Πεζοδρόμηση της Πανεπιστημίου εν μέσω κρίσης!

«Η αλεπού δε χώραγε στην τρύπα της, κολοκύθια μάζευε», είναι η παροιμία που ταιριάζει εδώ. Αλλά και η άλλη είναι σχετική: «Όλα τάχε η Μαριορή ο φερετζές της έλειπε!» Μήπως όμως ταιριάζει καλύτερα εκείνη που λέει, «Ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται;»
(πηγή photo)

Θα αναλάβει, λέει, τη φιλόδοξη πεζοδρόμηση μετά τροχιοδρόμησης ξεχωριστός φορέας με επικεφαλής την ΤΡΑΜ ΑΕ. Την ποια; Ναι καλά διαβάσατε, την ΤΡΑΜ ΑΕ. Αυτά τουλάχιστον γράφει η έγκριτη in.gr.

Ε, και λοιπόν; Ποιο είναι το πρόβλημα με την ΤΡΑΜ ΑΕ, θα ρωτήσει κάποιος. Τίποτα σοβαρό, απλά δεν ξέρω από πού κρατάει η σκούφια της, ποια είναι η σχέση της με το Δημόσιο, και ποιοι ανώνυμοι κρύβονται πίσω από την ανώνυμη εταιρεία. Θα μου πεις άλλοι ξέρουν, κι αυτό είναι που μετράει… Επιπλέον, μου προκαλεί απορία και υποψία το γεγονός ότι «Η διάρκεια της Εταιρείας σύμφωνα με το άρθρο 2 του καταστατικού ορίζεται σε εκατόν πενήντα (150) έτη»! (tramsa.gr)
Ούτε 30, ούτε 50, ούτε 60, αλλά 150 χρόνια, δηλαδή για 6 γενεές, η ΤΡΑΜ ΑΕ θα δραστηριοποιείται στην Ελλάδα!

Όπως διάβασα στην ίδια ιστοσελίδα της tramsa, μεταξύ πολλών άλλων,
«Σκοπός της Εταιρείας, σύμφωνα με το άρθρο 3 του καταστατικού της είναι κυρίως:
• η μελέτη, επίβλεψη, κατασκευή, δημοπράτηση, προμήθεια, οργάνωση, διαχείριση, και εκμετάλλευση δικτύου αστικών τροχιοδρόμων – τραμ καθώς και των αναγκαίων προς τούτο εγκαταστάσεων, οχημάτων και των εν γένει υλικών και μέσων, ως και η σύμπραξη και η συνεργασία με άλλους οργανισμούς και φορείς συγκοινωνιών και δευτερευόντως:
• η λειτουργία, εκμετάλλευση ή συνεκμετάλλευση οιουδήποτε δικτύου σταθερήςτροχιάς συγκοινωνιακών μέσων.»

Βλέπετε, λοιπόν, ότι η ΤΡΑΜ ΑΕ λύνει και δένει στους αστικούς τροχιόδρομους. Και ποιος την έκανε γενικό δερβέναγα για 150 χρόνια; Μήπως η Βουλή με νόμο που ψήφισε; Όχι, βέβαια! Μια απόφαση Νομάρχη χρειάστηκε και μια συμβολαιογραφική πράξη:

«Η εταιρεία “ΤΡΑΜ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ” με ΑΡ.Μ.Α.Ε. 48374/01/NT/Β/01/259(04)
(στο εξής “ΤΡΑΜ Α.Ε.”, ή “η Εταιρεία”) συστάθηκε με την υπ΄ αριθμό 3928/01
απόφαση της Νομάρχη Αθηνών. Η ίδρυσή της πραγματοποιήθηκε το Φεβρουάριο του 2001 με την υπ΄ αριθμό 12728/12.2.2001 πράξη της Συμβολαιογράφου Αθηνών Μαρίας Μασούρου Τσανάκα. Η άδεια σύστασης και η έγκριση του καταστατικού που δόθηκαν με την προαναφερθείσα υπ΄ αριθμό 3928/01 απόφαση της Νομάρχη Αθηνών, δημοσιεύτηκαν στο ΦΕΚ αρ. 1241/28.02.2001.
Για τις συναλλαγές της Εταιρείας με τις χώρες του εξωτερικού η επωνυμία και ο διακριτικός τίτλος θα αποδίδονται σε πιστή μετάφραση.

Όπως ορίζεται στο άρθρο 1 του καταστατικού, η Εταιρεία λειτουργεί σύμφωνα με τους κανόνες της ιδιωτικής οικονομίας, δεν υπάγεται στην κατηγορία των οργανισμών και επιχειρήσεων του ευρύτερου δημόσιου τομέα και δεν εφαρμόζονται σ’ αυτήν οι διατάξεις, που διέπουν εταιρείες που άμεσα ή έμμεσα ανήκουν στο Δημόσιο.
Η Εταιρεία είναι θυγατρική όπως η έννοια ορίζεται στην παράγραφο 5α του άρθρου 42ε του Ν. 2190/1920 της ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ Α.Ε. η οποία συμμετέχει στο μετοχικό της κεφάλαιο κατά 100% και διέπεται από τις διατάξεις του άρθρου 7 του Ν. 2669/98 καθώς και από τις διατάξεις που ισχύουν για τις θυγατρικές της ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ εταιρείες.» (tramsa.gr)

Δεν είμαι ειδική στο θέμα, και δεν διαθέτω χρόνο ούτε έχω τα μέσα και τις προσβάσεις για να το ερευνήσω βαθύτερα. Έτσι δεν θα διακινδυνεύσω κρίσεις και επικρίσεις για πράγματα που δεν κατέχω. Απλά παραθέτω κάποια στοιχεία για περαιτέρω έρευνα και προβληματισμό, έστω και με 10 χρόνια καθυστέρηση.

Εξάλλου, το γεγονός ότι η ΤΡΑΜ ΑΕ είναι θυγατρική μιας ακόμη σούπερ Ανώνυμης Εταιρείας, της ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ Α.Ε, που και γι’ αυτή δεν γνωρίζουμε ποιοι ανώνυμοι κρύβονται πίσω της και ποιοι εισπράττουν τα κέρδη, μου δημιουργεί περισσότερα ερωτηματικά.

“Κακώς είσαι καχύποπτη”, θα μου πεις, αφού ο πατέρας της ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ Α.Ε ήταν ο νυν άφαντος από την πολιτική σκηνή Κώστας Λαλιώτης, το “θείο βρέφος”, το πέμπτο παιδί του Ανδρέα Παπανδρέου, που σύμφωνα με το βιογραφικό του, «Το 1993 αναλαμβάνει το ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΧΩΡΟΤΑΞΙΑΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΡΓΩΝ (ΥΠΕΧΩΔΕ) και μέχρι το 2001 διαχειρίζεται με πίστη στη Διαφάνεια, τη Νομιμότητα και το Δημόσιο συμφέρον Εθνικούς και Ευρωπαϊκούς πόρους ύψους 4 τρις 300 δις δρχ.» (Δείτε εδώ)

Θα έπρεπε, λοιπόν, να κοιμάμαι ήσυχα, αφού όλα έγιναν με διαφάνεια και για το συμφέρον της πατρίδας από το "θείο βρέφος". Αυτά τα 150 χρόνια όμως με σκανδαλίζουν, ο θεός τσι "δημοκρατίας" να με σχωρέσει…

Πάμε πάρα κάτω. Η πεζοδρόμηση της Πανεπιστημίου θα στοιχίσει περί τα 180 εκατ. ευρώ. (πηγή). Αυτά βέβαια στη θεωρία, διότι στην πράξη ο προϋπολογισμός φουσκώνει, σύμφωνα με την ελληνική παράδοση. Θα μου πείτε, το ποσόν είναι ψίχουλα για τη “σοσιαλιστική” κυβέρνηση του μνημονίου, που ανέβασε κατά 40% τα εισιτήρια των φτωχών για να εξοικονομήσει (θεωρητικά) 100 εκ. ευρώ!

Το ψητό όμως είναι ότι η πεζοδρόμηση, που θα φέρει τα πάνω κάτω στις αστικές συγκοινωνίες και θα δυσκολέψει αφάνταστα την πρόσβαση των πολιτών στο κέντρο για τις δουλειές τους, δεν θα είναι σκέτη πεζοδρόμηση. Θα συμπεριλαμβάνει και τροχιοδρόμηση, δηλαδή εκείνες τις ενοχλητικές και αντιαισθητικές ράγες των αργόσυρτων τραμ, με τα συμπράγκαλα και τα καλώδια από πάνω να σκιάζουν τον ουρανό, τα οποία όπως είδαμε θα αναλάβει η ΤΡΑΜ ΑΕ. Για άλλα 150 χρόνια άραγε; Δηλαδή το Δημόσιο θα βάλει τα 180 εκ. ευρώ, και άλλος θα εισπράττει; Το καυτό ερώτημα, δυστυχώς, δεν έχει τεθεί στα άρθρα που διάβασα εδώ, εδώ, εδώ, κι εδώ. Ίσως αυτοί γνωρίζουν περισσότερα από μένα.

Μπορεί, άραγε, κανείς να διανοηθεί τη χαριστική βολή που θα δεχτεί το πολύπαθο κέντρο της Αθήνας, οι εργαζόμενοι και τα καταστήματα, έτσι και υλοποιηθεί μέσα στη γενική κρίση και αναμπουμπούλα αυτό το μεγαλεπήβολο σχέδιο; Δηλαδή δεν βρήκαν ευκολότερο τρόπο κυκλοφοριακής ανακούφισης του κέντρου; Δε θα μπορούσαν, π.χ., ν’ απαγορέψουν τη διέλευση των ΙΧ από την Πανεπιστημίου συγκεκριμένες ώρες αιχμής, ώστε να διευκολυνθεί η κίνηση των λεωφορείων και να μην υπάρχουν τα συνήθη μποτιλιαρίσματα;

Το έργο, λέει η in.gr, «προβλέπει τη δημιουργία μίας γραμμικής πλατείας πλάτους 40 μέτρων από την πλατεία Συντάγματος έως την Ομόνοια, η οποία θα διακόπτεται μόνο στις οδούς Αμερικής και Εμμ. Μπενάκη.»

