"Επενδύσεις" τύπου "Cosco" σημαίνουν καταλήστευση του εγχώριου πλούτου

Πώς λέγεται η “ξεφτίλα” στα κινέζικα;

Του Νίκου Μπογιόπουλου

«…κινέζικα μεροκάματα, αυτός είναι τώρα ο σκοπός που επιδιώκει το αγγλικό κεφάλαιο».

Καρλ Μαρξ, «Το Κεφάλαιο», τόμος 1ος, σελ. 622**

«…η ανάπτυξη της κεφαλαιοκρατικής παραγωγής έριξε τους εργάτες όλου του κόσμου. Δεν πρόκειται πια για το κατέβασμα των αγγλικών μισθών στο επίπεδο των μισθών της ηπειρωτικής Ευρώπης, αλλά για το κατέβασμα στο λίγο – πολύ κοντινό μέλλον των ευρωπαϊκών μισθών στο κινέζικο επίπεδο».

Καρλ Μαρξ, «Το Κεφάλαιο», τόμος 1ος, σελ. 885

Κατ’ αρχάς – και υπό το φως των τελευταίων εξελίξεων – ας πάρουμε μια ισχυρή δόση πολιτικής αξιοπρέπειας, φιλότιμου, τσίπας, συνέπειας, ευθύτητας, ειλικρίνειας κοκ:

    Ας έρθουμε, τώρα, στα καθέκαστα:

    Ο μεν πρεσβευτής της Κίνας στην Αθήνα, με αφορμή το ταξίδι του Τσίπρα στο Πεκίνο, δήλωσε περιχαρής ότι «η συμφωνία με την Cosco είναι μόνο η αρχή, το κεφάλι του δράκου. Θα ακολουθήσουν τα χέρια, τα πόδια, ολόκληρο το σώμα του»…

    Σωστά τα λέει ο πρέσβης. Με το ξεπούλημα του λιμανιού, με την παράδοση 24 χιλιομέτρων ακτογραμμής και 5 εκατομμυρίων τετραγωνικών μέτρων εδάφους για να αλωνίζει η Cosco, όχι μόνο ο δράκος χωράει, αλλά κι όλο του το σόι…

    Εξίσου πανευτυχής  δήλωσε ο Τσίπρας όταν έφτασε στο Σινικό Τείχος:«Η ανάβαση και η προσπάθεια επιβραβεύονται. Όπως με την ωραιότερη θέα σε ένα από τα θαύματα της ανθρωπότητας»έγραψε στο τουίτερ ο κύριος πρωθυπουργός.

    Υπάρχει κάποιο βαθύτερο νόημα σε όλα αυτά; Προφανώς: Συνεχίζουμε ως λαός την ανάβαση στο Γολγοθά, συνεχίζουμε την προσπάθεια να μην μας δαγκώσει το κεφάλι του δράκου ή να μην μας τσαλαπατήσει ολοσχερώς (είπαμε: ο δράκος έρχεται με ολόκληρο το σώμα του) και κάποια στιγμή θα έχουμε… ωραία θέα.

    Προς το παρόν, εν αναμονή του ξέφωτου και μέχρι να εμφανιστεί το μικρό σπίτι στο λιβάδι, ας μείνουμε στη θέα που μας προσφέρει η ενατένιση της πραγματικότητας κοιτώντας την από διάφορες γωνίες του πάτου.

• Μια γωνιά του πάτου, για παράδειγμα, είναι η ΕΕ. Σύμφωνα με το κείμενο των πολιτικών συμπερασμάτων της Συνόδου Κορυφής (Δεκέμβρης 2010) αυτής της υπέροχης οικογένειας, στα κράτη – μέλη της ορίζεται ότι:

«Το κόστος εργασίας θα βρίσκεται υπό στενή παρακολούθηση και θα συγκρίνεται με άλλα κράτη της Ευρωζώνης και των κύριων εμπορικών εταίρων της ΕΕ (…)».

     Θυμίζουμε ότι στους βασικούς «εμπορικούς εταίρους» (βλέπε: ανταγωνιστές) της ΕΕ, συμπεριλαμβάνεται η Κίνα.

    Άρα στην Ελλάδα, ως μέλος της ΕΕ, θα έχουμε «ανάπτυξη» (και μάλιστα «δίκαιη» κατά τον Τσίπρα), όπου: 

    α) Το μισθολογικό και εργασιακό καθεστώς θα είναι τύπου Κίνας (και τούτο ανεξάρτητα αν ο «επενδυτής» θα είναι Κινέζος, Γερμανός, Αμερικάνος ή Ρώσος, δεδομένης της μεταξύ τους σύγκρουσης για το ποιος θα πατήσει ισχυρότερα το πόδι του στην Ελλάδα), αφού με αυτό τον τρόπο, μειώνοντας το «κόστος εργασίας», γίνεται «προσέλκυση επενδυτών».

