27/1/2014
Τα τελευταία 4 χρόνια της εξοντωτικής για το λαό κρίσης που διέρχεται η Ελλάδα, κάθε τρεις και λίγο ξεπετάγονται κάποιοι ψευτοφιλοπάτριδες εθνοπατέρες να ζητήσουν εκ του ασφαλούς - από ποιον άραγε το ζητούν; - μείωση του αριθμού των βουλευτών σε 200, λόγω κρίσης. Το ακούσατε και από τον Κυριάκο Μητσοτάκη στο video που παρέθεσα.
Η αδράνεια γύρω από το καυτό ζήτημα μου θυμίζει την παροιμία που λέει, "Όποιος βαριέται να ζυμώσει, 10 μέρες κοσκινίζει…" Μόνο που εδώ δεν πρόκειται για δέκα μέρες, αλλά για τέσσερα χρονια...
Βέβαια, με ή χωρίς κρίση, ο αριθμός των βΟλευτών είναι απαράδεκτα μεγάλος για το μέγεθος του Λαμογιστάν. Αν μάλιστα κρίνουμε ότι οι περισσότεροι εξ αυτών εξακολουθούν ν' απασχολούνται full time στα επαγγέλματά τους, ενώ τα έδρανα της Βουλής είναι μονίμως άδεια -- εκτός των περιπτώσεων που προσέρχονται να ψηφίσουν ναι σε όλα ή όχι σε όλα, ανάλογα με τις εντολές του κομματάρχη τους, χωρίς ούτε καν να έχουν διαβάσει τα νομοσχέδια, όπως έχουν επανειλημμένα ομολογήσει οι ίδιοι -- σημαίνει ότι έχουμε να κάνουμε με κοινοβΟλευτικούς αργόμισθους (golden boys) που είναι μια προκλητική πολυτέλεια για το μέχρι Δευτέρας Παρουσίας καταχρεωμένο Ελλαδιστάν.
Αυτά τα λίγα από μένα, κι ελάτε να δούμε τι έχει ειπωθεί κατά καιρούς για το θέμα αυτό:
07/03/2010: «"Κάπως έτσι έχουν τα πράγματα και καθόλου αυτό δεν ενοχλεί, όσο προβληματίζει...
