπαϊκής περιφέρειας».

Αμάν πια με τους μηχανισμούς! Νισάφι με τους αριθμούς, τα κουρέματα και τα ξυρίσματα! Είμαστε άνθρωποι και όχι μηχανές! Το θυμάται κανείς από όλους αυτούς τους μαθητευόμενους μάγους της οικονομίας, που ακονίζουν τα ψαλίδια και τα χασαπομάχαιρα για να κάνουν δοκιμές στου κασίδη το κεφάλι;

Εδώ και 16 μήνες το μόνο που ακούω είναι για ελλείμματα, χρέη, αριθμούς και πώς θα πάρουν οι τοκογλύφοι πίσω τα λεφτά τους… για να μας τα ξαναδανείσουν! Διότι τι θα τα κάνουν αν δεν τα δανείσουν τοκογλυφικά σε αφελείς σαν κι εμάς; Θα τα βάλουν στο σεντούκι; Να τα φάνε δεν μπορούν διότι θα βαρυστομαχιάσουν και θα σκάσουν. Είναι πολλά τα λεφτά που έχουν υπεξαιρέσει τα ανθρωπόμορφα τέρατα από τους λαούς μέσω τοκογλυφίας, απατηλών χρηματοπιστωτικών και χρηματιστηριακών προϊόντων, παραγώγων και στοιχημάτων. Τι θα τα κάνουν αν δεν μας τα δανείσουν;

Άντε λοιπόν, να τελειώνουμε! Πάρτε μια απόφαση και μη μας βγάζετε την ψυχή. Κουρέψτε μας μια ώρα αρχύτερα, κάντε μας γουλί, αν προτιμάτε. Μετά όμως τι θα κουρεύετε μαυρόψυχοι; Πιάστε τ’ αυγό και κουρέψτε το!

Ακολουθούν δύο ενδιαφέροντα video με τις απόψεις του Γιάννη Χαραλαμπάκη, Καθηγητή Χρηματοοικονομικών IWU Kentucky:

ΤρΕλλάς, ΤρΕλλάς! Τι θα γίνει σύντροφοι μ’ εμάς;

Όπως έγραψα και στην προηγούμενη ανάρτηση, μετά από τα περί πρόωρων εθνικών εκλογών εκβιαστικά διλήμματα του Πρωθυπουργού, που έθεσε στη διακαναλική στις 25/10/2010, οι αγορές άρχισαν και πάλι ν’ ανησυχούν για την Ελλάδα λόγω της πιθανότητας οι απειλές του αξιόπιστου πατριώτη Γ. Παπανδρέου να επαληθευτούν και να γίνουν τα έσχατα χείρονα των πρώτων. Ενώ ήδη συζητείται η επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής του δανείου των 110 δις Ευρώ, που σύμφωνα με το μνημόνιο θ’ αρχίσει να αποπληρώνεται από το 2013 και μετά, διεθνείς οικονομικοί γκουρού προβλέπουν… χρεοκοπία της χώρας μας σε τρία χρόνια!

Τα spreads πήραν και πάλι τον ανήφορο, αλλά απτόητος ο τάχατες μη φοβούμενος το κομματικό κόστος Πρωθυπουργός επανήλθε δριμύτερος, διαβεβαιώνοντας ότι δεν μπλοφάρει, αποδίδοντας σε άλλους την επαπειλούμενη δραπέτευση-εθνική προδοσία μέσω πρόωρων εκλογών. Το έχω ξαναγράψει, το Σύνταγμα θα έπρεπε να απαγορεύει εθνικές εκλογές πριν από την παρέλευση τετραετίας. Αν χρειάζεται, η υπάρχουσα Βουλή οφείλει να δίνει εναλλακτική λύση μέσω κυβέρνησης συνεργασίας.

Εξάλλου, η Eurostat αναβάλλει για μετά τις εκλογές την ανακοίνωση των όψιμων (παλιών) στατιστικών στοιχείων για το έλλειμμα του 2009, ώστε τα πρόσθετα μέτρα λιτότητας που θ’ ακολουθήσουν, παρά τις περί του αντιθέτου διαβεβαιώσεις της αξιόπιστης κυβέρνησης του Μνημονίου, να μην επηρεάσουν το αποτέλεσμα των αυτοδιοικητικών εκλογών.

