Κυριάκος Μητσοτάκης: Δεν επιτρέπεται η αμφισβήτηση της επιστήμης

Για να μην υπάρχει παρεξήγηση, όταν μιλάει ο Μητσοτάκης για "επιστήμη", εννοεί την υποταγμένη στο επίσημο κορωνο-αφήγημα της κυβέρνησής του, δηλαδή των νεοταξιτών εντολοδόχων του. Την πραγματική ΕΠΙΣΤΗΜΗ την απορρίπτει ως "ψεκασμένη".

Αντιεπιστημονικό μήνυμα Κυριάκου Μητσοτάκη: «Ο ιός χτυπά μόνο ανεμβολίαστους».

Με μαύρες σημαίες, φέρετρα και κεριά να πενθήσει ο λαός αύριο την εκτέλεση της δημοκρατίας

Το πιο μακάβριο ανέκδοτο: "Γιορτή της Δημοκρατίας - 24/07/2021"

Ναι, καλά διαβάσατε. Αύριο, στους κήπους του Προεδρικού Μεγάρου, θα γιορτάσουν, λέει, την επέτειο της αποκατάστασης της Δημοκρατίας!  Με άλλα λόγια, οι δια σιδηράς πυγμής κυβερνώντες, εντολοδόχοι ξένων δυνάμεων με σκοτεινούς στόχους, θα γιορτάσουν, προφανώς, την αντικατάσταση της στρατιωτικής χούντας με την πολύ πιο στυγνή χούντα φασιστών υπό κοινοβουλευτική προβιά. Ωιμέ! Ο ορισμός της υποκρισίας!

Σάββατο 24/7 γιορτάζουμε στους δρόμους την αποκατάσταση της Δημοκρατίας

FAIDON VOVOLIS

Να αλλάξει η ημερομηνία της "Γιορτής της Δημοκρατίας"

Να καθιερωθεί η 22α Οκτωβρίου ως ημέρα Γιορτής της Δημοκρατίας.

Ευτυχώς νίκησε η δημοκρατία και σωθήκαμε!

Από χθες γιορτάζουν με την ψυχή τους οι δημοκράτες τις φυλακίσεις των Εθνικιστών. Μια γρήγορη ματιά στα πρωτοσέλιδα των φυλλάδων αρκεί για να πιστέψει κανείς ότι το μοναδικό πρόβλημα αυτής της χώρας ήταν η… Χρυσή Αυγή.

Ελλάς: Σε 46 χρόνια, από χουντική διακυβέρνηση σε ταπεινωμένο προτεκτοράτο

Για μια ακόμη φορά χθες, κάποιοι λίγοι σκεπτόμενοι πολίτες παρακολούθησαν με αποτροπιασμό και αηδία, ίσως μερικοί με οργή ή και δάκρυα στα μάτια, την προκλητική γιορτή της "Δημοκρατίας" της χρεοκοπίας και του "αποφασίζομεν και διατάσσομεν" με κοινοβΟλευτικό μανδύα... Αμετανόητοι, αδιάντροποι, κοντόφθαλμοι και υποκριτές κρατικοί αξιωματούχοι συγκεντρώθηκαν χθες στο Προεδρικό Μέγαρο για να γιορτάσουν, λέει,  την "αποκατάσταση" της πελατειακής "δημοκρατίας" της συναλλαγής, της διαπλοκής, της πτώχευσης και του ξεπουλήματος της πατρίδας.

Οι εκτελεστές των συμβολαίων του 4ου Ράιχ γιορτάζουν την αποκατάσταση της "Δημοκρατίας"

Φιλούν τις μπότες των διεθνών μηχανισμών του χρήματος και των νέων αποικιοκρατών και το παίζουν… Δημοκράτες!!! 

