ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΕΠΙΣΚΕΠΤΩΝ

Για τα άρθρα μου από τις 12 Μαΐου του 2022 μέχρι σήμερα, παρακαλώ επισκεφτείτε την ιστοσελίδα μου seferou-maria.gr. Σας ευχαριστώ πολύ.

ΖΗΤΕΙΤΕ ΚΑΙ ΕΥΡΗΣΕΤΕ: Για τα άρθρα από 12/05/2022 μέχρι σήμερα, μπείτε στο seferou-maria.gr

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα χούντα των συνταγματαρχών. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα χούντα των συνταγματαρχών. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 17 Νοεμβρίου 2011

«Εδώ Πολυτεχνείο», κι όλοι οι υποκριτές στην πίστα!






Σήμερα γιορτάζουμε την 38η επέτειο της εξέγερσης Ελλήνων φοιτητών ενάντια στη Χούντα των συνταγματαρχών για την αποκατάσταση τση Δημοκρατίας. Τώρα, γιατί αυτή η μέγιστη εθνική εορτή του Πολυτεχνείου έχει στοιχειώσει, μη με ρωτάτε διότι, παρόλο που επιστράτευσα όλες τις περί μεταφυσικής γνώσεις μου, δεν θα μπορέσω να σας απαντήσω. Απλά εικάζω ότι ο εορτασμός του Πολυτεχνείου κρύβει ένα μεγάλο ψέμα. Αναγνωρίζω όμως τα σκοτεινά "επιτεύγματα" αυτής της ηρωικής εξέγερσης, τα οποία συνοψίζω στα εξής:

Η λεγόμενη "γενιά του Πολυτεχνείου", ας μη λέμε ονόματα, εξαργύρωσε τους αγώνες της καταλαμβάνοντας περίοπτες θέσεις στο δημόσιο βίο της χώρας και συνέβαλε τα μάλα στο εφιαλτικό πολιτικό, οικονομικό, δημοσιονομικό, ηθικό και κοινωνικό μπάχαλο που βιώνουμε σήμερα.

Εξάλλου, οι τότε εν εξορία διατελούντες "αντιστασιακοί" πολιτικοί επέστρεψαν δριμύτεροι στην ελεύθερη πατρίδα, συν γυναιξί και τέκνοις, και μέσω "δημοκρατικών" διαδικασιών άρπαξαν τις κουτάλες του δημόσιου κορβανά και απεργάστηκαν μεθοδικά και μετά ζήλου τη σημερινή κοινωνική εξαθλίωση, ήγουν την ηθική και οικονομική χρεοκοπία της Ελλάδας. Αυτό νομοτελειακά οδήγησε στην εκχώρηση της εθνικής κυριαρχίας στους βλοσυρούς δανειστές, ελέω "σωτήρα" Γιώργου Παπανδρέου.



Ουσιαστικά σήμερα θάπρεπε να έχουμε το μνημόσυνο των οραμάτων του Πολυτεχνείου, της χαμένης μας ελευθερίας και του ενταφιασμού της εθνικής αξιοπρέπειας. Θάπρεπε δηλαδή να πενθούμε για τον πικρό καρπό τση Δημοκρατίας. Όλα τ’ άλλα είναι υποκριτικά. Οι μόνοι που έχουν λόγους να γιορτάζουν την επέτειο του Πολυτεχνείου είναι όλα τα πολιτικά λαμόγια και οι μετ’ αυτών διαπλεκόμενοι, που τις περασμένες δεκαετίες έτρωγαν με χρυσά κουτάλια ενώ οδηγούσαν τη χώρα στην πτώχευση, την ταπείνωση και την υποδούλωση.



Συγνώμη που δε μπορώ να γιορτάσω σήμερα μαζί με τους υποκριτές για το ΤΙΠΟΤΑ… Η τραγωδία είναι ότι, σε αντίθεση με τη στρατιωτική Χούντα που ήταν ορατή, η Κυνοβολευτική Χούντα ήταν αόρατη και υπονόμευε την πραγματική ελευθερία μας υπόγεια, μέχρι που μας παρέδωσε σιδηροδέσμιους στον εφιάλτη του ΔΝΤ. Αξίζει να σημειωθεί ότι το δημόσιο χρέος της Ελλάδας το 1974 ήταν 22,5%, ενώ το Σεπτέμβριο του 2011 είχε εκτοξεθεί στο 163% του ΑΕΠ. Μεγάαλο "δημοκρατικό" επίτευγμα αυτό!

