Εν αναμονή της αξιολόγησης από τους "Θεσμούς"

Yours truly, Αλέξης Τσίπρας, Γιάνης Βαρουφάκης και Σία...
Φοβήθη ο Γιάνης το Θεριό, και το Θεριό το Γιάνη, μα το Θεριό υπερίσχυσε και τα 'κανε μπιργιάνι.

Στώμεν καλώς, παίδες Ελλήνων! Προς το παρόν γλιτώσαμε το γκρεμό. Την Τρόικα ξεφορτωθήκαμε και με τους "Θεσμούς" προς το παρόν τα βρήκαμε. Αλληλούια!
Και προσοχή, δεν θέλω γκρίνιες από την “Αριστερή πλατφόρμα”, ούτε κακίες και περιαυτολογίες από την αντιπολίτευση. Τα παιδιά προσπάθησαν με όλη τους τη δύναμη, και μπράβο τους που δεν τέντωσαν το σχοινί μέχρι να σπάσει. Εσείς τώρα οι απ’ έξω, αντί να γαβγίζετε στη Βουλή και στα τηλεοπτικά παράθυρα, βοηθήστε τους να πετύχουν, για την Ελλάδα ρε μαμότο!

Βαρυπενθούσα Βάσω Παπανδρέου, ιδού η "Ρόδος"!

Βάσω Παπανδρέου, με το επελαύνον, πρώην εξορκιζόμενο, "κούρεμα" του χρέους, έρχονται πρόσθετα αφόρητα μέτρα για τα συνήθη "υποζύγια" που ήδη σέρνονται αγκομαχώντας από το βάρος που σηκώνουν. Θα τα ψηφίσεις, υποκύπτοντας σε νέους πρωθυπουργικούς εκβιασμούς και σκαρφιζόμενη πάλι κάποια αίολη δικαιολογία, ή θα τιμήσεις το σπαραξικάρδιο λόγο σου στη Βουλή, στις 20/10/2011, σεβόμενη, έστω και πολύ αργά, τον εαυτό σου (τους ψηφοφόρους σου τους έχεις "γράψει", ούτως ή άλλως), καταψηφίζοντάς τα;

Και κάτι άλλο: Την επόμενη φορά που θ’ αγορεύσεις, προσπάθησε να πεις πέντε σταράτες κουβέντες χωρίς σημειώσεις, για να καταλάβουν κι αυτοί που σε ψήφισαν αν βράζει μέσα σου σοσιαλιστικό αίμα ή αν έγινε ήδη έγινε τυρόγαλο, πράγμα που δείχνει πώς έγινε…



ΒΑΣΩ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, βρισκόμαστε πράγματι σε μία κρίσιμη κατάσταση. Βρισκόμαστε σε οριακό σημείο. Κρίνεται το μέλλον της χώρας μας, αλλά και το μέλλον της ευρωζώνης. Δυστυχώς, καταφέραμε να θεωρούμαστε το κέντρο του προβλήματος και να παρέχουμε άλλοθι για τα προβλήματα της ευρωζώνης που δεν διαθέτει ούτε την ηγεσία ούτε την πολιτική βούληση ούτε τους μηχανισμούς για να αντιμετωπίσει αποφασιστικά την κρίση.

Βρισκόμαστε σε μία πρωτοφανή δύνη κι εμείς πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά παραπαίουμε. Οι ευθύνες μας είναι τεράστιες.

Το 2004 το ΠΑΣΟΚ παρέδωσε μία Ελλάδα που σαφώς είχε προβλήματα. Ήταν, όμως, μία χώρα που είχε επιτύχει τεράστιους στόχους και κυρίως μία χώρα με πολίτες με αισιοδοξία, με αυτοεκτίμηση και αξιοπρέπεια.

Η 5ετία της Νέας Δημοκρατίας, που ξεκίνησε με την περιβόητη απογραφή και ολοκληρώθηκε με την οικονομική ασυδοσία, ήταν εκείνη που εκτροχίασε την ελληνική οικονομία. Βεβαίως, η παθητική πολιτική που ακολουθήθηκε στη συνέχεια, μας έφερε στα σημερινά αδιέξοδα.

Από το Νοέμβριο του 2009 είχα προτείνει τη λήψη άμεσων μέτρων για τη σταθεροποίηση της οικονομίας. Δεν εισακούστηκα για μήνες, που αποδείχθηκαν κρίσιμοι για την πορεία της χώρας και την προσφυγή στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, που, λόγω της πολιτικής που ασκήθηκε, κατέστη εν τέλει αναγκαστική.

Γνωρίζετε, επίσης, ότι από το πρώτο διάστημα μετά την υπογραφή του μνημονίου, είχα προειδοποιήσει ότι το συγκεκριμένο μείγμα πολιτικής που επιβλήθηκε στη χώρα μας, θα οδηγούσε στην αύξηση του χρέους, σε μεγάλη ύφεση και στη μη επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων.

Είχα ζητήσει επανειλημμένως να ελεγχθεί ουσιαστικά με ξένη εταιρεία το "πόθεν έσχες" όσων είχαν διατελέσει Υπουργοί και Υφυπουργοί τα τελευταία δέκα χρόνια. Δεν εισακούστηκα.

Θυμίζω ότι εγκαίρως τάχθηκα υπέρ της αναδιάρθρωσης, κουρέματος του χρέους, γιατί δεν ήταν βιώσιμο. Τότε θα γινόταν υπό καλύτερες συνθήκες.

Δεν σημειώνω τα παραπάνω επειδή διεκδικώ κάποιου είδους δικαίωση εκ των υστέρων. Άλλωστε, η κοινωνία έχει καταδικάσει συλλήβδην το πολιτικό σύστημα για την κατάντια της χώρας.

Θα πρέπει να αντιληφθούν όλοι ότι σε λίγο δεν θα υπάρχουν καλοί και κακοί πολιτικοί για ένα μεγάλο τμήμα της ελληνικής κοινωνίας. Και αυτός είναι ο μεγαλύτερος πολιτικός εφιάλτης μετά το ’67. Απαιτείται άμεση αφύπνιση όλων μας, όλων των κομμάτων και των Βουλευτών του Ελληνικού Κοινοβουλίου, να αρθούμε στο ύψος των περιστάσεων, πέρα από προσωρινά κομματικά και προσωπικά οφέλη.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, καλούμαστε σήμερα να ψηφίσουμε ένα πολυνομοσχέδιο το οποίο είναι στην ίδια κατεύθυνση, στην κατεύθυνση της άγριας λιτότητας που στέλνει πάλι το λογαριασμό στους συνήθεις ύποπτους.

Ένα πολυνομοσχέδιο που θα επιτείνει την ύφεση και την ανεργία και θα οδηγήσει σε περαιτέρω αύξηση του δημοσίου χρέους. Ένα πολυνομοσχέδιο που αποδιαρθρώνει περαιτέρω την αγορά εργασίας.

Η Ευρώπη της αλληλεγγύης, της συνοχής και της συνεργασίας καταρρέει. Η αποτυχία μας στην επίτευξη των στόχων του Μνημονίου και του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος πέρα από τις δικές μας αδυναμίες, καθυστερήσεις και αντιδράσεις ήταν αναμενόμενη. Αυτό άλλωστε αποδεικνύεται στην Πορτογαλία και Ιρλανδία που αρχίζουν οι αποκλίσεις από τους στόχους αν και δεν έχουν τα δικά μας προβλήματα στην υλοποίηση. Η Ελλάδα για τους εταίρους μας θα γίνει το μαύρο πρόβατα, παράδειγμα προς αποφυγή, γιατί το κούρεμα του χρέους, που είναι απαραίτητο, πρέπει να αποτραπεί να γίνει και στις άλλες χώρες.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ψήφισα επί της αρχής το νομοσχέδιο και είχα αποφασίσει να μην ψηφίσω το άρθρο 37 ως μια συμβολική κίνηση ότι το Κοινοβούλιο έχει δικό του λόγο, παίζει ακόμα στοιχειωδώς το ρόλο του για να στείλουμε ένα μήνυμα ότι πέρα από τις κόκκινες γραμμές της Τρόικας υπάρχουν και οι δικές μας κόκκινες γραμμές.

Είχα συνάντηση με τον Πρωθυπουργό που με διαβεβαίωσε ότι ακόμα και αν ένα άρθρο δεν ψηφιστεί δεν θα δοθεί η έκτη δόση εδώ που φτάσαμε. Δεν μπορώ, αγαπητοί συνάδελφοι, να αναλάβω αυτήν την ευθύνη να μην πάρουμε την έκτη δόση. Μου ζήτησε -και αυτό ισχύει για όλους τους Βουλευτές- να του δοθεί η δυνατότητα να διαπραγματευθεί με καλύτερους όρους την Κυριακή.

Εάν είχαν ακουστεί οι προειδοποιήσεις μου δεν θα είχαμε φτάσει σ’ αυτό. Ψηφίζω και έχω συνειδησιακό πρόβλημα, όπως πάρα πολλοί, για την πορεία αυτής της χώρας. Είναι η τελευταία φορά. Μετά τις αποφάσεις που θα ληφθούν - ελπίζω - και γι’ εμάς, αλλά και για την Ευρωζώνη πρέπει οπωσδήποτε να αναληφθούν πολιτικές πρωτοβουλίες.
Δεν πάει άλλο! Η κοινωνία είναι σε απόγνωση και η χώρα καταρρέει.
Ευχαριστώ.»

ΟΥΑΙ στους αρχιψεύτες του 15,4%

16/9/2011

3/6/2009

18/9/2009



14/1/2010

(πηγή)

23/4/2010

25/4/2010

26/4/2010

11/6/2010

Το BBC αναλύει την Ελληνική κρίση for dummies

Χώρες που είναι περισσότερο εκτεθειμένες στο Ελληνικό χρέος:

Ενδιαφέρον παρουσιάζει μια απλουστευμένη ανάλυση του BBC με ερωτήσεις και απαντήσεις για την Ελληνική κρίση. Το άρθρο δημοσιεύτηκε στις 29 Ιουνίου, 2011, μετά την ψήφιση του μεσοπρόθεσμου από τη Βουλή. Παραθέτω μεταφρασμένα τα κυριότερα σημεία:

Ερώτηση: Γιατί βρίσκεται η Ελλάδα σε κρίση;

Απάντηση: Η Ελλάδα ζούσε πάνω από τις δυνατότητές της τα τελευταία χρόνια, και το ανερχόμενο επίπεδο του χρέους έχει προκαλέσει μια τεράστια ένταση στην οικονομία της χώρας.

Η Ελληνική κυβέρνηση δανείστηκε υπερβολικά και εισήλθε σε κάτι σαν γλέντι δαπανών από τότε που υιοθέτησε το ευρώ.

Οι δημόσιες δαπάνες εκτοξεύθηκαν και οι μισθοί του δημοσίου πρακτικά διπλασιάστηκαν την περασμένη δεκαετία.

Όμως, ενώ τα χρήματα έρρεαν έξω από τα ταμεία της κυβέρνησης, το εισόδημα από φόρους έπασχε λόγω της εκτεταμένης φοροδιαφυγής.

Όταν η διεθνής χρηματοπιστωτική κρίση ξέσπασε, η Ελλάδα δεν ήταν προετοιμασμένη για να τα καταφέρει.

Της δόθηκε δάνειο 110 εκατομμυρίων ευρώ για να τη βοηθήσει να ξεπεράσει την κρίση.

Ερώτηση: Γιατί η Ελλάδα χρειάστηκε μια ακόμη διάσωση τόσο σύντομα;

Απάντηση: Η Ελλάδα έλαβε το αρχικό ποσό διάσωσης λίγο πάνω από ένα χρόνο πριν, το Μάιο του 2010.

Ο λόγος που χρειάστηκε να διασωθεί ήταν επειδή είχε καταστεί γι’ αυτήν πολύ ακριβός ο δανεισμός χρήματος από την αγορά.

Είχε δάνεια που έπρεπε να πληρωθούν, και καθώς δεν μπορούσε να δανειστεί από τις χρηματοπιστωτικές αγορές για να τα πληρώσει, στράφηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Η ιδέα ήταν να δοθεί στην Ελλάδα χρόνος για να τακτοποιήσει την οικονομία της έτσι ώστε το κόστος δανεισμού από την αγορά να κατέβαινε.

Αυτό δεν έχει συμβεί ακόμη. Πράγματι η εταιρία αξιολόγησης S&P πρόσφατα αποφάσισε ότι η Ελλάδα ήταν η λιγότερο αξιόπιστη πιστωτικά χώρα που αξιολογεί.

Σαν αποτέλεσμα, η Ελλάδα έχει πολλά χρέη που πρέπει να πληρωθούν, αλλά δεν αντέχει να δανειστεί από την αγορά και δεν έχει αρκετά χρήματα από την πρώτη διάσωση για να τα πληρώσει.

Ερώτηση: Γιατί η Ελλάδα δε μπορεί απλά να αθετήσει τα χρέη της;

Απάντηση: Εάν η Ελλάδα δεν ήταν μέλος της Ευρωζώνης, ίσως να έμπαινε στον πειρασμό απλά να αθετήσει τα χρέη της, πράγμα το οποίο θα σήμαινε είτε να αρνηθεί να πληρώσει τους τόκους ή να επιμείνει να συμφωνήσουν οι δανειστές να δεχτούν χαμηλότερες πληρωμές και να διαγράψουν μέρος του χρέους.

Στην περίπτωση της Ελλάδας αυτό θα συνεπαγόταν τεράστιες δυσκολίες.
Τα επιτόκια που οι κυβερνήσεις της ευρωζώνης πρέπει να πληρώσουν έχουν κρατηθεί χαμηλά με την υπόθεση ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα παρείχαν βοήθεια σε χώρες της ευρωζώνης ώστε να τις αποτρέψουν από τη χρεοκοπία.
Εάν προέκυπτε ότι δεν ήταν έτσι, τότε το κόστος δανεισμού για πολλές από τις μικρότερες χώρες της ΕΕ, μερικές από τις οποίες ήδη δυσκολεύονται να αποπληρώσουν τα χρέη τους, θα αυξανόταν σημαντικά.

Αυτό σημαίνει ότι εάν η Ελλάδα χρεοκοπούσε, τότε ίσως η Ιρλανδία και η Πορτογαλία θα έπρεπε επίσης να χρεοκοπήσουν.

Μια χρεοκοπία θα ήταν επίσης άσχημα νέα για τις τράπεζες που έχουν δανείσει μεγάλα χρηματικά ποσά στις κυβερνήσεις της Πορτογαλίας, της Ιρλανδίας και της Ελλάδας.

Εάν όλες αυτές οι Τράπεζες έμπαιναν σε μπελάδες, αυτό θα δοκίμαζε σοβαρά τους πόρους της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, η οποία έχει δανείσει μεγάλα χρηματικά ποσά στις τράπεζες που έχουν εμπλακεί και στα ίδια τα κράτη.

Για όσο διάστημα η Ευρώπη αντέχει να βοηθάει κράτη να αποφύγουν μια χρεοκοπία, μάλλον θα το κάνει.

Ερώτηση: Θα μπορούσε αυτή η κρίση να εξαπλωθεί;

Απάντηση: Εάν η Ελλάδα χρεοκοπήσει, τότε τα προβλήματα θα εξαπλώνονταν στην Πορτογαλία και την Ιρλανδία.

Χωρίς τη χρεοκοπία, θα υπήρχαν ακόμη προβλήματα, διότι οι διασώσεις για την Πορτογαλία και την Ιρλανδία είχαν σχεδιαστεί να βοηθήσουν τις δύο χώρες να ξεπεράσουν τις δυσκολίες μέχρις ότου μπορούσαν να δανειστούν και πάλι από την αγορά, ακριβώς όπως ελπίζονταν για την Ελλάδα. Καθώς αυτό δεν έχει καταστεί δυνατό για την Ελλάδα, οι επενδυτές ίσως αναρωτιούνται εάν η ίδια λύση θα αποδώσει για τις άλλες δύο χώρες που δέχτηκαν διάσωση.