Όμορφα ακούγονται αυτά για ασκήσεις επί χάρτου και για νεκρές πολιτείες. Σαράντα μέτρα πεζόδρομος; Μα είναι στα καλά τους; Τα υπάρχοντα πεζοδρόμια της Πανεπιστημίου είναι ήδη αρκετά πλατιά για να εξυπηρετήσουν τους όλο και λιγότερους επισκέπτες του υποβαθμισμένου λόγω “πολυπολιτισμικότητας” και εγκληματικότητας Αθηναϊκού κέντρου. Εκτός κι αν προβλέπουν πολυπληθείς και συχνές διαδηλώσεις διαμαρτυρόμενων πολιτών, που έτσι κι αλλιώς κλείνουν την Πανεπιστημίου, και θέλουν να τις διευκολύνουν με οριστική λύση.

Αυτά τα λίγα, σαν ερεθίσματα για έρευνα από αδέκαστους ειδικούς και αρμόδιους που ενδέχεται να διαβάσουν αυτή την ανάρτηση.

Ωστόσο, η ταπεινή γνώμη της πυγολαμπίδας είναι ότι έτσι και υλοποιηθεί η φαεινή αυτή ιδέα, τότε μαύρη μαυρίλα πλάκωσε για την Αθήνα μέχρι το 2014 που λένε ότι θα τελειώσει η πλακο-σιδεροανάπλαση… Δε θέλω να γίνω μάντης κακών, αλλά βλέπω τα έσχατα να γίνονται χείρονα των πρώτων. Προβλέπω πολυπολιτισμικές γραφικότητες με υπαίθρια επιδαπέδια μαγαζιά μεταναστών σε αφθονία, και κλείσιμο όσων καταστημάτων έχουν απομείνει ανοιχτά. Προβλέπω τα μποτιλιαρίσματα στην Ακαδημίας και τη Σταδίου να είναι πολύωρα και ανυπόφορα. Προβλέπω θρήνους, κλαυθμούς και αναστεναγμούς όσων θέλουν να διασχίσουν οδικώς την Αθήνα. Γενικώς, προβλέπω διεύρυνση του κυκλοφοριακού χάους και του μπάχαλου…Μακάρι όμως να πέσω έξω!

Θα μου πεις η 150χρονη ΤΡΑΜ Α.Ε. να ’ναι καλά που μας φροντίζει. Βοήθειά μας! Η Μπιρμπίλω είναι εδώ για να εκτελεί “αναπλαστικές” εντολές!

Αλήθεια, πότε ήταν η τελευταία φορά που τραγουδήσατε αυτό το τραγούδι-ύμνο στην Αθήνα και το πιστεύατε;


Αχ πολύπαθη Αθήνα, πώς σε κατάντησε η “Δημοκρατία” σου…

ΚοινοβOλευτισμός = η τέχνη του ψεύδους και του μίσους

Κάθε φορά που, λόγω του μαζοχισμού από τον οποίο υποφέρω, παρακολουθώ αντιπαραθέσεις (κυνομαχίες) των κομματικών αρχηγών στο Κυνοβούλιο, σχίζονται τα σωθικά μου, πονάω και στεγνώνει κάθε ελπίδα για εθνική ενότητα κι ένα καλύτερο μέλλον στο ΤρΕλλαδιστάν-Λαμογιστάν-Μαλακιστάν κοινώς ΤΡΕ.ΛΑ.ΜΑ. Πρόκειται περί ΚοινοβΟλευτικής βιομηχανίας μίσους και αλληλοσπαραγμού, περί στυγνής εκτέλεσης του έθνους.

Ως γνωστόν, παίδες, το πρώτο θύμα τσι "Δημοκρατίας" είναι η Αλήθεια. "Δημοκρατία" και Αλήθεια είναι έννοιες αλληλοαναιρούμενες και είναι αδύνατο να συνυπάρξουν. Το δεύτερο εξίσου μεγάλο θύμα τσι "Δημοκρατίας" είναι η ενότητα του λαού, δηλαδή η εθνική ενότητα. Αν τώρα προσθέσουμε τη διαφθορά στο ψέμα και στο διχασμό, τι προκύπτει; Μα προφανώς το αποτέλεσμα είναι αυτό. Ποιο "αυτό"; Να, αυτό που βιώνουμε στο πετσί μας: μπάχαλο, χάος, ηθική και οικονομική χρεοκοπία, αφανισμός του έθνους. Προς τα εκεί βαδίζουμε με νομοτελειακή ακρίβεια, και κανένας Στρος Καν, καμία Μέρκελ ή Τρόικα δε θα μπορέσουν τελικά να μας σώσουν.

Παρακολουθώντας, όμως, τις κυνομαχίες στο άντρο τσι "Δημοκρατίας", όσο ακομμάτιστος κι αν είναι κανείς, δε μπορεί παρά να παραδεχτεί ότι ταλαντούχος πρωταθλητής στο ψέμα και στο διχασμό είναι ο Γιωργάκης ο Παπανδρέου. Αυτός παίρνει το χρυσό μετάλλιο. Εκατό φορές του έχει πει η πυγολαμπίδα να μην ανασύρει επιλεκτικά σκελετούς από το οστεοφυλάκιο της σύγχρονης ελληνικής μπαχαλο-ιστορίας, διότι δε βοηθάνε στην ενότητα του έθνους και στη συναίνεση, αλλά αυτός το χαβά του. Θαυμάστε τον:



Γιώργος Παπανδρέου: «Το μνημόνιο θα έπρεπε να έχουν το θάρρος να το υπογράψουν οι ίδιοι, όπως το έκανε με θάρρος η προηγούμενη κυβέρνηση της Ιρλανδίας.
Αλλά πιο πονηροί οι δικοί μας της Νέας Δημοκρατίας είπαν, άσε να βγάλει το ΠΑΣΟΚ τα κάστανα από τη φωτιά.
Εμείς δεν φυγομαχήσαμε και δεν φυγομαχούμε.»

Βρε Γιώργο, βρε καμάρι των καλοβολεμένων συντεχνιών του ΠΑΣΟΚ, ξέρεις τις λες; Θα προτιμούσες δηλαδή να δοξαστεί ο Καραμανλής ως σωτήρας της Ελλάδας κι εσύ να μείνεις παραπονεμένος, αγωνιζόμενος στο πλευρό του χειμαζόμενου λαού στα λιμάνια και στα πεζοδρόμια, τρώγοντας δακρυγόνα και αναθεματίζοντας ΔΝΤ, Τρόικα και δε συμμαζεύεται; Εδώ, δυο τρία μέτρα-ασπιρίνες πήγε να πάρει ο φουκαράς ο Καραμανλής και του άλλαξες τα φώτα ζητώντας επιτακτικά εκλογές, με το σύνθημα "ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε", σχεδόν από την επομένη των εκλογών του 2007, για να "σώσεις" εσύ την Ελλάδα.

Τι λέμε τώρα; Θα άντεχες εσύ, κοτζάμ Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, να βλέπεις τον Καραμανλή να σουλατσάρει και να δοξάζεται σ’ Ευρώπη και Αμερική ως τιμώμενο πρόσωπο, εκλιπαρώντας δανεικά, υπογράφοντας μνημόνια ασιτίας του λαού, και τάζοντας ξεπούλημα της πατρίδας; Θα καιγόταν η Ελλάδα, Γιώργο μου… Εσύ, λοιπόν, ήσουν "σκεύος εκλογής" της μαύρης Μοίρας μας, ο κατάλληλος άνθρωπος για την κατάλληλη δουλειά, και σταμάτα επιτέλους τη βιομηχανία μίσους και αλληλοσπαραγμού. Δεν έχεις ακούσει την παροιμία που λέει στου "κρεμασμένου το σπίτι δεν μιλάνε για σχοινί"; Εντάξει, μπορεί να έχουμε δείξει σημάδια αποχαύνωσης, αλλά κάτι καταλαβαίνουμε ακόμη...

Γιώργος Παπανδρέου: «Προτιμάνε να μειώνουμε το υπέρογκο χρέος κόβοντας μισθούς και αυξάνοντας τους φόρους; Αυτό μας προτείνουν.»

Καλά, εδώ παίδες πρόκειται για ρεσιτάλ υποκρισίας! Ώστε αυτό σας προτείνουν; Κι εγώ πώς δεν το πήρα χαμπάρι; Αν όμως, όπως λέτε, σας προτείνουν κόψιμο μισθών και αύξηση φόρων, πράγμα στο οποίο εσείς έχετε δείξει άριστες επιδόσεις, τότε προς τι το μίσος και ο αλληλοσπαραγμός; Εδώ έχουμε την απόλυτη συναίνεση ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Ή μήπως δεν κόψατε ούτε μισθούς, ούτε συντάξεις ούτε αυξήσατε φόρους, και όλα αυτά είναι συκοφαντίες της αντιπολίτευσης και παραισθήσεις του λαού;

Γιώργοοο! Έτσι μιλάς στη Μέρκελ, στο Σαρκοζί και στον Στρος Καν; Δηλαδή τους παρουσιάζεις το μαύρο άσπρο; Δε νομίζω!

Εδώ τα καλά φιλέτα για ξεπούλημα!!! Όποιος πρόλαβε, τη μίζα είδε… Παλιά μου τέχνη κόσκινο! Όμως, προσέξτε, με το «θεσμό επιφανείας» που σκαρφίστηκε ο Παμπούκης , η γη δεν πωλείται. Για παράδειγμα, θα έρθει ο Εμίρης για να τσιμεντοποιήσει το Ελληνικό με απ’ ευθείας ανάθεση (οι διεθνείς διαγωνισμοί δεν ενδείκνυνται, και ο νοών νοείτω…) και να το εκμεταλλεύεται, ας πούμε για 99 χρόνια, αλλά αν κατά τη διάρκεια αυτών των 99 ετών η κυβέρνηση θελήσει να του πάρει τη γη κάτω από τα τσιμέντα, που παραμένει στην κυριότητα του ελληνικού κράτους, για να την πουλήσει σε άλλον, θα μπορεί να το κάνει βάσει του θεσμού της επιφάνειας! Διότι ο εν λόγω θεσμός, λέει, «Διασφαλίζει εσαεί την κυριότητα της γης από το δημόσιο, επιτρέποντας ταυτόχρονα την αξιοποίησή της για ορισμένο χρονικό διάστημα.»(πηγή) Ε, ρε, δούλεμα που πέφτει!

