Ο ΣΥΡΙΖΑ στήνει "συνταγματικές" παγίδες για να μην κυβερνήσει η ΝΔ πάνω από χρόνο

Δεν έχουν ούτε δημοκρατικό ιερό ούτε συνταγματικό όσιο οι ΣΥΡΙΖΑίοι. Το άκρον άπατον του θράσους! Θέλουν να χρησιμοποιήσουν ξανά το χαρτί της μη-εκλογής Προέδρου Δημοκρατίας ("γλάστρας") για πρόωρες εκλογές. Κάτι άλλωστε που έκανε και το ΠΑΣΟΚ του Γιωργάκη Παπανδρέου...

Τέτοια ξεφτίλα δεν έχει ξαναγίνει (αφιερωμένο στους «πρόθυμους») 

Κυριάκος Μητσοτάκης: η Απλή Αναλογική αντιβαίνει στην απλή λογική

Βουλή- 21/07/2016- ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας): Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, πριν από σαράντα δύο χρόνια τέτοιες μέρες η επτάχρονη δικτατορία κατέρρεε μετά το προδοτικό πραξικόπημα στην Κύπρο και την τουρκική εισβολή και η δημοκρατία στη χώρα μας επανήλθε. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής μεθοδικά και αποφασιστικά οδήγησε τη χώρα στην Ευρώπη, στην πολιτική σταθερότητα, στην ανάπτυξη, στη δημοκρατία.

Απλή Αναλογική = Πολλαπλό "δημοκρατικό" ΧΑΟΣ!

Η χαριστική βολή του Αλέξη Τσίπρα στην ημιθανή Ελλάδα

Απλή, ανόθευτα καταστροφική, αναλογική!

Του Αριστείδη Χατζή*

Αν περάσει τώρα αυτό το εκλογικό σύστημα το αποτέλεσμα θα είναι τόσο καταστροφικό από κάθε άποψη που θα ισοδυναμεί με εθνική προδοσία 

Ξύπνησαν τα φαντάσματα: Ο Κουρουμπλής σε ρόλο Μένιου Κουτσόγιωργα

Εκλογικός νόμος Τσίπρα: Απλή αναλογική ή κοινή λογική;

Γράφει ο Σπύρος Ριζόπουλος

Ο εκλογικός νόμος* έχει αποτελέσει διαχρονικά «παιχνίδι» στα χέρια της εκάστοτε κυβέρνησης που τον άλλαζε κατά το δοκούν, πιστεύοντας πως θα εξυπηρετήσει καλύτερα το παραταξιακό της συμφέρον. Αν και αυτό δεν επιβεβαιώθηκε σχεδόν ποτέ από τα πράγματα, την «πεπατημένη οδό» δείχνει πως θα ακολουθήσει και η σημερινή κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα.

Κήρυγμα διχασμού και ρεσιτάλ υποκρισίας και αλαζονείας η συνέντευξη Τσίπρα στο KONTRA

Ολόκληρη η (βελούδινη) συνέντευξη του Αλέξη Τσίπρα στο Μάκη Κουρή και το Σωτήρη Ξενάκη, στις 03/09/2015: 

ΚΟΥΡΗΣ: Είστε πρωταγωνιστής και σε αυτές τις εκλογές. Φανταζόσασταν όταν κερδίζατε στις εκλογές, γίνατε πρωθυπουργός ότι θα φθάνατε σε μια διάσπαση του κόμματος, σε ένα μνημόνιο, με τον κόσμο πάλι να έχει προβλήματα, τι έφταιξε; 

ΤΣΙΠΡΑΣ: Κύριε Κουρή, είχα πλήρη επίγνωση ότι ο δρόμος μπροστά δεν ήταν στρωμένος με ροδοπέταλα. Είχα πλήρη επίγνωση των δυσκολιών, δεν το έκρυψα αυτό, σας θυμίζω ότι με το που ανέλαβα κάποιοι δημιουργούσαν κλίμα ευφορίας ότι όλα μπορούν να αλλάξουν μέσα σε μια ημέρα.

ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΠΟΤΑΜΙ θέλουν τον Τσίπρα πρώτο κόμμα!

Φως-φανάρι! Αν δεν ήθελαν τον Τσίπρα για αυριανό πρωθυπουργό, θα κατέβαιναν στις εκλογές ως ενιαίο κόμμα ώστε να βγουν πρώτοι και να καρπωθούν το ξορκισμένο μπόνους των 50 εδρών. Δεν το έκαναν όμως, και ούτε καν το συζήτησαν, διότι φοβούνται το "πολιτικό κόστος" του να βγάλουν το φίδι (3ο μνημόνιο) του ΣΥΡΙΖΑ από την τρύπα, ενώ κύριος στόχος τους δεν είναι η σωτηρία της πατρίδας αλλά το αρχηγιλίκι τους με τη διάσωση των κομματικών τους μαγαζιών. 
Γι αυτό, κι ενώ οι νεοφιλελεύθερες και μνημονιακές ιδεοληπτικές διαφορές τους είναι δυσδιάκριτες έως ανύπαρκτες, επιμένουν να διατηρούν περιχαρακομμένες τις στάνες τους και να εξαπατούν τους οπαδούς-ψηφοφόρους με την ευνουχισμένη κρίση και την ασθενή μνήμη ότι τάχα διαφέρουν μεταξύ τους. Ακόμα και η Φώφη Γεννηματά, έβγαλε από τη θήκη το κομματικό μαχαίρι και επιτίθεται αμείλικτα στην πρώην κυβερνητική εταίρο του πνέοντος τα λοίσθια ΠΑΣΟΚ, τη ΝΔ, καλώντας σε συστράτευση ακόμα και το πτώμα-κώμα του ΚΙΔΗΣΟ!

Η ιδεοληψία του Φιλελευθερισμού και οι πραγματικές μεταρρυθμίσεις

"Παν μέτρο άριστον", είναι το αρχαίο ρητό-αξίωμα που πρέπει να εμπεδώσει καλά ο κάθε πολιτευτής.
Τι θα πει "φιλελεύθερος"; Είναι μια ακόμη γελοία κομματική ταμπέλα πλάι σ' εκείνες του "δεξιός", "αριστερός", "κεντρώος" και δε συμμαζεύεται... Πουκάμισα χωρίς περιεχόμενο. Εμμονές θρησκευτικής υφής.
Οι όροι "φιλελεύθερος", "νεοφιλελεύθερος" και "φιλελευθερισμός" πρέπει να εγκαταλειφθούν από τη ΝΔ και τα συγγενικά εκτός Βουλής κόμματα (π.χ. τη Δράση), διότι εκτός της ασυδοσίας της αγοράς στην οποία παραπέμπουν, έχουν δαιμονοποιηθεί στη συνείδηση πολλών πολιτών, είναι όροι γενικοί και αόριστοι και ως εκ τούτου υπόκεινται σε παρερμηνείες και διεγείρουν εχθρική διάθεση εναντίον τους. Άλλωστε, δεν είναι ιδεολογία ο φιλελευθερισμός, ούτε καν ιδεοληψία. Απεναντίας προσφέρει επιχειρήματα στους υπέρμαχους του παρασιτικού κρατισμού για να τον κατασυκοφαντούν, απορρίπτοντας συλλήβδην και ό,τι καλό, εποικοδομητικό και αναπτυξιακό είναι στη φιλοσοφία του.

