H κυβέρνηση κατηγορείται ότι παραπλανά τον λαό, υποστηρίζοντας ότι η επαίσχυντη Συμφωνία θα αποφέρει όφελος στην Ελλάδα.
Το σύνολο του λαού, του πολιτικού κόσμου, και των πολιτικών αναλυτών, διαφωνούν πλήρως με την εκτίμηση των κ. κ. Τσίπρα-Κοτζιά, ότι με την Συμφωνία επιτυγχάνεται η ειρήνη στα Βαλκάνια.
Είναι αλήθεια, ότι δεν έχουν εξηγήσει επαρκώς, από ποιον εχθρό της ειρήνης έσωσαν την Βαλκανική. Επειδή η εκτίμησή τους έχει δύο αναγνώσεις. Επί χρόνια, οι πρόθυμοι να υλοποιήσουν την πολιτική της Γερμανίας και του ΝΑΤΟ υποστήριζαν ότι κινδυνεύουν τα Σκόπια από εμφύλιο σπαραγμό, και διαίρεσή τους. Ταυτόχρονα, θα ευνοούνταν Αλβανία και Βουλγαρία, ενσωματώνοντας στην επικράτειά τους από τμήματα του διαιρεμένου και εκλίποντος κράτους.
Εδώ και δύο χρόνια, το επιχείρημα αυτό έχει εγκαταλειφθεί, και ομολογείται από κυβερνητικούς αξιωματούχους των κρατών της Δύσης, ότι η ειρήνη στην περιοχή κινδυνεύει από την αύξουσα επιρροή της Ρωσίας στα Σκόπια, γι’ αυτό και πρέπει αυτή να εκμηδενιστεί, θα συμβεί δε αν τα Σκόπια ενταχθούν στο ΝΑΤΟ. Όλη η υφήλιος γνωρίζει, πως αυτός είναι ο λόγος της προθυμίας του ΣΥΡΙΖΑ να εκχωρήσει εθνική κυριαρχία στα Σκόπια.
Το Stratfor, από τον Μάιο του 2015, μας είχε προϊδεάσει για το τι θα συμβεί, γράφοντας «Οι δυτικές κυβερνήσεις έχουν δύο βασικούς στόχους στα Βαλκάνια: να διατηρήσουν τη σταθερότητα στο δυτικό μέρος της περιοχής και να ελαχιστοποιήσουν τη ρωσική επιρροή». Με την ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ, η ρωσική επιρροή ελαχιστοποιείται και καθίσταται ακίνδυνη.
Κι ενώ αυτό είναι κοινό μυστικό, είναι εκπληκτικό το γεγονός, ότι ουδείς κυβερνητικός έχει κάνει αναφορά, μέχρι σήμερα. Στην ουσία, η κυβέρνηση κατηγορείται ότι παραπλανά τον λαό, υποστηρίζοντας ότι η επαίσχυντη Συμφωνία θα αποφέρει όφελος στην Ελλάδα, ενώ αποτελεί κοινή συνείδηση ότι όσα έγιναν, έγιναν προς ικανοποίηση της επιθυμίας της Δύσης.
Και όμως, όλοι όσοι μίλησαν στην Βουλή, αλλά και σε δηλώσεις τους στα Μέσα απέφυγαν επιμελώς να επιχειρηματολογήσουν προς απόσειση της κατηγορίας. Κανείς, μα κανείς δεν θέλησε να διαψεύσει. Αυτό είναι και απόδειξη της ενοχής, η αποφυγή δηλαδή αναγνώρισης της πραγματικότητας.
Ο Πρόεδρος της Ν.Δ., μιλώντας για το κίνητρο του Α. Τσίπρα να υπογράψει τέτοια Συμφωνία, είπε ότι τον λόγο που το έπραξε τον γνωρίζει ο ίδιος ο πρωθυπουργός. Προφανώς. Αλλά επειδή, δεν είναι καθόλου πειστικός ο δημοσίως υποστηριζόμενος λόγος, δίνουν στον καθένα το δικαίωμα να υποθέτει πολλά. Ήδη ο γερμανικός Τύπος έχει γράψει, ότι η επίσκεψη της Μέρκελ στην Αθήνα, έγινε και ως υποστήριξη του Α. Τσίπρα για την προθυμία του.
Τα δε δημοσιεύματα, περί ανταλλαγής της υπογραφής της Συμφωνίας με την ανοχή εκ μέρους της Γερμανίας, να παρακαμφθεί επ’ ολίγον το πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων στο οποίο υποχρεούται η Ελλάδα, και να δοθούν κάποια ψίχουλα σε μέρος του ελληνικού λαού, είναι άπειρα.
Πολλοί όμως θα αναρωτηθούν: Μόνον πολιτικά είναι τα ανταλλάγματα; Ο δημόσιος βίος στην Ελλάδα δεν διακρίνεται για την καθαρότητά του, ώστε πολλά μπορεί να υποθέσει κάποιος, όταν δεν υπάρχουν πειστικές απαντήσεις.
Αλλά, ο πρωθυπουργός μας είπε ότι ως βάση των ενεργειών του έχει τον δικό του πατριωτισμό, έναν ιδιαίτερο δηλαδή πατριωτισμό του ΣΥΡΙΖΑ, με τον Τσακαλώτο να υποστηρίζει ότι ο καθένας έχει τον δικό του πατριωτισμό. Αυτό είναι απολύτως ασαφές, όπως ασαφείς είναι και όλες οι μελέτες των μαρξιστών περί "πατριωτικού διεθνισμού", από την στιγμή που υπάρχουν καθ’ ολοκληρία αντίθετες απόψεις από την Ρόζα Λούξεμπουργκ και τον Λένιν, ως τον Στάλιν και τον Τρότσκι.
Όπως και να ερμηνεύει αυτόν τον πατριωτισμό ο Α. Τσίπρας, σίγουρα δεν θα είναι ίδιος με αυτόν των Συνιστωσών, και φυσικά ούτε μ’ αυτόν των Ελλήνων πατριωτών, που δακρύζουν στην ανάρτηση της σημαίας [η οποία απουσιάζει από τις συγκεντρώσεις του ΣΥΡΙΖΑ] και νιώθουν ρίγος όταν ψέλνουν τον εθνικό ύμνο. Δεν είναι τέτοιος ο πατριωτισμός του Α. Τσίπρα, και εξ ιδεολογίας και εκ συμπεριφοράς. Καλό θα ήταν να μη χρησιμοποιεί τον όρο, αφού άλλωστε επί χρόνια τον απέφευγε.
voria
