Μιλάς για ελπίδα, και η ελπίδα έχει γίνει το κεντρικό σου σύνθημα, αλλά η ελπίδα είναι επιταγή χωρίς αντίκρισμα, Αντώνη! Γι’ αυτό, παρ’ όλη τη φθορά του σοσιαληστρικού κουνήματος, η γηραιά Νέα Δημοκρατία παραμένει δεύτερη και καταϊδρωμένη. Έχεις πολύ δρόμο να κάνεις, Αντώνη, προτού εσύ και το κόμμα σου πείσετε ότι είστε η αξιόπιστη εναλλακτική λύση που θα μας βγάλετε από το μνημόνιο. Ο λόγος σου, Αντώνη Σαμαρά, μοιάζει με το λόγο του Γιώργου Παπανδρέου πριν από τις εκλογές του Οκτωβρίου του 2009. Τάζεις ελπίδα κι εσύ, αλλά δεν μας λες από ποιο νταμάρι θα κόψεις το μάρμαρο ελπίδα.
Ένας χρόνος πέρασε κι ακόμη δε μας εξήγησες πώς το ΠΑΣΟΚ φούσκωσε, τεχνητά όπως ισχυρίζεσαι, το έλλειμμα. Σε παρακαλώ, με αριθμούς πες μας: «Μέχρι τις ημέρες της ΝΔ, το έλλειμμα μετριόταν έτσι, κι έτσι, κι έτσι. Κι ύστερα ήρθε το ΠΑΣΟΚ, και με τις τάδε και δείνα αλχημείες, μετέφερε τα έσοδα από δω κι από κει, μετακόμισε τα έξοδα από εκεί και τα πήγε αλλού - όλα αυτά με αριθμούς βέβαια - κι έτσι το έλλειμμα έγινε τόσο.» Αν θέλετε να μας πείσετε, όλα αυτά τα νούμερα και τα δρομολόγιά τους πρέπει ν' αναρτηθούν σε περίοπτη θέση στην ιστοσελίδα της ΝΔ, που δυστυχώς και αυτή υστερεί κατά πολύ σε ύλη και σχεδιασμό από εκείνη του ΠΑΣΟΚ, και να καταγγελθεί και η Eurostat που παίζει το παιχνίδι των Γιώργηδων.
Αντώνη Σαμαρά, το έγκλημα του ΠΑΣΟΚ το γνωρίζουμε πολύ καλά, το βιώνουμε στο πετσί μας, ιδιαίτερα εμείς τα συνήθη υποζύγια, για να χρησιμοποιήσω τα λόγια του Πρωθυπουργού. Τα καταγγείλαμε αυτά κατά κόρον, όπως είχαμε καταγγείλει την απραξία, την ανικανότητα και τα σκάνδαλα της κυβέρνησης Καραμανλή. Άλλα περιμένουμε τώρα από σένα. Άλλα θέλει ο λαός ν’ ακούσει. Μίλησέ μας για τα δικά σου μέτρα, με νούμερα όχι αοριστολογίες περί άλλου μίγματος και κουραφέξαλα.
Συγκεκριμένα πράγματα θέλουμε ν΄ ακούσουμε. Θα επιστρέψεις το 13ο και 14ο μισθό στους δικαιούχους; Θα καταργήσεις το ΛΑΦΚΑ; Θα μειώσεις τους φορολογικούς συντελεστές, και πόσο; Θα μειώσεις το ΦΠΑ, και πόσο; Θα κυνηγήσεις τη φοροδιαφυγή, και με ποιο τρόπο; Θα φορολογήσεις τα αυθαίρετα και τους ημιυπαίθριους, και πόσο; Θα αυξήσεις τις αντικειμενικές αξίες των ακινήτων, και πόσο; Θα αυξήσεις τις δημόσιες επενδύσεις, και πού θα βρεις χρήματα; Ποιο δηλαδή θα είναι το άλλο μίγμα που επαγγέλλεσαι; Δώσε λεπτομέρειες και δεσμεύσου. Ζητάς αρνητική ψήφο για το Μνημόνιο, αλλά δε μνημονεύεις τα δικά σου αναπτυξιακά μέτρα που θα γεμίσουν τα ταμεία του κράτους και θα μειώσουν το έλλειμμα ώστε να βγει η χώρα από τη δουλεία του Μνημονίου.
