Ο πρώην αντιεξουσιαστής Λάκης Λαζόπουλος νυν στυλοβάτης του μεταλλαγμένου Τσίπρα!

Τον Λάκη Λαζόπουλο θέτει επικεφαλής της ομάδας διαπραγμάτευσης ο Αλέξης Τσίπρας

Φωτιά στο πολιτικό σκηνικό έβαλε η απόφαση του Αλέξη Τσίπρα να τοποθετήσει τον Λάκη Λαζόπουλο επικεφαλής της σκληρής διαπραγμάτευσης με τους θεσμούς για το δεύτερο πακέτο προαπαιτούμενων.

Με "τσόντα" επανεμφανίστηκε ο χυδαιοσατυρικός Λάκης Λαζόπουλος

Όοοχι, δε θα σας δείξω τη χθεσινή τσόντα εδώ! Μην περιμένετε!
Επιτέλους ξαναλάλησε ο (λα)Λάκης! Μετά από χειμωνιάτικες διακοπές τριών μηνών (!) έκανε χθες βράδυ την εμφάνισή του στον ALPHA ο χυδαιορατσιστής Λάκης (κ)Λαζόπουλος για να παρουσιάσει τα προβλέψιμα σατιροσκουπίδια του. Το πώς άντεξε το κοινό του στη μακρά απουσία του σατυροχαβαλέ αυτού είναι απορίας άξιον.



Όπως είδατε, από την Κορώνεια της Θεσσαλονίκης κατέβηκε ολόκληρο Λύκειο για να τον τιμήσει! Μεγάλη η χάρη του! Είναι, βλέπετε, και ο σεξομανής Λαλάκης ένας από τα είδωλα – Μεγάλος Έλληνας, παρακαλώ – της νεολαίας μας. Στην αναβροχιά, καλό και το χαλάζι λέει η παροιμία. Άλλωστε σε μια εποχή ολοκληρωτικής παρακμής είναι επόμενο και η τέχνη να έχει εκφυλιστεί. Τι καλύτερο θα μπορούσε να περιμένει κανείς από τα σκουπίδια του Λαζόπουλου;

Από το λίγο Αλ Τσαντίρι που άντεξα να δω, ο Λάκης ήταν ο συνήθης εαυτός του, καθότι το Λαλάκη κι αν τον πλένεις το σαπούνι σου χαλάς. Στο παρελθόν του είχα αφιερώσει μερικά επικριτικά άρθρα, αλλά σιγά μην τα διάβασε και κοκκίνισε… Απ’ όλα είχε, ως συνήθως, ο χθεσινοβραδινός χαβαλεδομπαξές. Και ολίγη πολιτική σάτιρα, και τσόντα και κακόβουλη επίθεση κατά της τρίτης ηλικίας!



Για τον χωρίς ιερό και όσιο (λα)Λάκη, η τρίτη ηλικία προσφέρεται για σάτιρα και γελοιοποίηση… Εδώ και χρόνια τα ’χει βάλει με τις γριές, και νομίζει ότι αυτό είναι έξυπνη σάτιρα, ο γελοίος! Ρατσιστής ο Λάκης σας! Ίσως πιστεύει ότι ο εαυτούλης του – 56 ετών ήδη – δεν είναι άξιος να φτάσει και να περάσει τα 70, γι’ αυτό περιπαίζει ακόμη και τους 70χρονους. Και πολύ πιθανόν οι βλοσυροί τύποι που κόβουν τις συντάξεις χωρίς έλεος να εμπνέονται από το (λα)Λάκη πιστεύοντας ότι πρέπει να σκοτώνουν τ’ άλογα όταν γεράσουν.

Και οι νεαροί δολοφόνοι ληστές που ορμούν χωρίς έλεος κατά των ηλικιωμένων, ίσως έχουν εμπνευστεί από το τηλεοπτικό ΤΙΠΟΤΑ του χυδαιοσατυρικού!

Παρεμπιπτόντως, να σου θυμίσω (λα)Λάκη ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας είναι 83 ετών, ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης Θεόδωρος Πάγκαλος είναι 74 ετών, ο Κωστής Στεφανόπουλος ήταν Πρόεδρος Δημοκρατίας μέχρις τα 79 του χρόνια, ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν πρωθυπουργός μέχρι τα 77 του χρόνια, ο πρώην Πρόεδρος της Βουλής Απόστολος Κακλαμάνης, που ακόμη αστράφτει και βροντάει μέσα στη Βουλή, είναι 76 ετών, ο έφηβος στην ψυχή Μίκης Θεοδωράκης, που πίνεις νερό στ’ όνομά του, είναι 87 ετών, ο Μανώλης Γλέζος, που συμμετέχει στις διαδηλώσεις, αντιστέκεται στα ΜΑΤ και τα δακρυγόνα δεν τον λυγίζουν, είναι 90 ετών, ο Σερ Ουίνστον Τσώρτσιλ ήταν για δεύτερη φορά Πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου μέχρι τα 81 του χρόνια.

Λάκη Λαζόπουλε, είσαι αξιολύπητος, παρόλη τη μάταιη "δόξα" που απολαμβάνεις από τους μη έχοντας κρίση και διάκριση και παρά το χρήμα που έχεις συσσωρεύσει στους τραπεζικούς σου λογαριασμούς. Στα 56 σου χρόνια, δεν είσαι τίποτε άλλο παρά χαλκός ηχών και κύμβαλον αλαλάζον. Προβάλλεις ένα κατάπτυστο σάπιο πρότυπο για τη νεολαία και τις οικογένειες.

Χυδαιοσατυρικέ Λάκη Λαζόπουλε, επειδή είσαι ανεπίδεκτος ανάνηψης, μη σεβόμενος τις πανανθρώπινες αρχές και αξίες, τίποτα και κανέναν, το μόνο καλό που μπορείς να κάνεις στη χώρα μας είναι ν’ αποσυρθείς από τη μικρή οθόνη για να πάψεις να ρυπαίνεις κι εσύ με τα τοξικά τηλεοπτικά σου απόβλητα το σκουπιδότοπο "Ελλάδα". Θα ήταν ευχής έργο, μάλιστα, ν’ αποσυρθείς μαζί με όλο το πολιτικό σκυλολόι, που μας χρεοκόπησε οικονομικά και ηθικά, και το σάπιο σύστημα που σε ανέδειξε και σε επέβαλε ως πανάθλιο πρότυπο, αντάξιο του εαυτού τους.

Βγάλανε λάδι τον Ευάγγελο Βενιζέλο!

Ακόμη κι ο Λάκης Λαζόπουλος συμμετείχε στην παραπληροφόρηση που, λόγω "σκωληκοειδίτιδας", βγάζει λάδι τον Ευάγγελο Βενιζέλο από του αίματος του δημοψηφίσματος, μέσα στο οποίο πνίγηκε ο "εθνοσωτήρας" Γιώργος Παπανδρέου. Δείτε σχετικό video από την εκπομπή της περασμένης Τρίτης, 8-11-2011.



Η αλήθεια όμως είναι διαφορετική, και για το θέμα είχα γράψει σε προηγούμενο άρθρο μου. Παραθέτω ξανά τα αποκαλυπτικά video που επιβεβαιώνουν πόσο σθεναρά υπερασπίστηκε ο Ευάγγελος Βενιζέλος την ιδέα του δημοψηφίσματος, για το οποίο ένιψε τις χείρες του ως Πόντιος Πιλάτος κατά την επιστροφή του από τις Κάννες.





Τη στιγμή, λοιπόν, που "φαγώθηκε" κοτζάμ Γιώργος Παπανδρέου, γόνος γαλαζοαίματων, ακριβώς για την πρόταση του δημοψηφίσματος, απορώ και εξίσταμαι πώς ο συνένοχος στο "φόνο" έμεινε αλώβητος και μάλιστα ετοιμάζεται για επόμενος πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και Πρωθυπουργός. Αναρωτιέμαι πώς δεν τον παρέσυρε μαζί του ο αντιεξουσιαστής στην εξουσία, Τζέφρυ ο λαοπλάνος. Έχει γίνει κάποια μυστική συμφωνία μεταξύ τους;

Διαβάζω εδώ ότι «Αναμένονται εσωκομματικές εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ. Έχει τεθεί το θέμα της ηγεσίας μετά τις τελευταίες αποφάσεις του Γιώργου Παπανδρέου. Αμφισβητείται ανοιχτά από βουλευτές. (…)

Μετά τις τελευταίες αποφάσεις του -δημοψήφισμα και πρόταση Πετσάλνικου- βουλευτές του ΠΑΣΟΚ εκτιμούν ότι είναι αδιανόητη η διατήρησή του στην κεφαλή του ΠΑΣΟΚ, από τη στιγμή μάλιστα που τον Φεβρουάριο θα οδηγηθούμε εκτός απροόπτου σε εκλογές.(…)

Ο επικεφαλής της Αριστερής Πρωτοβουλίας, Γιώργος Παναγιωτακόπουλος, ζήτησε συνέδριο, ενώ έστειλε μηνύματα σε όλες τις κομματικές κατευθύνσεις.

"Σε όσους σχεδιάζουν, εκμεταλλευόμενοι την προσωρινή δυνατότητά τους, να διαμορφώνουν καταστάσεις σε επίπεδο κυβέρνησης και κόμματος, δηλώνουμε ότι δεν πρόκειται να τους χαρίσουμε την παράταξη που ιδρύθηκε να υπηρετεί το λαό και την πατρίδα και που οδήγησε τους αγώνες του λαού για εθνική ανεξαρτησία, λαϊκή κυριαρχία, κοινωνική απελευθέρωση και δημοκρατική διαδικασία", ανέφερε χαρακτηριστικά.»

Και βέβαια το ΠΑΣΟΚ οφείλει να θέσει άμεσα θέμα ηγεσίας. Τον Βαγγέλη Βενιζέλο τι θα τον κάνετε, κύριε Παναγιωτακόπουλε; Θα του δώσετε άφεση αμαρτιών; Θα τον αφήσετε στο απυρόβλητο; Εγώ τον θεωρώ πιο επικίνδυνο από τον George Papandreou. Είναι θρασύς και ανάλγητος προς τους αδύνατους, και κόλακας, δουλοπρεπής και δειλός προς τους ισχυρούς. Κι όταν εκ των υστέρων βλέπει τα σκούρα και θέλει να βγάλει την ουρά του απ’ έξω, παθαίνει και οξεία σκωληκοειδίτιδα και διακομίζεται στο νοσοκομείο!

Παρεμπιπτόντως, τον είδατε πώς έσπευσε πρώτος να βάλει το χέρι του στο Ευαγγέλιο κατά τη χθεσινή ορκωμοσία; Είναι αρχομανής ο Βάγγος, και του φαίνεται. Δεν χρειαζόμαστε τέτοιους θρασύδειλους εξουσιολάγνους πολιτικούς στο τιμόνι της χώρας. Αρκετά δεινά μας έχουν συσσωρεύει. Ούτε κοινοβουλευτικές κότες χρειαζόμαστε που να χειροκροτούν τους αρχηγούς τους ό,τι βλακεία και να λένε και να υπογράφουν αδιάβαστα ό,τι τους πασάρουν. Νισάφι πια! Πρέπει ο τόπος να γυρίσει σελίδα με νέα πρόσωπα με υπευθυνότητα, αξιοπιστία, θάρρος, ήθος, ικανότητες και διάθεση να υπηρετήσουν κι όχι να πλουτίσουν!