Α. Παπαρήγα: Εκτός από αλτσχάιμερ, θα δουλέψω όπου μου πει το ΚΚΕ

Μην κακομελετάς, Αλέκα! Το "σύστημα" σε χρειάζεται! Πού θα βρεί πιο αξιόπιστη εκπρόσωπο ενός απολιθωμένου και ακίνδυνου κόμματος;

Μπήκα στον κόπο, και έχασα πολύτιμο χρόνο, ν' απομαγνητοφωνήσω την προχθεσινή συνέντευξη της Αλέκας Παπαρήγα στο MEGA, διότι κατά την ταπεινή μου άποψη είναι "μουσειακό κομμάτι" και πρέπει να μελετηθεί επισταμένως από ειδικούς. 

Από τι άραγε προκαλείται η τρικυμία εν κρανίω; Από πού προέρχονται οι αυταπάτες; Ποιον  εξυπηρετούν τα "ήξεις αφήξεις"; Είναι ηθελημένα; Είναι αθέλητα; Άβυσσος η ψυχή της Αλέκας και τα μυστήρια του ΚΚΕ!

Πάντως η Αλέκα ήταν κατηγορηματική: ο λαός δεν έχει καμία σχέση με τρομοκρατικές ενέργειες ως μορφή διαμαρτυρίας, παρότι έχει και αυθόρμητες πλευρές!

Ιδιαίτερα διαφωτιστική (συσκοτιστική) είναι η συνέντευξη αυτή για τους απολυμένους της ΤΥΠΟΕΚΔΟΤΙΚΗΣ.

Αξιοσημείωτο: η Αλέκα καταδικάζει τον όρο "κλεπτοκρατία" που χρησιμοποιεί ο ΣΥΡΙΖΑ!

Αλέκα Παπαρήγα: ... Εγώ θα έλεγα να ψάξει η Νέα Δημοκρατία να δει ποιος είναι ο σκοπός αυτών των ενεργειών που γίνονται. Να ξεκαθαρίσουμε το εξής πράγμα: Εμείς το καταδικάζουμε χίλιες φορές, αλλά σε καμία περίπτωση δεν ευθυγραμμιζόμαστε με όλη την πολιτική που έχει η Νέα Δημοκρατία και η οποία θέλει να αξιοποιήσει αυτές τις ενέργειες που δεν ξέρω από πού προέρχονται, ιδιαίτερα αυτή που στρέφεται κατά της Νέας Δημοκρατίας, αν στρέφεται, να αξιοποιήσει αυτές τις ενέργειες για να πάρει ένα τσουβάλι, τη λαϊκή διαμαρτυρία, τη λαϊκή αγανάκτηση, που καμιά φορά μπορεί να μην εκδηλώνεται ξέρετε και με ένα οργανωμένο, μελετημένο τρόπο και τα λοιπά.

Έτσι είναι. Ο λαός έχει και αυθόρμητες πλευρές. Αλλά δεν έχει καμία σχέση με αυτά. Ο λαός αν θα πάει θα πάει κάτω από τα γραφεία της Νέας Δημοκρατίας να διαμαρτυρηθεί.  

Γιατί κοιτάξτε να δείτε. Σίγουρα, ανεξάρτητα από πού προέρχονται αυτές οι ενέργειες, αυτό που βγαίνουν όλα τα κόμματα και λένε να καταδικάσουμε γενικώς τη βία, να καταδικάσουμε την ατομική τρομοκρατία, να καταδικάσουμε βομβιστικές ενέργειες κλπ., κλπ., τις καταδικάζουμε. Ο καθένας τη βία μπορεί να την εννοήσει όπως θέλει...

Δημοσιογράφος: Θα παρεξηγηθείτε τώρα μ' αυτό που λέτε.

Παπαρήγα: Δεν πειράζει. Να παρεξηγηθούμε και να ξεκαθαρίσουμε. Βία θεωρείται η απεργία, γιατί στρέφεται εναντίον των εργοδοτών. Βία θεωρείται η περιφρούρηση της απεργίας...

Δημοσιογράφος: Ποτέ δεν τάχουμε πει αυτά. Κανένας από αυτούς που λένε ότι καταδικάζουν. Έχουνε πει ότι βία είναι το να ρίχνεις πέτρες, να ρίχνεις καφέδες, να ρίχνεις άλλα αντικείμενα.

Παπαρήγα: Ξέρετε πάρα πολύ καλά ποια είναι η άποψή μας.

Δημοσιογράφος: Το ξέρω.

Παπαρήγα: Καμιά φορά και οι πολύ μαχητικές μορφές πάλης μπορεί να κρύβουνε τα πιο συντηρητικά και αντιδραστικά συνθήματα. Δεν είναι ούτε η πέτρα, ούτε το γιαούρτι. Τα έχουμε πει χίλιες φορές. Όμως αυτή τη στιγμή βγαίνει ο κύριος Κεφαλογιάννης και λέει "τα άκρα".

Δημοσιογράφος. Ναι. Εσάς γιατί σας πειράξει αυτό;

Παπαρήγα: Πώς δε μας πειράξει; Γιατί όταν λένε άκρα, πάνω απ' όλα συμπεριλαμβάνουν και τις αγωνιστικές εκδηλώσεις των ανθρώπων που υποφέρουν απ' αυτή την πολιτική. Κοιτάξτε, δεν είναι μια δήλωση. Τα άκρα δε λέει τίποτα. ¨η ξέρει ότι αυτό προέρχεται από κάποιους, ή λέει θα ψάξουμε να δούμε από πού προέρχεται. Και γιατί δηλαδή να μην είναι κι απ' τα μέσα;

(...) Κύριε Οικονομέα για να ξεμπερδέψουμε με αυτό το πράγμα. Είμαστε πρώτοι που ευχαρίστως τα καταδικάζουμε αυτά γιατί ξέρουμε ακριβώς και δεν αισθανόμαστε την ανάγκη να απολογούμαστε συνέχεια. Όμως εμάς μας απασχολεί πάρα πολύ πού στοχεύουν κι από πού προέρχονται... Και ούτε υπολογίζουμε και ποιος υπογράφει. Δεν πα να πει επαναστατικός αγώνας και ό,τι υπογραφή θέλεις να βάλεις... Κάπου στοχεύουν. Και μπορεί να υπάρχουν και ανόητοι, και μπορεί να υπάρχουν και κουφιοκεφαλάκηδες που κάνουν κάποιες ενέργειες. Ανοίγεται έτσι ο δρόμος να γίνονται πιο οργανωμένες και πιο στοχοπροσηλωμένες ενέργειες. Κι εμάς μας απασχολεί.

Ειλικρινά σας λέω από την πρώτη ενέργεια που το άκουσα στις 5 η ώρα με απασχολούσε, από χθες το βράδυ ακόμα συζητούσαμε μεταξύ μας τηλεφωνικά τι γίνεται και που στοχεύουν αυτές οι ενέργειες. Θέλω να πω μας απασχολεί πάρα πολύ το θέμα αυτό. Ξέρουμε πάρα πολύ καλά ότι το να βγάλεις μια ανακοίνωση είναι υποχρέωσή σου να το κάνεις αλλά δεν λύνεις το πρόβλημα.

Άρα λοιπόν το να βγεις και να πεις "τα άκρα", "τα μέσα", κλπ, ή να πω είναι προβοκάτσια. Προβοκάτσια από πού; Αν έχει κάποιο πολιτικό στόχο. Ό,τι θέλεις μπορείς να πεις εδώ. Επομένως ξέρουμε πάρα πολύ καλά ότι ζούμε σ' ένα σύστημα και σε μία περίοδο που υπάρχει κάθε συμφέρον ο λαός να μπει στο γύψο. Δεν εννοώ δικτατορία.