Το πραγματικό πρόβλημα είναι το τι θα συμβεί στην Ισπανία, η οποία έχει δει το δικό της κόστος δανεισμού να ανεβαίνει πρόσφατα. Η Ισπανική οικονομία είναι τόσο μεγάλη όσο η Ελλάδα, η Πορτογαλία και η Ιρλανδία μαζί, και η Ευρωπαϊκή Ένωση θα ζοριζόταν να τη διασώσει, εάν αυτό γινόταν απαραίτητο.

Αυτά τα λίγα από τους φίλους μας τους Βρετανούς… Ούτε λέξη για τις ευθύνες των διεφθαρμένων, ξεπουλημένων και διαπλεκόμενων ελληνικών κυβερνήσεων. Ούτε λέξη για το φαύλο κύκλο ύφεσης που συνεπάγονται τα επώδυνα μέτρα λιτότητας. Ούτε λέξη για τα ύποπτα παιχνίδια των οίκων αξιολόγησης. Όλα ενάρετα εκεί; Ούτε λέξη για τα βρώμικα παιχνίδια των αγορών με τα επιτόκια και τα ασφάλιστρα κινδύνου. Όλα έντιμα στη διεθνή χρηματοπιστωτική (τοκογλυφική) ελίτ, που υπεξαίρεσε τον πλούτο των εθνών επενδύοντας αέρα κοπανιστό μέσω των απατηλών χρηματιστηριακών εργαλείων, παραγώγων και στοιχημάτων;

Ας όψονται οι διαβολόσποροι του Μαμμωνά που ζητούν την κεφαλή των λαών επί πίνακι!

Και τώρα δείτε παρακαλώ ένα video που προκαλεί όλους μας και προσκαλεί σε αλλαγή σκέψης και συμπεριφοράς:

Ευάγγελος Βενιζέλος: μπαμπούλας για αυτιστικά!

Κρατήστε παρακαλώ το επόμενο video, θα σας χρειαστεί. Έχετέ το πρόχειρο στο συρτάρι σας για να το παίζετε κάθε φορά που το παιδί σας δεν τρώει το φαΐ του. Πω, πω, πω! Κρυάδες μ’ έπιασαν όταν τον άκουσα. Αν ήμουνα δίπλα του εκείνη τη στιγμή, θα φοβόμουνα μπας και μου δαγκώσει κανένα αυτί από το θυμό του!



Γαβ, γαβ, γαβ! Μ’ αυτόν δε θα ξεμπλέξουμε εύκολα, παίδες!

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: «Και σε τελευταία ανάλυση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ας πούμε τα πράγματα με το όνομά τους. Τι θέλετε να συμβεί; Θέλετε να μην ψηφιστεί εμπρόθεσμα, στο πλαίσιο της πολιτικής συμφωνίας με τους εταίρους και δανειστές μας, το μεσοπρόθεσμο και ο εφαρμοστικός νόμος, να περάσει άπρακτη η 30η Ιουνίου, να πάμε χωρίς τους νόμους στη συνεδρίαση του Eurogroup την Κυριακή 3 Ιουλίου, να μην πάρει την έγκριση του Eurogroup η καταβολή της πέμπτης δόσης, να μην μπορέσει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο στις 8 Ιουλίου να λάβει τη δική του απόφαση για την εκταμίευση της πέμπτης δόσης και να βρεθούμε με άδειο ταμείο. Το άδειο ταμείο δεν είναι άδειο ταμείο του κράτους. Είναι άδειο ταμείο κάθε νοικοκυριού!

Η έλλειψη πολιτικής σοβαρότητας, η έλλειψη πολιτικής ευθύνης και η έλλειψη πολιτικής συναίνεσης κοστίζει και κοστίζει πολύ. Κοστίζει πολιτικά, κοστίζει θεσμικά, κοστίζει δημοσιονομικά και κοστίζει και οικονομικά στην τσέπη κάθε πολίτη. Γιατί μας αντιμετωπίζουν με δυσπιστία, μας επιβάλουν ασκήσεις συμμόρφωσης και πειθαρχίας και αυτά όλα επιβαρύνουν το εισόδημα των συνταξιούχων, τον άνεργο, την κάθε επιχείρηση, το κάθε νοικοκυριό. Η έλλειψη σοβαρότητας της συναίνεσης σημαίνει λιγότερα λεφτά για τον πολίτη, λιγότερες δουλειές, λιγότερη ανάπτυξη, καμία προοπτική. Πρέπει να συνέλθουμε και να σοβαρευτούμε, επιτέλους!»

Αυτό λέει και η πυγολαμπίδα, όπως και όλοι οι μαστιγωμένοι και αγανακτισμένοι πολίτες, κύριε Βενιζέλε: Ότι η κυβέρνησή σας στερείτε παντελώς πολιτικής σοβαρότητας και πολιτικής ευθύνης, και πρέπει να συνέλθετε και να σοβαρευτείτε, επιτέλους!

--Αποτύχατε στην εφαρμογή του επάρατου Μνημονίου Ι,

--Αποτύχατε στην επανίδρυση του ξεχαρβαλωμένου φοροεισπρακτικού μηχανισμού, με αποτέλεσμα να μην έχουν ακόμη αποσταλεί ούτε τα εκκαθαριστικά του ΕΤΑΚ του 2009,

--Αποτύχατε να πατάξετε τη φοροδιαφυγή, καταφεύγοντας όπως-όπως σε χαριστικές περαιώσεις και στερώντας τη χώρα από δισεκατομμύρια έσοδα,

--Αποτύχατε στις διαρθρωτικές αλλαγές που διαρκώς αναβάλλετε, ακολουθώντας το ες αύριον τα σπουδαία,

--Αποτύχατε στην κατάργηση ΟΛΩΝ των άχρηστων Δημόσιων Οργανισμών,

--Αποτύχατε να περιορίσετε την κρατική σπατάλη – ξοδεύοντας απερίσκεπτα δεκάδες εκατομμύρια ακόμη και σήμερα, όπως στη φιέστα των Special Olympics – η αλεπού δε χώραγε στην τρύπα της, κολοκύθια μάζευε… Ε, ρε μάσες τα λαμόγια!

--Αποτύχατε στο άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων – χαιρετίσματα στους φίλους σας τους φαρμακοποιούς. Κοίτα μπας και τους περιορίσετε τα κέρδη των 35% και μου τους στενοχωρήσετε!

--Αποτύχατε να μειώσετε δραστικά τις προκλητικές αποδοχές των σπλάχνων σας στις ΔΕΚΟ, και πάει λέγοντας, δηλαδή κλαίγοντας για τους έντιμους πολίτες και καγχάζοντας για τα λαμόγια.

Στο μόνο που πετύχατε, διότι εκεί δεν χρειάζεται ούτε υψηλό δείκτη νοημοσύνης, ούτε σκληρή δουλειά, ούτε περί δικαίου αίσθημα, ούτε ηθικές αναστολές, παρά μόνο θράσος και αναλγησία, είναι στο ν’ αρπάξετε το χασαπομάχαιρο και να κατακρεουργήσετε μισθούς, συντάξεις, επιδόματα και φοροαπαλλαγές, και στο ν’ αυξήσετε άμεσους και έμμεσους φόρους μέχρις ασφυξίας του πολίτη και της αγοράς. Και γι’ αυτό σας το "επίτευγμα" κομπάζετε κιόλας, διατυμπανίζοντας ότι μειώσατε το περυσινό φουσκωμένο έλλειμμα κατά 5%.

Κύριε, Βενιζέλε, έχω μια φαεινή ιδέα: Αν κόψετε εντελώς τις συντάξεις των συνταξιούχων, που δεν πεθαίνουν οι αφιλότιμοι, όπως είχε πέρυσι διαμαρτυρηθεί ο Ανδρέας Λοβέρδος, θα μηδενίσετε στο άψε σβήσε το έλλειμμα. Ε, τι λέτε; Καλή ιδέα δεν είναι; Μια ψυχή που είναι να βγει ας βγει μια ώρα νωρίτερα για να σωθεί η “πατρίδα”, δηλαδή οι τοκογλύφοι δανειστές μας και όλο το πολιτικοτραπεζικό σκυλολόι! Άλλωστε η Final Solution έχει ξαναχρησιμοποιηθεί σε άλλη μορφή από κάποιους από τους νυν κηδεμόνες μας. Θα δείξουν κατανόηση, υποθέτω.



Στο τρομοκρατικό έργο του, ο εκ παρθενογένεσης υπουργός Οικονομικών της εκ παρθενογένεσης ανασχηματισμένης κυβέρνησης των εκ παρθενογένεσης αποτυχημένων υπουργών, Ευάγγελος Βενιζέλος, έχει συμπαραστάτη και συμμαχητή τον έτερο αντιπρόεδρο και ανταγωνιστή του στα κιλά, τον ανεκδιήγητο Θεόδωρο Πάγκαλο, εγγονό του συνονόματου δικτάτορα, που ονειρεύεται τανκς! (Ας όψεται το έρμο το γονίδιο...). Δείτε τα τελευταία επιτεύγματά του:



Πάρτε τώρα και τα σχόλια μιας δημοσιογράφου που δε μασάει τα λόγια της, της Κατερίνας Ακριβοπούλου:

Πώς ανέκαμψε η οικονομία της Τουρκίας;

Στο επόμενο video υπάρχει η απάντηση:



«Θετικές προβλέψεις για την Τουρκική οικονομία κάνει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ).
Σύμφωνα με τους αξιωματούχους του ΔΝΤ, η Τουρκική οικονομία το 2011 θα παρουσιάσει ανάπτυξη κατά 4.6%. Για το 2012, το ΑΕΠ της χώρας θα αυξηθεί κατά 4.5%.
Το 2010 η Τουρκία παρουσίασε αύξηση του ΑΕΠ κατά 8.6%, προκαλώντας τα βλέμματα θαυμασμού της Ε.Ε και των ΗΠΑ.
Σύμφωνα με το ΔΝΤ, η ανεργία στην Τουρκία το 2011 θα μειωθεί στο 11.4 % από το 11.9% που ήταν το 2010.» (πηγή)

Η Τουρκία προκαλεί το θαυμασμό με την ανάπτυξή της!
Εμείς γιατί δε μπορούμε να τη μιμηθούμε;

Ας δούμε και μερικά ακόμη εντυπωσιακά δεδομένα:

«Οι εξαγωγές της Τουρκίας το 2000 έφταναν τα 27.7 δισεκατομμύρια δολάρια (19.6 δισ. Ευρώ) .
Το 2010 οι εξαγωγές έφτασαν τα 113 δισεκατομμύρια δολάρια (80 δισ. Ευρώ) δηλαδή σχεδόν τετραπλασιάστηκαν μέσα μόλις σε μια δεκαετία. (…)

Ως μέτρο σύγκρισης να τονίσουμε ότι οι ελληνικές εξαγωγές στο σύνολο του 2010 έφτασαν στα 16.2 δισεκατομμύρια ευρώ. Το 2000 οι ελληνικές εξαγωγές είχαν φτάσει στα 13 δισ ευρώ. Δηλαδή σχεδόν οι εξαγωγές που κάνει η Τουρκία σε 2 μήνες!
Πρώτο συμπέρασμα είναι ότι, ενώ η Ελλάδα σχεδόν έμεινε στάσιμη για μια δεκαετία στις εξαγωγές της, η Τουρκία τις τετραπλασίασε.» (πηγή)

Να και οι προβλέψεις για την Ελλάδα, αν συνεχίσει την ίδια φορομπηχτική πολιτική:

Αντώνης Σαμαράς: Γιατί εξαπατούσε το λαό ο Παπανδρέου;

Και η πυγολαμπίδα ρωτάει: «Τι κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια;»



Mιλώντας σε συγκέντρωση αποστράτων των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας στα κεντρικά γραφεία της ΝΔ, o Αντώνης Σαμαράς, αναρωτήθηκε γιατί η κυβέρνηση Παπανδρέου "φούσκωσε" το έλλειμμα του 2009 και γιατί απαξίωνε την οικονομία με δηλώσεις για διεφθαρμένη χώρα και "Τιτανικό". (πηγή)

Μα κύριε Σαμαρά, αυτά ρωτάμε κι εμείς. Από εσάς, όμως, και όλη την αντιπολίτευση, περιμένουμε ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ!

Αντώνης Σαμαράς: «Εδώ και 18 μήνες, μέρα με τη μέρα, τα πάντα γίνονται χειρότερα στον τόπο μας. Οι πολιτικές της κυβέρνησης αποδεικνύονται αδιέξοδες. Το ομολογούν τώρα, ο ένας μετά τον άλλο, ακόμη και οι υπουργοί, οι βουλευτές και τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ. Επιβεβαιώνεται, την ίδια στιγμή, ότι ο κ. Παπανδρέου, την ώρα που διακήρυσσε ότι "λεφτά υπάρχουν", την ώρα που βεβαίωνε ότι "δεν υπάρχει περίπτωση να προσφύγουμε στο ΔΝΤ", την ίδια ώρα σχεδίαζε το ακριβώς αντίθετο. Διαπραγματευόταν μυστικά και υπόγεια την υπαγωγή της χώρας στο ΔΝΤ.

Όσοι άκουσαν τον Στρος Καν δεν έχουν πλέον καμία αμφιβολία. Λέει ξεκάθαρα ότι η χώρα μπήκε στο Ταμείο σε 15 μέρες, διότι είχαν προηγηθεί πολύμηνες μυστικές και υπόγειες διαπραγματεύσεις. Ο ίδιος, άλλωστε, ο κ. Παπανδρέου, στο τελευταίο Πολιτικό Συμβούλιο του κόμματός του, ομολόγησε ότι προχώρησε στις επαφές εκείνες, διότι έψαχνε λεφτά. Το αποκάλυψε, όμως, από καιρό και ο υφυπουργός Οικονομικών, λέγοντας ότι το ΔΝΤ ήταν η πρώτη και η μόνη επιλογή τους από τη στιγμή που ανέλαβαν τη διακυβέρνηση του τόπου.