    β) Οι «επενδύσεις» θα είναι γενικώς τύπου «Cosco», με ό,τι αυτό σημαίνει για τη δημόσια περιουσία, την καταλήστευση του εγχώριου πλούτου, τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας, την εξασφάλιση συνθηκών ασυδοσίας στη δράση των πολυεθνικών που αφορά σε όλους τους τομείς, από την (εικονική) φορολόγησή τους μέχρι την εγκληματική περιβαλλοντική τους συμπεριφορά.

• Αν αυτή είναι η όψη των πραγμάτων από την οπτική γωνία της ΕΕ, ας πάρουμε μια γεύση της κατάστασης από την οπτική γωνία της Κίνας.

    Εκεί, λοιπόν, που ο Τσίπρας αναζητά ιδέες και πρότυπα «δίκαιης ανάπτυξης» ακολουθώντας τα βήματα του Σαμαρά και όλων των προηγούμενων, ισχύουν τα εξής:

    α) Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΔΝΤ για το 2015, το χάσμα μεταξύ πλούσιων και φτωχών στην Κίνα κατατάσσει την κινεζική κοινωνία «σε μια από τις πιο άνισες στον κόσμο». Ως εκ τούτου το 1/5 του πλουσιότερου πληθυσμού κατέχει το 47% του συνολικού εισοδήματος της χώρας ενώ το φτωχότερο 20% του πληθυσμού περιορίζεται να μοιράζεται το 4,7% του εθνικού εισοδήματος.

    β) Κάπως έτσι έχουμε το φαινόμενο η Κίνα να διαθέτει 250 υπερδισεκατομμυριούχους αλλά 200 εκατομμύρια πολίτες της να ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας (ως τέτοιο ορίζεται από την Παγκόσμια Τράπεζα ένα εισόδημα που δεν ξεπερνά τα 1,25 δολάρια την ημέρα…) και πάνω από 900 εκατομμύρια άνθρωποι – που επισήμως δεν θεωρούνται φτωχοί – να  ζουν με 2 ή 3 δολάρια την ημέρα…

    γ) Σύμφωνα με άλλη μελέτη, μάλιστα του Πανεπιστημίου του Πεκίνου,το 1% των πιο πλούσιων νοικοκυριών στην Κίνα ελέγχει περισσότερο από το ένα τρίτο του πλούτου στη χώρα ενώ το 25% των φτωχότερων νοικοκυριών δεν διαθέτει παρά μόλις το 1% του κινεζικού πλούτου…

    Σημείωση 1^η: Πέρυσι το υπουργείο Οικονομικών της Κίνας υπέγραψε (αντιγράφουμε από την Καθημερινή) «3ετές μνημόνιο συνεργασίας με το ΔΝΤ με στόχο την ενίσχυση των μεταρρυθμίσεων που σχεδιάζει και υλοποιεί το Πεκίνο στον δημοσιονομικό τομέα. Μεταξύ άλλων, το Ταμείο θα συμβάλει στο σχεδιασμό φορολογικών αλλαγών και ενός μεσοπρόθεσμου μοντέλου για τις δημόσιες δαπάνες»…

    Σημείωση 2^η: Το γεγονός ότι το όριο της φτώχειας αντιστοιχεί σε ένα ετήσιο εισόδημα κατώτερο από 2.300 γιούαν (375 δολάρια, 295 ευρώ), δηλαδή σε περίπου 1 δολάριο την ημέρα, είναι κάτι που συμβαίνει στη δεύτερη σε μέγεθος οικονομία παγκοσμίως…

    Σημείωση 3^η: Όταν το κινέζικο μοντέλο «ανάπτυξης» έχει – εντός Κίνας – τα χαρακτηριστικά που περιγράψαμε, είναι δύσκολο να ξεχωρίσεις: Οι κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ, του Ποταμιού, του Λεβέντη, τι είναι περισσότερο; Είναι περισσότερο εξοργιστικοί ή είναι περισσότερο γελοίοι όταν κάνουν μετάνοιες στην «Cosco» και υπόσχονται ότι οι Κινέζοι καπιταλιστές θα φερθούν στους Έλληνες εργάτες πιο φιλεύσπλαχνα απ’ ό,τι φέρονται στους ίδιους τους Κινέζους εργάτες…