Δημοσιογράφος: Εγώ ξέρω ότι οι συνέπειες όλων αυτών είναι ότι θα γεμίσει σε λίγο η Αθήνα Αστυνομία και δε θα μπορεί να το κουνήσει κανείς.

Παπαρήγα: Με αυτά τα τραγικά θύματα της ΜΑΡΦΙΝ οι κινητοποιήσεις έγιναν λιγότερο μαζικές. Καταλάβατε;

Δημοσιογράφος: Φοβήθηκε ο κόσμος δηλαδή.

Παπαρήγα: Βέβαια. Επομένως πολλές ενέργειες, είτε πραγματοποιούνται μ' ένα συγκεκριμένο στόχο τον εκφοβισμό, είτε αξιοποιούνται για τον εκφοβισμό. Τώρα οι διαδηλώσεις, που καίγεται το κέντρο τη Αθήνας, δεν εξυπηρετούν... Καμιά φορά μπορεί να εξυπηρετούν αυτούς που θέλουν να σταματήσουν τις διαδηλώσεις. Και δεν ξέρει κανείς τι κέντρα, τι υπηρεσίες είναι.

Γι' αυτό είμαστε πάρα πολύ προσεκτικοί στις ανακοινώσεις. Γιατί βεβαίως όταν μιλάμε για το σύστημα μιλάμε για το σύστημα, αλλά ποιος θύλακας του συστήματος οργανώνει μια τέτοια δραστηριότητα δεν έχουμε δικαίωμα να τον ονοματίσουμε γιατί πρέπει νάχουμε αποδείξεις. Επομένως το να κάνεις τώρα μία δήλωση, και έτσι μία γοητευτική δήλωση ηρωισμού και τέτοια, πρέπει πολύ πιο σοβαρά αν τους απασχολεί αυτό το θέμα.

Δημοσιογράφος: Παραδέχεστε ότι είναι ασυνήθιστη εικόνα πανευρωπαϊκά όχι μόνο εδώ στην Ελλάδα.

Παπαρήγα: Έχουμε λόγο να μας απασχολεί πολύ περισσότερο πολιτικά, περισσότερο ενδεχομένως απ' ότι απασχολεί τη Νέα δημοκρατία που εμφανίζεται θύμα. Αλλά πάνω απ' όλα εμείς ξέρουμε το εξής πράγμα. ότι σήμερα παραδείγματος χάρη έχουμε αυξήσεις στη ΔΕΗ, δε λέω ν' αφήσουμε αυτό, ούτε αντιπαραθέτω το ένα στο άλλο. Άρα λοιπόν αυτή τη στιγμή αυτό που προέχει είναι ο λαός να οργανωθεί, να αντιμετωπίσει οργανωμένα και συστηματικά την παρέμβασή του ν' ασκήσει πίεση να εμποδίσει τα χειρότερα, και εν πάση περιπτώσει αυτό το σύστημα έχει σα-πί-σει. Η σαπίλα διαδίδεται παντού.

Δημοσιογράφος: Η σημερινή ενέργεια είναι διαφορετική από τις προηγούμενες...

Παπαρήγα: Και μάλιστα τα κεντρικά γραφεία της Νέας Δημοκρατίας. Όχι ένα συνοικιακό.

Δημοσιογράφος: Και να πάρεις το αυτοκίνητο να πας να το κάψεις.

Παπαρήγα: Άρα το ζήτημα δεν είναι τι ατάκα θα χρησιμοποιήσω.

Δημοσιογράφος: Ο κόσμος λέει, κάτσε ρε Παπαρήγα, καταδικάζεις αυτούς που απολύουν, αλλά κάνεις και συ απολύσεις στο τέλος. Τι γίνεται; Αυτό είναι το βασικό. Στα λόγια τα καταδικάζουμε όλα αλλά κι εσείς απολύσεις κάνετε.

Παπαρήγα: Νομίζω ότι το ΚΚΕ έχει αποδείξει ότι δεν έχει διάσταση λόγων και έργων όσον αφορά την πολιτική του στάση. Τώρα και οικονομικά, όταν εμείς καταδικάζουμε τον καπιταλισμό, κι όταν καταδικάζουμε τους καπιταλιστές τους καταδικάζουμε όχι μόνο επειδή κάνουν μία απόλυση, ο καπιταλιστής ο οποίος έχει χρεοκοπήσει από τον ισχυρότερο καπιταλιστή, αλλά γιατί αυτός ο καπιταλιστής που κάνει απολύσεις συνεχίζει και στηρίζει το σύστημα με νύχια και με δόντια

Δημοσιογράφος: Έχει καβαντζώσει και μερικά και περνάει καλά ο ίδιος.

Παπαρήγα: Έχει εξασφαλίσει. Κι αν πάει στη φυλακή γιατί χρεοκόπησε, δεν μπορώ να τον λυπηθώ. Με συγχωρείτε... Εμείς ακριβώς δεν τα βάζουμε.. και θα τόχετε δει ότι είμαστε το κόμμα μέσα στη Βουλή που αποφεύγουμε να ονοματίσουμε πολλές φορές και καπιταλιστές, όχι γιατί δεν είναι καπιταλιστές και δεν είναι κι ο σκληρός πυρήνας του κεφαλαίου, αλλά γιατί δεν διαχωρίζουμε τους καπιταλιστές σε καλούς-κακούς, σε ηθικούς και ανήθικους, σαν αυτά που κάνουν τα άλλα κόμματα για να σώνουν τον καπιταλισμό.

Ακούστε να δείτε: Σε συνθήκες κρίσης κλείνουνε και μεγάλες καπιταλιστικές επιχειρήσεις. Εδώ λέει η ΝΟΚΙΑ κάνει μαζικές απολύσεις. Όταν λοιπόν εμείς λέμε σ' έναν εργαζόμενο να παλέψει, και ακριβώς του λέμε ότι αυτή τη στιγμή η πάλη σου πρέπει να είναι τέτοια που να οδηγεί, θα σας το πω καθαρά, στην ανατροπή του καπιταλιστικού συστήματος. αλλιώς θα γίνουν μαζικές απολύσεις Μία βιοτεχνία. Πάρτε μία βιοτεχνία που κάνει έπιπλα κι έχει δέκα είκοσι εργαζόμενους. Ε, θα κλείσει, όταν, π.χ., μια πιο μεγάλη οδηγεί εισαγωγές, ή έρχεται, ξέρω γω, το ΙΚΕΑ. Πόσες βιοτεχνίες έχει κλείσει το ΙΚΕΑ; Η Κινέζικη κλωστοϋφαντουργία πόσα εργοστάσια, όχι βιοτεχνίες, έχει κλείσει;

Όταν λοιπόν εμείς παλεύουμε κατά των απολύσεων, παλεύουμε μ' ένα τρόπο που δείχνουμε πώς αυτές οι απολύσεις ως ένα βαθμό - όχι ως ένα βαθμό - είναι αναπόφευκτες και γιατί τελικά ο αγώνας τους να είναι κατά του καπιταλιστικού συστήματος. Γιατί πραγματικά το να κάνεις αγώνα εναντίον ενός μεμονωμένου εργοδότη, θα στραφείς εναντίον του μεμονωμένου εργοδότη αν παραβιάζει τη νομοθεσία, αν, αν, αν...