Το άλλο ανέκδοτο το ακούσατε; «Η κυβέρνηση θεωρεί πως ο ελληνικός λαός χρειάζεται να διαπαιδαγωγηθεί στην αντίληψη ότι δεν πρέπει να έχει χρέος.» (πηγή) Χα, χα, χάααα!

Βρε σεις, πόσα χρωστάνε τα κόμματα στις τράπεζες;
«Υπερχρεωμένα στις τράπεζες και πλήρως εξαρτώμενα από την κρατική επιχορήγηση παραμένουν ΠαΣοΚ και Νέα Δημοκρατία, που αδυνατούν να εξορθολογίσουν τα οικονομικά τους, με αποτέλεσμα η λειτουργία τους να ζημιώνει πολλά εκατομμύρια ευρώ ετησίως τους έλληνες πολίτες. Σε μια περίοδο κατά την οποία οι οργανώσεις των δύο κομμάτων εξουσίας υπολειτουργούν, το ΠαΣοΚ και η ΝΔ είναι υποθηκευμένα στις τράπεζες, χρωστώντας περισσότερα από 130 εκατ. ευρώ, ενώ έχουν λάβει ως προκαταβολή την κρατική επιχορήγηση, τουλάχιστον ως το 2016!» (πηγή)

Κατά τ’ άλλα περιμένουμε από δαύτους να νοικοκυρέψουν το κράτος, να μας σώσουν από τη χρεοκοπία, και να διαπαιδαγωγήσουν το λαό στην αντίληψη του μη χρέους….

Μετά τη θριαμβολογία, η περισυλλογή και η κατήφεια…

Κύριε Παπανδρέου, αν και σας έδωσα συγχαρητήρια στο προηγούμενο άρθρο μου, σας συμβουλεύω να μην θριαμβολογείτε διότι θα βρεθείτε και πάλι εκτεθειμένος. Διότι όλα είναι δούναι και λαβείν, όπως είπε η Άγκελα Μέρκελ. Τίποτα δεν χαρίζεται, και στη διεθνή ζούγκλα κανείς δεν επιβραβεύει κανένα χωρίς αντάλλαγμα.

Μην πανηγυρίζετε, λοιπόν, ούτε για την επιμήκυνση αποπληρωμής του χρέους που έδωσαν οι Βρυξέλλες, ποιώντας την ανάγκη φιλοτιμία (ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος), ούτε για τη μείωση του επιτοκίου με το σταγονόμετρο. Διότι πίσω έχει η αχλάδα την ουρά. Άλλωστε, εφόσον λένε ότι είμαστε μια οικογένεια, με μηδενικό επιτόκιο έπρεπε να δανείζει αδελφός τον αδελφό. Έτσι δεν είναι; Ποιος βλέπει το αδελφό του ρακένδυτο, έστω με δική του ευθύνη, και βρίσκει ευκαιρία για τοκογλυφία; Ή μήπως η Ευρωζώνη είναι απλά μια λυκοφαμελιά ανάδελφων;

Πάντως, όσο περνούν οι ώρες, ο χειμαζόμενος λαός συνειδητοποιεί ότι στους όρους της Μέρκελ δεν υπάρχει τίποτα για να πανηγυρίσει… Εξαιτίας της ανικανότητας και αβελτηρίας και της δικής σας κυβέρνησης, επιμηκύνεται το σκοτεινό τούνελ λιτότητας για μια εικοσαετία. Ή μήπως επ’ άπειρον; Νέα ασφυκτικά μέτρα θα προστίθενται ανά τρίμηνο, ενώ η χώρα θα βουλιάζει βαθύτερα στην ύφεση.

Για να δούμε όμως τι μας έταζε ο τσάρος της οικονομίας πριν από έντεκα μήνες:



Αυτά έλεγε ο υπουργός της ανοικονόμητης ελληνικής οικονομίας στους "Νέους Φακέλους" του ΣΚΑΪ, στις 10/05/10. (πηγή)
GPAPAK: «Όλοι έχουν τα όριά τους. Είναι το τέταρτο πακέτο μέτρων το οποίο φέρνουμε. (...) Αν χρειαστεί να πάρουμε νέα μέτρα, θα σημαίνει ότι εγώ έχω αποτύχει.»

Από τότε, μήπως θυμάστε, κύριε Υπουργέ, πόσα νέα σκληρά μέτρα πήρατε, και παρ’ όλα αυτά παραμένετε ακόμη στη θέση σας, διαψεύδοντας τον εαυτό σας; Διότι εκ των λόγων σας έχετε ήδη καταδικαστεί, κύριε Παπακωνσταντίνου. Έχετε αποτύχει και το ξέρετε! Σωστά, πάντως, το καταλάβατε ότι όλοι έχουμε τα όριά μας. Εκείνο όμως που διαπιστώνουμε και ανησυχούμε είναι ότι εσείς ο ίδιος δεν έχετε όρια θράσους. Θα έπρεπε ήδη να έχετε παραιτηθεί!

24/02/2011, epikaira.gr
Γ. Παπακωνσταντίνου: «Η διαδρομή για να φτάσουμε στη λύση του προβλήματος (του χρέους) θα απαιτήσει χρόνια (…). Θα χρειαστούν 3-4 χρόνια προσπάθειας για να ορθοποδήσουμε και να φέρουμε το έλλειμμα κάτω από το 3%, ώστε το 2015 να το μηδενίσουμε. (…)
(Το χρέος) θα αρχίσει να υποχωρεί ως συνέπεια της προσπάθειας που κάνουμε, ενώ θα ανεβαίνει όσο έχουμε μεγάλα ελλείμματα (…). Όταν ξοδεύεις παραπάνω από όσα εισπράττεις τότε το χρέος αυξάνει».

Την κυβέρνηση, όμως, κύριε Υπουργέ, ποιος την εμπόδισε να μην ξοδεύει περισσότερα απ’ όσα εισπράττει; Ποιος την εμπόδισε να εισπράξει τα 31 δις οφειλόμενων φόρων αντί να αρκείται στο ένα δις των χαριστικών περαιώσεων; Ποιος την εμπόδισε να περιορίσει τις σπατάλες του κρατικού Λεβιάθαν; Αυτό δεν είναι το δικό της χρέος; Αυτή δεν είναι και η δική σας αρμοδιότητα ως Υπουργού Οικονομικών; Ή μήπως η δουλειά σας είναι απλά να κάνετε διαπιστώσεις όπως κάνουμε κι εμείς; Και ποιος σας εμπόδισε να έχετε προσελκύσει επενδύσεις και να μην κλείνουν οι επιχειρήσεις δημιουργώντας στρατιές ανέργων;

Και φτάσαμε μετά τον προχθεσινό “θρίαμβο”, στην απειλή και άλλων νέων μέτρων ύφεσης! Βλέπετε απέτυχαν αυτά που υπήρχαν και μας βάζουν πρόσθετα για να πάνε ακόμη χειρότερα. Το βιολί τους αυτοί: φόροι επί φόρων, ασφυξία επί ασφυξίας... Πήρε ο στραβός κατήφορο!

15/3/2011, news.in.gr : «Έτσι, για να περιορισθεί το δημοσιονομικό έλλειμμα στα τέλη 2011 στα 17 δισ. ευρώ το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους είναι υποχρεωμένο να καταρτίσει και να υλοποιήσει ήδη από εφέτος έκτακτα εισπρακτικά μέτρα ύψους 4 δισ. ευρώ, που θα αντισταθμίσουν την εξοικονόμηση του 2010 και θα επιτρέψουν την γραμμική εξέλιξη εσόδων και δαπανών.

Εισηγήσεις που έχει δεχθεί η ηγεσία του υπουργείου Οικονομικών αναφέρονται σε ψαλίδισμα του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, αναπροσαρμογή του ΦΠΑ και την υπαγωγή περισσότερων αγαθών και υπηρεσιών στον υψηλό συντελεστή, μείωση των αφορολόγητων ορίων που ισχύουν για την απόκτηση πρώτης κατοικίας, περιορισμό του αφορολογήτου στον φόρο ακίνητης περιουσίας, μείωση φοροαπαλλαγών, επιβολή έκτακτης εισφοράς στους φορολογούμενους με εισοδήματα άνω των 75.000 ευρώ, κ.α..

Σε κάθε περίπτωση τα έκτακτα δημοσιονομικά μέτρα αναμένονται στο δεύτερο εξάμηνο του έτους, οπότε θα υπάρχει καλύτερη εικόνα για την πορεία των εισπράξεων και των δαπανών, αλλά και για τις αποκλίσεις από τους στόχους.»

Ώστε δέχεστε εισηγήσεις και για άλλη μείωση Δημοσίων Επενδύσεων, ε; Δηλαδή τι να μειώσετε; Το τίποτα; Ή μήπως υπάρχουν κάποιες δημόσιες επενδύσεις και δεν τις έχουμε πάρει είδηση; Θα μου πεις, το "αναπτυξιακό" ταμείο ανεργίας νάναι καλά!