Το ότι μειώνονται τα εισοδήματα και φουσκώνουν οι τιμές, το γνωρίζουμε, Αντωνάκη. Δεν περιμένουμε να μας το θυμίζεις κάθε φορά που ανοίγεις το στόμα σου. Το ζούμε στο πετσί μας. Εσύ άραγε θ’ αυξήσεις τα εισοδήματα; Θα μειώσεις τις τιμές στην αγορά; Πώς θα το καταφέρεις που στην Ελλάδα, βρέξει χιονίσει, τραβάνε την ανηφόρα οι άτιμες;
Πες μας, λοιπόν, τι θα κάνεις για να μην κλείνουν οι επιχειρήσεις, Αντώνη; Ο μόνος υγιής τρόπος είναι να τονώσεις την κατανάλωση, δηλαδή να ενισχύσεις τον καταναλωτή, επιστρέφοντάς του αυτά που του υφάρπαξε το ΠΑΣΟΚ. Δεν σ’ έχω ακούσει, όμως, να μιλάς για κάτι τέτοιο. Με αύξηση της ρευστότητας, δηλαδή και άλλα κρατικά ή τραπεζικά δάνεια, απλά τις οδηγείς στη χρεοκοπία, όπως συνέβη και με τον αλόγιστο δανεισμό της χώρας μας.
Κατηγορείς το ΠΑΣΟΚ για ανεύθυνα παιχνίδια που παίζει. Λέγε, ποια είναι αυτά τα παιχνίδια; Μήπως εννοείς τις ανακριτικές και τις προανακριτικές επιτροπές; Και γιατί ενοχλείστε αφού είστε αθώοι; Δεν θέλετε να αποδοθείτε πάλλευκοι στην κοινωνία και να καταδικαστούν στη συνείδηση των πολιτών οι συκοφάντες που σας σπίλωσαν; Ή μήπως δεν εμπιστεύεστε την τυφλή Ελληνική Δικαιοσύνη; Κι αν δεν την εμπιστεύεστε, ποιοι τη διέφθειραν διαχρονικά;
Ζητάτε η εξεταστική για την οικονομία να πάει πίσω μέχρι το 1981! Μαξιμαλιστές ακόμη και στον παραλογισμό! Δεν σας αρκούσε να ζητήσετε να συμπεριληφθεί έστω η οκταετία του Σημίτη; Όμως είναι αργά για δάκρια και διαμαρτυρίες τώρα. Την οκταετία του Σημίτη και το έγκλημα του Χρηματιστηρίου έπρεπε να τα είχατε εξετάσει εσείς από το 2004. Δεν το κάνατε όμως, και τώρα που χάθηκε η ευκαιρία συμπεριφέρεστε σαν τις μωρές παρθένες.
«Δεν ήταν μονόδρομος το μνημόνιο», λες και ξαναλές, όπου σταθείς κι όπου βρεθείς, κύριε Σαμαρά. Δηλαδή με τα μέτρα που είχε εξαγγείλει ο Καραμανλής στην 74η ΔΕΘ, θα μειωνόταν το έλλειμμα στα επίπεδα που απαιτούσε η Ευρωπαϊκή Ένωση; Αυτό εννοείς;
Ας θυμηθούμε, όμως, ποια ήταν εκείνα τα σκληρά μέτρα, χάδια σε σύγκριση με τα ΠΑΣΟΚικά, που θα εφάρμοζε ο Καραμανλής αν εκλεγόταν τον Οκτώβρη του 2009 – μέτρα που θα μας έβγαζαν από τη κρίση που είχε δημιουργηθεί από τις συσσωρευμένες πολιτικές και λαϊκές αμαρτίες των τελευταίων τριών δεκαετιών, και είχε επιδεινωθεί όχι μόνο από τα σφάλματα, τις ολιγωρίες και την ανικανότητα της κυβέρνησής του, αλλά και από τη διεθνή κρίση. Παραθέτω σχετικά αποσπάσματα για να φρεσκάρουμε τη μνήμη μας, αλλά και να κάνουμε τη σύγκριση με τα μέτρα του Μνημονίου – μνημοσύνου της πάλαι ποτέ επίπλαστης ευημερίας μας:
«Παρόλα αυτά - και το τονίζω - η Χώρα, εξαιτίας της διεθνούς κρίσης, θα είναι στα επόμενα δύο χρόνια σε κρίσιμη φάση της πορείας της. Οι στρατηγικές επιλογές είναι δυο: Είτε θα υποκύψουμε στο λαϊκισμό, είτε θα τολμήσουμε δύσκολες αποφάσεις.
