Ο Στρος Καν δείχνει και πάλι τα δόντια του

Σιγά την είδηση-βόμβα! Εξεπλάγησαν έκπληξη μεγάλη οι μωρές παρθένες της δημοσιογραφίας και σύσσωμη η καθεύδουσα, ου μην αλλά ακίνδυνα γαβγίζουσα, αντιπολίτευση! Ήθελαν προφανώς να δουν το ίδιο το "φίδι" και δεν τους αρκούσε η συρμή που ήταν ορατή. Και το "φίδι" τους το έδειξε ο Ντομινίκ, επιστήθιος φίλος και μέχρι πρότινος θαυμαστής του δικού μας.

Να μου το θυμηθείτε, παίδες, στο πρόσωπο του Στρος Καν ο George Papandreou θα βρει το μάστορά του, αν δεν σταματήσει την υποκρισία και τον τσαμπουκά κατά του ΔΝΤ. Μπορεί τον ελληνικό λαό να έχει μάθει να τον δουλεύει κανονικά, αλλά το χόμπι αυτό δεν θα περάσει στην Τρόικα. Ολίγον κατ’ ολίγον τον παίρνουν χαμπάρι, και αλίμονο στον ελληνικό λαό αν συνειδητοποιήσουν ότι κι αυτούς τους δουλεύει.

Για να δούμε, λοιπόν, πώς έχει το πράγμα:
Σύμφωνα με σημερινό άρθρο της Καθημερινής, «Ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου είχε ζητήσει την παρέμβαση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στην Ελλάδα από τις αρχές Δεκεμβρίου του 2009, ούτε δύο μήνες αφότου ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας, ενώ δημοσίως απέρριπτε κατηγορηματικά ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Αυτό αποκαλύπτει ο επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου Ντομινίκ Στρος-Καν σε ντοκιμαντέρ του γαλλικού καναλιού Canal+ που θα μεταδοθεί τον επόμενο μήνα.»

Ακολούθησε η δήλωση του κυβερνητικού εκπροσώπου Γ. Πεταλωτή, που εμμέσως πλην σαφώς επιβεβαίωσε την είδηση. Αν τολμούσε ας την διέψευδε. Ευτυχώς που κατάλαβαν ότι ο Στρος Καν δεν είναι ούτε Καραμανλής ούτε Σαμαράς που τρώνε φτύσιμο και απλά σκουπίζονται.

«Όλοι θυμόμαστε τις τεράστιες προσπάθειες της ελληνικής κυβέρνησης και ιδιαίτερα του πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου να αντιμετωπίσει με τον πλέον άμεσο τρόπο το ενδεχόμενο χρεοκοπίας της χώρας το οποίο αποκαλύφθηκε μετά τις εκλογές του 2009», είπε μεταξύ άλλων το καλό παιδί, ο Πεταλωτής.

Μετά την επαφή του Πρωθυπουργού μας με τον Στρος Καν, το Δεκέμβριο του 2009, όπου μόνο ένας Θεός ξέρει τι ακριβώς ειπώθηκε, o Γιώργος Παπανδρέου επανερχόταν συχνά στον τόπο του εγκλήματος, άλλοτε φλερτάροντας ανοιχτά με το ΔΝΤ κι άλλοτε διαψεύδοντας σχετικά σενάρια.

Ας θυμηθούμε μερικά χαρακτηριστικά στιγμιότυπα για να διασκεδάσουμε τη συμφορά που μας βρήκε. Τα είχα συγκεντρώσει σε παλιότερο άρθρο μου εδώ. Παραθέτω τα κυριότερα σημεία.

--- Βρυξέλλες, 11/12/2009:

Ερώτηση από Κ. Αδάμ: «Θεωρείτε ότι η χώρα ή δεν βρίσκεται ή έχει αποφύγει πλήρως τον κίνδυνο του έκτακτου δανεισμού; Και αν ένα τέτοιο ενδεχόμενο υπάρχει, αφήνετε ανοιχτή την πιθανότητα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου;»

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Εμείς διαμορφώνουμε αποφασιστική πολιτική για να ακολουθήσουμε μια δύσκολη, αλλά ρεαλιστική, εφικτή και εντέλει θετική πολιτική, για να αποφύγουμε ακριβώς όλα αυτά τα σενάρια. Βεβαίως, τα σενάρια για την προσφυγή μας στο IMF, στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, δεν υπάρχουν.»