Πάντως μην ανησυχείτε, παίδες Ελλήνων, ο Γιώργος είναι στοργικός, και κάποτε θ’ αποκαταστήσει τους αδικημένους που θυσιάστηκαν για την πατρίδα. Μας το είχε άλλωστε υποσχεθεί:



«Αν πλήρωναν όλοι τους φόρους» είπες Πρωθυπουργέ μου; Κι εσάς τους φύλακες, γιατί σας εκλέγουμε και σας χρυσοπληρώνουμε; Συν τοις άλλοις, για να μαζεύετε και τους φόρους δεν σας πληρώνουμε; Το κράτος δεν είστε εσείς; Εσείς δεν έχετε την ευθύνη, την ισχύ και τη δύναμη για να δουλεύει σωστά η κρατική μηχανή, που, κακά τα ψέματα, βρωμάει από το πολιτικό της κεφάλι;



Εκείνο όμως που με βασανίζει είναι ότι η διαπλεκόμενη πολιτικοοικονομική ολιγαρχία δεν υποφέρει ποτέ από λιτότητα...

GAP: Διεκδικήσαμε, αγωνιστήκαμε και τα καταφέραμε!

Τα κέρδη που αποκόμισε η Ελλάδα από τη χθεσινή Σύνοδο Κορυφής ήταν η επιμήκυνση της αποπληρωμής του δανείου των 110 δις ευρώ στα 7,5 χρόνια, καθώς και η μείωση του επιτοκίου για το σύνολο του δανείου κατά 100 μονάδες βάσης (από 5,2% σε 4,2%). (in.gr)

Συγχαρητήρια, κύριε Πρωθυπουργέ! Σας ευχαριστώ για τους κόπους σας. Μπορεί να γκρινιάζω, αλλά δεν υπήρξα ποτέ αχάριστη, έστω κι αν η πολιτική σας προσωπικά με αδίκησε.

Έξω, λοιπόν, πήγατε καλά! Απομένει να πάτε καλά και μέσα. Εδώ σας θέλω! Απομένει να διεκδικήσετε από τους υπουργούς σας να στρωθούν και να δουλέψουν εντατικά, ευσυνείδητα, συντονισμένα, έξυπνα και δημιουργικά. Απομένει να μειώσετε το κόστος του κρατικού Λεβιάθαν. Απομένει να μαζέψετε τους οφειλόμενους φόρους. Απομένει να προχωρήσετε αποφασιστικά στις διαρθρωτικές αλλαγές που έχετε υπογράψει στο μνημόνιο ότι θα κάνετε. Απομένει να συγκρουστείτε κατά μέτωπο με τα συντεχνιακά συμφέροντα, χωρίς να υπολογίζετε το πολιτικό κόστος. Εσείς δεν είπατε ότι πρώτα βάζετε το συμφέρον της πατρίδας; Και, βεβαίως, απομένει να ξεπουλήσετε κρατική περιουσία αξίας 50 δις ευρώ, κάτι που πρόσφατα δηλώσατε ότι δεν θα κάνετε! Εδώ είναι τα δύσκολα!

Εκεί, όμως, που δε βλέπω φως είναι στην ανάπτυξη, κύριε Γιώργο Παπανδρέου. Όταν εκμηδενίσατε την αγοραστική δύναμη μισθωτών και συνταξιούχων με περικοπές και δυσβάστακτους φόρους, ποιος θα καταναλώσει; Ποιος θα κρατήσει τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις ανοιχτές; Πώς θα ανακοπεί το τσουνάμι της ανεργίας; Εκτός κι αν ποντάρετε σ’ εκείνους που κατέχουν το μαύρο χρήμα. Αλλά αυτοί το φυγάδευσαν στο εξωτερικό, κύριε Πρόεδρε. Το ξεχάσατε; Κι εσείς κάνετε ό,τι μπορείτε ώστε να τους αποθαρρύνετε να το επαναπατρίσουν για ν' αγοράσουν ακίνητα στην Ελλάδα ή να κάνουν άλλες επενδύσεις. Την ώρα που παρακαλάτε τους Εμίρηδες να επενδύσουν 5 δις στο φιλέτο του Ελληνικού, 600 δις ελληνικό μαύρο χρήμα σταλίζει στις τράπεζες της Ελβετίας. Προσωπικά, βέβαια, δεν είχα καμία αμφιβολία ότι αυτοί που λεηλάτησαν την Ελλάδα είναι ανθέλληνες…

Αυτά δε βλέπω να σας απασχολούν, κύριε Πρωθυπουργέ, διότι προφανώς δεν πιστεύετε ότι το μνημόνιο χρειάζεται επαναδιαπραγμάτευση κάποιων όρων. Ή, αν το πιστεύετε μέσα σας, δεν θέλετε να το παραδεχτείτε για να μη θεωρηθεί ότι σας έσυρε ο Σαμαράς, και δεν τολμάτε να υψώσετε ανάστημα στις Βρυξέλλες όπως ύψωσαν οι Ιρλανδοί.

Ναι, με την επιμήκυνση αποπληρωμής των 110 δις παίρνουμε μια ανάσα. Αλλά η ανάσα αυτή δεν είναι αρκετή για να καλύψει τα αδιέξοδα της υφεσιακής συνταγής της Τρόικας και την ανικανότητα της Ελλάδας να βάλει τάξη στα του οίκου της. Και να θυμάστε ότι ενδέχεται κάποια στιγμή να εξαντληθεί και η υπομονή της Ευρώπης με την Ελλάδα και να μας αφήσουν στην τύχη μας.

Επ’ ευκαιρία, να σας πω με ποιους μοιάζουμε στη σχέση μας με την Ευρωζώνη; Με τους 300 λαθρομετανάστες απεργούς πείνας που μέχρι προχτές κρατούσαν όμηρο ολόκληρη την Ελλάδα. Έτσι κι εμείς, με την απειλή κατάρρευσης του ευρώ, κρατάμε όμηρο ολόκληρη την Ευρωζώνη. Λαθρομετανάστες της Ευρώπης, είμαστε κι εμείς... Ξυπόλυτοι και με μαγειρεμένα στοιχεία μπήκαμε στην Ευρωζώνη, και λαθραία παραμείναμε μέχρι σήμερα, ενώ οι ισχυροί της Ευρώπης έκαναν τα στραβά μάτια και μας δάνειζαν, για να επενδύει η αμαρτωλή Siemens και ν’ αγοράζουμε υποβρύχια και μιράζ από δαύτους. Η Ευρώπη δηλαδή έκανε τα στραβά μάτια, ακριβώς όπως κάνει η Ελλάδα επί δεκαετίες στην είσοδο λαθρομεταναστών για να τους εκμεταλλεύονται οι έχοντες και κατέχοντες…

Μπορεί όμως αυτό να συνεχίζεται επ’ άπειρον; Νομοτελειακά, ΟΧΙ! Διότι ακόμα και στο χάλυβα υπάρχει το όριο διαρροής, δηλαδή η κρίσιμη τιμή εφαρμοζόμενης τάσης, πέραν της οποίας η παραμόρφωση παύει να είναι ελαστική και γίνεται μοιραία. Ας προσέξουμε λοιπόν να μην πλησιάσουμε αυτό το όριο διαρροής.



Τι θυμήθηκα λέτε; Στο μονοτάξιο Δημοτικό σχολείο του χωριού μου, όταν κάποιος μαθητής έκανε σοβαρή αταξία τότε ο δάσκαλος του έρριχνε μερικές ξυλιές με τη βέργα στα πόδια και μετά τον έβαζε στη γωνία να σταθεί όρθιος στο ένα πόδι μέχρι να σχολάσουμε. Αν δεν ήθελε να το κάνει, τότε ακολουθούσε αποβολή από την τάξη.
Άσχετο με το θέμα μας; Δε νομίζω!

Η Ιαπωνία θα νικήσει το τσουνάμι!

Όταν η Φύση οργίζεται, όπως συνέβη σήμερα στην Ιαπωνία, ο άνθρωπος νιώθει ανίκανος να υψώσει ανάστημα απέναντί της και να τη δαμάσει. Όταν η Φύση εκδηλώνει τη βαρβαρότητα και την αναλγησία της, οι άνθρωποι νιώθουν αδύναμα μυρμήγκια για να τα βάλουν μαζί της. Τσουνάμι 10 μέτρων χτύπησε τις βορειοανατολικές ακτές της Ιαπωνίας μετά από φοβερό σεισμό 8,9 ρίχτερ!

Ποιος μπορεί, όμως, να πει ότι η άλογη Φύση, που απλά υπακούει στους πλανητικούς νόμους, είναι περισσότερο βάρβαρη και ανάλγητη από το λογικό άνθρωπο όταν εκδηλώνει τη σατανική του διάσταση; Πάντως όχι οι Ιάπωνες. Έχουν υποστεί δυο φορές τα τσουνάμια της ανθρώπινης θηριωδίας και γνωρίζουν ότι, μπροστά σ’ αυτή, η θηριωδία των φυσικών φαινομένων ωχριά.

Κι όμως, ο άνθρωπος οργίζεται περισσότερο εναντίον της Φύσης ή του Θεού που επιτρέπει τέτοιες θεομηνίες, παρά εναντίον των εγκλημάτων της ανθρώπινης παράνοιας. Ίσως επειδή σε αυτά αναγνωρίζουν τη δική τους σκοτεινή πλευρά και δείχνουν κατανόηση…

Τούτες τις ώρες δεν έχω τίποτα καλύτερο να γράψω για να εμψυχώσω τους Ιάπωνες. Απλά θα τους θυμίσω, αν και δεν πιστεύω ότι το έχουν ξεχάσει, ότι επέζησαν του ολοκαυτώματος της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι. Κι όχι απλά επέζησαν, αλλά και μεγαλούργησαν σα λαός. Θα επιζήσουν, λοιπόν, και θα ορθοποδήσουν και πάλι.

Ας θυμηθούμε με δέος και ντροπή:

-- «Στις 6 Αυγούστου 1945, η πυρηνική βόμβα ουρανίου “Λιτλ Μπόι” (“Αγοράκι”) ρίφθηκε στη Χιροσίμα από το πλήρωμα του αμερικανικού βομβαρδιστικού αεροπλάνου Ενόλα Γκέι, σκοτώνοντας άμεσα περί τους 70.000 ανθρώπους. Περίπου το 69% των οικοδομημάτων της πόλεως καταστράφηκε εντελώς και ένα άλλο 6,6% υπέστη σοβαρές ζημιές.