Δυστυχώς, για τον κ. Παπανδρέου, η αλήθεια είναι μια και την ξέρει πλέον ο ελληνικός λαός. Μένει τώρα να απαντήσει, γιατί εξαπατούσε τον κόσμο. Γιατί φούσκωσαν το έλλειμμα του ’09;
Γιατί απαξίωναν την οικονομία με δηλώσεις για "διεφθαρμένη χώρα" και "Τιτανικό"; Μένει να πουν, επιτέλους, τι κρύβεται πίσω από την απόφαση εκείνη; Τι κρύβεται πίσω από όλες αυτές τις μεθοδεύσεις;» (kathimerini)

Ειλικρινά, περιμένει κανείς να μας απαντήσει ο κύριος Παπανδρέου για το τι κρύβεται πίσω από τις καλά μελετημένες μεθοδεύσεις να μας παραδώσει σιδηροδέσμιους και άνευ όρων στο ΔΝΤ το οποίο δημόσια εξόρκιζε;

Γιώργος Παπανδρέου: «Εμείς λέμε ότι δεν θέλουμε να μπούμε σε μία κατάσταση, όπου έχουμε τις τιμωρίες που προβλέπει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, με αποτέλεσμα να χαθούν τα πλεονεκτήματα της Ευρωζώνης.» Δείτε εδώ.
Παρεμπιπτόντως, η Πορτογαλία πέτυχε να μη θιγούν 13ος και 14ος μισθός και συντάξεις, ενώ ο Παπανδρέου θυσίασε τους "αμνούς" με ευχαρίστηση…

Ας μας απαντήσει, όμως, ο Αντώνης Σαμαράς και για τη βιασύνη του Καραμανλή να προκηρύξει εκλογές, που σίγουρα θα έχανε, τον Οκτώβριο του 2009. Ποιοι τον πίεζαν, εκτός από τον Γιώργο Παπανδρέου; Ποιοι τον εκβίαζαν να παραδώσει την εξουσία; Διότι οι μεθοδεύσεις και οι πιέσεις δεν είναι άσχετες μεταξύ τους. Ούτε η σιωπή του Καραμανλή είναι συμπτωματική. Ποιοι του απαγορεύουν να μιλήσει; Τι θα συμβεί αν μιλήσει; Μήπως απειλείται από κάποια κέντρα ή παράκεντρα;

Πολλά περίεργα έχουν συμβεί και συμβαίνουν γύρω από την παράδοση της εθνικής μας κυριαρχίας που ζητούν απαντήσεις… Προσωπικά δεν έχω καμία ψευδαίσθηση ότι θα μάθουμε ποτέ την Αλήθεια. Απλά θα εικάζουμε… Θα μου πεις, όταν βλέπουμε τη συρμή του φιδιού χρειαζόμαστε να δούμε και το φίδι που πέρασε; Είναι προφανές ότι πέρασε φίδι και κάπου κρύφτηκε… Περισσότερα εδώ.

Ο Στρος Καν δείχνει και πάλι τα δόντια του

Σιγά την είδηση-βόμβα! Εξεπλάγησαν έκπληξη μεγάλη οι μωρές παρθένες της δημοσιογραφίας και σύσσωμη η καθεύδουσα, ου μην αλλά ακίνδυνα γαβγίζουσα, αντιπολίτευση! Ήθελαν προφανώς να δουν το ίδιο το "φίδι" και δεν τους αρκούσε η συρμή που ήταν ορατή. Και το "φίδι" τους το έδειξε ο Ντομινίκ, επιστήθιος φίλος και μέχρι πρότινος θαυμαστής του δικού μας.

Να μου το θυμηθείτε, παίδες, στο πρόσωπο του Στρος Καν ο George Papandreou θα βρει το μάστορά του, αν δεν σταματήσει την υποκρισία και τον τσαμπουκά κατά του ΔΝΤ. Μπορεί τον ελληνικό λαό να έχει μάθει να τον δουλεύει κανονικά, αλλά το χόμπι αυτό δεν θα περάσει στην Τρόικα. Ολίγον κατ’ ολίγον τον παίρνουν χαμπάρι, και αλίμονο στον ελληνικό λαό αν συνειδητοποιήσουν ότι κι αυτούς τους δουλεύει.

Για να δούμε, λοιπόν, πώς έχει το πράγμα:
Σύμφωνα με σημερινό άρθρο της Καθημερινής, «Ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου είχε ζητήσει την παρέμβαση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στην Ελλάδα από τις αρχές Δεκεμβρίου του 2009, ούτε δύο μήνες αφότου ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας, ενώ δημοσίως απέρριπτε κατηγορηματικά ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Αυτό αποκαλύπτει ο επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου Ντομινίκ Στρος-Καν σε ντοκιμαντέρ του γαλλικού καναλιού Canal+ που θα μεταδοθεί τον επόμενο μήνα.»

Ακολούθησε η δήλωση του κυβερνητικού εκπροσώπου Γ. Πεταλωτή, που εμμέσως πλην σαφώς επιβεβαίωσε την είδηση. Αν τολμούσε ας την διέψευδε. Ευτυχώς που κατάλαβαν ότι ο Στρος Καν δεν είναι ούτε Καραμανλής ούτε Σαμαράς που τρώνε φτύσιμο και απλά σκουπίζονται.

«Όλοι θυμόμαστε τις τεράστιες προσπάθειες της ελληνικής κυβέρνησης και ιδιαίτερα του πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου να αντιμετωπίσει με τον πλέον άμεσο τρόπο το ενδεχόμενο χρεοκοπίας της χώρας το οποίο αποκαλύφθηκε μετά τις εκλογές του 2009», είπε μεταξύ άλλων το καλό παιδί, ο Πεταλωτής.

Μετά την επαφή του Πρωθυπουργού μας με τον Στρος Καν, το Δεκέμβριο του 2009, όπου μόνο ένας Θεός ξέρει τι ακριβώς ειπώθηκε, o Γιώργος Παπανδρέου επανερχόταν συχνά στον τόπο του εγκλήματος, άλλοτε φλερτάροντας ανοιχτά με το ΔΝΤ κι άλλοτε διαψεύδοντας σχετικά σενάρια.

Ας θυμηθούμε μερικά χαρακτηριστικά στιγμιότυπα για να διασκεδάσουμε τη συμφορά που μας βρήκε. Τα είχα συγκεντρώσει σε παλιότερο άρθρο μου εδώ. Παραθέτω τα κυριότερα σημεία.

--- Βρυξέλλες, 11/12/2009:

Ερώτηση από Κ. Αδάμ: «Θεωρείτε ότι η χώρα ή δεν βρίσκεται ή έχει αποφύγει πλήρως τον κίνδυνο του έκτακτου δανεισμού; Και αν ένα τέτοιο ενδεχόμενο υπάρχει, αφήνετε ανοιχτή την πιθανότητα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου;»

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Εμείς διαμορφώνουμε αποφασιστική πολιτική για να ακολουθήσουμε μια δύσκολη, αλλά ρεαλιστική, εφικτή και εντέλει θετική πολιτική, για να αποφύγουμε ακριβώς όλα αυτά τα σενάρια. Βεβαίως, τα σενάρια για την προσφυγή μας στο IMF, στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, δεν υπάρχουν.»

--- Ζάππειο Μέγαρο, 13/01/2010:

Ερώτηση από Π. Σώκο: «Κύριε Πρόεδρε, διαβάζουμε συχνά στο διεθνή Τύπο και ακούμε αρμόδιους κοινοτικούς οικονομικούς παράγοντες να αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο να φύγει η χώρα απ' την Ευρωζώνη, το ακούσαμε προχθές. Ή να παρέμβει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.(…)
Τι ακριβώς συμβαίνει; Εξετάζετε εσείς ως κυβέρνηση να προσφύγετε μόνοι σας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, χωρίς τη δικιά της πρωτοβουλία;»

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Πρώτα απ' όλα, δεν υπάρχει περίπτωση ούτε να φύγουμε από το ευρώ, ούτε να προσφύγουμε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Δεν το έχουμε ανάγκη. Απ' την άλλη μεριά θα έλεγα "ναι" και στις δύο πλευρές.»

--- 12/02/2010, στη Συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου:

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Σε παρόμοιες περιπτώσεις, όπου γίνεται συστηματική κερδοσκοπία, όπου δημιουργείται πιστωτική ασφυξία, ή ακόμη και υψηλότατο κόστος δανεισμού, η χώρα μας θα αναγκαζόταν να προσφύγει στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Όμως, είμαστε μέλος της Ευρωζώνης και ήταν αναγκαίο να αποφασίσει η Ευρώπη τι θέλει.
Θα μπορούσε να μας πει "πηγαίνετε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο".»

---03/03/2010, στο Υπουργικό Συμβούλιο:

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Τώρα είναι η ώρα της Ευρώπης, εμείς αναλάβαμε τις ευθύνες μας. Σε περίπτωση που η Ευρώπη δεν αναλάβει τις δικές της ευθύνες, το σενάριο του ΔΝΤ είναι ανοιχτό.»

--- 07/03/2010, στη συνάντηση με το Nicolas Sarkozy:

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Όμως, επειδή ξέρουμε τις διεθνείς αγορές, εάν υπάρξει πρόβλημα λόγω κερδοσκοπίας, παρ' ότι εμείς έχουμε πάρει αυτά τα μέτρα, θα χρειαστεί να υπάρξει αλληλεγγύη. Σε άλλες περιπτώσεις υπάρχει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, το οποίο συμβάλλει ακριβώς σε τέτοιες καταστάσεις, όταν μια χώρα έχει δυσκολία δανεισμού. Πολλές φορές, δεν χρειάζεται καν να δανείσει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, απλώς το ότι υπάρχει είναι, όπως λένε, σαν να έχει βάλει το πιστόλι στο τραπέζι. (…)
Εμείς, όμως, θέλουμε ευρωπαϊκή λύση. Δεν είναι επιλογή μας να πάμε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.»

--- 08/03/2010, Συνέντευξη ΓΑΠ στο κανάλι PBS NEWSHOUR στην Ουάσιγκτον:

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Τι συμβαίνει όμως με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, αν κάποιος στραφεί σε αυτό; Το ΔΝΤ λέει ότι, προκειμένου να αποφευχθούν φαινόμενα κερδοσκοπίας, τα χρήματα θα μείνουν πάνω στο τραπέζι. Είναι σαν να αφήνεις ένα όπλο πάνω στο τραπέζι, λέγοντας όμως ότι δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιηθεί, ενώ η απειλή συνεχίζει να υπάρχει, εξασφαλίζοντας με τον τρόπο αυτό την απουσία κερδοσκοπικών φαινομένων.
Η Ελλάδα είναι μέλος της Ευρωζώνης και, επομένως, δεν συζητούμε την προσφυγή στο ΔΝΤ, αν και θα αναγκαζόμασταν να καταφύγουμε σε αυτό, σε περίπτωση που δεν υπήρχε η Ευρωζώνη για να μας βοηθήσει.»

--- 16/03/2010, Ομιλία ΓΑΠ στο φόρουμ που διοργάνωσε το Πανεπιστήμιο Corvinus με θέμα: «Η Οικονομική Κρίση»:

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Λάβαμε λοιπόν μέτρα, κατ' ουσίαν όμοια με αυτά που θα είχαμε λάβει εάν είχαμε στραφεί στο ΔΝΤ. Συζητήσαμε για το θέμα και με το ΔΝΤ και μας είπαν: "αν είχατε στραφεί σε εμάς, δεν θα σας είχαμε ζητήσει να προχωρήσετε σε λήψη άλλων μέτρων. Τα ίδια θα αρκούσαν, ώστε να υπάρξει δημοσιονομική σταθερότητα και να αντιμετωπισθεί η τρέχουσα κρίση".
Δεδομένης όμως της συμμετοχής μας στην Ευρωζώνη, δεν υπάρχει παρέμβαση του ΔΝΤ στις αγορές, και ο δανεισμός από τις αγορές είναι ιδιαιτέρως δαπανηρός. (...)

Χρειαζόμαστε παρά ταύτα μια άμεση απάντηση, αν και βεβαίως η Ελλάδα δεν ζητά χρήματα, ούτε οικονομική σωτηρία. (…)»

--- 17/03/2010, Κοινή Συνέντευξη Τύπου με τον Jose Manuel Barroso:

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Σε ό,τι αφορά τις επιλογές μας, εάν δούμε ότι υπάρχει πραγματικά ζήτημα να δανειζόμαστε πολύ ακριβά, όπως έχω πει και στο παρελθόν, υπάρχουν όλες οι εκδοχές και όλες οι πιθανότητες, τις οποίες δεν αποκλείουμε. Αλλά οπωσδήποτε, θα προτιμούσαμε μια ευρωπαϊκή λύση στο ζήτημα αυτό.»

J. M. BARROSO: «Όσον αφορά το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, συνεργαζόμαστε. Πρόσφατα, επισκέφθηκε την Ελλάδα μία αποστολή της Κομισιόν με τον Όλι Ρεν, στην οποία συμμετείχε και κάποιος από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.»

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ («BLOOMBERG»): «Μήπως η Ελλάδα έχει δίκιο, όταν λέει ότι "θα πρέπει αναγκαστικά να στραφεί στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο για βοήθεια";»

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Επαναλαμβάνω αυτό που είπα: ότι όλες οι δυνατότητες παραμένουν ανοικτές.»

--- 18/03/2010, Ομιλία ΓΑΠ στη συνεδρίαση της Ειδικής Επιτροπής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου:

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Ουσιαστικά, είμαστε στο πλαίσιο μιας – ας πούμε – επιτήρησης του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, παρότι δεν το λέμε έτσι. Από την άλλη, δεν έχουμε τις διευκολύνσεις που δίνει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Τα χρήματα, παραδείγματος χάρη, αν τα χρειαστούμε, που εμείς λέμε ότι δεν τα χρειαζόμαστε, αλλά αν τα χρειαστούμε, δεν τα έχουμε. (…)
Εμείς λέμε ότι δεν θέλουμε να μπούμε σε μία κατάσταση, όπου έχουμε τις τιμωρίες που προβλέπει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, με αποτέλεσμα να χαθούν τα πλεονεκτήματα της Ευρωζώνης.

Εδώ, θα πρέπει να παίξει το ρόλο της η Ευρωπαϊκή Ένωση και να πει "μπορούμε εμείς να υποκαταστήσουμε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, έστω και ad hoc, ή αλλιώς, η Ελλάδα θα πρέπει να έχει την επιλογή να προσφύγει στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο". Ελπίζουμε, βεβαίως, να μην χρειαστεί κάτι τέτοιο.»

--- 18/3/2010, Δηλώσεις ΓΑΠ μετά τη συνάντηση με τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Jerzy Buzek:

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Όπως είπα, όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοικτά (…). Γιατί έχουμε υιοθετήσει μέτρα, επαρκή για χορήγηση βοήθειας από το ΔΝΤ, και συνεργαζόμαστε και με την Επιτροπή της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, και με το ΔΝΤ, όπως δήλωσαν οι αρμόδιοι και ο Dominique Strauss-Kahn.»

--- 18/03/2010 , Ομιλία ΓΑΠ στη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου:

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Θέλουμε να τα βγάλουμε πέρα μόνοι μας, γι' αυτό δεν ζητάμε οικονομική βοήθεια. Και με τις προσπάθειες και τις θυσίες όλων μας, ξέρουμε ότι θα τα καταφέρουμε, αρκεί η χώρα μας να μπορεί να δανείζεται με λογικούς όρους.
Υπό αυτούς τους όρους, η χώρα μας δεν ζητά και δεν θα ζητήσει οικονομική βοήθεια από κανέναν, ούτε από τους Ευρωπαίους εταίρους μας, ούτε από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, που θα ήταν η ύστατη επιλογή μας.»

Αυτά τα λίγα για να φρεσκάρουμε τη μνήμη μας.
Ένας χρόνος πέρασε από τότε, και το εργαλείο-πιστόλι που ζητούσε ο ΓΑΠ για να φοβίσει τους κερδοσκόπους – θυμάστε εκείνους τους λεονταρισμούς «Μην παίζετε με την Ελλάδα»; – δεν τέθηκε απλά άδειο στο τραπέζι, αλλά τοποθετήθηκε στον κρόταφο του ελληνικού λαού γεμάτο με 110 δις ευρώ. Κι όμως, των "κερδοσκόπων" το αυτί δεν ίδρωσε και τα spreads πέταξαν στα ύψη και κάτω δεν κοιτάζουν.

Και το αμείλικτο ερώτημα είναι αν ο Γιώργος ήξερε τότε τι έλεγε και τι έκανε και απλά μας δούλευε για να μας καπελώσει με το ΔΝΤ λάου-λάου, ή είχε το ακαταλόγιστο, οπότε Κύριος οίδε τι άλλα δεινά μας περιμένουν... Διότι όταν νομίζεις ότι με μια θεωρητική υπόσχεση αλληλεγγύης από το ΔΝΤ ή την Ευρωζώνη θα φοβηθούν οι αγορές ("κερδοσκόποι") και θα ρίξουν τα spreads για να μη σε χάσουν από πελάτη, σημαίνει ότι έχεις νηπιακή άποψη για το πώς δουλεύει το διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα, και είσαι άκρως επικίνδυνος για τη χώρα.