Ο «Πολιτικός Πολιτισμός» της «Δημοκρατίας των ανδρεικέλων»…

Οι εικόνες είναι αποκαλυπτικότατες του «πολιτικού πολιτισμού» τους: Οι απατεώνες της κατοχικής Βουλής τα «κουτσοπίνουν» στο Προεδρικό Μέγαρο και στην αρένα της Βουλής δίνουν σώου «αντιπαραθέσεων»… 

42ο μνημόσυνο της "δημοκρατικής" εθνοκαταστροφής

Αντί σήμερα η άπατρις και άσπλαχνη πολιτικο-οικονομική ολιγαρχία να κατέβει σύσσωμη στο Σύνταγμα και να μετανοήσει δημοσίως εν σάκκω και σποδώ για τον εκφυλισμό και βιασμό της Δημοκρατίας μέσω της διαφθοράς, συναλλαγής, διαπλοκής, ασυδοσίας και καταλήστευσης του εθνικού πλούτου, αντί να  ντρέπεται και να οδύρεται για την εκχώρηση της εθνικής κυριαρχίας και για τα εξοντωτικά μνημόνια της υποτέλειας, συγκεντρώθηκαν στο Προεδρικό Μέγαρο  "1.400 αυστηρώς επιλεγμένοι" πολιτικο-οικονομικοί ολιγάρχες, για να γιορτάσουν, εν μέσω ερειπίων, θρήνων, κλαυθμών και οδυρμών του προδομένου ελληνικού λαού την 42η επέτειο της "αποκατάστασης" της Δημοκρατίας! Οποίον θράσος! Οποία πρόκληση!

Σήμερα έχουμε το 41ο μνημόσυνο της "αποκατάστασης" της "Δημοκρατίας"

Για όσους ανησυχούσατε πώς θα γιορτάσει σήμερα, εν μέσω χρεοκοπίας και συνωστισμού μετά ξυλοδαρμού στις τράπεζες, η πολιτειακή και πολιτική ηγεσία την 41η επέτειο της αποκατάστασης της "Δημοκρατίας", διαβάστε την επόμενη ανακοίνωση για να ηρεμήσετε:

Ανακοίνωση της Προεδρίας της Δημοκρατίας

Ιδού το επετειακό λογύδριο του κ. Κάρολου Παπούλια

Αυτό το άρθρο είναι συνέχεια του προηγούμενου.
Όπως πάντα, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας στα μηνύματά του είναι εκτός τόπου, χρόνου και πραγματικότητας. Άχρωμος, άοσμος και αμετανόητος, όπως άλλωστε είναι όλα τα νεκρά σύμβολα και τα μνημεία.

Στη σημερινή του ομιλία για τον εορτασμό της 37ης επετείου της αποκατάστασης της Δημοκρατίας (σιγά τα ωά!), ο Κάρολος Παπούλιας ομολόγησε ότι «Η νέα γενιά, που μεγάλωσε σε συνθήκες σχετικής ή μεγαλύτερης ευημερίας, είναι η πρώτη που θα περάσει χειρότερα από την προηγούμενη. Γιατί κουβαλάει στην πλάτη της το δυσβάστακτο χρέος.»

Ώστε η νέα γενιά θα περάσει χειρότερα από την προηγούμενη, ε; Και δε ντρέπεστε, κύριε Πρόεδρε, που το παραδεχτήκατε έτσι ωμά; Ούτε λίγο, ούτε πολύ, είπατε στη νέα γενιά να ελπίζει σε χειρότερες μέρες! Έτσι απλά και κυνικά… Και ποιος φόρτωσε στην πλάτη της νέας γενιάς αυτό το δυσβάστακτο χρέος, για νάχουμε καλό ρώτημα; Ο παπάς της ενορίας;

Κ. Π. : «Εθνικό διακύβευμα σήμερα είναι η εμπέδωση κανόνων οικονομικής δημοκρατίας. Μισθωτοί και συνταξιούχοι έχουν ήδη κάνει περισσότερα από όσα τους αναλογούν για να αντιμετωπιστεί η κρίση. Ήρθε η ώρα να πληρώσουν όσοι κρύβουν τα εισοδήματά τους. Είτε είναι μεγαλοφοροφυγάδες με βαρείς λογαριασμούς σε τράπεζες του εξωτερικού είτε αποτελούν κομμάτι της αφορολόγητης μεσαίας τάξης. Δεν δέχομαι ότι είναι ανίκητη η παραοικονομία.»

Ωραία, λοιπόν! Θέλετε να εμπεδωθούν οι κανόνες οικονομικής δημοκρατίας. Μήπως εννοούσατε οικονομικής δικαιοσύνης; Και ομολογήσατε ότι οι μισθωτοί και συνταξιούχοι έχουν κάνει (τους υποχρέωσαν να κάνουν) περισσότερα απ’ όσα τους αναλογούν! Ξεχάσατε όμως ν' απαιτήσετε να τους δοθούν πίσω εκείνα που αδίκως τους υφάρπαξε η κυβέρνηση του μνημονίου, στο πλαίσιο της εμπέδωσης οικονομικής δημοκρατίας που ευαγγελίζεστε, ντε!

Και μας είπατε ότι ήρθε η ώρα να πληρώσουν και οι φοροφυγάδες! Δηλαδή μέχρι προχτές δεν είχε έρθει η ώρα για δαύτους; Μέχρι προχτές είχαν φορολογική ασυλία και τώρα που έφτασε ο κόμπος στο χτένι πρέπει να δώσουν και αυτοί το κάτι τις με χαριστικές περαιώσεις και κουκουλώματα;

Εντύπωση μου προκάλεσε, κύριε Πρόεδρε, που δεν δέχεστε ότι η παραοικονομία είναι ανίκητη! Συμφωνώ απόλυτα. Γιατί δεν τη νίκησαν, λοιπόν, οι κυβερνήσεις της τελευταίας 37ετίας, σε πολλές των οποίων ήσασταν επί δύο δεκαετίες επίλεκτο μέλος; Δύο απαντήσεις χωράνε εδώ: ή ήταν ανίκανες να δαμάσουν την παραοικονομία, ή δεν θέλησαν να τη διαταράξουν, διότι το κλίμα της διαφθοράς συνέφερε και τις ίδιες τις κυβερνήσεις. Η δική μου απάντηση είναι συνδυασμός και των δύο: και ανικανότητας και έλλειψης πολιτικής βούλησης.

Είπατε ακόμη ότι «Η οικονομική κρίση έγινε κρίση πολιτική, κρίση θεσμών και κάποιοι επιδιώκουν να γίνει κρίση της ίδιας της δημοκρατίας.» Έλεος κύριε Παπούλια! Τα πιστεύετε αυτά που λέτε ή μας δουλεύετε; Το αντίστροφο ακριβώς συνέβη: η κρίση της δημοκρατίας, η πολιτική κρίση και η κρίση των θεσμών έφεραν την οικονομική κρίση. Ο κόσμος τόχει τούμπανο κι εσείς οι βολεμένοι κρυφό καμάρι! Και μια που τόφερε η κουβέντα για βολεμένους, εσείς με τον ετήσιο μισθό των 283.694 ευρώ πώς τα βολεύετε; Δύσκολα, ε; Μήπως χρειάζεστε καμιά ενίσχυση από το συνταξιούχο των 475 ευρώ για να μεσολαβήσω;

Αυτά τα ολίγα από μένα.

Στη συνέχεια παραθέτω ολόκληρο το σπαραξικάρδιο λογύδριο του κ. Κάρολου Παπούλια, που βρήκα τελικά στο newsbeast, και προσέξτε παρακαλώ να μην κλάψετε από συγκίνηση. Οι αγωνιστές κατά της σαπίλας δεν κλαίνε.

Κάρολος Παπούλιας: «Με μεγάλη χαρά και συγκίνηση σας καλωσορίζω σήμερα εδώ. Ανήκετε σε μια γενιά που έδωσε αγώνες για ένα μέλλον δημοκρατίας και σταθερότητας. Σε όλους εσάς που μετείχατε στον αντιδικτατορικό αγώνα χρωστάμε πολλά. Θα μπορούσατε να είχατε μια ήσυχη ζωή, προστατευμένοι στην ασφάλεια της απραξίας. Διαλέξατε το δύσκολο δρόμο, όπως εκείνοι, οι λίγοι πάντα, που δεν κρύβονται όταν η ιστορία περνά από μπροστά τους.

Ανήκετε σε μια γενιά που δοκιμάστηκε σκληρά, μέτρησε πληγές και απώλειες, αλλά είχε μπροστά της ορίζοντα. Το ίδιο συνέβη και με τη δική μου τη γενιά που έζησε τον πόλεμο, αλλά έβλεπε καλύτερες μέρες. Δεν συμβαίνει το ίδιο σήμερα. Η νέα γενιά, που μεγάλωσε σε συνθήκες σχετικής ή μεγαλύτερης ευημερίας, είναι η πρώτη που θα περάσει χειρότερα από την προηγούμενη. Γιατί κουβαλάει στην πλάτη της το δυσβάστακτο χρέος. Οφείλουμε σε αυτή τη γενιά, στα παιδιά μας, να κάνουμε το αδύνατο δυνατό για να διασφαλίσουμε ότι τα πέτρινα χρόνια της θα είναι όσο γίνεται λιγότερα.

Οφείλουμε να εξασφαλίσουμε ότι οι κατακτήσεις για τις οποίες αγωνίστηκε το αντιδικτατορικό κίνημα δεν χάθηκαν, όσο και αν εκμαυλίστηκαν. Ότι ο αγώνας για "Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία" είναι διαρκής και όχι μάταιος. Για "Ψωμί", σε μια οικονομία που επιτρέπει σε όλους τους πολίτες αξιοπρεπή διαβίωση. Για "Παιδεία", σε μια ανοιχτή κοινωνία με κανόνες αξιοκρατίας και δυνατότητα αξιοποίησης της δημιουργικότητας των πολιτών της. Για "Ελευθερία", σε μια χώρα που δεν ζει με δάνειες δυνάμεις.

Η χώρα βρίσκεται σε κρίσιμη καμπή. Έγινε, με μεγάλη καθυστέρηση, ένα βήμα προς την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, αλλά ο δρόμος είναι μακρύς. Δεν θα πω πολλά για τις ευθύνες τις δικές μας και των ευρωπαϊκών ηγεσιών ή για όλα τα αναγκαία βήματα που πρέπει να γίνουν. Όχι γιατί δεν έχουν σημασία η κριτική, η αυτοκριτική και η ανάλυση αιτίων, αλλά επειδή μέσα στα πολλά καμιά φορά χάνονται όλα. Επιτρέψτε μου, λοιπόν, τρεις μόνο παρατηρήσεις:

Εθνικό διακύβευμα σήμερα είναι η εμπέδωση κανόνων οικονομικής δημοκρατίας. Μισθωτοί και συνταξιούχοι έχουν ήδη κάνει περισσότερα από όσα τους αναλογούν για να αντιμετωπιστεί η κρίση. Ήρθε η ώρα να πληρώσουν όσοι κρύβουν τα εισοδήματά τους. Είτε είναι μεγαλοφοροφυγάδες με βαρείς λογαριασμούς σε τράπεζες του εξωτερικού είτε αποτελούν κομμάτι της αφορολόγητης μεσαίας τάξης.

Δεν δέχομαι ότι είναι ανίκητη η παραοικονομία. Ας συμφωνήσουμε όλοι ότι η φοροδιαφυγή είναι η πλέον αντικοινωνική συμπεριφορά, δημιουργεί όρους διάρρηξης της κοινωνικής συνοχής, υπονομεύει το εθνικό μέλλον. Ας ενώσουμε όλοι τις δυνάμεις μας στην καταπολέμηση αυτού του νοσηρού φαινομένου. Ας υποστηρίξουμε την ενεργοποίηση των διατάξεων για το ξέπλυμα βρώμικου χρήματος, με άρση τραπεζικού απορρήτου όταν διαπιστώνεται δυσαναλογία περιουσιακών στοιχειών και δηλωθέντων εισοδημάτων, με αποκάλυψη των σκοτεινών ατραπών μέσα από τις οποίες κυκλοφορεί το μαύρο χρήμα.