    Σημείωση 4^η: Το ξεπούλημα των πάντων, ως στρατηγική επιλογή του συστήματος για να βρει διέξοδο το υπερσυσσωρευμένο κεφάλαιο με το πέρασμα τομέων της οικονομίας από το δήθεν καπιταλιστικό «δημόσιο» απευθείας στα μονοπώλια, επιλέγεται  ανεξαρτήτως Μνημονίων, χρέους κλπ. Το ξεπούλημα του ΟΤΕ, της ενέργειας, αλλά και του ΟΛΠ, θυμίζουμε,  ξεκίνησαν από την επομένη της συνθήκης του Μάαστριχτ. Οι διάφοροι εξοργιστικά γελοίοι, φυσικά, θα συνεχίζουν να μιλούν για «ανάπτυξη». Επ’ αυτού, η «ανάπτυξη» που έφερε η «Cosco» με την σχεδόν δεκαετή ήδη παρουσία της στην Ελλάδα, είναι πασίγνωστη…   

• Τώρα που είδαμε τη θέα που υπόσχεται ο πρωθυπουργός τόσο υπό την κινέζικη όσο και υπό την ευρωενωσιακή οπτική γωνία του πάτου, τώρα που η Cosco ας κλείσουμε με τα δικά μας:

    Εδώ θα είμαστε σχετικά σύντομοι καθώς ο πάτος – που συμπεριλαμβάνει από ξεπούλημα και εφήμερη επικοινωνιακή φτήνια μέχρι τις συνήθεις κωλοτούμπες αναξιοπρέπειας που είδαμε προχτές στη Βουλή – δεν χρειάζεται πολλά λόγια για να περιγραφεί.   

    Το έχουν φροντίσει οι φορείς του πάτου (αλήθεια: η «ξεφτίλα» στα κινέζικα πώς λέγεται;) με το πλούσιο οπτικοακουστικό θέαμα που μας έχουν προσφέρει:   

imerodromos

------------------------------

** Ο Κομμουνισμός-Κρατισμός του Μάο, εμπνευσμένος από την ιδεοληψία του Μαρξ, τι μισθούς έδωσε στους εργαζόμενους όταν αργότερα επικράτησε στην Κίνα;  Μισθούς λιμοκτονίας, ως γνωστόν, όπως συνέβη και στην Κομμουνιστική Σοβιετική Ένωση. Αυτό δυστυχώς το ξεχνάνε οι σημερινοί νοσταλγοί του κομμουνισμού-κρατισμού, και γι' αυτό  συνεχίζουν ν' αναζητούν τη ρίζα της κακοδαιμονίας των λαών στα πολιτικά συστήματα και όχι στη διαφθορά της εξουσίας, κάτω από οποιονδήποτε "ιδεολογικό" μανδύα. 
Χωρίς ηθικές αρχές και αξίες ο άνθρωπος είναι λύκος για τον άνθρωπο και βρίσκει πεδίο δράσης για να αδικήσει και να εκμεταλλευτεί το συνάνθρωπο κάτω από οποιοδήποτε πολιτικό σύστημα.
Εκείνο που χρειάζεται η ανθρωπότητα, και που χρειαζόταν πάντα, είναι  μια πανανθρώπινη ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΝ που ν' αρχίζει πρώτα από την οικονομική, πολιτική, δικαστική, και μιντιακή ελίτ. Άπιαστο όνειρο; Ίσως...

Γιώργος Παπανδρέου, COSCO, και άλλα "αξιόπιστα" ανέκδοτα

Τελικά μας συμφέρει η σύμβαση με την κινέζικη COSCO στο λιμάνι του Πειραιά ή όχι; Σύμφωνα με τον Γιώργο Παπανδρέου όταν ήταν αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, η σύμβαση του Καραμανλή με την Cosco ήταν καταστροφική, απαράδεκτη και ανεύθυνη.
Δείτε το επόμενο video που εντόπισα στην prezatv:



Να θυμηθούμε ότι η σύμβαση μεταξύ του Οργανισμού Λιμένος Πειραιά και της Κινεζικής COSCO για την παραχώρηση της εκμετάλλευσης μιας προβλήτας διακίνησης εμπορευματοκιβωτίων στο λιμάνι του Πειραιά (ΣΕΜΠΟ ΠΡΟΒΛ.ΙΙ) υπεγράφη στο Μέγαρο Μαξίμου στις 25/11/2008. Η σύμβαση έγινε για 35 χρόνια έναντι του ευτελούς ποσού των 4,3 δις ευρώ. (πηγή) Βλέπετε, όταν είμαστε ανίκανοι να διαχειριστούμε το δημόσιο πλούτο και να γίνουμε ανταγωνιστικοί, τότε η μόνη λύση είναι ξεπούλημα των "ασημικών". Παλιά μου τέχνη κόσκινο... μέχρι να μην απομείνει τίποτα για ξεπούλημα! Και τότε, τι;

Ας δούμε, όμως, τι έλεγε το ΠΑΣΟΚ όταν ήταν στην αντιπολίτευση (πηγή):

10 Ιανουαρίου 2008, Ανακοίνωσή του ΠΑΣΟΚ:
«Η κυβέρνηση Καραμανλή αποκαλύπτει για μια ακόμη φορά ότι, πίσω από τον “μεταρρυθμιστικό μανδύα” που ενδύεται, επιχειρεί να κρύψει τις αντιλαϊκές και αυταρχικές επιλογές της, που στην προκειμένη περίπτωση έχουν στόχο το ξεπούλημα των λιμανιών του Πειραιά και της Θεσσαλονίκης σε ιδιωτικά συμφέροντα.»