Με συγχωρείτε, εάν αυτός ο καπιταλιστής έχει γεμάτα τα θησαυροφυλάκιά του και καθυστερεί τους μισθούς, πρέπει αυτός ο καπιταλιστής να καθίσει και στο σκαμνί. Αν είναι χρεωκοπημένος, παλεύω εναντίον των απολύσεων και του καπιταλιστή ως μέρους ενός συστήματος, κι όχι εναντίον ενός μεμονωμένου ανήθικου καπιταλιστή.

Δημοσιογράφος: Εσύ, σου λέει ο άλλος, κατηγορείς μια επιχείρηση η οποία είχε 50 εργαζόμενους την καλή, ας πούμε, περίοδο του καπιταλισμού, ε τώρα με την κρίση αναγκαστικά θα πρέπει να μείνει με 35. Αναγκαστικά για να σώσει...

Παπαρήγα: Όχι κάνετε λάθος και μάλιστα θα μας δείτε απέναντί σας...

Δημοσιογράφος: Δεν κάνατε απολύσεις εσείς;

Παπαρήγα: Θα σας απαντήσω. Θα μας δείτε να συγκεντρώνουμε τα πυρά μας στις μεγάλες μονοπωλιακές επιχειρήσεις... Εκτός κι αν είναι μία βιοτεχνία που έχει Πακιστανούς, Ινδούς και τα λοιπά τους οποίους δεν τους ασφαλίζει. Και πάλι δεν τους ασφαλίζει για να διατηρήσει ένα κέρδος. Θα πας θα τους υπερασπιστείς να ασφαλιστούν και τα λοιπά.

Δεν είναι έτσι όπως τα λέτε. Και γι' αυτό η μάχη μας δεν είναι απέναντι σ' ένα μεμονωμένο καπιταλιστή, να βγαίνουμε μέσα στη Βουλή και να έχουμε τέσσερα πέντε ονόματα και να συγκεντρώνουμε εκεί την προσοχή γιατί τάχα αυτοί οι τέσσερις πέντε μόνο άδειασαν τα ταμεία του συστήματος...

Όταν, π.χ., η Τυποεκδοτική υφίσταται τις συνέπειες της κρίσης, της συγκέντρωσης του κλάδου, της μείωσης της κυκλοφορίας των εντύπων, κλπ., συν την πολιτική επίθεση, διότι μην υποτιμήσετε ότι από το 2007 η Τυποεκδοτική δέχτηκε τρομερή επίθεση... Στα πλαίσια του ανταγωνισμού μας είδατε να βγούμε εναντίον μιας επιχείρησης που πήρε ένα διαγωνισμό;

Δημοσιογράφος: Όχι.

Παπαρήγα: Λοιπόν, πόσα χρόνια λέγανε ότι έχουμε το Γερμανό; Τώρα σταμάτησε η ιστορία με το Γερμανό. Κι όταν λέγαμε, η άμυνά μας ήτανε "δεν τον έχουμε", μακάρι να είχαμε το Γερμανό γιατί δεν θα κάναμε ίσως απολύσεις στην Τυποεκδοτική.

Δεύτερον, όταν λέγαμε να καταργηθεί η αδιαφάνεια, να δοθούν στη δημοσιότητα ποιοι είναι οι μέτοχοι της κάθε επιχείρησης, κι ας ψαχτεί ποιος μας υπερασπίστηκε;
Για να μη σας πω τώρα με πήρε κάποιος τηλέφωνο αυτές τις μέρες και κάτι μου είπε και κάτι του είπα κι εγώ για το Γερμανό και μου λέει ξέρω ότι δεν είχατε τίποτα με το Γερμανό. Του λέω γιατί δεν βγαίνετε να το πείτε; Αυτοί που ήτανε μέσα στο Γερμανό. Αυτή η ιστορία με το Γερμανό στοίχισε ή δε στοίχισε;

Δημοσιογράφος: Σας κάνανε, σας κάνανε πολεμική με το Γερμανό.

Παπαρήγα: Μα απλή πολεμική; Αφήσαν το Γερμανό. Τώρα μπορεί να βρουν κάτι άλλο. Μετά μας είχανε βγάλει τη ΝΕΟΣΕΤ. Γιατί μόνο αυτό; Παλιότερα το Βερόπουλο. Δε λέγανε ότι όταν άρχισαν οι απολύσεις στη Νεοσέτ κι εμείς πηγαίναμε έξω από τη ΝΕΟΣΕΤ και τα λοιπά, πήγαιναν οι κομμουνιστές και το ΠΑΜΕ δεν ξέρω, γιατί δίνεις τη μάχη και για την επιδότηση της ανεργίας σ' ένα ψηλότερο επίπεδο, λέγανε γιατί το ΚΚΕ δεν αντιδρά στη ΝΕΟΣΕΤ; Τι σχέση έχει με τη ΝΕΟΣΕΤ;

Αυτά τα έχουμε ακούσει χίλιες φορές. Όταν λοιπόν γίνεται τέτοιος πόλεμος στο ΚΚΕ οι συνέπειες της κρίσης είναι οξύτερες. Και επομένως, όταν δεν έχεις δουλειά, βεβαίως θα απολύσεις. Και να σας πω και κάτι; Προσπαθείς να συγκρατήσεις. Δεν πας με τη λογική πονάει κεφάλι κόψει κεφάλι. Δηλαδή όταν τον έχεις τον άλλο απλήρωτο τότε δεν είναι το ίδιο;

Δημοσιογράφος: Αυτό μπορεί να είναι και χειρότερο.

Παπαρήγα: Ε, απ' αυτή την άποψη, αν εμείς σε συνθήκες κρίσης, ας πούμε την Τυποεκδοτική, αυτή ήταν η μόνη επιχείρηση που είχε το κόμμα, γινόταν γίγαντας, μάλλον θα υπήρχαν ερωτηματικά ότι κάποιες πλάτες έχουμε.

Δημοσιογράφος: Αν σας καλούσε ο Σόιμπλε, όπως έχει καλέσει τον κύριο Τσίπρα σήμερα, τι θα του λέγατε;

Παπαρήγα: Δεν πρόκειται να μας καλέσει ο κύριος Σόϊμπλε. Ακούστε να δείτε, αυτή καθεαυτή η συνάντηση για μας δεν είναι ενοχοποιητική. Ο ΣΥΡΙΖΑ, όμως, μετά τις εκλογές, μετά από εκείνα τα μεγάλα λόγια, και μόλις βλέπει ότι έχει πιθανότητα να γίνει κυβέρνηση, έχει πετάξει από το πρόγραμμά του τα συνθήματα, δεν ξέρω αν τα εννοούσε κιόλα, όλα εκείνα τα συνθήματα τα οποία θα έκαναν απαγορευτική την πρόσκληση του κυρίου Σόιμπλε.

Και δεν λέω ότι τάβγαλε τα συνθήματα για να τον δεχτεί ο κ. Σόιμπλε. Όχι. Το πρόγραμμά του, ιδιαίτερα μετά τη συνδιάσκεψη που έγινε, είναι ένα πρόγραμμα καθαρά σοσιαλδημοκρατικό, όχι της περιόδου ας πούμε της δεκαετίας του '70 και του '80. Είναι ένα σύγχρονο σοσιαλδημοκρατικό πρόγραμμα, που μάλιστα λόγω των αντιθέσεων μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, έχει πάρει τη θέση, ας πούμε, της Γαλλίας, των ΗΠΑ εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εναντίον της Γερμανίας.

