Γιώργο πού μας πας με τα ψευτο-"μπαϊπάς";

Σε πυρετώδεις προετοιμασίες έχει αποδυθεί το κυβερνητικό επιτελείο της συμφοράς για να γεμίσει το καλάθι με τους δράκους και τα παραμύθια που θα εξαγγείλει ο Πρωθυπουργός στη Θεσσαλονίκη. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Γιώργος Παπανδρέου θα παρουσιάσει μια καλή παράσταση για άφθονο πικρόχολο γέλιο σε όσους δεν έχουν απολέσει τη μνήμη τους κι έχουν ακόμη πρόσβαση στον κοινό νου.

Εγώ ήδη από χτες έχω κα*****θεί, με το συμπάθιο, από τα γέλια διαβάζοντας για τα δαιμονικής σύλληψης απατηλά "μπαϊπάς" που σχεδιάζονται από το καπελωμένο όσο και ανοικονόμητο επιτελείο της κατευθυνόμενης ύφεσης, ώστε οι αμαρτωλές τράπεζες να μην κατασυκοφαντούνται πλέον από την παροιμία «Γιάννης κερνά και Γιάννης πίνει».
Άκου τι σκαρφίστηκαν, αν είστε βαφτισμένοι:

Θα αντικαταστήσουν, λέει, το ΤΕΜΠΜΕ (Ταμείο Εγγυοδοσίας Μικρών και Πολύ Μικρών Επιχειρήσεων) με νέο πρόγραμμα δανειοδότησης των επιχειρήσεων, διότι διαπίστωσαν ότι το παλιό σύστημα δεν λειτουργεί και δεν βοηθάει τις επιχειρήσεις! Διαβάστε κι εδώ αν δε με πιστεύετε. Καταλάβατε φίλτατοι; Το σύστημα έφταιγε, κι όχι οι καρεκλοκένταυροι! Θα κάνουν, όπως λένε, το ένα τρία, δηλαδή θα πολλαπλασιάσουν τα ταμεία ώστε να… μειωθεί το λειτουργικό τους κόστος και να πριμοδοτηθεί η γραφειοκρατία! Βρε τους μπαγάσηδες!

Και ποια θα είναι τα τρία που θα αντικαταστήσουν το ένα; Νάτα:

1. Ταμείο Ενίσχυσης Επιχειρηματικότητας. (Επιχειρηματίες, παλιοί και επίδοξοι, ανασκουμπωθείτε! Ο μπατίρης καταναλωτής δε βλέπει την ώρα και τη στιγμή να περάσει το κατώφλι σας με άδειες τσέπες.)

2. Ταμείο Καινοτομίας και Εξωστρέφειας. (Εν όψει κι άλλων καινοτομιών-κενοτομιών και εξωστρέφειας-εξοστρακισμού, ετοιμαστείτε για πολύ γέλιο, και καλού-κακού, προμηθευτείτε με ενισχυμένα πάμπερς)

3. Ταμείο Δικτύωσης και Εφοδιαστικής Αλυσίδας. (Πρόκειται για δικτύωση προμηθευτών και μιζαδόρων και αλυσίδα εφοδιασμού με υπερτιμολογημένα αζήτητα).

Μη μου πείτε ότι δε φούντωσε μέσα σας μια καινούργια ελπίδα για ανάταξη της χειμαζόμενης οικονομίας μας! Όπως διάβασα στο ΒΗΜΑ, για τη χρηματοδότηση των ταμείων αυτών η κυβέρνηση σχεδιάζει να ρίξει στην αγορά το ποσό των τριών δισεκατομμυρίων ευρώ ως το τέλος του έτους, για να ενισχύσει τάχα τη ρευστότητα των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων. Έχει, λέει, ήδη δεσμεύσει το αστρονομικό ποσό του 1,5 δισ. ευρώ από το ΕΣΠΑ (Εθνικό Στρατηγικό Πλαίσιο Αναφοράς), το οποίο θα διαθέσει σε ελληνικές και ξένες τράπεζες, ώστε εκείνες με τη σειρά τους ν’ αρχίσουν να χορηγούν μικρά δάνεια (από 15.000 ως 200.000 ευρώ)! Το άλλο 1,5 δις θα προέλθει από κεφάλαια ελληνικών (αλλά για πρώτη φορά και ξένων!) τραπεζών, οι οποίες από τον Οκτώβριο θα ξεκινήσουν να χορηγούν χαμηλότοκα δάνεια, έχοντας ήδη εξασφαλίσει το μισό από το κεφάλαιο που θα χορηγούν. (πηγή)