Απολαύστε και την υποκριτική δήλωση της Υπουργού Παιδείας, Άννας Διαμαντοπούλου, για την 38η επέτειο του Πολυτεχνείου:

«Το Πολυτεχνείο και η εξέγερση των νέων και του λαού εναντίον της χούντας είναι ένα φωτεινό παράδειγμα, ένα σύμβολο, μια μνήμη που μας ενώνει και μας εμπνέει.

Σεβασμός στο Πολυτεχνείο σημαίνει πάνω από όλα σεβασμός στην αλήθεια. Και η αλήθεια είναι ότι - με τις συνθήκες που δημιουργούν εδώ και χρόνια οι εκτός δημοκρατικών ορίων ενέργειες δυναμικών μειοψηφιών - δεν έχει απολύτως κανένα νόημα να γίνονται καταθέσεις στεφάνων με τη συνοδεία είτε της αστυνομίας είτε των κομματικών υποστηρικτών. Αρνούμαι να συμμετάσχω σε αυτή τη διαδικασία που συνιστά βαθιά προσβολή της ιστορικής μνήμης και μετατρέπει την ουσία και το νόημα της επετείου του Πολυτεχνείου σε θέαμα βίας και εντυπώσεων.

Αντί στεφάνων οφείλουμε όλοι να καταθέσουμε αυτή την αλήθεια. Έχουμε χρέος να περιφρουρήσουμε το πραγματικό νόημα και το συμβολισμό του Πολυτεχνείου και να απομονώσουμε πολιτικά και ηθικά τις μειοψηφίες, που με τις πράξεις τους υπονομεύουν την έννοια της δημοκρατικής έκφρασης όλων των πολιτών.»

Άννα Διαμαντοπούλου, δεν είναι οι μειοψηφίες που αμαυρώνουν την επέτειο του Πολυτεχνείου, όσο αντιπαθείς και επικίνδυνοι κι αν είναι οι κουκουλοφόροι μπαχαλάκηδες. Την αμαυρώνετε ΚΥΡΙΩΣ εσείς οι επίορκοι και μωροφιλόδοξοι πολιτικοί με την κοντόφθαλμη, αδιαφανή, πελατειακή, αντιλαϊκή και αδιέξοδη πολιτική σας. Εσείς προσβάλλετε βάναυσα τη μνήμη των πεσόντων, κατά λάθος ή εξεπίτηδες, στην εξέγερση του Πολυτεχνείου!

Βεβαίως και δεν έχει κανένα νόημα η κατάθεση στεφάνων από κομματάρχες και άλλους βολεμένους. Ωστόσο, τα στεφάνια δεν έχουν νόημα όχι εξαιτίας των γνωστών-άγνωστων ταραξιών ή προβοκατόρων αλλά εξαιτίας υμών των πολιτικών που ασελγήσατε επί δεκαετίες πάνω στη Δημοκρατία και βυθίσατε τον Ελληνικό λαό στην σημερινή μιζέρια και απόγνωση.

Άλλωστε, ποιοι ευθύνονται που δε μπορούν να προλάβουν τα έκτροπα που επαναλαμβάνονται κάθε 17 Νοέμβρη εδώ και τρεις δεκαετίες; Ποιοι είναι παντελώς ανίκανοι να επιβάλουν το νόμο και την τάξη; Ποιοι αφήνουν ασύλληπτους και ατιμώρητους τους μπαχαλάκηδες αντιεξουσιαστές και άλλους προβοκάτορες; Δεν είστε όλοι εσείς οι άχρηστοι που παριστάνετε ότι δήθεν κυβερνάτε;

Μεταξύ μας, Αννούλα, είναι ο φόβος για γιουχαΐσματα που σε απέτρεψε από την κατάθεση στεφάνου, και όχι η "αλήθεια" που επικαλείσαι… Πολύ θα ήθελες να προσέλθεις να καταθέσεις στεφάνι, λανσάροντας ένα ακόμη από τα πανάκριβα μοντελάκια σου. Όμως φοβάσαι! Το Πολυτεχνείο μυρίζει λαϊκή οργή!



Κυριακή 24 Ιουλίου 2011

Συλλυπητήρια κύριε Πρόεδρε της Δημοκρατίας!


