Βουλή, 16/01/2019 -ΒΑΣΙΛΗΣ
ΛΕΒΕΝΤΗΣ (Πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων): Κύριε Πρόεδρε, κυρίες
και κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, καλησπέρα.
Γίνεται πολλή συζήτηση τώρα τελευταία
για κάποιες απειλές κατά Βουλευτών, για να ψηφίσουν αντίθετα με τη συνείδησή
τους. Και πράγματι, το να απειλείται ένας Βουλευτής είναι ανεπίτρεπτο.
Εγώ θέτω, όμως, και το αντίθετο
ερώτημα, το οποίο πρέπει να αρχίσει να μας απασχολεί. Η Αίθουσα αυτή επιχειρεί
να περάσει ένα νομοσχέδιο, μετά από λίγες μέρες, που είναι αντίθετο με τη
συνείδηση της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού. Τι μπορεί να κάνει η πλειοψηφία; Να
κάτσει να υποστεί το γραμμένο της μοίρας της, χωρίς να αντιδράσει;
Τι αντίδραση μπορεί να κάνει ο πολίτης, όχι μόνο της Μακεδονίας, ο πολίτης των Αθηνών, της Κρήτης; Διότι η αντίθεση προς τη συμφωνία των Πρεσπών είναι δεδομένη παντού. Τι μπορεί να κάνει; Η Βουλή δεν εκφράζει τη θέληση του λαού. Οι καταγεγραμμένες έρευνες λένε για αντίθεση τουλάχιστον 75%-80% εις όσα επιχειρεί να ψηφίσει η Αίθουσα. Τι μπορεί να κάνει λοιπόν, ο πολίτης; Τίποτα.
Προτείνουμε, λοιπόν, στον λαό να το
βάλει κάτω και οι μόνοι έξυπνοι και οι μόνοι ωραίοι είστε οι Βουλευτές του
ΣΥΡΙΖΑ. Εσείς είστε οι θεόπεμπτοι, εσείς κρίνετε αν η συγκεκριμένη Συμφωνία
είναι επωφελής. Πρέπει να υποστούμε τη δική σας βούληση. Έχει ο λαός λύσεις;
Ξέρετε, σε ένα δημοκρατικό πολίτευμα
όταν η Βουλή και ο κοινοβουλευτισμός αγνοεί τη θέληση του λαού, δεν είναι καλό
σημάδι αυτό. Εσείς πιστεύετε ότι αν περάσετε τη συμφωνία των Πρεσπών θα είστε
οι νικητές;
Νικητές θα ήσασταν, αν είχατε επιχειρήματα, αν κατεβαίνατε στο λαό
και κερδίζατε να συμφωνήσει ο λαός με τις απόψεις σας. Αυτό είναι στη
Δημοκρατία η νίκη. Με το ζόρι να επιβάλλετε στο λαό τη δική σας άποψη, αυτό
Δημοκρατία τουλάχιστον δεν είναι.
Δεν υπάρχει Δημοκρατία με το να
αγνοείται ο ελληνικός λαός, και όχι μόνο ο ελληνικός λαός, αλλά ο κάθε λαός.
Πείτε μου τι διέξοδο έχει ο λαός, αυτός ο λαός που θέλει κατά τεράστια
πλειοψηφία να μην περάσει αυτή η συμφωνία; Τι πρέπει να κάνει ο λαός; Αν βάλει
μια αφίσα σε μια κολόνα, λέτε ότι απειλεί. Και είναι απειλή. Κακώς! Όλα είναι
απειλή.
Όμως, τι πρέπει να κάνει ο λαός για να
σώσει τη Μακεδονία; Τι πρέπει να κάνει; Να σκύψει το κεφάλι και να πιστέψει ότι
μόνο εσείς του ΣΥΡΙΖΑ είστε οι μόνοι σοφοί και ωραίοι σε αυτήν τη χώρα! Αυτό
θέλετε;
Συμβούλιο Αρχηγών δεν κάνατε ποτέ για το θέμα αυτό. Το μόνο
καταγεγραμμένο είναι το προηγούμενο του ’93 με το οποίο κορυφαίοι πολιτικοί,
όπως ο Ανδρέας Παπανδρέου, ο Καραμανλής κ.λπ. είχαν πει «ΟΧΙ» στη χρήση του
όρου «Μακεδονία». Η Βουλή δεν συνεδρίασε πριν πάει ο κ. Κοτζιάς με τον κ.
