Όταν η αξιοκρατία θυσιάζεται στο βωμό του ρουσφετιού...

Και μετά αναρωτιόμαστε γιατί τα νοσοκομεία της χώρας έχουν παραδοθεί στο χάος...

 Ωστόσο, εσύ καραδημοκράτη μου, μη διαμαρτύρεσαι! Αυτό είναι το τίμημα της "δημοκρατίας" που "απολαμβάνεις". Χωρίς ρουσφέτι, η κομματοκρατία δεν μπορεί να συντηρηθεί. Τι νόμιζες; Ότι αυτοί που συνωστίζονται στους εκλογικούς καταλόγους το κάνουν για να σώσουν την πατρίδα; Για να φάνε τον αγλέορα και να διορίσουν τους κολλητούς τους το κάνουν.  Γιατί λοιπόν εκπλήσσεσαι για το αυτονόητο και το αναμενόμενο; Μήπως περιμένεις η συκιά να παράγει μήλα;  Ή μήπως νομίζεις ότι όλοι αυτοί που μας κυβερνούν και οι διορισμένοι με κομματικά κριτήρια διοικητές Δημόσιων Οργανισμών δεν πάσχουν από κάποια ψυχική πάθηση;
Συχνά αναρωτιέμαι γιατί δεν έχει προκαλέσει σοκ στο πανελλήνιο η υπουργοποίηση ενός τυφλού επί τόσα χρόνια; Ο Μπαρτζιώτας τους μάρανε;

Γιάννης Π.Α. Ιωαννίδης: Το ακαδημαϊκό κατεστημένο επιβραβεύει τους επιστημονικά "νεκρούς"

Τάδε έφη ο καθηγητής της Ιατρικής του Πανεπιστημίου του Stanford στον Απόστολο Λακάσα της Καθημερινής. Παραθέτω χαρακτηριστικά αποσπάσματα σε ανακατάταξη. (Ολόκληρη η συνέντευξη εδώ.)

«Τη διεθνή αναγνωρισιμότητα στον επιστημονικό μου χώρο την απέκτησα στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Κατόπιν έφυγα στο εξωτερικό. 
Στην Ελλάδα δεν έχω γίνει γνωστός γιατί δεν έχω κάνει δημόσιες σχέσεις στη ζωή μου. 
Ίσως να φταίει και η εικονική πραγματικότητα στην οποία ζει η ελληνική πολιτική και επιστημονική ζωή. 
Υπάρχουν πανεπιστημιακοί που θεωρούνται στην Ελλάδα ηγέτες, φωστήρες. Όμως, διεθνώς δεν έχουν επιστημονική επιρροή, είναι παντελώς άγνωστοι. Ζουν μέσα στη “φούσκα” της ελληνικής πραγματικότητας, που ανακυκλώνει τους μέτριους». (...)