Ο λαϊκισμός θα είναι πρόσκαιρα ευχάριστος. Αλλά για ελάχιστο διάστημα. Από εκεί και πέρα, οι επιπτώσεις θα είναι εξαιρετικά επώδυνες για τους πολίτες. Και βέβαια θα απαιτηθεί πολλαπλάσιος χρόνος, απ’ ό,τι χρειάζεται τώρα, για να βγούμε από την κρίση. Αντίθετα: Αν σήμερα τολμήσουμε το δύσκολο δρόμο, αν η πρωταρχική μας στόχευση είναι οι αναγκαίες τομές και όχι η προσπάθεια να φανούμε ευχάριστοι, είναι βέβαιο ότι σύντομα θα βγούμε από την κρίση. Και θα βγούμε με πιο γερές βάσεις. Θα βγούμε ανοίγοντας προοπτικές για μακροχρόνια ανάπτυξη και πραγματικά κοινωνικό κράτος.
Κυρίες και κύριοι,
Έχω αναφέρει ήδη τους τρεις άξονες της πολιτικής μας.
Πρώτος άξονας είναι ο αυστηρός έλεγχος στις δημόσιες δαπάνες, αλλά και η εξασφάλιση μεγαλύτερης αποδοτικότητας. Στο νοικοκύρεμα του κράτους πρέπει να είμαστε άτεγκτοι. Δεν χωρούν εδώ μισά βήματα και συμβιβασμοί. Στόχος είναι ο περιορισμός του δημοσιονομικού ελλείμματος και η σταδιακή εξυγίανση της Οικονομίας. Το Πρόγραμμά μας περιλαμβάνει άμεσα, αλλά και μεσοπρόθεσμα μέτρα.
Σε ό,τι αφορά τα μέτρα άμεσης εφαρμογής τονίζω:
1ον: Πάγωμα των προσλήψεων το 2010, εκτός των απολύτως απαραίτητων στα υπουργεία Υγείας και Παιδείας.
2ον: Αυστηρός περιορισμός των προσλήψεων, για μια επιπλέον διετία, έτσι ώστε να αναλογεί μια πρόσληψη σε κάθε δύο αποχωρήσεις.
3ον: Πάγωμα των συντάξεων και των μισθών στο Δημόσιο Τομέα το 2010, με ειδική όμως μέριμνα για χαμηλόμισθους και χαμηλοσυνταξιούχους. Για τα επόμενα χρόνια, οι μισθολογικές αυξήσεις θα διαμορφώνονται σε συνάρτηση όχι μόνο του πληθωρισμού της Χώρας, αλλά και εκείνου της Ευρωζώνης. Η ίδια εισοδηματική πολιτική θα εφαρμοστεί και από τις διοικήσεις των μη εισηγμένων ΔΕΚΟ.
4ον: Κανένα νέο επίδομα και καμιά αναπροσαρμογή υπάρχοντος επιδόματος για δύο χρόνια.
5ον: Περικοπή, για μια διετία, των υπερωριών κατά 30% και κατάργηση των πλασματικών υπερωριών.