Δημοσιογράφος: Εσείς αισθάνεστε δικαιωμένοι που λέγατε ότι θα βάλει νερό στο κρασί του στην πορεία;

Παπαρήγα: Κοιτάξτε να δείτε, εμείς θα αισθανθούμε μεγάλη ικανοποίηση όταν ο λαός αναγκάσει τις πολιτικές δυνάμεις να γίνονται πιο ριζοσπαστικές κι όχι πιο δεξιές. Αλλά οπωσδήποτε όταν προειδοποιήσαμε το λαό κι όταν αρνηθήκαμε αυτές τις εντολές και να πάμε να συζητάμε με το ΣΥΡΙΖΑ τη μετενέργεια, για κοιτάξτε, το πληρώσαμε άδικα, το ξέρω...

Κοιτάξτε να δείτε όμως: Αν πηγαίναμε, και δίναμε υπόσχεση ότι θα συνεργαστούμε, αν όχι σ' αυτή την εκλογική αναμέτρηση στην άλλη, θυμάστε τα πέντε σημεία που μας έβαλε ο κύριος Τσίπρας; Ο νόμος περί ευθύνης υπουργών. Τι σχέση έχει τώρα; Όχι ότι είμαστε αντίθετοι. Ας πάει η υπόθεση στη Βουλή και να συζητήσουμε. Όχι με την πτώση του καπιταλισμού, με την ανατροπή του κατήφορου που έλεγε. Κοιτάξτε να δείτε: ο καπιταλισμός δεν θα πέσει μόνος του. Ένα αυτό. Τη μετενέργεια. Ποια μετενέργεια; Την απλή αναλογική. Φέρε την απλή αναλογική να την ψηφίσουμε. Αλλά να κάνεις κυβέρνηση σου ζητούσε και να υποστηρίξεις τι; Από την πόλη έρχομαι και στην κορφή κανέλα.

Κι αυτοί που πρέπει να το σκεφτούνε είναι αυτοί που δεν ψήφισαν το ΚΚΕ ενώ χρόνια το ψήφιζαν. Δε λέω περιστασιακούς, γιατί κάθε κόμμα... Είχαν την αυταπάτη και θέλουν να ξαναπεράσουν να μπουν ξανά στο λαβύρινθο των αυταπατών.  

Επομένως, κοιτάξτε να δείτε: όταν είπαμε "όχι" και δεχτήκαμε τις συνέπειες, οι συνέπειες θα ήταν πολύ πιο καταλυτικές και για το ΚΚΕ αλλά και για το λαό εάν η φωνή του ΚΚΕ αδυνατίσει ακόμα περισσότερο και πάρουμε μέρος σε μία κυβέρνηση στην οποία εμείς πρέπει να προσαρμοστούμε στην κυβέρνηση κι όχι η κυβέρνηση σ' εμάς. Όχι γιατί έχουμε διαφορά κοινοβουλευτικής δύναμης. 

Όχι! Αυτά δεν λύνονται με την κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Γιατί από τη στιγμή που αποφασίζεις να διαχειριστείς αυτό το σύστημα μ' αυτή την οικονομία και να συνυπάρχει μονοπώλιο και λαός, τότε εσύ πρέπει να κάνεις υποχωρήσεις γιατί εσύ αποδέχτηκες αυτήν την πολιτική, ακόμη κι αν έχουμε κοινοβουλευτική πλειοψηφία...

Δημοσιογράφος: Θα σας ρουφήξει το σύστημα.

Παπαρήγα: Ε, αυτή τη στιγμή λέτε να είμαστε ευχαριστημένοι με το εκλογικό αποτέλεσμα; Εγώ σας λέω ότι μπορεί κι ένα τμήμα αυτών των ανθρώπων να μην ξαναγυρίσει ποτέ. Όμως είμαστε υποχρεωμένοι να προειδοποιήσουμε το λαό ότι μία κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ή δεν ξέρω τι άλλο νάναι, δεν θα είναι η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ των αρχών της δεκαετίας του '81 και αυτό δεν το λέμε πρώτη φορά. Θα είναι η συνέχιση της ίδιας πολιτικής με ακόμη περισσότερες αυταπάτες και με ακόμα λιγότερη ετοιμότητα του κινήματος.

Πρέπει να κοιτάξει μπροστά και πρέπει να σας πω ότι το κίνημα δεν μπορεί να έχει κάποια αποτελεσματικότητα δίχως και δυνατό ΚΚΕ. Αλλά δεν μπορεί να αποχωρίσουμε το πολιτικό πρόβλημα της χώρας από το να ενδιαφερόμαστε απλώς να έχουμε μία κοινοβουλευτική δύναμη.

Μα δείτε το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ τι λέει; Λέει παραδείγματος χάρη, ότι πρέπει να... κατ' αρχήν έχει υιοθετήσει έναν όρο, καινούργιο όρο, ένα τόσο ρηχό, "η κυβέρνηση της κλεπτοκρατίας", "το σύστημα της κλεπτοκρατίας". Εμείς λέμε πλουτοκρατία, που εδώ που τα λέμε δεν είναι και τόσο επιστημονικός όρος και μας κατηγορούν. Τι θα πει "το σύστημα της κλεπτοκρατίας"; Δηλαδή είναι κάποιοι κλέφτες και θάρθω εγώ ο τίμιος να σε σώσω. Ε, κοιτάξτε να δείτε. Μην πάμε τώρα 30 χρόνια πίσω. Είναι πολιτική τοποθέτηση σοβαρού πολιτικού κόμματος;

Δημοσιογράφος: Εντάξει, είναι λίγο Τρικούπης, Δεληγιάννης...

Παπαρήγα: Υπάρχει νόμιμη κλοπή του καπιταλιστικού συστήματος το μεγαλύτερο μέρος της κλοπής που γίνεται είναι νομιμοποιημένο. Ναι.

Δημοσιογράφος: Προσωπική ερώτηση. Σας ρωτάω εσάς γιατί πιστεύω ότι καλύτερος από σας δεν θα μπορούσε να υπάρξει στη θέση που έχετε. Μέχρι πόσο καιρό θα καθίσετε εκεί σαν Γενική Γραμματέας. Έχετε σκεφτεί;

Παπαρήγα: Έχετε αγωνία;

Δημοσιογράφος: Καθόλου. Γιατί μου απαντάτε επιθετικά τώρα;

Παπαρήγα: Κοιτάξτε. Δεν έχει σημασία πώς το έχω σκεφτεί εγώ.

Δημοσιογράφος: Εσείς πώς το έχετε σκεφτεί. Είπα είναι προσωπικό το ερώτημα.

Παπαρήγα: Αυτό που με κάνει απολύτως χαρούμενη κι ευτυχισμένη είναι ότι στο κόμμα υπάρχουν ικανότατα στελέχη και πρέπει να σας πω ότι κατά τη γνώμη μου και καλύτερα, αν εγώ είμαι του 5 της βάσης είναι πολύ καλύτερα από μένα.

Δημοσιογράφος: Εγώ δεν το έχω δει... αλλά δεν έχει σημασία.

Παπαρήγα: Μα κοιτάξτε, αν δεν αναδειχθεί κάποιος, δεν φαίνονται ούτε τα καλά ούτε τα στραβά του.

Δημοσιογράφος: Σας ρωτάω, γιατί έχει γραφτεί και υπάρχει μια ψιλοφιλολογία μήπως η Παπαρήγα... εν όψει του συνεδρίου...

Παπαρήγα: Τι; Να δώσω το δαχτυλίδι; Γιατί τέτοια όχι!

Δημοσιογράφος: Δεν ξέρω. Εσείς προσωπικά πώς τόχετε σκεφτεί. Μπορεί να έχετε κουραστεί, μπορεί να μην έχετε...