Τσίπρα να συναντήσουν τον Ζάεφ. Εσείς είστε, αλήθεια, οι θεόπεμπτοι;
Νομίζετε
ότι η ιστορία θα γράψει με ωραία γράμματα αυτά που κάνετε αυτή την περίοδο,
αυτή την εβδομάδα;
Και κάτι άλλο: Οι τρεις μέρες, λέει,
των προγραμματικών ας πούμε δηλώσεων, αφού ζητάτε νέα εμπιστοσύνη, έγιναν δύο.
Και μετά άρχισαν και κάτι άλλο. Μήπως, λέει, την Παρασκευή εισάγετε τη Συμφωνία
για να είναι ψηφισμένη τη Δευτέρα. Γιατί αυτή η βία;
Οι Σκοπιανοί είχαν και δημοψήφισμα,
είχαν την άνεση. Δεν νομίζω να πιέστηκαν εντός διημέρου να δώσουν τη λύση οι
Σκοπιανοί. Γιατί τέτοια πρεμούρα; Ποιος είναι από πίσω και πιέζει; Για ποιο
λόγο με επισκέφθηκε ο Αμερικανός Πρέσβης και μου είπε: «Του δημοκρατικού τόξου
κόμμα, εσείς, η Ένωση Κεντρώων, μπορείτε να έχετε τις ίδιες απόψεις με τη Χρυσή
Αυγή»; Γιατί με πίεσε ο Γερμανός, ενώ αναγνώριζε ότι η Ένωση Κεντρώων είναι το
μόνο κόμμα που πιστεύει στις μεταρρυθμίσεις και ενώ στηρίξαμε τις
μεταρρυθμίσεις;
Πιστεύω μάλιστα ότι η πτώχευση της
χώρας προήλθε μέσα από το σύστημα ρουσφετιών και πελατειακών σχέσεων που
πρυτάνευσε τα τελευταία πενήντα χρόνια σε αυτήν τη χώρα, πράγμα που δεν έκανε
κανένα κόμμα στην Αίθουσα αυτή, καθώς εσείς του ΣΥΡΙΖΑ βρίζατε την Ευρώπη και
λέγατε «θα αλλάξουμε την Ευρώπη», ο Σαμαράς έκανε στα Ζάππεια τις δικές του
τρελές, όλοι φωνάζετε κατά της Ευρώπης.
Εμείς στηρίξαμε σαν Ένωση Κεντρώων τις
μεταρρυθμίσεις, οι Γερμανοί όμως δεν θέλουν εμάς, που ιδεολογικά πιστεύουμε
στην Ευρώπη. Προτιμούν τον Τσίπρα, επειδή υπογράφει τα πάντα και κάνει όλα τους
τα χατίρια.
Αλήθεια, είστε ευτυχείς με αυτά που
γίνονται τις μέρες αυτές;
Επιχειρηματολογείτε και λέτε ότι ο γέρος Καραμανλής
του ’77 έδωσε τη γλώσσα, το 2008 η Ντόρα με τον νεότερο Καραμανλή έδωσαν το
«Μακεδονία» (Σκόπια). Εθνική γραμμή, λέει, ήταν να δώσουμε σύνθετη ονομασία.
Ποιος χάραξε αυτήν την εθνική γραμμή; Ποτέ συνήλθε Συμβούλιο Αρχηγών; Πότε
ψήφισε η Εθνική Αντιπροσωπεία εθνική γραμμή;
Ονομάζετε «εθνική γραμμή» τις υποχωρήσεις.
Όντως, έγιναν και από τη Δεξιά μεγάλες υποχωρήσεις. Όντως υπήρξαν πολιτικοί,
που πάνω στη συμβιβαστική τους τακτική να μείνουν στην εξουσία έκαναν
υποχωρήσεις. Αυτό ονομάζεται «εθνική γραμμή»; Και είναι αυτός λόγος επ’ αυτού
να βασίσει ο κ. Τσίπρας μία εθνική μειοδοσία; Είναι αυτός λόγος;
Τι θα απαντήσουμε στην ιστορία; Πώς θα
αισθάνονται οι άνθρωποι από τη Λάρισα και πάνω; Πώς θα αισθάνονται οι άνθρωποι
που δεν λάβατε καθόλου υπόψη σας τη γνώμη τους; Τους συμμετέχοντες στα
συλλαλητήρια τους είπατε φασίστες. Τους μετρήσατε με μια αριθμομηχανή που μόνο
εσείς έχετε. Τους εκατοντάδες χιλιάδες τους βγάλατε δυο και τρεις χιλιάδες.