Στις 3 Μαρτίου 2009, η Νομαρχιακή Επιτροπή ΠΑΣΟΚ Πειραιά και Νήσων με ανακοίνωση της σημείωνε:
«Η διαδικασία ξεπουλήματος του ΣΕΜΠΟ του ΟΛΠ ήταν στημένη και προαποφασισμένη από την κυβέρνηση Καραμανλή στα πλαίσια του άκρατου νεοφιλελευθερισμού (…) όλα τα προηγούμενα χρόνια η πολιτική του ΠΑΣΟΚ βασίστηκε στη διαφύλαξη του δημόσιου ελέγχου του ΟΛΠ (…) Το ΠΑΣΟΚ καταγγέλλει το ξεπούλημα των λιμανιών και δεσμεύεται ότι θα κάνει ό,τι μπορεί να ανατρέψει μια ακόμα πράξη ντροπής της ΝΔ...»

Τον Απρίλιο του 2008 ο σημερινός πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου κατέθεσε Επίκαιρη Ερώτηση προς τον τότε πρωθυπουργό Κ. Καραμανλή με θέμα:
«Τις ιδιωτικοποιήσεις δημόσιων επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας που επιχειρεί η κυβέρνηση»(!!!).
Στο κείμενο της Ερώτησης ανέφερε: "Αν υλοποιηθούν τα σχέδια της κυβέρνησης" για την "πλήρη ιδιωτικοποίηση δημόσιων επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας", η Ελλάδα "θα είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα, στην οποία τα μεγαλύτερα λιμάνια, το σύνολο των μεγάλων αεροδρομίων, οι τηλεπικοινωνίες, η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και άλλοι ζωτικοί τομείς της οικονομίας θα είναι ιδιωτικοί ή και θα ελέγχονται από αντίστοιχους οργανισμούς άλλων χωρών". Και καταλήγει: "Αυτή η πολιτική είναι και ξεπερασμένη και αποτυχημένη. Την εφάρμοσαν μόνο στο παρελθόν ακραία νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις όπως της κ. Θάτσερ και του κ. Μητσοτάκη".»

Στις 10 Μαΐου 2008 η πολιτική εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ Ελπ. Τσούρη δήλωνε:
«Το ΠΑΣΟΚ καταγγέλλει τη σημερινή κυβέρνηση για την απόφασή της να πουλήσει εθνικής σημασίας, αλλά και ασφάλειας, περιουσιακά στοιχεία, (…) ο δημόσιος έλεγχος και η διαχείριση των λιμενικών μας υποδομών αποτελεί βιώσιμη επιλογή, λόγω της κερδοφορίας και της δυνατότητας χρηματοδότησης των υπό εξέλιξη επενδυτικών τους σχεδίων και, επιβάλλεται, λόγω του στρατηγικού χαρακτήρα και ρόλου τους στην ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας.»

Κι ερχόμαστε στο παρόν για να δούμε πώς ο ΓΑΠ μεταμορφώθηκε από σοσιαλιστής σε νεοφιλελεύθερο, χωρίς αναστολές.

«Με κινεζική προτεραιότητα ανοίγει ο φάκελος των αποκρατικοποιήσεων από την κυβέρνηση καθώς στην Αθήνα βρίσκεται ήδη ο επικεφαλής της Cosco, "κάπτεν" Γουέι Ζιαφού, ο οποίος την Παρασκευή θα συναντηθεί με τον πρωθυπουργό κ. Γ. Παπανδρέου. Τις επόμενες ημέρες, εξάλλου, αναμένεται να τεθεί το ζήτημα των αποκρατικοποιήσεων σε ειδική συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου.» Αυτά έγραφε προχτές το ΒΗΜΑ.

Σήμερα ο πρόεδρος της COSCO είχε συνάντηση με τον Πρωθυπουργό και, βγαίνοντας χαμογελαστός από το Μέγαρο Μαξίμου, μίλησε με τα καλύτερα λόγια για την Ελλάδα, υποσχέθηκε μεγάλες επενδύσεις και δήλωσε σίγουρος, ότι η Ελλάδα θα ξεπεράσει την κρίση. (Δείτε περισσότερα εδώ)

Τα επόμενα video επιβεβαιώνουν τη μετάλλαξη του "σοσιαλιστή" ΓΑΠ σε νεοφιλελεύθερο γεράκι. Μιλάμε για πολλή αξιοπιστία, παίδες!