Για σοβαρευτείτε επιτέλους και οι 300 της συμφοράς πριν μας βουλιάξατε εντελώς! Θα μου πεις από πού περνάει η σοβαρότητα για να τη βρείτε εσείς... Είσαστε όλοι για ζουρλομανδύα!

Η κυβέρνηση περαιώνει, μα η εμπιστοσύνη των αγορών πατώνει

Προχθές ο οίκος FITCH υποβάθμισε την πιστοληπτική ικανότητα της Ελλάδας σε "BB+", από "BBB-", με αρνητική μάλιστα προοπτική. Αυτό το γεγονός τοποθετεί τη χώρα μας στην κατηγορία των λιγότερο αξιόπιστων κρατών της ευρωζώνης για την έκδοση ομολόγων. Δείτε εδώ.

Τι φταίει άραγε; Γιατί οι αγορές δεν πείθονται, αφού, όπως μας λέει το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης, όλα πάνε καλά; Η απάντηση στο επόμενο video:



Στης περαίωσης το κάγκελο είχα αναφερθεί σε πολλά άρθρα μου. Ρίξτε μια ματιά εδώ και εδώ. Όμως τι αποτέλεσμα μπορεί να έχει μια δονκιχωτική φωνή βοώσης εν τη ελληνική ερήμω, όταν η έρημος κυβερνάται από κωφούς και αόμματους;

«Υπάρχει υψηλός βαθμός αβεβαιότητας και υπάρχει απουσία απόδειξης ότι η Ελλάδα μπορεί να επιστρέψει σε δανεισμό από τις αγορές το 2011. Θα θέλαμε να δούμε σταθερή απόδειξη και δεσμεύσεις από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την Ευρωπαϊκή Ένωση ότι θα στηρίξουν την Ελλάδα μετά το 2012 όταν η οικονομική βοήθεια αρχίσει να εξαντλείται.»

Αυτά είπε ο Chris Pryce, κορυφαίος αναλυτής για την Ελλάδα του οίκου Fitch Ratings Inc. (Δείτε εδώ)

Το τραγικό είναι ότι ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου δεν καταλαβαίνει γιατί οι αγορές συνεχίζουν να μας υποβαθμίζουν. Έχει την ψευδαίσθηση ότι όλα πάνε καλά!

Ομιλία εφ' όλης της ύλης του Μιχάλη Μπεκίρη

Ομολογώ ότι βρήκα ενδιαφέρουσα τη χθεσινή εισήγηση του Μιχάλη Μπεκίρη στη Βουλή για τον προϋπολογισμό του 2011. Ο νεανικός αέρας και ο συγκροτημένος λόγος του μ’ εντυπωσίασαν. Δεν ακούσαμε βέβαια τίποτα καινούργιο, αλλά το φρεσκάρισμα της μνήμης μας είναι πάντα χρήσιμο. Έδωσε μια περίληψη όλων όσων οι ελευθέρας πολιτικής βοσκής διαμαρτυρόμενοι bloggers, ως φωνές βοώντων εν τη ελληνική ερήμω, καταγγέλλουν εδώ και ένα χρόνο. Ελπίζω να μη διακινδυνεύω να μου φορέσουν κομματική ταμπέλα. Άλλωστε θα μπερδευτούν, διότι στο προηγούμενο άρθρο μου εγκωμίασα την ομιλία του Παναγιώτη Λαφαζάνη του ΣΥΡΙΖΑ, και πιο πριν κάποιον του ΛΑ.Ο.Σ.

Εκεί φτάσαμε, παίδες Ελλήνων: να φοβόμαστε να εκφραστούμε υπέρ συγκεκριμένης τοποθέτησης του α' ή του β' μπας και μας φορέσουν ταμπέλα, εντάσσοντάς μας με το στανιό σε κάποια κομματική στάνη, πράγμα που το θεωρώ βδέλυγμα για τον ελεύθερο άνθρωπο. Κατάντημα, ε;

Στη συνέχεια παραθέτω ολόκληρη την ομιλία του Βουλευτή Αχαΐας της ΝΔ, που με βγάζει από τον κόπο ν' αναλωθώ αναφερόμενη στα ίδια σε επόμενα άρθρα μου:

ΜΙΧΑΗΛ ΜΠΕΚΙΡΗΣ: «Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, συζητούμε σήμερα για τον δεύτερο προϋπολογισμό που καταθέτει η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ μέσα σε ένα ιδιαίτερα δυσμενές οικονομικό κλίμα τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό. Η συζήτηση μεταφέρεται πλέον στα πεπραγμένα της Κυβέρνησης καθώς και στους στόχους που έχει θέσει για το επόμενο οικονομικό έτος.

Μετά από δεκατέσσερις μήνες διακυβέρνησης από το ΠΑΣΟΚ, μετά από μια σειρά παλινωδίες, παραλείψεις και λάθη, σας λέμε με την πιο δυνατή φωνή ότι η κατεύθυνση στην οποία έχετε οδηγήσει τη χώρα, δεν μας βγάζει από το πρόβλημα. Αντίθετα, μας βυθίζει πιο βαθειά στην ύφεση, πιο βαθειά στην υπερχρέωση.

Έχουν περάσει μόλις δεκατέσσερις μήνες από τότε που λέγατε ότι τα λεφτά υπάρχουν. Τότε που κοροϊδεύατε τον ελληνικό λαό λέγοντάς του ότι δεν χρειάζονται νέα μέτρα. Τότε που το οικονομικό επιτελείο του ΠΑΣΟΚ υποστήριζε ότι θα ξεπερνούσε την κρίση έτσι απλά, χωρίς θυσίες. Τότε που θα μαζεύατε τις ανείσπρακτες οφειλές του δημοσίου ύψους 31 δισεκατομμυρίων ευρώ, που πριν από λίγες μέρες πήγατε να τις διαγράψατε, που η κακή Νέα Δημοκρατία κατ’ εσάς, δεν ήθελε να μαζέψει. Τότε που θα δίνατε αυξήσεις. Τότε που για σας φαίνονταν όλα τόσο εύκολα και τόσο απλά.

Δεν χρειάστηκαν, όμως, καν δεκατέσσερις μήνες για να αποδειχθούν οι ανακρίβειες και τα ψέματα. Σε μικρότερο χρονικό διάστημα φάνηκε η ανακολουθία των λόγων και των έργων. Τα εύκολα λόγια της αντιπολίτευσης ξεχάστηκαν πολύ γρήγορα και έγιναν σκληρά, έγιναν αδυσώπητα, έγιναν απάνθρωπα. Υποστηρίζατε ότι δεν υπήρχε διεθνής κρίση. Αργήσατε να την καταλάβετε. Χάσατε πολύτιμο χρόνο εις βάρος των πολιτών και της χώρας.
Για έξι σχεδόν μήνες δεν κυβερνούσατε και όταν το θυμηθήκατε, δεν δώσατε τις λύσεις που θα μπορούσατε να δώστε εκείνη την περίοδο, αλλά μας οδηγήσατε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Η διεθνής κρίση των ετών 2008 και 2009 οδήγησε στην εντυπωσιακή αύξηση του ελλείμματος και του δημοσίου χρέους ως ποσοστό επί του Α.Ε.Π. σε όλες τις ανεπτυγμένες χώρες του κόσμου.
Αυτή είναι η κρίση που το ΠΑΣΟΚ υποστήριζε ότι δεν υπάρχει, ότι φταίει μόνο η κακή Νέα Δημοκρατία.
Τα υπενθυμίζω όλα αυτά, γιατί τότε λέγατε ότι μόνο στην Ελλάδα συμβαίνουν αυτά. Η αδιάψευστη πραγματικότητα δείχνει ότι αυτά συνέβαιναν παντού.

Τι να σας πρωτοθυμίσω για την περίοδο εκείνη; Πόσα δείγματα άκρατου λαϊκισμού; Να σας πω για το πακέτο της στήριξης του τραπεζικού συστήματος; Για τα 28 δισεκατομμύρια, που λέγατε ότι τάχα χάρισε η Νέα Δημοκρατία στους τραπεζίτες; Κατηγορούσαν τη Νέα Δημοκρατία για τα 28 δισεκατομμύρια και έδωσαν άλλα 40 δισεκατομμύρια.

Όμως, αυτό ήταν πάντοτε το ΠΑΣΟΚ: το Κόμμα του λαϊκισμού και της υποκρισίας, ένα ΠΑΣΟΚ που δεν είχε το θάρρος να πάρει ως Κυβέρνηση στην αρχή πέντε μέτρα και αναγκάστηκε από το Μνημόνιο να πάρει πενήντα, από το Μνημόνιο στο οποίο εσείς οδηγήσατε τη χώρα. Η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ μέσα σε λίγους μήνες κατάφερε να εγκλωβίσει τη χώρα στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Ποιος μπορεί να ξεχάσει ότι τους πρώτους μήνες της διακυβέρνησης το ΠΑΣΟΚ, εκτός του ότι δεν κυβερνούσε, δυσφημούσε τη χώρα στο εξωτερικό; "Τιτανικός", "απώλεια εθνικής κυριαρχίας", "διεφθαρμένη χώρα" είναι λίγοι από τους χαρακτηρισμούς που χρησιμοποιούσατε, για να περιγράψετε την Ελλάδα.
Ποιος μπορεί να ξεχάσει την πορεία των spreads και των credit default swaps; Από 130 μονάδες που τα παραλάβατε και που τότε μπορούσατε να δανειστείτε με μεγάλη άνεση σε 1000 μονάδες βάσης μέσα σε λίγους μήνες.
Άλλωστε το ίδιο δεν κάνατε και με τις περιφερειακές εκλογές και με το περίφημο "ψευτοδίλημμα" στη διακαναλική συνέντευξη του Πρωθυπουργού για πρόωρες εκλογές; Όταν είχαν πέσει στις 630 μονάδες βάσης, εμφανίστηκε ο κ. Παπανδρέου και τα ξαναπήγατε τα spreads στις 950 μονάδες. Γιατί; Για να καταφέρετε να βγει ο Σγουρός περιφερειάρχης. Αυτή είναι η πραγματικότητα.

Σας τα υπενθυμίζω, προκειμένου να δείτε τη σοβαρότητα, με την οποία υποτίθεται πως αντιμετωπίζετε το συμφέρον της χώρας.
Σίγουρα ο κ. Παπανδρέου θα αντιμετωπίζεται ως case study για το πώς ανεβαίνουν τα spreads σε όλες τις μεγάλες οικονομικές σχολές. Το έχει κάνει δύο φορές και το έχει κάνει με μεγάλη επιτυχία.

Όμως, δεν ήταν μόνο η απειρία σας. Ήταν συνδυασμός πολλών παραγόντων η προσφυγή στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Φουσκώσατε τεχνητά το έλλειμμα, για να κατηγορήσετε τη Νέα Δημοκρατία. Γιατί; Γιατί απλά δεν είχατε σχέδιο. Υποτιμήσατε τις προειδοποιήσεις και των Ελλήνων και των ξένων για την οικονομία. Μόνοι σας απειλούσατε τους Ευρωπαίους εταίρους με προσφυγή στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Ποιος δεν θυμάται τις κούφιες απειλές του Παπανδρέου προς τους Ευρωπαίους εταίρους μας για το όπλο που υποτίθεται πως είχε γεμάτο, ακουμπισμένο πάνω στο τραπέζι; Πού είναι το όπλο αυτό σήμερα; Στον κρόταφο των Ελληνίδων και των Ελλήνων. Καταφέρατε να μετατρέψετε το πρόβλημα του ελλείμματος και του χρέους σε κρίση δανεισμού, σε κρίση του ελληνισμού, σε πλήρη διάλυση του κοινωνικού ιστού της χώρας.

Με τη στάση αυτούς τους δεκατέσσερις μήνες αποδεικνύετε ποιοι πραγματικά είστε. Ξεχωρίζετε για το λαϊκισμό, για την αναξιοπιστία και για την υποκρισία σας. Καταφέρατε να εκλεγείτε με ψέματα και κυβερνάτε με μύθους. Για όλα σας φταίνε οι προηγούμενοι. Εσείς, που στη μέση της κρίσης εκβιάσατε και προκαλέσατε εθνικές εκλογές, χρησιμοποιώντας ακόμη και τον υπέρτατο πολιτειακό θεσμό, τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Σε όλες τις χώρες του κόσμου οι αντιπολιτεύσεις κατά τη διάρκεια της κρίσης βοηθούν τις κυβερνήσεις για το καλό της κάθε χώρας. Εσείς, αντίθετα, απειλούσατε συνεχώς με εκλογές και καταψηφίζατε τα πάντα. Αρνηθήκατε τα μέτρα που πρότεινε η Κυβέρνηση Καραμανλή -σας υπενθυμίζω ότι τρεις φορές μέσα στο 2009 πήρε μέτρα για τη συγκράτηση του ελλείμματος- και φέρατε άλλα πιο σκληρά, πιο επώδυνα, πιο άδικα μέτρα.

Η προηγούμενη Κυβέρνηση σας καλούσε σε συνεννόηση για τη χώρα. Ποτέ δεν πήγατε. Γιατί δεν θέλατε; Διότι δεν είχατε σχέδιο. Διότι το μοναδικό σας σχέδιο από την αρχή ήταν να προκαλέσετε εκλογές, να κερδίσετε την εξουσία, να διασύρετε την προηγούμενη Κυβέρνηση και μαζί και τη χώρα και να μας οδηγήσετε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Δεν ήσασταν έτοιμοι να κυβερνήσετε και αυτό το αποδεικνύετε καθημερινά.

Η κρίση θα μπορούσε από πολλές πλευρές να αποτελούσε μια ευκαιρία αναγέννησης για τη χώρα, αλλά εσείς την καταντήσετε από ευκαιρία δυστυχία. Οι Ελληνίδες και οι Έλληνες δικαίως σήμερα πιστεύουν ότι υφίστανται θυσίες χωρίς την έγκρισή τους που δεν οδηγούν πουθενά, θυσίες χωρίς αντίκρισμα και αυτό είναι ό,τι χειρότερο.

Σε αυτό τον κατήφορο έχετε το θράσος και ζητάτε συνενόχους. Λάθος πόρτα χτυπάτε. Αν πραγματικά πιστεύατε στη συναίνεση, θα το βλέπαμε και όταν ήσασταν στην αντιπολίτευση. Αν πράγματι θέλατε συνεννόηση, θα ακούγατε, θα συζητούσατε, θα είχατε ανοιχτά τα αφτιά σας, πριν αποφασίσετε. Όλα τα άλλα που λέτε είναι υποκρισία.

Κυρία και κύριοι Βουλευτές, ας δούμε τον Προϋπολογισμό του 2010. Η Κυβέρνηση έπεσε σε όλα έξω. Δεν έπιασε απολύτως κανέναν στόχο. Μιλάτε συνεχώς τάχα για τη μεγάλη σας επιτυχία να μειώσετε το έλλειμμα. Όμως, αυτό δεν οφείλεται στις δικές σας προσπάθειες. Δεν οφείλεται στη δική σας πετυχημένη στρατηγική. Αυτό το χρωστάτε στις αιματηρές θυσίες του ελληνικού λαού, χωρίς να σας έχει δώσει την έγκρισή του.