Η
ίδια η Νέα Δημοκρατία, η αδερφή του Αρχηγού της Νέας Δημοκρατίας έλεγε «δεν πάω
στα συλλαλητήρια». Ήταν και αυτή μοντέρνα. Δεν πάει στα συλλαλητήρια και ο κ. Δένδιας.
Είναι κατά των συλλαλητηρίων. Όμως, τώρα παριστάνουν ότι δεν θέλουν τη
συμφωνία.
Και γεννάται το ερώτημα: Είναι –λέει -
κακή η Συμφωνία, βγήκε προχθές μπροστά στη Μέρκελ και είπε ο Μητσοτάκης. Είναι
κακή η συμφωνία. Δηλαδή αν αλλάξουμε κάτι για τη γλώσσα και για την εθνικότητα,
γίνεται καλή η Συμφωνία, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας; Άρα το «Μακεδονία» το
δίνετε. Μα, τα συλλαλητήρια δεν έγιναν ούτε για τη γλώσσα ούτε για την
εθνικότητα. Έγιναν για το όνομα, κύριοι και δεν μπορεί η Αίθουσα να
παραχαράσσει τη θέληση της κοινωνίας.
Είναι
αδιανόητο αυτό που συμβαίνει στη χώρα αυτή, να μην λαμβάνετε υπόψη τη θέληση
του λαού και να πλαστογραφείτε αυτή τη θέληση, κάνοντας ο καθένας το δικό του
μύθευμα.
Εγώ
προτείνω στους Μακεδόνες υπομονή. Αυτή η Συνθήκη και να κυρωθεί, θα ακυρωθεί. Βλέπετε
κι ο Θεός τη λέξη κύρωση από τη λέξη ακύρωση την διαφοροποιεί μόνο κατά ένα
γράμμα.
Ό,τι κυρώνεται χωρίς την κοινωνία, χωρίς τον λαό, ακυρώνεται στην
πράξη. Κανείς δεν θα κάτσει να σεβαστεί κάτι το οποίο καταδικάζει ο ελληνικός
λαός. Να το ξέρετε αυτό.
Θέλω
να πω κάτι και για τον εισελθόντα στην Αίθουσα κ. Καμμένο. Εάν ήθελε όντως να
σταματήσει τον συνεταίρο του στη μειοδοσία την οποία απεπειράτο, έπρεπε να τον
σταματήσει πιο έγκαιρα. Δεν ήταν ανάγκη να φτάσει το πλοίο να βυθιστεί και στο
παρά πέντε να εξέλθει του πλοίου. Νωρίτερα έπρεπε, κύριε Καμμένο.
Υπήρχε ένα
αφήγημα από πλευράς σας, μιλώντας με στελέχη σας, ότι μπορεί στα Σκόπια να
μπερδευτούν, μπορεί να μην βρουν τους τέσσερις, τους οκτώ. Μέχρι και προχθές
βγήκατε και είπατε μπορεί να μην βρει τους τέσσερις. Με τόσους Αμερικανούς, με
τόσους Γερμανούς πίσω του, μπορούσε να μην βρει τους τέσσερις;
Εν
τω μεταξύ, είχατε πει κάποτε ότι έχετε εμπιστοσύνη στον Κοτζιά, για τον οποίο
είχατε πει διάφορα πράγματα. Δεν ξέρω αν ερευνήθησαν. Είχατε πει περί Σόρος,
είχατε πει διάφορα πράγματα. Είχατε πει ότι έχετε εμπιστοσύνη στον Κοτζιά.
Βγαίνοντας από το Μέγαρο Μαξίμου κάποια στιγμή, αφού συναντηθήκατε με τον κ.
Τσίπρα, είπατε ότι είχατε εμπιστοσύνη στον Κοτζιά. Καλά, δεν ξέρατε ότι πάνε να
υπογράψουν κάτι μειοδοτικό; Τι περιμένατε; Να το υπογράψουν πρώτα για να το
δείτε με τα ματάκια σας; Άπιστος Θωμάς ήσασταν; Έπρεπε να βάλετε το χέρι στον
«τύπον των ήλων», να δείτε δηλαδή τη μειοδοσία και μετά να ξεσηκωθείτε;
Η
ιστορία θα σας χρεώσει ότι δεν εμποδίσατε τον συνεταίρο σας νωρίτερα. Θα
μπορούσατε να του έχετε κόψει τα πόδια. Θα μπορούσατε να του έχετε στερήσει την
εξουσία, κύριε Καμμένο. Έτσι είναι.