Κατά τους επόμενους μήνες, περί τους 60.000 ακόμα ανθρώπους απεβίωσαν από τραύματα ή έκθεση σε ραδιενέργεια. Επί του συνόλου των θανάτων εκτιμάται ότι το 60% οφείλεται στην αρχική θερμοκρασία (από ακαριαία ολική εξαέρωση ή τήξη του σώματος μέχρι εγκαύματα), το 20% από μηχανικό τραυματισμό από το ωστικό κύμα (καθαυτό έκρηξη) και το υπόλοιπο 20% από τη ραδιενέργεια.
Από το 1945 μέχρι σήμερα, αρκετές χιλιάδες ακόμα χιμπακούσα έχουν πεθάνει από ασθένειες που προκάλεσε η έκρηξη της βόμβας, οι περισσότεροι από λευχαιμία, λέμφωμα, καρκίνο των πνευμόνων και άλλα είδη καρκίνου (Melinda Meade & Robert J. Earickson: Medical Geography, Guilford Press, 2000, σ.202).» (πηγή)

-- «Στις 9 Αυγούστου 1945, το Ναγκασάκι ρίφθηκε η δεύτερη πυρηνική βόμβα της Ιστορίας, μία βόμβα πλουτωνίου, στις 11:02 π.μ., που κατέστρεψε το βόρειο τμήμα της πόλεως και σκότωσε άμεσα περί τους 40.000 ανθρώπους. Σύμφωνα με στατιστικές, ο τελικός απολογισμός ήταν 73.884 νεκροί, 74.909 τραυματίες και 120.820 ασθενείς (προσβληθέντες από τη ραδιενέργεια).» (πηγή)

Κουράγιο μακρινοί αδελφοί μας. Θα τα καταφέρετε για μια ακόμη φορά. Είστε λαός που οι συμφορές σας ατσαλώνουν και σας γιγαντώνουν. Οι σκέψεις μου τούτες τις δύσκολες ώρες είναι μαζί σας. Λόγια δεν βρίσκω για να εκφράσω τα συναισθήματά μου.

Θα κάνω μόνο μια ευχή: Αφού εμείς οι άνθρωποι δεν μπορούμε να δαμάσουμε τη Φύση, ας προσπαθήσουμε τουλάχιστον να δαμάσουμε τα κανιβαλικά μας ένστικτα και να μην τους δίνουμε τόπο να εκδηλωθούν. Αν δεν μπορούμε να γλιτώσουμε από τα δεινά που προκαλούν τα φυσικά φαινόμενα, τουλάχιστον ας ελαχιστοποιήσουμε τα δεινά που προκαλούμε εμείς οι ίδιοι σε συνανθρώπους μας. Πόσο καλύτερος θα ήταν τότε ο κόσμος μας!!!

Περί σκατώματος και ξεσκατώματος ο λόγος

Τι γύρευε ο Ντομινίκ να σκαλίζει τα σκατά;
Τελικά βρήκαμε το μάστορά μας με τον Στρος-Καν. Δε μασάει τα λόγια του! «Η πραγµατικότητα είναι πως αυτοί οι άνθρωποι βρίσκονται µέσα στα σκατά. Και µάλιστα πολύ βαθιά», είπε για μας, τον άλλο περιούσιο λαό, ο επικεφαλής του ΔΝΤ, και σωτήρας μας. Πω, πω, σκατολουσία! Διαβάστε εδώ αν δε με πιστεύετε.

Και το αμείλικτο ερώτημα τώρα είναι: είμαστε ή δεν είμαστε χωμένοι μέχρι το λαιμό μέσα στα σκατά; Ή, για να το θέσω πιο κομψά, τάχουμε ή δεν τάχουμε σκατώσει; Προφανώς και τάχουμε σκατώσει, "δημοκρατικά" όμως! Σημειωτέον ότι, λόγω εθισμού, τα "δημοκρατικά" σκατά είναι πιο εύοσμα και εύληπτα από τα δικτατορικά σκατά. Οι περισσότεροι που τρώνε "δημοκρατικό" σκατό το ευχαριστιούνται κιόλας. Φέρε μου δημοκρατία κι ας φάω και σκατά, σου λένε. Μάλιστα, το ανακάτωμα των σκατών στις κάλπες είναι η ύψιστη ηδονή του δημοκράτη. Ούτε λόγος να γίνεται περί αυτού, και σκασμός εσύ ιερόσυλε φασίστα.

Τώρα το γεγονός ότι οι Ευρωπαίοι μας αντιμετωπίζουν μέχρι στιγμής με κατανόηση, είναι διότι δημοκρατίες έχουν κι αυτοί κι όσο νάναι από "δημοκρατικά" σκατά κάτι γνωρίζουν. Άλλωστε πολλοί από δαύτους, μέχρι προχτές, ανακατεύοντας τα ελληνικά σκατά εύρισκαν χρυσό, πακτωλό χρυσού! Δηλαδή εμείς χέζαμε εαυτούς και αλλήλους κι όλοι μαζί τη χώρα μας, κι εκείνοι από το σκατό μας βγάζανε παξιμάδι τύπου Siemens. Αληθινοί αλχημιστές!

Συγνώμη, παίδες, για τη σκατολογία, αλλά δεν φταίω εγώ. Ο Ντομινίκ, ο φίλος του Γιώργου, φταίει. Βέβαια ο Τζέφρυ τον πλησίασε για να μας ξεσκατώσει, αλλά κατά τη διαδικασία του ξεσκατώματος τα σκάτωσε ακόμη χειρότερα... Και πάλι, όμως, το σοσιαλιστικό σκάτωμα είναι πιο ανεκτό από το δεξιό σκάτωμα, γι’ αυτό και ο Γιώργος βρίσκεται ακόμη πρώτος στις δημοσκοπήσεις-κωλονοσκοπήσεις. Άλλωστε το πράσινο σκάτωμα προϋποθέτει συστηματικό τάισμα με πολύ κουτόχορτο, κι αυτό είναι οικολογικό και ευκοίλιο.

Σύμφωνα με την ίδια πηγή (tanea) ο Ντομινίκ διευκρινίζει περαιτέρω το σκάτωμα, λέγοντας: «οι Έλληνες αισθάνονται ότι τους εξαπάτησαν και όµως είναι εκείνοι που μαγείρεψαν τα στοιχεία και που δεν πληρώνουν φόρους. H απάτη πάει σύννεφο.» Και ο παμπόνηρος Ντομινίκ συνεχίζει: «Τα πρόσωπα είναι πολύ κατσουφιασµένα.»

Αμ τι ήθελες να είναι, άνθρωπέ μου; Έχεις δει κανένα που κολυμπάει στο σκατό να χαμογελάει από ευτυχία;

«Δεν χρησιμεύει σε τίποτα να προσπαθείς να προχωρήσεις στο χάος», προσθέτει ο Στρος-Καν, ρίχνοντας άλλη μια δόση σκατά στα μούτρα μας. Κι εσύ γιατί προχώρησες στο χάος, Ντομινίκ; Από συμπάθεια στο φίλο σου το Γιώργο;



Πρωθυπουργέ μου, σε είδα μελαγχολικό στο μήνυμα από τις Βρυξέλλες και ράγισε η καρδιά μου. Μεγάλο το φορτίο που σηκώνεις, ομολογουμένως… Βιαζόσουνα όμως να το αναλάβεις, σπρώχνοντας επίμονα τον χοντρό να πάει σε πρόωρες εκλογές, για να τον κατηγορείς μετά ότι λιποτάκτησε. Τα θυμάσαι; Φαντάζεσαι να είχε φέρει ο Καραμανλής το ΔουΝουΤου τι θα είχε γίνει; Η νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου! Δεν θα είχε μείνει ούτε κολυμπηθρόξυλο.

Εύχομαι οι Ευρωπαίοι Εταίροι μας να σου φερθούν καλά σήμερα και να μη σε μαλώσουν που μέχρι τώρα τα έχεις σκατώσει. Σκάτωσες ακόμη και τη συναίνεση, βρε αφιλότιμε! Τι μανία είναι αυτή; Τι μαζοχισμός; Τι σχιζοφρένεια; Να ζητάς συναίνεση, να σου εκτείνει ο άλλος το χέρι συναινετικά, και εσύ να του το δαγκώνεις! Δεν ξέρεις ότι με αυτό τον τρόπο συσσωρεύεις κι άλλη αρνητική ενέργεια πάνω σου που δεν βοηθάει στις δύσκολες αποστολές σου; Δεν σου φτάνουν δηλαδή οι αναθεματισμοί της Παπαρήγα και των κόκκινων; Γιώργο, είσαι αυτοκαταστροφικός και μεταφυσικά αναλφάβητος. Δεν εξηγείται αλλιώς. Εμείς όμως τι σου φταίμε;



Το επόμενο video προστέθηκε στις 15/3/2011

ΚΑΙ ο Κάρολος Παπούλιας περιμένει τον ευρωπαϊκό “θεό”!

Δεν είναι μόνο ο George Papandreou που περιμένει η σωτηρία της Ελλάδας να έλθει από την Ευρώπη, ενώ εκείνος κάνει ό,τι μπορεί για να τη στέλνει πιο βαθιά στα τάρταρα. Η σημερινή συνάντηση του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας με τον Κάρολο Παπούλια έδειξε ότι και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κινείται στο ίδιο μήκος κύματος. Ανώτατος άρχων να σου πετύχει! Μ’ αρέσει και το στωικό ύφος του, και ψοφάω να τον ακούω. Ο θεός της Δημοκρατίας να με σχωρέσει, μου δίνει την εντύπωση ότι πέεερα βρέχει γι’ αυτόν…

Θα περίμενε κανείς ο Κάρολος Παπούλιας, όταν έχει ήδη διαπιστώσει ότι η ελληνική βάρκα στραβά αρμενίζει κι ότι χανόμαστε, να συμβουλεύει, έστω διακριτικά, την κυβέρνηση ν’ αλλάξει πορεία, αντί να περιμένει κι εκείνος τον από μηχανής θεό. Σαν ένα νήπιο που όταν αντιμετωπίζει προβλήματα που το ίδιο δημιούργησε φωνάζει το μπαμπά του να του τα λύσει, έτσι δυστυχώς σκέπτεται και κοτζάμ Πρόεδρος της Δημοκρατίας!