Η μείωση του ελλείμματος δεν οφείλεται στη μείωση της σπατάλης, στη μείωση της φοροδιαφυγής, σε επενδύσεις και σε ανάπτυξη. Οφείλεται πρωτίστως στην περικοπή των μισθών και των συντάξεων, στη μείωση του προγράμματος των δημοσίων επενδύσεων, στις λογιστικές ακροβασίες που κάνετε και στις συνεχείς μεταβολές των εκτιμήσεων.

Στραγγαλίσατε την αγορά και την οικονομία με νέους φόρους. Όμως, ποιος να πληρώσει νέους φόρους, όταν δεν έχει χρήματα; Πώς να πληρώσει ο πολίτης, όταν δεν έχει το ίδιο το κράτος να πληρώσει; Μιλήσατε το 2010 για περικοπή του προγράμματος των δημοσίων επενδύσεων κατά 4% και στο δεκάμηνο είχατε ξεπεράσει το 25%. Όλα αυτά, για να πετύχετε τη λογιστική μείωση του ελλείμματος. Αυτά, λοιπόν, τα λέω, για να μην κοροϊδεύετε τον ελληνικό λαό για τις δήθεν επιτυχίες σας.

Να σας υπενθυμίσουμε λίγο τα κατορθώματά σας τον τελευταίο χρόνο; Ύφεση πάνω από 4%. Ανεργία πάνω από 12%. Πληθωρισμός 5%. Λουκέτα παντού. Εξοντώνετε τους πολίτες. Περικόψατε τον δέκατο τρίτο και τον δέκατο τέταρτο μισθό και τη σύνταξη. Μειώσατε το κοινωνικό κράτος τώρα που το έχει ανάγκη ο πολίτης. Αυξήσατε τους συντελεστές του Φ.Π.Α., που ποιους πλήττει κυρίως; Πλήττει τους αδύναμους. Η έλλειψη ρευστότητας στην αγορά συνεχώς διογκώνεται. Συντρίψατε, διαλύσατε τις εργασιακές σχέσεις. Από πέμπτοι στο ΕΣΠΑ φθάσαμε εικοστοί τρίτοι στην απορρόφηση μεταξύ των 27 της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κάθε δύο μήνες μιλάμε για νέα μέτρα.

Η πολιτική της Κυβέρνησης είναι αδιέξοδη και επειδή είναι αδιέξοδη, εμείς την απορρίπτουμε. Μας κατηγορήσατε που απορρίψαμε το Μνημόνιο. Σήμερα, όμως, αποδεικνύεται πόσο δίκιο είχαμε. Δεν είπαμε «όχι» στο Μνημόνιο, διότι επέβαλε διαρθρωτικές αλλαγές ούτε διότι μίλησε για περιστολή της σπατάλης. Είπαμε «όχι» για τρεις, κυρίως, λόγους:
Πρώτον, διότι δεν χτυπά τη σπατάλη. Δεύτερον, δεν χτυπά τη φοροδιαφυγή. Τρίτον, αντί να ελέγξει το χρέος, το εκτοξεύει.

Στα τέλη του 2013 το χρέος αναμένεται να έχει υπερβεί το 160% του Α.Ε.Π. Αυτή ήταν η προϋπόθεση για την οποία υπογράψατε το Μνημόνιο;
Είπαμε "όχι", διότι δεν πιστεύουμε στην πολιτική σας, στην πολιτική των φόρων, στην πολιτική της οικονομικής, μισθολογικής και κοινωνικής εξαθλίωσης του ελληνικού λαού.

Μην ξεχνάτε, όμως, ότι το δικό μας "όχι" ήταν συγκεκριμένο. Είχε αιτιολογική βάση και απ’ ό,τι φαίνεται από τις εξελίξεις, επαληθεύεται πλήρως. Παράλληλα, όμως, σεβόμαστε και το θεσμικό μας ρόλο ως Αξιωματική Αντιπολίτευση σε μια κρίσιμη στιγμή για τη χώρα, κάτι που ποτέ σας δεν κάνατε στο παρελθόν.

Η Νέα Δημοκρατία είχε ψηφίσει περισσότερα από 30 νομοσχέδια μέσα σε ένα χρόνο, όλες τις διαρθρωτικές αλλαγές, έστω και αν δεν είχαν το βάθος, την ένταση και την αποτελεσματικότητα, που εμείς επιθυμούσαμε, όταν το ΠΑΣΟΚ ψήφισε σε πεντέμισι χρόνια μόλις 7 νομοσχέδια και αυτά μετά βίας.
Αυτά που πιστεύουμε εμείς τα ψηφίσαμε. Τεκμηριώσαμε πλήρως τη διαφωνία μας με την πολιτική της Κυβέρνησης. Δεν βγήκαμε απλώς να σας καταγγείλουμε μιμούμενοι και αντιγράφοντας το κακό σας παρελθόν.

Ταυτόχρονα, παρουσιάσαμε πλήρες πρόγραμμα εναλλακτικής διεξόδου από την κρίση; Γιατί; Διότι υπάρχει και άλλος δρόμος. Υπάρχει ο δρόμος της ανάκαμψης, ο δρόμος της ανάπτυξης, ο δρόμος της ελπίδας, ο δικός μας δρόμος.

Είχαμε το θάρρος και κάναμε αυστηρή αυτοκριτική ως παράταξη. Μιλήσαμε για τα λάθη μας. Μιλήσαμε για τις παραλείψεις μας. Παραδεχθήκαμε ότι δεν τολμήσαμε όσο έπρεπε. Όμως, η παραδοχή αυτή απέχει πολύ από τη συντονισμένη προσπάθεια ισοπέδωσης και συμψηφισμού των πάντων.

Συνεισφέρουμε με ιδέες και προτάσεις. Έχουμε ξεκάθαρο ιδεολογικό πλαίσιο μέσα στο οποίο κινούμαστε, αντίθετα με το ΠΑΣΟΚ, που κάθε μέρα που περνάει αποδεικνύει την ιδεολογική και πολιτική του αδυναμία και ένδεια.

Καλείται σήμερα να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις, τις οποίες δεν πιστεύει. Του επιβάλλεται να προχωρήσει σε μείωση του κράτους, σε συγχωνεύσεις και σε καταργήσεις των οργανισμών, σε περιστολή δαπανών για τις Δ.Ε.Κ.Ο.. Όμως, πώς να κάνει πράγματα, τα οποία δεν πιστεύει;
Απτή απόδειξη είναι η περίπτωση της κατάργησης των οργανισμών και οι συγχωνεύσεις. Το ΠΑΣΟΚ έχει καθυστερήσει δραματικά και σε αυτόν τον τομέα. Στο νομοσχέδιο που φέρατε προ ολίγων ημερών στη Βουλή καταργήσατε μόλις είκοσι ένα φορείς και συγχωνεύσατε πέντε. Την ίδια ώρα ιδρύετε νέους φορείς και οργανισμούς, πολυπληθή όργανα διοίκησης, στρατιές συμβούλων. Το κράτος σήμερα, αντί να προστατεύει τον ιδιωτικό τομέα, φορολογεί υπέρμετρα τους ιδιώτες, για να συντηρήσει ένα υπερτροφικό, αναποτελεσματικό και σπάταλο δημόσιο.

Την ίδια ώρα που μειώνετε τις συντάξεις στο ΙΚΑ, επιδοτείτε το ασφαλιστικό ταμείο της Δ.Ε.Η. με 700 εκατομμύρια ευρώ.
Την ίδια ώρα που επιβάλλετε έκτακτη εισφορά στις κερδοφόρες επιχειρήσεις, πληρώνετε για τον ΟΣΕ πάνω από 1 δισεκατομμύριο ευρώ.
Την ίδια ώρα που διαλύετε τις εργασιακές σχέσεις, που έχετε συντρίψει την αγοραστική δύναμη των πολιτών, φοβάστε να κάνετε τις περικοπές που είναι πράγματι σπατάλη για το δημόσιο.

Ποιος σας είπε ότι οι περικοπές στις δαπάνες ισούνται με τις περικοπές στους μισθούς και τις συντάξεις; Αυτές είναι οι σπατάλες; Αυτή είναι όμως η πρακτική σας, αυτή είναι η νοοτροπία σας, μια ιδεολογία ξεπερασμένη από τις εξελίξεις, μια πολιτική που ανήκει στο χθες.
Προσπαθείτε να εφαρμόσετε πολιτική για το αύριο με ξεπερασμένα και φθαρμένα εργαλεία από το παρελθόν. Αποτύχατε στον πρώτο Προϋπολογισμό που καταθέσατε και θα αποτύχετε και στον δεύτερο. Είναι και πολιτικά και μαθηματικά βέβαιο αυτό. Εισάγετε προς ψήφιση έναν Προϋπολογισμό που δεν είναι ρεαλιστικός, που με απλά λόγια δεν βγαίνει. Πάλι δεν θα πιάσετε τους στόχους, πάλι θα μιλάμε για νέα μέτρα κάθε φορά που θα πλησιάζει η περίοδος για την εκταμίευση κάποιας δόσης.

Ας αναλογιστεί κανείς πόσες φορές ως οικονομικό επιτελείο αναγκαστήκατε να αναθεωρήσετε τις προβλέψεις σας για την ύφεση, για την ανεργία, για τα έσοδα και για τον πληθωρισμό. Το ίδιο θα συμβεί και τώρα, θα αναθεωρηθεί ο Προϋπολογισμός του 2011 επί το δυσμενέστερο και αυτό δυστυχώς θα γίνει πολύ σύντομα.

Κυρία και κύριοι Βουλευτές, εξειδικεύοντας τη συζήτηση σε ό,τι αφορά τις δαπάνες, θα ήθελα να κάνω δυο επισημάνσεις: Πρώτον, τα σταθεροποιητικά προγράμματα που βασίζονται στην περιστολή των δαπανών, δηλαδή στη μείωση της σπατάλης και όχι στην αύξηση των εσόδων, δηλαδή το να τα παίρνετε από τους πολίτες, έχουν μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα σύμφωνα με τη διεθνή εμπειρία. Σε αυτό γυρίζετε την πλάτη σας. Αντίθετα, στη χώρα μας η δημοσιονομική προσαρμογή βασίζεται κυρίως στο σκέλος των εσόδων, δηλαδή στο πώς θα τα πάρετε από τους πολίτες. Δεύτερον, λόγω της υστέρησης των εσόδων αναγκαστικά η όλη προσπάθεια πρέπει να μετακινηθεί στις δαπάνες.

Μελετώντας τα στοιχεία του Προϋπολογισμού του 2010 παρατηρούμε ότι ο στόχος για τις δαπάνες για το σύνολο του έτους ήταν 7,5% και το ενδεκάμηνο ήταν στο 6,5%. Πώς επετεύχθη όμως αυτό το 6,5%; Τί έκανε το ΠΑ.ΣΟ.Κ. το 2010; Έκανε περικοπές στη δέκατη τρίτη και στη δέκατη τέταρτη σύνταξη, περικοπές στον δέκατο τρίτο και στον δέκατο τέταρτο μισθό, μείωσε δραματικά – αν όχι πάγωσε – το Πρόγραμμα των Δημοσίων Επενδύσεων, έκανε περικοπές στα επιδόματα των δημοσίων υπαλλήλων και προχώρησε στην αναστολή της δεύτερης δόσης του επιδόματος αλληλεγγύης.

Σε γενικές γραμμές για το 2010 οι δαπάνες μειώθηκαν λόγω της οριζόντιας περιοριστικής, εισοδηματικής πολιτικής και των Προγραμμάτων Κοινωνικής Προστασίας.
Παράλληλα το δημόσιο αποδείχθηκε ως ο πιο μεγάλος οφειλέτης. Παρατηρείται στάση πληρωμών στο εσωτερικό, μη επιστροφή του Φ.Π.Α. στις επιχειρήσεις, μη καταβολή οφειλών σε προμηθευτές του δημοσίου που φτάνει τα 10 δισεκατομμύρια ευρώ, επιβαρύνοντας την ήδη συρρικνωμένη ρευστότητα στον ιδιωτικό τομέα.

Οι δαπάνες για τα εξοπλιστικά προγράμματα ανέρχονται στο δεκάμηνο στα 550 εκατομμύρια ευρώ, ενώ στον Προϋπολογισμό η πρόβλεψη ήταν για 2 δισεκατομμύρια ευρώ. Το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων το έχετε τελείως παγώσει.

Αυτά είναι τα στοιχεία για τις μειώσεις των δαπανών το 2010. Είδατε πουθενά σε όλα αυτά περιορισμό της σπατάλης στο δημόσιο τομέα; Είδατε πουθενά μείωση του κράτους; Κύριοι της Κυβέρνησης είδατε κάπου το σοσιαλισμό, για τον οποίο μιλούσατε προεκλογικά και ψηφιστήκατε από τους πολίτες; Για τον ψευτοσοσιαλισμό σας δεν ψηφιστήκατε, ή για το νεοφιλελεύθερο Μνημόνιο;

Απαντήστε λοιπόν, πρώτα στους εαυτούς σας και μετά στους πολίτες.
Είναι έντονο το φαινόμενο της αδυναμίας του περιορισμού της σπατάλης στο δημόσιο τομέα.

Ας μιλήσουμε για τους φορείς της γενικής Κυβέρνησης: Ασφαλιστικά ταμεία, Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης, νοσοκομεία. Σε αυτούς τους τομείς είναι πλήρης η αποτυχία. Μόνο οι υποχρεώσεις των δήμων ξεπερνούν το 1,7 δισεκατομμύρια ευρώ. Η Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. είχε υποσχεθεί περιορισμό της σπατάλης των νοσοκομείων και εξοικονόμηση πόρων ίση με το 1% του Α.Ε.Π. Σε αυτό απέτυχε. Οι λειτουργικές δαπάνες των νοσοκομείων σας ξέφυγαν με υπερβάσεις άνω των 600 εκατομμυρίων ευρώ.

Σε ό,τι αφορά τις Δ.Ε.Κ.Ο. το ΠΑ.ΣΟ.Κ. δεν πιστεύει στην πολιτική του ουσιαστικού περιορισμού του κόστους των Δ.Ε.Κ.Ο. Η πιο τρανή απόδειξη είναι η περίπτωση της Ολυμπιακής, που πολεμήσατε λυσσαλέα την ιδιωτικοποίησή της, μια σημαντική μεταρρύθμιση της Νέας Δημοκρατίας. Δεν ψηφίσατε το ν.3429/2005 για την εξυγίανση και βελτίωση των Δ.Ε.Κ.Ο. Καταψηφίσατε την τροπολογία για τη συγκράτηση της μισθολογικής δαπάνης. Προσέξτε τί κάνατε: Όταν είχαμε φέρει αυτήν την τροπολογία, εσείς την καταψηφίσατε. Σήμερα προχωράτε σε οριζόντιες περικοπές των αποδοχών. Αλήθεια, πότε λέγατε την αλήθεια, τότε ή σήμερα;

Διακόψατε το σχέδιο της εξυγίανσης του Ο.Σ.Ε. χωρίς να εξηγήσετε σε κανέναν τίποτε. Δεκατέσσερις μήνες παραμένετε αδρανείς, ενώ την ίδια ώρα με πολύ μεγάλη άνεση χορηγείτε δάνεια στη ΓΕΝΟΠ- Δ.Ε.Η. για να εξυπηρετήσετε τους κομματικούς σας φίλους.

Για το 2010 οι υπερβάσεις των επιχορηγήσεων προς τα ασφαλιστικά ταμεία δεν είναι ακόμα γνωστές. Ήδη από το Σεπτέμβριο ο ΟΑΕ έχει υπερβεί τον προϋπολογισμό του. Εάν δεν υπάρξει νέα χρηματοδότηση, θα υπάρξει πρόβλημα. Το ίδιο ισχύει και με τους συγκοινωνιακούς φορείς, στους οποίους θα υπάρξει υπέρβαση δαπανών. Συνεπώς, ακόμη και αυτό το 6,5% που ανακοινώσατε, δεν είναι βέβαιο ότι θα ισχύσει με το κλείσιμο του έτους.