Με το νέο σχέδιο η κυβέρνηση επιχειρεί, λέει, ένα «μπαϊπάς» στις τράπεζες που δεν θα μπορούν πια να σαμποτάρουν ένα πρόγραμμα που δεν χρηματοδοτούν οι ίδιες, χορηγώντας ταυτόχρονα «φθηνά δάνεια» με επιτόκιο που σε καμία περίπτωση δεν θα υπερβαίνει το 3,5%.

Δηλαδή μέχρι σήμερα οι τράπεζες που έπιασαν συνολικά 55 δις. ευρώ
σε συνολικές εγγυήσεις του Δημοσίου – με το τελευταίο πακέτο των 25 δις ευρώ μόλις πρόσφατα - για να διοχετεύσουν υποτίθεται ρευστότητα στην αγορά, σαμποτάριζαν την προσπάθεια ανάπτυξης της οικονομίας;

Κι ας πούμε ότι τούτη τη φορά οι αδηφάγες τράπεζες δεν θα σαμποτάρουν το μεγαλεπήβολο πρόγραμμα και θα διοχετεύσουν φθηνά δάνεια στις πνέουσες τα λοίσθια μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Πού θα πάνε αυτά τα χρήματα; Μα στην εξόφληση χρεών προς τις τράπεζες! Δεν είπαμε ότι Γιάννης κερνά και Γιάννης πίνει; Ή μήπως νομίζατε ότι θα πάνε σε αγορά αγαθών για να προστεθούν σ’ εκείνα που βρίσκονται παρκαρισμένα και αδιάθετα στα ράφια, αφού δεν υπάρχει ζήτηση λόγω αφραγγίας του καταναλωτή; Ή μήπως πιστεύετε ότι θα βρεθούν τρελοί για να πάρουν δάνειο ώστε ν’ ανοίξουν καινούργια επιχείρηση όταν γύρω τους κλείνουν καθημερινά δεκάδες επιχειρήσεις επειδή δεν υπάρχει σάλιο στον καταναλωτή; (Για το ζοφερό παρόν και μέλλον των μικρομεσαίων επιχειρήσεων διαβάστε εδώ.)

Για την ιστορία ας ρίξουμε μια ματιά στην πορεία του υπό κατάργηση ΤΕΜΠΕ:
Το πρόγραμμα Στήριξης Μικρομεσαίων του ΤΕΜΠΜΕ πρωτοξεκινούσε (παράλληλα με την έναρξη της κρίσης) τον Δεκέμβριο του 2008, και μέχρι τον Αύγουστο του 2009 ( δηλαδή σε 8 ουσιαστικούς μήνες λειτουργίας του) είχε εγγυηθεί 50.034 δάνεια προς ισάριθμες επιχειρήσεις, αξίας 4.824.078.315,74 ευρώ, διασφαλίζοντας μέσω των όρων του χιλιάδες θέσεις εργασίας.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η διεκπεραίωση όλου αυτού του τεράστιου όγκου φακέλων σε ένα τόσο σύντομο χρονικό διάστημα, υλοποιήθηκε από έναν «δημοσίου χαρακτήρα» οργανισμό όπως το ΤΕΜΠΜΕ, στελεχωμένο από μόλις 40 άτομα. Όπως διάβασα εδώ, από τη στιγμή που οι τράπεζες έστελναν τα αιτήματά τους, το ΤΕΜΠΜΕ ανταποκρινόταν άμεσα, εγκρίνοντας ή απορρίπτοντας τις εγγυήσεις σε μία μόλις εργάσιμη μέρα!