--- Ζάππειο Μέγαρο, 13/01/2010:

Ερώτηση από Π. Σώκο: «Κύριε Πρόεδρε, διαβάζουμε συχνά στο διεθνή Τύπο και ακούμε αρμόδιους κοινοτικούς οικονομικούς παράγοντες να αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο να φύγει η χώρα απ' την Ευρωζώνη, το ακούσαμε προχθές. Ή να παρέμβει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.(…)
Τι ακριβώς συμβαίνει; Εξετάζετε εσείς ως κυβέρνηση να προσφύγετε μόνοι σας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, χωρίς τη δικιά της πρωτοβουλία;»

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Πρώτα απ' όλα, δεν υπάρχει περίπτωση ούτε να φύγουμε από το ευρώ, ούτε να προσφύγουμε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Δεν το έχουμε ανάγκη. Απ' την άλλη μεριά θα έλεγα "ναι" και στις δύο πλευρές.»

--- 12/02/2010, στη Συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου:

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Σε παρόμοιες περιπτώσεις, όπου γίνεται συστηματική κερδοσκοπία, όπου δημιουργείται πιστωτική ασφυξία, ή ακόμη και υψηλότατο κόστος δανεισμού, η χώρα μας θα αναγκαζόταν να προσφύγει στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Όμως, είμαστε μέλος της Ευρωζώνης και ήταν αναγκαίο να αποφασίσει η Ευρώπη τι θέλει.
Θα μπορούσε να μας πει "πηγαίνετε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο".»

---03/03/2010, στο Υπουργικό Συμβούλιο:

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Τώρα είναι η ώρα της Ευρώπης, εμείς αναλάβαμε τις ευθύνες μας. Σε περίπτωση που η Ευρώπη δεν αναλάβει τις δικές της ευθύνες, το σενάριο του ΔΝΤ είναι ανοιχτό.»

--- 07/03/2010, στη συνάντηση με το Nicolas Sarkozy:

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Όμως, επειδή ξέρουμε τις διεθνείς αγορές, εάν υπάρξει πρόβλημα λόγω κερδοσκοπίας, παρ' ότι εμείς έχουμε πάρει αυτά τα μέτρα, θα χρειαστεί να υπάρξει αλληλεγγύη. Σε άλλες περιπτώσεις υπάρχει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, το οποίο συμβάλλει ακριβώς σε τέτοιες καταστάσεις, όταν μια χώρα έχει δυσκολία δανεισμού. Πολλές φορές, δεν χρειάζεται καν να δανείσει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, απλώς το ότι υπάρχει είναι, όπως λένε, σαν να έχει βάλει το πιστόλι στο τραπέζι. (…)
Εμείς, όμως, θέλουμε ευρωπαϊκή λύση. Δεν είναι επιλογή μας να πάμε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.»

--- 08/03/2010, Συνέντευξη ΓΑΠ στο κανάλι PBS NEWSHOUR στην Ουάσιγκτον:

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Τι συμβαίνει όμως με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, αν κάποιος στραφεί σε αυτό; Το ΔΝΤ λέει ότι, προκειμένου να αποφευχθούν φαινόμενα κερδοσκοπίας, τα χρήματα θα μείνουν πάνω στο τραπέζι. Είναι σαν να αφήνεις ένα όπλο πάνω στο τραπέζι, λέγοντας όμως ότι δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιηθεί, ενώ η απειλή συνεχίζει να υπάρχει, εξασφαλίζοντας με τον τρόπο αυτό την απουσία κερδοσκοπικών φαινομένων.
Η Ελλάδα είναι μέλος της Ευρωζώνης και, επομένως, δεν συζητούμε την προσφυγή στο ΔΝΤ, αν και θα αναγκαζόμασταν να καταφύγουμε σε αυτό, σε περίπτωση που δεν υπήρχε η Ευρωζώνη για να μας βοηθήσει.»