6ον: Περικοπή κατά 30% των δαπανών για μετακινήσεις στο εσωτερικό και το εξωτερικό.
7ον: Αναδιάρθρωση των δαπανών του Προϋπολογισμού, με κατεύθυνση τους τομείς που προάγουν μεσοπρόθεσμα την οικονομική ανάπτυξη (παιδεία, έρευνα, επενδύσεις υποδομής, "πράσινη ενέργεια").
8ον: Εφαρμογή, από την 1η του χρόνου, της εξαγγελίας για τη δημιουργία Ενιαίας Αρχής αρμόδιας για την καταβολή των αποδοχών όλων των υπηρετούντων στο Δημόσιο.
9ον: Καθιέρωση νέου μισθολογίου για τους νεοεισερχόμενους στο Δημόσιο, έτσι ώστε οι εργαζόμενοι με τα ίδια προσόντα και την ίδια προϋπηρεσία να έχουν τις ίδιες αποδοχές, σε όποιο Υπουργείο, όποια Υπηρεσία κι αν εργάζονται.
10ον: Περικοπή της βουλευτικής αποζημίωσης και του μισθού των μελών της Κυβέρνησης, των Νομαρχών και Δημάρχων για μια διετία.
Έρχομαι τώρα στα μεσοπρόθεσμα μέτρα: Υπογραμμίζω:
• Καθιέρωση ρητών αρχών και διαδικασιών, που θα διέπουν την προετοιμασία, την κατάρτιση και την εκτέλεση του Προϋπολογισμού. Αναφέρω…..
• Εφαρμογή συγκεκριμένων μεθόδων για την αξιολόγηση της σκοπιμότητας ορισμένων δαπανών (πχ από μηδενική βάση).
• Κατάρτιση τριετών προϋπολογισμών.
• Επιτάχυνση της εφαρμογής Προϋπολογισμών Προγραμμάτων, μέσα από τους οποίους επιτυγχάνεται μεγαλύτερη διαφάνεια στη δημοσιονομική διαχείριση και ακριβέστερη απεικόνιση των δαπανών σε κάθε τομέα δράσης (Παιδεία – Υγεία – Περιβάλλον κλπ.).
• Υποχρεωτική κατάρτιση λεπτομερών ετήσιων ισολογισμών από κάθε φορέα και οργανισμό του Δημοσίου.
• Καθιέρωση ρητών αριθμητικών δημοσιονομικών κανόνων κατά κατηγορία δαπάνης για το απόλυτο ύψος ή το ύψος σε σχέση με το ΑΕΠ. Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα της ΕΕ που δεν έχει θεσπίσει τέτοιους κανόνες.
Με μια φράση: Αρχές και κανόνες παντού για το νοικοκύρεμα του κράτους! Αυστηρός έλεγχος και απόλυτη διαφάνεια.
Ο δεύτερος άξονας της πολιτικής μας είναι εκείνος που, στο διάγγελμά μου, ονόμασα «πόλεμο κατά της φοροδιαφυγής.» Είναι, όπως είπα, επιτακτική ανάγκη ως Κοινωνία να γυρίσουμε σελίδα. Είναι κοινό χρέος και ρητή δέσμευσή μας απέναντι σε μια εστία κοινωνικής αδικίας, που αδυνατίζει το Κοινωνικό Κράτος και υπονομεύει κάθε προσπάθεια δημοσιονομικής εξυγίανσης. Δεν αρνούμαι ότι όλοι όσοι κυβερνήσαμε έχουμε τις ευθύνες μας. Το φαινόμενο όμως αυτό δεν επιτρέπεται να συνεχιστεί. Και δεν θα συνεχιστεί, όσες ομάδες και αν ενοχληθούν. Τα μέτρα που θα λάβουμε είναι:
1ον: Δημιουργία Ενιαίας Βάσης Δεδομένων, για όλες τις φορολογικές και ασφαλιστικές υποχρεώσεις κάθε πολίτη και κάθε επιχείρησης. Θα δοθεί έτσι η δυνατότητα για διασταυρώσεις, τόσο ως προς τις ασφαλιστικές, όσο και ως προς τις φορολογικές υποχρεώσεις.
2ον: Ενοποίηση εισπρακτικών μηχανισμών για φόρους και ασφαλιστικές εισφορές.
3ον: Δημιουργία βάσης δεδομένων στα πρότυπα του "Τειρεσία". Θα καταγράφονται όλοι όσοι έχουν σοβαρές φορολογικές ή ασφαλιστικές εκκρεμότητες και δεν θα μπορούν να έχουν συναλλαγές με το Δημόσιο.
4ον: Εγκατάσταση συστήματος on line σύνδεσης των ταμειακών μηχανών και των μηχανισμών έκδοσης τιμολογίων όλων των επιχειρήσεων με το Υπουργείο Οικονομίας, έτσι ώστε να μπει οριστικό τέλος στο φαινόμενο των πλαστών τιμολογίων και της κλοπής ΦΠΑ.
5ον: Υποχρεωτική ηλεκτρονική υποβολή φορολογικών δηλώσεων από όλες τις επιχειρήσεις.
6ον: Καθιέρωση τεκμηρίων διαβίωσης, έτσι ώστε να αντιμετωπιστεί η φοροδιαφυγή εκείνων των οποίων τα δηλούμενα εισοδήματα είναι δυσανάλογα – να μην πω προκλητικά – χαμηλά σε σχέση με τον τρόπο που διαβιούν.
7ον: Αναμόρφωση του συστήματος αυτοτελούς φορολόγησης. Είναι υποχρέωση ισονομίας. Υποχρέωση κοινωνικής ευθύνης.
Ο τρίτος άξονας της πολιτικής μας για να αντιμετωπίσουμε την κρίση και να χτίσουμε γερά θεμέλια στην Οικονομία μας είναι οι διαρθρωτικές αλλαγές. Και αυτό για να δημιουργήσουμε δομές, που να λειτουργούν ευεργετικά, σε μακροχρόνια βάση, διασφαλίζοντας βιώσιμη ανάπτυξη και ισχυρό κοινωνικό κράτος. Είναι βασική προϋπόθεση για μια οικονομία νοικοκυρεμένη, ανταγωνιστική, δυναμική. Είναι βασική προϋπόθεση για την τόνωση της απασχόλησης, που αποτελεί την μεγάλη κοινωνική πρόκληση στην περίοδο που ακολουθεί. Οι αλλαγές αυτές είναι ανάγκη να προχωρήσουν, όσο κι αν προκαλούν ισχυρές αντιδράσεις συμφερόντων διότι τις χρειάζεται ο Τόπος. Υπογραμμίζω τις πιο βασικές και επείγουσες:
1ον: Βελτίωση της ανταγωνιστικότητάς μας.
• Άνοιγμα όσων κλειστών επαγγελμάτων θεωρούνται κρίσιμα για την Οικονομία.
• Άρση του «καμποτάζ» για να ενισχύσουμε τον Τουρισμό κρουαζιέρας.
• Νέες ρυθμίσεις για την περαιτέρω απλοποίηση των διαδικασιών ίδρυσης επιχειρήσεων. Τα στάδια για το ξεκίνημά τους, από 14 έως 18, γίνονται 4.
• Είναι επίσης σε εξέλιξη μελέτη για την κατάργηση του Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων και την αντικατάστασή του από ένα απλοποιημένο σύγχρονο σύστημα κανόνων.
2ον: Εργασιακές σχέσεις:
• Σε κλάδους που αντιμετωπίζουν έκτακτη κρίση ή σε περιοχές με πολύ αυξημένη ανεργία παρέχεται η δυνατότητα για επιμέρους συμφωνίες περιορισμένου χρόνου, κατ’ εξαίρεση των προβλεπόμενων στη γενική συλλογική σύμβαση εργασίας.
• Θεσπίζεται επίσης για συγκεκριμένες κατηγορίες ανέργων, η υποχρεωτική συμμετοχή σε πρόγραμμα επανακατάρτισης του ΟΑΕΔ, ως προϋπόθεση για την καταβολή επιδόματος ανεργίας.