Σε ό,τι αφορά τον Προϋπολογισμό του 2011 συνεχίζεται η ίδια κακή πρακτική του προηγούμενου έτους. Το βάρος πάλι δίνεται στα έσοδα, στο πώς θα τα πάρετε και όχι στις δαπάνες και στο πώς θα μειώσετε τη σπατάλη. Ενώ η διεθνής πρακτική για την αντιμετώπιση του ελλείμματος κάνει λόγο για 2/3 από τις δαπάνες και 1/3 από τα έσοδα, εσείς κι εδώ κάνετε ακριβώς το αντίθετο: Υπολογίζετε βάσει του Μνημονίου μείωση του ελλείμματος κυρίως από τα έσοδα 5,5 δισεκατομμύρια ευρώ και από τις δαπάνες λιγότερα, 1,5 δισεκατομμύριο ευρώ.

Για να αμβλύνετε τις αρνητικές εντυπώσεις μιλάτε τώρα για τη μείωση του ελλείμματος στο ίδιο ποσοστό τόσο στα έσοδα όσο και στις δαπάνες, χωρίς όμως να προσδιορίζετε τον τρόπο της μείωσης παρά μόνο με τις γενικόλογες και συνήθεις αναφορές σας. Αυτό αποδεικνύει τη σαφή αδυναμία, ή καλύτερα την έλλειψη της πολιτικής βούλησης της Κυβέρνησης να αναμετρηθεί με το βαθύ, σπάταλο και αναποτελεσματικό κράτος που εσείς δημιουργήσατε, να αναμετρηθείτε με τα συνδικάτα που εσείς εκπαιδεύσατε.

Αντίθετα, τί κάνετε; Για ποιο λόγο επαίρεστε στην Αίθουσα σήμερα και τις επόμενες ημέρες φαντάζομαι; Για τις περικοπές των αποδοχών και των συντάξεων. Μπράβο σας! Για τις περικοπές των δαπανών, για την κοινωνική προστασία. Μπράβο σας! Για τις περικοπές των επιδομάτων σε πολύτεκνους και τρίτεκνους. Συγχαρητήρια! Χτυπάτε τους αδύναμους, διότι δεν έχετε το θάρρος να αναμετρηθείτε με τα πραγματικά αίτια του προβλήματος.

Η μείωση των δαπανών για παραλαβές στα εξοπλιστικά προγράμματα κατά 1,6 δισεκατομμύρια ευρώ επιβαρύνει μελλοντικούς προϋπολογισμούς, εφόσον μιλάμε για παραλαβές. Μεταφέρετε τα βάρη για αργότερα.

Από τον "ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ" προβλέπεται μείωση των δαπανών κατά 500 εκατομμύρια ευρώ, μια ιδιαίτερα αισιόδοξη πρόβλεψη εάν αναλογιστεί κανείς ότι ο κ. Ραγκούσης υποσχέθηκε 4 δισεκατομμύρια ευρώ για την υποστήριξη του "ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ", χωρίς όμως να έχει πει ακόμη και σήμερα από πού θα τα βρει.

Σε ό,τι αφορά τις δαπάνες στον τομέα της υγείας ο στόχος είναι μείωση 20%, ένας εξαιρετικά υπερφιλόδοξος στόχος. Οι αναλυτές της Φίτζ δηλώνουν ότι έχουν επιφυλάξεις για τα στοιχεία της γενικής Κυβέρνησης και ειδικότερα για τον κλάδο της υγείας.
Τέλος μιλάτε για τις θυσίες, τις οποίες πρέπει να αντέξει ο ελληνικός λαός.
Δεν θα έπρεπε πρώτοι εσείς να δώσετε το καλό παράδειγμα; Έγινε ανασχηματισμός και αντί να δημιουργήσετε ένα πιο ευέλικτο και μικρό κυβερνητικό σχήμα. κάνατε ένα γιγάντιο κυβερνητικό σχήμα. Και αυτό ήταν αντίθετο με τις εξαγγελίες σας. Σε μια δύσκολη εποχή προκαλείτε τους πολίτες, τους επιβαρύνετε με πρόσθετο κόστος.

Κυρία και κύριοι της Κυβέρνησης, με τον Προϋπολογισμό που εισάγετε προς ψήφιση λαμβάνονται μέτρα συνολικής αξίας 14 δισεκατομμυρίων ευρώ για να πετύχετε μείωση του ελλείμματος 5 δισεκατομμύρια ευρώ. Αυτό αποτελεί ένα απλό σημάδι για το πόσο αναποτελεσματική και πρόχειρη είναι η πολιτική που προτείνετε.

Το χειρότερο, όμως, είναι ότι οδηγείτε εν γνώσει σας στην εξαθλίωση τον ελληνικό λαό. Αυτά λέγατε προεκλογικά και σας ψήφισαν; Αν τα πιστεύετε, να έχετε και το θάρρος να τα παραδεχθείτε και να μην κρύβεστε πίσω από πρόχειρες και φαιδρές δικαιολογίες. Αν όχι, ζητήστε συγνώμη, γιατί σας παρέσυρε η ηγεσία σας να πείτε ψέματα κι εσείς με τη σειρά σας παρασύρατε τον ελληνικό λαό και τον εγκλωβίσατε στους δανειστές σας.

Κυρία και κύριοι Βουλευτές, σε αυτήν την αναποτελεσματική πολιτική, σε αυτό το λάθος μείγμα πολιτικής εμείς απαντούμε με συγκεκριμένες προτάσεις: Δηλώνουμε σε όλους τους τόνους ότι η Νέα Δημοκρατία διαφωνεί με τη λανθασμένη πολιτική που ακολουθείτε. Θεωρούμε ότι χρειάζεται άλλη θεραπεία. Ήλθε η ώρα επιτέλους να μας ακούσετε και να μιλήσουμε για ανάπτυξη, για επιχειρηματικότητα, για επενδύσεις, για νέες θέσεις εργασίας, όχι άλλο πια για περικοπές μισθών και συντάξεων, όχι άλλο πια για άλλους άμεσους και έμμεσους φόρους. Προτείνουμε πραγματική περιστολή του σπάταλου κράτους. Προτείνουμε το δρόμο της ανάπτυξης, το δρόμο της ελπίδας. Προτείνουμε συγκεκριμένα μέτρα, όπως είναι η σταδιακή μείωση των φόρων, η σταδιακή μείωση των ασφαλιστικών εισφορών, οι γενναίες καταργήσεις και οι συγχωνεύσεις οργανισμών.

Κύριε Πρόεδρε, ολοκληρώνω τη σκέψη μου.
Προτείνουμε φορολογικά κίνητρα για νέες επενδύσεις, άνοιγμα κλειστών επαγγελμάτων και αγορών, αξιοποίηση επιτέλους της δημόσιας περιουσίας, αξιοποίηση του Ε.Σ.Π.Α., που δεν έχετε κάνει τίποτα, έμφαση στην ανάπτυξη. Δεν βρισκόμαστε σε αυτήν την Αίθουσα γιατί είμαστε υπηρέτες άψυχων αριθμών. Είμαστε εδώ για να υπερασπιζόμαστε τη χώρα μας, να υπερασπιζόμαστε τους πολίτες, να υπερασπιζόμαστε ζωές, να υπερασπιζόμαστε ιδέες, να υπερασπιζόμαστε ελπίδες και οράματα.

Παρ’ ότι κάποιοι προσπαθούν να πείσουν τους πολίτες για τους δικούς τους λόγους και για τα δικά τους συμφέροντα ότι είμαστε όλοι το ίδιο, εμείς θα αντισταθούμε στην παράνοια της ισοπέδωσης. Ε, δεν είμαστε όλοι το ίδιο, ούτε ατομικά ούτε συλλογικά. Θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε πιο έντονα, πιο επιθετικά, πιο δυναμικά, γιατί πιστεύουμε ότι το μέλλον της χώρας δεν είναι τα ερείπια που μετά μανίας δημιουργείτε. Πιστεύουμε σε άλλη πολιτική.
Για το λόγο αυτό καταψηφίζουμε τον Προϋπολογισμό της εξαθλίωσης που γυρίζει τη χώρα και τους πολίτες δεκαετίες πίσω. Σας ζητούμε έγκαιρα να διορθώσετε το λάθος δρόμο που ακολουθήσατε. Σας ζητούμε να ακούσετε κάθε υγιή και δυναμική φωνή αυτής της κοινωνίας. Δεν μας ενδιαφέρει το καλό σας, μας ενδιαφέρει, όμως, το καλό της χώρας, το καλό των πολιτών.
Σας ευχαριστώ πολύ.»

Ο Χάρης Καστανίδης "πονάει" που πρόδωσε την Κεντροαριστερά!

Δάκρυσα χτες σαν άκουσα,
Του Καστανίδη τη σπαραξικάρδια ομολογία,
Πως του ματώνει σφόδρα την ψυχή,
Που το ΠΑΣΟΚ επρόδωσε την "ιδεολογία".

Έκλαψα χτες σαν άκουσα,
Τον Καστανίδη να μας λέει ότι πονάει,
Πως στριμωγμένος νιώθ' ιδεολογικά,
Μα ήσυχος αισθάνεται πολιτικά!

Θρήνησα χτες σαν άκουσα,
Ότι τα μέτρα με Κεντροαριστερά δεν έχουν σχέση,
Μα ο νεοφιλελευθερισμός τους τα επέβαλε,
Ώστε ο μονεταρισμός να μην ξεπέσει.

Πικράθηκα που άκουσα ότι πικραίνεται,
Που το ΠΑΣΟΚ εφόρεσε μονεταριστικό μανδύα,
Και πως ο Παπανδρέου θυσιάζεται,
Τη χώρα για να σώσει χρόνια τρία!

Μ’ αν είναι έτσι Καστανίδη μου,
Δώστε στους νεοφιλελεύθερους τη μπάλα,
Για να μη χάσει η Κεντροαριστερά
Την αίγλη που της έδωσαν τα παραμύθια τα μεγάλα!

Και εις έτη λαμογιών πολλά! Ζήτω η Κεντροαριστερά, το δεκανίκι του νεοφιλελευθερισμού. Ζήτω ο Σοσιαλισμός, το alter ego του αγριοκαπιταλισμού. Ζήτω τα πράσινα παραμύθια της χαλιμάς.



Μελετήστε τώρα τη σπαραξικάρδια συνέντευξη απομαγνητοφωνημένη, και στοχαστείτε πάνω στην τέχνη της σοσιαλιστικής υποκρισίας και σύγχυσης.

Ν. Χατζηνικολάου: «Θέλω να ρωτήσω πώς αισθάνεστε πολιτικά σε αυτή τη συγκυρία που η κυβέρνηση καλείται να λάβει τόσο δυσάρεστα μέτρα στα εργασιακά, στο ασφαλιστικό γενικότερα στο οικονομικό μέτωπο και αν αυτά τα μέτρα αισθάνεστε ότι μπορεί να αλλοιώνουν και την πολιτική φυσιογνωμία και την παράδοση του ΠΑΣΟΚ.»

Χ. Καστανίδης: «Κύριε Χατζηνικολάου αισθάνομαι συναισθηματικά δύσκολα, πολιτικά ήσυχος, γιατί πιστεύω ότι εφαρμόζεται μια δεοντολογία για τη σωτηρία της χώρας και ιδεολογικά απόλυτα στριμωγμένος. Αυτό θα μου επιτρέψετε λίγο να το εξηγήσω.»

Ν. Χατζηνικολάου: «Παρακαλώ.»

Χ. Καστανίδης: «Είναι μέτρα τα οποία δεν έχουν καμία σχέση με την ιδεολογική και πολιτική φυσιογνωμία της Κεντροαριστεράς, ενός χώρου τον οποίον εκπροσωπεί το ΠΑΣΟΚ και η Κυβέρνηση.

Συναισθηματικά δύσκολα γιατί κατανέμονται τα βάρη σ’ όλους τους Έλληνες. Ίσως η διαφοροποίηση σε σχέση με το παρελθόν είναι ότι για πρώτη φορά κατανέμονται με μία δικαιότερη κλίμακα, δηλαδή χτυπιούνται πολύ και τα υψηλά εισοδήματα, κι όχι μόνο τα μεσαία και τα χαμηλά. Αλλά είναι όμως βάρη που σηκώνουν όλοι οι Έλληνες σε μια δύσκολη συγκυρία.

Πολιτικά ήσυχος γιατί έχουμε αποφασίσει ότι πρώτα απ’ όλα θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να σώσουμε την χώρα – μια κατάσταση για την οποία δεν ευθύνεται αυτή η κυβέρνηση. Αυτή η κυβέρνηση καλείται να σκουπίσει λάθη του παρελθόντος.»

Ν. Χατζηνικολάου: «Από τη δημοσκόπηση που είδαμε επιβεβαιώνεται αυτό: ήταν το χαμηλότερο ποσοστό…»

Χ. Καστανίδης: «Και να μην ήταν η δημοσκόπηση κύριε Χατζηνικολάου, αυτό λέει η λογική, η απλή λογική των πραγμάτων. Είναι μια κυβέρνηση που αισθάνεται μια αδικία στην πλάτη της με την έννοια ότι καλείται να σκουπίσει, να σβήσει τα λάθη του παρελθόντος και μπροστά σε μια απόλυτη κυριαρχία των νεοφιλελεύθερων ιδεών στην Ευρώπη, ουσιαστικά να συρθεί σε λύσεις τις οποίες δεν θα τις επέλεγε αν ήταν πιο ομαλές οι συνθήκες.»

Ν. Χατζηνικολάου: «Όμως κύριε Υπουργέ θεωρώ ότι δυσκολεύει την θέση σας, την πολιτική σας θέση σήμερα, ο προεκλογικός σας λόγος. Το γεγονός δηλαδή ότι στις τελευταίες εκλογές μιλήσατε σα να μην υπήρχε η κρίση, και συνθηματοποιήσατε μάλιστα την τοποθέτησή σας με κείνο το Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα, με συνέπεια να αισθάνονται σήμερα οι πολίτες ότι εκεί υπάρχει ένα πολιτικό έλλειμμα αξιοπιστίας.»

Χ. Καστανίδης: «Θα σας πω αυτό που φαίνεται κι αυτό που πραγματικά είναι. Κατ’ αρχήν φαίνεται όπως το περιγράψατε. Υπάρχει ένας προεκλογικός πολιτικός λόγος που στηριζόταν σε μερικά δεδομένα τα οποία δεν επιβεβαιώθηκαν μετά, και συνεπώς πολλοί πολίτες αναρωτιούνται τι ακριβώς έχει συμβεί. Ήταν κάτι που ξέρανε και μας το κρύψανε, είχαν κάνει λάθος υπολογισμούς, τι ακριβώς; Αυτό όμως θα μου επιτρέψετε να σας πω ότι είναι αυτό που φαίνεται. Με το είναι, αυτό δηλαδή που πράγματι συνέβη, είναι που έχω πρόβλημα διότι πολλοί από εμάς δεν εξηγούν επαρκώς. Για κάποιο λόγο δεν εξηγούμε επαρκώς, ίσως πνιγμένοι στην καθημερινή μάχη για τα προβλήματα του χώρου, της χώρας και των Ελλήνων πολιτών.