--- 16/03/2010, Ομιλία ΓΑΠ στο φόρουμ που διοργάνωσε το Πανεπιστήμιο Corvinus με θέμα: «Η Οικονομική Κρίση»:

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Λάβαμε λοιπόν μέτρα, κατ' ουσίαν όμοια με αυτά που θα είχαμε λάβει εάν είχαμε στραφεί στο ΔΝΤ. Συζητήσαμε για το θέμα και με το ΔΝΤ και μας είπαν: "αν είχατε στραφεί σε εμάς, δεν θα σας είχαμε ζητήσει να προχωρήσετε σε λήψη άλλων μέτρων. Τα ίδια θα αρκούσαν, ώστε να υπάρξει δημοσιονομική σταθερότητα και να αντιμετωπισθεί η τρέχουσα κρίση".
Δεδομένης όμως της συμμετοχής μας στην Ευρωζώνη, δεν υπάρχει παρέμβαση του ΔΝΤ στις αγορές, και ο δανεισμός από τις αγορές είναι ιδιαιτέρως δαπανηρός. (...)

Χρειαζόμαστε παρά ταύτα μια άμεση απάντηση, αν και βεβαίως η Ελλάδα δεν ζητά χρήματα, ούτε οικονομική σωτηρία. (…)»

--- 17/03/2010, Κοινή Συνέντευξη Τύπου με τον Jose Manuel Barroso:

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Σε ό,τι αφορά τις επιλογές μας, εάν δούμε ότι υπάρχει πραγματικά ζήτημα να δανειζόμαστε πολύ ακριβά, όπως έχω πει και στο παρελθόν, υπάρχουν όλες οι εκδοχές και όλες οι πιθανότητες, τις οποίες δεν αποκλείουμε. Αλλά οπωσδήποτε, θα προτιμούσαμε μια ευρωπαϊκή λύση στο ζήτημα αυτό.»

J. M. BARROSO: «Όσον αφορά το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, συνεργαζόμαστε. Πρόσφατα, επισκέφθηκε την Ελλάδα μία αποστολή της Κομισιόν με τον Όλι Ρεν, στην οποία συμμετείχε και κάποιος από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.»

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ («BLOOMBERG»): «Μήπως η Ελλάδα έχει δίκιο, όταν λέει ότι "θα πρέπει αναγκαστικά να στραφεί στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο για βοήθεια";»

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Επαναλαμβάνω αυτό που είπα: ότι όλες οι δυνατότητες παραμένουν ανοικτές.»

--- 18/03/2010, Ομιλία ΓΑΠ στη συνεδρίαση της Ειδικής Επιτροπής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου:

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Ουσιαστικά, είμαστε στο πλαίσιο μιας – ας πούμε – επιτήρησης του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, παρότι δεν το λέμε έτσι. Από την άλλη, δεν έχουμε τις διευκολύνσεις που δίνει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Τα χρήματα, παραδείγματος χάρη, αν τα χρειαστούμε, που εμείς λέμε ότι δεν τα χρειαζόμαστε, αλλά αν τα χρειαστούμε, δεν τα έχουμε. (…)
Εμείς λέμε ότι δεν θέλουμε να μπούμε σε μία κατάσταση, όπου έχουμε τις τιμωρίες που προβλέπει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, με αποτέλεσμα να χαθούν τα πλεονεκτήματα της Ευρωζώνης.

Εδώ, θα πρέπει να παίξει το ρόλο της η Ευρωπαϊκή Ένωση και να πει "μπορούμε εμείς να υποκαταστήσουμε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, έστω και ad hoc, ή αλλιώς, η Ελλάδα θα πρέπει να έχει την επιλογή να προσφύγει στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο". Ελπίζουμε, βεβαίως, να μην χρειαστεί κάτι τέτοιο.»

--- 18/3/2010, Δηλώσεις ΓΑΠ μετά τη συνάντηση με τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Jerzy Buzek:

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Όπως είπα, όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοικτά (…). Γιατί έχουμε υιοθετήσει μέτρα, επαρκή για χορήγηση βοήθειας από το ΔΝΤ, και συνεργαζόμαστε και με την Επιτροπή της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, και με το ΔΝΤ, όπως δήλωσαν οι αρμόδιοι και ο Dominique Strauss-Kahn.»

--- 18/03/2010 , Ομιλία ΓΑΠ στη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου:

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Θέλουμε να τα βγάλουμε πέρα μόνοι μας, γι' αυτό δεν ζητάμε οικονομική βοήθεια. Και με τις προσπάθειες και τις θυσίες όλων μας, ξέρουμε ότι θα τα καταφέρουμε, αρκεί η χώρα μας να μπορεί να δανείζεται με λογικούς όρους.
Υπό αυτούς τους όρους, η χώρα μας δεν ζητά και δεν θα ζητήσει οικονομική βοήθεια από κανέναν, ούτε από τους Ευρωπαίους εταίρους μας, ούτε από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, που θα ήταν η ύστατη επιλογή μας.»

Αυτά τα λίγα για να φρεσκάρουμε τη μνήμη μας.
Ένας χρόνος πέρασε από τότε, και το εργαλείο-πιστόλι που ζητούσε ο ΓΑΠ για να φοβίσει τους κερδοσκόπους – θυμάστε εκείνους τους λεονταρισμούς «Μην παίζετε με την Ελλάδα»; – δεν τέθηκε απλά άδειο στο τραπέζι, αλλά τοποθετήθηκε στον κρόταφο του ελληνικού λαού γεμάτο με 110 δις ευρώ. Κι όμως, των "κερδοσκόπων" το αυτί δεν ίδρωσε και τα spreads πέταξαν στα ύψη και κάτω δεν κοιτάζουν.

Και το αμείλικτο ερώτημα είναι αν ο Γιώργος ήξερε τότε τι έλεγε και τι έκανε και απλά μας δούλευε για να μας καπελώσει με το ΔΝΤ λάου-λάου, ή είχε το ακαταλόγιστο, οπότε Κύριος οίδε τι άλλα δεινά μας περιμένουν... Διότι όταν νομίζεις ότι με μια θεωρητική υπόσχεση αλληλεγγύης από το ΔΝΤ ή την Ευρωζώνη θα φοβηθούν οι αγορές ("κερδοσκόποι") και θα ρίξουν τα spreads για να μη σε χάσουν από πελάτη, σημαίνει ότι έχεις νηπιακή άποψη για το πώς δουλεύει το διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα, και είσαι άκρως επικίνδυνος για τη χώρα.

Για σοβαρευτείτε επιτέλους και οι 300 της συμφοράς πριν μας βουλιάξατε εντελώς! Θα μου πεις από πού περνάει η σοβαρότητα για να τη βρείτε εσείς... Είσαστε όλοι για ζουρλομανδύα!

Ο George Papandreou πάσχει από κόμπλεξ ανωτερότητας

Φανταστείτε έναν πολύτεκνο πατέρα με καταχρεωμένη και διαλυμένη οικογένεια. Στο σπίτι του επικρατεί σύγχυση, γκρίνια και μιζέρια. Τα μεγάλα παιδιά συνεχώς χαστουκίζουν και αφήνουν νηστικά τα μικρότερα. Στο σπίτι-μπάχαλο, η μάνα χάνει το παιδί κι ο σκύλος τον αφέντη, αδελφός εκμεταλλεύεται και κλέβει αδελφό, αδελφή ψεύδεται και εξαπατά την αδελφή, τα μεγαλύτερα παιδιά ξεπουλάνε την οικογενειακή περιουσία αντί πινακίου φακής, και οι ξένοι έχουν κάνει εισβολή κι έχουν επιδοθεί σε πλιάτσικο των χρυσαφικών και ασημικών.

Φανταστείτε τώρα τον πατέρα αυτής της ηθικά και οικονομικά χρεοκοπημένης οικογένειας ν' απουσιάζει διαρκώς από το σπίτι του, και να περιέρχεται πόλεις και χωριά δίνοντας διαλέξεις και σεμινάρια σε άλλες οικογένειες που βρίσκονται σε πολύ καλύτερη κατάσταση, για να τους κηρύξει πώς θα βάλουν τάξη στο σπίτι τους. Τι θα λέγατε για τον αχρείο αυτό πατέρα; Δεν θα λέγατε ότι είναι τρελός για δέσιμο; Δεν θα τον κλείνατε επειγόντως σε ψυχιατρικό ίδρυμα για εντατική θεραπεία; Δεν θα τον θεωρούσατε βλαμμένο, υποκριτή, γελοίο και απροσάρμοστο;

Και όμως, ο πρωθυπουργός της Ελλάδας κάνει ακριβώς αυτό. Περιέρχεται χώρες και ηπείρους δίνοντας διαλέξεις και συνεντεύξεις για να διδάξει άλλους πώς να βάλουν τάξη στη χώρα τους, και ακόμη πώς θα φέρουν ευημερία και ασφάλεια στην ανθρωπότητα ολόκληρη! Θα έχετε ακούσει βεβαίως για τα κόμπλεξ κατωτερότητας και πόσο εκφυλιστικά επενεργούν στην προσωπικότητα του ανθρώπου. Έχετε όμως ακούσει ότι τα κόμπλεξ ανωτερότητας είναι ακόμη πιο επικίνδυνα; Από ένα τέτοιο κόμπλεξ ανωτερότητας πάσχει ο δικός μας, ο GAP… Βρε τι μας βρήκε, ΩΙΜΕ!

Στην ομιλία του για τους Αναπτυξιακούς Στόχους της Χιλιετίας, στην Ολομέλεια της Συνόδου Κορυφής του ΟΗΕ, 20 Σεπτεμβρίου 2010, ο Έλληνας Πρωθυπουργός είπε μεταξύ άλλων:

«Αναγνωρίζουμε εξάλλου ότι σήμερα, περισσότερο από οποτεδήποτε άλλοτε, απαιτείται συνεργασία για ν' αλλάξει ο κόσμος προς το καλύτερο.»

Για να αλλάξει η Ελλάδα προς το καλύτερο τι χρειάζεται, κύριε Πρωθυπουργέ; Τη συνεργασία μεταξύ των κομμάτων της Βουλής μέσα στη χώρα σου την επιδίωξες; Τη συνεργασία με το λαό την εξασφάλισες; Μπάα! Ούτε που σε απασχολεί αυτό. Μάλιστα, με τις αδικίες και τις επιπολαιότητές σου, κάνεις ό,τι περνάει από το χέρι σου για να πυροδοτήσεις τις κομματικές και κοινωνικές συγκρούσεις.

Πώς, λοιπόν, θ’ αλλάξει η Ελλάδα προς το καλύτερο χωρίς τη συνεργασία; Αυτό που είναι προφανέστατα αναγκαίο για την πρόοδο της διεθνούς κοινότητας, δηλαδή η ομόνοια και η συνεργασία, είναι άραγε περιττό για την πρόοδο ενός κράτους-μέλους, εν προκειμένω της χώρας μας; Αναρωτιέμαι, όταν εφαρμόζεις το μαστίγιο εντός της χώρας σου για να εξαναγκάσεις τις διάφορες αδικούμενες κοινωνικές ομάδες σε υποταγή, μήπως εγκρίνεις το μαστίγιο στη διεθνή κοινότητα εναντίον δήθεν άτακτων κρατών;

Γιώργο Παπανδρέου, είσαι ένας φυγόμαχος πολιτικός που μεριμνά και τυρβάζει περί πολλά διεθνή, όταν ενός εστί χρεία: να σώσεις τη χώρα σου από τη χρεοκοπία, την κοινωνική εξαθλίωση και τον αλληλοσπαραγμό. Το αξίωμά σου ως Προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς είναι ασυμβίβαστο με την πρωθυπουργία, και θα έπρεπε να έχεις παραιτηθεί από αυτό αμέσως μόλις εξελέγης Πρωθυπουργός, αν ήσουν υπεύθυνος πολιτικός και είχες συναίσθηση των προβλημάτων της χώρας. Είσαι ανεύθυνος, όμως, και ματαιόδοξος, και αυτή είναι η συμφορά μας…

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Επιβάλλεται πάντως να υπερβούμε τα εθνικά μας σύνορα και να συνεργαστούμε για έναν ακόμη λόγο. Πολλοί από τους συνανθρώπους μας σε όλο τον κόσμο, και ιδιαιτέρως οι νέοι, νιώθουν ότι δεν διαθέτουν δύναμη και φωνή. Γνωρίζουν καλά ότι υπάρχουν οι απαιτούμενοι πόροι, προκειμένου η φτώχεια να αποτελέσει παρελθόν, (…). Γνωρίζουν όμως εξίσου καλά ότι δεν διαχειριζόμαστε τους πόρους και το δυναμικό που διαθέτουμε, για να προβούμε στα προαναφερθέντα με τρόπο αποτελεσματικό.»

Συ είπας! Ναι, βεβαίως, το γνωρίζουν οι νέοι της Ελλάδας που ετοιμάζονται να ξενιτευτούν ότι δεν διαθέτουν δύναμη και φωνή. Βρε τι ωραία που τα λες πέραν του Ατλαντικού! Ναι, φυσικά, το γνωρίζει ο χειμαζόμενος ελληνικός λαός, επί του οποίου επέπεσες μετά μοχθηρίας παίρνοντάς του τη μπουκιά από το στόμα, ότι υπάρχουν οι απαιτούμενοι πόροι προκειμένου η φτώχεια ν' αποτελέσει παρελθόν για την Ελλάδα. Και γνωρίζει επίσης ο Ελληνικός λαός ότι η κυβέρνησή σου, λόγω ανικανότητας και εξυπηρέτησης των συμφερόντων των ισχυρών, δεν διαχειρίζεται τους πόρους δίκαια και σωστά. Απεναντίας, με την πολιτική της αδικεί βάρβαρα τους έντιμους πολίτες και επιβραβεύει με συνοπτικές περαιώσεις τους φοροφυγάδες.

Όσο για την ανάγκη να υπερβείτε τα εθνικά σύνορα, μήπως πρέπει πρώτα-πρώτα, εσύ και οι άλλοι, να υπερβείτε τα κομματικά σύνορα; Ή μήπως αυτά χρειάζονται για λόγους που εμείς οι κοινοί θνητοί δεν κατανοούμε; Πάντως, σου θυμίζω και τι λέει η Βίβλος, μπας και αφυπνιστείς: «Και αν μια βασιλεία διαιρεθεί σε αντιμαχόμενα μέρη, η βασιλεία εκείνη δεν μπορεί να σταθεί · και αν ένα σπίτι διαιρεθεί σε αντιμαχόμενα μέρη, το σπίτι εκείνο δεν μπορεί να σταθεί.» (Κατά Μάρκον 3: 24-25)

«Αντί να σκεφτόμαστε με όρους εθνικής λιτότητας, θα έπρεπε να σκεφτόμαστε εντός ενός πλαισίου παγκόσμιας υπευθυνότητας.»

Εσένα, Γιωργάκη, ποιος σε υποχρέωσε να σκέπτεσαι και να ενεργείς με όρους εθνικής λιτότητας για λογαριασμό μας; Ποιος σε αποπλάνησε; Ποιος σου απαγόρεψε να σκεφτείς με όρους εθνικής υπευθυνότητας; Ή μήπως η εθνική λιτότητα επιβάλλεται λόγω παγκόσμιας "υπευθυνότητας"; Αυτά σου τα λέει η Τρόικα ή σου τα υπαγορεύει το αξίωμά σου ως Προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς; Αυτό το Σοσιαλισμό προωθείς; Πριμοδοτείς το Σοσιαλισμό της εθνικής λιτότητας, ονειρευόμενος τους εφιαλτικούς "παραδείσους" του πρώην Υπαρκτού Σοσιαλισμού, λόγω παγκόσμιας υπευθυνότητας;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Αν δεν συνεργαστούμε για την αντιμετώπιση των προκλήσεων που έχουμε ενώπιόν μας, θα παραμείνουμε ευπρόσβλητοι και τρωτοί σε κάθε νέα κρίση. Είτε λοιπόν χαράσσουμε κατευθύνσεις τώρα, διαθέτοντας όραμα και αναλαμβάνοντας δράσεις υπέρ μιας παγκόσμιας αειφόρου κοινότητας, ή θα πρέπει να αναμένουμε νέες συγκρούσεις, φτώχεια και άλλα δεινά.»

Αν δεν συνεργαστείς, Πρόεδρε, με όλα τα κόμματα και όλους τους κοινωνικούς φορείς, δεν θα μας βγάλεις καν από την κρίση. Άσε τις ουτοπίες για παγκόσμια αειφόρο κοινότητα (ποιος δεν θα τόθελε;) και κοίτα να κάνεις την Ελλάδα αειφόρο. Πιο εύκολο δε θα είναι να κουμαντάρεις μια χώρα των έντεκα εκατομμυρίων από την παγκόσμια κοινότητα των 6,5 δισεκατομμυρίων ψυχών; Για έλα στα συγκαλά σου, άνθρωπε!

«Οι Αναπτυξιακοί Στόχοι της Χιλιετίας μας έθεσαν ενώπιον προκλήσεων, ώστε να αναπτύξουμε την έννοια μιας παγκόσμιας διακυβέρνησης, που θα ενισχύσει και θα ενθαρρύνει τους πολίτες των ίδιων των χωρών μας, να μετατρέψουν τον κόσμο της ελεύθερης αγοράς, σε κόσμο ελεύθερων ανθρώπων. Είτε λοιπόν θα επικρατήσει μια πολιτική που θα εμφορείται από αλληλεγγύη, ή θα επικρατεί η πολιτική του φόβου, της ξενοφοβίας και της υπεκφυγής. Είτε θα προσδώσουμε ανθρώπινο πρόσωπο στην παγκοσμιοποίηση, ή θα επιτρέψουμε στην παγκοσμιοποίηση να υπονομεύσει την ανθρωπότητα.»

Καλά, εδώ αποκαλύφθηκες εντελώς! Βρε χρυσέ μου, οι σοβαροί ηγέτες σκέπτονται πρώτα το τώρα και το αύριο, άντε και το μεθαύριο, λύνουν πρώτα τα προβλήματα του σήμερα, τρέφουν τους πεινασμένους του σήμερα, παρέχοντάς τους έστω το στοιχειώδη άρτο τον επιούσιο, και συ αμπελοφιλοσοφείς για την επόμενη χιλιετία; Αναπτυξιακοί στόχοι της Χιλιετίας είπες; Μα είσαστε όλοι εκεί τόσο φευγάτοι; Δεν σας φτάνει να προγραμματίσετε σωστά για μια τριακονταετία, και οι επόμενοι για άλλα τόσα χρόνια, κ.ο.κ., ή έστω για πεντηκονταετία, ή άντε για έναν αιώνα, αν είστε τόσο διορατικοί στην προβολή στόχων στο άγνωστο μέλλον; Θέλετε να σχεδιάσετε για χίλια χρόνια, όταν σήμερα δεν μπορείτε να μοιράσετε δίκαια δυο γαϊδουριών άχυρα; Ω, της ανθρώπινης αλαζονείας και κουφότητας το ακατανόητον!

Βρε μήπως ο Γιώργος έχει επηρεαστεί από την απατηλή χιλιετή βασιλεία που επαγγέλλονται οι πεπλανημένοι Μάρτυρες του Ιεχωβά (Χιλιαστές), όπου τάχα θα έχει "δεθεί" ο "διάβολος", και το αρνάκι θα κοιμάται δίπλα στο λύκο;

Πάντως, όπως και να ’ χει το πράγμα, ο δικός μας δουλεύει για την απατηλή Παγκόσμια διακυβέρνηση. Αυτό το ομολογεί σε κάθε ευκαιρία μόλις βγει από τα σύνορα της Ελλάδας. Δουλεύει και για τη μετατροπή της ελεύθερης (ασύδοτης) αγοράς σε ελεύθερη διακίνηση ανθρώπων προς εκμετάλλευση και προώθηση του χάους. Άλλωστε εμπόρευμα είναι και οι άνθρωποι. Ωστόσο, για ποια ξενοφοβία μας σφυροκοπάτε συνέχεια; Ποιος φοβάται τους ξένους όταν εργάζονται έντιμα και ζουν ειρηνικά δίπλα του; Ποια πονηρά κέντρα και με ποιες σκοπιμότητες άραγε μας ξεπλένουν τον εγκέφαλο με τη δήθεν ξενοφοβία και θέλουν να μας κάνουν με το ζόρι ξενόφοβους; Σύνελθε, Γιώργο! Προσγειώσου!