Παπαρήγα: Αφού το ξέρεις το κόμμα μου. Δεν έχει σημασία τι σκέπτομαι εγώ προσωπικά. Αυτό που έχει αξία είναι ότι σήμερα στο κόμμα μας έχει αναδειχτεί μια καινούργια γενιά στελεχών, και οι πιο παλιοί ωρίμασαν και αναπτύχθηκαν μέσα στις σύνθετες συνθήκες, και υπάρχουν και νεότερα στελέχη, και πρέπει να σας πω ότι το κόμμα δεν έχει τέτοια υπαρξιακά προβλήματα.

Δημοσιογράφος: Αυτό τόχουμε καταλάβει.

Παπαρήγα: Και ουδείς και ουδεμία αναντικατάστατη. Όχι μόνο στο κόμμα μας και παντού.

Δημοσιογράφος: Αυτό που είχατε πει παλιά, για να κλείσουμε, ότι άμα είναι κατεβαίνω και στη Σόλωνος και σκουπίζω και το δρόμο.

Παπαρήγα: Όσο έχω δυνάμεις...

Δημοσιογράφος: Ε, καλά τώρα!

Παπαρήγα: Και δεν πάθω και κανένα αλτσχάιμερ, γιατί ξέρετε τώρα…

Δημοσιογράφος: Επίσης, δεν ξέρεις ότι μαγειρεύει κιόλας και περηφανεύεται γι΄αυτό.

Παπαρήγα: Λοιπόν, όπου μου πει το κόμμα θα πάω να δουλέψω. Για τον εξής λόγο. Όχι από σεμνότητα. Η ζωή έχει αποδείξει ότι η συλλογική γνώμη είναι πολύ καλύτερη από την ατομική. Όπου μου πουν λοιπόν θα πάω, ανάλογα με αυτό που μπορώ να κάνω.

Δημοσιογράφος: Μην τους πολυδίνετε αέρα γιατί θα σας πούνε να πάνε πουθενά που δεν θα σας αρέσει.

Παπαρήγα: Τι θα πει μ' αρέσει και δε μ' αρέσει; Αν ο άνθρωπος μπορούσε να δει αντικειμενικά τον εαυτό του, αλλά δεν είναι εύκολο.... Ο άλλος μπορεί να νομίζει ότι είναι… Κι εγώ μπορεί να νομίζω ότι είμαι, τι να σας πω δηλαδή…

Δημοσιογράφος: Σας ευχαριστούμε που ήσασταν εδώ.

Παπαρήγα: Κι εγώ σας ευχαριστώ.

Το ναυάγιο της Ελληνικής Δημοκρατίας

Η χθεσινή αποτυχία συμφωνίας για το σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας, που θα συνέθετε αρμονικά τα κομματικά προγράμματα, υλοποιώντας την εντολή του Ελληνικού λαού κατά τις εκλογές της 6ης Μαΐου 2012, συνιστά ναυάγιο της ίδιας της Δημοκρατίας. Ο ελληνικός λαός σύρεται εκβιαστικά σε νέες εκλογές με την απειλή ν’ αλλάξει την ψήφο του! Αν δεν είναι αυτό απροκάλυπτη συνταγματική εκτροπή, τότε η "δημοκρατική" λογική είναι παράλογη.

 Και αν ο λαός, κάτω από τον εκβιασμό ακυβερνησίας, αλλάξει την ψήφο του μέσα στο μήνα που μεσολαβεί μέχρι τις επόμενες εκλογές, τότε θα επιβεβαιωθεί ότι ο Έλληνας ψηφοφόρος ψηφίζει χωρίς επίγνωση, με εμπάθεια και με ποδοσφαιρικά κριτήρια κομματικής φανέλας. Όπερ σημαίνει ότι είναι δημοκρατικά αναλφάβητος, ανώριμος,  και εν τέλει ο ηθικός αυτουργός της αλαζονείας και της ανευθυνότητας των κομματικών αρχηγών και συνεπώς της συμφοράς του.

Τώρα είναι η ιστορική στιγμή ο λαός να επιμείνει στο μήνυμα της κάλπης της 6ης Μαΐου και να ξαναβροντοφωνάξει: Κόψτε το λαιμό σας να συνεργαστείτεε!!!  Όσοι αρνούνται συστηματικά να συνεργαστούν, να αποβληθούν από τη Βουλή. Αλλιώς πρόκειται για δημοκρατία-σκύβαλο.

Ψήφος κάτω από εκβιασμούς και τρομοκρατία ακυβερνησίας δε μπορεί να είναι ελεύθερη ψήφος και, όπως έχω τονίσει σε προηγούμενα άρθρα μου, θα έπρεπε να υπάρχει συνταγματική υποχρέωση όλων των κομμάτων να συμμετέχουν σε κυβερνήσεις συνεργασίας ανάλογα με το ποσοστό τους, αφού βεβαίως το εκλογικό σύστημα γίνει Απλή Αναλογική, αυξηθεί το αναγκαίο ποσοστό για είσοδο στη Βουλή στο 5% και μειωθούν οι βολευτές στους 200.

 Δε μπορεί να πληρώνουμε μια ζωή κόμματα διαμαρτυρίας και ανευθυνότητας για να δημαγωγούν εκ του ασφαλούς και να προκαλούν χάος στην ελληνική κοινωνία. ΑΥΤΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ ΑΜΕΣΑ, αν πρόκειται να γίνουμε μια ευνομούμενη χώρα και να επιβιώσουμε αξιοπρεπώς μέσα στην ιστορία χωρίς άλλες εθνικές απώλειες.





Μελετήστε τα πρακτικά από τη σύσκεψη των τριών πολιτικών αρχηγών στο Προεδρικό Μέγαρο, στις 14/5/2012.

 Μελετήστε εδώ τα πρακτικά της σύσκεψης των πέντε πολιτικών αρχηγών στο Προεδρικό Μέγαρο, στις 15/5/2012.

 Διαβάστε στο real.gr το χρονικό της δραματικής σύσκεψης των πολιτικών αρχηγών στις 15/5/2012, στο Προεδρικό Μέγαρο.

Μελετήστε το εκλογικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ για να κρίνετε αν είναι ρεαλιστικό ή δημαγωγικό, ανεφάρμοστο και επικίνδυνο.
Μην ξεχνάτε τα χάλια μας:



Ο κίνδυνος επί θύραις:

Καλές αλλά λίγες οι προτάσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη

Να σε βοηθήσω λίγο, Κυριάκο μου, για ν’ αποκτήσει το Κοινοβούλιο περισσότερη αξιοπιστία; Σου παραθέτω τις προτάσεις της πυγολαμπίδας με κόκκινο.

1. Κυριάκος: "Τη μείωση του αριθμού των βουλευτών από 300 σε 200."
Πυγολαμπίδα: Τη μείωση του αριθμού των βουλευτών από 300 σε 150.

2. Κυριάκος: "Την κατάργηση της βουλευτικής σύνταξης."
Πυγολαμπίδα: Την κατάργηση της βουλευτικής σύνταξης και τη μείωση της βουλευτικής αποζημίωσης στο ήμισυ.

3. Κυριάκος: "Την κατάργηση του επιδόματος για συμμετοχή των βουλευτών σε Επιτροπές της Βουλής."
Πυγολαμπίδα: Την κατάργηση παντός επιδόματος για οποιαδήποτε δραστηριότητα ή μετακίνηση.