Με τη νέα κυβέρνηση η απαξίωση του ΤΕΜΠΜΕ ήταν ραγδαία:
«Σήμερα, έναν μόλις χρόνο μετά, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έχει καταφέρει ουσιαστικά να αδρανοποιήσει το πρόγραμμα. Από τις 8 Μαρτίου του 2010, που η υπουργός Ανταγωνιστικότητας κ. Κατσέλη εξήγγειλε τις νέες φιλόδοξες δράσεις του προγράμματος ύψους 2 δισ. ευρώ, μέχρι σήμερα, τον Αύγουστο του 2010, το ταμείο έχει εγγυηθεί μόλις 193 δάνεια αξίας 12 εκατ. Ευρώ.» (πηγή)

Παρακαλώ κάντε τη σύγκριση των αριθμών και βγάλτε αβίαστα και απροκατάληπτα, χωρίς κομματικές παρωπίδες, τα συμπεράσματά σας. Μήπως, εκτός από ανικανότητα, το ΤΕΜΠΜΕ το σαμποτάρισαν οι πράσινοι επειδή ήταν παιδί της ΝΔ; Διόλου απίθανο, αφού οι "δημοκρατικές" δομές της χώρας μας λειτουργούν με την κομματική μισαλλοδοξία, την εμπάθεια και το ράβε ξήλωνε.

Με αυτή την επισήμανση δε σημαίνει ότι παραβλέπω τις ευθύνες και τα οικονομικά εγκλήματα της ΝΔ, και επαναλαμβάνω ότι ο Καραμανλής, αντί να σουλατσάρει στα μουγκά στη γαλαρία της Βουλής και να μας προκαλεί, θα έπρεπε να έχει αυτοεξοριστεί.

Πάρτε τώρα κι ένα διασκεδαστικό βιντεάκι που ανακάλυψα πριν λίγο για να πάνε κάτω τα φαρμάκια:

Το πολύ βοδινό μας έφταιξε!

Στη χθεσινή πανηγυρική ομιλία του για την 36η ιδρυτική επέτειο του ΠΑΣΟΚ, ο Γιώργος Παπανδρέου έδειξε για μια ακόμη φορά ότι είναι εκτός τόπου και χρόνου. Φάνηκε να μην έχει ακόμη αντιληφθεί τις ευθύνες για το τέρας που εξέθρεψε το απατηλό σοσιαλιστικό παραμύθι, ένα τέρας που τον τελευταίο χρόνο δείχνει όλο και πιο απειλητικά τα δόντια του, βλασφημώντας επιδεικτικά τη θρυλική διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη. Ας είναι καλά, όμως, ο Πρωθυπουργός που κάθε τόσο μας κάνει και γελάμε. Το έχουμε ανάγκη, δεν τόχουμε; Ανάμεσα στ’ άλλα ανέκδοτα που είπε χθες, και που μπορείτε να τα διαβάσετε εδώ, ξεστόμισε και το εξής:

«Όταν διεθνώς (…) θεωρείται η υπερκατανάλωση βοδινού κρέατος ως δεύτερη μεγαλύτερη αιτία του φαινομένου του θερμοκηπίου, αλλά και πολλών νοσημάτων στον αναπτυγμένο κόσμο, (…) εμείς εισάγουμε αγροτικά προϊόντα διπλάσια από όσα παράγουμε. (…) Καταναλώνουμε τόσο - και συνήθως - εισαγόμενο βοδινό κρέας, που σε ευρώ συνολικά κοστίζει όσο όλη η κατανάλωση πετρελαίου στη χώρα μας.»