• Σε περίπτωση που απορριφθούν δύο διαδοχικές προσφορές θέσεων εργασίας από τον ΟΑΕΔ αναστέλλεται η καταβολή του επιδόματος.
3ον: Ασφαλιστικό Σύστημα:
• Μείωση έτσι ώστε να ανταποκρίνεται στις πραγματικές συνθήκες εργασίας του αριθμού των βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων, για τους νέους ασφαλιζόμενους.
• Αυστηρότερη εφαρμογή των κριτηρίων για τη χορήγηση συντάξεων αναπηρίας και σύγκριση των σχετικών ποσοτικών δεδομένων ανά Περιφέρεια.
• Ηλεκτρονικές διασταυρώσεις για τη δραστική μείωση της εισφοροδιαφυγής.
• Διαχωρισμός του κλάδου Υγείας και Ασφάλισης στο ΙΚΑ.
4ον: Εθνικό Σύστημα Υγείας.
• Εγκατάσταση ηλεκτρονικού συστήματος, για να ελέγχεται η συνταγογραφία και η φαρμακευτική δαπάνη. Αυτό είναι ήδη σε πλήρη εξέλιξη.
• Πλήρης εφαρμογή του νέου συστήματος προμηθειών.
• Θέσπιση Ολοκληρωμένου Συστήματος Πρωτοβάθμιας Φροντίδας, που θα αποσυμφορήσει τα Νοσοκομεία και θα μεταφέρει τις υπηρεσίες υγείας πιο κοντά στον πολίτη.
5ον: Δημόσια Διοίκηση: Ριζική αναμόρφωση της διοικητικής δομής της Χώρας, η οποία ανεστάλη προσωρινά εξαιτίας της οικονομικής κρίσης. Περιλαμβάνει:
• Δημιουργία λιγότερων, περίπου, 350 και ισχυρότερων Δήμων.
• Τόνωση της αποκέντρωσης, με τον εκσυγχρονισμό των οργανισμών των Περιφερειών και τη θεσμοθέτηση, ανά Νομό, αναπληρωτών Γενικών Γραμματέων.
• Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση β΄ βαθμού, με αιρετό Περιφερειακό Συμβούλιο, το οποίο θα έχει αποφασιστική συμβολή στον προγραμματισμό της περιφερειακής αναπτυξιακής πολιτικής.
6ον: Ευρύτερος Δημόσιος Τομέας.
• Είναι επιτακτικά αναγκαίος -κάναμε ήδη τα πρώτα ουσιαστικά βήματα- ο δραστικός περιορισμός των φορέων του Δημοσίου.
• Είναι επείγουσα η ενίσχυση των διαδικασιών ελέγχου στις δαπάνες των Ασφαλιστικών Ταμείων και των ΟΤΑ.
• Είναι επιβεβλημένη η συνέχιση των αποκρατικοποιήσεων και των στρατηγικών συμμαχιών.
Δίνουμε προτεραιότητα…
- στην εξυγίανση του ΟΣΕ, που παράγει ζημιές 2 εκ. ευρώ την ημέρα.
- Την αξιοποίηση ακινήτων του Δημοσίου, μέσα από μακροχρόνιες χρηματοδοτικές μισθώσεις.
- Τη συνέχιση των αποκρατικοποιήσεων, με άμεση προτεραιότητα: Καζίνο Πάρνηθας, Ελληνικές Αλυκές, ΕΥΑΘ, ΛΑΡΚΟ. Ερευνώνται επίσης εναλλακτικές προτάσεις για τη ΔΕΠΑ, η οποία παράλληλα πωλεί τη συμμετοχή της στη Βιομηχανία Φωσφορικών Λιπασμάτων. (…)»
Πολύ ωραία, λοιπόν! Με Καραμανλή στην κυβέρνηση, δεν θα είχαμε περικοπές μισθών και συντάξεων, δεν θα είχαμε περικοπές επιδομάτων στο Δημόσιο, δεν θα είχαμε αύξηση ορίων συνταξιοδότησης, δεν θα είχαμε αυξήσεις ΦΠΑ, δεν θα είχαμε αύξηση φορολογικών συντελεστών. Κοντολογίς, τα μέτρα Καραμανλή σε σύγκριση με τα της Τρόικας, μοιάζουν σαν το χαμένο παράδεισο. Έναν παράδεισο, που η πλειοψηφία του ελληνικού λαού απεμπόλησε, παρασυρόμενος από τις ψεύτικες υποσχέσεις του μοιραίου λαϊκιστή Γιωργάκη Παπανδρέου.
Ας μην ξεχνάμε όμως ένα πράγμα: ο Καραμανλής δεν θα μπορούσε να έχει εφαρμόσει ούτε αυτά τα σχετικά ήπια μέτρα με την ισχνή πλειοψηφία τους ενός βουλευτή, και τον Γ. Παπανδρέου να εκβιάζει εκλογές από το Δεκέμβριο του 2008, όταν κόντεψε να καεί η Αθήνα. Αν επιμήκυνε για άλλους έξι μήνες το χρόνο παραμονής του στην εξουσία, δηλαδή μέχρι το Μάρτιο του 2010 οπότε ο δημοκράταρος Γ. Παπανδρέου θα έριχνε, όπως είχε υποσχεθεί, την κυβέρνηση με αφορμή την εκλογή Προέδρου Δημοκρατίας, η Ελλάδα θα είχε παραλύσει από τα υποκινούμενα από τον πράσινο συνδικαλισμό συλλαλητήρια, ενώ ο Γιωργάκης θα περιόδευε ανά την Επικράτεια, με το εκβιαστικό σύνθημα «ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε.»
Σημειώστε επίσης ότι όλες οι φερόμενες ως επαναστατικές καινοτομίες του Γ. Παπανδρέου υπήρχαν και στο πρόγραμμα της ΝΔ, υπαγορευμένες ως φαίνεται από την ΕΕ.
Αλλά και αν υποθέσουμε ότι σε μερικούς μήνες πάμε σε πρόωρες εκλογές, και ως εκ θαύματος κερδίσει η ΝΔ, δεν θα την αφήσει το ΠΑΣΟΚ σε χλωρό κλαρί για να κυβερνήσει. Θα βγάζει τον κόσμο καθημερινά στους δρόμους - έχει αυτό το ταλέντο και τα συνδικαλιστικά μέσα - θα καίγονται μαγαζιά, αστυνομικά τμήματα, περιπολικά, η «τρομοκρατία» ως δια μαγείας θ’ αναζωπυρωθεί, και το χάος θα είναι αναπόφευκτο. Επιπλέον τα πρασινοδιαπλεκόμενα ΜΜΕ θα βρίσκονται σε στάση μάχης καθημερινά εναντίον της επάρατης Δεξιάς που ήρθε να τους χαλάσει την αχνιστή σούπα. Μήπως γι’ αυτό δε μιλάει ο Καραμανλής;
Δυστυχώς η χώρα καταδυναστεύεται από μια άτυπη πράσινη χούντα, που στηρίζεται και από ξένα κέντρα. Χωρίς ανταλλάγματα, άραγε;
Ας επανέλθω όμως στον Αντώνη Σαμαρά, στον οποίο είναι αφιερωμένη τούτη η ανάρτηση. Αντώνη, ξύπνα! Ο αγώνας σου είναι τιτάνιος αλλά και μεταφυσικός, διότι το ΠΑΣΟΚ δεν είναι απλά ένα κόμμα εξουσίας. Είναι θρησκεία! Όσο δύσκολο είναι ν' αντιπαλέψεις τη θρησκεία άλλο τόσο είναι να τα βάλεις με το ΠΑΣΟΚ, όταν μάλιστα και το δικό σου γερασμένο κόμμα βρίσκεται σε κώμα, λόγω των πολλών ανομιών στις οποίες είχε περιπέσει.