Ωστόσο, όχι μόνο στον Ευ. Βενιζέλο δεν πρέπει να δοθεί άφεση αμαρτιών αλλά και στους 154 συνενόχους που συναίνεσαν στη σφαγή μισθωτών και συνταξιούχων, και που όψιμα αμφισβητούν τον Γ. Παπανδρέου για να σώσουν το σαρκίο τους. Να μην ξαναδεί κανείς από δαύτους βουλευτική καρέκλα στον αιώνα τον άπαντα. Να πονέσουν όλοι εκείνοι που μας πόνεσαν βυθίζοντάς μας στη φτώχεια και στην απόγνωση. Αυτό το έγκλημα δεν πρέπει να μείνει ατιμώρητο. Και το να μείνουν εκτός Βουλής όλοι αυτοί θα είναι η ελάχιστη τιμωρία για ένα τόσο μεγάλο έγκλημα εις βάρος του λαού που διέπραξαν.

Η μεταβατική κυβέρνηση Λουκά Παπαδήμου – αναγκαίο κακό εδώ που μας έφτασαν – δεν πρέπει ν’ αποτελέσει κολυμβήθρα του Σιλωάμ για κανένα! Τούτη τη φορά οι Έλληνες δεν πρέπει να ξεχάσουν. Άλλωστε πού να ξεχάσει κανείς όταν καθημερινά βομβαρδίζεται με δυσβάστακτα χαράτσια και δεν του μένει σάλιο;

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος στην εποχή της... "αθωότητας"

Επειδή στην επανεμφάνισή του ο Λάκης Λαζόπουλος άφησε τον Ευάγγελο Βενιζέλο στο απυρόβλητο, χθες είχα τη φαεινή ιδέα ν' ανατρέξω στο 2009 για να ξαναθυμηθώ κάποιες από τις τοποθετήσεις του νυν βλοσυρού τσάρου της Ελληνικής Οικονομίας, και τα ευρήματα ήταν... συγκινητικά. Παραθέτω χαρακτηριστικά αποσπάσματα από δηλώσεις του προεκλογικά "σοσιαλιστή" Βαγγέλη, για να δείτε πώς αποσοσιαλίστηκε ο άνθρωπος μέσα σε δύο χρόνια.

13 Μαΐου 2009 - Ομιλία Ευ. Βενιζέλου σε εκδήλωση του ΚΕΣΔ (Κέντρο Ευρωπαϊκού Συνταγματικού Δικαίου)

Ε. Β.: «Και επειδή όχι μόνο τώρα, αλλά και για τα επόμενα χρόνια το κατεξοχήν προβληματικό πεδίο, το πεδίο στο οποίο θα κριθούν τα περισσότερα ζητήματα είναι το πεδίο της οικονομίας, αξίζει να τονίσω ότι η εθνική ανομία συνδέεται άμεσα με τον φαύλο κύκλο στον οποίον έχει εγκλωβιστεί προ πολλού η ελληνική οικονομία.»

16 Μαΐου 2009 - Ομιλία Ευ. Βενιζέλου στο τριήμερο για την ανάπτυξη της Θεσσαλονίκης και τις βασικές θέσεις του ΠΑΣΟΚ.

Ε. Β.: «Άρα η μεγάλη ευκαιρία της κρίσης είναι ότι κατέστησε την κοινωνία δεκτική σε ένα δημόσιο λόγο άλλου τύπου. Σε ένα δημόσιο λόγο ο οποίος ανταποκρίνεται στο εθνικό καθήκον αλήθειας και εν πάσει περιπτώσει δεν είναι μόνον η ρήση του Σολωμού ότι “εθνικό είναι το αληθές”. Είναι και η ρήση του Γκιράμσι ότι “το αληθινό είναι επαναστατικό” και έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία να μιλήσουμε και να μιλάμε σε όλα τα επίπεδα με αυτόν τον τρόπο. Εάν θέλουμε να ξεπεράσουμε αυτή την εθνική ανομία πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι και για το χρονοδιάγραμμα. Γιατί η Ελλάδα μπήκε πιο αργά στην οικονομική κρίση και θα βγει πολύ πιο αργά από την εθνική κρίση, γιατί αυτή έχει βαθιά διαρθρωτικά χαρακτηριστικά, ενώ η κρίση παντού έχει σε πολύ μεγάλο βαθμό συγκυριακά χαρακτηριστικά.

Εδώ ανεδείχθησαν τα βαθύτατα διαρθρωτικά χαρακτηριστικά της κρίσης, γιατί είμαστε εγκλωβισμένοι σε ένα φαύλο κύκλο των επιτυχιών μας και των αδρανειών μας. Γιατί είναι αναμφίβολα ιστορική επιτυχία της χώρας η ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ενωση και στην ΟΝΕ. Όμως αυτό συνεπάγεται θωράκιση νομισματική αλλά και υπαγωγή σε μια πειθαρχία δημοσιονομική. Παραιτείσαι από κυριαρχικά εργαλεία, νομισματικής, συναλλαγματικής και εν πολλοίς και δημοσιονομικής πολιτικής.

Τη στιγμή που πρέπει να αυξήσεις τις δημόσιες δαπάνες για να στηρίξεις την πραγματική οικονομία, τα εισοδήματα, να μειώσεις τη φτώχεια, να τονώσεις την απασχόληση, τη στιγμή εκείνη πρέπει να περιορίσει η χώρα τις δημόσιες δαπάνες για δημοσιονομικούς λόγους γιατί έχει αυξημένες ανάγκες δανεισμού, γιατί πληρώνει υψηλά επιτόκια και γιατί βεβαίως πρέπει να πείσει ότι έχει ένα πρόγραμμα περιορισμού των ελλειμμάτων και περιορισμού του δημόσιου χρέους. (...)

Άρα πρέπει να δούμε πού οφείλεται ο φαύλος κύκλος. Η αλήθεια είναι ότι οφείλεται στην παντελή απουσία φορολογικού συστήματος. Η σύγκρουση τυπικής και άτυπης οικονομίας προσλαμβάνει εκρηκτικές διαστάσεις. Η αλήθεια όμως ποια είναι; Η αλήθεια είναι ότι η παραοικονομία στηρίζει το εισόδημα τώρα. Διευκολύνει την απορρόφηση των κραδασμών της κρίσης και εν μέσω αυτής της κατάστασης πρέπει να πείσουμε τους πολίτες ότι εάν δεν βρούμε μηχανισμούς εκλογίκευσης και άρα εκσυγχρονισμού των δημοσιονομικών πραγμάτων, δεν μπορούμε να επιτελέσουμε τις δημοσιονομικές, κοινωνικές, αναδιανεμητικές λειτουργίες του κράτους. Άρα πρέπει να κάνουμε κάτι το οποίο είναι ριζοσπαστικό και γενναίο. (…)

Ποιος διαφωνεί με την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής; Κανείς. Αλλά ο κόσμος το ακούει αυτό και μάλλον μας κοιτάζει με απορία και λέει ότι τα έχουμε ξανακούσει όλα αυτά.

(...) Οι στατιστικές όμως οι φορολογικές δίνουν μια εικόνα “χύμα”. Διότι οι στατιστικές οι φορολογικές μας λένε ότι μόνον 25.000 πρόσωπα δηλώνουν εισόδημα άνω των 100.000 ευρώ και από τις 200.000 επιχειρήσεις οι οποίες υποβάλουν φορολογική δήλωση, μόνον 11.000 δηλώνουν φορολογητέα κέρδη άνω των 90.000 ευρώ και μόνον 1.570 άνω των 900.000 ευρώ. Άρα χρειάζεται εθνική συμφωνία φορολογικής ειλικρίνειας, εμπιστοσύνης και δικαιοσύνης που θα λειτουργεί ως υποστηρικτικός μηχανισμός του νέου μοντέλου ανάπτυξης, που θα λειτουργεί ως σύστημα μετάβασης, συμφωνημένης και ήπιας με διαφύλαξη των πραγματικών εισοδημάτων, από την τυπική στην άτυπη οικονομία. (…)

Γιατί το πρόβλημα της χώρας βεβαίως, όπως είπα και στην αρχή, είναι πρωτίστως πολιτικό και θεσμικό. Δεν επαρκούν οι θεσμοί. (…) Υπάρχει λοιπόν πρόβλημα ανανέωσης της δημοκρατίας, ανανέωσης του συστήματος διακυβέρνησης, μετααντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, μεταπλειοψηφικής θεώρησης των πραγμάτων.»

18 Μαΐου 2009 - Συνέντευξη Ευ. Βενιζέλου στα ΝΕΑ

Ε.Β. : «Η οικονομία αλλά και όλη η χώρα είναι εγκλωβισμένη σε έναν φαύλο κύκλο, στο υπόβαθρο του οποίου υπάρχει η βαθιά σύγκρουση μεταξύ τυπικής και άτυπης οικονομίας. (…) Μιλάμε πάντα για καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, αλλά αυτά ο πολίτης έχει δυστυχώς συνηθίσει να τα ακούει. Το ΠΑΣΟΚ έχει παρουσιάσει συγκεκριμένες φορολογικές προτάσεις. Η μελέτη βέβαια των φορολογικών στατιστικών δείχνει ότι τα πράγματα είναι πάρα πολύ δύσκολα. (...)

Χρειάζονται συνεπώς, πέραν όλων αυτών που ορθά λέγονται, και πιο ριζοσπαστικές και φιλόδοξες κινήσεις τις οποίες προσπαθώ να κωδικοποιήσω με την πρόταση για την ανάγκη να σπάσει ο φαύλος κύκλος. Αυτό θα μας επιτρέψει να τηρήσουμε τις προγραμματικές μας δεσμεύσεις για την παιδεία, την υγεία, την ενίσχυση των χαμηλών και μεσαίων εισοδημάτων, την αποκατάσταση αδικιών. (…)»

5 Σεπτεμβρίου 2009 - Συνέντευξη Ευ. Βενιζέλου στο Ράδιο Θεσσαλονίκη 94,5

Ε.Β.: «Δεν πιστεύω ότι η Ελλάδα είναι πτωχευμένη, ή ημιπτωχευμένη, ή ότι πρόκειται να καταρρεύσει δημοσιονομικά μια κοινωνία, μια οικονομία η οποία σε όγκο, δηλαδή σε απόλυτους αριθμούς - και μιλάμε για ένα κράτος με πληθυσμό ένδεκα εκατομμυρίων μαζί με τους μετανάστες, μια οικονομία λοιπόν ένδεκα εκατομμυρίων πολιτών που είναι τριακοστή στον κόσμο, τριάντα αριθμός, δηλαδή εάν υπήρχε G30 η Ελλάδα θα μετείχε.