Η δήλωση αυτή με οδήγησε σε απαισιόδοξους συνειρμούς. Λέτε να φταίει το πολύ βοδινό που τρώνε οι Έλληνες που τους κάνει να συμπεριφέρονται σαν βοοειδή, κοινώς βόδια, απέναντι στους αχρείους πολιτικούς και τις ψευτιές τους; Λέτε η εκφυλιστική νευρολογική νόσος GREUTZFELDT JAKOB, που σχετίζεται με την κατανάλωση μολυσμένου βοδινού κρέατος, να έχει καμιά σχέση με τον εκφυλισμό του ελληνικού κυττάρου, που κάνει το νεοέλληνα να τα βλέπει όλα από την ανάποδη και να συμπεριφέρεται αυτοκαταστροφικά; Κι αυτό που νόμιζα μέχρι τώρα ότι για όλα φταίει η πολλή αυτοϊκανοποίηση (κοινώς μακακία) του Έλληνα- εξ ου και το δημοφιλές εθνικό υποκοριστικό - ήταν λάθος;

Αλλά και το άλλο με εξέπληξε σφόδρα: το εισαγόμενο βοδινό, λέει, μας στοιχίζει όσο όλη η κατανάλωση πετρελαίου στη χώρα μας! Δεν το χωράει το μυαλό μου, παίδες! Κάτι ψήνεται πίσω από αυτές τις δηλώσεις εναντίον των βοοειδών. Κι αυτή η σύνδεσή τους με το πετρέλαιο είναι εκ του πονηρού. «Το αντίστοιχο ελληνικό σπίτι καταναλώνει 4 φορές περισσότερο πετρέλαιο ή ρεύμα, σε σύγκριση με το αντίστοιχο σκανδιναβικό σπίτι, με καιρικές συνθήκες πολύ πιο δυσοίωνες στον Βορρά» είπε ο Γιώργος. Κι αφού το είπε, έτσι θα είναι διότι, όπως ισχυρίζεται σε κάθε ευκαιρία, δε λέει ποτέ ψέματα!

Ούτε πέρυσι είχε πει ψέματα στην ομιλία του στην 74η ΔΕΘ. Είχε πει το αυτονόητο: «Η πρόταση που ακούσαμε πριν από μια εβδομάδα, ήταν και είναι καταστροφική για τη χώρα. Αν σήμερα παγώσουμε τους μισθούς, θα παγώσουμε την αγορά. Αν αυξήσουμε τους φόρους στη μεσαία τάξη, θα μειώσουμε την αγοραστική της δύναμη, θα βαθύνουμε την ύφεση, θα μειώσουμε τα έσοδα του κράτους. Και θα επέλθει ο φαύλος κύκλος της κατάρρευσης.»

Δυστυχώς το τότε αυτονόητο έγινε ακατανόητο όταν ανέβηκε στην εξουσία. Τα ίδια τα λόγια του Γιώργου Παπανδρέου καταδικάζουν την πολιτική του. Αλλά την καταδικάζει και το θλιβερό αποτέλεσμα, που ήταν άλλωστε αναμενόμενο.

«Μπαράζ λουκέτων και μεγάλες ανατροπές στη δομή της ελληνικής οικονομίας
Ώρα μηδέν για μικρομεσαίες επιχειρήσεις», γράφουν σήμερα ΤΑ ΝΕΑ .

«Έχουν κλείσει 25.000 μικρές επιχειρήσεις, με τους ανθρώπους αυτούς να έχουν γίνει είτε υπάλληλοι είτε άνεργοι», συνεχίζει το ίδιο άρθρο.

«Βουτιά» 30,8% έκαναν οι πωλήσεις αυτοκινήτων το 8μηνο», γράφει η Καθημερινή.