Λαός σχωρέστ’ την! Να ζήσουμε να τη θυμόμαστε! 37 χρόνια χρειάστηκαν στο διαπλεκόμενο, διεφθαρμένο και ανίκανο κοινοβΟλευτισμό για να δώσει τη χαριστική βολή στην πελατειακή Δημοκρατία που με ξεχωριστό ζήλο και απατηλό τρόπο φιλοτέχνησε. Και κατά της διάρκεια της 37ετίας της βασιλείας της πλουτοκλεπτοκρατίας, που ροκάνιζε συστηματικά τα θεμέλια του έθνους, εσείς, κύριε Κάρολε Παπούλια, ήσασταν προσωπικά παρών σε ανώτατα πολιτικά, κυβερνητικά και πολιτειακά αξιώματα. Επομένως δεν είστε καθόλου άμοιρος ευθυνών και δεν δικαιούστε να γιορτάζετε για το φόνο.

Ωστόσο, ο θάνατος της Δημοκρατίας δεν επήλθε ξαφνικά, ως κεραυνός εν αιθρία. Οι πρωθιερείς της εργάστηκαν συστηματικά και με υπέρμετρο ζήλο για να την ξεκάνουν. Ασέλγησαν κατά συρροή και κατ’ εξακολούθηση πάνω στο αναιμικό κουφάρι της και το αποτέλεσμα ήταν να ξεψυχήσει στις 21 Ιουλίου του 2011, εκεί στις Βρυξέλλες, στην αγκαλιά των βλοσυρών "σωτήρων" μας. Ωιμέ! Δείτε εδώ τον επικήδειο.

Χρειάζεται απύθμενο θράσος για να γιορτάζει κανείς τέσσερις μέρες μετά από μια τέτοια κηδεία. Κι αυτό το θράσος το επιδεικνύετε προκλητικά με τη σημερινή απατηλή γιορτή της Δημοκρατίας, όσο λιτή κι αν μας λέτε ότι είναι, αντί να έχετε κρυφτεί και να πενθείτε εν σάκκω και σποδώ. Καταντήσατε την Ελλάδα χώρα της φτώχειας, της ντροπής, του φόβου και του τρόμου... Μια χώρα με ξεπουλημένη πια την εθνική της κυριαρχία...

Από το πρωί μπαίνω και ξαναμπαίνω στην ιστοσελίδα της Προεδρίας της Δημοκρατίας για να διαβάσω το μήνυμά σας, αλλά μέχρι τη στιγμή αυτή βρίσκω το μήνυμα:





«Η Σελίδα προσωρινά δεν είναι διαθέσιμη. Παρακαλώ δοκιμάστε αργότερα.»

Τυχαίο; Δε νομίζω! Να υποθέσω ότι απαγορέψατε την πρόσβαση σε ομιλίες, δηλώσεις και μηνύματα λόγω πένθους; Σε κάθε περίπτωση θα επανέλθω αργότερα για να σιγουρευτώ.

«Πέρασαν 37 χρόνια από τότε που η Ελλάδα, με σκληρό αγώνα, αποτίναξε οριστικά τα δεσμά της χούντας των συνταγματαρχών και μπήκε σε μια νέα εποχή δημοκρατίας», είπε μεταξύ άλλων στο μήνυμά του ο πρωθυπουργός George Papandreou.

«Πέρασαν 37 χρόνια από τότε που η Ελλάδα, με σκληρό αγώνα, αποτίναξε τα δεσμά της χούντας των συνταγματαρχών, και μπήκε σε μια νέα εποχή της χούντας της διεφθαρμένης πολιτικοοικονομικής ολιγαρχίας, υπό δημοκρατική μάσκα», λέει θρηνώντας η πυγολαμπίδα.

Ειρήσθω εν παρόδω, ότι η πυγολαμπίδα θρηνούσε για το βιασμό της Δημοκρατίας μας εδώ και δεκαετίες, και πριν είκοσι χρόνια είχε καταγράψει την αγωνία της στο βιβλίο "Τα Οψώνια της Δημοκρατίας". Ήταν τότε που ο Ελληνικός λαός ζούσε ανέμελα το παραμύθι μιας δανεικής και επίπλαστης ευημερίας, αδιαφορώντας για τη διαφθορά στους υψηλούς τόπους, και πριονίζοντας το κλαδί πάνω στο οποίο στεκόταν...

Διασκεδάστε τώρα μ' αυτά που έγραφα για τη Γιορτή της Δημοκρατίας το 2008.