Η Ελλάδα δεν κινδυνεύει τόσο εύκολα. Αδικούμε τον εαυτό μας. Το πρόβλημα είναι ότι δεν έχουμε μοντέλο ανάπτυξης, δεν έχουμε ένα κράτος που να υποστηρίζει την επιχειρηματικότητα, δεν έχουμε ένα κοινωνικό κράτος που να στηρίζει τα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα και να καταπολεμεί αποτελεσματικά την φτώχια και φυσικά όλα αυτά ξεκινούν από το γεγονός ότι έχουμε μια χύμα φορολογική κατάσταση που αδικεί τους πάντες και δεν προωθεί την ανάπτυξη, παρά μόνο διευκολύνει κάποιους επιτήδειους. Και έχουμε φυσικά και κάποιες λειτουργίες της αγοράς, οι οποίες ενθαρρύνουν το νόθο και όχι τον υγιή ανταγωνισμό. Αυτό είναι μια πραγματικότητα. (…)

Γιατί εδώ έχουμε και μια φοροαποφυγή την οποία την ενθαρρύνει το κράτος και την νομοθετεί και έχουμε και παντελή απουσία φορολογικών μηχανισμών και διοίκησης, η οποία να είναι αντικειμενική, απροσωπόληπτη. Ο επιχειρηματίας, ο επιτηδευματίας, ο ελεύθερος επαγγελματίας, ακόμα και ο μισθωτός που έχει άλλα εισοδήματα από άλλες δραστηριότητες, οδηγείται στην παραοικονομία και στην απόκρυψη για να προστατέψει το πραγματικό του εισόδημα και την οικογένειά του, για να ζήσει. Και βέβαια σε ένα υψηλότερο επίπεδο, σε ένα επίπεδο από το μεσαίο και πάνω, αυτό παίρνει διαστάσεις κερδοσκοπικές, διαμορφώνονται περιουσίες και ανισότητες μεγάλες. Άρα πρέπει να κοιτάμε συνολικά την πραγματικότητα, όχι μόνο στα χαμηλά και μεσαία επίπεδα, αλλά και στα υψηλότερα. (...)

Το πολιτικό σύστημα εκπέμπει νοσηρά μηνύματα προς την κοινωνία και γι’ αυτό έχουν ευθύνη όλα τα κόμματα και όλα τα πολιτικά πρόσωπα και δεν εξαιρώ ούτε τον εαυτό μου, ούτε το ΠΑΣΟΚ.

Όμως ποιος αναπαράγει και στηρίζει αυτή την πολιτική κατάσταση; Ο πολίτης. Εγώ αποδέχομαι ότι το συντριπτικά μεγάλο μερίδιο της ευθύνης ανήκει στο κράτος, στο πολιτικό σύστημα, στα κόμματα, στη δημόσια διοίκηση. Αλλά οι συμπολίτες μας, γιατί όλοι πολίτες είμαστε, δεν έχουν και το δικό τους μερίδιο ευθύνης; Η κοινωνία δεν πρέπει να αντιδράσει;

(…) Τα σκληρά γενικώς τρομάζουν τον κόσμο. Δεν χρειάζεται να είναι σκληρά, χρειάζεται να είναι σωστά, καλά στοχευμένα, αποτελεσματικά, δίκαια. (…)
Και χρειάζεται πραγματικά μια τεράστια προσπάθεια διότι πρέπει να βρούμε το αυγό του Κολόμβου, μάλλον όχι το αυγό του Κολόμβου κάτι ακόμα χειρότερο, να τετραγωνίσουμε τον φαύλο κύκλο. (...) Ιδού ο φαύλος κύκλος που πρέπει να σπάσει και να τετραγωνιστεί. Εκεί λοιπόν πρέπει να κάνεις ταυτόχρονες κινήσεις που να αυξάνουν τα φορολογικά έσοδα και να αυξάνουν και την δημόσια δαπάνη προς τις κατευθύνσεις που είναι αναγκαίες κοινωνικές και αναπτυξιακές.»

20 Σεπτεμβρίου 2009 - Ομιλία Ευ. Βενιζέλου για την οικονομία και το κοινωνικό κράτος

Ε.Β.: «Αν επικρατήσει και στην Ελλάδα η αντίληψη που φάνηκε στις τελευταίες προεκλογικές εμφανίσεις του κ. Καραμανλή, αυτός ο όψιμος βαλκανικός θατσερισμός, ο απειλητικός, ο σχεδόν κυνικός, πως πρέπει να επιβληθούν μέτρα περιορισμού των χαμηλών και μεσαίων εισοδημάτων με το πάγωμα των μισθών και των συντάξεων, το αποτέλεσμα θα είναι να αμφισβητηθεί ο πυρήνας του κοινωνικού κράτους, να πάψει να λειτουργεί ο στοιχειώδης μηχανισμός κοινωνικής αναδιανομής, και τελικά να πληγεί η αγορά, να πληγεί η εθνική οικονομία, να πληγεί η ζήτηση και άρα να πληγεί ο μεγάλος όγκος της μικρομεσαίας επιχείρησης, που είναι ο κορμός της ελληνικής οικονομίας και ο κορμός της απασχόλησης, γιατί πάνω από το 75% των Ελλήνων απασχολουμένων απασχολούνται ως μισθωτοί σε μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις κάτω των 10 εργαζομένων. (…)

Γιατί είναι αφελής και ανιστόρητος όποιος πιστεύει ότι ο φτηνός εργαζόμενος, ο εργαζόμενος που είναι φτωχός τελικά γιατί δεν μπορεί να ζήσει τον εαυτό του και την οικογένειά του από το προϊόν της εργασίας του και από τον ιδρώτα του, μπορεί να είναι εξειδικευμένος, μπορεί να είναι αποδοτικός, μπορεί να είναι παραγωγικός, μπορεί να είναι ανταγωνιστικός και μπορεί να προσφέρει προϊόντα και υπηρεσίες υψηλής ποιότητας. (…)

Ενώ φυσικά το δικό μας πλεονέκτημα δεν είναι το μικρό κόστος εργασίας, αλλά το διανεμητικό κεφάλαιο, η ικανότητα, η εμπειρία, η επινοητικότητα, η καινοτομία που επενδύεται στα προϊόντα μας, στις υπηρεσίες μας, στα αγαθά μας, κι έτσι μπορεί η ελληνική οικονομία να κατακτήσει ξένες αγορές και μπορεί η ίδια να προσφέρει εδώ επιτόπου υψηλού επιπέδου υπηρεσίες τουριστικές, χρηματοοικονομικές, εκπαιδευτικές, προκειμένου να κινηθούν αγορές, να ανοίξουν θέσεις εργασίας, να αυξηθεί ο εθνικός πλούτος. (…)

Άρα, δε θα βρούμε τη λύση στις αυξήσεις των ορίων ηλικίας, των νομοθετημένων ορίων ηλικίας. Δε θα βρούμε τη λύση στη μείωση του ποσοστού αναπλήρωσης, στη μείωση των ήδη μικρών συντάξεων. Θα βρούμε τη λύση στα έσοδα, θα βρούμε τη λύση στο διαχωρισμό προνοιακών και ασφαλιστικών παροχών, σε μια άλλη σχέση έντιμη και διαφανή κράτους και ασφαλιστικού συστήματος, θα βρούμε τη λύση στα επαγγελματικά ταμεία που πρέπει να συμπληρώνουν τη σύνταξη ώστε ο κάθε εργαζόμενος να έχει σίγουρα κύρια και επικουρική σύνταξη εγγυημένη από το κράτος, θα βρούμε τη λύση στην αναγνώριση κάθε ενσήμου γιατί κανένας χρόνος ασφάλισης δε μπορεί να πηγαίνει χαμένος και πρέπει να υπάρχει μια αναλογική σύνταξη για όλους. (...)

Και το θεμελιώδες που πρέπει να κάνουμε, είναι να καταπολεμήσουμε τη φτώχια. Και μπορούμε. Η δέσμευσή μας για το εγγυημένο εισόδημα, για το εγγυημένο επίπεδο αξιοπρεπούς διαβίωσης, δημοσιονομικά συνεπάγεται επιβάρυνση λιγότερο από 0,5% του ΑΕΠ. Και αυτό είμαστε υποχρεωμένοι μέχρι το τέλος της τετραετίας να το αντιμετωπίσουμε. Γιατί είμαστε η μόνη χώρα τελικά της παλιάς Ευρώπης, η μόνη χώρα μέλος της ζώνης του ευρώ που δεν έχουμε πλήρη μηχανισμό εγγυημένου εισοδήματος. (…)

Φίλες και φίλοι, όλα αυτά βεβαίως σημαίνουν ότι σε μια περίοδο κρίσης, σε μια περίοδο που η Ελλάδα ως μέλος της ΟΝΕ και της ζώνης του ευρώ πρέπει να εμφανίζει δημοσιονομική σταθερότητα και αξιοπιστία, είμαστε υποχρεωμένοι να αυξήσουμε τις δημόσιες δαπάνες για να έχουμε ένα κοινωνικό κράτος ολοκληρωμένο, για να έχουμε δημόσια σχολεία, δημόσια πανεπιστήμια, δημόσια νοσοκομεία, δημόσια πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας, να έχουμε τα θεμελιώδη δημόσια αγαθά. Αυτός είναι ο φαύλος κύκλος, αυτή είναι η μεγάλη αντίφαση. Αυτή είναι η μεγάλη ιστορική πρόκληση, ότι τη στιγμή που όλα τα κράτη δαπανούν για να στηρίξουν τα χαμηλά εισοδήματα, να στηρίξουν τις επιχειρήσεις, να στηρίξουν την απασχόληση, να ξεπεράσουν την κρίση και η Ελλάδα έπρεπε να το κάνει αυτό, οργανωμένα και δυναμικά, πρέπει ταυτόχρονα εμείς ν’ αντιμετωπίσουμε το ειδικό πρόβλημα που έχουμε που είναι το δημόσιο χρέος βέβαια, όχι το έλλειμμα, έλλειμμα έχουν όλες οι χώρες και πολύ μεγαλύτερο. Μεγάλες χώρες, πολύ μεγαλύτερο.

Μα, νομίζω ότι είναι αστείο να το συζητάμε. (...)
Αυτό είναι πραγματικά ένα μεγάλο στοίχημα και ας κλείσω με μια νεανική έκφραση, όπως έλεγε ένα σύνθημα κατά των ναρκωτικών: "Η ζωή είναι μαγκιά". Μαγκιά είναι να μπορέσεις να συμβιβάσεις αυτούς τους φαινομενικά αντίθετους στόχους. Αυτό είναι το μεγάλο στοίχημά μας και θα κερδίσουμε τη μάχη αυτή. Γιατί δε μας αρκεί η νίκη κι η αυτοδυναμία στις εκλογές, θέλουμε νίκη στο πρόγραμμά μας, θέλουμε νίκη στη σχέση μας με τους πολίτες και την κοινωνία.»

21 Σεπτεμβρίου 2009 - Ομιλία Ευ. Βενιζέλου για την Παιδεία

Ε.Β.:«Πρέπει η επένδυση στο διανοητικό κεφάλαιο να είναι το θεμέλιο ενός νέου μοντέλου ανάπτυξης, και αυτό συνδέει την παιδεία ως αντικείμενο κυβερνητικής πολιτικής με τον καταλύτη όλων των δημόσιων πολιτικών, που είναι βεβαίως η δημοσιονομική πολιτική. Γιατί στο μέσο μιας μεγάλης διεθνούς και εγχώριας κρίσης, στο μέσον μιας πολύ μεγάλης δημοσιονομικής κρίσης με ανύπαρκτο φορολογικό σύστημα, έχουμε ένα κράτος που πρέπει να αυξήσει τη δημόσια δαπάνη για το καλό δημόσιο σχολείο, το καλό δημόσιο πανεπιστήμιο, το καλό ΤΕΙ.