Κάρολος Παπούλιας: «Αν δεν βρει λύσεις η Ευρώπη... χαθήκαμε.»

Τι να σας πω, παίδες, λυπάμαι και ντρέπομαι για λογαριασμό μας…

Και η ειρωνική, ου μην αλλά πικρόχολη και σοφή απάντηση του Γιώργου Προβόπουλου, που ειρήσθω εν παρόδω δεν είναι άμοιρος ευθυνών για τα χάλια μας, ήταν: «η Ελλάδα έχει τα δικά της προβλήματα. Και τα δικά της προβλήματα, τα ελληνικά, μένει σε μας τους Έλληνες να τα λύσουμε.»

Βρε σεις, λέτε να εμπνεύσθηκε από το χθεσινό εναγώνιο άρθρο της πυγολαμπίδας ο Διοικητής; Ή απλά ξύπνησε από μόνος του; Όπως και νάχει, καλά τα έψαλλε στον Πρόεδρο, αν και με αρκετή κομψότητα.

Γιώργος Προβόπουλος: «Εμείς οι Έλληνες πολλές φορές αναζητούμε τον από μηχανής θεό, ο οποίος θα υποκαταστήσει τις δικές μας προσπάθειες. Η δουλειά πρέπει να γίνει εδώ, στην Ελλάδα, και επικουρικά βεβαίως μπορεί να έρθει και η βοήθεια στο πλαίσιο της αναζήτησης μιας πρόσφορης λύσης που θα αφορά το μέλλον της Ευρώπης. (…) Επαναλαμβάνω τα προβλήματα είναι δικά μας και θα τα λύσουμε εδώ, στην Αθήνα, όχι στις Βρυξέλλες».

Δυστυχώς, όπως ακούσαμε και στο video, ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας δεν είναι ούτε αισιόδοξος ούτε απαισιόδοξος. Μα είναι απάντηση αυτή, αν είστε βαφτισμένοι; Ντρέπεται να πει ότι είναι απαισιόδοξος για τους τάδε και δείνα λόγους; Ντρέπεται να πει ότι δεν πάμε καλά στον τάδε και δείνα τομέα και πρέπει η κυβέρνηση να ανακρούσει πρύμνα προτού η κατάσταση γίνει μη αναστρέψιμη; Για να είναι απλός παρατηρητής και ν' αποφαίνεται εκ του ασφαλούς με “ήξεις αφήξεις” τον χρυσοπληρώνουμε κι αυτόν; Δεν τον χρυσοπληρώνουμε για να συνεισφέρει θετικά και ουσιαστικά στην οικονομία της χώρας με την εποικοδομητική κριτική του, τις επισημάνσεις και τις παρεμβάσεις του;

Όταν λέτε ότι δεν είστε ούτε αισιόδοξος ούτε απαισιόδοξος, κύριε Προβόπουλε, εγώ το ερμηνεύω ότι είστε απαισιόδοξος. Διότι δεν υπάρχει άλλο επίθετο μεταξύ του αισιόδοξος και του απαισιόδοξος εκτός από το άσχετος. Μόνο ο άσχετος δεν έχει συναίσθηση της ζοφερής πραγματικότητας και δεν μπορεί να κρίνει και να διακρίνει. Και άσχετος δεν είναι μόνο όποιος δε βλέπει και δεν ακούει τι γίνεται γύρω του αλλά κι εκείνος που δεν καταλαβαίνει τι γίνεται λόγω βλακείας. Άσχετος όμως δεν είστε!

Κι ενώ ο λαός κρέμεται από το στόμα του Προέδρου της Δημοκρατίας και του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας, περιμένοντας να του δώσουν μια νότα αισιοδοξίας ότι οι θυσίες του δεν πάνε χαμένες, ακούει από τον πρώτο ότι χανόμαστε κι από τον άλλο να δηλώνει διπλωματικά ότι δεν είναι ούτε αισιόδοξος ούτε απαισιόδοξος, προσθέτοντας ότι και οι τράπεζες βρίσκονται σε «εξαιρετικά κρίσιμη καμπή εξαιτίας της δημοσιονομικής κρίσης»!

Κι εκεί που περιμέναμε να μας πει γιατί συνεχίζεται η δημοσιονομική κρίση παρά το δάνειο των 110 δις από την Τρόικα και τα σκληρά μέτρα, εκείνος δεν μας εξήγησε! Όπως καταλαβαίνετε, όσο πιο ψηλά είναι κανείς τόσο πιο φειδωλός στα λόγια γίνεται για να μην διακινδυνεύσει τα οφίτσια…
(Πηγή photo)

Κακά τα ψέματα... Για την Ελλάδα και το χειμαζόμενο λαό της κανένας βολεμένος δεν αγωνιά...

Ο Γιώργος Παπανδρέου θέλει "συνολική λύση" από Βρυξέλλες

Ο Πρωθυπουργός βρίσκεται ήδη τις Βρυξέλλες όπου στη Σύνοδο Κορυφής μεθαύριο, 11 Μαρτίου 2011, θα έχει κρίσιμη διαπραγμάτευση για το μέλλον της Ευρώπης(!) και της χώρας μας. Στην προσπάθειά του αυτή ήθελε τις ευλογίες των αρχηγών των κομμάτων της αντιπολίτευσης, τους οποίους την προηγουμένη κατέκρινε, και θα συνεχίσει το ίδιο τροπάριο και την επομένη, κατά τα "δημοκρατικά" ήθη κι έθιμα της Ελλάδας.

Στη δήλωση που έκανε μετά τη χθεσινή συνάντηση με τους πολιτικούς αρχηγούς, είναι προφανές από το ύφος και τον τόνο της φωνής του ότι ο Γιώργος Παπανδρέου έχει χάσει πια την αυτοπεποίθηση που είχε παλιότερα. Φαίνεται πως έχει αρχίσει να συνειδητοποιεί ότι ήρθε η ώρα ν' απολογείται και να δικαιολογεί τις αποτυχίες της δικής του κυβέρνησης, κι ότι δεν μπορεί εσαεί να βρίσκει άλλοθι στις αμαρτίες της "επάρατης" Δεξιάς.

Στους 17 μήνες που βρίσκεται στην εξουσία, ο Γιώργος Παπανδρέου έχει δώσει τα δείγματα γραφής που χρειάζονται οι Ευρωπαίοι ώστε ν’ αποφασίσουν αν μπορούν πια να εμπιστεύονται την κυβέρνησή του. Ωστόσο, αυτά τα δείγματα γραφής τα διαβάζουν πρώτες οι αγορές και μας τοποθετούν εκεί που μας αξίζει, αφού είμαστε ανίκανοι να μαζέψουμε ακόμη και τους φόρους για να κινήσουμε την οικονομία της χώρας.



Δείτε πρόσφατη υποβάθμιση πιστοληπτικής ικανότητας της Ελλάδας, ελληνικών Τραπεζών και του Δήμου Αθηναίων, εδώ, εδώ κι εδώ.

Ας δούμε τώρα τη δήλωση του Πρωθυπουργού, με ενδιάμεσα δικά μου σχόλια:

Μέγαρο Μαξίμου, 8 Μαρτίου 2011

Γιώργος Παπανδρέου: «Ολοκλήρωσα πριν από λίγο ένα κύκλο επαφών με όλους τους πολιτικούς Αρχηγούς. Μπροστά μας, έχουμε την κρίσιμη διαπραγμάτευση, στις 11 και 25 Μαρτίου. Αφορά στο μέλλον της Ευρώπης, αλλά και της χώρας μας.

Ενημέρωσα τους πολιτικούς Αρχηγούς ότι, θέση μας σε αυτή τη διαπραγμάτευση, είναι ότι πρέπει να υπάρξει μια συνολική λύση, και αυτή τη μάχη θα δώσουμε.

Ζήτησα από όλους να αναλάβουν τις ευθύνες τους, στηρίζοντας αυτή την εθνική προσπάθεια που κάνουμε. Αυτή η προσπάθεια αφορά όλους μας.»

Ποιες ευθύνες ν’ αναλάβουν οι πολιτικοί αρχηγοί, Πρωθυπουργέ μου, όταν η κυβέρνησή σου δεν αναλαμβάνει τις δικές της ευθύνες; Όταν δεν μπορέσατε ν’ αντιμετωπίσετε εν τη γενέσει του ούτε τον εκΒΙΑΣΜΟ του κράτους από 300 λαθρομετανάστες, και αφήσατε το πρόβλημα να σας γελοιοποιήσει παγκοσμίως, για να συρθείτε προ ολίγου να ικανοποιήσετε όπως-όπως τα περισσότερα αιτήματα των απεργών πείνας, κάτι που αύριο θα σας δημιουργήσει καινούργια αδιέξοδα, πώς μπορεί κανείς, εντός ή εκτός Ελλάδας, να σας εμπιστεύεται ότι θα καταφέρετε να λύσετε τα μεγάλα προβλήματα της χώρας;

Όταν το μόνο στο οποίο έχετε δείξει ικανότητα είναι να βάζετε φόρους και να κόβετε μισθούς και συντάξεις, πώς μπορεί κανείς να ελπίζει ότι θα ξημερώσει άσπρη μέρα ανάπτυξης και ευημερίας για το ΤρΕλλαδιστάν με την πολιτική σας; Όταν η Αθήνα δυο μήνες τώρα έχει παραλύσει από τις απεργίες στις συγκοινωνίες, και δεν μπορεί ο εργαζόμενος να πάει στη δουλειά του, πώς μπορεί κανείς να υποθέσει ότι ξέρετε τι κάνετε και πού το πάτε;
Και όταν έρχεται ο Νταβούτογλου και μας προκαλεί μέσα στο σπίτι μας με τις δηλώσεις του ότι το Καστελόριζο βρίσκεται στη Μεσόγειο και όχι στο Αιγαίο, πώς μπορούμε να σας εμπιστευόμαστε για τα εθνικά θέματα;

Γιώργος Παπανδρέου: «Πολλά θέματα είναι ανοιχτά, δηλαδή σε διαπραγμάτευση: η ευρωπαϊκή οικονομική διακυβέρνηση, το λεγόμενο “Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας”, ο μελλοντικός μηχανισμός στήριξης, οι όροι εξυπηρέτησης του χρέους από τα κράτη – μέλη που αντιμετωπίζουν προβλήματα, όπως είναι και η πατρίδα μας.