Από την ομιλία του Γ.Α. Παπανδρέου στη Συνεδρίαση του Προεδρείου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, στη Νέα Υόρκη, 20 Σεπτεμβρίου 2010:

«Οι Αναπτυξιακοί Στόχοι της Χιλιετίας είναι πολύ σημαντικοί για την προοδευτική παγκόσμια οργάνωσή μας, σε συνδυασμό με τις προσπάθειές μας, αλλά και με τις προσπάθειες των Ηνωμένων Εθνών, για να εξαλειφθεί η φτώχεια από τον πλανήτη μας, να προωθήσουμε ένα ανοικτό, χωρίς διακρίσεις, πολυμερές εμπόριο, ένα βιώσιμο οικονομικό σύστημα, να εξασφαλίσουμε χρηστή διακυβέρνηση και ελάφρυνση του χρέους για τις πιο ευάλωτες χώρες, αλλά και για να καταπολεμήσουμε τις ανισότητες και να προάγουμε τα δικαιώματα των γυναικών.»

Ωχ, πάλι για τη χιλιετία ! Το βιολί του αυτός!
Κύριε Παπανδρέου, μια και μας προέκυψες πολύ πατριώτης, αφού στα διαλείμματα που βρίσκεσαι εδώ συχνά μιλάς για τη σωτηρία της πατρίδας, αν και πολλοί αμφισβητούν τον πατριωτισμό σου, σε εκλιπαρώ σύνελθε από την ουτοπία να θέλεις να βάλεις παγκόσμιους αναπτυξιακούς στόχους χιλιετίας, πράγμα που συνιστά παραλογισμό εις τη νιοστή για χίλιους λόγους. Άφησε τη σωτηρία του πλανήτη από τη φτώχεια σε άλλους μεγαλύτερους από σένα. Μαζέψου στη χώρα της οποίας εξελέγης Πρωθυπουργός, και αγωνίσου για να εξασφαλίσεις μια χρηστή διακυβέρνηση, καταπολεμώντας τις ανισότητες και εξαλείφοντας τη φτώχεια στην Ελλάδα. Γίνεσαι το λιγότερο γραφικός όταν περιφέρεσαι μιλώντας για το πώς θα λυθούν τα προβλήματα άλλων, τη στιγμή που η χώρα σου έχει καταντήσει ένα μπάχαλο, και ο κυβερνητικός θίασος ακέφαλος, ασυντόνιστος και αναποτελεσματικός, επιλέγει πανικόβλητος περαιώσεις και αμνηστίες απατεώνων για να κρύψει την ανικανότητά του με φύλλο συκής.

«Είναι επιτακτική ανάγκη, επομένως, να επιταχύνουμε τους ρυθμούς μας, και χρειαζόμαστε τη θέληση για μια παγκόσμια και δημοκρατική διακυβέρνηση. Αυτό αποτέλεσε το έμβλημά μας για πολλά χρόνια. Και τα γεγονότα μας δικαίωσαν.»

Ώστε το έμβλημά σας είναι η παγκόσμια διακυβέρνηση, ε; Ώστε αυτός είναι ο στόχος σας εδώ και πολλά χρόνια; Τότε τι μας εξαπάτησες και παριστάνεις τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας; Για να μας κάνεις πειραματόζωα στην απατηλή παγκόσμια δημοκρατική διακυβέρνηση; Για να ξεπουλήσεις ό,τι εθνικό μας έχει απομείνει; Ώστε γι’ αυτό κατάργησες τη λέξη "εθνικός" από τα ονόματα των Υπουργείων άμα τη αναλήψει της εξουσίας; Επειδή σε έπιανε αλλεργία ακόμη και στο άκουσμα της λέξης αυτής, αφού το έμβλημά σου ήταν η παγκόσμια δημοκρατική διακυβέρνηση;

Ας όψεται ο Κ. Καραμανλής και η παλιοπαρέα του που σου έστρωσαν επιμελώς γαλάζιο χαλί για να γίνεις εντολοδόχος της Τρόικας… Σε αυτούς η ιστορία θα καταλογίσει μεγαλύτερη ευθύνη από σένα, που απ’ ό,τι φαίνεται, ούλτρα αιθεροβάμων και ρομαντικός ων, ίσως έχεις το ακαταλόγιστο.