Πρέπει να αυξήσει τη δημόσια δαπάνη για τον παιδικό σταθμό, πρέπει να αυξήσει τη δημόσια δαπάνη για νηπιαγωγείο σε όλους, πρέπει να αυξήσει τη δημόσια δαπάνη για τη στέγη, για το ολοήμερο σχολείο, για να καλυφθούν τα κενά των εκπαιδευτικών λειτουργών, για να υπάρχουν μόνιμοι εκπαιδευτικοί λειτουργοί και να μην ταλαιπωρούνται διαρκώς αναπληρωτές και ωρομίσθιοι σε μια διαρκή εργασιακή ομηρία. Αλλά αυτό ισχύει και για την υγεία, αυτό ισχύει και για το κοινωνικοασφαλιστικό σύστημα, αυτό ισχύει και για την άμυνα, αυτό ισχύει και για τον εκσυγχρονισμό του κράτους, αυτό ισχύει και για τα δημόσια έργα και όλο το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων.

Και από κάπου πρέπει να τα βρεις όλα αυτά και πρέπει να τα βρεις με έναν ελεγχόμενο τρόπο, γιατί δεν μπορείς να ξεπερνάς υπερβολικά και μακροχρόνια τα όρια του δημοσιονομικού ελλείμματος, ούτε να ανεβάζεις στα ύψη το δημόσιο χρέος. Αυτός είναι ο φαύλος κύκλος και αυτόν πρέπει να σπάσουμε. Αλλά δεν θα τον σπάσουμε εις βάρος της εκπαίδευσης, εις βάρος της αναγκαίας αύξησης της δημόσιας δαπάνης, γιατί αυτή είναι μια υποχρεωτική προτεραιότητα και γιατί μόνο δαπανώντας για την εκπαίδευση θα μπορέσουμε να οργανώσουμε το μοντέλο ανάπτυξης της χώρας σε αυτό που λέγεται αναπτυξιακό κοινωνικό κράτος.

Γιατί το κοινωνικό κράτος δεν είναι ίδρυμα που δίνει λεφτά, δεν είναι ένα πουγκί που δίνει λεφτά, δεν είναι μια χοάνη που απορροφά δημόσιους πόρους για να ασκείται "φιλανθρωπία". Είναι ένα μεγάλο πεδίο απασχόλησης, δημιουργούνται θέσεις εργασίας πολύ σημαντικές στις κοινωνικές υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένων και των εκπαιδευτικών υπηρεσιών και είναι και ένα μεγάλο πεδίο επενδύσεων και ένα μεγάλο πεδίο παραγωγής εθνικού πλούτου, που στη συνέχεια πρέπει το κράτος να αναδιανείμει προκειμένου να αποκαθιστούμε την κοινωνική συνοχή και την κοινωνική αλληλεγγύη.

Όταν λοιπόν έχουμε τα μεγάλα συνθήματα που τώρα είναι το 5% του ΑΕΠ για την εκπαίδευση ή το 1 δισεκατομμύριο επιπλέον δημόσια δαπάνη από τον πρώτο προϋπολογισμό, έχουμε και πρέπει να έχουμε πλήρη συνείδηση της βαρύτητας και της δεσμευτικότητας των λόγων μας.»

15 Νοεμβρίου 2009 - Συνέντευξη Ευ. Βενιζέλου στην Κ. Ελευθεροτυπία

Ερώτηση: «Σήμερα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή λέει "σκληρά μέτρα ή βουλιάζετε". Η κυβέρνηση επιμένει πως θα κρατήσει τις υποσχέσεις της προς τους αδύνατους. Βρήκατε τον τρόπο να τετραγωνίσετε τον κύκλο;»

Ευ. Βενιζέλος: «Η χώρα δεν έχει - δυστυχώς- φορολογικό σύστημα. Επικρατεί - το έχω πει πολλές φορές- μια "χύμα" φορολογική κατάσταση, άδικη και αναποτελεσματική. Υπάρχει επίσης όχι μόνο η κακόβουλη σπατάλη, αλλά και η διαρθρωτική σπατάλη, δηλαδή μειωμένη αποδοτικότητα των δημόσιων δαπανών κατά 30% σε σχέση με άλλες χώρες που ΟΟΣΑ. Ολα αυτά οδηγούν στην υποχρέωση να γίνονται παράλληλα δύο κινήσεις: μία για την αλλαγή του μοντέλου ανάπτυξης, και κυρίως του φορολογικού και δημοσιονομικού συστήματος, και μία για την αποκατάσταση αδικιών και την ενίσχυση των χαμηλών και των μεσαίων στρωμάτων.»

Ερώτηση: «Ναι, αλλά οι Βρυξέλλες εκφράζουν επιφυλάξεις αν υπάρχουν τα περιθώρια για να υλοποιήσετε το κοινωνικό πακέτο.»

Ευ. Βενιζέλος: «Αυτό δεν αντιβαίνει προς τις υποχρεώσεις μας στην Ε.Ε. και τη ζώνη του ευρώ. Η διεθνής αξιοπιστία της χώρας είναι αναγκαία προϋπόθεση για τη μακροπρόθεσμη και πλήρη εφαρμογή της κοινωνικής και αναδιανεμητικής μας πολιτικής. Αυτό δεν συνιστά τετραγωνισμό του κύκλου αλλά προσπάθεια για να σπάσει ο φαύλος κύκλος.»

ΠΡΟΔΟΤΕΣ!

Λάκης Λαζόπουλος: "σημείο των καιρών"…

Στην εποχή της απόλυτης παρακμής και της μιζέριας, φυσικό είναι να έχει πιάσει πάτο και η σάτιρα, αν μπορεί να θεωρηθεί σάτιρα το τηλεοπτικό σκουπιδαριό που προσφέρει κάθε Τρίτη από την τηλεόραση του ALPHA ο Λάκης Λαζόπουλος.

Οι λίγες εύστοχες ατάκες που κάνει στην πολιτική επικαιρότητα και στους πολιτικούς πνίγονται μέσα στο συρφετό των τηλεοπτικών «τίποτα» που παρελαύνουν - γελοίες περσόνες που ο Λάκης έχει επιλέξει για να εμπλουτίζει την ανιαρά επαναλαμβανόμενη σπουδαιογελοία εκπομπή του τσαντιριού του. Μου θυμίζει την παροιμία, "πήρε ο στραβός κατήφορο"...

Και πόσο εμετική είναι η εμμονή του εθνικού ψευτοσατιρικού στο να διακωμωδεί με χυδαιότητα τη σεξουαλική πράξη και τα σεξουαλικά όργανα, ανθρώπων και πιθήκων! Λες και η γενετήσια λειτουργία είναι ό,τι πιο ευτελές και σιχαμερό υπάρχει κάτω από τον ήλιο…

Τι τραγωδία, η οικονομική χρεοκοπία που μαστίζει τη χώρα να συνοδεύεται και από χρεοκοπία της τέχνης! Τι συμφορά ο λαός, μέσα στη δυστυχία και στην απόγνωση που βρίσκεται, να πεινάει για λίγη ψυχ-αγωγία (αγωγή της ψυχής) και να του προσφέρονται τηλεοπτικά σκ**ά! Και τι θλιβερό πρότυπο προσφέρει ο Λάκης στους νέους που φιλοξενεί κάθε φορά στο τσαντίρι του…
Αλήθεια, πόσο προκλητικά ανεύθυνος και γυμνός είναι ο εγχώριος «βασιλιάς της σάτιρας»… Και πόσο χρεοκοπημένος σε καινοτόμες ιδέες!

Κρίμα, ρε Λάκη! Σου είχα γράψει εδώ και δυο χρόνια, αφού δεν είχες τίποτα καλύτερο να προσφέρεις, να αποσυρθείς. Εσύ όμως επιμένεις να συνεχίζεις να φθείρεις και να φθείρεσαι, ώστε να μη θυμάται πια κανείς τις παλιές καλές ημέρες σου. Αλίμονο, επαχύνθης σφόδρα, κι όχι μόνο σε κιλά αλλά και σε αντίληψη. Το χρήμα και η δόξα σου έκαναν ζημιά, και δεν έχεις δυστυχώς επίγνωση της κοπριάς που προσφέρεις μέσα από το τσαντίρι σου.
Ευτέλισες το ταλέντο που σου έδωσε η φύση, αντί να το χρησιμοποιήσεις για να οξύνεις το νου και να προάγεις, σαν ηθο-ποιός, το ήθος εκείνων που σε παρακολουθούν. Είσαι κι εσύ ένα σημείο των χαλεπών καιρών που ζούμε, κατοπτρικό είδωλο ενός λαού εθισμένου στο φτηνό χαβαλέ…

Ας θυμηθούμε τώρα και το σχετικό "ύμνο":

Δος μου χαβαλέ και πάρε την ψυχή μου,
Ολέ στου τσαντιριού το χαβαλέ!
Στο χαβαλέ τη βρίσκω και ξεδίνω,
Δώσε μου, Λάκη, κι άλλο χαβαλέ!

Δε θέλω συμβουλές, δε θέλω παραινέσεις,
Και δε γουστάρω, μάγκες, προβληματισμούς!
Βαρέθηκα τις "παιδαγωγικές" σας επιθέσεις,
Δώστε μου χαβαλέ, κι όχι χρησμούς!

Ποσώς μ’ ενδιαφέρει το τι θα ξημερώσει,
Στο χαβαλέ τη βρίσκω, ολέ στο χαβαλέ!
Αδιαφορώ εάν η Τρόικα θα με σώσει,
Δώσε μου, Λάκη, κι άλλο χαβαλέεε!

Εδώ και τώρα βρείτ' εκτόνωση με χαβαλέ,
Κι αφήστ' ες αύριον τα σπουδαία,
Πολύ τη βρίσκω, είπα, με το χαβαλέ,
Με χαβαλέ περνάω ξένοιαστα κι ωραία!

Ο LeΛάκης Λαζόπουλος-Ligdopoulos ξαναχτύπησε

Φθινοπωρινή πρεμιέρα έκανε προχθές ο LeΛάκης Ligdopoulos από το διαβόητο πια αλτσαντίρι του, και η διαπίστωση όσων σέβονται στοιχειωδώς τον εαυτό τους και την τέχνη ήταν για μια ακόμη φορά ότι ο τύπος είναι αμετανόητος κι έχει ξεφύγει εντελώς. Σαν καβαλημένο καλάμι που είναι, ούτε του περνάει από το μυαλό ότι αυτό που προσφέρει στον κόσμο από το ρυπαροτσαντίρι του είναι χαβαλές, σκουπίδια, σαβούρα, και μπόχα. Πρόκειται για τηλεοπτικά κόπρανα...

Έχω ασχοληθεί και στο παρελθόν με δαύτον, αλλά ισχύει κι εδώ η παροιμία στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα. Όσο ο LeΛάκης έχει την ακροαματικότητα που έχει, κανείς δεν δικαιούται να ελπίζει ότι τούτος ο λαός θα βγει από το ηθικό τέλμα. Όσο ο LeΛάκης Ligdopoulos δεν απομονώνεται από τους άλλους καλλιτέχνες, αλλά απεναντίας χαίρει άκρας εκτίμησης και θαυμασμού, κανείς δεν μπορεί να ελπίζει ότι θα ξημερώσει άσπρη μέρα στο ΤρΕλλαδιστάν. Όταν η τέχνη προσβάλλεται από καλπάζουσα χλαπάτσα, σημαίνει ότι το πνευματικό σκοτάδι είναι τόσο πυκνό που κόβεται με το μαχαίρι...

Σεξόπληκτος ή σεξομανής μέχρι αηδίας, ο LeΛάκης έχει εκχυδαΐσει στο έπακρο τη γενετήσια λειτουργία με λόγια και αποκρουστικές χειρονομίες και κινήσεις σώματος, κι’ αυτό το θεωρεί τέχνη και σάτιρα! Το έχω ξαναπεί, τέτοιοι σεξόπληκτοι τύποι που θεωρούν το σεξ ό,τι πιο ελεεινό και χυδαίο, ή είναι σεξουαλικά ανίκανοι, πεινασμένοι και στερημένοι ή είναι σεξουαλικά διεστραμμένοι. Το ακόμη χειρότερο είναι ότι ο θλιβερός αυτός τύπος ανάμεσα στα χυδαία και αποκρουστικά σεξοδιαστροφικά ανέκδοτά του ρίχνει και ένα «Χριστός και Παναγιά» για να… δέσει. Παντελώς αδιάντροπος και ιερόσυλος! Φοβάμαι ότι ο τύπος χρήζει ψυχιατρικής παρακολούθησης και θεραπείας.

Το σπουδαιογελοίο της υπόθεσης είναι ότι ο LeΛάκης θεωρεί τον εαυτό του γνήσιο εκφραστή της Αριστοφανικής σάτιρας! Θησαυρίζει προσφέροντας τηλεοπτική σαβούρα, ενώ στα διαλείμματα των σεξουαλικών του παρακρούσεων κάνει και κάποια κριτική στους πολιτικούς, παίζοντάς το φίλος του εργαζόμενου και του αδικημένου, συμπάσχοντας δήθεν μαζί τους.

Ωστόσο, LeΛάκη, δεν πείθεις. Αν θέλεις να το παίξεις κήρυκας δικαιοσύνης πρέπει να μάθεις να σέβεσαι πρώτα τον εαυτό σου, κατόπιν το ακροατήριο που φέρνεις στο αλτσαντίρι σου και τους τηλεθεατές σου. Αντί ν’ αποχαυνώνεις όσους σε παρακολουθούν επικεντρώνοντας το ενδιαφέρον τους ανάμεσα στα σκέλη τους, θα μπορούσες να τους δώσεις υγιή ερεθίσματα για ν’ αναπτύξουν την κριτική τους σκέψη και την αίσθηση δικαιοσύνης και αλήθειας, ούτως ώστε ν’ αντισταθούν στην κοινωνική εξαθλίωση που έχει ενσκήψει στη χώρα μας και να πολεμήσουν για κάποιο ιδανικό.

Αλλά, τι λέω; Ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος! Πώς μπορεί ένας χυδαιοσατιρικός χωρίς ηθικά ερείσματα, χωρίς όραμα και ιδανικό άλλο από το χρήμα, την καλοπέραση και τον εκχυδαϊσμό του σεξ να εμπνεύσει ιδανικά στους άλλους; Δείτε κι εδώ αν δε με πιστεύετε.
Τελικά επαληθεύεται και πάλι ότι ένας λαός δεν έχει μόνο τους τριακόσιους που του αξίζουν αλλά και τα τηλεοπτικά είδωλα που τον εκφράζουν.

ΛαΛάκης Λαζόπουλος: ο σεξόπληκτος προαγωγός της χυδαιότητας

Σε μια χώρα που έχει βυθιστεί σε πολιτικό, ηθικό και πολιτιστικό τέλμα, σε μια χώρα που ο χαβαλές είναι η δεύτερη φύση των ιθαγενών, σε μια πατρίδα που οι αρχές κι αξίες έχουν καταντήσει ανέκδοτα για γραφικούς και αιθεροβάμονες, σε μια χώρα-μπουρδέλο που όλοι ασελγούν στο κουφάρι της, σε μια χώρα που λεηλατείται, ξεπουλιέται και βιάζεται πανταχόθεν, δεν είναι σύμπτωση που κάποια προκλητικά και χυδαία ΤΙΠΟΤΑ αναδεικνύονται σε ήρωες πουλώντας τηλεοπτικά σκουπίδια.

Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Οι λαοί έχουν τους ηγέτες που τους αξίζουν και τους χυδαίους σατιριστές που τους εκφράζουν. Όμοιος ομοίω αεί πελάζει! Θα θυμάστε βέβαια ότι το Λαλάκειο ΤΙΠΟΤΑ, στο διαγωνισμό του ΣΚΑΪ πέρυσι είχε αναδειχτεί ένας από τους 100 Μεγάλους Έλληνες (!) και το είχε πιστέψει ο ανεκδιήγητος. Του είχα μάλιστα αφιερώσει και κάνα δυο άρθρα τότε. (Δείτε εδώ κι εδώ).

Είχα καιρό να μπω στο τηλεοπτικό χυδαιοτσαντίρι του, κι επειδή τελευταία άκουγα γύρω μου επαίνους για τις πολιτικές του ατάκες, άνοιξα το βρωμοτσάντιρο να δω μπας και βελτιώθηκε. Βλέπεις, αιθεροβάμων ούσα, πιστεύω και σε θαύματα-μεταλλάξεις χαρακτήρων, ξεχνώντας σοφές παροιμίες, όπως αυτήν: "ο λύκος το τρίχωμα αλλάζει μα δέρμα δεν αλλάζει."

Και πού έπεσα επάνω λέτε; Στην ηχητική "επεξεργασία" του "μαλάκα". Κινητή εγκυκλοπαίδεια ο χυδαίος! Αναμφισβήτητα ο Λαλάκης έχει επίγνωση ότι απευθύνεται σε μαλάκες, αφού στη μαλακία τους, διάολε, επενδύει και θησαυρίζει, και το διασκέδαζε, ενώ το αποχαυνωμένο του κοινό χειροκροτούσε ασταμάτητα, πιστεύοντας προφανώς πως κάποιοι άλλοι ήταν οι "μαλάκες" κι όχι οι παρευρισκόμενοι...

Ο Λαλάκης είναι κλασσική περίπτωση χυδαιολόγου που χρησιμοποιεί την πολιτική σάτιρα ως περιτύλιγμα για να εκτονώνει ενδιαμέσως τη σεξομανία του και να γαργαλίσει τα ζωικά ένστικτα των χειροκροτητών του. Κι εκεί που δίνει στο ακροατήριό του, μεταξύ των οποίων ΔΥΣΤΥΧΩΣ και πολλοί μαθητές, λίγη τροφή για πολιτικό και κοινωνικό προβληματισμό, έστω προκατειλημμένο και αριστερόστροφο, τροφή πάντως που αν οι ακροατές την επεξεργάζονταν στη σκέψη τους θα μπορούσε να οδηγήσει σε αφύπνιση και δράση κατά της σαπίλας που τους απειλεί το παρόν και το μέλλον, εν τω άμα το ρίχνει στη σεξοχυδαιότητα, στη σαχλαμάρα και στον αποβλακωτικό χαβαλέ, χύνοντας το "γάλα" που μόλις είχε ρίξει στην καρδάρα. Δεν δίνει στους ακροατές του ούτε δευτερόλεπτα για να μπορέσουν ν' αφομοιώσουν κάτι το σοβαρό. Το αφιόνι για συντήρηση της αποχαύνωσης πρέπει να πέσει αστραπιαία στο κεφάλι των θεατών του, μέσα κι έξω από το στούντιο, μπας και προλάβουν και ξυπνήσουν.

Διότι η αφύπνιση της νεολαίας θα έβλαπτε σοβαρά το σάπιο κατεστημένο, και ο Λαλάκης έχει εντολή να είναι προσεκτικός. Άλλωστε τον συμφέρει και τον ίδιο να παραμένει ο λαός και ιδιαίτερα οι νέοι στο σημείο μηδέν της συνειδητότητας, ώστε να του δίνουν ρεκόρ τηλεθέασης για να θησαυρίζει.

Αυτός είναι ο Λαλάκης: Σάρκα εκ της σαρκός και οστούν εκ των οστέων μιας κοινωνίας που έχει κάνει το χαβαλέ θρησκεία κι έχει εκχυδαΐσει τη γενετήσια λειτουργία σα να ήταν ό,τι πιο βρώμικο υπάρχει στη φύση. Κολυμπώντας ο ίδιος στο χρήμα και στη χλιδή, μας παριστάνει εκ του ασφαλούς τον κοινωνικό επαναστάτη ξεγελώντας τους αφελείς που κρέμονται από τα χείλη του.

Αυτή είναι η δυστυχία και η φτώχεια της κοινωνίας μας. Σε μια κρίσιμη εποχή που χρειαζόμαστε κοινωνικούς αναμορφωτές, κήρυκες δικαιοσύνης με πύρινο λόγο που να γεμίζουν τα γήπεδα με νεολαία και ν' αφυπνίσουν αποχαυνωμένες συνειδήσεις, σε μια εποχή που οι νέοι πνίγονται στα αδιέξοδα και ψάχνουν απεγνωσμένα για πρότυπα που να τα μιμηθούν και να ξαναβρούν την ελπίδα και νόημα στη ζωή τους, η Ελλάδα το μόνο που έχει να τους προσφέρει είναι σπουδαιοχυδαίοι τύποι σαν το Λαλάκη. Αλίμονο! Η ηθική χρεοκοπία μας είναι πολύ πιο επικίνδυνη από την οικονομική πτώχευση, που άλλωστε έπεται

της πρώτης.

Πρόσθεσα σκόπιμα αρκετές φωτογραφίες σε τούτη την ανάρτηση, για να παρατηρήσετε, κάνοντας κλικ για μεγέθυνση, τη φάτσα του χυδαιοσατιρικού μας, μια φάτσα καλοθρεμμένη από την καλοπέραση, με ύφος αλαζονικό και ειρωνικό. Είναι ο σύγχρονος ψευδοπροφήτης του ΤΙΠΟΤΑ. Αυτόν αξίζει η σημερινή Ελλάδα, αυτόν αναδείξαμε. Παλιότερα "αφιερώματα" στο χυδαιοΛάκη μπορείτε να βρείτε εδώ, εδώ, κι εδώ.

Δώσε ρε Λάκη χαβαλέ και πάρε την ψυχή μου,
Δόξα και πάλι δόξα εις το χυδαίο χαβαλέ!
Στο χαβαλέ τη βρίσκω, αυτός ειν’η ζωή μου,
Δος μου χαβαλέ, ρε, χαβαλέ, χαβαλέεε!

Δε θέλω συμβουλές, δε θέλω παραινέσεις,
Και δε γουστάρω, Λάκη, προβληματισμούς!
Βαρέθηκα τις 'παιδαγωγικές' τους επιθέσεις,
Δώσε μου χαβαλέ, και όχι ηθικούς χρησμούς!

Ποσώς μ’ ενδιαφέρει το τι θα ξημερώσει,
Στο χαβαλέ τη βρίσκω, δόξα στο χαβαλέ!
Αδιαφορώ εάν κανείς μεθαύριο θα με σώσει,
Δώσε μου Λάκη χαβαλέ, χαβαλέ, χαβαλέεε!

Εδώ και τώρα εκτόνωσέ μας με το χαβαλέ,
Και ας αφήσουμε ες αύριον τα σπουδαία,
Πολύ τη βρίσκω, με του Λάκη μας το χαβαλέ,
Με τη χυδαιοσάτιρα περνάω ξένοιαστα κι ωραία!

Λάκη Λαζόπουλε, η σαχλαμάρα δεν είναι σάτιρα!

Έχεις την ψευδαίσθηση ότι κάνεις σάτιρα, και μάλιστα θεωρείς το εαυτό σου ως το σύγχρονο Αριστοφάνη! Αναμφίβολα διαθέτεις κάποιο ταλέντο, αλλά το έχεις εκπορνεύσει και εκχυδαΐσει σε σημείο που οι θεατές των εκπομπών σου να μην παίρνουν τίποτα θετικό στο τέλος των αλτσαντιριών σου. Πέρυσι, μια δημοσκόπηση του ΣΚΑΪ σε ανέδειξε ως έναν από τους «100 Μεγάλους Έλληνες», χα, χα, χα, κι εσύ το πίστεψες και καβάλησες υψηλότερο καλάμι, πηγαίνοντας από το κακό στο χειρότερο.

Όταν σατιρίζεις τα πολιτικά δρώμενα, αν εξαιρέσουμε κάποιες προσωπικές σου ιδεοληψίες και συμπάθειες που κάνουν μπαμ, είσαι αρκετά εύστοχος, και θα μπορούσες να είσαι χρήσιμος για τη χώρα, και κυρίως για τη νεολαία που λες ότι υπεραγαπάς, αν επικέντρωνες τις εκπομπές σου στη σάτιρα της σάπιας πολιτικής. Όμως, εκεί που σατιρίζεις κάτι σοβαρό, και πριν δώσεις έστω και μια στιγμή στον τηλεθεατή να επεξεργαστεί περαιτέρω τη σκέψη σου, ώστε να οξύνει την κρίση του και να καταλάβει πώς υποθηκεύεται το μέλλον του από το σάπιο πολιτικό κατεστημένο, τον ρίχνεις στο χαβαλέ και στη σαχλαμάρα, και χύνεις την καρδάρα με το γάλα, με μια κλωτσιά!

Αυτός είσαι, Λάκη Λαζόπουλε, γέννημα- θρέμμα του σάπιου κατεστημένου το οποίο σε ανέδειξε. Σε κάθε εκπομπή σου παρουσιάζεις τα ίδια γελοία υποκείμενα-χαβαλέδες, που λένε τις ίδιες βλακείες με συχνά χυδαίο τρόπο, κι αυτό νομίζεις ότι είναι σάτιρα. Είσαι εντελώς προβλέψιμος, Λάκη Λαζόπουλε, καραγκιόζη του χαβαλέ, διότι δεν έχεις τίποτα το καινούργιο να παρουσιάσεις. Η φαντασία σου επαχύνθη σφόδρα, όπως και το σώμα σου, από την τρυφηλή ζωή που διάγεις – πόσους μήνες το χρόνο κάνεις διακοπές ανά τας νήσους; - και δεν γεννάει πια τίποτα το δημιουργικό.

Έχεις ζαλίσει τους φίλους σου με τους γελοίους ήρωές σου, όπως ο ψευτογιατρός που πάσχει από κοπρολαγνεία, πορδολαγνεία και πεολαγνεία, κι αυτό το θεωρείς σάτιρα! Αλήθεια πόσα παίρνει ο γελοίος αυτός τύπος για τη συνεισφορά του στο χαβαλέ του αλτσαντιριού; Αλλά και οι άλλοι πανηλίθιοι ήρωες της εκπομπής σου είναι εξίσου αξιοθρήνητοι και προβλέψιμοι, και αποβλακώνουν το κατά δύναμιν τους θεατές του αξιοθρήνητου τσαντιριού σου.

Λάκη Λαζόπουλε, πρέπει να συμβουλευτείς επειγόντως ψυχαναλυτή μπας και μπορέσει να σε ελευθερώσει από τις εμμονές εκχυδαϊσμού που έχεις γύρω από σεξουαλικά όργανα, σεξ, φυσιολογικές σωματικές λειτουργίες, και διαφήμιση του χαβαλέ ηλίθιων τηλεσυνεργατών σου. Επίσης, έχεις την τάση να γελοιοποιείς γριές, λες και όταν μεγαλώνει ο άνθρωπος πρέπει να γίνεται αντικείμενο χλευασμού και κακόβουλης σάτιρας.

Βασιλιά του χαβαλέ, είσαι εντελώς ανεύθυνος, και προσφέρεις ένα κάκιστο πρότυπο, σε μια εποχή που οι νέοι έχουν χάσει εντελώς το μπούσουλα και ψάχνουν απεγνωσμένα για υγιή πρότυπα. Έχεις τεράστια ευθύνη γι’ αυτούς τους μαθητές που κουβαλάς κάθε φορά στο τσαντίρι σου και τους ταΐζεις κοπροσάτιρα. Δεν είσαι καλύτερος από τους πολιτικούς που σατιρίζεις, μάλιστα είσαι πολύ χειρότερος διότι εκείνοι τουλάχιστον, κουτσά στραβά, έστω με μπόλικες μίζες και ρουσφέτια, έστω με την πρόσφατη παράδοση σε ξένη μπότα, κρατάνε το σύστημα όρθιο για να μην καταρρεύσει εντελώς, ώστε εσύ να έχεις πλατφόρμα για να χοροπηδάς, και πουλώντας σαχλαμάρα να θησαυρίζεις...

Έχω να σου δώσω μια συμβουλή, θλιβερό κακέκτυπο του Αριστοφάνη: αν δεν έχεις με τι να γεμίσεις τη δίωρη εκπομπή του χαβαλέ, περιόρισέ την σε μία ώρα, και εστίασε την προσοχή σου σε πολιτικά και κοινωνικά θέματα της επικαιρότητας. Σταμάτα επιτέλους να παρουσιάζεις τις ηλιθιότητες του κάθε βλαμμένου, διότι έτσι αποβλακώνεις τους θαυμαστές σου αντί να τους οξύνεις τη σκέψη. Σατίρισε κριτικά τους τηλεοπτικούς σταθμούς που παρουσιάζουν εκπομπές-σαβούρα αποβλακώνοντας το κοινό, αντί ν’ αναμεταδίδεις τη σαβούρα αυτή από την εκπομπή σου.

Λάκη Λαζόπουλε, σε μια εποχή που η Ελλάδα βουλιάζει λόγω μακροχρόνιας καταπάτησης αρχών και αξιών από τους ταγούς της, του λαού μη όντος άμοιρου ευθυνών, είσαι υπερήφανος να θησαυρίζεις απλώς διαφημίζοντας τη σαπίλα της; Είσαι ικανοποιημένος να μην προσφέρεις τίποτα το θετικό στη νεολαία παρά μόνο εκτόνωση με το χυδαιοχαβαλέ σου;

Παριστάνεις υποκριτικά τον επαναστάτη, ενώ δυστυχώς είσαι ικανός μόνο για χαβαλέ εκ του ασφαλούς. Μάθε, επιτέλους, ότι αν ήσουν γνήσιος επαναστάτης δε θα σου παραχωρούσε το σάπιο κατεστημένο εκπομπή για να θησαυρίζεις υπονομεύοντάς το.

Καλείς τον υποσιτιζόμενο λαό στους δρόμους, ενώ δεν έχεις να του προτείνεις εναλλακτική λύση, κι ούτε σκοτίζεις το νου σου για να τη βρεις. Στο μυαλό σου επικρατεί πλήρης θολούρα περί του πρακτέου.

Πάντως, έχω άσχημα νέα να σου πω Λάκη: Έτσι και γίνει το θαύμα και η Ελλάδα αναγεννηθεί από τις στάχτες της, εσύ και οι χαβαλέδες-συνεργάτες σου θα συμπεριληφθείτε από τους πρώτους στα απόβλητά της, μαζί με όλες τις βδέλλες του σάπιου ψευτοδημοκρατικού συστήματος της κλεπτοπλουτοκρατίας.

Μ. Θεοδωράκης στο Λαζοπου-Λάκη: «Με αγάπη δικός σου»!

Αυτός είναι ο τρυφερός χαιρετισμός του μεγάλου μουσικοσυνθέτη Μίκη Θεοδωράκη στο μικρό μήτσο – Λάκη – ένα άτομο συγκεχυμένης ιδεολογίας και αμφισβητήσιμης συγκρότησης και στόχων, παρότι και αυτός μας προέκυψε ένας από τους 100 "Μεγάλους Έλληνες" του ΣΚΑΪ. Για τον προκλητικό και αλλοπρόσαλλο χαβα-Λάκη έχω γράψει επανειλημμένως επικριτικά άρθρα σε τούτο το ιστολόγιο, και δεν είχα καμία διάθεση να επανέλθω, αν δε με προκαλούσε η επιστολή του Μίκη Θεοδωράκη που διαβάστηκε από το Αλ-Τσαντίρι ανήμερα της 17ης Νοεμβρίου, μιας συμβολικής ημέρας, συναισθηματικά φορτισμένης για όλους.

Για το ποιος είναι ο Μίκης Θεοδωράκης δε χρειάζεται να πω τίποτα. Προβληματίζομαι όμως σοβαρά όταν βλέπω να είναι φίλος του Λάκη, διότι μου έρχονται στο νου οι παροιμίες της λαϊκής σοφίας : «Δείξε μου το φίλο σου να σου πως ποιος είσαι», και η άλλη η χειρότερη που λέει «Όμοιος ομοίω αεί πελάζει.». Το ότι ο Μίκης επιλέγει το Λαζόπουλο για να διαβάσει μέσα από το "Τσαντίρι" του τα διαγγέλματά του, δύο τινά μπορεί να σημαίνει. Ή ανικανότητα να αντιληφθεί την επικινδυνότητα και το διαβρωτικό ρόλο του λα-Λάκη, καθότι ο τελευταίος είναι θαυμαστής και υποστηρικτής παντός κουκουλοφόρου αντιεξουσιαστή θεωρώντας τον επαναστάτη με αιτία, ή ταύτιση με τις απόψεις του δεύτερου και επιδοκιμασία του εθνομηδενιστικού ρόλου που έχει αναλάβει μέσα από τις δήθεν σατιρικές, ου μην αλλά και συχνά εμετικές παραστάσεις του.

Η χθεσινή δεν ήταν η πρώτη φορά που ο Μ. Θεοδωράκης επιλέγει έναν εθνομηδενιστή και "μπατσοφάγο" για τη δημόσια ανάγνωση των επιστολών του. Η προηγούμενη που μου έρχεται στο νου ήταν στις 22-2-2008, όπου ο μεγάλος μουσικοσυνθέτης αναφερόταν στο Μακεδονικό και, ούτε λίγο ούτε πολύ, πρότεινε το κλείσιμο των συνόρων με τα Σκόπια! «Ας κλείσουμε τα σύνορα, ας σταματήσουμε τις οικονομικές και διπλωματικές μας σχέσεις και ας τους αφήσουμε να αυτοαποκαλούνται όπως θέλουν, κοροϊδεύοντας τους εαυτούς τους», είχε πει μεταξύ άλλων. Παραθέτω το σχετικό βίντεο στο τέλος του άρθρου για να μη διακόψω τη ροή της σκέψης σας στα τελευταία γεγονότα. Περιττό να προσθέσω ότι αν κάτι τέτοιο είχε ειπωθεί από τον Καρατζαφέρη, ή τον Α. Γεωργιάδη, ή τον Καραμανλή, θα τους χλεύαζε μέχρι Δευτέρας Παρουσίας, και με τα χοροπηδήματά του θα είχε τρυπήσει την οροφή του Αλ-Τσαντιριού. Όμως στο Μίκη υποκλίθηκε και υποκλίνεται, είτε συμφωνεί είτε διαφωνεί, διότι είναι μεγάλος μουσικοσυνθέτης και πάλαι ποτέ αγωνιστής!

Ας έλθουμε όμως στο χθεσινό κρούσμα το οποίο με απογοήτευσε σφόδρα, και γι’ αυτό γράφω τούτες τις γραμμές. Για όσους δεν είναι ενήμεροι με το ιστορικό, παραθέτω χαρακτηριστικό απόσπασμα από το αρχικό κείμενο της οργάνωσης «Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς» με το οποίο ανέλαβε την ευθύνη για την έκρηξη έξω από το σπίτι του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ και συγγραφέα Μίμη Ανδρουλάκη, την Παρασκευή (13/11) – μια πράξη την οποία εννοείται ότι καταδικάζω. Το κείμενο το βρήκα στο tvxs:

« Στο συγκεκριμένο πλάνο του συνολικού σχεδίου μας, αυτή τη φορά, επιδιώκουμε να καταδείξουμε τον προδοτικό κομπλεξισμό των πρώην αριστερών καθώς και το ρόλο των τυμβωρύχων της σκέψης και της διανόησης, που διαφεντεύουν στα κυκλώματα των "ανθρώπων του πνεύματος".

Για αυτό το σκοπό δεν θα μπορούσε να υπάρξει πιο εύστοχο χτύπημα από την τοποθέτηση εκρηκτικού μηχανισμού στον τηλε-λακέ της εξουσίας Μίμη Ανδρουλάκη. Ο συγκεκριμένος μαζί με άλλες επιφανείς προσωπικότητες της "αντι-δικτατορικής" αυτοεξορίας, στο Παρίσι της καλοπέρασης, όπως ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Βασίλης Βασιλικός κ.α. συγκεντρώνουν όλα τα παραπάνω χαρακτηριστικά. Γνωστοί πρώην αριστεροί με κύρος και διεθνή φήμη, που ξεπληρώνουν τις ολιγοήμερες "διακοπές" τους στα κρατητήρια της Ασφάλειας με βουλευτικά και υπουργικά αξιώματα (ο "αγωνιστής" Μ. Θεοδωράκης διετέλεσε υπουργός "άνευ χαρτοφυλακίου" σε προηγούμενη κυβέρνηση της Ν.Δ.)

Θα έπρεπε τουλάχιστον να ντρέπονται απέναντι στους χιλιάδες ανώνυμους αριστερούς, που ξυλοκοπήθηκαν, βασανίστηκαν, φυλακίστηκαν, και εκτελέστηκαν... Για αυτούς που δεν υπήρξε και δεν θα υπάρξει ούτε μια σελίδα στην επίσημη ιστορία των νικητών. Αντίθετα η πλέμπα της αριστερής διανόησης αρέσκεται να συνεστιάζεται σε κάθε ευκαιρία με τους εκπροσώπους της δημοκρατίας και της τάξης, ανταλλάσσοντας φιλοφρονήσεις σε εγκαίvια και δεξιώσεις της "καλής κοινωνίας". Είναι η πικρόχολη λιγοψυχία όλων αυτών, που ποτέ δεν είχαν ψυχή. Αυτών που ανέξοδα πρόδωσαν ό,τι γράφτηκε με αίμα.

Γιατί, όσο κι αν διαφωνούμε, με την ιδεολογία και τα οράματα "του λαϊκού ξεσηκωμού",των προηγούμενων γενιών, σεβόμαστε αυτούς που μάτωσαν για τις ιδέες τους ή πέθαναν με το όπλο στο χέρι, περήφανοι, χωρίς κανένα αντάλλαγμα. Αντίθετα οι "επιφανείς προσωπικότητες" αντίστοιχου βεληνεκούς με τον Μ.Ανδρουλάκη τι έκαναν; Όχι μόνο λάκισαν, αλλά εξύμνησαν τη δημοκρατία, τον αστικό πολιτισμό και την κουλτούρα του και έγιναν οι γελωτοποιοί του.

Σήμερα, όποιος λέει πως είναι καλλιτέχνης, πρέπει να ντρέπεται. Οι διανοούμενοι και το αριστερό σινάφι τους είναι συμμέτοχοι στην ηθική αυτουργία αυτού του αρρωστημένου κόσμου. Δεν είναι απλά μετανοημένοι, αλλά και απολογητές του συστήματος. Ακόμη και η προοδευτική "αντιθεσμική" κριτική τους, είναι πάντα στα πλαίσια του ευπρεπούς και πολιτισμένου διαλόγου.»

Προσωπικά, αν και διαφωνώ κάθετα και καταδικάζω ανεπιφύλακτα κάθε πρακτική ένοπλης βίας για επιβολή ιδεοληψίας, ή επίλυση κοινωνικών και διεθνών διαφορών, απλούστατα διότι η βία είναι βαρβαρισμός που αναπαράγει βία χωρίς κανένα θετικό τελικό αποτέλεσμα, δε μπορώ να αποσιωπήσω το γεγονός ότι τουλάχιστον το ανωτέρω απόσπασμα που παρέθεσα εμπεριέχει κάποιες αλήθειες ως προς τους ψευτοαριστερούς κρυφοκαπιταλιστές. Ναι, περιέχει πικρές αλήθειες πάνω στις οποίες οι θιγόμενοι θα έπρεπε να προβληματιστούν κάνοντας μια δημόσια ειλικρινή αυτοκριτική, αντί ν’ απαντούν στους επικριτές τους, όπως έκανε ο Μίκης Θεοδωράκης, με ειρωνεία και περιφρόνηση.

Στο κοινωνικό χάος και την εξαθλίωση που έχει κατρακυλήσει η χώρα μας, θα περίμενε κανείς από προσωπικότητες όπως ο Μίκης Θεοδωράκης ν’ απευθύνουν διαλλακτικό μήνυμα σοφίας και νουθεσίας στα οργισμένα νιάτα, τα οποία έχουν παρασυρθεί σε μια αδιέξοδη αντιεξουσιαστική ιδεοληψία και χρησιμοποιούν την τρομοκρατία ως απάντηση στις κοινωνικές αδικίες, έστω κι αν υποψιάζεται πως ίσως κάποιοι άλλοι κρύβονται πίσω από τους "αγωνιστές" και τους πατρονάρουν.

Ο Μ. Θεοδωράκης, ως μεγάλος αγωνιστής, όπως θεωρεί τον εαυτό του πως είναι, θα έπρεπε να αρθρώσει ένα συμφιλιωτικό λόγο και να είναι μπροστάρης σε κινήσεις επικοινωνίας με τους τρομοκράτες, σε μια προσπάθεια γεφύρωσης του αβυσσαλέου χάσματος που έχει ανοιχτεί μεταξύ αυτών και της άρχουσας τάξης, εν ονόματι της κοινωνίας που ποτέ δεν τους εξουσιοδότησε να την υπερασπιστούν με κουκούλες, καλάσνικοφ, μολότοφ και γκαζάκια. Δυστυχώς δεν το έχει κάνει, και έχασε μια μεγάλη ευκαιρία να το επιχειρήσει έστω και τώρα που προκλήθηκε. Αντί αυτού διάλεξε τον εύκολο δρόμο της ειρωνείας και των λεονταρισμών!

Ας δούμε όμως τι έγραψε ο Μίκης στο συναγωνιστή, ου μην αλλά και εθνομηδενιστή σύντροφο Λάκη, ο οποίος σημειωτέον στη χτεσινή τσαντιροπαράσταση, ημέρα της εθνικής επετείου της 17ης Νοέμβρη, δεν παρέλειψε να χλευάσει μετά μουσικής τον Εθνικό Ύμνο, ο ιερόσυλος!

Ιδού λοιπόν η επιστολή του Μίκη Θεοδωράκη στον Αποστολάκη, τον εθνικό μας χαβαλέ, αρχέτυπο της γαλαζοαίματης κοινωνικής χλαπάτσας, για να δανειστώ μια λέξη που είχε ο ίδιος χρησιμοποιήσει πριν από πολλά χρόνια, όταν ακόμη δεν είχε γίνει τόσο μέγας και τρανός υποκριτής:

«Αγαπητέ μου Λάκη,
Διάβασα στο σημερινό Τύπο την προκήρυξη της οργάνωσης "Συνομωσία των Πυρήνων της Φωτιάς" που συνυπογράφεται από κάποια αντάρτικη ομάδα τερροριστών – η λέξη τρομοκράτες γαλλιστί επί το ευγενέστερον – που με αποκηρύσσουν μαζί με το Βασίλη Βασιλικό και το Μίμη Ανδρουλάκη, και μεταξύ άλλων μας αποκαλούν πρώην αριστερούς και μας κατηγορούν ότι συγκεντρώνομε τον προδοτικό κομπλεξισμό των πρώην αριστερών και ότι εξαργυρώνουμε τις ολιγοήμερες διακοπές μας στα κρατητήρια της ασφάλειας για βουλευτικά και υπουργικά αξιώματα.
Όσο για μένα με αποκαλούν ειρωνικά "αγωνιστή" που διετέλεσε υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου σε προηγούμενη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.
Κατόπιν τούτων σπεύδω να απαντήσω με το κείμενο που εσωκλείω και σε παρακαλώ να το διαβάσεις ώστε να το ακούσουν όσο είναι δυνατόν περισσότεροι Έλληνες.
Με αγάπη δικός σου,
Μίκης.»

Διαβάστε τώρα την επιστολή του Μ. Θεοδωράκη που έχει τίτλο:

ΑΝΟΙΧΤΗ ΔΗΛΩΣΗ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ ΠΡΟΣ “ΣΥΝΟΜΩΣΙΑ ΠΥΡΗΝΩΝ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ”
«Λεβέντες μου σας καμαρώνω! Είστε οι συνεχιστές του Κολοκοτρώνη, του Ανδρούτσου και του Άρη σε σύγχρονη εκδοχή. Και γι’ αυτό η τελευταία ελπίδα του προδομένου λαού μας. Με την γενναία σας δημόσια αποκήρυξή μου, μου ανοίξατε τα μάτια. Ομολογώ, έστω και καθυστερημένα, ότι υπήρξα ένας ελεεινός και σιχαμερός προδότης-συνεργάτης της χούντας και της αντιλαϊκής δεξιάς και τώρα μετανιωμένος αποζητώ την δίκαιη τιμωρία μου.
Το σπίτι μου βρίσκεται σε μια μικρή πάροδο της οδού Γαριβάλδη, στην Επιφανούς 1, και καθώς είμαι ξαπλωμένος, έχω απέναντι μου την πλαγιά του Φιλοπάππου, απ' όπου σας είναι πανεύκολο να με κάψετε ζωντανό, για να με λυτρώσετε από τις τύψεις που με ζώνουν. Προς τούτο έχω ορθάνοιχτα τα παράθυρά μου για να σας διευκολύνω, με κίνδυνο να πάθω γρίπη. Όμως ποιος λογαριάζει τέτοιες λεπτομέρειες όταν έχει να κάνει με terroristes-τιμωρούς όπως εσείς;
Je vous remercie
Μίκης Θεοδωράκης
Υ.Γ. Καημένε Παπαδόπουλε που είσαι να καμαρώσεις την σπορά σου.»

Δείτε και το σχετικό video και θαυμάστε το σεμνό, ταπεινό και γεμάτο δέος ύφος του Λάκη:



Θαυμάστε ακόμη στο επόμενο video πώς διασκεδάζουν παρεούλα οι αριστεροί "αγωνιστές" που τους αντάμειψε πλουσιοπάροχα η κακούργα κοινωνία για τους αγώνες τους. Προσέξτε ποια βρίσκεται στα δεξιά του Μ. Θεοδωράκη και ποιο υψηλό ζεύγος βρίσκεται στα αριστερά του. Η σημειολογία σπάζει κόκαλα! Στα παλιά άσχημα χρόνια είχαν πάρει τη ζωή τους λάθος, κι αλλάξανε ζωή οι άνθρωποι... Εμείς οι ραγιάδες πότε θ' αλλάξουμε ζωή άραγε;



Στη συνέχεια η ανάγνωση του διαγγέλματος του Μίκη Θεοδωράκη για το Μακεδονικό, το Φεβρουάριο του 2008. Το πώς ο Λάκης κατάφερε να μην καταπιεί τη γλώσσα του, διαβάζοντας λόγια που δεν πιστεύει, οφείλεται στο μεγάλο υποκριτικό του ταλέντο. Η αμηχανία του όμως ήταν έκδηλη.

Λάκης ο "Μέγας", ο σεξόπληκτος…

Πώς λέμε πυρόπληκτος, δαιμονόπληκτος, αυνανόπληκτος, κλπ.; Ε, κάπως έτσι… Το 'σεξόπληκτος' είναι διακοσμητικό επίθετο και εξάγεται από τη λέξη 'σεξοπληξία'. Οι απόψεις των σεξολόγων διίστανται ως προς τα αίτια που προκαλούν αυτή την εκφυλιστική νόσο. Άλλοι την αποδίδουν σε σεξουαλική ανικανότητα και στέρηση, κι άλλοι σε σεξομανία, δηλαδή σε επικίνδυνα αυξημένη σεξουαλική δραστηριότητα. Ό,τι κι αν ισχύει στην προκειμένη περίπτωση, τα συμπτώματα είναι άκρως ανησυχητικά για την υγεία του εθνικού μας σατιριστή - ενός από τους 100 'μεγάλους' Έλληνες που ανέδειξε ο ΣΚΑΙ! - αλλά και για την ψυχοσωματική υγεία των φανατικών φανς (fans) που τον παρακολουθούν ανελιπώς και τον έχουν αποθεώσει.

Έχοντας αντέξει να δω μέρος της χτεσινοβραδινής τσαντιριώτικης παράστασης του ακριβοπληρωμένου τηλεδιασκεδαστή - που το παίζει και αριστερός, χα, χα, χα! - κι έχοντας αηδιάσει από τις συνεχείς αναφορές του, με λόγια, χειρονομίες και προκλητικές κινήσεις του σώματος, στη σεξουαλική πράξη, ένιωσα την ανάγκη να γράψω δυο γραμμές επί του θέματος, κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου στον «καλλιτέχνη». Θα του πρότεινα, αν δεν έχει τίποτα καλύτερο να παρουσιάσει, να αποσυρθεί από τη σκηνή για να σώσει τουλάχιστον την υστεροφημία του. Όσο συνεχίζει σε αυτό το στυλ, διαφημίζοντας την σεξοπληξία του, αδικεί τον εαυτό του, ευτελίζει το ταλέντο του, και καθυβρίζει τους τηλεθεατές του.

Βέβαια, η διασκέδαση μέσω τηλεοπτικών παραστάσεων και όχι μόνο, έχει πάψει προ πολλού να είναι ψυχαγωγία, δηλαδή αγωγή της ψυχής, κι έχει καταντήσει “αγωγή” των ζωικών ενστίκτων και παθών του θεατή. Εντάσσεται κι αυτό στο γενικότερο πλαίσιο του εκφυλισμού της τέχνης, αναπόφευκτης συνέπειας του εκφυλισμού αρχών και αξιών στην εποχή μας. Και μια τέτοια παρακμιακή εποχή είναι αναπόφευκτο ν’ ανεβάζει στο βάθρο ως ήρωες-σταρ περιστατικά όπως του Λάκη του Τσαντιριώτη. Είπα ‘περιστατικά’, διότι στην ιατρική όλοι οι ασθενείς αποκαλούνται από τους φακελάκηδες γιατρούς 'περιστατικά' – θα το γνωρίζετε φαντάζομαι. Και ο Λάκης μας, από οξεία σεξοπληξία πάσχων, είναι ένα ‘περιστατικό’ που χρήζει άμεσης επιστημονικής φροντίδας.

Αυτά τα λίγα είχα να πω για το θέμα, και αμαρτίαν ουκ έχω, διότι τα έγραψα προς νουθεσία. Για τον εν λόγω σεξόπληκτο κύριο είχα ξαναγράψει στο παρελθόν, και μπορείτε να βρείτε τα σχετικά άρθρα μου εδώ, εδώ κι εδώ. Δυστυχώς δεν έχει υπάρξει η παραμικρή βελτίωση από τότε...

Λαζόπουλος ο Μέγας στο ΣΚΑΪ

Αγαπητέ Απόστολε, παρακαλώ επίτρεψέ μου να σε αποκαλώ ‘Απόστολο’, τώρα που ανήκεις στους Μεγάλους, διότι το υποκοριστικό ‘Λάκης’ σε μικραίνει. Επίσης, επίτρεψέ μου να σου μιλάω στον ενικό αφού γνωριζόμαστε καλά από τότε που σου είχα στείλει μια πολύ “τρυφερή” επιστολή στο προσωπικό σου Email, επιστολή που δημοσιεύτηκε και εδώ. 

Λάκη Λαζόπουλε, έχεις χαιρετίσματα από το "Διάβολο"

Λάκη Λαζόπουλε, εθνικέ μας χαβαλετζή,
Ο Εωσφόρος μου είπε να σου στείλω χαιρετίσματα, και να σε διαβεβαιώσω ότι είσαι εκλεκτό και πολύ αγαπητό τέκνο του! Ο φίλος σου ο "Διάβολος", γνωστός και ως Σατανάς ή "Ξαποδώ", σου είναι ευγνώμων διότι ξαποστέλλεις μετά μανίας όσους δε γουστάρεις - νεκρούς και ζώντας - στην αγκαλιά του ώστε να τους περιποιηθεί δεόντως. Κι αυτό είναι μεγάααλη υπηρεσία! Χαίρεται να σ’ ακούει όταν το στόμα σου γεμίζει με το όνομά του καθώς προφέρεις τη μακάβρια ευχή του μίσους σε συνανθρώπους σου που “υπεραγαπάς”.Δεν μπορείς να φανταστείς, μου είπε, το μέγεθος της αρνητικής διαβολοενέργειας που διοχετεύεις στα σπίτια των πιστών οπαδών σου και το πλάτος και το βάθος της δυσαρμονίας που απελευθερώνεις κάθε φορά που ανοίγεις τη στομάρα σου μπροστά στην κάμερα για να εκτελέσεις το ύψιστο "θρησκευτικό" καθήκον της διαβολαποστολής.

Μου είπε ότι σαν εθνικό "πρότυπο" που είσαι, με το ζωντανό παράδειγμά σου εμπνέεις οπαδούς και θαυμαστές σου, μεγάλους και μικρούς, να κάνουν το ίδιο, ξαποστέλλοντας στη "στοργική" αγκαλιά του Βεελζεβούλ όσους κι αυτοί δε γουστάρουν, συνεχίζοντας ευλαβικά την πατενταρισμένη Ελληνική διαβολοπαράδοση. Αυτή είναι η ανεκτίμητη προσφορά σου στον απανταχού της γης αθυρόστομο και οργίλο Ελληνισμό!

Μου είπε ακόμη να σου πω να μην ανησυχείς που δεν σ’ έχει περιποιηθεί στη στοργική αγκαλιά του δεόντως, διότι τα εκλεκτά τέκνα του, όπως του λόγου σου, καθυστερεί να τ’ ανταμείψει για τις καλές τους υπηρεσίες, παρέχοντάς τους άφθονο χρόνο και χρήμα ώστε να “εμπνεύσουν” πολλούς με το παράδειγμά τους, διαπλάθοντας ψυχές στο κατ’ εικόνα και “διαβολομοίωση”. Έχει όμως και για σένα τον “καλό” σκοπό του… αν και το απεύχομαι, διότι δεν έχω φτάσει στο δικό σου “πνευματικό” πολιτισμό να στέλνω οποιονδήποτε συνάνθρωπο στα χωρικά ύδατα του Ξαποδώ. Μπορείς να με πεις υποανάπτυκτη και πολιτιστικά καθυστερημένη, αλλά τι να κάνω, δε μου βγαίνει η διαβολαποστολή για κανέναν. Το καταλαβαίνεις;

Και κάτι άλλο: με παρακάλεσε να σου πω ότι όταν σου περνάνε κακές σκέψεις πως Διάβολος δεν υπάρχει κλπ., να τις ξορκίζεις διότι είναι ψέματα. Διότι πώς αλλιώς μπορείς να δικαιολογήσεις την αυθόρμητη επιθυμία σου να στέλνεις κάποιον στην αγκαλιά του όταν οργίζεσαι; Πού στέλνεις δηλαδή τους εχθρούς σου; Στον ανύπαρκτο; Και τόοοση αρνητική ενέργεια που επενδύεις στη “διαβολαποστολή” την επενδύεις για να ξαποστείλεις κάποιον στον ανύπαρκτο; Γι’ αυτό λοιπόν, μου είπε να σου πω, μεταξύ κατεργαρέων χρειάζεται ειλικρίνεια. Και τον πιστεύεις το Διάβολο και τον προσκυνάς και τον υπηρετείς, γι αυτό κι εκείνος δεν θα σε ξεχάσει όταν έλθει το πλήρωμα του χρόνου, εκτός εάν εν τω μεταξύ λιποτακτήσεις από τη διαβολαποστολή σου.

Αυτά μου είπε να σου μεταφέρω, και δεν ευθύνομαι αν δεν τα λάβεις σοβαρά υπ’ όψη σου.

Με ελάχιστη έως ανύπαρκτη εκτίμηση, και αρκετό οίκτο,
Πυγολαμπίδα

Λάκης Λαζόπουλος Λαϊκιστής

Πρόκειται για τον επικίνδυνα λοιμογόνο ιό της λαζοπουλομανίας, κοινώς κακοήθους χαβαλεδοπάθειας, που έχει προσβάλλει μεγάλο μέρος του ντόπιου πληθυσμού και όχι μόνο, ήγουν για το σπουδαιογελοίο μα άκρως επικίνδυνο φαινόμενο που ακούει στο όνομα ‘Τρία Λάμδα’. Στο άλμπουμ των χαβαλετζήδων τούτος ο τύπος ευγενούς ‘μακάκα’ θα καταγραφεί και ως ‘αλτσαντιριώτης σκατομεταποιητής’! 

Όταν η χυδαιότητα πουλιέται ως σάτιρα…

Στην τηλεοπτική εκπομπή της Τρίτης, 6 Νοεμβρίου του 2007, ο ‘εθνικός’ μας ‘σατιρικός’, γνωστός και μη εξαιρετέος, Λάκης Λαζόπουλος, χτύπησε κόκκινο ή μάλλον έπιασε πάτο. Σκέτος οχετός αποβλήτων! Αναμενόμενο ήταν, αφού έχει διαπιστώσει ότι η χυδαιότητα ‘πουλάει’ στον τόπο μας… ‘Βασιλιάς’ της μικρής οθόνης, πια, με τη μεγαλύτερη τηλεθέαση παρακαλώ, ήταν επόμενο ότι σε κάποια στιγμή θα ξεσέλωνε. Είναι κείνο κει που λένε, “Πήρε ο στραβός κατήφορο.”