Κοινός μας εχθρός η ανεργία. Διαλύει ανθρώπους και ζωές. Παράγει κοινωνική δυστυχία. Δεν υπάρχει περίπτωση να αναπτυχθούν εδώ ξένες επενδύσεις και να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας εάν δεν κοπούν τα πολλά κεφάλια του τέρατος της γραφειοκρατίας και παρασιτικών μηχανισμών που καταπίνουν την υγιή επιχειρηματικότητα. Διαφανείς και σύντομες διαδικασίες, απλοποίηση του φορολογικού συστήματος, φιλικότερη, καθαρή και ευέλικτη διοίκηση, για να ανοίξουν δουλειές. Μπορούμε να πρωταγωνιστήσουμε στην πράσινη ανάπτυξη, στην αγροτική παραγωγή και στον τουρισμό -για να μη μείνουμε στο έλεος του αέναου δανεισμού.

Η οικονομική κρίση έγινε κρίση πολιτική, κρίση θεσμών και κάποιοι επιδιώκουν να γίνει κρίση της ίδιας της δημοκρατίας. Ένας από τους μεγάλους κινδύνους σήμερα είναι η διέγερση αντανακλαστικών, φοβικών, μισαλλόδοξων, ακόμη και βίαιων, αντί του ορθού λόγου και της ψύχραιμης αναζήτησης λύσεων. Ένα κράτος που λειτουργεί, ένα πολιτικό σύστημα με αυτοσεβασμό, τα αποτελέσματα στη μάχη για κοινωνική δικαιοσύνη και ένα εθνικό σχέδιο με αρχή μέση και τέλος αποτρέπουν το εφιαλτικό ενδεχόμενο ανεξέλεγκτων κοινωνικών εντάσεων.

Αναγνωρίζω τη θλίψη σας για τη δοκιμασία που περνά η πατρίδα μας. Αναγνωρίζω την απογοήτευσή σας, συμμερίζομαι τις αγωνίες σας. Σας καλώ, σας παρακαλώ, να μιλάτε περισσότερο, να παρεμβαίνετε, να μην αφήνετε όλο το δημόσιο χώρο σε όσους μιλούν πολύ χωρίς λόγο ή για δικούς τους λόγους».

Άραγε, αυτοί οι αντιστασιακοί στους οποίους απευθύνθηκε ο Πρόεδρος, είχαν όντως λάβει μέρος στον αντιδικτατορικό αγώνα; Διότι αν είχαν λάβει, θα έπρεπε να ήταν οι πρώτοι που όφειλαν ν' αρνηθούν να παρευρίσκονται στην υποκριτική φιέστα της χουντοδημοκρατίας που μας χρεοκόπησε. Όταν τους προτρέπει να χρησιμοποιούν τα ίδια συνθήματα που χρησιμοποίησαν εναντίον της δικτατορίας (ψωμί, παιδεία, ελευθερία) μετά από 37 χρόνια δημοκρατίας, ομολογεί στην ουσία ότι η δημοκρατία μας πρόδωσε. Προς τι λοιπόν η γιορτή προς τιμήν μιας δημοκρατίας-τραβεστί, ή απλά χίμαιρας;
Έτσι δεν είναι κύριε Πρόεδρε;

Συλλυπητήρια κύριε Πρόεδρε της Δημοκρατίας!

Λαός σχωρέστ’ την! Να ζήσουμε να τη θυμόμαστε! 37 χρόνια χρειάστηκαν στο διαπλεκόμενο, διεφθαρμένο και ανίκανο κοινοβΟλευτισμό για να δώσει τη χαριστική βολή στην πελατειακή Δημοκρατία που με ξεχωριστό ζήλο και απατηλό τρόπο φιλοτέχνησε. Και κατά της διάρκεια της 37ετίας της βασιλείας της πλουτοκλεπτοκρατίας, που ροκάνιζε συστηματικά τα θεμέλια του έθνους, εσείς, κύριε Κάρολε Παπούλια, ήσασταν προσωπικά παρών σε ανώτατα πολιτικά, κυβερνητικά και πολιτειακά αξιώματα. Επομένως δεν είστε καθόλου άμοιρος ευθυνών και δεν δικαιούστε να γιορτάζετε για το φόνο.