Εν μέσω της ζοφερής αυτής πραγματικότητας, η ΤρΕλλάς έχει φορέσει τα δημοκρατικά παρδαλά της. Τις προάλλες πήγα ν’ ακούσω υποψήφιο Δήμαρχο στα εγκαίνια του εκλογικού του κέντρου, και, πριν καν πλησιάσω, τα μεγάφωνα με ξεκούφαναν. Πήρα στροφή επί τόπου και εξαφανίστηκα τροχάδην για να προστατέψω τ’ αυτιά μου από την ηχορρύπανση. Βλέπετε δεν τα πάω καλά με τα εκλογικά ζωοπανηγύρια. Πάντως, εν όψει των εκλογών, η αλήθεια είναι ότι οι Έλληνες πολίτες απέκτησαν και πάλι υπόσταση. Ψήλωσαν κομμάτι, έγιναν κάποιοι! Από σκέτοι αριθμοί που ήταν οι ανώνυμοι, απέκτησαν, έστω προσωρινά, όνομα. Τα κινητά τους κατακλύζονται από μηνύματα και προσκλήσεις από υποψήφιους δημάρχους και συμβούλους.

Στην επαρχία, που βρίσκομαι για λίγες ημέρες, όπου κι αν στρίψεις οποιαδήποτε ώρα της ημέρας, στις πλατείες, στο δρόμο, στο περίπτερο της γειτονιάς, στην καφετέρια, κλπ., θα πέσεις πάνω σε υποψήφιο δήμαρχο ή δημοτικό σύμβουλο. Σχεδόν όλοι έρχονται από τα παλιά, λες και δεν υπάρχουν νέοι και άφθαρτοι άνθρωποι ικανοί και πρόθυμοι να υπηρετήσουν τα κοινά. Ξαφνικά, από αλαζόνες και απρόσιτοι, έγιναν ταπεινοί και προσηνείς, άκρως φιλικοί, έτοιμοι να σε ακούσουν. Κερνάνε κιόλας. Στο Δημαρχείο που πήγα να παραπονεθώ για την απαράδεκτη κατάντια του κτιρίου της δημοτικής βιβλιοθήκης, άκουσα την επί οκταετία αντιδήμαρχο να λέει σε επισκέπτρια: «Τώρα έχουμε εμείς την ανάγκη σας». Ουδέν το επιλήψιμο, θα μου πείτε. Είναι άλλωστε σύμφωνο με την παροιμία, "Βόηθα με φτωχέ να μη σου μοιάσω."

Ωστόσο, η φράση αυτή με οδήγησε σε συνειρμούς. Περίεργο πράγμα, σκέφτηκα. Να ζητάει κάποιος τη βοήθειά σου για να γίνει, ή να συνεχίσει να είναι, υπηρέτης σου, παλεύοντας με θεούς και δαίμονες κατά την άσκηση των καθηκόντων του για το καλό σου. Για τόοοση ανιδιοτέλεια και ιεραποστολική διάθεση μιλάμε! Κάτι δεν μου πάει καλά εδώ. Δεν έπρεπε να είναι έτσι. Ο λαός θα όφειλε να ξετρυπώνει τους ικανούς συμπολίτες του και να τους παρακαλάει γονατιστός μέχρι να τους πείσει να θέσουν υποψηφιότητα για να υπηρετήσουν τα κοινά, να εξωραΐσουν την πόλη του, να φτιάξουν τις λακούβες στους δρόμους και να μερεμετίσουν ό,τι καταρρέει.

Αντί αυτού, βγαίνουν στη γύρα παλιοί και νέοι υποψήφιοι, με χοντρά συνήθως πορτοφόλια και κοινωνική προβολή, και ζητάνε τη βοήθεια του λαού για να του γίνουν, υποτίθεται, υπηρέτες! Αυτό και μόνο προδίδει την υστεροβουλία των αρχόντων της τοπικής αυτοδιοίκησης – κάτι ανάλογο με εκείνη των επαγγελματιών βουλευτών σε εθνικές εκλογές. Προφανώς περνάνε καλά και οι τοπικοί άρχοντες, γι’ αυτό κόπτονται να μας υπηρετήσουν με το αζημίωτο! Μάλιστα, τώρα που με τον "Καλλικράτη" η πίτα μεγαλώνει και οι αρμοδιότητες διευρύνονται, έχουν βγει τα μαχαίρια για τα καλά, καθώς οι υποψήφιοι διαγκωνίζονται αγωνιζόμενοι με νύχια και με δόντια για να γίνουν υπηρέτες του λαού!

Αυτά τα λίγα περί των επικείμενων, άγρια κομματικοποιημένων, αυτοδιοικητικών εκλογών, όπου θα χάνει ο δήμαρχος το χωριό και το χωριό το δήμαρχο, τρις χειρότερα από ό,τι συνέβαινε στο παρελθόν με το μακαρίτη τον "Καποδίστρια". Ε, ρε πειράματα που έχουν να γίνουν στου κασίδη το κεφάλι! Ε ρε φόροι που θα πέσουν στο κεφάλι μας από τους μαθητευόμενους μάγους! Άσε, για το φαγοπότι δε λέω λέξη διότι δεν θα το επιτρέψει ο Γιώργος που έχει κηρύξει τη μάχη κατά της… διαφάνειας! Βλέπε διακαναλική συνέντευξη:

Στις 28/10/2010, ημέρα της εθνικής μας εορτής, στην ιστοσελίδα keeptalkinggreece.com , διάβασα μεταξύ άλλων τα εξής:

«Κάτι βράζει στην Ελλάδα. Όχι, δεν είναι η σούπα που βράζει στην κουζίνα ούτε το νερό στο βραστήρα. Είναι ο θυμός του λαού που βράζει. Θυμός και φόβος ότι τα πράγματα θα γίνουν χειρότερα. Είναι ο θυμός που ενεργοποιήθηκε από την πολιτικοποίηση των επερχόμενων τοπικών εκλογών, στις 7 Νοεμβρίου. Είναι ο θυμός των Ελλήνων εναντίον των πολιτικών και του διεφθαρμένου συστήματος. Είναι ο θυμός που πηγαίνει πέρα από τις περικοπές μισθών και συντάξεων.

Είναι ο θυμός εναντίον του κατεστημένου συστήματος διακυβέρνησης. Όχι μόνο εναντίον της παρούσας κυβέρνησης. Αλλά εναντίον όλων των κυβερνήσεων μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας και την πτώση της στρατιωτικής χούντας το 1974.»

Ποιος ελεύθερα σκεπτόμενος πολίτης θα μπορούσε να διαφωνήσει με τις ανωτέρω αλήθειες;

Ας επιστρέψουμε όμως στις κακόβουλες (ή μήπως απλά ρεαλιστικές;) φήμες περί πιθανής ελεγχόμενης χρεοκοπίας της Ελλάδας. Σύμφωνα με άρθρο της in.gr, o – εκτός απροόπτου – νέος πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας από το 2011, Άξελ Βέμπερ, διοικητής της Bundesbank, στηρίζει τη σκληρή γραμμή για την ελεγχόμενη χρεοκοπία.

Εξάλλου, «ο επικεφαλής οικονομολόγος της γερμανικής τράπεζας, Commerzbank, σε συνέντευξή του στην Deutsche Welle, εκτίμησε ότι είναι αρνητικό για την Ελλάδα το ενδεχόμενο παράτασης στην εξόφληση του δανείου των 110 δισ. ευρώ, καθώς μπορεί να οδηγήσει σε μία συνεχή εξάρτηση της χώρας από την ξένη βοήθεια.» (πηγή)

Από την άλλη μεριά του Ατλαντικού, ο διάσημος Αμερικανός οικονομολόγος Nouriel Roubini , καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, ισχυρίζεται ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν θα μπορέσει να αποφύγει την αναδιάρθρωση του χρέους, παρά τα συνεχιζόμενα μέτρα λιτότητας. «Αν δεν θέλετε να την αποκαλέσετε στάση πληρωμών ή χρεοκοπία, ονομάστε την επαναδιάρθρωση κάτω από πίεση, αλλά πρόκειται να συμβεί.» eKathimerini

Ωστόσο, οφέλη για την Ελληνική οικονομία με μια ελεγχόμενη αναδιάρθρωση βλέπει ο επικεφαλής του γίγαντα των bond funds PIMCO (Pacific Investment Management Co), Mohamed El-Erian. Χωρίς μια ελεγχόμενη αναδιάρθρωση, είπε, η ελληνική οικονομία θα μπορούσε να κυλήσει σε μια χαμένη δεκαετία υψηλής ανεργίας και χαμηλής ανάπτυξης, όπως έχει συμβεί σε χώρες της Ασίας και της Λατινικής Αμερικής στη δεκαετία του ’80. (πηγή) Δείτε και εδώ.

Κατά τ’ άλλα, οι εκπρόσωποι του ΔΝΤ, επί γης "θεοί" για την Ελλάδα, απολαμβάνουν χλιδάτη ζωή στη 250 τετραγωνικών μέτρων πολυτελή μεζονέτα τους, πληρώνοντας 9.100 € το μήνα, χρήματα των φορολογουμένων όλων των χωρών που χρηματοδοτούν το ΔΝΤ. Από εκεί, οι "θεοί" με το αλάθητο του Πάπα θα ελέγχουν για τα επόμενα τρία, ίσως και πέντε χρόνια, πού θα πηγαίνει το τελευταίο ευρώ των υποσιτιζόμενων μισθωτών και συνταξιούχων, ενώ, κατά την πάγια συνήθεια και την παροιμία «κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει», δεν θα βγάζουν άχνα για τις υπέρογκες αμοιβές των γαλαζοαίματων τσι Δημοκρατίας, βλέπε, π.χ., το μισθό του διοικητή της ΤτΕ, τις βουλευτικές αποζημιώσεις, και τις προκλητικές σπατάλες σε υψηλό επίπεδο. Και ζουν αυτοί καλά κι εμείς χειρότερα, σύμφωνα με την πράσινη εθνική αφήγηση-παραμύθι.