Είναι παράπονο της κοινωνίας, δεν το
διατυπώνω εγώ. Εγώ είμαι ένα άλλο κόμμα, είναι φυσικό να σας κάνω κριτική. Αν
όντως θέλατε να εμποδίσετε τον Πρωθυπουργό να κάνει κάτι που προδήλως επρόκειτο
να κάνει, έπρεπε να αφαιρέσετε την εμπιστοσύνη προς την Κυβέρνηση. Δεν θέλετε
να ψηφίσετε την πρόταση δυσπιστίας του κ. Μητσοτάκη; Μην την ψηφίσετε. Υπήρχε,
όμως, το Προεδρικό Μέγαρο, υπήρχε ο Πρόεδρος Δημοκρατίας και μπορούσατε να
αφαιρέσετε την εμπιστοσύνη. Αν το είχατε κάνει, θα ήταν άλλη η γνώμη της
κοινωνίας για σας σήμερα. Αυτό σας το λέω με καλοσύνη.
Ο
κύριος Πρωθυπουργός πριν καν παραιτηθεί ο κ. Καμμένος, όρκισε άλλον Υπουργό
Αμύνης, έναν ευδόκιμο της ιεραρχίας, τον Αρχηγό του ΓΕΕΘΑ. Ίσως δεν καταλάβατε
την κουβέντα Μητσοτάκη. Δεν ξέρω με ποιον τρόπο την είπε την κουβέντα. Θα σας
πω κάτι. Δεν είναι σωστό ο δικαστής να παίρνει σύνταξη και την ίδια μέρα να
αναλαμβάνει κυβερνητικό πόστο.
Στον Σύνδεσμο Δικαστών και Εισαγγελέων ζήτησαν
να παρεμβαίνει πενταετία πρώτα και μετά να αναλαμβάνει κυβερνητικό πόστο ένας
δικαστής συνταξιούχος.
Το
ίδιο είναι και στον Στρατό. Δεν μπορείς την ίδια μέρα που είσαι Στρατηγός,
Υποστράτηγος, Ταξίαρχος, την ίδια μέρα να ορκίζεσαι πολιτικό πρόσωπο. Δηλαδή,
μέσα μας, ο Ναύαρχος Αποστολάκης ήταν έμβλημα του αξιομάχου των Ενόπλων
Δυνάμεων.
Τώρα που τον βλέπουμε στα έδρανα του ΣΥΡΙΖΑ, τι να πούμε; Λέμε ότι
έπρεπε να κρατήσει λίγο την αξιοπρέπειά του. Γιατί αμέσως; Δεν ευρίσκετο άλλος;
Το αμέσως μας ενοχλεί!
Μπορεί
να μην το διατύπωσε σωστά ο κ. Μητσοτάκης, γιατί και τα ελληνικά που δεν είναι
πάντα ευχάριστα και πλούσια. Αυτό φαντάζομαι ήθελε να πει, όχι ότι ήταν
ανίκανος να αναλάβει ο κ. Αποστολάκης, αλλά ότι ανέλαβε αυθημερόν.
Με τα
στρατιωτικά πήγε! Αυτό δεν ταιριάζει σε μία Δημοκρατία. Το παράδειγμα, βέβαια, για
τον Σπαντιδάκη ήταν ατυχές και γι’ αυτό το διόρθωσε, το πήρε πίσω. Γιατί ο
Αποστολάκης είναι ένας δημοκρατικός αξιωματικός.
Θέλω
να πω κάτι και για τα Μέσα Ενημέρωσης. Είναι πολύ σημαντικό. Όπου προσέρχομαι
και με καλούν σε μία συνέντευξη, είναι πάντα ένας δεξιός δημοσιογράφος κι ένας
αριστερός. Αντί να με αφήσουν είκοσι λεπτά
που κρατάει κάθε συνέντευξη να μιλήσω για τις απόψεις της Ένωσης
Κεντρώων, μου τρώνε τον χρόνο με ρωτήσεις ο δεξιός δημοσιογράφος και ο
αριστερός.