4. Κυριάκος: "Το κλείσιμο του καναλιού της Βουλής."
Πυγολαμπίδα: Το κανάλι της Βουλής χρειάζεται για να βλέπουν οι ψηφοφόροι τα χάλια σας. Θα πρέπει να δείχνει ζωντανά και τις συνεδριάσεις των κοινοβουλευτικών επιτροπών και των κοινοβουλευτικών ομάδων. Να κλείσουν, όμως, δύο από τα τρία κρατικά κανάλια.

5. Κυριάκος: "Την κατάργηση των βουλευτικών αυτοκινήτων."
Πυγολαμπίδα: Την κατάργηση των βουλευτικών αυτοκινήτων, των δωρεάν laptop, κινητών και κάθε παροχής.

6. Κυριάκος: "Την κατάργηση στην πράξη της βουλευτικής ασυλίας."
Πυγολαμπίδα: Την κατάργηση της βουλευτικής ασυλίας και αναδρομικά.

7. Κυριάκος: "Τη διαχρονική ανάρτηση του 'πόθεν έσχες' των βουλευτών στο διαδίκτυο."
Πυγολαμπίδα: Τη διαχρονική ανάρτηση του πώς, πόθεν, και πότε έσχες των βουλευτών, συν γυναιξί και τέκνοις, στο Διαδίκτυο.

8. Τη μείωση της κρατικής επιχορήγησης των κομμάτων στο 1/3 της υπάρχουσας και ανάρτηση στο Διαδίκτυο του πόθεν και πώς έσχες των κομμάτων.

9. Τον περιορισμό της βουλευτικής θητείας σε δύο τετραετίες.

10. Την καθιέρωση της Απλής Αναλογικής ως εκλογικού νόμου και την υποχρεωτική συμμετοχή στην κυβέρνηση όλων των κομμάτων ανάλογα με το ποσοστό τους, ώστε να μην υπάρχουν περιθώρια για γαλαρία, λαϊκισμούς και ανευθυνότητα. Η αντιπολίτευση θα ασκείται από όλους τους βουλευτές, οι οποίοι θα ψηφίζουν κατά συνείδηση.

Αυτά τα λίγα για ένα νέο ξεκίνημα, μπας και ανακτηθεί ένα μέρος από τη χαμένη αξιοπιστία του κοινοβουλευτισμού, κύριε Μητσοτάκη. Προσωπικά δεν το βλέπω, αλλά αξίζει να το παλέψετε.

Εμφύλιος στον "ιερό ναό" της δημοκρατίας

Άλλος για Χίο τράβηξε κι άλλος για Μυτιλήνη…
Τι σας έλεγα, παίδες Ελλήνων, σε προηγούμενα άρθρα μου; Δεν σας έλεγα ότι στις δημοκρατίες δεν υπάρχουν συναινέσεις; Κατ’ ακρίβεια, ότι οι δημοκρατίες έγιναν για να είναι αδύνατες οι συναινέσεις, για να ξεσκίζεται ο κοινωνικός ιστός και να πραγματώνεται από τους πονηρούς το διαίρει και βασίλευε; Τα στιγμιότυπα που είδατε στο video εξηγούν με σαφήνεια όχι μόνο το πώς φτάσαμε στο σημερινό κατάντημα, αλλά προοιωνίζονται και το ζοφερό μέλλον που έχουμε μπροστά μας.

Αναμφίβολα οι κομματομαχίες στη Βουλή ευθύνονται τα μέγιστα για τη σημερινή κρίση. Όσο συνεχίζονται, όμως, οι κοκορομαχίες, θα ακυρώνουν την όποια δημιουργική προσπάθεια εξόδου από την κρίση, έστω με τα μοιραία λάθη και τις κραυγαλέες αδικίες που προφανώς υπάρχουν στο μέχρι στιγμής κυβερνητικό έργο, πράγμα που έχω επανειλημμένως καταγγείλει από τούτο το ιστολόγιο. Το θέμα που πρέπει να μας απασχολεί είναι αν οι θυσίες μας θα μας βγάλουν από την κρίση, ή μήπως πάνε χαμένες.

Όσο για το αν οι επώδυνες αλλαγές είναι μόνιμες ή προσωρινές, κι εδώ κάποιοι μας κοροϊδεύουν. Δυστυχώς η δημαγωγία δεν είναι αποκλειστικό προνόμιο της αντιπολίτευσης… Εκτός κι αν οι κυβερνώντες δεν θέλουν να θεμελιώσουν ένα ευνομούμενο κράτος που δεν θα τρώει τις σάρκες του, έστω εφαρμόζοντας ένα εξοντωτικό μνημόνιο, αλλά προσπαθούν απλά να ξεγελάσουν τους δανειστές μας για να πάρουν τις δόσεις, και μετά σκοπεύουν να επιστρέψουν στο business as usual για ν’ αποκαταστήσουν την κομματική τους πελατεία, εγκαινιάζοντας ένα νέο κύκλο φαυλότητας, αδικίας και χρεών.

Κακά τα ψέματα, παίδες! Εύκολη και ανέξοδη είναι η κριτική, αλλά δύσκολες οι ρεαλιστικές δημιουργικές προτάσεις για αναίμακτη έξοδο από την κρίση. Και σε κάθε περίπτωση, προτιμότερη η αδικία, που και η γράφουσα ως συνταξιούχος υφίσταται, από την ακυβερνησία και το χάος. Όμως πρέπει να ομολογήσω, διότι η αλήθεια πρέπει να λέγεται, ότι γίνονται και πράγματα προς τη σωστή κατεύθυνση. Μόνο όσοι εθελοτυφλούν ή διακατέχονται από κομματική εμπάθεια δεν τα βλέπουν.

Ωστόσο, είμαστε διαχρονικά στο ίδιο έργο ταλαιπωρημένοι και απελπισμένοι θεατές: Η κυβέρνηση τα κάνει όλα λάθος, και η αντιπολίτευση τα λέει όλα σωστά. Η κυβέρνηση με σαδιστικό μένος επιδίδεται στην καταδυνάστευση του λαού, και η αντιπολίτευση, διακατεχόμενη από φιλολαϊκά συναισθήματα και διαύγεια εγκεφάλου, προσπαθεί να σώσει τους πολίτες-θύματα από τα νύχια και τα δόντια της εκάστοτε αδίστακτης κυβέρνησης. Τα ίδια έκανε και το ΠΑΣΟΚ, με υπέρμετρο μάλιστα "σοσιαλιστικό" ζήλο (σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα;), όταν ήταν στην αντιπολίτευση… Μάχαιρα έδωσε, μάχαιρα λαβαίνει, αν και η "μάχαιρα" του Αντώνη Σαμαρά μοιάζει περισσότερο με ξυραφάκι. Στο ίδιο εθνοκτόνο έργο θεατές, λοιπόν, μέχρι να βγει η ψυχή μας δημοκρατικά… Ή μήπως ελπίζει κανείς από την αλληλοφαγωμάρα να βγει σωτηρία; Η ομόνοια χτίζει σπίτια και η διχόνοια τα γκρεμίζει, λέει η σοφή παροιμία.