Ωστόσο, ο θάνατος της Δημοκρατίας δεν επήλθε ξαφνικά, ως κεραυνός εν αιθρία. Οι πρωθιερείς της εργάστηκαν συστηματικά και με υπέρμετρο ζήλο για να την ξεκάνουν. Ασέλγησαν κατά συρροή και κατ’ εξακολούθηση πάνω στο αναιμικό κουφάρι της και το αποτέλεσμα ήταν να ξεψυχήσει στις 21 Ιουλίου του 2011, εκεί στις Βρυξέλλες, στην αγκαλιά των βλοσυρών "σωτήρων" μας. Ωιμέ! Δείτε εδώ τον επικήδειο.

Χρειάζεται απύθμενο θράσος για να γιορτάζει κανείς τέσσερις μέρες μετά από μια τέτοια κηδεία. Κι αυτό το θράσος το επιδεικνύετε προκλητικά με τη σημερινή απατηλή γιορτή της Δημοκρατίας, όσο λιτή κι αν μας λέτε ότι είναι, αντί να έχετε κρυφτεί και να πενθείτε εν σάκκω και σποδώ. Καταντήσατε την Ελλάδα χώρα της φτώχειας, της ντροπής, του φόβου και του τρόμου... Μια χώρα με ξεπουλημένη πια την εθνική της κυριαρχία...

Από το πρωί μπαίνω και ξαναμπαίνω στην ιστοσελίδα της Προεδρίας της Δημοκρατίας για να διαβάσω το μήνυμά σας, αλλά μέχρι τη στιγμή αυτή βρίσκω το μήνυμα:





«Η Σελίδα προσωρινά δεν είναι διαθέσιμη. Παρακαλώ δοκιμάστε αργότερα.»

Τυχαίο; Δε νομίζω! Να υποθέσω ότι απαγορέψατε την πρόσβαση σε ομιλίες, δηλώσεις και μηνύματα λόγω πένθους; Σε κάθε περίπτωση θα επανέλθω αργότερα για να σιγουρευτώ.

«Πέρασαν 37 χρόνια από τότε που η Ελλάδα, με σκληρό αγώνα, αποτίναξε οριστικά τα δεσμά της χούντας των συνταγματαρχών και μπήκε σε μια νέα εποχή δημοκρατίας», είπε μεταξύ άλλων στο μήνυμά του ο πρωθυπουργός George Papandreou.

«Πέρασαν 37 χρόνια από τότε που η Ελλάδα, με σκληρό αγώνα, αποτίναξε τα δεσμά της χούντας των συνταγματαρχών, και μπήκε σε μια νέα εποχή της χούντας της διεφθαρμένης πολιτικοοικονομικής ολιγαρχίας, υπό δημοκρατική μάσκα», λέει θρηνώντας η πυγολαμπίδα.

Ειρήσθω εν παρόδω, ότι η πυγολαμπίδα θρηνούσε για το βιασμό της Δημοκρατίας μας εδώ και δεκαετίες, και πριν είκοσι χρόνια είχε καταγράψει την αγωνία της στο βιβλίο "Τα Οψώνια της Δημοκρατίας". Ήταν τότε που ο Ελληνικός λαός ζούσε ανέμελα το παραμύθι μιας δανεικής και επίπλαστης ευημερίας, αδιαφορώντας για τη διαφθορά στους υψηλούς τόπους, και πριονίζοντας το κλαδί πάνω στο οποίο στεκόταν...

Διασκεδάστε τώρα μ' αυτά που έγραφα για τη Γιορτή της Δημοκρατίας το 2008.

Η Γιορτή της "Δημοκρατίας" (Κορακοκρατίας)

Όπως όλοι γνωρίζετε, προχτές, 24/07/2008, κι ενώ η Ρόδος ήταν για τρίτη ημέρα τυλιγμένη στις φλόγες και το Πέραμα θρηνούσε τους νεκρούς του από το φοβερό εργατικό δυστύχημα σε δεξαμενόπλοιο κατά τη διάρκεια επισκευών, η Κορακοκρατία, σε μια προκλητική επίδειξη θράσους και αναλγησίας, γιόρταζε τα γενέθλιά της. Βέεβαια! Έγινε αισίως 34 ετών!