Θα σας πω τι ακριβώς εννοώ: Είχαμε μια εκτίμηση για τα άσχημα οικονομικά δεδομένα. Μάλιστα, την είχαμε αυτή την εκτίμηση. Παρ’ όλα αυτά, με βάση ορισμένες επίσημες εκτιμήσεις που δίνονταν από την τότε κυβέρνηση, εκτιμούσαμε κάνοντας μερικούς βασικούς υπολογισμούς ότι με μερικές κινήσεις, πολύ σοβαρές κινήσεις, θα μπορούσαμε σιγά-σιγά, πάντως σε σχετικά ομαλές συνθήκες, να ανατάξουμε τα πράγματα.

Τι δεν είχαμε υπολογίσει, και αυτό είναι απολύτως κρίσιμο να το εξηγήσουμε, και να το εξηγήσουμε και πολιτικά και οικονομικά. Τι δεν είχαμε υπολογίσει: ότι, περίπου στο μήνα από τις εκλογές, θα υπήρχε μία ανεπανόρθωτη, προκλητική, φοβερή προσπάθεια διεθνών κερδοσκοπικών κύκλων να οδηγήσουν τη χώρα σε πιστωτική ασφυξία, διότι πόνταραν στη χρεοκοπία της χώρας, κι αυτό μάλιστα το κάνανε χωρίς να μπορεί να το έχει υπολογίσει κανείς πιο μπροστά.»

Ν. Χατζηνικολάου: «Αυτό είναι αλήθεια. Κατηγορείστε όμως ότι αργοπορήσατε. Ότι το πρώτο διάστημα, έτσι λένε και τα κόμματα της αντιπολίτευσης, αλλά και πολλοί από τους οικονομικούς αναλυτές, ότι θα μπορούσατε πιο γρήγορα να προσγειωθείτε στην πραγματικότητα αυτή, και να πάρετε τα μέτρα νωρίτερα και επομένως να είναι αυτά τα μέτρα της δικής μας επιλογής κι όχι μέτρα της επιλογής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.»

Χ. Καστανίδης: «Αυτή η εκτίμηση την οποία δίνουν οικονομικοί αναλυτές ή και πολιτικές εκτιμήσεις…»

Ν. Χατζηνικολάου: «Ότι θα μπορούσαμε νάχουμε αποφύγει, δηλαδή μια διαφορά…»

Χ. Καστανίδης: «Ποια είναι η διαφορά; Ας πούμε ότι είναι μια διαφορά τριών τεσσάρων μηνών;»

Ν. Χατζηνικολάου: «Τόσο.»

Χ. Καστανίδης: «Ας πούμε ότι είναι μια διαφορά τριών, τεσσάρων μηνών. Αυτό σημαίνει ότι αυτοί που ισχυρίζονται τα περί καθυστερήσεως έχουν την άποψη ότι η χώρα θα μπορούσε να μην οδηγηθεί σε πιστωτική ασφυξία από τους κερδοσκοπικούς κύκλους. Ε λοιπόν, διαφωνώ απολύτως, και θέλω να το εξηγήσω. Γι’ αυτό είπα ότι έχει πολύ μεγάλη σημασία να το εξηγήσουμε πάρα πολύ απλά.

Οι κύκλοι που δημιούργησαν ξεκινώντας από την Αμερική, κύριε Χατζηνικολάου, με τη στεγαστική κρίση, οι κύκλοι που δημιούργησαν τη μεγάλη χρηματοπιστωτική κρίση, πρώτα στην Αμερική και σ’ ολόκληρο τον κόσμο, όταν άρχισαν να καταρρέουν γίγαντες στην Αμερική και μετεβιβάσθη η κρίση σε ολόκληρο τον κόσμο, λούφαξαν για ένα χρονικό διάστημα και περίμεναν τις κρατικές χρηματοδοτήσεις και ενισχύσεις σε όλο τον κόσμο, παρά το γεγονός ότι ήταν υπέρμαχοι της αγοράς.

Όταν το περασμένο καλοκαίρι και ύστερα άρχισε να γίνεται ένας πρώτος συντονισμός μεταξύ της Αμερικής και της Ευρωπαϊκής Ένωσης για πιθανά μέτρα ελέγχου του διεθνούς κερδοσκοπικού κεφαλαίου, των διεθνών δηλαδή χρηματοπιστωτικών κύκλων, οι κύκλοι που δημιούργησαν την κρίση από το 2008 πέρασαν σε μία αντεπίθεση προσπαθώντας να χτυπήσουν τους πιο αδύναμους κρίκους και να δείξουν στην απόπειρα συνεννόησης των κυβερνήσεων παγκοσμίως ότι δεν μπορούν να πάρουν μέτρα ελέγχου του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος.

Άρχισαν λοιπόν να χτυπούν αυτόν που ήταν ο πιο αδύνατος. Και ήταν ο πιο αδύνατος εξαιτίας της δημοσιονομικής κατάστασης που μας είχε οδηγήσει η προηγούμενη κυβέρνηση, δηλαδή την Ελλάδα.

Άρα, λοιπόν, αυτοί οι οποίοι ισχυρίζονται ότι θα μπορούσε να μην οδηγηθεί σε πιστωτική ασφυξία η χώρα κάνουν ένα δραματικό λάθος: Δεν έχουν εξηγήσει ποια ήταν η πολιτική των διεθνών κερδοσκοπικών κύκλων που ήταν υπεύθυνοι για την κρίση από το 2008 και ύστερα. Παίχτηκε λοιπόν ένα παιχνίδι στις πλάτες της χώρας. Η διαφορά των τριών, τεσσάρων μηνών είναι μία διαφορά ανύπαρκτου χρόνου μέσα στο βάθος της πολιτικής.

Η χώρα λοιπόν, ευτυχώς, απέκτησε μία κυβέρνηση που κατάφερε μέσω της εξαιρετικής κινητικότητας του Πρωθυπουργού, αλλά και του Υπουργού των Οικονομικών και της Κυβέρνησης, να αποκτήσει διεθνείς συνομιλητές στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τελικά να καταλήξει υπό συνθήκες εξαιρετικά δυσμενείς οφείλω να πω, σε μια συμφωνία που σώζει τη χώρα για τα επόμενα τρία χρόνια με την πιστωτική διευκόλυνσή της με τα 120 δισεκατομμύρια ευρώ…»

Ν. Χατζηνικολάου: «Τώρα θα λαϊκίσω.»

Χ. Καστανίδης: «Αν θέλετε να πω μόνο μία φράση και είμαι στη διάθεσή σας.»

Ν. Χατζηνικολάου: «Βεβαίως.»

Χ. Καστανίδης: «Και μάλιστα πήγε υπό εξαιρετικά δυσμενείς συνθήκες και με τέτοιο τρόπο που δυστυχώς όταν βρίσκεσαι σε δυσμενή θέση είσαι υποχρεωμένος να αποδεχτείς και όρους που σου επιβάλλουν οι δανειστές σου.»

Ν. Χατζηνικολάου: «Ξέρετε τι λένε οι πολίτες; Το λένε έντονα, και μπορεί να ακουστεί λαϊκίστικο αλλά έχει μία βάση. Λένε ότι θα σωθεί η χώρα, αλλά εμείς θα υπάρχουμε για να το δούμε αυτό; Δηλαδή αισθάνονται, και ιδίως οι αδύναμοι οικονομικά πολίτες οι οποίοι εξωθούνται στα όρια της φτώχειας ή και στη φτώχεια πολλοί, ότι τα μέτρα έχουν σκληρότητα τέτοια που οι αριθμοί παύουν να τους ενδιαφέρουν. Που το να μειώσουμε τα ελλείμματα, το να προσαρμοστούμε στους αριθμούς που θέλει να δει η Ευρώπη και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο δεν μπορεί να τους ενδιαφέρει γιατί μπαίνει σε κρίση το οικογενειακό εισόδημα και η οικογενειακή γαλήνη.»

Χ. Καστανίδης: «Κύριε Χατζηνικολάου, δεν λαϊκίζετε. Εγώ περίμενα να πείτε άλλα πράγματα, αλλά θα ξαναγυρίσω στην αρχή της πρώτης μου απάντησης. Είπα ότι αισθάνομαι ιδεολογικά στριμωγμένος. Αυτό δεν είναι μια πολιτική εικόνα της Κεντροαριστεράς. Είναι μια πολιτική ενός κόμματος που είναι πειθαναγκασμένο να σώσει την πατρίδα αλλά που δεν κάνει αυτό που θα ’θελε να κάνει. Δεύτερον, το λέω με πολύ μεγάλη, ξέρετε συναισθηματική και ιδεολογική πικρία. Στην Ευρώπη εξακολουθούν να είναι ηττημένες οι ιδέες της κεντροαριστεράς, και εξακολουθούν να κυριαρχούν οι απόλυτα μονεταριστικές επιλογές ενός στενού χρηματοπιστωτικού κύκλου υπό την καθοδήγηση της κυρίας Μέρκελ.

Έχουν επιβάλλει σκληρές νεοφιλελεύθερες απόψεις. Το κοστούμι που έχουν ράψει είναι ένα κοστούμι μονεταριστικών συμφερόντων και, δυστυχώς, μια χώρα αδυνατισμένη εξαιτίας της πολιτικής που προηγήθηκε - γι’ αυτό λέω με πικρία ότι το πληρώνει μια κυβέρνηση που δε φταίει τίποτα - είναι υποχρεωμένη μέσα σ’ αυτό το διεθνές περιβάλλον να δώσει μια μάχη για την πατρίδα.

Και δυστυχώς σ’ αυτή τη μάχη μέσα προφανώς υπάρχουν και άνθρωποι που δυσκολεύονται. Δυσκολεύονται πάρα πολύ. Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο πόνο μπορεί να προκαλεί αυτό. Και δεν το λέω, αυτό δεν το λέω γιατί θέλω συναισθηματικά κάποιον να κάμψω. Αν θέλετε μιλάω φωναχτά, βγάζω έξω τα συναισθήματά μου. Αλλά εδώ πρέπει να θυμόσαστε πάντοτε μια πολύ σοβαρή κουβέντα του Παπανδρέου. Ότι αν είναι να χάσω σε τέσσερα χρόνια ας το κάνω αρκεί να έχει σωθεί η χώρα. Αν δεν έχει σωθεί η χώρα δεν θα υπάρχουν και σωσμένοι Έλληνες.»

Ν. Χατζηνικολάου: «Σας ευχαριστώ θερμά κύριε Υπουργέ. Μπορεί να μη μπήκαμε σήμερα στα θέματα της αρμοδιότητάς σας, αλλά νομίζω ότι η επικαιρότητα επέβαλε να κουβεντιάσουμε αυτά που κουβεντιάσαμε.»

Χ. Καστανίδης: «Νάστε καλά.»

Θαυμάστε τώρα το Χάρη Καστανίδη στη Βουλή, το Δεκέμβρη του 2008, τότε που το ΠΑΣΟΚ ανυπομονούσε να έρθει στην εξουσία για να σώσει την "πατρίδα" (του κεφαλαίου), θυσιάζοντας την ανύπαρκτη κεντροαριστερή "ιδεολογία"!



Ας θυμηθούμε τέλος και το καλύτερο του Χάρη:



"Επιχειρηματίες βουτηγμένοι στη διαπλοκή", με ποιους άραγε;

Έτσι υποδουλώνουν τους λαούς

TrELLAS today: Καταιγισμός παραπληροφόρησης και κατατρομοκράτησης

Η Eurostat αναθεωρεί το έλλειμμα του 2009 σε 13,6% (από 12,7%) που προέβλεπε η κυβέρνηση αλλά και το δημόσιο χρέος στο 115,1% του ΑΕΠ (από 113,4%), απειλώντας μάλιστα με ενδεχόμενη νέα αναθεώρηση του ελλείμματος έως και το 14,1% και του δημοσίου χρέους μέχρι και το 122,1%. Δείτε περισσότερα εδώ.

Και ερωτά ο κοινός νους: Ούτε το έλλειμμα δεν μπορεί να υπολογίσει ακριβώς η δική μας Στατιστική Υπηρεσία; Παραδεχόμαστε ότι η κυβέρνηση Καραμανλή μας έλεγε ψέματα για το έλλειμμα. Ωστόσο, ανώτερη υπάλληλος του Υπουργείου Οικονομικών μου έλεγε τις προάλλες ότι οι υπεράριθμοι "πασόκοι" του ΥΠ.ΟΙΚ. και της Στατιστικής Υπηρεσίας ήταν ενήμεροι των πραγματικών στοιχείων του ελλείμματος και έβλεπαν ιδίοις όμμασι τα "ραβασάκια" να πηγαινοέρχονται με τα στοιχεία καταλλήλως "μαγειρεμένα". Δεν ενημέρωναν άραγε το κόμμα τους; Έστω να το πιστέψουμε. Όμως, αναρωτιέμαι, γιατί από τον Οκτώβριο του 2009 μέχρι χθες δεν μπόρεσε η κυβέρνηση του ΓΑΠ να μετρήσει το ακριβές ποσοστό του ελλείμματος; Ούτε για μετρήσεις δεν είναι ικανοί; Ούτε τις τέσσερις πράξεις της αριθμητικής δεν γνωρίζουν; Έπρεπε να το μάθει από τη Eurostat;

Θα μου πεις κάνω ανόητες ερωτήσεις. Διότι οι άνθρωποι είναι ανίκανοι ακόμη και να μετρήσουν τους δημοσίους υπαλλήλους! Το ομολόγησε ευθαρσώς ο ανεκδιήγητος κυβερνητικός εκπρόσωπος και μας εξέθεσε για άλλη μια φορά στους άσπονδους Ευρωπαίους φίλους μας που πλέον είναι πεπεισμένοι ότι η Ελλάδα είναι ένα απέραντο μπάχαλο...

Εξάλλου, πώς είναι δυνατόν μετά από την "ακριβή" μέτρηση του ελλείμματος από την Eurostat, το έλλειμμα μιας χρονιάς που έκλεισε πριν από τέσσερις μήνες να ενδέχεται να μεγαλώσει κι άλλο; Κάτι δεν μου πάει καλά, πατριώτες. Έχω την αίσθηση ότι κάποιοι μας παραπληροφορούν και μας κατατρομοκρατούν ασύστολα για να καταπιούμε το χάπι του ΔΝΤ ευχαρίστως. Μου έκανε εντύπωση και η χρονική στιγμή της ανακοίνωσης του αυξημένου ελλείμματος: παραμονές της ανακοίνωσης ενεργοποίησης του διαβόητου Μηχανισμού Στήριξης!

Είναι κάτι "συμπτώσεις" που αφήνουν πολλά ερωτηματικά. Και γιατί τόση δραματοποίηση εκ μέρους της κυβέρνησης και των διαπλεκόμενων ΜΜΕ για την ενεργοποίηση ενός μηχανισμού που όταν μπήκε στο τραπέζι όλοι πανηγύριζαν ως μεγάλη επιτυχία; Διαβάζω εδώ ότι «Οι τεχνοκράτες του ΔΝΤ φαίνεται ότι ανησυχούν ιδιαίτερα για τις κοινωνικές αντιδράσεις που θα υπάρξουν στις προτάσεις τους και στα μέτρα που θα κληθεί να λάβει η κυβέρνηση, και το κλίμα αυτό έχουν ήδη μεταφέρει στην έδρα του Ταμείου στην Ουάσιγκτον.»

Καλά κάνουν και ανησυχούν. Άλλο οι αριθμοί που θέλουν να τιθασεύσουν κι άλλο οι ζωντανοί άνθρωποι. Κανείς δε γνωρίζει πώς θ’ αντιδράσουν οι Έλληνες πολίτες όταν τους παίρνεις τη μπουκιά από το στόμα. Δυστυχώς ο Γιωργάκης που έχει φλομώσει το λαό στα ψέματα τα τελευταία δύο χρόνια, τόσο ως αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης που διεκδικούσε επίμονα την εξουσία όσο και ως Πρωθυπουργός, ελάχιστα εμπνέει και πείθει. Άλλωστε είναι κι αυτός μέρος του σάπιου συστήματος που μας έφερε στη χρεοκοπία και δεν δικαιούται δια να ομιλεί.