Κι ενώ στη χθεσινή του ομιλία ο Πρωθυπουργός κομπορρημονούσε για τη "σωτήρια" πολιτική της κυβέρνησής του, λέγοντας μεταξύ άλλων, «Συντρόφισσες και σύντροφοι, είμαι περήφανος για το έργο μας, τους 11 αυτούς μήνες», ο κύριος Παπακωνσταντίνου ετοιμάζεται για μια ακόμη αναθεώρηση της αδιέξοδης φορολογικής πολιτικής του. «Για τρίτη αναθεώρηση της φορολογικής πολιτικής προετοιμάζονται στο Υπουργείο Οικονομικών, καθώς τα έως τώρα μέτρα έχουν αυξήσει σημαντικά τον πληθωρισμό, έχουν κλιμακώσει την ύφεση, ενώ δεν έχουν αποδώσει ούτε τα αναμενόμενα έσοδα.» (ΙΣΟΤΙΜΙΑ)

Είπε και το άλλο ο κ. Παπανδρέου: οι φόροι δεν είναι χαράτσι. «Ζητώ απ' όλους να κάνουμε για τη χώρα μας ό,τι θα κάναμε για το σπίτι μας. Γιατί η χώρα είναι το σπίτι μας και η ζωή μας είναι εδώ. Γιατί οι φόροι - φόροι, ναι - σε μια κοινωνία δικαιοσύνης, όπου το κράτος ξοδεύει το δημόσιο χρήμα σε όφελος του πολίτη, για την παιδεία, για την υγεία, για την πρόνοια, για την ανάπτυξη, και δεν το σπαταλά, δεν είναι χαράτσι.»

Τι γίνεται όμως όταν οι φόροι δεν βελτιώνουν ούτε την παιδεία, ούτε την υγεία, ούτε την πρόνοια, ούτε την ανάπτυξη, ούτε τις υποδομές; Πώς τους λένε τους φόρους που κατασπαταλώνται είτε λόγω ανικανότητας και αναποτελεσματικότητας της κυβέρνησης είτε λόγω διαφθοράς σε υψηλό επίπεδο; Ούτε τότε είναι χαράτσι;

Πάντως ο Πρωθυπουργός δεν είναι αχάριστος, όπως φαίνεται και από το απόσπασμα της ομιλίας του που ακολουθεί: «Αλλά θέλω σήμερα να πω ότι αν έχουμε ένα ακόμα μεγαλύτερο χρέος, όχι κοινωνικό, αλλά πατριωτικό, αυτό είναι απέναντι στον Έλληνα εργαζόμενο. Θέλω να εξάρω την επιμονή, αντοχή και αποφασιστικότητα του Ελληνικού λαού, που αναγνωρίζεται πια και διεθνώς. Θέλω να εξάρω την επιμονή, την αντοχή αυτών που πόνεσαν περισσότερο. Τον Έλληνα και την Ελληνίδα χαμηλοσυνταξιούχο, που με τη δική τους δύσκολη θυσία συνέβαλαν και αυτοί στο να σωθεί η πατρίδα.»

Ίσως να είναι το πολύ βοδινό που τρώμε που μας έκανε τόσο ανθεκτικούς και υπομονετικούς στο οικονομικό μαστίγωμα της κυβέρνησής του. Ένα μαστίγωμα, όμως, που δε φαίνεται να σώζει την πατρίδα. Τζάμπα πατριώτες, που λένε…

Κατά τ’ άλλα, φταίνε και τα ΜΜΕ: «Ξέρω επίσης, κυρίες και κύριοι, ότι υπάρχει σχεδόν κάθε βράδυ στις οθόνες μια εικόνα τρομοκρατίας και φόβου. Καταλαβαίνω τα ΜΜΕ, που και αυτά, στο κυνήγι της τηλεθέασης, χρειάζεται ν’ αγγίξουν τα πιο βασικά μας ένστικτα, αυτά του φόβου και της αυτοσυντήρησης», είπε ο Γ. Παπανδρέου. Αυτά όμως δεν τα έλεγε πέρυσι, όταν τα ίδια ΜΜΕ τον πριμοδοτούσαν μανιωδώς με καθημερινές δημοσκοπήσεις και τον έφεραν στην εξουσία ως σωτήρα!