Όταν τους κάνω κριτική, λένε «μας λες αργυρώνητους, μας λες
πληρωμένους». Δεν είπα τέτοιο πράγμα. Δεν είναι, όμως, και ωραίο πράγμα ο
τηλεοπτικός χρόνος να μοιράζεται, δηλαδή να καλείσαι εσύ σε συνέντευξη είκοσι
λεπτών και να καταλήγεις να μιλάς για τρία λεπτά, γιατί πρέπει να μιλήσει ο
σχολιαστής του ΣΥΡΙΖΑ, ο σχολιαστής της Νέας Δημοκρατίας.
Αυτός
ο δικομματισμός που ετοιμάζετε είναι ανήθικος. Κάθε σκεπτόμενος άνθρωπος
αντιλαμβάνεται αυτόν τον δικομματισμό ότι είναι στημένος, ότι προσπαθείτε να
επαναφέρετε τη χώρα σε συνθήκες δικομματισμού. Εκείνες οι συνθήκες, όμως,
καταδικάστηκαν από την κοινωνία γιατί πτώχευσαν και την κοινωνία. Γιατί δεν
ήταν μόνο δικομματισμός, ήταν και οι πελατειακές σχέσεις, ήταν τα ρουσφέτια, ήταν
η διαπλοκή, ήταν όλα μαζί, τα οποία δημιούργησαν αυτή την ασφυκτική περίσφιξη
επί του εκλογικού Σώματος.
Θέλω, λοιπόν, να πω, πριν αποχωρήσω από την
Αίθουσα αυτή, ένα μήνυμα προς τη Μακεδονία. Όσοι θέλετε ψηφίστε, ό,τι θέλετε
κάντε. Όμως, η ψήφος και η σημερινή και ιδιαίτερα η ψήφος μετά δύο-τρεις ημέρες
που θα δώσουμε για τη Συμφωνία των Πρεσπών, θα μας κουβαλάει όλη μας τη ζωή, όσοι
έτυχε να είμαστε στη θητεία αυτής της Βουλής. Μην το παίρνετε ελαφρά.
Γιατί
βλέπω χειροκροτείτε με ελαφρότητα, εγκρίνετε με ελαφρότητα, κυκλοφορείτε σε όλα
τα κανάλια και λέτε όλο το ίδιο «ο ένας πρόδωσε τόσα, ο άλλος πρόδωσε πιο μετά,
άρα μπορεί να στηθεί και μία μειοδοσία πάνω στα λάθη του παρελθόντος».
Οι
Πρωθυπουργοί δεν βγαίνουν για να επισφραγίσουν με νεότερα λάθη τα εγκλήματα του
παρελθόντος. Οι πολιτικοί βγαίνουν για να διορθώσουν τα πράγματα. Δεν μπορούν; Υπάρχει
και το σπίτι τους!
Δεν είστε ιδιοκτήτες της Αίθουσας αυτής, κανείς, ούτε ο
Τσίπρας, ούτε ο Μητσοτάκης, ούτε ο Καραμανλής! Κανείς δεν είναι ιδιοκτήτης της
Αίθουσας αυτής! Ο ελληνικός λαός είναι ιδιοκτήτης και πρέπει να αποδείξουμε ότι
είμαστε αντάξιοι αυτού του λαού! Διαφορετικά, είμαστε κατώτεροι των
περιστάσεων!
Λέω,
λοιπόν, προς τη Μακεδονία: Θα φανεί ποιο κόμμα μέχρι τέλους θα μείνει όρθιο. Κι
όχι για ψηφοθηρία. Και καμία ψήφο να μην δώσουν στην Ένωση Κεντρώων στη
Μακεδονία.
Εγώ βλέπω αληθινό κίνδυνο, οι κύριοι των Σκοπιών να τρέφουν βλέψεις για τη Μακεδονία του Αιγαίου. Βλέπω αληθινό κίνδυνο.
Και τότε, όταν τον
εκδηλώσουν τον κίνδυνο αυτό, δεν θα υπάρχει ούτε Τσίπρας ούτε Μητσοτάκης. Θα
υπάρχει, όμως, Ελλάδα, η οποία πρέπει να αμυνθεί! Τότε η Ελλάδα θα πληρώσει το
κόστος της επιπόλαιας ψήφου που θα δώσετε σήμερα και της πολύ πιο επιπόλαιας
ψήφου που ετοιμάζεστε να δώσετε για τη Συμφωνία των Πρεσπών.
Λυπούμαι πάρα πολύ, κυρίες και κύριοι!
(Χειροκροτήματα
από την πτέρυγα της Ένωσης Κεντρώων)