Μάλιστα ο ΓΑΠ παραδέχεται ότι τα προβλήματα υπήρχαν επί δεκαετίες και προτιμούσαν να μην αγγίζουν! Τι έτι χρείαν έχομεν μαρτύρων; Ακούμε από το στόμα του λύκου ότι τα προβλήματα υπήρχαν επί δεκαετίες. Άρα ο μύθος ότι μας βούλιαξε μόνος του ο Καραμανλής στην τελευταία πενταετία καταρρίπτεται, όσο κι αν ο τελευταίος επιδείνωσε ραγδαία την κατάσταση.

Και δεν είναι μόνο ότι το σάπιο πολιτικό κατεστημένο προτιμούσε απλώς να μην αγγίζει τα προβλήματα. Το χειρότερο είναι ότι, με τις πελατειακές πρακτικές, τη διαφθορά, την ατιμωρησία των ενόχων και την ανικανότητά τους, τα διόγκωναν με γεωμετρική πρόοδο. Τώρα ο Γιωργάκης μας απειλεί ότι θα προχωρήσει σε κάθε απόφαση που υπηρετεί το εθνικό συμφέρον, ενώ μέχρι χτες προφανώς οι αποφάσεις υπηρετούσαν το ατομικό, το κομματικό και το συντεχνιακό συμφέρον, καθώς και το συμφέρον της πλουτοκρατίας.

Και, ακούστε, επειδή επιτέλους η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ αποφάσισε να υπηρετήσει το εθνικό συμφέρον - άλλο τώρα αν συνεχίζει τους διορισμούς (δείτε εδώ) για να εξοφλήσει προεκλογικά γραμμάτια - χρειάζεται τη βοήθεια του ΔΝΤ για να μας δείξει ποιο είναι το εθνικό μας συμφέρον! Η κυβέρνηση του ΓΑΠ, που τάχα είχε σχέδιο εξόδου από την κρίση και μας είχε ξεκουφάνει με το σύνθημα ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε, έχει αναθέσει σε ξένα αφεντικά να μας πουν ποιο είναι το εθνικό μας συμφέρον! Δείτε το video:

Και μάλιστα εκχωρεί την εθνική μας κυριαρχία αντί πινακίου φακής!

«Από την πλευρά του ο κ. Παπακωνσταντίνου αναμένεται να ενημερώσει αύριο, Σάββατο, τον επικεφαλής του ΔΝΤ Ντομινίκ Στρος Καν για την πρόοδο της δημοσιονομικής προσπάθειας της Ελλάδας, τα μέτρα του Προγράμματος Σταθερότητας και Ανάπτυξης, αλλά και για τα πρόσθετα μέτρα και μεταρρυθμίσεις που προτίθεται να λάβει η Ελλάδα το 2011 και το 2012.

Στο επίκεντρο της συνάντησης θα βρεθεί το ύψος της άμεσης χρηματοδοτικής ενίσχυσης που θα παράσχει το ΔΝΤ στην χώρα μας , εντός 48 ωρών από την υποβολή του αιτήματος ενεργοποίησης του μηχανισμού στήριξης. Αυτή υπολογίζεται σε 3 δισ. ευρώ και θα παρασχεθεί με επιτόκιο 2,86%.

Σύμφωνα με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο η Ελλάδα πρέπει να ενεργοποιήσει άμεσα τον μηχανισμό στήριξης, ώστε να απαντήσει αποτελεσματικά στους κερδοσκόπους και να αποσυμπιέσει τις πιέσεις που πλήττουν τα ελληνικά ομόλογα.» (πηγή)

Ώστε σε 3 δις αποτιμά η κυβέρνηση την τιμή του ελληνικού λαού! Ένα ποσόν που θα μπορούσε να μαζέψει στο άψε σβήσε με εσωτερικό δάνειο, επαναπατρίζοντας με αυτό τον τρόπο και τα 10 δις των Ελλήνων προδοτών που διέφυγαν στο εξωτερικό.

Υποψιάζομαι ότι το σχέδιο για την εκχώρηση της εθνικής μας κυριαρχίας στο ΔΝΤ ήταν προαποφασισμένο, όταν ακόμη ο Γιώργος δημαγωγούσε από τα μπαλκόνια ζητώντας άμεσα εκλογές. Τα υπόλοιπα ήταν όλα επικοινωνιακά τρικ. Ακούσαμε και το άλλο τραγελαφικό από τον Κ. Παπακωνσταντίνου: τα λεφτά που θα πάρουμε έντοκα μετά την ενεργοποίηση του μηχανισμού δεν φτάνουν, και θα συνεχίσουμε να δανειζόμαστε από τις αγορές, κυνηγώντας τα spreads. Δηλαδή από την σπρεντοτρομοκρατία δεν πρόκειται να γλιτώσουμε, πατριώτες, ούτε με την προσφυγή στο μηχανισμό εξόντωσης.

Ας θυμηθούμε τώρα (για να ευθυμήσουμε λιγάκι) τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα του ΓΑΠ από μια τυχαία ομιλία που διάλεξα, πριν από τις τελευταίες Ευρωεκλογές.
Πάτρα, 17-5-2009. (Ολόκληρη η ομιλία εδώ.)

«Αλλά απόψε μιλάτε εσείς. Και στέλνετε με την παρουσία σας ένα συγκλονιστικό μήνυμα σε όλη την Ελλάδα. (…).

Στέλνουμε απόψε μαζί ένα ξεκάθαρο μήνυμα σε κάθε γωνιά της ελληνικής γης, σε κάθε Έλληνα, σε κάθε Ελληνίδα.
Και λέμε: Μπορούμε! Μπορούμε να αλλάξουμε πορεία. Μπορούμε να χαράξουμε μια νέα πορεία και να βάλουμε πάλι τον πολίτη στο επίκεντρο της πολιτικής μας.
Σε όσους βλέπουν με απαισιοδοξία την Ελλάδα και το μέλλον τους, τους λέω: Μην το βάζετε κάτω. Μπορεί η Ελλάδα, μπορούμε όλοι μαζί.»

Πού πήγε το «ΜΠΟΡΟΥΜΕ» του ΓΑΠ που βροντοφώναζε σε κάθε ομιλία από κάθε γωνιά της Ελλάδας; Από την επομένη της σαρωτικής εκλογικής του νίκης το "ΜΠΟΡΟΥΜΕ" μετατράπηκε έργω και λόγω στο "ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ". Αντί να στρωθεί στη δουλειά, ο ΓΑΠ όργωσε την Ευρώπη και την Αμερική για να εξασφαλίσει δεκανίκι, ομολογώντας εκ των προτέρων ότι δεν μπορεί, ότι δεν μπορούμε μόνοι μας!

Κι όταν πέτυχε την υπόσχεση για το δεκανίκι του διαβόητου Μηχανισμού Στήριξης, πανηγύριζε κιόλας! Βλέπετε οι μικροί πολιτικοί πάντα ζητούσαν ξένα δεκανίκια. Όσο για το να βάλει τον πολίτη στο επίκεντρο της πολιτικής, αυτό ήταν το μόνο σημείο στο οποίο είπε μισή αλήθεια. Εννοούσε στο επίκεντρο της πολιτικής για κούρεμα από το περιττό, κατά την γνώμη του ΔΝΤ, μαλλί που τον βαραίνει.

Ας δούμε όμως μερικά ακόμη μαργαριτάρια από την εν λόγω ομιλία στην Πάτρα:

«Και στις 7 Ιουνίου ψηφίζουμε.
Ψηφίζουμε για την Ευρώπη.
Αποφασίζουμε για την Ελλάδα.
Αποφασίζουμε αλλαγή πορείας.
Αποφασίζουμε να λυτρώσουμε την Ελλάδα, με τις επόμενες εθνικές εκλογές, όποτε κι αν γίνουν.(…)
Το ποτάμι της ελπίδας δεν γυρίζει πίσω.
Προχωράμε. Προχωράμε μπροστά με σχέδιο, με αποφασιστικότητα. »

Ο ΓΑΠ, προφανώς, εννοούσε ότι το ΔΝΤ είχε σχέδιο για την Ελλάδα, το οποίο επρόκειτο ν' ακολουθήσει πιστά. Όσο για το ποτάμι της ελπίδας, πάει αυτό, το πήρε το ποτάμι...

«Ξέρουμε ότι η Ελλάδα μπορεί. Αρκεί να αλλάξει πορεία, να αλλάξει κυβέρνηση για να την οδηγήσει, για να σχεδιάσει με τις τεράστιες δυνατότητες που έχει η χώρα μας.

Προχωράμε μπροστά με σιγουριά, με το ΠΑΣΟΚ.
Προχωράμε και φέρνουμε το χαμόγελο και πάλι σε κάθε Έλληνα, σε κάθε Ελληνίδα. Ξαναφέρνουμε την ελπίδα στην ελληνική οικογένεια. Αυτός είναι ο δικός μας στόχος και θα τον πετύχουμε. Αυτή είναι η δική μας πορεία. Είναι η δική μας η παράδοση.»

Από χαμόγελα, άστα! Δεν έχει γελάσει το χείλι μας από τότε που ανέλαβες την εξουσία, Γιωργάκη μας… Και τα χειρότερα είναι μπροστά μας…

«Και όταν μας ρωτούν "πού θα βρείτε τα λεφτά για το πρόγραμμά σας;", τους απαντάμε: το πρώτο που θα κάνουμε, είναι να σεβαστούμε τα χρήματα του Ελληνικού λαού. Να διαχειριστούμε το δημόσιο πλούτο με διαφάνεια, με σεβασμό στη χώρα.»

Κατά πού πήγε, παίδες, ο δημόσιος πλούτος και δεν τον είδε το ΔΝΤ;

«Η χώρα βρίσκεται σήμερα μπροστά σε ένα καθαρό δίλημμα, μπροστά σε μια καθαρή επιλογή:
Ή με τη Νέα Δημοκρατία ή με τη Δημοκρατία.»

Τώρα, κατά πόσον θεωρεί "Δημοκρατία" ο ΓΑΠ την εκχώρηση της εθνικής κυριαρχίας στο ΔΝΤ είναι άλλου παπά βαγγέλιο...

Ακούγονται τα συνθήματα: «Ο Ήλιος ανατέλλει», «Σεισμός - σεισμός Σοσιαλισμός».

Φάτε τώρα σοσιαλισμό αλά ΔουΝουΤου, κουφιοκέφαλοι οπαδοί που δεν βάζετε μυαλό ούτε με σεισμό.

«Εμείς θέλουμε την Ευρώπη για τους πολλούς, την Ευρώπη για τους πολίτες, την Ευρώπη της κοινωνικής δικαιοσύνης.
Διότι πίσω από το ιδεολόγημα ότι η αγορά θα τα λύσει όλα, τελικά, στον πυρήνα της κρίσης ήταν η ανισότητα, η αδικία, η ανισότητα του πλούτου και η συγκέντρωση της πολιτικής εξουσίας, που προωθούσε η νεοσυντήρηση. Και στην Ελλάδα, και στην Ευρώπη, αυτές οι πολιτικές δημιούργησαν την κρίση.

Πολιτικές, που δεν είχαν μέτρο τον άνθρωπο και το δημόσιο συμφέρον, αλλά την απληστία και την ασύδοτη κερδοσκοπία, τη συγκέντρωση της εξουσίας στα χέρια των λίγων.
Και στις Ευρωεκλογές, και στις εθνικές εκλογές, θα δοθεί ξανά η εξουσία στον πολίτη. Ξανά η εξουσία στο λαό.»

Ώστε δεν τα λύνει όλα η αγορά, Γιωργάκη! Μήπως όμως η αγορά τα δένει όλα, όπως σ’ έδεσε κι εσένα κι εμάς στο άρμα του βλοσυρού ΔΝΤ; Μήπως δεν ήξερες τι έλεγες Γιωργάκη; Ή μήπως απλά δημαγωγούσες κατά το πατροπαράδοτο έθιμο; Τα έβαλες με τις αγορές, Γιωργάκη μου, κι αυτό θα το πληρώσει ακριβά ο λαός… Ώστε στις εθνικές εκλογές θα δινόταν πάλι η εξουσία στον πολίτη, ε; Περίμενέ τα λοιπόν. Σίγουρα οι πολίτες θα πάρουν την εξουσία στα χέρια τους κι εσύ ετοιμάσου να φύγεις νύχτα.

«Η ψήφος μας θα βγάλει την Ελλάδα από την κρίση. Θα οδηγήσει σε ένα σίγουρο μέλλον, με επίκεντρο τον άνθρωπο, με την πίστη ότι μπορούμε. Ότι μπορούμε να επιλέγουμε, μπορούμε να διαμορφώνουμε το μέλλον μας, μπορούμε να αλλάξουμε τα πράγματα.»

Ώστε με την ψήφο μας που σε έφερε στην εξουσία μπορούμε να επιλέγουμε, ε; Λοιπόν επιλέγουμε να πούμε όχι στο ΔουΝουΤου! Εσύ τι λες;

Ακούγεται το σύνθημα: «Γερά - γερά, να φύγει η Δεξιά.»

Και να που έφυγε η επάρατη Δεξιά, και να που ήρθε ο "σοσιαλισμός", μα του λαού μεγάλος είναι ο καημός…
Ακούγεται το σύνθημα: «Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ ενωμένο δυνατό.»

Όντως είναι εδώ το ΠΑΣΟΚ, ενωμένο με το ΔΝΤ. Αυτό εννοούσε το σύνθημα!

«Θα πετύχουμε να αλλάξουμε την Ελλάδα. Ναι, θα κάνουμε ξανά την Ελλάδα και δυνατή, και περήφανη. Γιατί και ξέρουμε, και μπορούμε. Διότι έχουμε και σχέδιο, και πολιτική βούληση.»

Τώρα το πόσο υπερήφανη έγινε η Ελλάδα κάτω από τη μπότα του ΔΝΤ μόνο ο Γιωργάκης μπορεί να μας το εξηγήσει. Όσο για το σχέδιο που είχε, αυτό αποδείχτηκε άνθρακες ο θησαυρός, ενώ το «και ξέρουμε και μπορούμε» είναι ένα ακόμη ανέκδοτο του Γιωργάκη.
Ας όψεται ο χοντροκέφαλος Κ. Καραμανλής που μας παρέδωσε γυμνούς στο Γιωργάκη για να μας ρίξει βορά στο ΔΝΤ. Ας τελειώνουμε όμως και μ' αυτό! Μια ψυχή που είναι να βγει, ας βγει μια ώρα ενωρίτερα. Μ' ακούς Γιώργη Μικρέ;

Κώστα Καραμανλή, δεν δικαιούσαι να κάθεσαι ακόμη στα βολευτικά έδρανα και να πληρώνεσαι από το υστέρημα του δεινοπαθούντος ελληνικού λαού. Εξαφανίσου! Δε λέω, με την ισχνή πλειοψηφία του ενός βολευτή και με τον ΓΑΠ να αντιδρά λυσσαλέα σε κάθε μέτρο εξυγίανσης της οικονομίας, δεν είχες πολλά περιθώρια ελιγμών μετά το Σεπτέμβρη του 2007. Όμως είχες ήδη χάσει την προηγούμενη τετραετία που είχες άνετη πλειοψηφία κ***βαρώντας. Γι’ αυτό σε θεωρώ κι εσένα προδότη της Ελλάδας. Οποιεσδήποτε συμφορές κι αν μας επιφέρει ο Γιωργάκης εσύ δεν εξαγνίζεσαι με τίποτα. Γι αυτό εξαφανίσου από τώρα!