Αν όμως επιμένετε στο δημοκρατικό σύστημα διακυβέρνησης (μάσκα για να κυβερνάει μια μιντιο-οικονομικο-πολιτική ολιγαρχία με τη μικρότερη λαϊκή αντίσταση) και βγάζετε σπυριά όταν ακούτε για οποιαδήποτε άλλη λύση, τότε σκεφτείτε πόσο καλύτερα θα ήταν τα πράγματα αν η Βουλή είχε καθιερώσει την Απλή Αναλογική, και αν απαγορευόταν από το Σύνταγμα να γίνονται εκλογές πριν από την παρέλευση τετραετίας:
1. Θα ήταν όλα τα κόμματα υποχρεωμένα, θέλοντας και μη, να συμμετέχουν στην κυβέρνηση ανάλογα με το ποσοστό τους. Έτσι δεν θα υπήρχαν κόμματα-παράσιτα με μόνη αρμοδιότητα την εκ του ασφαλούς ανεύθυνη διαμαρτυρία και τη δημαγωγία. Αντί να βάζουν τρικλοποδιές στο κυβερνητικό έργο, θα στρώνονταν όλοι στη δουλειά και θα μάθαιναν από πρώτο χέρι πόσα απίδια έχει ο σάκος.
2. Η κάθε καινούργια κυβέρνηση θα γνώριζε επακριβώς την κατάσταση του τρύπιου κρατικού κορβανά, και δεν θα εύρισκε άλλοθι στο να ισχυρίζεται ότι παρέλαβε καμένη γη, ότι η προηγούμενη κυβέρνηση της έκρυβε την αλήθεια για τα ελλείμματα και τα χρέη, και γι’ αυτό τάχα δεν μπορεί να πραγματοποιήσει τις προεκλογικές υποσχέσεις με τις οποίες υφάρπαξε την ψήφο των πολιτών.

3. Όλα τα κόμματα θα ήταν συνυπεύθυνα για την αποτυχία μιας κυβερνητικής πολιτικής κι έτσι δεν θα μπορούσαν οι μεν να επωφελούνται κομματικά από τα λάθη και τα εγκλήματα των δε.

4. Τα αντιπολιτευόμενα κόμματα δεν θα ξεσήκωναν τις διάφορες κοινωνικές ομάδες να λένε «Όχι σε όλα», και σταδιακά ο λαός θα ελευθερωνόταν από τα κομματικά μίση και πάθη.

5. Απαραίτητη, βέβαια, προϋπόθεση είναι να μειωθούν οι βουλευτικές έδρες στις 200. Το προβλέπει άλλωστε και το υπάρχον Σύνταγμα. Έτσι, θα λαλούν λιγότεροι κοκόροι και ίσως να ξημέρωνε νωρίτερα για την Ελλάδα, αν βέβαια υπάρχει τέτοια αισιόδοξη προοπτική.

6. Η κατάργηση του σταυρού προτίμησης και εξετάσεις τύπου ΑΣΕΠ για την έγκριση υποψηφίων για τη λίστα, συμπεριλαμβανομένων και των πολιτικών αρχηγών, θα απέτρεπε τη συμμετοχή ανεπάγγελτων, τυχάρπαστων, κουμπάρων, φίλων, συγγενών, και άλλων επωνύμων της τέχνης, του ποδοσφαίρου και του αθλητισμού, που έως τώρα κατακλύζουν τα ψηφοδέλτια απλά και μόνο για να προσελκύουν ψήφους.

7. Η δραστική μείωση της βουλευτικής αποζημίωσης θα απέτρεπε τους κατεργάρηδες να επιδιώκουν βουλευτική έδρα για να κονομήσουν. Θα ελκύονταν μόνο όσοι εμφορούνται από ανιδιοτελή αγάπη για τη χώρα και το λαό της.

8. Η κατάργηση της βουλευτικής ασυλίας και της υπουργικής ομπρέλας προστασίας, δηλαδή η κατάργηση του κατάπτυστου νόμου περί ευθύνης υπουργών, θα αποθάρρυνε τις λαμογιές των επίορκων.

Ας μην έχουμε, όμως, αυταπάτες και περί της Απλής και ουδόλως ενισχυμένης Αναλογικής. Ούτε η Απλή Αναλογική είναι πανάκεια, και μάλιστα όταν στην Ελλάδα τα κόμματα έχουν θλιβερή παράδοση αλληλοφαγωμάρας, ενώ το πιο δύσκολο πράγμα είναι για δυο Έλληνες να συμφωνήσουν. Θα αποθάρρυνε πάντως τη δημαγωγία στα πεζοδρόμια, τις κοινωνικές αναταραχές και την υπονόμευση της εκάστοτε κυβερνητικής προσπάθειας εν τη γενέσει της. Θα εξασφάλιζε και τη συνέχεια του κυβερνητικού έργου, και κάθε νέα κυβέρνηση δεν θα κατεδάφιζε με μισαλλοδοξία το έργο της προηγούμενης, ξεκινώντας φτου κι απ' την αρχή, όπως έγινε, π.χ., με τους ημιυπαίθριους.

Ωστόσο, αν υποθέσουμε πως όλα τα κόμματα είναι καλοπροαίρετα και ανυστερόβουλα και ότι αυτά που διακηρύσσουν μετά πάθους τα πιστεύουν, αναρωτιέμαι πώς η αλήθεια μπορεί να έχει τόσες πολλές διαφορετικές όψεις. Υπάρχει εθνική κρίση ή δεν υπάρχει; Άσε τη φιλολογία για το ποιος τη δημιούργησε. Όλοι φταίνε και όλοι φταίμε. Πρέπει να βγούμε από την κρίση, ναι ή όχι; Πρέπει να επιστρέψουμε τα δανεικά, ναι ή όχι; Να μην τα επιστρέψουμε στους τοκογλύφους, κηρύττοντας πτώχευση, λένε οι τζάμπα μάγκες. Άντε και το κάναμε αυτό. Από ποιους θα δανειζόμαστε την επομένη; Από τους Ρώσους και τους Κινέζους λέει ο "Σπίθας", Μ. Θεοδωράκης. Δηλαδή να πούμε "άει σιχτίρ" στα παρόντα αφεντικά και να βάλουμε στο σβέρκο μας άλλους; Όμως, ο χρεωμένος πάντα δούλος θα είναι.

Παίδες, Ελλήνων, ας σταματήσουμε να παραλογιζόμαστε. Μας πήραν είδηση τι ελεεινά κουμάσια είμαστε, και αν δεν γίνουμε άνθρωποι δεν υπάρχει μέλλον για τούτη τη χώρα, ούτε με Ευρωπαίους, ούτε με Αμερικανούς, ούτε με Κινέζους. Εκτός κι αν κάποιοι προτιμούν το ρύζι από το χάμπουργκερ, οπότε περί ορέξεως ουδείς λόγος.

Ας προσγειωθούμε στην τραγική πραγματικότητα που μόνοι μας επί δεκαετίες επιπολαίως "φιλοτεχνήσαμε", ας πληρώσουμε το λογαριασμό της ασυδοσίας μας, αν μας έχει απομείνει ίχνος εθνικής αξιοπρέπειας, και ας πάψουμε να είμαστε οι ζητιάνοι της Ευρώπης ή οποιασδήποτε άλλης υπερδύναμης. Η Ευρώπη πολλά πακέτα μας έδωσε τις προηγούμενες δεκαετίες, και θα μπορούσαμε, με χρηστή διαχείριση των κυβερνήσεών μας, να έχουμε γίνει Ελβετία. Φαγώθηκαν, όμως, από τους κατεργάρηδες πολιτικούς και τους διαπλεκόμενους, που έπρεπε να βρίσκονται στη φυλακή, και τώρα αλληλοτρωγόμαστε πάνω στα ερείπια που προκάλεσε το σάπιο κατεστημένο. Ήδη η Angela Merkel και ο Nicolas Sarkozy δείχνουν να έχουν χάσει την υπομονή τους μαζί μας και να λένε "όχι" στο ευρωομόλογο που υποστηρίζει ο Jean-Claude Juncker.