Τον Έλληνα κι αν τον πλένεις το σαπούνι σου χαλάς...

Και πριν από 100 χρόνια, οι ίδιοι καραγκιόζηδες ήμασταν...

Γεώργιος Σουρῆς (1853-1919): σατιρικὸς ποιητὴς ἀπὸ τὴν Σύρο, ἐξέδιδε ἐπὶ μακρὸν τὴν καθ' ὅλα ἔμμετρη ἐφημερίδα «ὁ Ῥωμηός»

Χρονογράφημα της αθλιότητας και της ντροπής

Επανασύσταση-επαναπροσδιορισμός του Έλληνα πολίτη!

Βάιος Φασούλας

Είναι κανείς εδώ; Ακούει κανείς; Είναι κανείς ξύπνιος;

Εκφαυλισμός-μερκαντιλισμός στην παρακμή ή

Επανασύσταση-επαναπροσδιορισμός του Έλληνα πολίτη!

Στη χώρα αυτή κουμάντο κάνουν ο ραγιάς και ο γραικύλος

Το χρήμα 

Στάθης Σταυρόπουλος *

Το χρήμα δεν είχε ποτέ ιδιαίτερη αξία στη ζωή μου. Εννοώ ότι ουδέποτε έκανα επιλογές ή πήρα αποφάσεις με κριτήριο, ή μόνον κριτήριο, το χρήμα. Το χρήμα είχε πάντα για μένα μόνον αξία χρήσης. Να αγοράζω τα βιβλία μου, να τρώω και να ντύνομαι, χωρίς σπατάλες, να ταξιδεύω, να ακούω μουσική και να βλέπω ταινίες, και κυρίως να φροντίζω τους ανθρώπους μου.

Απομνημονεύματα Στρατηγού Μακρυγιάννη - λες και τα έγραψε σήμερα...

Ξύπνα καημένε μου ραγιά, ξύπνα να δεις τη λευτεριά!

ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ Στρατηγοῦ Μακρυγιάννη

Μπαίνοντας εἰς αὐτὸ τὸ ἔργον καὶ ἀκολουθώντας νὰ γράφω δυστυχήματα ἀναντίον τῆς πατρίδος καὶ θρησκείας, ὁποῦ τῆς προξενήθηκαν ἀπὸ τὴν ἀνοησίαν μας καὶ ῾διοτέλειά μας καὶ ἀπὸ θρησκευτικοὺς καὶ ἀπὸ πολιτικοὺς καὶ ἀπὸ ῾μᾶς τοὺς στρατιωτικούς, ἀγαναχτώντας καὶ ἐγὼ ἀπ᾿ οὗλα αὐτά, ὅτι ζημιώσαμε τὴν πατρίδα μας πολὺ καὶ χάθηκαν καὶ χάνονται τόσοι ἀθῶοι ἄνθρωποι, σημειώνω τὰ λάθη ὁλωνῶν καὶ φτάνω ὡς σήμερον, ὁποῦ δὲν θυσιάζομε ποτὲς ἀρετὴ καὶ πατριωτισμὸν καὶ εἴμαστε σὲ τούτην τὴν ἄθλια κατάστασιν καὶ κιντυνεύομεν νὰ χαθοῦμεν.

Κλείσιμο Νοσοκομείων: η απόλυτη "σοσιαλιστική" βαρβαρότητα!

Είναι πλέον κοινός τόπος ότι το κυρίαρχο δόγμα-μπούσουλας δημοσιονομικής εξυγίανσης της υπό επιτροπεία κυβέρνησης του μνημονίου-μνημοσύνου είναι το «πονάει κεφάλι, κόψει κεφάλι». Έτσι την καταλαβαίνει την εξυγίανση η κυβέρνηση του GAP, λόγω των πολλών gaps στη φαιά ουσία του εγκεφάλου των μελών της.

Σας εξομολογούμαι, παίδες, ότι χτες ζορίστηκα πολύ για να γράψω το περί συναίνεσης άρθρο μου, προσπαθώντας να είμαι όσο μπορούσα πιο συναινετική. Σας διαβεβαιώνω ότι δεν ήταν εύκολο. Πώς μπορεί ένας άνθρωπος που σέβεται στοιχειωδώς τον εαυτό του, που έχει επαφή με την κοινή λογική, που προσπαθεί να συμμορφώνεται με τις υπαγορεύσεις της συνείδησής του, πώς μπορεί, επαναλαμβάνω, να παραχωρήσει συναίνεση στη βαρβαρότητα (θυμάστε το προεκλογικό σύνθημα σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα;), στην ανικανότητα, στη βλακεία, στην κουτοπονηριά, στην υστεροβουλία και γενικώς στη μα**κία, με το συμπάθειο;