Υπάρχουν κι άλλα θέματα, όπως αυτά της έκδοσης ευρωομολόγων και της επιβολής φόρου επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών, που αποτελούν μια πρόταση η οποία σήμερα υπερψηφίστηκε, με σημαντική πλειοψηφία, στην Ευρωβουλή.

Σε κάθε περίπτωση, θεωρούμε ότι η σταθερότητα της Ευρωζώνης απαιτεί συνολική λύση και, σε αυτή τη συνολική λύση θα επιμείνουμε. Ήδη, δουλεύουμε σκληρά και δημιουργικά για μια τέτοια λύση στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.»

Κύριε Πρωθυπουργέ, είναι καιρός να μην τρέφετε άλλες αυταπάτες για μηχανισμούς στήριξης και αλληλεγγύη των κρατών- μελών της Ευρωζώνης, όταν εμείς συνεχίζουμε να είμαστε ένα κράτος-μπάχαλο. Καμία συνολική λύση από την Ευρωζώνη δεν θα αντισταθμίσει:

-- Την αδυναμία της Ελληνικής κυβέρνησης να κυβερνήσει,
-- Την αδυναμία της να λύσει το μεταναστευτικό πρόβλημα προς το συμφέρον της χώρας,
-- Την αδυναμία της να φτιάξει έναν αποτελεσματικό φοροεισπρακτικό μηχανισμό,
-- Την αδυναμία της να συλλάβει τον κάθε κατεργάρη φοροφυγάδα,
-- Την αδυναμία της ν' αντιμετωπίσει τους εκβιασμούς των προνομιούχων συντεχνιών,
-- Την απροθυμία της να καταργήσει τα "παράθυρα" για πλασματικά χρόνια ασφάλισης,
-- Την αδυναμία της να προσελκύσει ξένες επενδύσεις,
-- Την αδυναμία της να φτιάξει ένα ευνομούμενο κράτος,
-- Την αδυναμία της να μειώσει τις δαπάνες στον κρατικό Λεβιάθαν,
-- Την ανικανότητά της να αξιοποιήσει τη Δημόσια περιουσία,
-- Την απροθυμία της να κάνει κάθαρση του δημόσιου βίου αρχίζοντας από την κορυφή της πυραμίδας,
-- Την αδυναμία της να πείσει τους Έλληνες ότι τούτη η χώρα έχει προοπτική ώστε να επαναπατριστούν τα δισεκατομμύρια μαύρου χρήματος που φυγάδευσαν στην Ελβετία,
-- Την ανικανότητά της να πατάξει την εγκληματικότητα ώστε να εμπνεύσει αίσθημα ασφάλειας στους πολίτες της και να ξαναζωντανέψει το ιστορικό κέντρο της Αθήνας,
--Την ανικανότητά της να ελέγξει τις δαπάνες και τις κομπίνες στα νοσοκομεία και ν’ αποτρέψει τη λεηλασία των ασφαλιστικών ταμείων από ντόπιους και ξένους που παίρνουν επιδόματα ανεργίας ενώ συγχρόνως εργάζονται αλλού ανασφάλιστοι ή κάνουν διακοπές στην πατρίδα τους,
-- Την ανικανότητά της να μεταμορφώσει το κράτος- μπάχαλο που βρωμάει από το κεφάλι, σε ευνομούμενο κράτος δικαίου.

Γιώργος Παπανδρέου: «Αλλά η λύση, πρέπει να είναι και πραγματική λύση. Η Ευρώπη δεν μπορεί να αιφνιδιάζεται από τις αγορές, ούτε να φαίνεται ότι σέρνεται πίσω από αυτές. Δίνουμε μια πραγματική μάχη δημοκρατίας στην Ευρώπη, προκειμένου οι αγορές να λειτουργούν προς όφελος των πολιτών.»

Οι αγορές, κύριε Παπανδρέου, δεν είναι φιλανθρωπικά ιδρύματα και λειτουργούν πάντα προς όφελος των τραπεζικών τους λογαριασμών. Τι είναι, όμως, οι αγορές και τι είναι η Ευρώπη; Γιατί παίζετε με τις λέξεις; Μήπως οι αγορές είναι το εργαλείο, δηλαδή το μαστίγιο, της Ευρώπης για να συνετίζουν ασύδοτες χώρες σαν κι εμάς; Γιατί άραγε οι αγορές μας δάνειζαν ανεπιφύλακτα και χαμηλότοκα μέχρι το τέλος του 2009; Δεν έπαιζαν τότε παιχνίδια με την Ελλάδα; Ή μήπως φαντάζεστε ότι αν η Ευρώπη φτιάξει το δικό της οίκο αξιολόγησης και αύριο-μεθαύριο δεν έχουμε ανάγκη τη Moody’s, οι αρμόδιοι θα προσποιούνται ότι δεν βλέπουν τα χάλια μας και θα μας χαρίζονται;

Γιώργος Παπανδρέου: «Βασική μας επιδίωξη είναι η Ελλάδα να σταθεί στα πόδια της όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Και αυτό, θα είναι καλό για την Ελλάδα, αλλά θα είναι καλό και για την Ευρώπη.

Όπλα μας, στη διαπραγμάτευση αυτή: οι πρωτόγνωρες προσπάθειες και θυσίες των Ελλήνων πολιτών, για να αντιμετωπίσουμε το χρέος, αλλά και τα βαθιά και χρόνια προβλήματα της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας. Η συνέπειά μας και η αξιοπιστία μας, που ανακτούμε κάθε μέρα. Ο λόγος μας, που έχει πλέον αξία. Και η πεποίθηση ότι, το ελληνικό ζήτημα είναι και ευρωπαϊκό ζήτημα, και το ευρωπαϊκό ζήτημα είναι και ελληνικό ζήτημα.»

Φοβάμαι ότι δεν έχετε καλή επαφή με τη σκληρή πραγματικότητα, κύριε Πρωθυπουργέ, αν βέβαια τα πιστεύετε αυτά που είπατε. Αν βαυκαλίζεστε με την ελπίδα ότι επειδή το ελληνικό ζήτημα είναι και ευρωπαϊκό θα μας χαρίζεται η Ευρώπη επ’ αόριστον, είστε μακριά νυχτωμένος. Οι θυσίες των Ελλήνων, δυστυχώς, δεν αρκούν για να καλύψουν τη δική σας κυβερνητική ανεπάρκεια για ριζικές διαρθρωτικές αλλαγές και ανάπτυξη, καθώς και το ξεχαρβάλωμα του κρατικού μηχανισμού και την ανικανότητά του για είσπραξη των φόρων.
Αν όμως ανακτάτε, όπως λέτε, την αξιοπιστία σας μέρα με τη μέρα, γιατί δεν το βλέπουν αυτό οι αγορές;

Γιώργος Παπανδρέου: «Δίνουμε μια μάχη, για να πετύχουμε ό, τι καλύτερο για τη χώρα. Και θα συνεχίσουμε όλοι μαζί την προσπάθεια να σταθεί η πατρίδα στα πόδια της, για να αλλάξουμε και να μην ξαναζήσει η χώρα παρόμοιες δύσκολες καταστάσεις και στιγμές.

Πίστη μου πάντα, ότι θα τα καταφέρουμε.»

Βαρέθηκα έναν πρωθυπουργό να τρέχει μονίμως στο εξωτερικό για να βρει λύσεις, ενώ στο εσωτερικό επικρατεί το απόλυτο μπάχαλο. Η λύση είναι εδώ, κύριε Παπανδρέου. Βρες επιτέλους αυτά τα λεφτά που προεκλογικά έλεγες ότι υπάρχουν και άφησε ήσυχους τους Ευρωπαϊκούς λαούς που δεν ευθύνονται για την ασυδοσία των Ελλήνων και την ανικανότητα και φαυλότητα των κυβερνήσεων που οι ίδιοι εκλέγουν. Επιτέλους, και η ζητιανιά έχει τα όριά της!

Προσωπικά, πάντως, μέχρι στιγμής δεν βλέπω ν’ αλλάζει τίποτα προς το καλύτερο, κύριε Πρωθυπουργέ. Η Ελλάδα συνεχίζει να είναι όμηρος των συντεχνιακών συμφερόντων, ενώ η κυβέρνησή σας δεν τολμάει να κόψει τον ομφάλιο λώρο με τα σπλάχνα της. Business as usual… Ο κοσμάκης ταλαιπωρείται από τις συνεχιζόμενες απεργίες στα ΜΜΕ, το κίνημα "δεν πληρώνω" μεγαλώνει, η ανεργία καλπάζει, επενδύσεις δεν έρχονται, φόροι δεν εισπράττονται, το υδροκέφαλο Δημόσιο δεν ξεφουσκώνει, το κόστος ζωής αυξάνει, η Βουλή συνεχίζει να προκαλεί με τις σπατάλες της, οι βολευτές παραμένουν 300 αντί για 200 που πρέπει να γίνουν – κάτι που προβλέπει το Σύνταγμα – οι κλέφτες δεν πάνε φυλακή και τα κλεμμένα δεν επιστρέφονται. Κι όλοι εσείς στην κυβέρνηση παρακολουθείτε άβουλοι το μοιραίο να έρχεται χωρίς να μπορείτε να το αποτρέψετε...

