Ο Αρχιεπίσκοπος είναι ο σύγχρονος ΙΟΥΔΑΣ

Εγκληματούν κατά της ανθρωπότητας οι ψευδοπροφήτες κακών

Κάποιος πρέπει να τους ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ!!!!

Ο εισαγγελέας πρέπει να επεμβαίνει και να "συνετίζει" τους παρανοϊκούς ιατρικούς εκπροσώπους των ορατών και αόρατων σκοτεινών δυνάμεων που τρομοκρατούν τους πολίτες έως θανάτου, στην προσπάθειά τους να διαδώσουν εν δυνάμει αυτοεπαληθευόμενες προφητείες. Και επίσης να επιβάλει δυσβάστακτα πρόστιμα στις φυλλάδες και τις ιστοσελίδες που δημοσιεύουν τα τρομοκρατικά σενάρια επίορκων "ιατρών".

"Θεολογικές" ανοησίες και "Χριστιανική" Σατανοδοξία

Στην προηγούμενη ανάρτησή μου παρέθεσα ολόκληρο το άρθρο του κ. Κυριάκου Κυριαζόπουλου, καθηγητή (επ.) του Εκκλησιαστικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του Α.Π.Θ., δικηγόρου παρ’ Αρείω Πάγω και θεολόγου, στο οποίο έχει κάνει εκτενέστατη έρευνα για το πιθανό τσιπάρισμα μέσω υποχρεωτικού εμβολιασμού λόγω κορωνοϊού. Η εν λόγω μελέτη του καθηγητή ρίχνει άπλετο φως σε αυτά που συμβαίνουν και στα χειρότερα που πιθανώς θα συμβούν. Εξαιρετική δουλειά και ομολογουμένως κοπιώδης με πλείστες παραπομπές στις πηγές. Έως εδώ καλά.

Εκεί όμως που με απογοήτευσε ο κ. Κυριαζόπουλος είναι ο "Θεολογικός Επίλογος" του άρθρου του, που μοιάζει περισσότερο με Σατανολογικό Επίλογο. Θλίβομαι πραγματικά όταν στην "Ορθοδοξία" μιλάνε περισσότερο για τον Σατανά παρά για το Θεό. Το όνομα που θα ταίριαζε περισσότερο στην "Ορθοδοξία", αλλά και σε όλες τις Χριστιανικές ομολογίες και δόγματα, είναι "Σατανοδοξία".

Ιούδας ο Ισκαριώτης: Προδότης ή Άγιος;

Φίλοι οι Χριστιανοί, φιλτάτη δε η Αλήθεια!

Εάν ο Χριστός ήρθε για να λυτρώσει τον κόσμο από την αμαρτία, όπως πιστεύουν οι Χριστιανοί - άσχετα τώρα αν επί 2000 χρόνια ο "χριστιανικός" κόσμος κάθε άλλο παρά λυτρωμένος δείχνει να είναι -  και αν αυτό το γνώριζε ο ίδιος και διαισθάνθηκε ότι πλησίαζε η ώρα της θυσίας του, τότε γιατί κρυβόταν για να μην τον πιάσουν οι επίδοξοι σταυρωτές του; Γιατί κρυβόταν τόσο προσεκτικά, ώστε να χρειαστεί ένας Ιούδας για να τον προδώσει στους διώκτες του; Γιατί δεν παρουσιαζόταν ο ίδιος στον Ρωμαίο ηγεμόνα της Ιουδαίας, Πόντιο Πιλάτο, να πει "εγώ είμαι αυτός που καταζητείτε, δικάστε με";

Διάβολος, ο πατήρ του ψεύδους

Εν αρχή ή το ψεύδος.

Και το ψεύδος ην προς τον Διάβολο,

Και ο Διάβολος ην ο πατήρ του ψεύδους.

Και ο πατήρ του ψεύδους την Εύα εξηπάτησε, Ωιμέ!

Ελληνικό Κοινοβούλιο: το "ιερό" του διαβόλου

Ανάμεσα στις τελευταίας στιγμής ντροπολογίες της μη έχουσας ιερό και όσιο απερχόμενης σκοταδιστικής κυβέρνησης  του ΣΥνασπισμού ΡΙΖοσπαστικής Αθεΐας είναι και η αποποινικοποίηση της κακόβουλης βλασφημίας. 

Και αντί σύσσωμη η αντιπολίτευση να επιχειρηματολογήσει σθεναρά εναντίον της ανίερης αυτής ντροπολογίας, απείχαν από τη συνεδρίαση! Γιατί; Μα προφανώς διότι είναι και αυτοί βλάσφημοι και δεν είχαν το ηθικό ανάστημα να στηλιτεύσουν την ντροπολογία  του διαβόλου.

Παραδομένοι ψυχή τε και σώματι στον Μαμμωνά

Αίσχος!!! Η Ελλάδα έγινε μια απέραντη βάση για τις πολεμικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ. Τι μακάβριο ετοιμάζουν άραγε οι αρχιερείς του Διαβόλου για την περιοχή μας; 
Τελικά ποιος είναι το αφεντικό μας; Η Γερμανία ή οι ΗΠΑ;
Όποιος προλάβει αρπάζει και δέρνει...
Ω τι σατανικός κόσμος, Πατέρα! Και πώς να χαμογελάει κανείς ατενίζοντας τόση βαρβαρότητα; Ας όψονται οι διαφθορείς και δήμιοι της ανθρωπότητας!

"Ιερείς-σατανάδες"

Συγνώμη, δεν το είπα εγώ! Άλλος το είπε!

Ακούστηκε σήμερα το πρωί από το στόμα ιερέα σε μητροπολιτικό ναό μεγάλου δήμου της Αττικής. Κι αυτό ειπώθηκε κατά τη διάρκεια του κηρύγματός του.

Τι ζητούν οι νέοι στο Σατανισμό;

«Μία τραγωδία που συγκλόνισε το πανελλήνιο και νέα στοιχεία της έρχονται στο φως. Η εκπομπή Tatiana Live ασχολήθηκε με τη διπλή αυτοκτονία μαθητών Λυκείου στις γραμμές του τρένου. Μία 17χρονη έβαλε τέλος στη ζωή της την περασμένη Παρασκευή, ανήμερα της 28ης Οκτωβρίου, πέφτοντας στις ράγες του τρένου. Το ίδιο είχε κάνει στις 21 Σεπτεμβρίου ο 18χρονος φίλος της, στην Αλεξάνδρεια Ημαθίας». (πηγή)

Οι Μουσουλμάνοι εκδικούνται για την τιμή του Προφήτη τους! Εμείς;

Αυτή είναι η θεμελιώδης διαφορά μεταξύ Μουσουλμάνων και Χριστιανών:

Οι  Μουσουλμάνοι δεν ανέχονται κουνούπι στο σπαθί τους όταν πρόκειται να υπερασπιστούν το όνομα του Προφήτη Μωάμεθ, και δε διστάζουν ακόμη και ν' αφαιρέσουν ανθρώπινες ζωές, πράγμα που καταδικάζω απερίφραστα. Διαβάστε κι εδώ.

Οι Χριστιανοί, αντιθέτως, αδιαφορούν εντελώς ή και χειροκροτούν όσους γράφουν βιβλία ή σενάρια αρρωστημένης φαντασίας και γυρίζουν ταινίες για να κερδοσκοπήσουν εις βάρος του ονόματος του Χριστού.

Οι  Έλληνες "Ορθόδοξοι", μάλιστα, προχωρούν ακόμη πιο πέρα: Αφού ανύψωσαν το Χριστό (κεχρισμένο)  σε θεό, στη συνέχεια τον βλασφημούν χυδαία, όπως δεν έχει διανοηθεί να βλασφημήσει το θεό του κανένας λαός επί της γης.  Προφανώς, φαντάζονται το πέος τους τόοοσο μακρύ ώστε να φτάνει στον ουρανό και να "μαμεί" το "θεό" τους και την "Παναγία" μητέρα του!

Μεγαλύτερος εκφυλισμός δεν έχει υπάρξει στην ανθρωπότητα, και φανερώνει απλά την κενότητα, την κουφότητα, την ποταπότητα του αυτοαποκαλούμενου Ορθόδοξου Χριστιανού. Το  χυδαίο αυτό σπορ είναι, μάλιστα, τόσο προσφιλές στην "Ορθόδοξη" κοινωνία μας που το παίζουν ακόμη και ανήλικα παιδιά, μιμούμενοι προφανώς αυτά που ακούνε στο σπίτι από τους γονείς τους.

Εφόσον, λοιπόν, ένας λαός δε σέβεται το Θεό του, επόμενο είναι ότι δε θα σεβαστεί το συνάνθρωπό του, τους νόμους, τις αρχές και αξίες που συγκρατούν την κοινωνία από την πλήρη κατάρρευση, εκεί δηλαδή που έχουμε φτάσει τώρα...

Μου έχει κάνει εντύπωση, παίδες, που ο βλάσφημος δεν έχει επινοήσει βλασφημία  που να μαμεί το Διάβολο, ή Σατανά, ή Εωσφόρο, ή Τρικέρη... Τυχαίο; Δε νομίζω!

Ο Ελληνορθόδοξος βλάσφημος έχει συνταχθεί με ό,τι συμβολίζει το κακό και οργίζεται εναντίον όσων συμβολίζουν το καλό, τους οποίους εκδικείται με το να τους μαμεί από απόσταση, οσάκις του φταίξει ο άλφα ή ο βήτα.

Εδώ υπάρχει και μια άλλη παράμετρος που πρέπει να επισημάνω: Ο Ελληνορθόδοξος βλάσφημος θεωρεί το μάμημα ό,τι χειρότερο μπορεί να συμβεί σε άνθρωπο. Θεωρεί δηλαδή το μάμημα ένα είδος εκδίκησης και τιμωρίας, κι αυτό βέβαια παραπέμπει σε βιασμό, δηλαδή βίαιο μάμημα χωρίς τη συγκατάθεση του μαμούμενου. Γι' αυτό, όταν απειλεί κάποιον που του έφταιξε, απειλεί να του μαμήσει όχι μόνο το θεό, το Χριστό και την Παναγία του, αλλά και τη μάνα του!

Αυτά τα λίγα για τη βλασφημία, το παραδοσιακό καταχθόνιο σπορ των Ελληνορθόδοξων...
Περιττό ν' αναφέρω ότι μεταξύ των χυδαιοβλάσφημων είναι και πολλοί ρασοφόροι!

Τι να πω για δαύτους; Να ευχηθώ ο Θεός να τους συγχωρήσει διότι ου γαρ οίδασι τι ποιούσι; Για νάμαι ειλικρινής, δε μου βγαίνει ευχή τη δεδομένη στιγμή... Οργίζομαι πολύ όταν ακούω κάποιον να βλασφημεί και χωρίς δεύτερη σκέψη τον επιπλήττω.

Δεν θα ξεχάσω ποτέ μια φορά που κάποιος γείτονας είχε βγει στο μπαλκόνι, 4 η ώρα το πρωί, και μαμούσε  με οργή το θεό επειδή, άκουσον άκουσον, το σκυλί του απέναντι γαύγιζε και τον είχε ξυπνήσει. Πετάχτηκα από το κρεβάτι μου ταραγμένη και οργισμένη, βγήκα στο μπαλκόνι και απείλησα τον βλάσφημο ότι θα τον μηνύσω. Δεν το έκανα βέβαια, και δεν είμαι σίγουρη ότι έπραξα το σωστό. Ωστόσο, με τιμωρίες δεν κόβει ο εκφυλισμένος τα ανίερα χούγια του...

Πάντως η αρνητική ενέργεια που διαχέεται στο έμβιο περιβάλλον από τις βλασφημίες ενός οργισμένου βλάσφημου είναι μετρήσιμη και προκαλεί μύρια όσα κακά που ούτε μπορούμε να διανοηθούμε. Η γλώσσα κόκαλα δεν έχει και κόκαλα τσακίζει, λέει η παροιμία.

Κατά τ' άλλα, αν ποτέ η κυνοβολευτική χούντα ανατραπεί από στρατιωτική χούντα για να βάλει κάθε κατεργάρη στον πάγκο του (πού τέτοια τύχη!), το παλιό σύνθημα "Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών" πρέπει ν' αντικατασταθεί με το "Ελλάς Ελλήνων Αντίχριστων". Διότι αυτοί είμαστε οι Έλληνες και μας φαίνεται: ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΙ. Και δεν εννοώ ενάντιοι σ' έναν εξωτερικό Χριστό, άνθρωπο, προφήτη ή θεό, πεθαμένο ή αναστημένο, αλλά στον ατομικό "Χριστό", δηλαδή το πνεύμα, τη θεϊκή σπίθα μέσα στον άνθρωπο που εκδηλώνεται ως συνείδηση.

"Ελλάς Ελλήνων Αντίχριστων", λοιπόν, είναι η ταμπέλα που απεικονίζει με ακρίβεια το ποια χαμίνια είμαστε.

Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ, αυτός ο γνωστός-άγνωστος…

Καυτή προεκλογική περίοδος σε εξέλιξη, και οι δαίμονες του μίσους και της υποκρισίας κάνουν άγριο πάρτι στις καρδιές κομματαρχών, υποψηφίων βουλευτών και των φανατικών οπαδών τους. Η “Δημοκρατία”, γαρ, χτίζεται πάνω στο δαιμονικό αξίωμα: “Ο θάνατός σου η ζωή μου.” Όλα τ’ άλλα είναι παραμύθια για τους αφελείς. Τα όπλα της “Δημοκρατίας”, σύμφωνα με την παράδοση του έθνους μας, είναι το μίσος κατά του αντιπάλου, η συκοφαντία, η λασπολογία και η υποκρισία. “Ας πάνε όλοι στο διάβολο, αρκεί να κερδίσω εγώ”, λέει ενδόμυχα ο κάθε υποψήφιος, με το βλέμμα στραμμένο στις μαγικές κάλπες.

Η διαβολο-αποστολή είναι το σήμα κατατεθέν της φυλής μας, και δεν κρύβεται.
Και σε θυμό και σε οργή,
ο Έλληνας τον Έλληνα
Στο διάβολο τον στέλνει,
Για να τον περιποιηθεί…
Ιδού το μίσος εις τη νιοστή!
Χθες, σε μια ξαφνική νεροποντή, σαν αυτές που μας επιφύλαξε ο φετινός Σεπτέμβριος, άκουσα μια φίλη μου - μια χαρά γυναίκα κατά τ’ άλλα - να εκσφενδονίζει δυο-τρεις διαβολο-αποστολές, απάνω καταπάνω, με έμφαση και με καθαρή άρθρωση: «Άει στο διά-ο-λο!» Έτσι της βγήκε… Ποιόν άραγε έστελνε στο διάολο; Τη βροχή; Το σύννεφο που έφερε βροχή; Τον άνεμο που κάνει κουμάντο στα σύννεφα για να φέρουν βροχή σε λάθος ώρα και στιγμή; Πάντως, όποιον κι αν είχε στο νου της, δεν ήταν ο διάβολος ο ίδιος που της έφταιγε, αφού αυτός ήταν ο τιμωρός που θα περιποιόταν καταλλήλως εκείνον που του έστελνε.

Ανέφερα το απλό αυτό περιστατικό, που είναι πολύ συνηθισμένο στο λαό μας, επειδή υπήρξε η αφορμή για να γράψω τούτο το άρθρο. Άλλωστε, το «άει στο διά-ο-λο» με γεμάτο το στόμα ακούγεται καθημερινά από τις “μορφωτικές” εκπομπές των τηλεοπτικών σίριαλ. Οι ηθοποιοί, “ήθος ποιούντες ” όπως λέει τ’ όνομά τους, κρατάνε ζωντανή τη βάρβαρη παράδοση της διαβολοαποστολής στη χώρα των ημιάγριων προβάτων. Ημιάγριων μεν ως προς τη συμπεριφορά μας προς αλλήλους, προβάτων δε ως προς τη δουλική συμπεριφορά μας στην κάθε μορφής διεφθαρμένη εξουσία: θρησκευτική, πολιτική, οικονομική, κλπ.

Λοιπόν; Ποιος είναι αυτός ο διάβολος που ο κατά την ταυτότητα Ορθόδοξος Χριστιανός έχει καθημερινά στο στόμα του σαν ψωμοτύρι; Ή, για να θέσω αλλιώς το ερώτημα, σε ποιον διάβολο πιστεύει ο Ορθόδοξος; Αποκλείεται φυσικά ο διαβολοαποστέλλων να πιστεύει ότι ο διάβολος είναι ανύπαρκτος, διότι αυτό θα σήμαινε πως όταν οργίζεται στέλνει τον εχθρό του στο τίποτα, δηλαδή σε αέρα κοπανιστό. Με άλλα λόγια, αφού το κίνητρο είναι το μίσος και ο στόχος της διαβολο-αποστολής είναι η εκδίκηση και η τιμωρία του εχθρού, το να στείλει ο οργισμένος το συνάνθρωπο εχθρό του στο τίποτα δεν έχει λογικό νόημα. Έχει; Άρα πιστεύει ότι διάβολος υπάρχει, είναι καλά, κι έχει αναλάβει κάποιο σκοτεινό ρόλο εδώ στη γη.

Πριν από μήνες είχα λάβει μέρος σε κάποιο αθεϊστικό φόρουμ, όπου οι συμμετέχοντες διακήρυτταν με πάθος την ανυπαρξία του Θεού. Εκεί μέσα, λοιπόν, όλως περιέργως, εκσφενδονίζονταν και διαβολοαποστολές κατά των αντιφρονούντων. Μου έκανε εντύπωση που αυτοί οι άνθρωποι, κατά τ’ άλλα συμπαθέστατοι, ενώ δεν πίστευαν στο Θεό, πίστευαν στο διάβολο! Φόρεσα, λοιπόν, κι εγώ μια ηλεκτρονική κουκούλα παίρνοντας ένα δαιμονικό ψευδώνυμο, και με αρκετό χιούμορ προσπάθησα να εκμαιεύσω ψήγματα λογικής από τους άθεους συμφορουμίτες, αλλά εις μάτην. Στο τέλος δεν άντεξα και έβγαλα τη μάσκα της ανωνυμίας αποκαλύπτοντας την πραγματική ταυτότητά μου, για ν’ ακούσω στη συνέχεια τα σχολιανά μου.

Δεν υπάρχει αμφιβολία, και επαληθεύεται περίτρανα από τις συνθήκες κάτω από τις οποίες εκσφενδονίζονται οι διαβολοαποστολές, ότι οι διαβολοαποστέλλοντες πιστεύουν πως ο διάβολος αντιπροσωπεύει το απόλυτο κακό. Άσχετα αν μέσα τους φαντάζονται ότι είναι ένα μεταφυσικό ον, μια οντότητα-τέρας με κέρατα και ουρά ή χωρίς κέρατα, γι’ αυτούς ο διάβολος είναι η προσωποποίηση του κακού. Άρα, η διαβολοαποστολή δεν είναι απλά ένα αθώο χόμπι αλλά μια απάνθρωπη και ολέθρια συνήθεια. Είναι η απελευθέρωση αρνητικής ενέργειας εναντίον ενός συνανθρώπου για εκδίκηση. Και η αρνητική αυτή ενέργεια, πρώτα μολύνει εκείνον που οργισμένος την εξαποστέλλει, και κατόπιν ζημιώνει τον αποδέκτη. Με άλλα λόγια, άσχετα με την ύπαρξη ή όχι του διαβόλου, η διαβολοαποστολή είναι μια κατάρα, και είναι συμφορά για το λαό μας που την έχει υιοθετήσει με τόση θέρμη και τόσο άκριτα.

Η Ορθοδοξία, παρόλο που δεν έχει συμπεριλάβει το Σατανά ή Διάβολο στο Σύμβολο της Πίστεως, πιστεύει σε αυτόν και το αποδεικνύει πρωτίστως με τους εξορκισμούς που διαβάζει πριν από το νηπιοβάπτισμα, κατά τη λεγόμενη Τάξη (“Τάξις”), αλλά και κατά την κυρίως ακολουθία του βαπτίσματος.

Δείτε σε μετάφραση ένα απόσπασμα από τον Αφορκισμό Α':
«Του Κυρίου δεηθώμεν. Σε επιτιμά ο Κύριος, Διάβολε, Εκείνος που παρευρίσκεται στον κόσμο έχοντας κατασκηνώσει μέσα στους ανθρώπους, ώστε να καταργήσει την τυραννία σου και να απελευθερώσει την ανθρωπότητα. Εκείνος που θριάμβευσε πάνω στο σταυρό απέναντι στις δυνάμεις που τον αντιμάχονταν… (…) Στο όνομα εκείνου σε εξορκίζω… Έξελθε, και αναχώρησε από τούτο το πλάσμα μαζί με όλη τη δύναμή σου και τους αγγέλους σου.(…)»

Με άλλα λόγια, σύμφωνα με την Ορθοδοξία, το κάθε ανθρώπινο πλάσμα έρχεται στον κόσμο φέροντας το διάβολο και τους ‘αγγέλους’ του (δαιμόνια) μέσα του! Τώρα το πώς γεννιέται ένα πλάσμα κατειλημμένο από το Σατανά και τα δαιμόνιά του, όταν οι γονείς του ήταν κι αυτοί “βαφτισμένοι, μυρωμένοι, στο Θεό παραδομένοι” έχοντας ελευθερωθεί από το διάβολο και τις λεγεώνες του κατά το δικό τους νηπιοβάπτισμα, δεν απασχολεί την “Ορθοδοξία”, διότι απλούστατα μισεί τη λογική.

Πάμε τώρα σε απόσπασμα από τον Αφορκισμό Β':
«Σε εξορκίζω λοιπόν, παμπόνηρο και ακάθαρτο και μιαρό και βδελυρό και ξένο πνεύμα, με τη δύναμη του Ιησού Χριστού … Έξελθε από του ανθρώπου και μην εισέλθεις ξανά σε αυτόν.(...) Έξελθε και αναχώρησε απ’ αυτόν/ή που τώρα ετοιμάζεται να δεχτεί τον Άγιο φωτισμό. (…)
Σε εξορκίζω κατά του σωτηρίου πάθους του κυρίου ημών Ιησού Χριστού, και του τιμίου αυτού Σώματος και Αίματος, και κατά της φοβερής αυτού ελεύσεως. Διότι θα έλθει, και δεν θα αργήσει, για να κρίνει όλη τη γη, και σένα, μαζί με τις δυνάμεις που συνεργάζεσαι, να σε τιμωρήσει στη γέεννα του πυρός, παραδίδοντάς σε στο σκότος το εξώτερο, όπου ο σκώληκας είναι ακοίμητος, και το πυρ δεν σβήνεται.(…)»

Απόσπασμα από τον Αφορκισμό Γ':
«Κύριε Σαβαώθ, ο Θεός του Ισραήλ, ο θεραπεύων κάθε νόσο και κάθε μαλακία, επίβλεψε στο δούλο (δούλη) σου, ζήτησε, διερεύνησε και διώξε από αυτόν (αυτήν) όλα τα ενεργήματα του Διαβόλου. Επιτίμησε τα ακάθαρτα πνεύματα και διώξε τα, και καθάρισε το έργο των χειρών σου, και χρησιμοποιώντας την οξεία ενέργειά σου, σύντριψε το Σατανά κάτω από τα πόδια του (της) και δώσε του (της) νίκες εναντίον αυτού και των ακαθάρτων πνευμάτων του.(….)» Εδώ, εκτός από τον πρωταγωνιστή Σατανά, έχουμε και επίκληση του Θεού του Ισραήλ! Ακούστε, Ορθόδοξοι, ο Θεός σας είναι Θεός του Ισραήλ! Δεν είναι ο συμπαντικός Θεός όλων των ανθρώπων, αλλά αποκλειστικά ο Θεός του Ισραήλ! Και μετά αναρωτιόμαστε για την καταγωγή της Ορθοδοξίας, και κάποιοι μιλούν για ελληνορθόδοξη παράδοση, όταν στην ουσία της η κρατούσα θρησκεία είναι μια Εβραϊκή αίρεση. Αλλά ας μη φεύγω από το θέμα μας που είναι ο Διάβολος.

Ποιος λοιπόν είναι ο Διάβολος ή Σατανάς, αυτός ο μπαμπούλας της Ορθοδοξίας, που εμφανίζεται στην Αγία Γραφή, και συχνότερα στην Καινή Διαθήκη;

Στη ‘Γένεση’ ο Σατανάς πρωτοπαρουσιάζεται ως όφις, που τάχα αποπλάνησε την Εύα για να φάει από τον απαγορευμένο καρπό. Η ιστορία είναι γνωστή και περιλαμβάνεται στο Γ' κεφάλαιο της Γένεσης, στα εδάφια 1 έως 19. Στα εδάφια αυτά στηρίζεται το βασικό δόγμα του Χριστιανισμού για το ρόλο του Χριστού ως λυτρωτή από τη δήθεν κατάρα του Θεού στο ανθρώπινο γένος λόγω του προπατορικού αμαρτήματος. Κι ενώ ο ίδιος ο Θεός φέρεται να καταριέται τον Αδάμ και την Εύα, στη συνέχεια στέλνει το μονογενή του Υιό για να εξαγοράσει τους ανθρώπους από την κατάρα, δηλαδή από τα δεσμά του Σατανά, ο οποίος είχε αναλάβει τη βρώμικη αποστολή κατ’ εντολή του Θεού! Γι’ αυτό και η Ορθοδοξία συμπεριλαμβάνει τόσους εξορκισμούς κατά το βάπτισμα!

Την επόμενη φορά που συναντάμε το Σατανά στην Παλαιά Διαθήκη, είναι στο πρώτο βιβλίο των Χρονικών, κεφάλαιο 21 και εδάφια 1, 7 και 8. «Αλλ' ο Σατανάς ηγέρθη κατά του Ισραήλ, και παρεκίνησε τον Δαβίδ να απαριθμήση τον Ισραήλ. (…) Και εφάνη κακόν εις τους οφθαλμούς του Θεού το πράγμα τούτο· όθεν επάταξε τον Ισραήλ. Τότε είπεν ο Δαβίδ προς τον Θεόν, Ημάρτησα σφόδρα, πράξας το πράγμα τούτο·(…)» Εδώ φαίνεται ότι έχουμε να κάνουμε με κάποια εντολή των προφητών προς τους βασιλείς του Ισραήλ να μην απαριθμούν το στρατό. Ο λόγος ίσως να ήταν για να μην υπονομευθεί η πίστη τους στη νίκη επειδή οι Ισραηλίτες ήταν ολιγάριθμοι σε σχέση με τους γύρω λαούς τους οποίους πολεμούσαν. Με άλλα λόγια, η λέξη ‘Σατανάς’ εδώ μπορεί να υπονοεί απλή περιέργεια, που όμως θα μπορούσε να επηρεάσει αρνητικά την έκβαση της μάχης.

Μια άλλη περίπτωση που εμφανίζεται το όνομα του ‘Σατανά’ στη Βίβλο είναι στο βιβλίο του Ιώβ, Α' κεφάλαιο, εδάφια 6-12. «Και κάποια ημέρα, οι γιοι του Θεού ήρθαν να παρασταθούν μπροστά στον Κύριο, κι ανάμεσα σ' αυτούς ήρθε και ο σατανάς. Και ο Κύριος είπε στον σατανά: Από πού έρχεσαι; Και ο σατανάς απάντησε στον Κύριο, και είπε: Αφού διάβηκα ολόγυρα τη γη, και περπάτησα μέσα σ' αυτή, νάμαι.
Και ο Κύριος είπε στον σατανά: Έβαλες τον νου σου επάνω στον δούλο μου τον Ιώβ, ότι δεν υπάρχει όμοιός του στη γη, άνθρωπος άμεμπτος και ευθύς, ο οποίος φοβάται τον Θεό, και απέχει από κακό; Και ο σατανάς απάντησε στον Κύριο, και είπε: Μήπως ο Ιώβ δωρεάν φοβάται τον Θεό; Δεν τον περιέφραξες από παντού, και το σπίτι του, και όλα όσα έχει; Τα έργα των χεριών του ευλόγησες, και τα κτήνη του πλήθυναν επάνω στη γη· όμως, άπλωσε τώρα το χέρι σου, και άγγιξε όλα όσα έχει, για να δεις αν δεν σε βλασφημήσει κατά πρόσωπο. Και ο Κύριος είπε στον σατανά: Δες, στο χέρι σου όλα όσα έχει· μόνον επάνω σ' αυτόν μη βάλεις το χέρι σου. Και ο σατανάς βγήκε μπροστά από τον Κύριο.»

Εδώ έχουμε το ‘Σατανά’ σε ρόλο ενός από τους υιούς του Θεού που παίρνει άδεια από το Θεό για να εκπληρώσει συγκεκριμένη αποστολή. Δηλαδή δεν είναι ο εκπεσών ‘Εωσφόρος’ αλλά ένας από τους ευυπόληπτους υιούς του Θεού με συγκεκριμένη αποστολή να δοκιμάζει τους ανθρώπους, πάντα κατόπιν αδείας. Τα παθήματα του Ιώβ είναι γνωστά σε όσους έχουν στοιχειώδεις γνώσεις της Βίβλου, όπως είναι γνωστή και η παροιμιώδης (‘ιώβειος’) υπομονή και η καρτερική αντιμετώπισή τους. Εκείνο όμως που ίσως δεν είναι γνωστό στους πολλούς είναι μια άλλη εξήγηση, ασφαλώς πιο πειστική, για τα παθήματα του Ιώβ που δίδεται στο Γ' κεφάλαιο του ίδιου βιβλίου του Ιώβ, και στο εδάφιο 25: «Επειδή, εκείνο που φοβόμουν, μου συνέβηκε, κι εκείνο που τρόμαζα ήρθε επάνω μου.»

Να λοιπόν ποιος ήταν ο ‘σατανάς’ στην περίπτωση αυτή του Ιώβ: ο φόβος! Ο φόβος είναι ένα αρνητικό συναίσθημα που ελκύει, μορφοποιεί και υλοποιεί εκείνο που φοβάται κανείς. Όπως η πίστη είναι ένα θετικό συναίσθημα που τείνει να υλοποιήσει το αντικείμενο της πίστης, έτσι και ο φόβος τείνει να υλοποιήσει το αντικείμενο του φόβου. Αυτό επιβεβαιώνεται στην Καινή Διαθήκη από τον Ευαγγελιστή Ιωάννη, ο οποίος γράφει ότι «ο φόβος έχει κόλαση.» (Α' Ιωάννου 4:18)

Προχωρώντας στο οδοιπορικό μας στη Βίβλο, βρίσκουμε αναφορά στο Σατανά, αυτή τη φορά με το όνομα Εωσφόρος στον προφήτη Ησαΐα.: «Πώς έπεσες από τον ουρανό, Εωσφόρε, γιε της αυγής! Συντρίφτηκες καταγής, εσύ που καταπατούσες τα έθνη! Εσύ έλεγες στην καρδιά σου: "Θα ανέβω στον ουρανό, θα υψώσω τον θρόνο μου πιο πάνω από τα αστέρια τού Θεού· και θα καθίσω επάνω στο βουνό της σύναξης, προς τα μέρη τού βορρά· θα ανέβω επάνω στα ύψη των σύννεφων· θα είμαι όμοιος με τον Ύψιστο". Όμως, θα κατέβεις στον Άδη, στα βάθη του λάκκου. Αυτοί που σε βλέπουν, θα ατενίσουν σε σένα, θα σε παρατηρούν, λέγοντας: "Αυτός είναι ο άνθρωπος, που έκανε τη γη να τρέμει, που έσειε τα βασίλεια;"» (Ησαΐας 14: 12-16)

Τα εδάφια αυτά είναι από την όραση του Ησαΐα κατά της Βαβυλώνας. Το όνομα ‘Εωσφόρος’ αναφέρεται μάλλον στο βασιλιά Ναβουχοδονόσορα, κι όχι σε κάποιον Αρχάγγελο που στη συνέχεια εξέπεσε του Παραδείσου, όπως το θέλει η χριστιανική παράδοση. Η τελευταία πρόταση, «αυτός είναι ο άνθρωπος…», δεν αφήνει καμία αμφιβολία περί αυτού.

Συνεχίζοντας βρίσκομε πάλι το διάβολο σε ρόλο αντιστεκόμενου: «Και μου έδειξε τον Ιησού, τον μεγάλο ιερέα, να στέκεται μπροστά στον άγγελο του Κυρίου, και ο διάβολος στεκόταν από τα δεξιά του για να του αντισταθεί. Και ο Κύριος είπε στον διάβολο: Διάβολε, θα σε επιτιμήσει ο Κύριος· ναι, θα σε επιτιμήσει ο Κύριος, ο οποίος διάλεξε την Ιερουσαλήμ·» (Ζαχαρίας 3: 1-2) Εδώ έχουμε το διάβολο σε ρόλο αντιδίκου, εναντιούμενου. Αυτό σημαίνει η λέξη ‘Σατάν’ στα Εβραϊκά, εξ ού και Σατανάς. Όταν ο Πέτρος προσπάθησε να εμποδίσει τον Ιησού από την επερχόμενη σταύρωση, δηλαδή του αντιστάθηκε, τότε ο Ιησούς τον αποκάλεσε ‘σατανά’: «Και εκείνος, αφού στράφηκε, είπε στον Πέτρο: Πήγαινε πίσω μου, σατανά, μου είσαι σκάνδαλο· επειδή, δεν φρονείς τα πράγματα του Θεού, αλλά εκείνα των ανθρώπων.» (Κατά Ματθαίον 16:23)

Στην Καινή Διαθήκη ο διάβολος πρωτοεμφανίζεται στην Έρημο για να «δοκιμάσει» τον Ιησού. Αυτή τη φορά ήταν ο πειράζων. Και πάλι η Γραφή μας λέει ότι πήρε άδεια από το Θεό για να το κάνει. «Τότε ο Ιησούς οδηγήθηκε από το Πνεύμα στην έρημο για να πειραχθεί από τον Διάβολο.» (Κατά Ματθαίον 4:1) Για λόγους συντομίας, δε θα επεκταθώ στην ανάλυση των πειρασμών που τέθηκαν στον Ιησού, οι οποίοι ήταν καθαρά πειρασμοί της σάρκας με τις επιθυμίες της.

Εκτενέστερη ανάλυση υπάρχει στο βιβλίο μου με τον τίτλο: «Απομυθοποίηση του Διαβόλου». Επιβεβαίωση του ότι ο πειρασμός προέρχεται από τη σάρκα του ανθρώπου κι όχι από κάποιο μεταφυσικό ον δίνεται κι από ένα άλλο εδάφιο της Καινής Διαθήκης: «Γρηγορείτε και προσεύχεστε, για να μη μπείτε σε πειρασμό· το μεν πνεύμα είναι πρόθυμο, η σάρκα όμως είναι αδύναμη.» (Κατά Ματθαίον 26:41)

Σε άλλο εδάφιο της Καινής Διαθήκης, ο Ιησούς αποκάλεσε τον Ιούδα τον Ισκαριώτη «Διάβολο», δηλαδή διαβολέα, συκοφάντη. «Ο Ιησούς αποκρίθηκε σ' αυτούς: Εγώ δεν διάλεξα εσάς τους δώδεκα; Και (όμως) ένας από σας είναι διάβολος.» (Κατά Ιωάννη 6: 70)

Αυτά ως προς το ‘Διάβολο’ ή ‘Σατανά’ του Εβραϊσμού και του Χριστιανισμού. Περισσότερα μπορεί να βρει κανείς μελετώντας τη Βίβλο χωρίς προκατάληψη και με διάκριση. Και λίγα λόγια τώρα για τις άλλες θρησκείες.

Στο Βουδισμό, ο διάβολος (Mara) είναι ο θεός του πειρασμού, ο αποπλανητής που προσπάθησε ν’ απομακρύνει το Βούδα από το μονοπάτι του διαφωτισμού. Ονομάζεται και ‘καταστροφέας’ και ‘θάνατος’ (της ψυχής). Ο Βουδισμός παραδοσιακά ταυτίζει το διάβολο με τα πάθη και τις πλάνες, δηλαδή με την ίδια τη φύση του κατώτερου εαυτού μας. Τα όπλα του διαβόλου, πάντα κατά το Βουδισμό, είναι ο εγωισμός, η επιθυμία, το μίσος, η λαιμαργία, η τεμπελιά, ο φόβος, η αμφιβολία, η ισχυρογνωμοσύνη, η ανησυχία, η φιλοδοξία, η απληστία, και άλλες κακίες.

Ο Ινδουισμός πιστεύει ότι ο Σατανάς, ναι μεν έχει λάβει προνόμια από το Θεό και τελεί υπό την προστασία του, εν τούτοις όμως είναι κατώτερος από τον άνθρωπο, αφού μόνο ο άνθρωπος μπορεί να τον νικήσει. Ακόμη και ο Vishnu, δηλαδή το δεύτερο πρόσωπο της Ινδουιστικής Τριάδας, προσφέρεται να ενσαρκωθεί ώστε ως άνθρωπος να νικήσει το Σατανά! Να μια αναλογία με το χριστιανικό μύθο! Ο Krishna, η όγδοη ενσάρκωση του Vishnu, που σκότωσε τον Kaliya, το φίδι με τα πολλά κεφάλια, είναι ο σωτήρας των Ινδουιστών και ο πιο δημοφιλής θεός τους. Ο Kaliya είναι ένα μυστικιστικό τέρας που συμβολίζει τα πάθη του ανθρώπου. Οι βασανιστικές συγκρούσεις του Krishna με τον Kaliya, είναι μια αλληγορία των συγκρούσεων μεταξύ του Πνευματικού Εαυτού και του ζωικού ανθρώπου, όπου τελικά υπερισχύει ο πνευματικός άνθρωπος. Ο ‘Σωτήρας’ δεν είναι άλλος από τον ίδιο τον Πνευματικό Εαυτό.

Στο Ζωροαστρισμό, οι πειρασμοί του Ζαρατούστρα από το ‘διάβολο’ θυμίζουν σε πολλά σημεία τους πειρασμούς του Ιησού στην έρημο. Η δελεαστική προσφορά του Σατανά προς τον Ζαρατούστρα ήταν ίδια μ’ εκείνη που είχε κάνει στον Ιησού: τα βασίλεια του κόσμου τούτου.

Το Ισλάμ διδάσκει ότι ο Σατανάς δεν έχει καμία εξουσία πάνω σ’ εκείνους που υπηρετούν τον Αλλάχ. Προσπαθεί, βεβαίως ν’ αποτρέψει τους απεσταλμένους του Αλλάχ από την αποστολή τους. Όμως ο Αλλάχ χρησιμοποιεί τις προσπάθειες αυτές του Σατανά για να δοκιμάσει τους δικούς του, για να εξαγνιστούν οι καρδιές τους και να δυναμώσει η πίστη τους. Ωστόσο, υπάρχει και εδάφιο στο Κοράνι που κατά κάποιο τρόπο απενοχοποιεί το Σατανά: «Άνθρωπε, ό,τι καλό σου συμβεί προέρχεται από τον Αλλάχ. Κι ό,τι κακό σου συμβεί προέρχεται από σένα τον ίδιο (…).» (4:79)

Τέλος, σύμφωνα με τη μυστική Ιουδαϊκή φιλοσοφία της Καμπάλα, οι δαίμονες είναι οι ανθρώπινες κακίες προσωποποιημένες.

Αν συνθέσουμε όλα όσα παρέθεσα, βγαίνει το συμπέρασμα ότι ο διάβολος είναι η προσωποποίηση του κακού που υπάρχει στην κατώτερη φύση του ανθρώπου, με επικρατούντα στοιχεία τον εγωισμό, τη ζήλεια και το μίσος. Επομένως, αυτός που στέλνει το συνάνθρωπό του στο διάβολο, ουσιαστικά του διοχετεύει την κακία – αρνητική ενέργεια – που έχει συσσωρεύσει μέσα του, με στόχο να του προκαλέσει κακό.

Κατόπιν αυτών, έχουμε άραγε καμία δικαιολογία για να θεωρούμε τη διαβολοαποστολή απλά ως γραφικότητα της κουλτούρας μας, μια αθώα συνήθεια χωρίς κακό αντίκρισμα; Όχι βέβαια! Η διαβολοαποστολή είναι ένα ολέθριο πάθος και έχει τις ρίζες της στο μίσος και την εκδικητικότητα. Είναι η εν ψυχρώ δολοφονία της αγάπης και απόπειρα κατά της ίδιας της ζωής. Ας το εμπεδώσουν αυτό πρώτα οι ηθοποιοί που με τις συχνές πυκνές διαβολοαποστολές τους προβάλλουν από το γυαλί ήθη διεφθαρμένα αντί για χρηστά. Αλλιώς, ας αλλάξουν όνομα, κι αντί για ηθοποιοί, ας ονομάζονται παθηποιοί.

Λάκη Λαζόπουλε, έχεις χαιρετίσματα από το "Διάβολο"

Λάκη Λαζόπουλε, εθνικέ μας χαβαλετζή,
Ο Εωσφόρος μου είπε να σου στείλω χαιρετίσματα, και να σε διαβεβαιώσω ότι είσαι εκλεκτό και πολύ αγαπητό τέκνο του! Ο φίλος σου ο "Διάβολος", γνωστός και ως Σατανάς ή "Ξαποδώ", σου είναι ευγνώμων διότι ξαποστέλλεις μετά μανίας όσους δε γουστάρεις - νεκρούς και ζώντας - στην αγκαλιά του ώστε να τους περιποιηθεί δεόντως. Κι αυτό είναι μεγάααλη υπηρεσία! Χαίρεται να σ’ ακούει όταν το στόμα σου γεμίζει με το όνομά του καθώς προφέρεις τη μακάβρια ευχή του μίσους σε συνανθρώπους σου που “υπεραγαπάς”.Δεν μπορείς να φανταστείς, μου είπε, το μέγεθος της αρνητικής διαβολοενέργειας που διοχετεύεις στα σπίτια των πιστών οπαδών σου και το πλάτος και το βάθος της δυσαρμονίας που απελευθερώνεις κάθε φορά που ανοίγεις τη στομάρα σου μπροστά στην κάμερα για να εκτελέσεις το ύψιστο "θρησκευτικό" καθήκον της διαβολαποστολής.

Μου είπε ότι σαν εθνικό "πρότυπο" που είσαι, με το ζωντανό παράδειγμά σου εμπνέεις οπαδούς και θαυμαστές σου, μεγάλους και μικρούς, να κάνουν το ίδιο, ξαποστέλλοντας στη "στοργική" αγκαλιά του Βεελζεβούλ όσους κι αυτοί δε γουστάρουν, συνεχίζοντας ευλαβικά την πατενταρισμένη Ελληνική διαβολοπαράδοση. Αυτή είναι η ανεκτίμητη προσφορά σου στον απανταχού της γης αθυρόστομο και οργίλο Ελληνισμό!

Μου είπε ακόμη να σου πω να μην ανησυχείς που δεν σ’ έχει περιποιηθεί στη στοργική αγκαλιά του δεόντως, διότι τα εκλεκτά τέκνα του, όπως του λόγου σου, καθυστερεί να τ’ ανταμείψει για τις καλές τους υπηρεσίες, παρέχοντάς τους άφθονο χρόνο και χρήμα ώστε να “εμπνεύσουν” πολλούς με το παράδειγμά τους, διαπλάθοντας ψυχές στο κατ’ εικόνα και “διαβολομοίωση”. Έχει όμως και για σένα τον “καλό” σκοπό του… αν και το απεύχομαι, διότι δεν έχω φτάσει στο δικό σου “πνευματικό” πολιτισμό να στέλνω οποιονδήποτε συνάνθρωπο στα χωρικά ύδατα του Ξαποδώ. Μπορείς να με πεις υποανάπτυκτη και πολιτιστικά καθυστερημένη, αλλά τι να κάνω, δε μου βγαίνει η διαβολαποστολή για κανέναν. Το καταλαβαίνεις;

Και κάτι άλλο: με παρακάλεσε να σου πω ότι όταν σου περνάνε κακές σκέψεις πως Διάβολος δεν υπάρχει κλπ., να τις ξορκίζεις διότι είναι ψέματα. Διότι πώς αλλιώς μπορείς να δικαιολογήσεις την αυθόρμητη επιθυμία σου να στέλνεις κάποιον στην αγκαλιά του όταν οργίζεσαι; Πού στέλνεις δηλαδή τους εχθρούς σου; Στον ανύπαρκτο; Και τόοοση αρνητική ενέργεια που επενδύεις στη “διαβολαποστολή” την επενδύεις για να ξαποστείλεις κάποιον στον ανύπαρκτο; Γι’ αυτό λοιπόν, μου είπε να σου πω, μεταξύ κατεργαρέων χρειάζεται ειλικρίνεια. Και τον πιστεύεις το Διάβολο και τον προσκυνάς και τον υπηρετείς, γι αυτό κι εκείνος δεν θα σε ξεχάσει όταν έλθει το πλήρωμα του χρόνου, εκτός εάν εν τω μεταξύ λιποτακτήσεις από τη διαβολαποστολή σου.

Αυτά μου είπε να σου μεταφέρω, και δεν ευθύνομαι αν δεν τα λάβεις σοβαρά υπ’ όψη σου.

Με ελάχιστη έως ανύπαρκτη εκτίμηση, και αρκετό οίκτο,
Πυγολαμπίδα