Εκεί που γέλασα, όμως, με το πρωθυπουργικό θράσος είναι όταν είπε ότι κατέθεσε προτάσεις στην ΕΕ ενάντια στην πολιτική λιτότητας! Μιλάμε για πολύ δούλεμα, παίδες… «Έχουμε καταθέσει προτάσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όπου κυριαρχεί μια αντίληψη λιτότητας. Εμείς προτείνουμε, αντί πολιτική λιτότητας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, μια πολιτική υπευθυνότητας, ευθύνης για την πράσινη ανάπτυξη, ευθύνης για την παιδεία, ευθύνης για την καινοτομία, ευθύνης για την επένδυση για εργασία, ευθύνης για τις απαραίτητες υποδομές για μια Ευρώπη πραγματικά ανταγωνιστική. Που θα χρηματοδοτείται μέσα από πράσινους φόρους, πράσινα ομόλογα και μέρος των φόρων συναλλαγών.»
Δηλαδή, Γιώργο μου, η πολιτική λιτότητας και ασιτίας που εφαρμόζεις για να σώσεις την Ελλάδα δεν είναι κατάλληλη για τις άλλες χώρες της ΕΕ;

Και κλείνω με το πικρό ανέκδοτο της ομιλίας του Πρωθυπουργού: «Οι Έλληνες και οι Ελληνίδες σήμερα είμαστε όλο και πιο αποφασισμένοι να αλλάξουμε. Μια κοινωνία ενωμένη σαν γροθιά, να παλέψουμε για να αλλάξουμε την πατρίδα μας, το κοινό μας σπίτι. Να κάνουμε - όπως κάνουμε - την κρίση ευκαιρία. Να τα αλλάξουμε και να τα αλλάξουμε όλα.»

Φοβάμαι ότι η πολιτική σας δεν ενώνει την κοινωνία, κύριε Παπανδρέου. Απεναντίας τη διχάζει και την κατακερματίζει σε αντιμαχόμενες κοινωνικές ομάδες. Η ίδια η "δημοκρατία", υπό την αιγίδα των πολιτικών κομμάτων, λειτουργεί με το διχασμό και τον κατακερματισμό της κοινωνίας. Εκεί βασίζεται. Φανατίζει και πολώνει, δεν ενώνει. Αυτό πώς θα το αλλάξετε, κύριε Πρωθυπουργέ; Προφανώς δεν θέλετε να το αλλάξετε. Απεναντίας το υποθάλπετε και το οξύνετε...

Υστερόγραφο:

Παραθέτω χαρακτηριστικό απόσπασμα από άρθρο της Καθημερινής που με εκφράζει απόλυτα:
«Είμαι βέβαιος ότι ούτε για αυτόν (τον Άκη Τσοχατζόπουλο) ούτε για κανέναν άλλον από τους ισχυρούς του παλιού ή του νεότερου ΠΑΣΟΚ δεν θα μάθουμε ποτέ τίποτα. Καμία απορία δεν θα λυθεί. Καμία υποψία δεν θα διαλυθεί. Καμία κατηγορία δεν θα οδηγηθεί στη λύση. Ενα πέπλο σιωπής και συνενοχής καλύπτει το πολιτικό σύστημα και οι ελάχιστες ρωγμές που εμφανίζονται κλείνουν αμέσως. Οι λιγοστές παραπομπές στη Δικαιοσύνη, οι επιτροπές, οι δηλώσεις και οι διαγραφές μοιάζουν περισσότερο με τελετές καθησύχασης του πλήθους.

Τόσο το εορτάζον ΠΑΣΟΚ όσο και το άλλο κόμμα εξουσίας, η Νέα Δημοκρατία, όσοι δηλαδή έφεραν την Ελλάδα στο χείλος της καταστροφής, δεν θα δώσουν ποτέ καμιά πειστική εξήγηση για το σπάταλο και διεφθαρμένο κράτος και τους αξιωματούχους του. Αυτό το ίδιο σύστημα που μας έφερε εδώ, που δεν έχει το κουράγιο να κοιταχτεί στον καθρέφτη, φιλοδοξεί να βγάλει την Ελλάδα από τη δεινή κρίση στην οποία έχει περιέλθει. Για την ώρα, την κρατά βυθισμένη στην ολέθρια ύφεση και την ανεργία.»