Δυστυχώς, τα προβλήματα δε λύνονται μόνα τους, κύριε Παπανδρέου!
Και μην κομπάζετε πια επειδή μας φορτώσατε άλλα 110 δις χρέος στην πλάτη μας, συν τους τόκους, και τώρα, ως μωρή παρθένα, τρέχετε και δε φτάνετε για να μειώσετε το επιτόκιο και να επιμηκύνετε την αποπληρωμή τους. Στερνή μου γνώση να σ’ είχα πρώτα, λέει η σοφή παροιμία…

Ιδού και το τελευταίο σχετικό ανέκδοτο:

Συναινετικός υπό όρους ο Αντώνης Σαμαράς

Αρκετά υπεύθυνη η στάση του αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Ας είμαστε ρεαλιστές: κάτω από τις οριακές περιστάσεις και τα τραγικά δεδομένα, δεν υπάρχουν περιθώρια να ζητήσουμε περισσότερα απ’ όσα έθεσε ο Αντώνης Σαμαράς.

Απομένει, βέβαια, να διευκρινιστεί, αν δεν έχει γίνει ήδη, ποιοι όροι του μνημονίου χρειάζονται επαναδιαπραγμάτευση κατά τη γνώμη του, και τι θα γινόταν αποδεκτό από τον ίδιο. Για παράδειγμα, θα προτεινόταν μείωση των άμεσων ή έμμεσων φόρων; Θα προτεινόταν επιστροφή 13ου και 14ου μισθού και σύνταξης. Διότι αυτά είναι τα κατ’ εξοχήν μέτρα που έθεσαν σε κίνηση τον τροχό της ύφεσης και εκτίναξαν την ανεργία και τον πληθωρισμό, ενώ συγχρόνως μείωσαν τα έσοδα του κράτους, όπως ήταν νομοτελειακά αναμενόμενο. Όσο για την απελευθέρωση των κλειστών επαγγελμάτων, απ’ ό,τι έχω καταλάβει ο Αντώνης μάλλον συμφωνεί με την κυβέρνηση.

Τι άλλο, λοιπόν, εκτός από τον εγωισμό του, εμποδίζει το Γιώργο Παπανδρέου να απαιτήσει επαναδιαπραγμάτευση των όρων του μνημονίου, έστω και καθυστερημένα, κι όχι μόνο να ζητάει την επιμήκυνση, τη μείωση επιτοκίου και τα ευρωομόλογα, που έτσι κι αλλιώς δεν θα είναι αρκετά; Δεν βλέπει ότι το μνημόνιο αντί να λύσει προβλήματα τα έχει πολλαπλασιάσει;

Θαυμάστε τώρα τη "συμβολή" της Αλέκας Παπαρήγα:



"Όχι σε όλα" και... γαία πυρί μειχθήτω! Η άρνηση είναι πανεύκολη. Οι ρεαλιστικές, υλοποιήσιμες και βιώσιμες προτάσεις είναι άγνωστος τόπος για το ΚΚΕ. Άσε τους άλλους να βγάλουν το φίδι από την τρύπα… Τη λύση να τη δώσει ο λαός! Ποιος λαός; Οι πράσινοι οπαδοί; Οι γαλάζιοι οπαδοί; Οι κόκκινοι; Οι συντεχνίες; Κάθε ομάδα σηκώνει το δικό της μπαϊράκι...
Το κακό είναι ότι υπάρχουν και πολλοί ουτοπιστές διανοούμενοι και πανεπιστημιακοί, που αυτοαποκαλούνται αριστεροί, οι οποίοι επίσης περιμένουν να δώσει λύση ο λαός, χωρίς οι ίδιοι να προσφέρονται ως εναλλακτική ηγεσία για έξοδο από την κρίση! Μα λαός ακέφαλος μόνο μπάχαλο μπορεί να τα κάνει. Για το χάος και βέβαια είναι ικανός, και το έχει αποδείξει. Δει, δη, ηγεσίας!!!

Εξάλλου, ο Γιώργος Καρατζαφέρης συστήνει επιθετικό παιχνίδι, δηλαδή τσαμπουκά, γενικώς και αορίστως. Δε μπαίνει σε λεπτομέρειες, για να είναι σίγουρος ότι δεν θα πέσει έξω. Θαυμάστε τον:



Τι θα μας ξημερώσει, λοιπόν; Η χώρα μοιάζει να έχει αφεθεί στην τύχη της και ο κόσμος δεν έχει πού ν' ακουμπήσει, λέει η Κατερίνα Ακριβοπούλου. Ακούστε την:

Αφιέρωμα στις γυναίκες και στην...Άγκελα Μέρκελ

Σήμερα είναι η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας!
Χρόνια πολλά στις γυναίκες όλου του κόσμου, με ειρήνη, υγεία, δημιουργία και ευτυχία.



Επ' ευκαιρία της γιορτής της γυναίκας, θυμήθηκα την παρεξηγημένη πρωτόπλαστη Εύα. Η Εύα που λέτε, τρώγοντας τον απαγορευμένο καρπό της γνώσεως του καλού και του κακού, όπως μας λέει η Βίβλος, μακράν του να είναι ένοχη του προπατορικού αμαρτήματος, δηλαδή της πτώσης εκ του παραδείσου που διδάσκει ο Χριστιανισμός, συνετέλεσε στο ν’ αποκτήσει ο άνθρωπος συνειδητότητα.

Για να κατανοήσετε το μέγεθος της ευεργεσίας της Εύας προς το ανθρώπινο γένος, φανταστείτε κάποιον που δε μπορεί να ξεχωρίσει τι είναι καλό και τι κακό, που είναι δηλαδή πλήρως αποχαυνωμένος ή πωρωμένος. Πώς σας φαίνεται μια τέτοια ύπαρξη; Θα σας άρεσε να ήσασταν στη θέση του;

Κι όμως, ο συγγραφέας της Γένεσης (Μωυσής) έβαλε σκληρά λόγια στο στόμα του Θεού, γράφοντας: «Και στη γυναίκα είπε: Θα υπερπληθύνω τις λύπες σου και τους πόνους της κυοφορίας σου• με λύπες θα γεννάς παιδιά• και στον άνδρα σου θα είναι η επιθυμία σου, κι αυτός θα σε εξουσιάζει.» (Γένεσις 3:1)

Εδώ έχουμε καθαρή περίπτωση σεξιστικού ρατσισμού, ή ανδρικού σοβινισμού.
Αυτός ο σοβινισμός είναι διάχυτος στην Ορθοδοξία που αποκλείει τις γυναίκες από την ιεροσύνη. Μάλιστα, απαγορεύει στις γυναίκες ακόμη και να μπουν στο ιερό, προφανώς διότι τις θεωρεί μολυσμένα όντα. Ο ορθόδοξος μισογυνισμός εκδηλώνεται και στο άβατο του "Αγίου Όρους". Κατά τ’ άλλα έχουμε ισότητα των δύο φίλων!

Πολλά, λοιπόν, έχει να κάνει η Χριστιανική Δύση για την ισότητα των δύο φύλων, προτού νομιμοποιηθεί για να υποδείξει στο Ισλάμ ποια πρέπει να είναι η θέση της γυναίκας. Παρεμπιπτόντως, οι Μουσουλμάνοι αναφέρονται στην Εύα ως Αγία Μητέρα! (πηγή)

Στη συνέχεια θα παραθέσω μερικά αποφθέγματα διάσημων αρχαίων Ελλήνων, που δυστυχώς δείχνουν ότι ήταν μισογύνηδες. Φοβάμαι ότι πολλοί σύγχρονοι απόγονοί τους συμμερίζονται τα σοβινιστικά τους πιστεύω.

«Από γυναίκα αν φυλαχτείς, φυλάγεσαι από κλέφτη» (Ησίοδος)

«Η γυναίκα είναι το αιώνιο αναγκαίο κακό.» ( Φιλήμων)

«Οι γυναίκες είναι τα πιο ανίκανα πλάσματα για το καλό, ενώ για όλα τα κακά είναι τα πιο ικανά και σοφά.» (Ευριπίδης)

«Τους όρκους της γυναίκας τους γράφω στο νερό, δηλαδή τους θεωρώ ανύπαρκτους.» (Σοφοκλής)

«Δεν υπάρχει θηρίο πιο ακαταμάχητο από την γυναίκα.» (Αριστοφάνης)

«Πολλά είναι τα θηρία ξηράς και θαλάσσης, το πιο τρομερό όμως από όλα είναι η γυναίκα.» (Μένανδρος)

«Κανένα κακό δεν είναι τόσο τρομερό όσο η γυναίκα.» (Ευριπίδης)

Αυτά τα λίγα για δείγμα. Υπάρχουν κι άλλα χειρότερα…

Φανταστείτε τώρα τι θα είχε γραφτεί ενάντια στις γυναίκες αν οι κοινωνίες ήταν γυναικοκρατούμενες, αν στις κυβερνήσεις των χωρών του πλανήτη οι άνδρες ήταν μειοψηφία, αν οι πόλεμοι που αιματοκύλισαν την ανθρωπότητα είχαν σχεδιαστεί από γυναίκες, αν στην εξαθλίωση των λαών είχαν πρωταγωνιστήσει γυναίκες...

Μήπως σ’ αυτά που έγραφαν οι σοβινιστές πρόγονοί μας έβλεπαν τον εαυτό τους; Μήπως για να ξημερώσει άσπρη μέρα για την ανθρωπότητα πρέπει να αναλάβουν τα ινία γυναίκες; Τέλος, μήπως η Άγκελα Μέρκελ έχει περισσότερο μυαλό στο κεφάλι της απ’ όσο κουβαλάνε οι άνδρες ηγέτες της Ευρωζώνης; Άλλο τώρα αν δεν μας αρέσουν αυτά που λέει διότι είμαστε κακομαθημένοι, κουτοπόνηροι και ανεπίδεκτοι μάθησης και διόρθωσης.

Χρόνια πολλά, Άγκελα! Μάζεψε λίγο το μαστίγιο σε παρακαλώ! Πονάνε αυτοί που δε φταίνε...

Πάρτε κι ένα ακόμη αφιέρωμα στη γυναίκα: